Η ανοιχτή συνέλευση της συλλογικότητας ποδηΛάτρεις θα διεξάγεται στο Παρκάκι Κινήματος 1938 στην οδό Ελ.Βενιζέλου 164 στην Χαλέπα ,πριν από τα ταμπακαρια,πάνω από τη θάλασσα!!!.Όπως πάντα στις 8.31μ.μ.
Περισσότερα... »
Ξενοδοχεία στα Χανιά
Aa - Zz
(12375)
Αα - Ωω
(48205)
Feeds
60580 άρθρα από 84 πηγές
Aa - Zz
(12375)
-
Alikampos Apokoronou (60)
-
Amaltheia (211)
-
Annie and Shawn (27)
-
Beis (10)
-
Bibliofilos (21)
-
BlackCat.Hania (233)
-
Chania Bee! (79)
-
Chania Nikos-Themis (5572)
-
Clandestino (48)
-
CounterSteer auto-moto
(5) -
Crete Weather (277)
-
Dark Whispers
(129)
-
Ellies'spot (60)
-
FoToS Blog (13)
-
FriniTango (86)
-
Halara! (32)
-
Heretic Auto Blog (45)
-
Kisamos music and culture - Κίσαμος, μουσική και κουλτούρα (124)
-
Kissamos (724)
-
lyke-lyke (41)
-
MAICh's blog (8)
-
Me, MySelf and I (11)
-
NeverLand (451)
-
Radio Collectiva (1988-2008) (199)
-
Rizitis
(31)
-
spiroslio@gmail.com (1750)
-
Stories of Tom Bobandil (83)
-
The Night Of The Stormrider (57)
-
TSE2100 (62)
-
Tsiapatas (1557)
-
We are the wounds and the great cold death of the Earth (42)
-
Xnews.com (333)
Αα - Ωω
(48205)
-
Άρωμα Κρήτης (65)
-
Άσπρη Τρύπα (140)
-
Άνιση μάχη με την Εντροπία (80)
-
Ένωση Προστασίας Καταναλωτών (2037)
-
Α.Γ.ιου... "ευλογίες" (66)
-
Α.Ο. Μινώταυρος Μουρνιών (167)
-
Αγώνας της Κρήτης (13939)
-
Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά... (84)
-
Αθιβολές (94)
-
Αιρετική Πολιτεία - Heretic Republic (180)
-
Ακαδημίες Ποδοσφαίρου Άρη Σούδας (183)
-
Αμπελοφιλοσοφίες
(398)
-
Για τα ΧΑΝΙΑ ρε γ@μώτο!
(10)
-
Δημιουργίες ζωής (36)
-
Διαβάζω, διαβάζεις, διαβάζει... (16)
-
Ελλάδα και Επικαιρότητα (14608)
-
Εξω απο τα δόντια (1733)
-
Η ενορία κοντά σου (82)
-
Ημερολόγιο Ακρωτηρίου (192)
-
Ιχνηλατώντας... (376)
-
Κρητικός Αστέρας Α.Π.Σ. (196)
-
Κρητική Μουσική - Cretan Music (7)
-
Κτηματομεσιτικά Νέα ΣΥ.ΜΕ.ΝΟ.Χ. (7)
-
Λίγο από όλα
(68)
-
Λιμάνι Σούδας (429)
-
Μαντιναδοκουβέντες (1491)
-
Μικρές τρελές ιστορίες (25)
-
Νικολής Τζέγκας (1)
-
Ο Ζερβουδόγατος (448)
-
Ο Φωτογράφος της Κισάμου (540)
-
Ορειβατικές διαδρομές (75)
-
Οι Γερμανοί ξανάρχονται (2)
-
Ομάδα Εθελοντών Πολιτικής Προστασίας Χανίων (167)
-
Π.Σ. Νέων Χανιά (367)
-
Προπονητής Ποδοσφαίρου (51)
-
Πυξίδα Καφέ F.C (28)
-
Πανέθημος (50)
-
Πανέθημος (34)
-
Ποδηλατώντας (171)
-
Πολίτης των Χανίων (537)
-
Πολιτική Αφύπνιση (37)
-
Σφήνες & Σφηνάκια (1001)
-
Σωματείο Λαϊκής Βιβλιοθήκης Παλαιών Ρουμάτων (60)
-
Σωματείο Συμβασιούχων Πυροσβεστών Περιφέρειας Κρήτης (151)
-
Σύλλογος Ηπειρωτών (14)
-
Σα δε ντρέπεσαι; (7046)
-
Σκέψεις μιας νεράιδας (202)
-
Τρελαμένος με τον Καιρό (9)
-
Τα Όμορφα και τα Αληθινά... (42)
-
Το καπηλειό (412)
-
Φεντεραλιστικός διάλογος για την Ευρώπη (40)
-
Χανιά SOS (17)
Expand/Collapse
Items by Christos
-
Κάθε Δευτέρα (και για όλο το καλοκαίρι)_
» ΠοδηλατώνταςΚάθε Δευτέρα (και για όλο το καλοκαίρι)_
Η ανοιχτή συνέλευση της συλλογικότητας ποδηΛάτρεις θα διεξάγεται στο Παρκάκι Κινήματος 1938 στην οδό Ελ.Βενιζέλου 164 στην Χαλέπα ,πριν από τα ταμπακαρια,πάνω από τη θάλασσα!!!.Όπως πάντα στις 8.31μ.μ.
Περισσότερα... »
-
- Το καλοριφερ το αναβεις καθολου; - Αλλοιωνει το χειμωνα ρε φιλε !!!
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...Ο χειμώνας δεν είναι σήμαχος φέτος. Το πετρέλαιο έχει χτυπήσει 1€ το λίτρο και έξω έχει από 2 - 9 βαθμούς κελσίου. Χρόνια είχαμε να δούμε τόσο κρύο που να διαρκεί τόσο πολύ. Λες και βάλθηκε και αυτός μαζί με την οικονομική κρίση να ξεπατώσουν τον Έλληνα, ο οποίο αρνείται να γεμίζει το λέβητα με 1 τόνο ή και 2 όπως άλλες χρονιές και παραγγέλνει πετρέλαιο ίσα ίσα για να βγάλει τον μήνα.
Από την άλλη ψάχνει για άλλες πηγές θέρμανσης πιο οικονομικές. Όσοι είχαν διακοσμητικά τζάκια τα ανάβουν μιας που ο τόνος τα ξύλα είναι πολύ φθηνότερα.
Εμείς επιλέξαμε κλιματιστικά ινβέρτερ και έχουμε μείνει πολύ ικανοποιημένοι από την σχέση τιμής απόδοσης αλλά και κατανάλωσης σε σχέση με το πετρέλαιο με μία ετήσια διαφορά της τάξεως των 500€ θα τα αποσβέσουμε σε 3-4 χρόνια.
Βέβαια το τζάκι μπορεί να μην είναι η καλύτερη δυνατή λύση αλλά τουλάχιστον είναι πιο σέξι
Περισσότερα... »
-
Κάντε ποδήλατο γιατί χανόμαστε! Τι γίνετε με την βενζίνη τέλος πάντων;
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...Κάντε ποδήλατο γιατί χανόμαστε!
Η λύση... βρίσκεται στην στύση (πρόταση φίλου που δεν μπορούσα να αγνοήσω)
Κάθε φορά που περνάω έξω από ένα βενζινάδικο με πιάνει σύγκρυο. Η κατάσταση είναι πλέον απελπιστική. Σε λίγο θα μπορούν να κυκλοφορούν με αυτοκίνητα μόνο οι πλούσιοι. Σκέφτομαι να ανοίξω μία αντιπροσωπεία με άλογα και γαϊδούρια. Δεν πληρώνουν φόρο, καίνε μία μπάλα σανό την εβδομάδα και είναι οικολογικά, οι δε ρύποι τους κάνουν για κοπριά.
Η δουλειά μου είναι 35 χμ μακριά. Αυτό σημαίνει 70 χμ κάθε μέρα επί έξι μέρες 420 χμ χωρίς άλλες μετακινήσεις δηλαδή ένα ντεπόζιτο βενζίνη = 250€
Μάλλον με βλέπω να μετακομίζω στην δουλειά μου και να κατεβαίνω στην πόλη μια φορά την εβδομάδα με τον γάιδαρο.
Περισσότερα... »
-
Αιτία παρεξήγησης;
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά... -
Προσοχή ένας στενός φίλος θα σε πουλήσει αύριο
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Γέλασα καθώς διάβαζα το χαρτάκι από το τυχερό μπισκοτάκι που μου έδωσαν στο κινέζικο και το έβαλα στην τσέπη γιατί έχει και αριθμούς για λόττο, μπας και περάσω από κάποιο πρακτορείο και παίξω ένα δελτίο.
Λίγα μετά τις 12 το βράδυ έλαβα ένα τηλέφωνο από ένα φίλο στο Ηράκλειο. Με ενημέρωσε ότι ένας κολλητός μου έχει σύρει τα μύρια όσα και έχει πει τα χείριστα για μένα σε γνωστούς, φίλους και γενικά ανθρώπους με τους οποίους μοιραζόμαστε κοινά ενδιαφέροντα.
Το παράδοξο είναι ότι λίγες μέρες πριν που τον συνάντησα στα Χανιά ήταν μέλι-γάλα. Κι ενώ έχω πάρα πολλά παράπονα για το πως χειρίστηκε κάποια θέματα και πως με κρέμασε τελευταία στιγμή θέτοντας σε κίνδυνο ένα μεγάλο έργο που ετοιμάζαμε στα τέλη του χρόνου που μας πέρασε δεν του κράτησα καμία απολύτως κακία.
Ηθικά διδάγματα: Δεν κάνουμε πλάκα με τα τυχερά μπισκότα των Κινέζικων εστιατορίων
Αγαπάμε τους φίλους μας με τα ελαττώματα τους μέχρι να μας απαυτόσουν. Μετά τους κάνουμε στην άκρη.
Να μην ξεχάσω: Να παίξω τους αριθμούς οπωσδήποτε!
Περισσότερα... »
-
In Time
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Το 2161, το χρήμα έχει εξαφανιστεί και την θέση του έχει πάρει ο χρόνος. Οι άνθρωποι γερνούν μέχρι τα εικοσιπέντε και ύστερα έχουν την ίδια φυσική παρουσία μέχρι να πεθάνουν. Τότε αρχίζει και λειτουργεί το ενσωματωμένο ρολόι στο χέρι τους, που αρχικά τους δίνει ένα χρόνο ζωής. Έτσι, είναι υποχρεωμένοι να δουλεύουν για να κερδίζουν έξτρα χρόνο, που όμως ξοδεύουν για να αγοράσουν τροφή, για να επιβιβαστούν στο λεωφορείο, για να πληρώσουν τα χρέη. Στο γκέτο, τα ρολόγια σταματούν διαρκώς, αφού οι κάτοικοί του συνήθως δεν έχουν περισσότερη από μια μέρα για να ξοδέψουν. Στις πλούσιες συνοικίες πάλι, οι άνθρωποι έχουν πάνω από χίλια χρόνια ο καθένας, διατηρώντας την δυνατότητα να ζήσουν για πάντα.
Όταν κάτι είναι εύστοχο, δε πα να 'ναι αδέξιο και βολεμένο, τότε δεν μπορεί παρά να σου 'μιλήσει'. Ο Andrew Niccol κάνει την δική του κριτική στο υπάρχον σύστημα, μέσω της επιστημονικής φαντασίας, και στην συνωμοσία εναντίον του ανθρώπου, που θέλει τους έχοντες και κατέχοντες να επιβιώνουν εις βάρος των φτωχών και αδύναμων. Η ιδέα της αντικατάστασης του χρήματος με τον χρόνο είναι ευφυέστατη, αφού ούτως ή άλλως "ο χρόνος είναι χρήμα". Ο χρόνος μας είναι πολύτιμος και συνήθως σπαταλιέται σε ανούσια πράγματα. Όμως το tagline της ταινίας το λέει καθαρά: "Μια μέρα είναι αρκετή". Πώς θα σαν φαινόταν εάν ζούσατε την κάθε σας μέρα σαν να είναι η τελευταία σας; Και πώς θα σας φαινόταν εάν ζούσατε για πάντα; Η θνησιμότητα στον άνθρωπο είναι συνώνυμη της ύπαρξης. Χωρίς αυτήν, η εξέλιξη δεν θα υπήρχε και όλοι θα βρισκόμασταν εγκλωβισμένοι σε ένα σύστημα ή μια κατάσταση, που στην καλύτερη περίπτωση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί στάσιμη. Αν όμως το σήμερα είναι το μόνο που έχουμε, τότε η δημιουργία είναι αναπόφευκτη.
Δεν ξέρω αν φταίει η παρουσία του εξαιρετικού, για άλλη μια φορά, Cillian Murphy ή αν όντως φέρνει κάπως, αλλά η ταινία μου θύμισε το «Inception», με τα διαφορετικά επίπεδα και την έντονη αντίστροφη μέτρηση. Ο Andrew Niccol πάντως δεν ξεφεύγει πολύ από το μενού του «Gattaca» και μας χαρίζει μια ταινία, όσον αφορά στην αλλαγή του συστήματος και την ανατροπή των κανόνων, παρόμοια με το «The Adjustment Bureau» του George Nolfi. Η αλήθεια είναι πως το «In Time» υστερεί σε ποιοτική διάρκεια, έχοντας νεκρά διαστήματα και βολικές μεταβάσεις από την μια σκηνή στην άλλη. Η αδεξιότητά του ορισμένες φορές είναι τόσο μεγάλη, που βρίσκεσαι στο τσακ να χάσεις το ενδιαφέρον σου. Όμως η ιστορία δεν σε αφήνει. Είναι και η εποχή βλέπεις...
τα παραπάνω αποσπάσματα είναι από την κριτική της ταινίας του Πέτρου Καλογερά στο cinemanews.gr με εκφράζει απόλυτα αλλά επειδή ο Πέτρος αναλύει ολόκληρη την ταινία, δεν ήθελα να σας το χαλάσω. Αν παρόλα αυτά θέλετε να διαβάσετε ολόκληρη την κριτική μπορείτε να την βρείτε εδώ
Το κορίτσι: Amanda Seyfried
Που έχετε δει ξανά αυτά τα μάτια; Ναι, ναι απλά με ξανθιές μπούκλες να τραγουδάει Mama Mia. Και όχι μόνο: Κακά Κορίτσια, Εννέα Ζωές, Άλφα Ντογκ, Κοκκινοσκουφίτσα η τραγουδοποιός - ηθοποιός και παιδί μοντέλο Αμάντα αφήνει σταθερά το στίγμα της στην βιομηχανία της διασκέδασης. Στην ταινία υποδύεται το κακομαθημένο πλουσιοκόριτσο το οποίο βρίσκει την ευκαιρία να επαναστατήσει μαζί με τον ήδη κυνηγημένο και επικηρυγμένο Will Salas (Justin Timberlake)
Βαθμός: 3,5/5
Περισσότερα... »
-
Εμείς τους ψηφίσαμε, καλά να πάθουμε
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Η Κατσέλη διάβασε το μνημόνιο, είδε την φρίκη, είπε όχι και διαγράφηκε από το κόμμα.
Ο Σημίτης έρχεται ΤΩΡΑ να μας πει ότι είναι έγκλημα το Μνημόνιο
Ο Πάγκαλος μας λέει τεμπέληδες παρουσιάζοντας τον εαυτό του σαν τον μόνο δουλευταρά σε αυτή την χώρα
Ο Γιωργάκης είπε ψέμματα κατάμουτρα στον Ελληνικό λαό με το περίφημο λεφτά υπάρχουν
Ο Καραμανλής πούλησε την ελληνική οικογένεια στις τράπεζες και συνέβαλε στην αύξηση των αυτοκτονιών σε αυτή την χώρα σε 1 σχεδόν κάθε τρεις ημέρες
και ο ελληνικός λαός συνεχίζει να βγαίνει στους δρόμους, να κουνάει μπλε και πράσινες σημαίες, μάλλον λιγότερες πράσινες αυτόν τον καιρό. Και ναι. νάτος νάτος ο πρωθυπουργός θα ακούμε σε μερικούς μήνες με τον Σαμαρά, αν υπάρχει θεός σε αυτή την χώρα, ποιος; αυτός που πούλησε την Νέα δημοκρατία και έριξε την κυβέρνηση του, που πήρε τις χειρότερες αποφάσεις για το σκοπιανό και αντί να τελειώσει το θέμα τότε και εύκολα το διαιωνίζει ακόμα.
Πριν μερικά χρόνια ερωτηθείς ο τότε Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος για την Χούντα, είπε ότι δεν εγνώριζε επειδή διάβαζε, είχε πολλά μαθήματα και υποχρεώσεις.
Ο Χρυσοχοΐδης δήλωσε το απίστευτο: Δεν δίαβασε το μνημόνιο επειδή είχε πολλές δουλειές εκείνο το καιρό.
Και ναι, ως δια μαγείας, θα ξαναβγει βουλευτής αυτός ο αρχιμαλάκας προδότης πολιτικός μας, γιατί ο άλλος αρχιμαλάκας έλληνας ψηφοφόρος θα τον ψηφίσει ξανά και ξανά.
Γιατί όπως είπε και ο μεγάλος ο Μητσοτάκης: Ο Έλληνας δεν έχει μνήμη
Περισσότερα... »
-
Σκέψεις σοφών
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
«Έπρεπε να γεράσω, αγόρι μου, για να μάθω τι είναι ευτυχία.
Τελικά ευτυχία είναι ένα ζευγάρι χέρια, δύο χέρια...
Αυτά που θα σε αγκαλιάσουν, θα σε κρατήσουν, θα σε κοιμίσουν, θα σε περιποιηθούν, θα σου μαγειρέψουν, θα σε χαϊδέψουν και στο τέλος θα σου κλείσουν τα μάτια.
Τα πολλά χέρια απλά σε κατσιάζουν...
Χάσιμο χρόνου. Θα το δεις και συ όσο μεγαλώνεις...» Θανάσης Βέγγος......{Χ}
Περισσότερα... »
-
Αλγερινός σε κάδο ανακύκλωσης
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
- Που είναι ρεεεεε!
Μία ομάδα νεαρών πέρασε από μπροστά μας καθώς σταματούσα το αυτοκίνητο έξω από το σπίτι μας χτες αργά το βράδυ.
- Που είσαι Πακιστανεεεε, ούρλιαξε ο ένας. Η Τζέιν είχε μείνει κόκκαλο να κοιτάζει τους νεαρούς να τρέχουν πάνω κάτω τον δρόμο. Την τράβηξα απότομα. Εκείνη σαστισμένη δεν είχε καταλάβει τι συνέβη. Έτρεξε πάνω και βγήκε στο μπαλκόνι να παρακολουθήσει την εξέλιξη αυτής της περίεργης ιστορίας. Στο βάθος ακούγονταν περιπολικά.
- Απο που είσαι ρεεεεε, ούρλιαξε κάποιος.
- Αλγερία, απάντησε μία τρομαγμένη φωνή
-Και τι κάνεις εδώ; Γιατί δεν γυρνάς πίσω στην πατρίδα σου ρεεεε, ούρλιαξε η ίδια φωνή. Αυτός μαζί με έναν άλλον τον άρπαξαν και τον πέταξαν μέσα στον κάδο της ανακύκλωσης.
- Μείνε εκεί μέσα ρεεεεε, εκεί σου αξίζει να είσαι, συνέχιζε να φωνάζει ο ίδιος. Οι άλλοι έφυγαν προς τα κάτω ψάχνωντας τον άλλον. Ο Αλγερινός δεν κουνούσε από τον ντενεκέ. Ρε φίλε βγες από εκει μέσα, έρχεται η αστυνομία, μην σε βρει εκεί, του έλεγαν οι γείτονες που είχαν ξεσηκωθεί από την φασαρία. Τίποτα αυτός, δεν το κουνούσε από τον κάδο.
Δεν ξέρω που πάει το πράγμα αλλά αυτή η οικονομική και ψυχολογική καταπίεση που μας υποβάλουν καθημερινά έχει περίεργα ξεσπάσματα. Ελπίζω να μην χειροτερέψουν τα πράγματα.
Περισσότερα... »
-
Κι εσύ λάμπεις Μπάμπη μου
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Πως ξέρουμε ότι όλες οι γυναίκες στην διαφήμιση της DUO Glow, των νέων προφυλακτικών της εταιρείας που φωσφορίζουν στο σκοτάδι, είναι όλες τους πουτάνες;
Στην διαφήμιση λοιπόν, καθώς είναι σκοτεινά, τσακ, φωσφορίζει το προφυλακτικό και λέει αυτή: "Κι εσύ λάμπεις Τάκη μου, Μάκη μου, Γιάννη μου κ.λ.π."
Να εστιάσουμε λίγο στις πρώτες τρεις λέξεις της ατάκας. Κι εσύ λάμπεις. Όχι απλά Λάμπεις αλλά ΚΙ ΕΣΥ λάμπεις, σημαίνει ότι ξέρει τουλάχιστον άλλον έναν άντρα που λάμπει στο σκοτάδι.
Συμπέρασμα: Οι γυναίκες στην διαφήμιση είναι ή πουτάνες ή κερατώνουν τους άντρες τους οπότε πάλι πουτάνες είναι.
Ακόμα και η βλάχα στην μέση του πουθενα που λέει "Κισι λάμπς Μήτσουμ".. ποιος άλλος λάμπει γμτ; στον τράγο φοράς τα προφυλακτικά;
Περισσότερα... »
-
για να χαμογελάσουμε λίγο
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...Πάει ένα ζευγάρι επίσκεψη στην εξοχική κατοικία φιλικού τους ζευγαριού.
