Ο Αινείας, όταν κλήθηκε να διασώσει ό,τι πολυτιμότερο μπορούσε από την κατεστραμμένη Τροία, χωρίς δεύτερη σκέψη επέλεξε να πάρει στους ώμους του τον γέροντα πατέρα του. Στην Αρχαία Ελλάδα δεν υπήρχε μεγαλύτερη ντροπή, μεγαλύτερη καταισχύνη, από την ασέβεια και την αναλγησία απέναντι στον γέροντα.
Στον κόσμο της ιησουίτικης ηθικής τους ο πρώτος απαράβατος - υποτίθεται - κανόνας τους είναι «τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου»...
Κι αυτοί τι κάνουν; Καταλύουν κάθε γραφτό και άγραφο κανόνα ανθρωπιάς. Αρπάζουν το υστέρημα των συνταξιούχων, μετατρέπουν τη γενιά των 900 ευρώ σε γενιά των 700 ευρώ και τη γενιά των 700 σε γενιά των 500 ευρώ, στέλνουν τις γυναίκες να δουλεύουν 15 χρόνια παραπάνω, «υπόσχονται» - αντί για σύνταξη - ένα επίδομα συσσιτίου μετά από 40 χρόνια δουλειάς, αποφασίζουν και διατάσσουν ότι το μοναδικό «δικαίωμα» του εργαζόμενου είναι να τον απολύει όποτε θέλει ο εργοδότης. * Η απάντησή τους στο ερώτημα «γιατί γίνονται όλα αυτά;» είναι ότι «δεν υπάρχουν λεφτά» κι ότι η «σωτηρία της πατρίδας επιβάλλει θυσίες». * Πρέπει, δηλαδή, να περικοπούν τα 2/14 της σύνταξης του γέροντα, να λεηλατηθούν τα 2/14 του μισθού του υπάλληλου, να αφαιμαχθούν 50 δισ. από τον ιδρώτα των μισθωτών, διότι αυτό επιτάσσει το «εθνικό χρέος». Αλλά αν (γιατί μας λένε ότι υπολειπόμεθα σε ...προτάσεις) γινόταν τούτο: Αντί να βουτήξουν τα 2/14 από το υστέρημα του συνταξιούχου,
- αν έπαιρναν τα 2/14 από το περίσσευμα των τραπεζών, που κατέχουν πλούτο ίσο με 600 δισ., θα εξοικονομούσαν (για την πατρίδα) 86 δισ.,
- αν έπαιρναν τα 2/14 από το περίσσευμα των πολυεθνικών και των μονοπωλίων που λειτουργούν στην Ελλάδα και κατέχουν πλούτο 700 δισ., θα εξασφάλιζαν 100 δισ., και
- αν έπαιρναν τα 2/14 από το περίσσευμα των 500 δισ. που διακινούνται ετησίως μέσω «οφ σορ» εταιρειών από την Ελλάδα, θα εισέπρατταν 72 δισ.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "We are the wounds and the great cold death of the Earth" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