Μετά τις πρώτες τυπικές χαιρετούρες κάθονται στο σαλόνι.
Οι φιλοξενούμενοι μέσα σε 5 λεπτά παρατηρούν κάτι απίστευτα παράξενο:
Στο ταβάνι του σπιτιού είναι γραμμένα με μαρκαδόρο συνθήματα:
"1+1=3", "Η γη είναι επίπεδη", "Η Ελλάδα είναι στη μέση του Ατλαντικού",
"Στην Ελλάδα δεν υπάρχει διαφθορά", "Ο Α.Παπανδρέου ήταν ο καλύτερος πρωθυπουργός''
και πολλά άλλα.
-Καλά ρε Κώστα (ρωτάει ο φιλοξενούμενος δείχνoντας το ταβάνι), Τι είναι αυτό;...
-Ψευδοροφή ......
Περισσότερα... »
-
που πάνε τα ευρώνια;
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Προχτές πήγα στα Τζάμπο για να πάρω ένα επιτραπέζιο για ένα φίλο που γιόρταζε. μαζί με κάτι σου-ξου-μου-ξου 60€ στην απόδειξη και δεν το πίστευα. Ή τα Τζάμπο έχουν γίνει πιο ακριβά ή εγώ πιο φτωχός.... και μάλλον το δεύτερο είναι. Το ίδιο και οι βιτρίνες των καταστημάτων. Βλέπεις κάτι απίστευτα ποσά €150 για πουκάμισο, και αναρωτιέσαι μα είναι καλά οι άνθρωποι. Και το ρωτάω εγώ που πριν μερικά χρόνια δεν είχα κανέναν πρόβλημα να το αγοράσω στα 150€ που ουσιαστικά στηρίζει την θεωρεία ότι εμείς στραβά αρμενίζουμε.
Περισσότερα... »
-
Ε-ΣΟΥ-ΡΟΥ & έγχρωμη tv = ασπρόμαυρη ζωή
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Ο Χατζινικολάου έγραψε πάλι λέγοντας ότι αν ένα ΑΤΜ είχε φωνή θα μιλούσε σαν τον Παπαδήμο. Ή μήπως ο Χάρυ Κλυν το είπε... όχι ο Χατζινικολάου! Σίγουρα ο Χατζινικολάου. (αν σας θυμίζει μαλακία σποτάκι από το Μέγκα τότε θυμάστε καλά.)
Ρε άνθρωποι, το Ε-ΣΟΥ-ΡΟΥ ξέρουμε ότι το μόνο που κάνει είναι να βάζει πρόστιμα στον Λαζόπουλο και στην Ράδιο Αρβύλα. Αυτή την καταραμένη όπως πάει να γίνει ελληνική γλώσσα την έχει αφήσει στο έλεος της μαλακίας των διαφημιστικών εταιρειών. Ας κάνουμε πως δεν θυμόμαστε την σημαία της κρητικής Πολιτείας σε τουριστικό γράφειο σε διαφήμιση της Vodaphone. Στην αρχή με τσάντισε ξανά η vodaphone με τα γκρίκλις, "exeis kai 10euro omilias kai gia na katevazeis" και κάτι παπαριές του είδους. εδώ γίνεται ολόκληρη καμπάνια να χρησιμοποιούμε ελληνικά για να μην εκφυλίσουμε την γλώσσα και η κώλο-εταιρεία της κινητής πρωτοστατεί και πάλι. Η διαφήμιση μου αρέσει γιατί στο τέλος είναι πολύ κίνκι. Μία κοπέλα καβάλα πάνω στην άλλη να κάνουν ιππασία στο δωμάτιο, ουάου, πολύ "προ-χώ" Αμ η Cosmote! Να τσαταρω, να στριμάρω να κάνω ριλόουντ.... ρώτησα τους μαθητές μου τι είναι το στριμάρω και δε το ήξερε κανένας τους. Σε ποιους απευθύνεστε με τα κολο-ελληνικά σας κύριοι. Πάντως αυτό με το να μην ξυπνήσουν οι πέστροφες είναι καλό. Άσε για την λέξη "νταμπλούχος" λες και το νταμπλ είναι ελληνική λέξη. Και μάθετε ρε παπάρες αθλητικοδημοσιογράφοι ή θα πεις /ρεφερί/ ή διατητής. /Ρέφερι/ δεν είναι λέξη. Άσχετοι και αγράμματοι που έχετε και ταυτότητα δημοσιογράφου με αυτά τα ελληνικά. Αμ αυτό το Πι-ΕΣ-ΆΙ η γιαγιά κάτι λέει για την πίεση στην αγορά. Ξέρει κανείς τι είναι πάλι αυτό και το λέτε με τέτοια ευκολία και τρελή προφορά; Α στα διάλα ρε!
Και μιας που μιλάμε για το Ε-ΣΟΥ-ΡΟΥ! Πόσα σας δίνουν τα κανάλια για να κάνετε τα στραβά μάτια με την διάρκεια των διαφημίσεων; είναι δυνατόν να φτάνουν οι διαφημίσεις τα 25 - 30 λεπτά την ώρα. Αυτό δεν γίνεται ούτε στις υπερκαταναλωτικές Η.Π.Α.
Ο Έλληνας ρε αλήτες της MediaMart των γερμανικών συμφερόντων δεν είναι τζαμπατζής. Δεν πίνει τον καφέ και των άλλων με τεράστιο καλαμάκι ούτε πασαλείβεται σε άλλους γιατί τσιγκουνεύεται να αγοράσει αντι-ηλιακό. Ο Έλληνας είναι και δουλευταράς, και υπερήφανος και πρέπει να ντρέπεστε και όσοι δουλεύετε εκεί που δεν έχετε διαμαρτυρηθεί για αυτό το έκτρωμα που αποκαλείται διαφήμιση. Έτσι, έτσι, όλοι δούλοι του ευρώ και των γερμανών. (ναι ρε κολοαυτόματε διορθωτή τους γερμανούς τους γράφω με μικρό "γ" γιατί δεν το αξίζουν που έφτιαξαν αυτό που είναι σήμερα πάνω στις στάχτες ολόκληρης της Ευρώπης με τα λεφτά που έκλεψαν από όλους μας και μην βοήθεια των αμερικανών βοήθεια σας και εσάς - πάρτε και εσείς μικρό "α" για να μάθετε καράβλαχοι).
Α! Να μην ξεχάσω. έχεις περισσότερες πιθανότητες να κερδίσεις στο BlackOut αν είσαι ξεφωνημένη αδερφή γιατί σε κρατάνε μέχρι το τέλος επειδή αρέσεις στους τηλεθεατές και όχι επειδή έκανες καλύτερο χρόνο Τρύφωνα!
Περισσότερα... »
-
Les Chacachas
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...Τώρα στις διακοπές εκτίθεμαι στην τηλεόραση περισσότερο από ποτέ. Όχι ότι το επιδιώκω, απλά είμαι περισσότερες ώρες στο σπίτι και αν το χαζοκούτι είναι ανοιχτό ακούω διάφορα. Αυτό που μου τράβηξε την προσοχή ήταν ένα τραγούδι σε ρυθμό cha-cha-cha με ελληνικό στοίχο. Δεν έλεγε και πολλά, κουλούρι, κουλούρι, έχω φρέσκα κουλούρια και στο οποίο ο Φώτης Σεργουλόπουλος ξεσπούσε σε ένα νευρόσπαστο κούνημα.Μου έκανε εντύπωση η ποιότητα της μουσικής και όχι τόσο ο στοίχος και τους βρήκα στο Ίντερνετ.
Κυρίες και κύριοι σας παρουσιάζω τους Les Chacachas
Το συγκρότημα είναι βέλγικο και ξεκίνησε το 1958 και είναι καλτ για τους λάτρεις της σόουλ-φάνκ Ιδρυτής του ο Gaston Bogaert, πρώην μέλος των Los Juano Boengs and The Continentals, η δε τραγουδίστρια κουβανέζικης καταγωγής, αμερικανή πολίτις ήταν η σύζυγος του Τίτο Πουέντε..
Είναι περισσότερο γνωστοί για το το τραγούδι τους Jungle Fever από το 1972, ένα τραγούδι disco το οποίο πούλησε ένα εκατομμύριο αντίτυπα και έγινε χρυσό και το οποίο ακούστηκε και στην ταινία Boogie Nights.
Ηχογράφησαν διάφορα τραγούδια στο ίδιον ίδιο latin ήχο από πολλές χώρες (από Βραζιλία μέχρι Ελλάδα). Επί χούντας ήρθε για κάποιες εμφανίσεις σε ξενοδοχεία (!) και έκανε ένα μικρό 45άρι με 4 τραγούδια (2 σε κάθε πλευρά), ηχογραφημένο το 1969. Τα τραγούδια είναι: Η Εικοσάρα, το Κουλούρι, Τα Παιδιά του Πειραιά, Εγώ και το γαϊδουράκι μου
Tότε ότι εκείνα τα χρόνια κάποιος καλλιτέχνης για να γίνει διεθνώς γνωστός έπρεπε να κάνει δίσκους στην γλώσσα της χώρας που ήθελε να «κατακτήσει». Υπάρχουν τραγούδια πολλών ξένων στα ελληνικά και το αντίθετο (όπως π.χ. της Μελίνας Μερκούρη στα τούρκικα, της Μούσχουρη στα αφρικάνικα(!), του... Πασχάλη στα γερμανικά). Το καλύτερο: Ο μεγάλος Gillespie ντυμένος... τσολιάς στο album του «Dizzy In Greece» (1956)
Στο youtube μπορείτε να βρείτε όλα τους τα τραγούδια και στο e-bay πολλά από τα 45άρια τους. Απολαύστε τους στο Los Ninos Del Pireo
Περισσότερα... »
-
Φωτογραφικές Στιγμές: Σταυρός Ακρωτηρίου
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά... -
Καλή 'Ανοιξη!
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...Κι εκεί που οδηγούσα από τα Χωραφάκια προς στον Σταυρό βρέθηκα έκπληκτος να προσπερνάω μία ανθισμένη αμυγδαλιά. Δεν μπορεί, σκέφτηκα, βλακεία, δεν θα ήταν αμυγδαλιά. Να που στην επόμενη στροφή άλλη μία έλουζε τα ανθισμένα της πέταλα στον Ήλιο. Σταμάτησα στην μέση του δρόμου και την τράβηξα μία φωτογραφία με το κινητό. Αν δω και χελιδόνια θα πηδηχτώ από το παράθυρο!
Περισσότερα... »
-
Κάηκε η Χριστιάνα
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Η Χριστιάνα είναι αγαπημένη ταβέρνα/καφέ στην παραλία του Σταυρού στο Ακρωτήρι των Χανίων. Τα τελευταία 30 χρόνια χιλιάδες άνθρωποι έχουν περάσει το κατώφλι της για να δροσιστούν, να ικανοποιήσουν την πείνα τους και την περιέργεια τους για την κρητική κουζίνα, να προστατευτούν από τον καυτό ήλιο του καλοκαιριού ή απλά για να θαυμάσουν το Όσκαρ του Γουόλτερ Λάσσαλι που κέρδισε για την ταινία Zorba the Greek και το οποίο δώρισε στην Χριστιάνα.Ο οπερατέρ της ταινίας, Γουόλτερ Λάσαλι θεώρησε ότι το όσκαρ ανήκει στον τόπο όπου έγινε η αφορμή να αποκτηθεί. Έτσι ο ίδιος το παραχώρησε στην ταβέρνα «Χριστίνα». Μάλιστα ο ίδιος αφού
συνταξιοδοτήθηκε ήρθε στην Κρήτη και ζει μόνιμα εδώ και δεκατρία χρόνια. Σε πρόσφατη συνέντευξή του δήλωσε: «Αποφάσισα να μείνω στην Κρήτη. Μ’ άρεσε η Κρήτη από την πρώτη στιγμή και μου αρέσει ακόμα. Το Οσκαρ το είχα δώσει σε μια ταβέρνα στον Σταυρό, ακριβώς απέναντι από το σημείο που έγινε το γύρισμα. Είχα σκεφτεί: Γιατί να μείνει σε ένα ράφι στο σπίτι και όχι στο σημείο αυτό του οποίου είναι μέρος;»
Η Χριστιάνα κάηκε ολοσχερώς στις 4 τα ξημερώματα της Πρωτοχρονιάς. Τέσσερις εστίες εντόπισε η Πυροσβεστική και απέδωσε τα αίτια της πυρκαγιάς σε εμπρησμό. Οι κόποι μίας ζωής έγιναν στάχτη και η ειρωνεία είναι ότι η ιδιοκτήτρια διέκοψε την ασφάλεια πυρός μερικούς μήνες νωρίτερα επειδή τα ασφάλιστρα είχαν γίνει πολύ ακριβά. Δεν ξέρω αν πρόκειται για πραγματοποίηση απειλής από κυκλώματα προστασίας τα οποία είναι γνωστό ότι είχαν προσεγγίσει τους επιχειρηματίες της περιοχής και είχαν ζητήσει "μηνιαία συνδρομή" για την ασφάλεια των καταστημάτων, ή αν πρόκειται για κάποιον κακόβουλο με τι σκοπό μόνο ο ίδιος ξέρει. Εύχομαι στην Χριστιάνα και την μητέρα της ολόψυχα να βρουν την δύναμη να ξεπεράσουν την ατυχία που τους βρήκε πρωτοχρονιάτικα και μέσα από τις στάχτες να ξαναδούμε την Χριστιάνα πιο όμορφη να μας δροσίζει τα καλοκαίρια στον Σταυρό.
Περισσότερα... »
-
Καλή χρονιά και άλλα τέτοια μπουρμπούτσαλα
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Εντάξει, άλλαξε ο χρόνος, ε και; (so what) που λέμε κι εμείς οι Αγγλόφωνοι. Λες και έγινε κάτι. Το μόνο που άλλαξε στην πραγματικότητα είναι ότι για τις πρώτες μέρες, εβδομάδες ή και μήνες για μερικούς σλόου-μο αντί να γράφουμε 2012 θα μπερδευόμαστε και θα γράφουμε 2011 (δύσκολα κόβονται οι κακές συνήθειες).
Για τον χωροχρόνο δεν έχει γίνει κάτι συναρπαστικό (που να μπορούμε να το εντοπίσουμε με τα τηλεσκόπια μας τουλάχιστον). Δεν δημιουργεί κύκλους αρχής και τέλους όπως κάνουν τα ανθρώπινα ημερολόγια. Σύμφωνα με το Λεξικό της Οξφόρδης με τον όρο χρόνος εννοείται "η ακαθόριστη κίνηση της ύπαρξης και των γεγονότων στο παρελθόν, το παρόν, και το μέλλον, θεωρούμενη ως σύνολο". Ή όπως έλεγε ο Αϊνστάιν χαριτολογώντας ο χρόνος είναι αυτό ππου εμποδίζει όλα τα γεγονότα της Ιστορίας να συμβούν την ίδια στιγμή.
Ο χρόνος για τον Καστοριάδη είναι αυτοαλλοίωση και αν δεν είναι οντολογική δημιουργία μέσω της οποίας υπάρχει ανάδυση του άλλου, τότε σκεφτόμαστε το χρόνο ως ταυτιστικό και συζητάμε την επανάληψη στην κυκλικότητα, δηλαδή δίνουμε στο χρόνο χαρακτηριστικά του χώρου. Αν ο χρόνος είναι ανάδυση είδους, φιγούρας, μορφής, τότε η κατάργηση τους συνεπάγεται την ανάδυση μιας άλλης φιγούρας, μορφής, είδους. Έτσι ο χρόνος ως ετερότητα-αλλοίωση είναι ανάδυση μορφής και σημασίας (παράστασης) και κατ’ επέκταση φαντασιακής σημασίας-θεσμού. Όπως γράφει ο Καστοριάδης «αυτές οι φιγούρες είναι άλλες όχι μέσω αυτού που οι ίδιες δεν είναι («της θέσης» τους μέσα στο χρόνο) αλλά μέσω αυτού που οι ίδιες είναι». Πρόκειται συνεπώς για το πρόβλημα του καθορισμού του άλλου προς το αυτό, δηλαδή της ετερογένειας ως προς την ομοιογένεια και της μηχανιστικότητας ως προς τη δημιουργία. (Μπορείτε να διαβάστε ολόκληρο το άρθρο Χρόνος και δημιουργία στη σκέψη του Κ.Καστοριάδη)
Τι είναι λοιπόν ο χρόνος; Είναι το μεγαλύτερο μυστήριο; Όχι, το μεγαλύτερο μυστήριο πρέπει να είναι, ότι ο καθένας μας είναι εδώ για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, και αυτό που το Σύμπαν μας επιτρέπει στο πλαίσιο της ύπαρξής μας είναι να θέτουμε τέτοιες ερωτήσεις. Και να μεταβιβάζουμε από παιδική ηλικία σε παιδική ηλικία τη χαρά της αναζήτησης, της ερώτησης και της μεταβίβασης της γνώσης για το τι ξέρουμε και τι δεν ξέρουμε.
Περισσότερα... »
-
Contagion
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Μέσα σε λίγες μόνο μέρες μία φονική και ταχύτατα μεταδοτική πανδημία εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο. Παρά τις κοπιώδεις προσπάθειες της επιστημονικής κοινότητας, του CDC (Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων) και όλων των αρμόδιων φορέων, δεν υπάρχει θεραπεία, εμβόλιο ή σχέδιο για να αναχαιτιστεί η εξάπλωση του μυστηριώδους ιού. Την ίδια ώρα απουσιάζει δραματικά και ένα "αντίδοτο" απέναντι στον πανικό, ο οποίος έχει κυριεύσει τους πάντες και αποδεικνύεται το ίδιο μεταδοτικός και φονικός με τον ιό, αν όχι περισσότερο. Σε έναν κόσμο που καταρρέει, καθημερινοί άνθρωποι προσπαθούν να επιβιώσουν με οποιοδήποτε τρόπο.
Ο Σόντερμπεργκ με τα πολλά πρόσωπα εδώ επιστρέφει στις παράλληλες ιστορίες αλά Traffic, έχοντας κοινό παρονομαστή μια πανδημία που πλήττει ταυτόχρονα κι επηρεάζει ακαριαία και ανεπανόρθωτα τις ζωές ανθρώπων που δεν σχετίζονται αναγκαστικά μεταξύ τους. Κι ενώ φτιάχνει μια ταινία πολύ συγκεκριμένη, με πλοκή και deadline, υπόγεια σχολιάζει την επιδημία του φόβου με καταλύτη τον μπλόγκερ (για πρώτη φορά ο κακός προέρχεται απ’ αυτό τον χώρο). Ο φόβος είναι ο αόρατος κακός στο Contagion και ο χρόνος επίσης πρωταγωνιστεί ως μια απειλητική διάσταση, ένα σκηνικό μέσα στο γκρίζο μιας κοινωνίας που φαίνεται να στερείται αντανακλαστικών, να μουδιάζει και να εγκλωβίζεται γρηγορότερα απ’ ό,τι θέλει να πιστεύει.
Όποιος δεν διαγνώσει τις δυο βασικές δραματικές παραμέτρους της ταινίας (δηλαδή τον χρόνο και τον φόβο) έχει χάσει πάνω από τη μισή σημασία. Αυτό που μένει δεν είναι αμελητέο: ο τρόπος που οι άνθρωποι αντιδρούν σε μια κατάσταση ανάγκης, το σάστισμα ανάμεσα στην απώλεια και την επιβίωση, το ένστικτο και την αλληλεγγύη είναι μια πλατφόρμα που ο Σόντερμπεργκ χειρίζεται με άνεση και πληρότητα, έχοντας ικανότατους ηθοποιούς στη διάθεσή του, από τον Ματ Ντέιμον, μέχρι το πρώτο διάσημο θύμα της ταινίας, την Γκουίνεθ Πάλτροου σε ρόλο αστραπή, που καταλήγει σ’ ένα headflap μέσα σ’ ένα τέταρτο.
Σε γενικές γραμμές αν σας αρέσουν οι ταινίες μεταξύ θρίλερ και βιολογικής φαντασίας τότε μην το χάσετε.
Τα κορίτσια: Για τις Πάλτρου και Γουίνσλετ δεν έχει να πει κανείς πολλά ή να τις παρουσιάσει, εκπληκτικές στο ρόλο τους όπως και οι άλλοι ηθοποιοί.
Σκορ: 8/10
Περισσότερα... »
-
Ταρζάν & Τζέιν: 3 Χρόνια μετά
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά... -
Γατήσια Ζωή!
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά... -
Καλά Χριστούγεννα!
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά... -
Το Τανγκό των Χριστουγέννων
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γιάννη Ξανθούλη, η ταινία φιλοδοξεί να αφηγηθεί την ιστορία ενός ανέλπιδου έρωτα και μιας παράδοξης αντρικής φιλίας, δημιουργώντας παράλληλα μια τοιχογραφία της δεκαετίας του `70, μέσα από την επαρχιακή στρατιωτική ζωή. Ακολουθώντας σχετικά πιστά το βιβλίο, το κινηματογραφικό “Τανγκό” κάνει ζουμ στη σχέση που δημιουργείται ανάμεσα στον υπολοχαγό Καραμανίδη και τον υφιστάμενό του, Λαζάρου, όταν ο τελευταίος τού μαθαίνει τον αργεντίνικο χορό, για να πλησιάσει επιτέλους ο πρώτος το απαγορευμένο αντικείμενο του πόθου του.
Η κινηματογραφία άψογη, οι εικόνες εκπληκτικές, οι ηθοποιοί σε πολύ καλούς ρόλους πραγματικά τις στιγμές που μένουν ακίνητοι νομίζεις ότι έχουν βγει από κάποιο πίνακα ζωγραφικής.
Παρόλα αυτά δεν έμεινα ευχαριστημένος καθόλου σε όλους τους άλλους τομείς. Η επιλογή του σκηνοθέτη οι ίδιοι οι ηθοποιοί να παίξουν τους εαυτούς τους σε νεώτερη και παλαιότερη έκδοση δεν βγήκε σε καλό. Παρά την προσπάθεια του μέικ-απ είχαν κάτι ψεύτικο πάνω τους. Το ίδιο μουσικό χαλί έδενε σχεδόν ολόκληρη την ταινία με εξαίρεση το τάνγκο νοκτούρνο που χόρεψαν ο υπολοχαγός με το αντικείμενο του πόθου του προς το τέλος της ταινίας.
Και ξαφνικά εκεί που νόμιζες ότι η ταινία θα άρχιζε να μπαίνει στο ζουμί λες και πάτησε το κουμπί ">>" στο τηλεκοντρόλ του βίντεο. Που είναι η ιστορία με τον υπολοχαγό και την Ζωή; Γιατί κράτησε σε τόσο πλατωνικό επίπεδο την ερωτική σχέση του φαντάρου με τον υπολοχαγό; Μου έδωσε πραγματικά την αίσθηση ότι κάποιος από την παραγωγή φώναξε "άντε να τελειώνουμε" και πακετάρισαν το μισό βιβλίο σε 10 μόλις λεπτά.
Το κορίτσι: Η Βίκυ Παπαδοπούλου είναι ένας άγγελος. Μία πραγματικά πολύ όμορφη και γλυκιά γυναίκα με εκπληκτικά μάτια που σε μαγνητίζουν. Τα κοντινά πλάνα στα μάτια της κατά την διάρκεια του χορού είναι μαγευτικά.
Επίλογος: Πολύ ντόρος για το τίποτα είναι η προσωπική μου άποψη. Θα μπορούσε να είχε κάνει ένα αριστούργημα αλλά οι επιλογές του σκηνοθέτη κουτσούρεψαν το τελικό αποτέλεσμα.
Βαθμολογία: 5/10
Περισσότερα... »
-
Ξέσπασα...
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
πάνω στο φωτοτυπικό του σχολείου. Αυτό το μηχάνημα έχει δουλέψει σαν σκυλί εδώ και πολλά χρόνια. Αναπαράγει ιδέες, σχέδια, κείμενα, εικόνες, τραγούδια, ασκήσεις, τεστ, επιστολές, ανακοινώσεις, γραφικά, συνταγές, εργασίες μαθητών. Τον τελευταίο καιρό άρχισε να έχει προβλήματα. Ένα τακα-τούκα στην τροφοδοσία χαρτιού έκανε το χαρτί να κολλάει μέσα στο μηχάνημα, να χάνουμε πολύτιμο χρόνο από το μάθημα προσπαθώντας να το ξεμπλοκάρουμε, να μασάει αυτό το χαρτί κι εμείς τα νεύρα μας. Το πήγα για σέρβις αλλά ο τεχνικός δεν φαίνεται να καταλαβαίνει τι του γίνεται, ενώ του είπα ότι έχει θέμα ο τροφοδότης εκείνος είπε ότι φταίει το τόνερ, μου χρέωσε 25€ για να μην κάνει τίποτα και φυσικά με το που γύρισα πίσω και το έβαλα στην πρίζα, άρχισαν πάλι τα τάκα-τούκα.
Σήμερα δεν άντεξα. Τράβηξα μία μπούφλα στον τροφοδότη, έσπασα την ροδέλα που τραβάει το χαρτί, πέταξα το τόνερ στον τοίχο, αυτό άνοιξε, έκανα κώλο τον τοίχο και το γραφείο, μπήκα στο e-shop και παρήγγειλα έναν άλλο πιο σύγχρονο και με μπρος-πισω εκτύπωση και στα μισά χρήματα του παλιού. Ελπίζω μόνο να βγει το ίδιο σκυλί με τον προκάτοχο του. Όσο για τον παλιό θα τον πάω πίσω στο σέρβις να του πω να φτιάξει τον τροφοδότη και αν μου πει οτιδήποτε πάνω από 50€ θα τον ρίξω από ένα ψηλό κτήριο και θα το γράψω σε βίντεο να δείτε την πρόσκρουση. Και σαν να μην μου έφταναν όλα τα άλλα στο τέλος αυτής της γαμο-χρονιάς πρέπει να βρω και €300 για να πάρω το καινούριο.
Α στα' διαααα....
Περισσότερα... »
-
Μία απλή υπενθύμιση ότι έρχονται τα Χριστούγεννα
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...Βλέπω ασταμάτητα εφιάλτες εδώ και μία εβδομάδα ακόμα και στις μεσημεριανές σιέστες αν προλάβω να ξαπλώσω καθόλου. Άγχος, ένας μόνιμος κόμπος στο στομάχι, ταχυπαλμίες και τα τελευταία γεγονότα δεν βοηθούν καθόλου την κατάσταση. Δεν ξέρω από που να αρχίσω γι αυτό και μερικές μέρες δεν έχω γράψει τίποτα. Τα Χριστούγεννα έρχονται, και όπως κάθε Χριστούγεννα, Πάσχα και Καλοκαίρι πρέπει να τρέχω να μαζέψω χρήματα, να παίρνω τηλέφωνο πελάτες για τα δίδακτρα, να με παίρνουν άλλοι και να μου ζητάνε χρήματα, βρίσκομαι σε μία κατάσταση μόνιμης διαπραγμάτευσης με τους πάντες.
Τα Χριστούγεννα έρχονται και έχω κουραστεί. οι διακοπές αυτές δεν είναι για τα παιδιά, είναι για τους εκπαιδευτικούς. έχουμε κάψει φλάντζες, διακόπτες και ασφάλειες και πρέπει οπωσδήποτε να ξεκουράσουμε το μυαλό μας.
Τα Χριστούγεννα έρχονται. Δεν θέλω να σκέφτομαι τα δώρα για τα βαφτιστήρια, το ενοίκιο, τα τέλη, την εφορεία, προυπολογισμούς και απολογισμούς. Θέλω να ξεκουραστώ. Το ξέρω κι εσύ το ίδιο σκέφτεσαι μοναδικέ μου αναγνώστη. Έλα να ξεκουράσουμε μαζί τα μάτια μας στην παρακάτω εορταστική εικόνα. Καλές γιορτές
Περισσότερα... »
-
Βζζζζιιιιιιννννννν
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Ο αέρας λυσσομανάει και κάτι τρίζει έξω από το παράθυρο. Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν η Τζέιν και κάποιο καινούριο ροχαλητό που έχει αναπτύξει ειδικά για απόψε. Έκλεισα τα μάτια μου για να τα ξανανοίξω λίγα λεπτά αργότερα με ένα κουνούπι που επιδεικτικά πετούσε δίπλα στο αυτί μου. Τι μανία έχουν αυτά τα κουνούπια με τα αυτιά τέλος πάντων; Δεν φτάνει που θέλουν να σου πιούν το αίμα πρέπει να σε ξυπνάνε κιόλας; Κουνούπια Δεκέμβριο μήνα; Με τόσο κρύο έξω; Τι κουνούπι είναι αυτό; Ο Μπρους Λι των εντόμων; Οι φρούδες προσπάθειες να το αρπάξω την ώρα που πέταγε δίπλα στο αυτί μου με έκαναν να χάσω τον ύπνο μου. Σηκώθηκα και κοίταξα την Τζέιν που κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου και που είχε την καταπληκτική ιδέα να αφήσει το παράθυρο του υπνοδωματίου μας ανοιχτό όλο το απόγευμα για να φύγει το επίμονο και βαρύ άρωμα από το μεσημεριανό τηγάνισμα και φυσικά την είσοδο σε πάσης φύσης αιμοβόρα έντομα που έχουν κύριο σκοπό να μου κάνουν να παρακολουθήσω την αγρυπνία του Άι από δω γαμοκούνουπο τρεισήμισι το πρωί!
Έκατσα στον καναπέ. Δίπλα μου το χριστουγεννιάτικο δέντρο το οποίο αποφάσισε να κάνει ρέιβ πάρτι με τα φωτάκια σαν αν μην μου έφτανε το κουνούπι και ο αέρας. Στο ΣΚΑΙ κάτι γκνου προσπαθούσαν να περάσουν ένα ποτάμι.
Περισσότερα... »
-
Στιγμές
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
φωτογραφία: Τζέιν
Στην μητέρα μου δεν άρεσε σχεδόν τίποτα να κάνει στον ελεύθερο της χρόνο πέρα από το να κοιτάει βιτρίνες. Λυπάμαι τον κακομοίρη τον πατέρα μου που κάθε φορά που ήθελα να πάει για ψάρεμα έπρεπε να περάσει δια πυρός και σιδήρου για να κλέψει έστω και μία ώρα μακριά της. Το ψάρεμα ήταν κάτι που τον ηρεμούσε, όπως οι βόλτες με την μηχανή, το να φτιάχνει και να πετάει αετούς, να ακούει μουσική, να βελτιώνει κινητήρες αυτοκινήτων, να παίζει πιάνο, ντραμς, κιθάρα. Εκείνη μόνο γκρίνια. Στο τέλος σταμάτησε να ασχολείται σχεδόν με όλα γιατί απλά ο τσακωμός διέλυε την όποια ευχαρίστηση θα του έδινε η ασχολία του με κάτι μετά.
Είμαι τυχερός γιατί η Τζέιν δεν είναι έτσι. Από την αρχή αγκάλιασε τα χόμπι μου που δεν είναι και λίγα. Ότι δεν μπορούσαμε ή δεν ήθελε να κάνουμε μαζί με παρότρυνε να το κάνω μόνος μου. Το μόνο της παράπονο ότι έχω σταματήσει να κάνω τόσα πολλά από τότε που είμαστε μαζί. Της άνοιξα τις πόρτες στην μαγεία της Αστρονομίας, κι εκείνη στον χορό. Της κόλλησα τον ιό της φωτογράφισης και την ενθάρρυνα να το πάει και ένα βήμα παρά πέρα. Προσπαθεί να μου κολλήσει να ασχοληθώ με την Ζούμπα αλλά δεν θα της περάσει...
Το θέμα είναι ότι ποτέ δεν την σταμάτησα από κάτι ούτε κι εκείνη εμένα. Έχουμε μία ισορροπία και μία κατανόηση και λατρεύω να κάνουμε πράγματα μαζί. Μωρό μου σου έχω μια έκλειψη! Με το που της είπα για την έκλειψη, καθάρισε μηχανή, πακέταρε τρίποδες και εξοπλισμό και με περίμενε στην πόρτα.
Ανεβήκαμε στο κάστρο της Αρχαίας Απτέρας, αγαπημένος τόπος παρατήρησης με καθαρό ανατολικό ουρανό ιδανικό για την έκλειψη σελήνης που δυστυχώς εξαιτίας της θέσης μας το μέγιστο είχε ήδη ολοκληρωθεί κάτω από τον ορίζοντα. Στήσαμε μηχανές και κιάλια και περιμέναμε υπομονετικά την ανατολή της Σελήνης. Η Τζέιν τραβούσε τοπία κι εγώ σκάναρα τον ορίζοντα. Περίεργο, ο χρόνος επαφής πάνω από τον ορίζοντα είχε περάσει και η Σελήνη πουθενά. Η Τζέιν ήταν με το δάχτυλο στην σκανδάλη και περίμενε για τα πρώτα κλικ. Η Σελήνη είχε χάσει το ραντεβού της...
... ή σύννεφα που δεν μπορούσαμε να δούμε κάλυπταν τον ορίζοντα και ξαφνικά άκουσα ένα ουάου που με ξάφνιασε. Νάτην μου είπε και το ντράιβ της μηχανής τραβούσε ασταμάτητα φωτογραφίες,
φώτο: Τζέιν
Πέντε μοίρες πάνω από τον ορίζοντα είχε ξεπροβάλει η Σελήνη με κάλυψη 80% κοκκινόχρωμη ανάμεσα στα σύννεφα. Είχα κολλήσει τα μάτια μου στα μεγάλα κιάλια. Το θέαμα ήταν απερίγραπτο. Η Σελήνη φώτιζε τα μικρά λεπτά σύννεφα που ήταν μπροστά της με αποτέλεσμα η επιφάνεια της να φαίνεται αλλοιωμένη με γραμμές και θα ορκιζόμουν ότι κοιτούσα τον πλανήτη Δία από κοντά παρά τον δορυφόρο της Γης.Μόλις είχε φτάσει και η Φαίδρα και αυτή με την φωτογραφική της και τραβούσε και αυτή ασταμάτητα.
φώτο: Φαίδρα
Η Σελήνη συνέχισε το ταξίδι της βγαίνοντας από την σκιά της Γης κι εμείς παγωμένοι αλλά ευτυχισμένοι μαζέψαμε τον εξοπλισμό και μπήκαμε στο αυτοκίνητο. Τα μάτια της έλαμπαν στο φεγγαρόφως κι εγώ ένιωθα πολύ τυχερός που μπορούσα να μοιραστώ τέτοιες στιγμές μαζί της.
Είναι κάτι στιγμές,
τρυφερές και λεπτές,
σαν κλωστές τυλιγμένες σ' αδράχτι,
σε γυρνούν απαλά,
σε μεθούν σιωπηρά,
σε γεμίζουν με πείσμα και άχτι...
Για τους κήπους της γης,
για το ροζ της αυγής,
για το κύμα που απόμεινε μόνο,
να χαϊδεύει με αφρούς,
τους πικρούς μας καημούς
και να διώχνει της πίκρας τον πόνο.
Περισσότερα... »
-
Μπλιαχ!
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...Σήμερα είναι μία μέρα έντονων συναισθημάτων. Άγχος από το πρωί που ξύπνησα, σήμερα περνούσα από οικονομικό έλεγχο στον σύλλογο που είμαι ταμίας. Δύσκολη δουλειά το ταμείο ιδίως σε ένα σύλλογο που έχει να κάνει με πολλές κινήσεις λογαριασμών και που ένα λογιστικό λάθος μπορεί να σε στείλει στο τρελοκομείο γιατί μπορεί να κοιτάς την απάντηση για ώρες και απλά να μην την βλέπεις. Επί πλέον το γεγονός ότι μένω μόλις 200 μέτρα μακριά με φέρνει στο γραφείο κάθε μέρα να λύνω θέματα λειτουργίας, να παίρνω αποφάσεις, να διαβάσω εισερχόμενα έγγραφα, γενικά να βγάζω το Διοικητικό μου συμβούλιο ασπροπρόσωπο. Είναι μία πολύ μεγάλη θέση ευθύνης με πολύ πίεση και οι έλεγχοι προσθέτουν ακόμα μεγαλύτερο φόρτο εργασίας για να μην εκθέσω το εαυτό μου και συμβούλιο μου.
Σήμερα η ελεγκτική πήγε εξαιρετικά παρά το άγχος μου να είναι όλα τέλεια. Έμειναν όλοι ευχαριστημένοι αλλά εγώ δεν αισθάνθηκα καμία ανακούφιση. Σκέφτομαι την απολογιστική του έτους, τον ισολογισμό, το σχέδιο του προϋπολογισμού, την κωδικοποίηση και συγκέντρωση των στοιχείων για την δημιουργία απλοποιημένων όσο το δυνατόν πινάκων για την κατανόηση αυτών από τα μέλη που πολλές φορές τα κοιτάνε και ξέρεις ότι δεν καταλαβαίνουν τι διαβάζουν.
Εκτός των άλλων παλεύω μπας και εισπράξω κάποια παλιά δίδακτρα μπας και πληρώσω εφορεία (έπαθα εγκεφαλικό όταν είδα τι μου έβαλαν...εγώ αποκλείεται να έχω βγάλει τόσα για να πληρώσω τόσα... με τίποτα!), δόσεις δανείων, και καρτών, ενοίκια, τηλέφωνα (ΔΕΗ πληρώθηκε σήμερα, 25 λεπτά ορθοστασία στην ουρά η οποία έφτανε μέχρι το προαύλιο του κτηρίου), και ένα συνεχές άγχος για το πως θα βγουν οι πληρωμές, πόσα θα εισπράξω, αν θα εισπράξω (στο τσακ πλήρωσα την ασφάλεια του αυτοκινήτου), τρεις έντεκα, τρεις δώδεκα, τρεις δεκαπέντε και έντεκα. Όλη μέρα κρατάω λογαριασμούς, αποφεύγω να μιλάω με εισπρακτικές τραπεζών, πληρώνω όσα έχω, όποτε έχω και κάνω την προσευχή μου να μην χαλάσει τίποτα και να θέλει αντικατάσταση (ευτυχώς μικρή η βλάβη στον εκτυπωτή του σχολείου, μόλις με €25 το λύσαμε το θέμα) πόσο ήρθε το σήμα του αυτοκινήτου; Πόσο;!
Και μετά πρέπει να τα ξεχάσω όλα και να μπω στο σπίτι χαμογελαστός και να προσπαθώ να μην σκέφτομαι τίποτα γιατί μετά δεν μου σηκώνεται και θέλω να κάνω και ένα παιδί γμτ!
Η σημερινή μέρα μόλις άρχισε κι εγώ μπορώ να την περιγράψω με μια μόλις πολύ σύντομη (και δεν γνωρίζω αν την έχει καταχωρήσει ο Φυτράκης στο λεξικό του) λέξη: Μπλιαχ!
Περισσότερα... »
-
Moonlight
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Η δουλειά μου με βγάζει στον βόρειο οδικό άξονα της Κρήτης κάθε μέρα εδώ και 17 χρόνια. Κάνω τα ίδια 35 χιλιόμετρα για να φτάσω εκεί και άλλα 35 να γυρίσω. Παρόλα αυτά η διαδρομή αυτή δεν με έχει κουράσει καθόλου. Κάθε μέρα είναι διαφορετική στον δρόμο αυτό όπου το τσιμέντο δίνει την θέση του στην θάλασσα, στα βουνά, στα πεύκα, τα πλατάνια και τα ποτάμια. Ακόμα και η άσφαλτος μεταβάλλεται μέρα με την μέρα και πλέον ξέρω την κάθε λακκούβα πάνω της, γερνάει και αυτή σαν κι εμένα αλλά με τα κατάλληλα κονδύλια αυτή θα ξανανιώσει, ενώ εγώ...
Την Παρασκευή το βράδυ η σχεδόν ολόγιομη σελήνη ήταν ψηλά και φώτιζε τον ουρανό και τα λευκά όρη. Τα χιόνια ασήμιζαν και και έκαναν την μεγάλη οροσειρά να λάμπει με καμάρι. Μαγευτικό τοπίο σαν και αυτά που βλέπεις στους πίνακες του Bob Ross, ναι αυτού του απίστευτου ζωγράφου με το μαλλί αφάνα που βλέπαμε στην ΕΡΤ 3. Έκοψα ταχύτητα για να απολαύσω το τοπίο. Η Τζέιν δίπλα μου μουρμούριζε κάτι που είχε να κάνει με την φωτογραφική της μηχανή που την ξεχνάει στο σπίτι και δεν την έχει για τέτοιες στιγμές.
Περισσότερα... »
-
Eko iphone, pezo poker, den eko keri dose euro
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Το θέμα με την επαιτεία στα φανάρια αρχίζει να παίρνει εκνευριστικές διαστάσεις. Κάθε καρυδιάς καρύδι και εθνικότητας αντί να πάμε κουτσοί στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα (μεγάλη η χάρη του) έχουν ξεχυθεί σε φανάρια, διασταυρώσεις, κόμβους και ΣΤΟΠ και ζητάνε να τους δώσουμε από αυτά που δεν υποτίθεται ότι μας περισσεύουν γιατί υποτίθεται ότι πεινάνε με αποτέλεσμα να δημιουργείται, επειδή το προκαλούν οι ίδιοι, ένα κυκλοφοριακό χάος.
Σου έρχονται στο φανάρι κατα προτίμηση στην μέση της λωρίδας για να ζητάνε χρήματα και από τις δύο πλευρές του δρόμου, σου αποσπούν την προσοχή, μειώνουν την ορατότητα και όταν το φανάρι πιάσει πράσινο προσπαθούν να διασχίσουν τον δρόμο για να βρεθούν στο πεζοδρόμιο κουτσαίνοντας, με πατερίτσες, βοηθητικά ροδάκια και δεν συμμαζεύεται καθυστερώντας την ροή των αυτοκινήτων και παίζοντας με τα νεύρα μας.
Το τραγικό είναι πως προσπαθούν να πιάσουν και διάλογο μαζί σου, γιατί δεν τους δίνεις κάτι και φυσικά μαζεύεις κατάρες και βρισίδι συνήθως στην γλώσσα τους που τους αγνοείς και δεν δίνεις από αυτά που χρωστάς στην εφορεία, στο σήμα του αυτοκινήτου, στο χαράτσι, στο ρεύμα κ.λ.π.
Τι λες ρε φιλαράκι, Ινδέ, Πακιστανέ, Σύριε, Μογκολέζε και λοιπών εθνικοτήτων επαίτη, που δεν χρωστάς 1€, εισπράττεις μαύρο χρήμα και έχεις τη απαίτηση να με βρίζεις επειδή δεν σε αφήνω να μου καθαρίσεις το παμπριζ με την βρόμικη βούρτσα σου. Έφυγες από την χώρα σου πληρώνοντας εκατοντάδες δολάρια τους δουλέμπορους για να σε φέρουν στην Ελλάδα να ζητιανεύεις και με κίνδυνο να σε χτυπήσω με το αυτοκίνητο και να πάω και φυλακή. Δεν τους μαζεύει η αστυνομία αλλά θα μαζέψουν εμένα αν πατήσω κανέναν.
Σταματάω για ένα καφέ στην γέφυρα στα Χανιά. Ο ίδιος μονόχειρας ζητιάνος τον οποίο αγνόησα στο φανάρι μπαίνει μέσα και συνδέει ένα Iphone στον φορτιστή στον τοίχο. Κάθετε σε ένα πισι μπροστά και παίζει ηλεκτρονικό πόκερ. Όταν του τελειώσουν τα λεφτά σηκώνεται και βγαίνει στο φανάρι για κανά 10λεπτο. Μετά ξαναμπαίνει μέσα κοιτάει αν έχει κανά μήνυμα στο κινητό και βάζει λεφτά στο μηχανάκι για να παίξει άλλο ένα γύρο. Εν τω μεταξύ οι συνάδελφοι του που ζητιανεύουν στο αντίθετο φανάρι μπαίνουν μέσα και παραγγέλνουν δύο μπύρες.
για να γελάσει και λίγο το χειλάκι μας
Περισσότερα... »
-
Το ελαφάκι και ο Άγιος Βασίλης - ΧΧΧ
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...εναλλακτικός τίτλος: Όταν οι μαθητές μου δεν έχουν τι άλλο να κάνουν με το ντεκόρ των Χριστουγέννων ή Δημιουργικές γιορτινές στιγμές
κάθε χρόνο μία από τα ίδια. Όποια ώρα και στιγμή να βγω από την τάξη ο Άγιος Βασίλης και το ελαφάκι είναι σε στάσεις απείρου κάλους. Όχι μόνο αυτό αλλά κάνουν και διαγωνισμούς πιο πρωτότυπης στάσης και φυσικά τα τραβάνε φωτογραφίες. Φέτος που ανακοινώσανε ότι θα γυρίσουν και βίντεο. Ήδη γράφουν το σενάριο.
Οι μαθητές μου σας εύχονται Καλές Γιορτές
Περισσότερα... »
-
Καταραμένο Trienta y Tres!
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...Και πάνω που λες το' χουμε, έρχονται τα πάνω κάτω. Δεν φτάνει που άλλαξε η μέρα της Ρουέδα και από Τρίτη πήγε Δευτέρα, έπρεπε να μπουν και νέα μέλη στην ομάδα και φτου και από την αρχή να μάθουν τις κινήσεις.
Ρουέδα ντε Καζίνο
Ο χορός αυτός πρωτοεμφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 40 αρχές 50 στην Αβάνα της Κούβας. Η salsa rueda έχει τα ίδια βήματα με τη salsa μόνο που τα ζευγάρια χορεύουν σε κύκλο,ο αρχηγός της rueda υποδεικνύει τις φιγούρες.Ένα από τα μοναδικά χαρακτηριστικά της είναι ότι τα ζευγάρια εκτελούν συγχρονισμένα τις φιγούρες και συχνά αλλάζουν καβαλιέρους ανάλογα με την εντολή που θα δώσει ο αρχηγός. Κατά τη διάρκεια του χορού οι συμμετέχοντες μπορούν να κινηθούν μέσα ή έξω από τον κύκλο αλλά πάντα σε συνάρτηση με αυτόν.
Είναι ο αγαπημένος μου ομαδικός χορός, είναι γρήγορος, έχει ένταση, γέλιο, θέλει γρήγορη σκέψη, καλά αντανακλαστικά και μνήμη γιατί υπάρχουν τόσες μα τόσες πολλές φιγούρες που χρειάζεται χρόνος και προπόνηση για να τις μάθει κανείς.
Το Τριέντα ι Τρες (τριάντα τρία στα Ισπανικά) είναι φιγούρα που θέλει καλό συγχρονισμό από τους χορευτές όπου κινούνται κυκλικά σε ζιγκ-ζαγκ οι άντρες σύμφωνα με τους δείκτες του ρολογιού και οι γυναίκες αντίστροφα. Δεν είναι δύσκολη φιγούρα αλλά θέλει σωστή κίνηση και να ξέρεις που πατάς.
Δείτε αυτό το βιντεάκι για να πάρετε μια γεύση από μία παραλλαγή της φιγούρας
Στο προηγούμενο μάθημα η φιγούρα βγήκε σχεδόν αμέσως, είμαστε άλλωστε μια σχετικά καλοδουλεμένη ομάδα. Αυτή την Δευτέρα οι καινούριες ντάμες έπαιζαν συγκρουόμενα. Σαράντα λεπτά αργότερα ακόμα δεν ήμουν σίγουρος ότι το είχαν κατανοήσει το θέμα.
Υπομονή Τάρζαν! Αν δω καινούρια μέλη στην ομάδα την άλλη Δευτέρα θα αρχίσω τις ταρζανικές κραυγές! αααααααααααααααΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑαααααααααααΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑαααααααααα!
Περισσότερα... »
-
Επιτέλους Φθινόπωρο !
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Το φετινό Φθινόπωρο ήταν ανώμαλο και ανελέητο. Καθ' όλη την διάρκεια του είχαμε πολύ χαμηλές για την εποχή θερμοκρασίες που φτάνανε τους 4 και 5 βαθμούς Κελσίου. Χιόνισε σε όλα τα βουνά της Κρήτης, έβρεξε καρέκλες, τραπέζια και καρεκλάκια μπαμπού, πλημμύρισε τους δρόμους, σάπισε τα φύλλα των δέντρων πριν καλά καλά προλάβουν να πέσουν στο έδαφος.Σαν αν μην έφτανε αυτό μας ανάγκασε να ανάψουμε καλοριφέρ την στιγμή που το πετρέλαιο θέρμανσης έφτασε το €1 το λίτρο, λες και δεν μας έφτανε η κυβέρνηση και τρόικα.
Χτες και σήμερα έχουμε Φθινόπωρο, αυτό που βλέπουμε στις ταινίες, αυτή την γλυκιά εποχή που έχω αγαπήσει από μικρό παιδί. Γλυκός καιρός, 15-18 βαθμούς, ελαφρύ αεράκι, ψιλόβροχο για λίγο, ένας γαλήνια συννεφιασμένος ουρανός. Μου έλειψε το πορτοκαλί που χαρακτηρίζει αυτή τη εποχή, τις βόλτες στην πόλη με το ποδήλατο, καφέ κάτω από τα μεγάλα πλατάνια στην Σπλάντζια, τον φθινοπωρινό ήλιο που χτυπάει τα μάρμαρα στην πλατεία της Αγοράς.
- Χαλάει από αύριο ο καιρός, με πληροφόρησε η Τζέιν βλέποντας με να χαζεύω τα σύννεφα από το παράθυρο της κουζίας.
- Καταραμένη τρόικα!
Περισσότερα... »
-
μικρές ρουτίνες, μικρές εκπλήξεις
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Κάθε Σάββατο πριν φύγω για δουλειά και η Τζέιν δεν έρχεται μαζί μου για κάποιο δικό της μάθημα της αφήνω ένα κρουασάν και μία εφημερίδα στο τραπέζι να τα βρει όταν ξυπνήσει. Μα κάθε φορά μου στέλνει μήνυμα, "ω τι ευχάριστη έκπληξη", μπορεί τελικά ακόμα και σε μικρές πράξεις ρουτίνας/αγάπης να υπάρχει έκπληξη;
Κολυμπάμε σε μία θάλασσα υποχρεώσεων, σκέψεων, υπολογισμών, άγχους, ανασφάλειας που οτιδήποτε κάνεις με τον αγαπημένο σου μισό να είναι ένα σωσίβιο στην μέση του πουθενά. Τα Κυριακάτικα πρωινά στο κρεβάτι με full choco espresso και τυρόπιτα από τον Γρηγόρη με την τηλεόραση να παίζει Sportacus και τον τύπο να κάνει απίστευτες κολοτούμπες τις οποίες δεν προσέχεις επειδή ξεφυλλίζεις την Κυριακάτικη εφημερίδα.
Μικρές στιγμές σαν ψίχουλα στο μεσημεριανό τραπέζι που τα μαζεύουμε με το vetex και τα πετάμε στα σκουπίδια του μυαλού μας, και αν θα πρέπει αν γίνω ρακοσυλλέκτης για να τα μαζέψω ας όψεται γιατί τελικά γι αυτά ζούμε, τα μικρά, τα καθημερινά, αυτά που αποτυπώνονται στην μνήμη μας μαζί με τα πολύ μεγάλα, αυτά που θα πάρουμε μαζί μας, που θα περάσουν από το μυαλό μας πριν φύγουμε γιατί το μυαλό πάντα ανατρέχει σε αυτά τα λίγα, τα όμορφα, τα καθημερινά για να νιώσει ασφάλεια και σιγουριά μπροστά στο άγνωστο και το αβέβαιο.
Είναι μία μικρή έκπληξη κάθε φορά που μου ακουμπάς το χέρι το βράδυ καθώς γυρνάμε πίσω από την δουλειά, και κάθε φορά σου χαμογελάω και κάθε φορά που με ρωτάς αν σ' αγαπώ και περιμένεις να ακούσεις ότι σε λατρεύω. Δεν ξέρω αν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτά, χωρίς εσένα.
Περισσότερα... »
-
Mr. Pencil, pencil!
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Ο Στέλιος με βάφτισε D.J. Christo στην ανακοίνωση που έστειλε στην εφημερίδα για ο πρώτο λάτιν πάρτι στο μαγαζί του. Στο σχολείο όμως με φωνάζουν ο κύριος Μολύβι. Πρώτον επειδή επιμένω να γράφουν όλοι με μολύβι στα βιβλία τους και όχι με στυλό. Όταν μαθαίνουμε κάνουμε λάθη και στυλό = μουτζούρες = μπλάνκο = περίμενε να στεγνώσει για να ξανγράψει από πάνω = όσο περιμένει ζωγραφίζει και ένα ΠΑΟ-ΟΛΕ πάνω στο τραπέζι, τέλος πάντων περίπλοκο το θέμα οπότε μόνο μολύβι. Η πιο διαδεδομένη φράση στην αρχή της ώρας είναι να μου ζητάνε μολύβι γιατί φυσικά κανείς δεν τα χρησιμοποιεί σστο σχολείο το οποίο επιμένει σε στυλό, οπότε ακούω πάντα:
-Κύριε, μολύβι και φυσικά τους απαντώ ότι δεν με λένε μολύβι. Φυσικά με φωνάζουν και κύριε γόμα!, κύριε νερό!, κύριε τουαλέτα! αλλά αυτό το όνομα που δεν μου αρέσει καθόλου είναι το κύριε δεν διάβασα σήμερα.
Πραγματικός διάλογος στην 4η Μεγάλη-Κύριε, μολύβι!-ask me in English-Mr,Pencil!-My name is not Mr. Pencil-Mr. Pencil, pencil!
kids!
Περισσότερα... »
-
Όταν ο χορός κοστίζει πολύ ακριβά
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Το 7ο Salsa Congress της Κύπρου γίνεται φέτος στην Αγία Νάπα της Κύπρου με δεκάδες καλλιτέχνες από ολόκληρο τον κόσμο, με μαθήματα, χορευτικά σόου, χάπενινκς, είναι πραγματικά μια εκπληκτική εμπειρία για όσους χορεύουν λάτιν χορούς να παρευρεθούν με διάσημα αστέρια, να μάθουν νέες τεχνικές, φιγούρες και να χορέψουν με μουσικά ακούσματα από πάρα πολλούς και διάσημους ντι-ντζέι.
Το καλοκαίρι η Νίκη, παλιά δασκάλα μας στο χορό μας προσκάλεσε στην Κύπρο για το συνέδριο και φυσικά δεχτήκαμε με ενθουσιασμό. Προχτές λοιπόν οργάνωσα το πρόγραμμα, να βρω πτήσεις που να βολεύουν με το πρόγραμμα του σχολείου, να επαναπρογραμματίσω τα μαθήματα που είναι να χαθούν, να υπολογίσω ώρες αναχώρησης και άφιξης. Και μετά ξεκίνησα τα οικονομικά... που να μην τα ξεκίναγα.
Αεροπορικά εισιτήρια από Ηράκλειο: €550Βενζίνες - Πάρκινγκ αεροδρομίου, Ταξί: €110Είσοδος στο συνέδριο: €270Ξενοδοχείο - Φαγητό: €400Σύνολο: 1330
για 3 ημέρες... πάνω από 400 την ημέρα... χμμμμ
δεν νομίζω Τάκη!
Περισσότερα... »
-
Καλό μήνα;
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Τόσο ανάμεικτα συναισθήματα για τον Δεκέμβριο είχα να νιώσω πολλά μα πολλά χρόνια. Από την μία χαίρομαι που μπαίνουμε στις γιορτές, θα αρχίσουμε τα τραγουδάκια και τους στολισμούς στο σχολείο... για τα παιδιά το κάνουμε αλλά κι εμείς οι μεγάλοι το έχουμε τόσο μα τόσο πολύ ανάγκη να βάλουμε λίγο χρώμα σε αυτούς τους μουντούς γκρίζους μήνες που περνάμε. αναζητώ την βεβαιότητα αυτής της γιορτής για να πολεμήσω την αβεβαιότητα του μέλλοντος.
Ξέρω π.χ. ότι θα στολίσω δύο χριστουγεννιάτικα δέντρα, θα βάλω δύο αστέρια στην κορυφή, θα ανέβω δύο φορές σε καρέκλες για να βάλω τα αστέρια και να πω και του χρόνου καλύτερα και με υγεία. Θα φουσκώσω τον άγιο Βασίλη και τον τάρανδο τους οποίους θα δω σε διάφορες στάσεις κατά την διάρκεια των γιορτών από κάποιους πονηρούς μαθητές μου.Ξέρω ότι θα ακούσω το last christmas τουλάχιστον 50 φορές, θα δω για άλλη μια φορά κλασσικές χριστουγεννιάτικες ταινίες. Θα λάβω ηλεκτρονικά μηνύματα με γυμνά μοντέλα που θα φοράνε μόνο ένα αγιοβασιλίτικο σκουφάκι, θα τα στείλω κι εγώ και θα σκεφτώ πόσο μου λείπουν ο πατέρας μου και η αδερφή μου στις γιορτές.
Δεν ξέρω αν θα μπορέσω να πληρώσω την ασφάλεια του αυτοκινήτου, το ρεύμα, τους φόρους, τις δόσεις των δανείων μου, αν θα μπορέσω να κάνω το πάρτι για τους φίλους μου την παραμονή της πρωτοχρονιάς, αν θα έχω τα νεύρα μου, αν θα πάθω κατάθλιψη, αν θα μπορέσω να κάνω ένα παιδί, αν κάνω σέρβις στο αυτοκίνητο, αν, αν, αν...
απλά ελπίζω ότι τα βέβαια θα υπερνικήσουν των αβέβαιων για να μου μείνει μια θετική γεύση από αυτές τις γιορτές. Είμαι αισιόδοξος. Τα θετικά παίζουν στην έδρα τους αυτή τη φορά.
Ιτς κρίστμας τάιμ!
Περισσότερα... »
-
Απολογίες
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...Σήμερα πέρασα την μέρα μου να απολογούμαι. Γιατί δεν έχω κάνει αυτό. Γιατί δεν έχω πληρώσει εκείνο, γιατί είπα το άλλο, γιατί σκέφτηκα έτσι, γιατί έπραξα αλλιώς, γιατί έχασα τούτο, γιατί δεν έχασα αυτά. Απολογίες γραπτές, προφορικές, με μορφασμούς, με χειρονομίες, με σκέψεις.
Μερικά από αυτά δεν είναι στο χέρι μου, μερικά άλλα είναι. πράγματα που δεν θέλω να σκέφτομαι, που αναβάλω, που είναι πάνω από τις δυνάμεις μου. Γιατί θα πρέπει να απολογούμαι; Γιατί θα πρέπει να τσαλακώνομαι; Γιατί θα πρέπει να με ενοχλεί ακόμα και αυτό. Μερικές φορές θα ήθελα να πάρω μια βαθειά εισπνοή και κατά την εκπνοή να μην υπάρχει τίποτα. Ούτε φως, ούτε σκοτάδι, ούτε ήχος ούτε σιωπή.
Ένα ξέρω, φίλε αναγνώστη, σε εσένα δεν θα απολογηθώ.
Περισσότερα... »
-
Redbull, Monster, ηλεκτρονικά τσιγαρα, κανονικά τσιγάρα, οινόπνευμα και παιδιά
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...Έχω εκνευριστεί αφάνταστα με την ασυδοσία της κοινωνίας μας αλλά τι να περιμένει κανείς από μία χώρα σε οικονομική κρίση, να προστατέψει τα ίδια της τα παιδιά;
Σχολικά πάρτι. Πόσες φορές έχω πάει καλεσμένος από τα παιδιά του σχολείου σε τέτοια παρτάκια για την οικονομική ενίσχυση των εκδρομών τους. Το οινόπνευμα να ρέει άφθονο, μπύρες, τσικουδιές, βότκες με ρέντμπουλ (ακόμα χειρότερο) και μετά να τα βλέπω να ξερνάνε δεξιά και αριστερά, να μην τα βάζει ο τόπος από το μεθύσι, να πέφτουν από σκάλες, να τραυματίζονται πέφτοντας από τραπέζια και καρέκλες. Αρκετές φορές μου ζητήθηκε να επιστρέψω μεθυσμένα κοπέλια σπίτια τους για να μην το μάθουν οι γονείς τους και μπλέξουν. Στο τέλος σταμάτησα να πηγαίνω στα πάρτι για να μην εκνευρίζομαι. Δεν γνωρίζουν οι ιδιοκτήτες καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος ότι απαγορεύεται να σερβίρουν αλκοόλ σε ανηλίκους; Φυσικά! Η αστυνομία δεν γνωρίζει τι γίνεται; Φυσικά! Τα συμπεράσματα δικά σας.
Αυτά τα ποτά που έχουν βγει στην μόδα, τα Monster, Redbull κλπ περιέχουν απίστευτα μεγάλα ποσά καφεΐνης και άλλων βλαβερών για τα παιδιά ουσιών. Τα καταπίνουν το ένα μετά το άλλο γιατί είναι κουλ να πίνεις Μάνστερ. Η περιεκτικότητα τους σε καφεΐνη είναι πάρα πολύ υψηλή και οι οδηγίες λέει ότι δεν πρέπει να καταναλώνονται από παιδιά. Οι περιπτερούχοι και οι ψηλικατζίδες τα πουλάνε χωρίς δεύτερη σκέψη.
Το ηλεκτρονικό τσιγάρο είναι στην μόδα και η απάντηση της εταιρείας εμπορίας ηλεκτρονικών τσιγάρων στην αναδημοσίευση άρθρου που έγραψε ο πνευμονολόγος κος Μαρκάτος δεν με πείθει. Πολλά παιδιά από β γυμνασίου μέχρι την γ λυκείου καπνίζουν πλέον ηλεκτρονικό τσιγάρο επειδή είναι στην μόδα και παρουσιάζεται όχι μόνο ως άκακο αλλά ότι έχει και ευεργετικές ιδιότητες. Ποιοι τα πουλάνε αυτά; Οι πάντες γιατί έχουν μεγάλο ποσοστό κέρδος. Έχουν πρόβλημα να το πουλάνε σε παιδιά; Όχι βέβαια.
Πρόσφατα έπεσε από την τσάντα ενός μαθητή μου ένα πακέτο τσιγάρα. Το ξέρω ότι καπνίζει, μου το έχουν πει και άλλα παιδιά και έχει αυτό το ελαφρύ άρωμα τσιγαρίλας όταν μπαίνει στην τάξη. Πάει 1η γυμνασίου. Το πακέτο είναι τύπου slim, γυναικεία, τα οποία υποτίθεται ότι αγόραζει για την μητέρα του. Θα έπρεπε ο περιπτεράς να του τα πουλάει; Όχι βέβαια. το νοιάζει ποιος θα τα καπνίσει; Καθόλου!
Οι παραπάνω περιπτώσεις χρίζουν προσοχής της Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή και όχι μόνο. Ο νόμος είναι σαφής για τα ποτά και τα τσιγάρα και κανονικά θα πρέπει να αφαιρεθούν άδειες λειτουργίας, αλλά ποιος νοιάζεται; Αυτοί; Ένα μεροκάματο πάνε να βγάλουν οι άνθρωποι, αλλά εις βάρος των παιδιών μας.
Περισσότερα... »
-
Sleepless in Seatle
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...- Θα πάμε Νυχτερίδα;Περίμενα ότι κάποια στιγμή θα έπρεπε να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση. Το μόνο που μου είχε καρφωθεί στο μυαλό ήταν το μαξιλάρι μου. Η κούραση μου έκανε τα πόδια μου πολύ βαριά για χορό και ο τραυματισμένος μου τένοντας εν είχε ακόμα αναρρώσει από τον βιασμό της Τρίτης.-Είμαι πολύ κουρασμένος, να θες πήγαινε μόνη σου, της είπα μπας και την κρατήσω στο σπίτι μαζί μου αλλά το έβλεπα στα μάτια της ότι ήταν αποφασισμένη να πάει για χορό ακόμα και χωρίς εμένα. Δύο sms και 30 λεπτά αργότερα εγώ ήμουν στο κρεβάτι μου κι εκείνη στο αυτοκίνητο μιας φίλης.
Ξάπλωσα στο κρεβάτι και άφησα την κούραση να με κυριεύσει και να παραδοθώ σε ένα βαθύ ύπνο. Σε 10 λεπτά ήμουν καθισμένος στον καναπέ, με ένα τοστ στο χέρι και έβλεπα ειδήσεις στο Σκάι. Άργησε να με πάρει ο ύπνος. Τελικά δεν μπορώ να ηρεμήσω το βράδυ αν δεν την έχω δίπλα μου. Μου έχει γίνει ναρκωτικό. Την ώρα που εγώ άλλαζα κανάλι, εκείνη άλλαζε παρτενέρ στην Ρουέδα.
Ντάμε!
Περισσότερα... »
-
Όταν ήμουν μικρός δεν είχα iphone...
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Όταν ήμουν μικρός δεν είχα iphone, ούτε laptop ούτε PSP. Έπαιζα όλη μέρα κρυφτό, σχοινάκι, ποδήλατο. Πήγαινα σπίτι όταν νύχτωνε. Η μαμά μου δεν με έπαιρνε τηλέφωνο, απλά μου φώναζε από το σπίτι. Αντί για facebook είχα μόνο τους φίλους της γειτονιάς μου. Δεν ενημέρωνα τι σκέφτομαι ηλεκτρονικά , αλλά το έγραφα στα λευκώματα που κυκλοφορούσαμε. Δεν είχαμε dettol αλλά παίζαμε στη λάσπη. Κάθε μέρα βλέπαμε tom&jerry και όχι τα ξέκ*λα και τους μλκς των πρωινών εκπομπών. Χαρούμενη παιδική ηλικία.! Ανέβασε το κι εσύ στο προφίλ σου, εάν έχεις πιει νερό απο λάστιχο και πάλι επιβίωσες...:DΑυτό κυκλοφορεί σήμερα στο Facebook από όλους τους κομπλεξικούς τριαντάρηδες που νιώθουν περήφανοι που δεν είχαν λαπτοπ και πι-ες-πι όταν ήταν μικροί. Άσε που θυμίζει τον πατέρα μου που μου έλεγε ότι ήμουν αχάριστος και ότι όταν ήταν μικρός δεν είχε ποδήλατο ούτε τηλεόραση, που είμαι σίγουρος που του θυμίζει τον παππού μου που του έλεγε ότι όταν ήταν μικρός δεν είχε τετράδιο και μπικ στυλό και έπεζε με σφεντόνες κλπ... τα ίδια παντελάκι μου.Το κείμενο είναι πέρα για πέρα ψευδές ούτος ή άλλως και βγάζει αυτή την αίσθηση της αχαριστίας της σημερινής νεολαίας ενώ το θέμα είναι κυρίως τεχνολογικό. Ναι, δεν είχαμε iphone αλλά το κείμενο δεν λέει ότι δεν είχαμε καμία άλλη μάρκα κινητού τηλεφώνου αφού θα έπρεπε να περάσουν ακόμα 10 χρόνια για τις πρώτες γκουμούτσες της Έρικσον και της Μοτορόλα να έρθουν στην Ελλάδα. Τα λαπτοπ κοστίζανε χιλιάδες ευρώ σε σημερινά χρήματα και τα είχαν μόνο οι επιχειρηματίες και ο στρατός. Δεν είχαμε πι-ες-πι αλλά είχαμε δεκάδες άλλες φορητές παιχνιδομηχανές και τα αγόρια τουλάχιστον τα φέρναμε και στο σχολείο και παίζαμε κρυφά στο διάλειμμα, η ξαχνάτε οι λίγο μικρότεροι τα φορητά τέτρις που κυκλοφορούσαν στα μέσα του 90. Αυτό το έπαιζα όλη μέρα ποδήλατο, κρυφτό κλπ φυσικά ήταν μόνο για τα Σαββατοκύριακα. Τις καθημερινές είχαμε σχολείο, οι πιο παλιοί είχαμε μάθημα και το Σάββατο και το πρόγραμμα ήταν δύσκολο και έπρεπε να διαβάζουμε πολύ περισσότερο. Θυμάστε που είχαμε εξισώσεις 2ου και 3ου βαθμού στην 6η Δημοτικού; Α! και αυτό το πήγαινα σπίτι όταν νύχτωνε ήταν στις καλοκαιρινές διακοπές. Νομίζω το ίδιο ισχύει και για τα σημερινά παιδιά και δεν ήταν προνόμιο μόνο της γενιάς μας. Νομίζετε ότι αν υπήρχε το facebook τότε θα γράφαμε σε λευκώματα και σε τοίχους; Όχι ότι δεν το θέλαμε αλλά ότι δεν υπήρχε. Δεν είχαμε dettol αλλά είχαμε οινόπνευμα και έκανε την ίδια δουλειά και οι μανάδες μας το χρησιμοποιούσαν εξίσου. Α! και στην λάσπη παίζουν τα γουρούνια, όχι τα παιδιά, εκτός και αν μιλάτε για την θάλασσα και την άμμο το καλοκαίρι. Άκου παίζαμε με την λάσπη... τσκ τσκ τσκ. Τομ και Τζέρι δεν βλέπαμε κάθε μέρα, βλέπαμε 1 φορά την εβδομάδα στην ΕΡΤ και αργότερα και την Κυριακή. Επίσης βλέπαμε και διαστημόπλοιο αργώ, μάγια η μέλισσα, κάντι-κάντι κλπ απλά σήμερα τα παιδιά βλέπουν μπεν-τεν, τρανσφόρμερς και ουράνιο τόξο. Δεν άλλαξε κάτι. Επίσης τα ξέκωλα που γράφετε και δεν τολμάτε να το γράψετε ολόκληρο, τα ταμπού σαν μαράνανε γαμώτο, τα βλέπετε εσείς και όχι τα παιδιά σας. Δεν έχω ακούσει κανέναν μαθητή μου 20 χρόνια που διδάσκω να μου σχολιάσει Μενεγάκη και ΣΙΑ γιατί απλά δεν τα παρακολουθούν τόσο συστηματικά όσο εσείς. Τα παιδιά διαβάζουν, πάνε φροντιστήρια, μαθαίνουν γλώσσες, πιάνο, κολύμβηση και φταίμε εμείς οι μεγάλοι που δεν βγαίνουν έξω να παίξουν με τους φίλους τους γιατί έχουμε κάνει την ζωή τους δύσκολη, την γειτονιά τους ανασφαλή και επικίνδυνη και προσπαθούμε να κάνουμε τα δικά μας όνειρα δικά τους καταπιέζοντας στα στο όνομα μιας καλύτερης ζωής. Λογικό είναι να αναζητήσουν τους φίλους τους στο φέισμπουκ και όχι στην παιδική χαρά. Ποια παιδική χαρά δηλαδή που φοβόμαστε ότι θα τα παρακολουθεί κανα παιδεραστής ή θα τα κλέψει κανα πρεζάκι. Αντί λοιπόν να είμαστε περήφανοι που δεν είχαμε iphone ας προσπαθήσουμε να κάνουμε τον κόσμο τους καλύτερο, ασφαλέστερο και πιο χαρούμενο.
Περισσότερα... »
-
Γειά σου πρόεδρε!
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Την Κυριακή ο Σύλλογος Φίλων Αστρονομίας Κρήτης έχει Γενική συνέλευση και εκλογές. Είμαι από τα ιδρυτικά μέλη και πρόεδρος από την ίδρυση του συλλόγου το 2007. Στα τέσσερα αυτά χρόνια έχουμε κάνει δεκάδες εκδηλώσεις, παρουσιάσεις, αστροπαρατηρήσεις, ταξίδια για εκπαιδευτικά σεμινάρια, έχουμε συμμετάσχει σε συνέδρια σε όλη την Ελλάδα και πρόσφατα οργανώσαμε το 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ερασιτεχνικής Αστρονομίας.
Την Κυριακή δεν θα είμαι πλέον πρόεδρος και είμαι πολύ ευτυχισμένος γι αυτό. Τα νεύρα και το άγχος πριν από τις εκδηλώσεις και τις παρουσιάσεις είναι απερίγραπτο όχι μόνο για μένα αλλά και για την Τζέιν που συμμετέχει μαζί μου σε όλα αυτά. Έτσι, για τα επόμενα δύο χρόνια θέλω να απέχω από τα διοικητικά, να ηρεμήσει λίγο το κεφάλι μου, να τα βρω με την γυναίκα μου, να κάνω και ένα παιδάκι. Να το μεγαλώσω και λίγο και μετά αν με θέλουν ξανά στο διοικητικό του συλλόγου ευχαρίστως να προσφέρω τις υπηρεσίες μου για όσο χρειαστεί.
Μέχρι στιγμής δεν έχω ούτε μία υποψηφιότητα για τις εκλογές της Κυριακής και φοβάμαι ότι αν δεν θελήσει κανείς να συμμετέχει θα πάμε για διάλυση και έχω δουλέψει πάρα πολύ για να κάνω την ερασιτεχνική αστρονομία αποδεκτή και γνωστή στην τοπική κοινωνία. Αλλά προτιμώ να το κλείσουμε το μαγαζί παρά να έχω άλλα δύο χρόνια άγχους. Δεν είναι η θέση του προέδρου κακή, απλά το δικό μας Δ.Σ. αντί για 5 μέλη είχε μείνει με 3 και είχα πολύ μεγάλο φόρτο γιατί έκανα την δουλειά για 4. Ελπίζω η νέα σύνθεση, αν υπάρξει αυτή, να είναι πιο ευέλικτη.
Χτυπάει το τηλέφωνο και ακούω ένα δυνατό "Γειά σου πρόεδρε!" από κάποιο μέλος και η απάντηση πλέον είναι αυτόματη και χωρίς σκέψη: Δεν σφάξανε!
Περισσότερα... »
-
Η σάλσα είναι ένα επικίνδυνο αιματοβαμμένο σπορ!
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
όχι ακριβώς αλλά δεν μπορώ να σας πω το πως ένοιωσα στον πρώτο μου τραυματισμό εξαιτίας του χορού. Είχα χαλαρώσει καλά καλά στον καναπέ της σχολής και παρακολουθούσα τις κοπέλες που έκαναν οριεντάλ και σχολιάζαμε με τους άλλους για τους τουρλοτούς κώλους των μελλοντικών οριενταλετζούδων. Όταν ήρθε η σειρά μας για σάλσα ρουέδα, ξεκινήσαμε κανονικά να κάνουμε ένα ζέσταμα αλλά πάνω στον ενθουσιασμό μου τραβήχτηκα απότομα προς τα πίσω σε μία φιγούρα και άκουσα/ένιωσα ένα "τακ" πίσω από το γόνατο... και αυτό ήταν. Έμεινα από φλάτζα να κοιτάζω τους άλλους να χορεύουν. Δεν με πονούσε πολύ και μόνο όταν τραβούσα τα δάχτυλα του ποδιού μου προς τα πάνω. Ο γιατρός της ομάδας ψηλάφησε το σημείο και μου είπε να περάσω το πρωί να μου κάνει ένα τεστ-παπ... εγώ φταίω που εμπιστεύθηκα γυναικολόγο να με εξετάσει; Μία φίλη που είναι στην ομάδα και σπουδάζει φυσικοθεραπεία μου είπε ότι σίγουρα είναι διάστρεμμα και θα με ταλαιπωρήσει για τουλάχιστον ένα μήνα. Πήρα ένα μεσουλίντ, η Τζέιν μου έβαλε λίγη βολταρεν και σήμερα είμαι πολύ καλύτερα. Ο πόνος έχει υποχωρήσει κατά 70% και πιστεύω ότι η φίλη μου δεν είναι καλή μαθήτρια... άκου διάστρεμμα.
Περισσότερα... »
-
Αλήθειες και ψέμματα για το ηλεκτρονικό τσιγάρο
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Η αλήθεια είναι ότι το ηλεκτρονικό τσιγάρο έχει γίνει πολύ της μόδας τελευταία και γι αυτό επειδή ο Έλληνας έχει την ψευδαίσθηση ότι είναι λιγότερο βλαβερό από το κανονικό όπως επίσης ότι να το καπνίζει όπου βρει επειδή ο καπνός του δεν είναι βλαβερός. Ακόμα και μαθήτριες μου δεν έχουν κανέναν πρόβλημα να καπνίζουν το ηλεκτρονικό φουγάρο γιατί "δεν είναι βλαβερό". Όπως και όλα τα τσαρλατανίστικα πράγματα που κυκλοφορούν στην Ελλάδα όπως οι μηχανές οζονοθεραπείας δεν έχουν περάσει κανένα ουσιαστικό έλεγχο και διατίθενται στην ελληνική αγορά χωρίς κανένα έλεγχο από τις υπηρεσίας φαντάσματα του Υπουργείου Υγείας που εξαιτίας της οικονομικής κρίσης παραπαίουν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Ένα άρθρο στα Χανιώτικα Νέα σήμερα ενός διακεκριμένου πνευμονολόγου έρχεται να βάλει τα πράγματα στην θέση τους. Παρακαλώ διαβάστε το και σκεφτείτε σοβαρά τις συνέπειες του καπνίσματος στην υγεία σας.Το ηλεκτρονικό τσιγάρο
Δημοσιεύθηκε στις: 24-11-2011
Γράφει ο ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΜΑΡΚΑΤΟΣ*
Το ηλεκτρονικό τσιγάρο έκανε την εμφάνισή του πριν από κάποια χρόνια και από πέρυσι εμφανίστηκε ξανά στην Ελλάδα, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο. Ως πνευμονολόγοι ερχόμαστε καθημερινά σε επαφή με ανθρώπους που το χρησιμοποιούν ή ανθρώπους που μας ρωτούν για τη χρησιμότητα και ασφάλειά του. Σε όλους αυτούς τους ανθρώπους οφείλουμε να δώσουμε όποια πληροφορία έχουμε, να τους προφυλάξουμε από ενδεχόμενους κινδύνους και να τους πληροφορήσουμε για τις δυνατότητες που έχουν σε σχέση με τη διακοπή του καπνίσματος.
Αλλά τι είναι το ηλεκτρονικό τσιγάρο; Είναι μια συσκευή που λειτουργεί με μπαταρία και περιέχει θάλαμο στον οποίο υπάρχει ένα φυσίγγιο με νικοτίνη σε υγρή μορφή, αρωματικές ουσίες και άλλα χημικά. Η συσκευή μετατρέπει τη νικοτίνη, η οποία είναι ιδιαίτερα εθιστική και άλλες χημικές ουσίες, σε ατμό τον οποίο εισπνέει ο χρήστης της. Οι χρήστες το καπνίζουν χωρίς να το ανάβουν, γεγονός που έχει οδηγήσει πολλούς στο να το χρησιμοποιούν για να αποφεύγουν την απαγόρευση του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους.
Τα προϊόντα αυτά διατίθενται στο εμπόριο και πωλούνται ιδιαίτερα σε νέους ανθρώπους. Το εμπορικό κέρδος που αφήνουν είναι τόσο μεγάλο ώστε να μπορεί να βρει κανείς το προϊόν σε mini market, περίπτερα, ακόμη και σε βενζινάδικα! Στη συσκευασία τους δεν περιέχουν προειδοποιήσεις για την υγεία, όπως συμβαίνει με τα εγκεκριμένα προϊόντα υποκατάστασης νικοτίνης ή τα συνηθισμένα τσιγάρα. Διατίθενται και σε διάφορες γεύσεις, όπως σοκολάτα και μέντα, που μπορεί να προσελκύσουν τους νέους.
Οι ειδικοί σε θέματα Δημοσίας Υγείας, συμπεριλαμβανομένων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ.), των Κέντρων Ελέγχου και Προλήψεως των Ασθενειών (CDC) και της Αμερικανικής Εταιρείας Καρκίνου (ACS) προειδοποιούν να μην γίνεται χρήση ηλεκτρονικών τσιγάρων, σημειώνοντας ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως επιστημονική απόδειξη που να επιβεβαιώνει ότι είναι ασφαλή ούτε συνιστούν μια αποτελεσματική συσκευή για το κόψιμο του καπνίσματος. Προειδοποιούν ακόμα πως αυτά τα προϊόντα μπορεί αντίθετα να ενθαρρύνουν το κάπνισμα, να αυξάνουν τον εθισμό στη νικοτίνη, ειδικά των νεαρών ανθρώπων και τελικά να οδηγούν τους χρήστες τους στα συμβατικά τσιγάρα. Ηδη Αυστραλία, Καναδάς, Βραζιλία, Παναμάς, Τουρκία, Σιγκαπούρη, Ταϊλάνδη έχουν απαγορεύσει την εισαγωγή και χρήση τέτοιων προϊόντων.
Τα ηλεκτρονικά τσιγάρα διαφημίζονται ως ένας τρόπος μείωσης των βλαβερών προϊόντων καπνού που εισπνέονται από έναν καπνιστή. Ομως αν δει κανείς σε βάθος χρόνου θα διαπιστώσει ότι απλά αποτελούν έναν ύπουλο τρόπο να αγκιστρώνονται οι άνθρωποι στην εξάρτηση της νικοτίνης. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι οι άνθρωποι μετακινούνται από τα κανονικά τσιγάρα στα ηλεκτρονικά ή σε άλλα προϊόντα χωρίς καπνό. Στην ουσία συνήθως αυξάνει η ολική έκθεση στη νικοτίνη και δεν μειώνεται το κάπνισμα.
Οι κατασκευαστές ηλεκτρονικών τσιγάρων διατείνονται ότι παράγουν ένα απόλυτα ασφαλές προϊόν. Είναι όμως έτσι; Στις Ηνωμένες Πολιτείες ο Οργανισμός Φαρμάκου (FDA) υπέβαλε σε προκαταρκτική ανάλυση μερικά δείγματα ηλεκτρονικών τσιγάρων από δύο κορυφαίες μάρκες. Αυτά τα δείγματα περιείχαν 18 φυσίγγια με νικοτίνη διαφόρων γεύσεων και φυσίγγια χωρίς νικοτίνη. Οι αναλύσεις έδειξαν ότι κάποια προϊόντα περιείχαν ανιχνεύσιμα επίπεδα γνωστών καρκινογόνων ουσιών και τοξικών χημικών. Επίσης ο FDA υπογραμμίζει ότι οι έλεγχοι ποιότητας κατά την κατασκευή αυτών των προϊόντων δεν ήταν πάντα ικανοποιητικοί και σε μερικά έλειπαν τελείως.
Ειδικότερα, οι αναλύσεις από τα φυσίγγια των δύο ανωτέρω εταιρειών έδειξαν τα ακόλουθα:
Σε ένα φυσίγγιο βρέθηκε διαιθυλενογλυκόλη περίπου 1%. Η διαιθυλενογλυκόλη αποτελεί ένα συστατικό που χρησιμοποιείται ως αντιψυκτικό και είναι τοξική στους ανθρώπους.
Στα μισά από τα δείγματα που μελετήθηκαν βρέθηκαν νιτροζαμίνες, ουσίες που είναι καρκινογόνες.
Στην πλειονότητα των δειγμάτων ανακαλύφθηκαν διάφορες προσμίξεις, επικίνδυνες για τους ανθρώπους, όπως: αναβασίνη, μυοσμίνη και β-νικοτυρίνη.
Τα φυσίγγια των ηλεκτρονικών τσιγάρων που διαφημίζονταν ως μη περιέχοντα νικοτίνη, είχαν χαμηλά επίπεδα νικοτίνης, εκτός από ένα.
Αναλύθηκαν τρία διαφορετικά φυσίγγια ηλεκτρονικών τσιγάρων με την ίδια αναγραφόμενη περιεκτικότητα και βρέθηκε ότι απέδιδαν εξαιρετικά διαφορετικές ποσότητες νικοτίνης ανά εισπνοή: από 26,8 έως 43,2 μg/100ml.
Ενα φυσίγγιο υψηλής περιεκτικότητας σε νικοτίνη απέδιδε διπλάσια νικοτίνη στους χρήστες όταν εισέπνεαν τον καπνό του ηλεκτρονικού τσιγάρου από ότι η νικοτίνη που εισπνέουν από προϊόντα υποκατάστασης νικοτίνης που υπάρχουν στην αγορά και κυκλοφορούν ως βοηθήματα διακοπής καπνίσματος.
Επειδή δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί οι κλινικές μελέτες για την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα αυτών των προϊόντων από τους διεθνείς οργανισμούς υγείας, οι καταναλωτές προς το παρόν δεν έχουν κανέναν τρόπο να γνωρίζουν:
Αν τα ηλεκτρονικά τσιγάρα είναι ασφαλή για την προβλεπόμενη χρήση τους.
Τι είδους ή τι περιεκτικότητες από δυνητικά επικίνδυνες για την υγεία χημικές ουσίες βρίσκονται σε αυτά τα προϊόντα.
Πόση νικοτίνη εισπνέουν όταν χρησιμοποιούν αυτά τα προϊόντα.
Εν τέλει, το να δημιουργείς ένα προϊόν που βοηθά τον κόσμο να συνεχίσει να καπνίζει είναι τουλάχιστον κυνικό. Η διακοπή του καπνίσματος είναι ο μονόδρομος. Ας πούμε, λοιπόν, λίγα λόγια για τη διακοπή του καπνίσματος. Το κάπνισμα αποτελεί νόσο, άρα ο καπνιστής χρειάζεται τη βοήθεια του ειδικού για την απεξάρτησή του. Και ο ειδικός είναι ο πνευμονολόγος του, ο μόνος επιστήμονας που μπορεί πραγματικά να τον βοηθήσει σε αυτή του την απόφαση. Σε όλη την Κρήτη υπάρχουν ιατρεία διακοπής καπνίσματος, σε Νοσοκομεία και στα ιδιωτικά ιατρεία των πνευμονολόγων. Εκεί ο καπνιστής θα βρει όλη τη βοήθεια που χρειάζεται από κάποιον εξειδικευμένο για τη διακοπή του καπνίσματος. Γιατί ποιος πραγματικά πιστεύει ότι θα βοηθηθεί ουσιαστικά από το mini market της γειτονιάς ή το βενζινάδικο, απ’ όπου θα αγοράσει το ηλεκτρονικό τσιγάρο;
Εμείς, οι ελεύθεροι επαγγελματίες πνευμονολόγοι της Κρήτης δίνουμε ιδιαίτερο βάρος στη διακοπή του καπνίσματος. Αναζητήστε το ειδικό φυλλάδιο που έχουμε ετοιμάσει για εσάς που καπνίζετε. Θα το βρείτε σε όλα τα ιατρεία μας και άλλα σημεία όπως φαρμακεία κ.λπ. Επίσης πληροφορηθείτε από το site μας που μπορείτε να βρείτε βοήθεια. Είναι καιρός να μιλήσουμε ανοιχτά για το πρόβλημα και να βρούμε μαζί τη λύση που θα σας λυτρώσει.
*πνευμονολόγος - πρόεδρος της Ενωσης
Ελευθεροεπαγγελματιών Πνευμονολόγων Κρήτης
www.pneumon-crete.gr
Περισσότερα... »
-
Όταν η ψηφιακή μηχανή καταστρέφει τις αναμνήσεις
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Υπήρχαν εποχές που τραβούσαμε φωτογραφίες, 12, 24 ή 36 το πολύ, παίρναμε το καρουλάκι, το πηγαίναμε στο φωτογραφείο, μας έδιναν ένα χαρτάκι παραλαβής και συνήθως επιστρέφαμε μία εβδομάδα αργότερα με το χαρτάκι για να παραλάβουμε τον πολυπόθητο φάκελο με τις φωτογραφίες μας. Είχαμε ένα άγχος αν είχαν βγει καλά, αν είχε καεί το φιλμ, αν ήταν υπερφωτισμένες, κουνημένες, ανεστίαστες, αν τελικά είχαμε πιάσει την στιγμή που θέλαμε ή αν τελικά είχαμε πετάξει 1200 δραχμές σε άχρηστες πόζες. Βγάζαμε με βιασύνη το πακετάκι από το φάκελο για την πρώτη ματιά. στο σπίτι με επιμέλεια τις κοιτούσαμε ξανά και ξανά, άλλες τυπωμένες σε ματ χαρτί, οι περισσότερες σε γυαλιστερό έτσι για να είναι τα χρώματα πιο έντονα και τις τοποθετούσαμε σε άλμπουμ, σε εκείνα τα μικρά που μας έδιναν τα φωτογραφεία ή στα μεγάλα οικογενειακά που έπαιρναν πολλές, με την προστατευτική ζελατίνα για να μην ξεθωριάσουν τα χρώματα. Και φιλούσαμε τα άλμπουμ σε περίοπτη θέση και τα βγάζαμε όταν είχαμε επισκέπτες να τους δείξουμε τις διακοπές στην Ρόδο, ή οικογενειακές φωτογραφίες στο χωριό, ή την πεντατήμερη στην Κρήτη. Και άμα θέλαμε αντίγραφο φωτογραφίες ψάχναμε τα αρνητικά ένα-ένα στο φως να δούμε ποιο είναι ποιο γιατί αν δεν τα είχαμε η κάθε φωτογραφία κόστιζε πολύ για να την ξανατυπώσουμε από την αρχική.
Ήμασταν περήφανοι με τις φωτογραφίες μας. Ήταν οι αναμνήσεις μας. Οι μνήμες των ανθρώπων μας. Ο παππούς και η γιαγιά στο μπαλκόνι στην Φιλαδέλφεια. Ο νονός μου αγκαλιά με τον πατέρα μου στο σπίτι τα Χριστούγεννα. Η αδερφή μου πάνω στο καινούριο της ποδηλατάκι. Εγώ, μωρό ακόμα τυλιγμένος με ένα κουβερτάκι πάνω στο μεγάλο κρεβάτι των γωνιών μου.
Τώρα στην ψηφιακή εποχή και στην ευκολία της αυτοματοποίησης τίποτα από τα παραπάνω δεν ζούμε. Ούτε το άγχος, ούτε την χαρά ούτε την ανάμνηση. Τραβάμε εκατοντάδες φωτογραφίες τις οποίες τις βλέπουμε στις μικρές οθονούλες, σαν σύγχρονες Πόλαροϊντ της εποχής, θυμάστε, εκείνες που εμφανίζονταν αμέσως μόλις πατούσες το κουμπί σε ειδικό χαρτί που έβγαινε κάτω από την μηχανή, και αφού βλέπουμε την φωτογραφία, την ξεχνάμε και πάμε για την επόμενη. Μόλις γεμίσει η μνήμη της μηχανής τις αδειάζουμε σε ένα φάκελο στον υπολογιστή, σβήνουμε την μνήμη, και τις αναμνήσεις μας, και την γεμίζουμε με καινούριες και ούτο καθ εξής. Φτάνουμε να έχουμε εκατοντάδες και χιλιάδες φωτογραφίες στον υπολογιστή μας και επειδή οι περισσότερες που τραβάμε είναι ανούσιες, και βιαστικές και χωρίς λόγο βαριόμαστε να τις δούμε, και τις ξεχνάνε καταδικασμένες να ζούνε σε ψηφιακή μορφή, σε 0 και 1 μέχρι να μας χαλάσει ο υπολογιστής, να καεί ο σκληρός δίσκος, να τις σβήσουμε κατά λάθος ή επίτηδες και να καταδικάσουμε όμορφες στιγμές της ζωής μας να χαθούν για πάντα στην λήθη.
Και συνεχίζουν τα φλας να αναβοσβήνουν, ανούσια, και να παγώνουν μικρές καθημερινές στιγμές προσφέροντας μόνο μία βραχεία χαρά που κρατά τόσο όσο η εμφάνιση της φωτογραφίας στην μικρή οθόνη της μηχανής και που δεν θα περάσει σχεδόν ποτέ στην μνήμη μας, σαν τα διαφημιστικά μηνύματα στην τηλεόραση, μια ανούσια παρέλαση εικόνας που γίνεται ένα με την μουντή άχρωμη καθημερινότητα μας.
Περισσότερα... »
-
Ναι ρε ομαδάρα!
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Η ΑΕΛ ήταν η μεγάλη νικήτρια του ντέρμπι της 4ης αγωνιστικής της Football League, με αντίπαλο την Βέροια. Η ομάδα της Λάρισας πέρασε εύκολα από την Ημαθία επικρατώντας με 3-0 και πέτυχε έτσι την πρώτη της νίκη στο πρωτάθλημα.
Περισσότερα... »
-
10 πράγματα που μάλλον δεν θα κάνω ποτέ στην ζωή μου
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...1. Να χορέψω Σάλσα σε κάποιο δρόμο της Αβάνα
Η Κούβα αρχίζει να γίνεται ένα άπιαστο όνειρο πλέον. Πριν μερικά χρόνια ήταν πιο εύκολο να πάω παρά να το λέω, τώρα ούτε να το σκέφτομαι δεν μπορώ. Το έχω πει πολλές φορές. Ας μπορέσω να πάω έστω και μία φορά και ας μην ξαναπάω ούτε στην Γεωργιούπολη για μπάνιο. Από την άλλη ήδη έχουν αρχίσει να καταφτάνουν τα νέα της απελευθέρωσης της αγοράς και ότι η Κούβα μέσα στα επόμενα 20 χρόνια θα αρχίσει να χάνει το χρώμα της, τον ρυθμό της και την ψυχή της και θα γίνει άλλο ένα παραθεριστικό κέντρο για τα αμερικανάκια που εκφυλίζουν ότι βρουν μπροστά τους, σαν τους ιούς ένα πράγμα. Κόστος 3.000-4.000€ για μία εβδομάδα για δύο άτομα.
2. Να περπατήσω στα μονοπάτια που οδηγούν στο Μάτσου Πίτσου
ανατριχιάζω μόνο που το σκέφτομαι και κάθε φορά που βλέπω ένα ντοκιμαντέρ στην τηλεόραση για τους Ίνκα και το μονοπάτι που οδηγεί στην παραθεριστική (όπως λένε οι επιστήμονες) πόλη του Μάτσου Πίτσου. Είναι ένα από τα ταξίδια που το αναζητά η ψυχή μου, όπως ο μωαμεθανός θέλει να βρεθεί έστω και μία φορά στην Μέκκα.
3. Μπάντζι Τζάμπινκ από την Αράδαινα
γιατί πολύ απλά χέζομαι πάνω μου μόνο που σκέφτομαι το ύψος. Μία Κυριακή πήγαμε εκδρομή μέχρι το πανέμορφο φαράγγι και διασχίσαμε πεζοί την γέφυρα. Κάποια στιγμή κοιτάζω κάτω ανάμεσα σε δύο σανίδες της γέφυρας και απλά κοκάλωσα. Η Τζέιν και η Κάρρυ ήρθαν και με μάζεψαν αγκαζέ ενώ με έλουζε κρύος ιδρώτας. Λένε ότι αν θες να ξεπεράσεις ένα φόβο σου πρέπει να τον αντιμετωπίσεις αλλά δεν είμαι σίγουρος για δύο πράγματα. Πρώτον, αν θα το αντέξει η καρδιά μου και δεύτερον, αν με καλύπτει το συμβόλαιο ζωής μου.
4. Να ακούσω την Toccata und fuge σε Ρε ελάσσονα στην Όπερα του Σίδνεϊ
Η όπερα του Σίδνεϊ (Sydney Opera House) βρίσκεται στο Σίδνεϋ, στη Νότια Νέα Ουαλία της Αυστραλίας. Είναι ένα από τα πιο διάσημα κτήρια του 20ού αιώνα, και ένας από τους διασημότερους τόπους άσκησης τεχνών στον κόσμο. Τοποθετημένο στο σημείο Bennelong στο λιμάνι του Σίδνεϊ και κοντά στην εξίσου διάσημη γέφυρα του Σίδνεϊ, το κτήριο και τα περίχωρα του διαμορφώνουν μια εικονική αυστραλιανή εικόνα. <-- από την Βικιπαίδεια. Η Toccata του Μπαχ είναι ένα συγκλονιστικό έργο, το πρώτο μου κλασσικό άκουσμα και το ερέθισμα να ανακαλύψω τον κόσμο της κλασσικής αλλά και της σύγχρονης συμφωνικής μουσικής. Η όπερα του Σίδνεϊ περιέχει το μεγαλύτερο μηχανικό όργανο στον κόσμο με πάνω από 10.000 σωλήνες κάνοντας την εκτέλεση του συγκεκριμένου έργου μοναδικό.
5. Να οδηγήσω μία Ferrari 458 Italia
ε! οκ, είναι το γουετ ντριμ των περισσοτέρων αντρών. Το να κρατάς το τιμόνι ενός οχήματος με κινητήρα 4,5L και με 562 άλογα να μουγκρίζουν κάθε φορά που πατάς το γκάζι που κάτω από άλλες συνθήκες θα μπορούσε να σε στείλει στο διάστημα δεν είναι δα και κάτι που μπορείς να κάνεις κάθε μέρα. Πιστέψτε με. Βάλε την ομορφότερη γυναίκα του πλανήτη δίπλα σε μία Ferrari και ο άντρας δεν θα διστάσει ούτε για δευτερόλεπτο. Θα την πετάξει στο κάθισμα του συνοδηγού και δεν θα τον ξαναδείς ποτέ.
6. Να τζαμάρω με την Suzanne Vega
όταν μιλάω για γυναίκα μουσικό και τραγουδίστρια είναι η πρώτη και τελευταία μου σκέψη. Η Καλιφορνέζα φολκ/ποπ τραγουδίστρια ταρακούνησε τον εφηβικό μου κόσμο όταν βρέθηκα εντελώς τυχαία και μετά από αφόρητη πίεση από τον τότε κολλητό μου στην πρώτη εκ των δύο συναυλιών που έχει δώσει στην Ελλάδα. Η μουσική και οι στοίχοι της ήταν σε πλήρη αρμονία με τον εσωτερικό μου κόσμο, κάτι που το κάνει και 25 χρόνια αργότερα. Γεγονός: Είμαι ίσως ο μοναδικός Towie στην Ελλάδα (στο πολύ κλειστό κύκλο των φαν). Επίσης έχω ονειρευθεί ότι τρώγαμε γαμήλια τούρτα μαζί... χμμ δεν της το έχω πει για να μην με περάσει για ψυχάκια.
7. Να δω την Λάρισα να κερδίζει ΞΑΝΑ πρωτάθλημα
Αυτή η ομάδα σου δίνει περισσότερες λύπες και νεύρα παρά χαρές, αλλά έτσι είναι η ζωή. Οι οπαδοί της δεν έρχονται τη δευτέρα στην δουλειά χαμογελαστοί όπως αυτοί του Ολυμπιακού. συνήθως είναι κατσούφηδες και δεν μιλιούνται. αν βρεθείς στην Λάρισα Δευτέρα πρωί και την Κυριακή που πέρασε η ομάδα έχασε τον αγώνα είναι σαν να έχει πέσει πένθος στην πόλη η οποία κυριολεκτικά ζει το ελληνικό πρωτάθλημα όσες λίγες σε αυτή την χώρα. Το ίδιο είμαι κι εγώ. Από την Κυριακή το βράδυ χαλάει η διάθεση μου, και σαν να μην μου φτάνει αυτό έχω και τους μαθητές μου να μου την λένε. Και για όσους δεν το ξέρουν η ΑΕΛ είναι η μοναδική επαρχιακή ομάδα που έχει κερδίσει το ελληνικό πρωτάθλημα στην Ελλάδα το 1988
8. Να πιλοτάρω ένα μαχητικό αεροσκάφος
Ο πατέρας μου έγινε πιλότος επειδή όταν ήταν μικρός βρήκε τυχαία μία φωτογραφία του παππού μου πάνω σε ένα Σπιτφάιερ κατά την διάρκεια του πολέμου. Εγώ ήθελα να γίνω πιλότος γιατί απλά γεννήθηκα και μεγάλωσα μέσα σε στρατιωτικά αεροδρόμια, ήμουνα κάθε μέρα στα κέντρα επιχειρήσεων, στους πύργους ελέγχου, στα τολλ, έκανα τα πρώτα μου μαθήματα οδήγησης στους βοηθητικούς διαδρόμους προσγείωσης, ήξερα στα 5 μου αεροπορική ορολογία, μανούβρες διαφυγής, τεχνικές βομβαρδισμού και διαδικασίες εγκατάλειψης. Παρόλα αυτά να τσακώνομαι με τον πατέρα μου καθημερινά ότι δεν ήθελε να γίνω πιλότος, μέχρι που η κληρονομική μυωπία από την μητέρα μου μου σκότωσε τα όνειρα και έλυσε το πρόβλημα για τον πατέρα μου μία και καλή. Εγώ; Συμβιβάζομαι με εξομοιωτές πτήσης στο κομπιούτερ.
9. Να κερδίσω επιτέλους το μπουρδέλο το λαχείο
Ο πατέρας μου έλεγε να κρατάω ένα παράθυρο ανοιχτό στην τύχη, αλλά αυτή ποτέ δεν ήθελε να μπει μέσα. Τι λαχεία, τι λοττο, τζοκερ, πρότο, προπο, Αυτή η βλακεία 2 στους 3 κερδίζουν; Γιατί εγώ πρέπει να είμαι πάντα αυτός που δεν κερδίζει; Δεν μιλάω για 1 και 2 ευρώ. Έχω δώσει τόσα που μόνο κέρδος δεν μπρορούν να θεωρηθούν τέτοια ποσά. Ακόμα παίζω που και που, η οικονομική κατάσταση δεν επιτρέπει προϋπολογισμό για τζόγο. Δεν θα πρέπει να μου κάτσει κι εμένα; Το βλέπω πιο πιθανόν να μου κάτσει η Shakira παρά το καταραμένο ελληνικό λαϊκό λαχείο!
10. Να βρω το κέντρο μου
Η Γη είναι ένα τεράστιο διαστημόπλοιο το οποίο ταξιδεύει γύρω από το μητρικό άστρο με ταχύτητα περίπου 30χμ/δευτερόλεπτο το οποίο περιστρέφεται γύρω από το κέντρο του γαλαξία με ταχύτητα 220 χμ/δευτερόλεπτο, ο οποίος γαλαξίας ταξιδεύει στο σύμπαν με ταχύτητα περίπου 600χμ/δευτερόλεπτο. Είμαστε όλοι ταξιδιώτες λοιπόν, αναγκαστικά, θέλοντας και μη. Γινόμαστε ταξιδιώτες για να γνωρίσουμε τον κόσμο, για να επιτελέσουμε ένα έργο. Το πιο δύσκολο ταξίδι είναι αυτό του εσωτερικού κόσμου. Χρόνια τώρα αναζητώ το κέντρο ισορροπίας μου, αυτό που ο δάσκαλος του τάι-τσι ονομάζει τατιέν. Είτε μέσω του διαλογισμού, είτε μέσω του τάι-τσι απλά το θεωρώ ίσως το πιο δύσκολο πράγμα του κόσμου. Γιατί; Μάλλον επειδή δεν μου δίνω τον χρόνο, την συγκέντρωση, την θέληση, την πειθαρχία και την πραγματική επιθυμία για να το βρω. Καταπιάνομαι με δεκάδες άλλα πράγματα και αφήνω τον εαυτό μου τελευταίο, βάζω όλους και όλα πάνω από εμένα και στο τέλος δεν ξέρω με τι θα μείνω. Θα μου αναγνωρίσει ποτέ κάποιος αυτή την προσπάθεια που κάνω για τους άλλους; δεν ξέρω και στην πραγματικότητα δεν με απασχολεί. Η αναζήτηση όμως της προσωπικής μου ισορροπίας είναι κάτι που το αναζητάω κάθε μέρα και περισσότερο. Όμως για να αλλάξει αυτή η κατάσταση θα πρέπει να αλλάξω ριζικά εγώ. Δύσκολο, όχι ακατόρθωτο αλλά πολύ δύσκολο. Γνωρίζω ότι αν δεν κάνω κάτι γι αυτό σύντομα το ταξίδι της αναζήτησης θα γίνει ακόμα πιο ανέφικτο.
Είμαι περήφανος που στον παραπάνω 10λογο, τώρα που τον ξαναδιαβάζω πριν τον δημοσιεύσω, δεν έχω βάλει την απόκτηση ούτε ενός υλικού αγαθού. Να χορέψω, να περπατήσω, να πηδήξω, να ακούσω, να οδηγήσω, να τζαμάρω, να δω, να πετάξω, να κερδίσω, να βρω. Αναζήτηση εμπειριών που ίσως να μην γευθώ ποτέ όσο ζω, που όμως μπορώ να σκέφτομαι για να με ηρεμώ και να με παίρνει ευκολότερα ο ύπνος τα βράδια, που μπορώ να ονειρεύομαι και, που ποτέ δεν ξέρει κανείς, ίσως κάποτε πραγματοποιήσω. Και, αν υπάρχουν 10 πράγματα που μάλλον δεν θα κάνω ποτέ, υπάρχουν εκατοντάδες άλλα που έχω κάνει και πράγματα που κάνω και με γεμίζουν κάθε μέρα.
Περισσότερα... »
-
Χαιρετίσματα λοιπόν στον πιγκουίνο
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...Το σπίτι στο οποίο ζούμε τα τελευταία τρία χρόνια με την Τζέιν, και άλλο ένα που έμενα μόνος μου είναι ένα διώροφο νεοκλασικό στα όρια της πόλης των Χανίων με τα Παχιανά που κάποτε ήταν ένα χωριουδάκι στα περίχωρα αλλά καθώς η πόλη μεγάλωνε τα κατάπιε και τα έκανε μέρος της. Ήσυχος δρόμος με όμορφα κτήρια, αρκετό πράσινο, κήποι με τριαντάφυλλα, με δέντρα, με τροχόσπιτα, με ένα ΣΤΟΠ σε διασταύρωση όπου που και που ακούς φρεναρίσματα μέσα στην νύχτα τα οποία ακολουθούνται από ήχους λαμαρίνας που συνθλίβονται μεταξύ τους ακολουθούμενα από δυνατές φωνές τα οποία συνήθως ξεστομίζουν φράσεις "ρε μαλάκα δεν είδες το στοπ;"
Είναι ένα όμορφο ευρύχωρο φωτεινό σπίτι με ενιαίους χώρους, μεγάλα παράθυρα και ξύλινα παντζούρια που πριν 30 χρόνια ίσως να κλείνανε ερμητικά, με πόρτες που ο αέρας ίσως να μην περνούσε από κάτω ενώ κάποιες πιο νεοτεριστικές καινοτομίες στην κουζίνα επιτρέπουν όχι μόνο στον αέρα αλλά και την βροχή να μπαίνουν από τα παράθυρα της κουζίνας.
Η ταράτσα είναι κατάλληλη για αστροπαρατήρηση γιατί έχει εύκολη πρόσβαση μέσω μεταλλικής σκάλας. Εύκολη πρόσβαση έχουν και όλα τα στοιχεία της φύσης μιας που δεν έχει καμία απολύτως μόνωση με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να φύγει ένα μεγάλο κομμάτι σοβά στην τραπεζαρία ευτυχώς όταν λείπαμε. Βομβαρδισμένο Σεράγεβο βρήκαμε στην επιστροφή αλλά δεν πειράζει όλα φτιάχνουν σε αυτή την ζωή.
Αναμενόμενο η καύση πετρελαίου να πηγαίνει στράφι προσπαθώντας να ζεστάνεις ένα σπίτι 100 τετραγωνικών το οποίο "αναπνέει" όπως μας λέει η κόρη της ιδιοκτήτριας που είναι και μηχανικός παρακαλώ. Έτσι την πρώτη χρονιά, έχοντας κάψει πάνω από 800€ σε πετρέλαιο για να κρυώνουμε αποφασίσαμε να αλλάξουμε τακτική και αγοράσαμε κάτι σούπερ-ντούπερ κλιματιστικά ινβέρτερ τα οποία μας έκαναν 50% οικονομία οπότε θα τα αποσβέσουμε σε μόλις δύο χρόνια.
Βάλαμε ένα 16άρι στο μεγάλο ενιαίο χώρο και ένα μικρό 9αράκι στο υπνοδωμάτιο. Για να είναι το σπίτι λίγο πιο ζεστό έκλεισα το δωμάτιο-γραφείο-βιβλιοθήκη-γραφείο συλλόγου αστρονομίας-αποθήκη καλοκαιρινών ειδών-γκεστ ρουμ, το οποίο όμως έχει και τις ντουλάπες μου. Όποτε πάω να πάρω κάτι από το δωμάτιο και ανοίγω την πόρτα ένα ρεύμα παγωμένου αέρα με τυλίγει και ακούω την Τζέιν από μέσα να φωνάζει:
Χαιρετίσματα στον πιγκουίνο!
Περισσότερα... »
-
Άλλο Zumba άλλο tsonta
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Μετά από ένα χρόνο αποχής από τα μαθήματα χορού, επιστρέψαμε. Για το τάνγκο σας έγραψα σε προηγούμενη καταχώρηση. Επιπλέον η Τζέιν κάνει οριεντάλ και μαζί κάνουμε Ρουέδα ντι Καζίνο, όπου είναι σάλσα σε κύκλο, ομαδικός χορός όπου κάποιος δίνει παραγγέλματα και οι υπόλοιποι εκτελούν συγχρονισμένα... υποτίθεται... έχει να κάνει με το επίπεδο της ομάδας. Τέλος πάντων... αυτά τα παπουτσάκια μου έστειλε με λινκ, αυτά θα της κάνω δώρο σε 10 μέρες που θα έρθουν από Αγγλία, μόλις 28€ με μεταφορικά.
/// ω, τι ευχάριστη έκπληξη, την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές μπάινει μέσα η Τζέιν και καθώς πλησιάζει τον υπολογιστή, χαμηλώνω το καπάκι για να μην δει τι γράφω και χαλάσει την έκπληξη. Η αντίδραση της: Γιατί δεν θέλεις να δω την οθόνη; Τσόντες βλέπεις;
...
Μάλιστα, η γυναίκα μου υποθέτει ότι στον ελεύθερο χρόνο μου, ή όποτε κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή βλέπω τσόντες.... μα της έχω δώσει εγώ τέτοια ιδέα; Βρε κορίτσια αναγνώστες πραγματικά πιστεύεται ότι τα αγόρια σας δεν κάνουν άλλη δουλειά μπροστά σε ένα κομπιούτερ;///
τι έλεγα; α, ναι τα παπούτσια.... έτσι μου 'ρχετε να ακυρώσω την παραγγελία... άκου τσόντες! τι έλεγα; α, ναι, τα παπούτσια. Που λέτε το θέμα της Zumba έχει και συνέχεια. Γυρίζουμε το βράδυ σπίτι από τον χορό. Πως σου φάνηκε η χορογραφία της Zumba που κάναμε στην σχολή, με ρωτάει.
- ά σε τα σάπια, της λέω, εγώ στο τριπάκι δεν μπαίνω.... είδατε που τα έλεγα ότι θα προσπαθήσει να με πείσει; Χα! Δεν σφάξανε! Άμε να χοροπηδάς μόνη σου.
Τελευταίο update: Πριν λίγο δημοσίευσε ένα σύνδεσμο στο φέισμπουκ με τα παπούτσια που φοράει ένας γυμναστής και χορογράφος Zumba και της είπα μόλις βρει και την μάρκα του σόβρακου του να μου το γράψει!
Άκου τσόντες!
..
..
..
Πάω στο redtube να δω καμιά τσόντα να μου περάσουν τα νεύρα
Περισσότερα... »
-
Χιόνια δεν ήθελες; Ε, πάρε να χεις!
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Τα πρώτα χιόνια έφτασαν και στα Χανιά! Η φωτογραφία είναι από το Creta Weather. Προσπάθησα να τραβήξω με το κινητό μου κι εγώ αλλά δεν φαίνονται εύκολα. Ορίστε λοιπόν, Τζέιν. Όλο άντε να χιονίσει, άντε να δούμε χιόνια, άντε να κάνουμε λευκά Χριστούγεννα.
Μου την δίνουν τα χιόνια!
Δεν μπορώ να καταλάβω τι σας αρέσει με αυτό το λευκό πάγο που κάνει την ατμόσφαιρα παγωμένη, να ξυλιάζουν τα πόδια σου, να δουλεύουν σόμπες, κλιματιστικά, καλοριφέρ που σημαίνει μεγαλύτερη κατανάλωση εν μέσω οικονομικής κρίσης. Μόνο η κυβέρνηση εύχεται να χιονίζει μπας και εισπράξει φόρους από τα καύσιμα. Να είναι οι δρόμοι χάλια, ν αμην μπορείς να οδηγήσεις, η ορατότηα να είναι περιορισμένη κι εσείς το μόνο που να σκέφτεστε είναι πότε ο καλός σας θα σας πάει βόλτα στο βουνό ή στο χιονοδρομικό ή σε κανα καταφύγιο ανεξάρτητα από το αν θα κολλήσει το αυτοκίνητο στον πάγο, η να φύγεις από καμιά στροφή και να βρεθείς σε κανα γκρεμό στην μέση του πουθενά και φυσικά το γεγονός ότι ΟΛΑ ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΖΙΠ 4χ4. Και μετά αρχίζει η γκρίνια, και γιατί αυτοί μπορούν να ανέβουν κι εμείς όχι, γιατί δεν έχουμε τζιπ; γιατί δεν έχουμε σαλέ στην Ελβετία;
Και ας πούμε ότι καταφέρνεις και φτάνεις στα χιόνια. Μετά δεν μπορείς να κάτσεις στην ζεστασιά του αυτοκινήτου σου. Όχι, όχι, η κυρία απαιτεί να βγεις έξω ώστε να σου ρίξει μερικές χιονόμπαλες στην μάπα για να σκάσει στα γέλια, να σε ρωτήσει γιατί είσαι κατσούφης και γιατί χαλάς μια τόσο ωραία εκδρομή στα χιόνια την ώρα που έχεις αρχίσει να χάνεις την επικοινωνία με τα δάχτυλα των ποδιών σου.
Και σκέφτεσαι ότι με τα χιονοπαίχνιδα αύριο θα κρυώσει, και θα έχει πυρετό, και δεν θα είναι καλά, και θα πρέπει να τρέχεις σε φαρμακεία, και θα βήχει, και θα θέλει φροντίδα, και δεν θα μπορείς να της πεις "είδες που στα έλεγα, τι τα ήθελες τα χιόνια" γιατί θα κινδυνεύεις να φας το μπολ με την σούπα στα μούτρα.
Σας είπα ότι μου την δίνουν τα χιόνια;
Α να και μια φωτογραφία για να σας πείσω
Περισσότερα... »
-
Το λιμάνι των Χανίων είναι εθιστικό
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Σήμερα τελειώνει η έκθεση αστρονομικής φωτογραφίας του αστεροσκοπείου του Σκίνακα. Μετά από 15 μέρες πάνω από 3000 επισκέπτες θαύμασαν την απεραντοσύνη του σύμπαντος στο υπέροχο Γιαλί Τζαμί. Ξεναγήσαμε 18 σχολεία και συμπληρώσαμε 120 ώρες παρουσίας στον εκθεσιακό χώρο.
Κάθε μέρα επί 15 μέρες κοιτάζω αυτό το καταπληκτικό λιμάνι να αλλάζει χρώματα, διαθέσεις, ήχους, μυρωδιές. Η αίσθηση που σου δημιουργεί το να βρίσκεσαι σε ένα τέτοιο περιβάλλον είναι καταπληκτική. Ο κόσμος που τραβάει φωτογραφίες, οι γλάροι που ακολουθούν τις ψαρόβαρκες, οι σερβιτόροι που ελίσσονται ανάμεσα στους θαμώνες των καφέ, οι ρόδες των ποδηλάτων που χτυπάνε στον πετρόχτιστο δρόμο, ο θόρυβος της θάλασσας, το μπλε, γαλάζιο, τιρκουάζ, πράσινο, γκρι, μοβ, πορτοκαλί και οι άπειρες άλλες αποχρώσεις που ζωγραφίζει ο ήλιος καθώς περνάει από πάνω και βυθίζεται πέρα από τα Θοδωρού.
Αύριο θα κατέβω για μία τελευταία φορά με το πρόσχημα να βοηθήσω στην αποκαθήλωση των εκθεμάτων, αλλά μετά; Θα συνεχίσω να κατεβαίνω στο λιμάνι για να βλέπω τους γλάρους να παίζουν με τα κύματα ή κάτι άλλο θα συμπληρώσει την καθημερινότητα μου και απλά ο γλάρος Ιωννάθαν με τους φίλους του θα γίνουν μία σκονισμένη ανάμνηση στο μυαλό μου σαν το βιβλίο στην βιβλιοθήκη μου;
Περισσότερα... »
-
Ormie The Pig! ή αλλώς: δεν θα το φας, δεν θα το φας!
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
το είδα δέκα φορές, γέλαγα και τις δέκα φορές. Πόσο , μα πόσο μου θυμίζει τον εαυτό μου μερικές φορές.
Περισσότερα... »
-
Τζέιν = Zumba
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
- Ζούμπα!
- Τι να ζουμπίξω ρε μωρό την ρώτησα αλλά απάντηση δεν ήθελα καθώς τα μάτια μου έπεσαν ευθέως πάνω στο στήθος της.
- Εεε! δες, δες μου είπε και πλητρολόγισε κάτι στο pc. Μια ντουζίνα εκστασιασμένοι χοροπηδούσαν αερόβια σε ρυθμούς σάλσα και μερένγκε.
- Να την χαίρεσαι είπα και συνέχισα να ξεφυλλίζω το τελευταίο τεύχος του Astronomy.
Όσο περνάει ο καιρός το ενδιαφέρον της μεγαλώνει. Έχει δημοσιεύσει δεκάδες βίντεο στο φέισμπουκ, κάθετε με τις ώρες και παρακολουθεί ρουτίνες και χορογραφίες και ψάχνει να βρει σχολή που να κάνει ζούμπα στα Χανιά. Δεν μου αρέσει καθόλου, το σώμα μου αρνείται πεισματικά στην ιδέα να πρέπει να φοράω πολύχρωμα ρούχα και να χοροπηδάω πάνω κάτω. Ελπίζω να μην ελπίζει ότι θα με βάλει στο τριπάκι. Εδώ καλά καλά δεν μπορώ να με πείσω να ξεκινήσω απλό περπάτημα πόσο μάλλον αερόβια.
Τι είναι το Zumba?
Η δεκαετία του ’80 ήταν η εποχή της αεροβικής γυμναστικής. Η Τζέιν Φόντα είχε την τιμητική της. Μετά ήρθε η μόδα του step, του kick boxing, του πιλάτες, του τάι-τσι… Και φυσικά του λάτιν που παίζει πάντα, ασχέτως εποχής. Απλώς δεν καθιερώθηκε ποτέ στο γυμναστήριο. Και τώρα μαθαίνουμε ότι στην Αμερική τουλάχιστον, απ’ όπου κληρονομούμε πολλές φορές, για καλή μας τύχη, τις τάσεις στην ευεξία, σχηματίζονται ουρές από ενδιαφερόμενες και ενδιαφερόμενους για μαθήματα σάμπα. Με μια νέα πλοκή στην ιστορία. Και ονομασία.
Αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στην επίσημη ιστοσελίδα του www.zumba.com για να διαπιστώσει ότι η συγκεκριμένη μανία των ανθρώπων που γυμνάζονται, έχει ξεκινήσει πριν από πέντε χρόνια και αντί να φθίνει, αποκτά όλο και περισσότερους οπαδούς. Σήμερα μπορείς να παρακολουθήσεις μάθημα ζούμπα σε γυμναστήρια και στούντιο χορού αλλά και σε σχολεία, κέντρα προστασίας ηλικιωμένων, όχι μόνο στη Νέα Υόρκη, σιγά σιγά και εκτός αμερικανικών συνόρων.
Η μουσική ακούγεται δυνατά. Οι μαθητές επιβάλλεται να φωνάζουν, να χειροκροτούν, να σηκώνουν τα χέρια, να υπερβάλουν. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ούτε ότι έχουν πουληθεί μέχρι σήμερα περισσότερα από 3.5 εκατομμύρια dvd για όσους θέλουν να χορεύουν και στο σπίτι, ενώ υπάρχουν και 20.000 επαγγελματίες δάσκαλοι ζούμπα σε 40 χώρες που διδάσκουν τα βήματα. Οι 15.000 είναι στην Αμερική.
Και ποιος είναι ο κύριος που χαμογελά αυτή τη στιγμή γιατί ξεκίνησε όλη τη νέα τρέλα; Ο 37χρονος Αλμπέρτο Περέζ, δάσκαλος αερόμπικ, ο οποίος, μια μέρα συνειδητοποίησε ότι ξέχασε τις κασέτες με τη μουσική, πήρε τη δική του μουσική από το αυτοκίνητο (σάλσα και μερένγκε) και αυτοσχεδίασε στην τάξη. Από εκείνη τη μέρα οι μαθητές του δεν ήθελαν να επιστρέψουν στο παλιό… σάουντρακ. Είναι ένα κράμα μάμπο, τσατσά, χιπ-χοπ, χορού της κοιλιάς… Χορός με αεροβική σε ένα. Απλά πράγματα. Εύκολες κινήσεις, χωρίς πολλά λόγια και δυσνόητες χορογραφίες. Και μπορείς εύκολα να γίνεις και δάσκαλος. Αρκεί να παρακολουθήσεις οχτώ ώρες διδασκαλίας (!) Το καλύτερο όλων; Λένε ότι χάνεις μέχρι και 800 θερμίδες σε ένα μόνο μάθημα. Ιδρώνεις, ξεχνάς τις σκοτούρες σου, χορεύεις, ξεδίνεις. Και αδυνατίζεις.
Πηγή: "Αεροβική γυμναστική σε λάτιν ρυθμό", Της Σαντυς Τσαντακη / sandytsantaki@kathimerini.gr
Περισσότερα... »
-
Οι ξεθωριασμένες γραμμές της ζωής... εεε του ΒΟΑΚ ήθελα να πω
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Σκοτάδι, σαν αυτό που επικρατεί συνήθως στον Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης. Η βροχή να πέφτει ακατάπαυστα και με δύναμη πάνω στο παρ-πριζ του αυτοκινήτου και οι πρόσφατα αλλαγμένοι αλλά και κατά πολύ μικρότεροι εξαιτίας έλλειψης υαλοκαθαριστήρες να παλεύουν μία άνιση μάχη με τα στοιχεία της φύσης. Από την μία ήταν αστείο να βλέπεις τα μικρά σε μέγεθος λαστιχάκια να πηγαίνουν πέρα δώθε, από την άλλη η βροχή σαν επαγγελματίας μποξέρ αυτά τα έχει για πρωινό.
Οι διαχωριστικές φωσφορίζουσες (;) γραμμές στην εθνική ξεθωριασμένες σαν την μνήμη των παιδικών μας χρόνων. Που και που διέκρινες ένα κομματάκι αλλά το σκοτάδι να έχει καταπιεί τις περισσότερες παίζοντας με τα νεύρα των οδηγών. Μάντεψε ποιος ή μάλλον μάντεψε που ήταν το παιχνίδι που παίζαμε. Είμαι κοντά στην άκρη του δρόμου; κοντά στην μέση; που πάω; τι έχω κάνει στην ζωή μου; γιατί με πιάσανε τα υπαρξιακά μου βραδιάτικο; γιατί μιλάω στον εαυτό μου μεγαλόφωνα και γιατί νομίζω ότι είμαι μόνος μου στο αυτοκίνητο; Η Τζέιν με κοιτούσε σιωπηλή.
Περισσότερα... »
-
Colombiana
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...Χτες είδαμε το Colombiana όπου η Cataleya ένα κοριτσάκι εννέα ετών από τη Bogota της Κολομβίας είδε μπροστά στα μάτια του τη δολοφονία των γονιών του. Σήμερα είναι μία ικανότατη επαγγελματίας δολοφόνος που δουλεύει για λογαριασμό του θείου της, Emilio. Δεν έχει πάψει ποτέ όμως να αναζητά ανάμεσα σε διαβόητους φονιάδες, ελπίζοντας να βρει εκείνον που αποτελεί τον υπ' αριθμόν ένα στόχο της: τον gangster που ευθύνεται για τα ανεξίτηλα παιδικά της τραύματα.
Μία κλασσική ιστορία εκδίκησης που υπογράφει ο αγαπημένος μου Luc Besson και ο Robert Mark Kamen. Και αν σας φανούν γνώριμες κάποιες σκηνές, δεν κάνετε λάθος. Μαζί έχουν συνυπογράψει τα «Taken» (2008), «Bandidas» (2006), «The Fifth Element» (1997) καθώς και τα 3 «Transporter», όπου κατά το τελευταίο συνεργάστηκαν για πρώτη φορά με το σκηνοθέτη του «Colombiana», Olivier Megaton.
Το κορίτσι: Η ταινία σηματοδοτεί τον έως τώρα σημαντικότερο ρόλο στην ανερχόμενη πορεία της Zoe Saldana, η οποία έχει ήδη πρωταγωνιστήσει στα «Avatar» και «Star Trek». Όμορφη, αθλητική με πολύ καλές αναλογίες σου τραβάει το μάτι, μία ακόμα femme fatale έρχεται να προστεθεί στην ολοένα αυξανόμενη λίστα ηρωίδων που έχουν καθηλώσει το κοινό και σε πολλές περιπτώσεις (βλ. «Kill Bill») έχουν βάλει τα γυαλιά στους άρρενες συναδέλφους τους.
Όσο αφορα την ταινία, τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο από αυτά που περιμένει να δει κανείς από τους Luc Besson και ο Robert Mark Kamen. Ωραία χρώματα και φωτογραφία. Δράση που δεν σε αφήνει να χαλαρώσεις, χωρίς κοιλία, πολύ αγωνία και με σχετικά καλή ηθοποιία πουλάει σαν μια καλή ταινία δράσης που τουλάχιστον κάνει το μυαλό σου να ξεχάσει για λίγο την καθημερινότητα.
Η βαθμολογία μου: 6,5/10
Το τρέιλερ της ταινίας Το κορίτσι της ταινίας Το λουλούδι Cataleya
Περισσότερα... »
-
Η ζωή μας ένα τάνγκο
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Εγώ και το τάνγκο έχουμε μια σχέση αγάπης-μίσους-πάθους. Πάντα με γοήτευε η δυναμική της μουσικής του αργεντίνικου τάνγκο. Είναι πιο βρώμικη, πιο ερωτική πιο παθιασμένη από την αντίστοιχη του Ευρωπαϊκού, η οποία είναι πιο ευγενική και καθώς πρέπει. Ακόμα και ο χορός είναι τόσο μα τόσο διαφορετικός.
Η αναζήτηση των μουσικών μου ανησυχιών με οδήγησαν στις μελωδίες των De Caro, Donato, Canaro, Di Sarli, Piazzolla μέχρι πιο fusion ήχους των Gotan και Bajofondo. Τον χορό δεν τον είχα σκεφτεί ποτέ μέχρι τότε, οι εικόνες του 1920 και 30 είχαν να κάνουν με την εποχή του παππού μου και όχι με την δικιά μου. Έπρεπε να έρθει η Τζέιν για να μου ανοίξει την πόρτα του σύγχρονου τάνγκο όπου το γυαλιστερό σκαρπίνι έχει αντικατασταθεί από παπούτσι αθλητικό, το κουστούμι από κολεγιακή μπλούζα, η βραδινή τουαλέτα από παντελόνι με σκίσιμο στα πλάγια αλλά με το ίδιο πάθος και την αγάπη που υπήρχε από τότε.
Η πρώτη μου επαφή με τον χορό ήταν τραυματική. Προσπάθησα να μπω στον χορό χωρίς να έχω κατανοήσει την ιστορία του, την κινησιολογία του, τον συμβολισμό και το πάθος γύρω από αυτόν. Βρέθηκα σε μία αίθουσα χορού να κάνω βήματα μπρος στα και πίσω στο παμ-παμ-παμ που έδινε το ακορντεόν μαζί με δεκάδες άλλους, να πηγαίνουμε μπρος πίσω να βρούμε τον ρυθμό στο βήμα, ή το βήμα στον ρυθμό σε ένα άσκοπο πέρα δώθε μιμητισμού των κινήσεων του δασκάλου. Πιάστηκα με την Τζέιν σε στάση χορού, μπήκα σε μία γραμμή χορού και άρχισα να περπατάω με το παμ-παμ-παμ. δεν κατάλαβα πολλά πράγματα. Στο επόμενο μάθημα, πάλι τι ίδιο αλλά με περισσότερο άγχος μιας που τώρα τα ζευγάρια είχαν ξεθαρρέψει και έκοβαν βόλτες μέσα έξω στην γραμμή χορού. Αυτό το άγχος μην μου πατήσουν την ντάμα θύμιζε τα συγκρουόμενα αυτοκινητάκια στο λούνα παρκ. Μετά από μερικά τέτοια μαθήματα απλά έχασα το ενδιαφέρον μου. Μέχρι πριν ένα μήνα.
Και ναι, ξαναβρέθηκα στην ίδια αίθουσα χορού, να ξανακάνω τα ίδια βήματα, το ίδιο παμ-παμ-παμ, το ίδιο πάνω κάτω, την ίδια γραμμή χορού, τα ίδια συγκρουόμενα. Και μετά σου λένε ότι η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται.
Περισσότερα... »
-
Ταρζάν και Τζέιν, ένας χρόνος μετά
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...
Ε, ναι ρε άνθρωποι, δεν χάθηκα, εδώ είμαι... μετά από ένα χρόνο αποχής από την μπλογκόσφαιρα. Σταμάτησα να γράφω, να διαβάζω, να ενδιαφέρομαι. Φταίνε οι ρυθμοί της ζωής, φταίει η Τζέιν που με έχει απορροφήσει στον δικό της κόσμο, σαν ένας γαλαξίας που τραβάει έναν άλλον. Ίσως να φταίει ότι δουλεύω περισσότερο, έχω μεγαλώσει περισσότερο, κουράζομαι περισσότερο. Νιώθω εξαρτημένος από υποχρεώσεις που μερικές φορές δεν θα ήθελα να είχα. Έχω χάσει την ισορροπία μου και ένα χρόνο τώρα ψάχνω να την βρω.
Δεν ξέρω τελικά αν θα συνεχίσω να γράφω, αν αυτή είναι η αρχή ή η αρχή του τέλους, αν είναι μια σπασμωδική κίνηση να βρω αυτήν την ισορροπία που τόσο ψάχνω, σαν την φύση που δημιουργεί ακραία φαινόμενα για να τα βρει με τον εαυτό της.
Νιώθω την βαρύτητα να με τραβάει με πολύ δύναμη προς τα κάτω. Το νιώθει ο δεξής μου ώμος και το αριστερό μου γόνατο που διαμαρτύρονται σχεδόν καθημερινά για το γεγονός ότι πρέπει να χάσω βάρος.
Είμαι σε μια ηλικία που θα έπρεπε να είμαι σε μια από τις καλύτερες φάσεις της ζωής μου. Καταξιωμένος στον επαγγελματικό μου χώρο, αναγνωρισμένος όχι μόνο ως δάσκαλος αλλά και ως άνθρωπος με σοβαρή γνώμη και άποψη, με μία επιστημονική κατάρτιση όσο αφορά το επάγγελμά μου αλλά και το αγαπημένο μου χόμπι, την αστρονομία. Δεν το νιώθω όμως, δεν μπορώ να απορροφήσω αυτά τα συναισθήματα, τα προϊόντα αυτής της πολύ κοπιαστικής πολυετούς προσπάθειας να ξεπεράσω τον εαυτό μου και να γίνω καλύτερος από εμένα (ή όπως λέει ο φροϋδικός ξάδερφος μου, καλύτερος από το ν πατέρα μου), σαν να παίρνω βιταμίνη και να την αποβάλει ο οργανισμός μου.
Δεν θέλω να μπω σε κατάσταση αυτοψυχανάλυσης
Μα αυτό ακριβώς κάνεις τώρα
σατ-απ, τώρα μιλάω με τους φίλους μου
ναι... καλά
...
Πάω να ανοίξω την έκθεση στο Γιαλί Τζαμί. Τα λέμε αργότερα
Περισσότερα... »
-
ΠοδηΛάτρεις: Θέσεις για το κυκλοφοριακό και τη νέα Δημοτική Αρχή
» Ποδηλατώνταςπώς λύνουμε ένα πρόβλημα; Κατά τον Σωκράτη (ναι, αυτόν απ’ τα παλιά), απλώς κάνουμε τις σωστές ερωτήσεις και εκμαιεύουμε τη σωστή απάντηση. Σωκρατική διαλεκτική, προσπάθεια πρώτη... έχουμε και λέμε:
«- Πώς λύνουμε το κυκλοφοριακό χάος της πόλης;»... αρχίζει το κατεβατό με λύσεις, προτάσεις, Δημοτικά Συμβούλια κι διαφωνίες, μελέτες και σωτήρες, χρόνια και χρόνια και το μπάχαλο καλά κρατεί.
Σωκρατική διαλεκτική, προσπάθεια δεύτερη:
- Πώς δημιουργήθηκε το κυκλοφοριακό χάος της πόλης;
- Ποιος το δημιούργησε;
- Ποιος θα το λύσει;
Ως 'ΠοδηΛάτρεις', 7 χρόνια τώρα προσπαθούμε να αλλάξουμε τη ρημάδα την αρχική ερώτηση (παριστάνοντας ίσως και τους μοντέρνους Σωκράτες). Οχι το πώς θα το λύσουμε, αλλά το πώς δημιουργήθηκε, από ποιον και ποιος θα το λύσει, προτού πάμε στο διά ταύτα για το πώς θα λυθεί. 7 χρόνια τώρα προσπαθούμε λοιπόν να καταδείξουμε την Ι.Χ. κατάχρηση και να πετάξουμε το μπαλάκι της ευθύνης αλλά και της λύσης, στον καθένα από εμάς. 7 χρόνια λέμε το απλούστατο:
'Το κυκλοφοριακό χάος το δημιούργησε ο καθένας από εμάς - το κυκλοφοριακό χάος θα αμβλυνθεί με την προσφορά του καθενός από εμάς'.
Στην Ελλάδα καταστρέφουμε όλοι μαζί και μετά ψηφίζουμε ‘δημοκρατικά’ για τον σωτήρα. Στην Ελλάδα ο σωτήρας δηλώνει υπηρέτης πριν την ψήφο, αλλά κατοχυρώνεται ως άρχοντας μετεκλογικά. Και στην ίδια Ελλάδα φταίνε όλοι εκτός ημών. Αναγνωρίζοντας τις ευθύνες που μας αναλογούν απευθυνόμαστε λοιπόν στη νέα Δημοτική Υπηρεσία (ή Αρχή) με στόχο τον επαναπροσδιορισμό του κυκλοφοριακού ζητήματος.
Ως 'ΠοδηΛάτρεις', η θέση - πρότασή μας είναι απλή και «εγκεκριμένη» επιστημονικά. Αν αυτή τη στιγμή οι εν δυνάμει ποδηλάτες ενθαρρυνθούν - διευκολυνθούν να χρησιμοποιήσουν το ποδήλατο για τις μετακινήσεις τους, γίνουν δηλαδή ποδηλάτες, το κυκλοφοριακό λύνεται διά μιας. Λύση απλή. Λύση ουτοπική (...για την ώρα).
Ωστόσο, η Ε.Ε. διακρίνει τα μέτρα για την κυκλοφοριακή αποσυμφόρηση σε ‘σκληρά’ και ‘μαλακά’. Τα σκληρά αναφέρονται σε σχεδιασμό και κατασκευή υποδομών - μεγάλο χρηματικό κόστος. Τα μαλακά σε ενημέρωση και επιμόρφωση πολιτών - φορέων - μικρό χρηματικό κόστος. Με βάση μια τέτοια προσέγγιση, προτείνουμε:
Ενιαίος πολεοδομικός - κυκλοφοριακός σχεδιασμός με βαθύ χρονικό ορίζοντα και ενιαία στρατηγική, βάσει της οποίας θα εκτελείται οποιοδήποτε έργο. Π.χ. ενιαία στρατηγική για τον καθορισμό και την εφαρμογή του ΓΠΣ, την αναβάθμιση του συστήματος μεταφορών και του δικτύου δημόσιων συγκοινωνιών, τη δημιουργία δικτύου πεζοδρόμων - ποδηλατοδρόμων, την κατασκευή περιφερειακών πάρκινγκ, τη διαχείριση των ελεύθερων χώρων - χώρων πρασίνου κ.λπ.
Τη δημιουργία Δημοτικού Κέντρου Διαχείρισης Κινητικότητας (στο πλαίσιο των μαλακών μέτρων), το οποίο θα ενημερώνει και θα προωθεί όλες τις εναλλακτικές μεθόδους μετακίνησης πέραν του Ι.Χ. (βασίζεται στην Ευρωπαϊκή Πλατφόρμα Διαχείρισης Κινητικότητας. Τέτοιο Κέντρο διαθέτει ήδη ο Δήμος Καλαμαριάς, Θεσσαλονίκη).
Ενταξη του νέου Δήμου σε κάποια από τα πολλά Ευρωπαϊκά Δίκτυα Πόλεων για την Κινητικότητα και τη Βιωσιμότητα (CIVITAS, CAR FREE CITIES, POLIS κ.ά.) για την ανταλλαγή πολύτιμης γνώσης και την κατά περιπτώσεις διεκδίκηση κονδυλίων.
Θέσπιση τακτικών δημόσιων συζητήσεων με την εμπλοκή φορέων και πολιτών για την αξιολόγηση - πρόοδο της υπάρχουσας κατάστασης και των προτεινόμενων λύσεων. Την προώθηση εκπαιδευτικού υλικού σε σχολεία για την καλλιέργεια της κυκλοφοριακής συνείδησης.
Οι παραπάνω προτάσεις συνοψίζουν επιγραμματικά τη στάση μας απέναντι στο ζήτημα του κυκλοφοριακού προβλήματος, πέραν του διακαούς μας πόθου να μετατραπούν τα Χανιά σε μια ποδηλατούπολη. Συνοψίζουν την πάγια θέση μας ότι ο ποδηλατόδρομος, ο πεζόδρομος, η πρόσβαση ΑμεΑ και η εν γένει Βιώσιμη Κινητικότητα μιας πόλης επέρχεται μέσω του σωστού ευέλικτου σχεδιασμού και την απόκτηση συλλογικής νοοτροπίας. Πράγματα παντελώς απόντα απ’ την ελληνική πόλη (...προς το παρόν).
Απευθυνόμαστε επίσης στη νέα Δημοτική Αρχή (ή Υπηρεσία) και με ένα παράδειγμα, μιας και η τρέχουσα κρίση απαιτεί απτότητα και ρεαλισμό στις προτάσεις που μπορεί να διαμορφώνει ο καθένας.
Εστω ότι διαθέτουμε 47.000 ευρώ. Τα διαθέτουμε όλα για την υλοποίηση της πρότασης 2. Σε υπάρχοντα χώρο του Δήμου, τον εξοπλίζουμε με 10.000 ευρώ και εγκαινιάζουμε το λεγόμενο Κέντρο Διαχείρισης Κινητικότητας. Με 25.000 ευρώ δημιουργούμε τη βάση για μερικές πιλοτικές δραστηριότητες, ενδεικτικά:
- πρόγραμμα ΕΥΜ (Εξατομικευμένη Υποστήριξη Μετακινήσεων), που βοηθά τους πολίτες να διερευνήσουν πώς μπορούν να περιορίσουν τη χρήση του αυτοκινήτου αναφορικά με τα προσωπικά πρότυπα μετακινήσεων
- προγράμματα για τη δημιουργία υπηρεσιών car pooling - car sharing
- καμπάνιες για τα σχολεία «πεζά λεωφορεία - ποδηλατικά λεωφορεία»
- on–line ενημέρωση για την επιλογή μέσων μεταφοράς και διαδρομής με ενιαία κάρτα (π.χ. smart-card για πληρωμή πάρκινγκ, ενοικίαση κοινόχρηστου ποδηλάτου, πληρωμή εισιτηρίου λεωφορείου κ.λπ.)
- «στη δουλειά με ποδήλατο» και προώθηση εκπτώσεων σε πακέτα εισιτηρίων Μ.Μ.Μ. από εργοδότες
- έρευνα για τη χρήση Ευφυών Συστημάτων Μετακίνησης (ITS- Intelligent Transport Systems)
- προώθηση στα σχολεία φακέλου Ποδηλατώ με Ασφάλεια (ΠοδηΛάτρεις 2007) σε συνδυασμό με επαναχρησιμοποίηση του πάρκου Κυκλοφοριακής Αγωγής (Φράγκικο), αλλά και το σύγχρονων προδιαγραφών πάρκο στο Καμπάνι
- έξυπνο πάρκινγκ (μέσω διαδικτύου) και διαχείριση εσόδων από αυτό αποκλειστικά για την περαιτέρω αναβάθμιση του δημόσιου αστικού χώρου (πάρκινγκ, πράσινο, δίκτυα ποδηλατοδρόμων - πεζοδρόμων κ.λπ.)
- υπηρεσίες paratransit (εκμίσθωση ιδιωτικών οχημάτων με ωφέλειες δημόσιας συγκοινωνίας) όπως το TreinTaxi (Ολλανδία), το Anrufsammeltaxi (Γερμανία, Αυστρία και Ελβετία)
- υποστήριξη Πανευρωπαϊκής Εβδομάδας Κινητικότητας*
Ολα τα παραπάνω αναφέρονται ενδεικτικά των δυνατοτήτων που θα μπορούσε να έχει ένα τέτοιο κέντρο με στόχο τη συμβολή στη διαμόρφωση συλλογικής νοοτροπίας ως προς τις μετακινήσεις.
Αυτής που λειτουργώντας συμπληρωματικά του μακροχρόνιου σχεδιασμού θα ολοκληρώσει σε βάθος χρόνου τη προσπάθεια για μια πόλη βιώσιμη.
Επανερχόμενοι στα οικονομικά της πρότασης, τα παραπάνω συνοψίζονται περίπου στο κόστος των 35.000 ευρώ. Μας μένουν συνεπώς και 12.000 ευρώ. Με αυτά προωθείται η αγορά και τοποθέτηση 70 κοινόχρηστων ποδηλάτων προς ενοικίαση... για αρχή.
Με τα ίδια λεφτά ωστόσο (47.000 ευρώ) αγοράστηκαν απ’ την προηγούμενη Δημοτική Αρχή το περασμένο καλοκαίρι έξι scooter για τη Δημοτική Αστυνομία. Στην τιμή δηλαδή έξι μηχανών 650 cc. Να κάνουν τι;
Πρόθεσή μας δεν είναι η αντιπολίτευση. Είναι η δημιουργική εποικοδομητική κριτική. Δεν διαχειριζόμαστε δημόσια χρήματα. Βλέπουμε, ακούμε, προτείνουμε, ποδηλατούμε.
Ευχόμαστε αυτή η Δημοτική Αρχή (ή Υπηρεσία) να είναι πιο ευέλικτη, τολμηρή και επί της ουσίας. Οι ΠοδηΛάτρεις δηλώνουμε παρόντες και διεκδικούμε χώρο για το ποδήλατο. Είμαστε στον δρόμο και προωθούμε το ποδήλατο με σειρά δράσεων και πρωτοβουλιών. Νιώθουμε ότι εκφράζουμε πολλούς κατοίκους της πόλης και ότι ο Δήμος δεν βρίσκεται απέναντί μας αλλά δίπλα μας. Ημασταν παρόντες στο πρώτο Δημοτικό Συμβούλιο για το κυκλοφοριακό (2/2/11, Δ.Σ. Δημ. Κοιν. Χανίων) και είδαμε ιδίοις όμμασι θέληση και θετική διάθεση από όλους. Είδαμε όμως και μέλη του Συμβουλίου να παραδέχονται ότι δεν έχουν δει ποτέ τους την κυκλοφοριακή μελέτη ή να μην γνωρίζουν βασικές πτυχές του θέματος. Περιμένουμε πιο εμπεριστατωμένες απόψεις - δράσεις από ανθρώπους που ορίστηκαν για να αντιμετωπίσουν ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της πόλης μας.
*Σ’ ό,τι αφορά τις πηγές για την παράθεση στοιχείων - πληροφοριών (βλ. προγράμματα, δίκτυα πόλεων κ.λπ.), αυτές βρίσκονται στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου. Προέρχονται μεταξύ άλλων και από την εν εξελίξει εργασία της ομάδας Πρασίνου - ΤΕΕ (αποτελούμενη από 10 αρχιτέκτονες) με τη συμμετοχή σε αυτήν μέλους της ομάδας ΠοδηΛάτρεις.
www.podilatreis.gr
Περισσότερα... »
-
Κλέφτης -Ποδήλατο: 0-1
» Ποδηλατώντας
Πολίτης ακινητοποίησε προχθές το απόγευμα στα Χανιά ένα 31χρονο υπήκοο Αλγερίας ο οποίος στην συνέχεια συνελήφθη από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Χανίων, διότι, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Αστυνομίας εισήλθε στον προαύλιο χώρο σπιτιού και αφαίρεσε ένα ποδήλατο.
Χανιώτικα Νέα, 5 Μαρτίου
Περισσότερα... »
-
Not so long ago...
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά...I knew it from the very first moment that I set my mind on it that the task was going to be difficult. I have been overweight all my life, as have been my grandfather, my father, my uncle, it runs in the family. For health issues my grandfather lost a lot of weight after he turned 60 and so have my father and uncle so it is necessary to act before any disease knocks on my doorstep.
Ok, the good news is that I don't drink, I don't smoke which gives me an advantage over the other men in my family. It is only the lack of exercise and uncontrolled eating that has brought about the obesity.
So how do I get on from this point? What is it that I need to do? Remember, I have done this before, will it be that difficult to do this again?
The decision to lose weight and managed to do it came after an accident where I sprained my ankle really bad and I had to wear a cast for 30 days. I weighed 115 kg then. A week later I woke up and had a really hard time breathing. I found myself in intensive care my heart racing 180bpm and my oxygen levels dropping.
What had really happened was that because of my weight clots of blood had entered my lungs blocking them so not enough oxygen would go around making my heart pump more blood to get the oxygen running.
It was a close call. A really close one according to my doctor who suggested going on a diet immediately. So, a new pair of running shoes a visit to a dietician, and a gym later had me working out 2 hours, 3 times a week. Mainly aerobic exercises, fast walking 45 mins, a few weights exercises, and mountain climbing every second Sunday. I ended up spending 6 hours at the gym per week and losing a total of 35 kg in a year.
And then I stopped.
My excuse was that it was taking too much time of other things in my life. Well I had to wake up really early to catch a 30 minute ride to the city, work out and then a bus back home to get ready for work. With the added pressure from my long distance university to finally wrap up my courses and get my degree, it meant that I had to sleep less and less. Plus I felt really good, I thought I had been on a good track and even without the intensive exercise I would manage to keep it going. I was so wrong. Gradually I gained all my weight back. It took about 3 years but here it is.
So, this is the history.
Περισσότερα... »
-
With Your Shield Or On It!
» Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά.../Y tan Y epy tas/ is how this famous Greek quote is pronounces, "With your shield, or on it" is what the Spartan mother told her son as he was leaving for war. Come back victorious or don't come back alive.
No, it is not easy! Yes, I have done it again, Yes, I have seen a better me losing strength, stamina, and well-being because the fat came back, gradually, sneaky almost unnoticeable and it has beaten my in my own ground, my body, like an occupational army that doesn't go away and eats your country alive.
This is what is happening to my body as I am writing these words.
I can't sleep well at nights, I have breathing problems, I can't run 100 metres to save my own life, my sex life is a mess because of my low self-esteem, I avoid looking at my body naked in the mirror because I hate my image and I wonder what my wife find in me.
I know that if I don't do something about it quickly then the "it" will do something bad to me. I am trying to be realistic, not poetic. So, what will it be?
The answer is obvious, it is a one-way choice if I want to see my future child/children reach adulthood. I need to work on it as focused as I can and hopefully this blog will help me log my journey to a better and healthier me.
The gibberish you may encounter are logs from my original blog in Greek. I chose to keep this one instead of making a new one because this is who I am. I changed the name to
The F-Man Project
for obvious reasons and that is the name I am going to keep till the end of the project. I am writing in English instead of Greek because I wish more people out there to read what I am trying to do, give me tips, help me, inspire me as I will try to do the same for others who I connect with.
And the journey begins!
Περισσότερα... »
|
Hellas Blogs: Kilkis Blogs (Κιλκίς) Kos Blogs (Κως) Thesprotia Blogs (Θεσπρωτία) Grevena Blogs (Γρεβενά) Argolida Blogs (Αργολίδα) Samos Blogs (Σάμος) |
 Last Update: 26.05.2012 08:20:57 
|
To ChaniaBlogs.gr είναι συναθροιστής των τοπικών blogs. Όλα τα κείμενα που αναδημοσιεύονται εδώ ανήκουν στους συγγραφείς και δεν εκφράζουν απαραίτητα τους διαχειριστές του ChaniaBlogs.gr. Αν κάποιο άρθρο σας θίγει με οποιονδήποτε τρόπο, παρακαλώ ειδοποιήστε μας ώστε να το αφαιρέσουμε αμέσως.
|
||