Ο λόγος είναι οτι αυτό το καλοκαίρι δεν κατέβηκα καθόλου Ελλαδάρα διακοπές κι ασχολούμαι full time με την πτυχιακή μου: όλη μέρα στο γραφείο, κώδικας, πειράματα σε cluster, γράψιμο, post processing, κτλ κτλ. Το αποτέλεσμα (αν όλα πάνε καλά) θα είναι μία καλή διπλωματική κι ένα ωραίο IEEE paper πάνω στο οποίο δουλεύω τώρα με τους supervisors.
Για μετά κατα 90% συνεχίζω για διδακτορικό, με μία θλιβερή παρένθεση: στρατός. Δυστυχώς, αν κι έχω προτάσεις για θέση PhD, οι χρηματοδοτήσεις (ΠΡΟΦΑΝΩΣ θα πληρώνομαι) θα πέσουν απο Απρίλη μήνα και μετά, οπότε δεν προλαβαίνω να έχω την θέση απο πριν τα Χριστούγεννα όπου και λήγει η αναβολή μου.
Ειλικρινά δεν περίμενα ποτέ αυτή η μέρα πως θα έρθει. Πάντα έβλεπα το στρατό ως κάτι το απίστευτα μακρυνό, που σε συνδυασμό με το PhD θα γινόταν στο τόσο άμεσο μέλλον, κάτι σαν το γάμο... Φυσικά, ισχύουν όλα όσα έχουμε πει για το απύθμενο μίσος μου για το στρατό, τους στρατόκαυλους, τα γλοιώδη υποκείμενα που πουλάνε το στυλ "πήγα στρατό κι έγινα άντρας" κτλ. Απλά θεωρούσα πάντα οτι η εν λόγω διαδικασία απευθύνεται στους αργόσχολους και μου έκανε πάντα εντύπωση πώς γίνεται ο κόσμος μεταξύ 20-30 ετών να ασχολείται τόσο πολύ με αυτό κι όχι άλλα σοβαρά πράγματα...
In other news, μπορεί ο mac να με έχει βγάλει ασπροπρόσωπο απο πλευράς software αλλά απο πλευράς hardware είναι μια μεγάλη απογοήτευση. Κάθε μέρα που περνάει όλο και κάτι καταρρέει (πληκτρολόγιο, trackpad, disc drive, headphone jack) για το οποίο η Apple UK πάντα θα ζητάει ένα ποσό άνω των £150 λιρών για να το φτιάξει. ΟΚ, φέτο τον υπολογιστή κυριολεκτικά τον έλιωσα, αλλά δεν περίμενα τόσο overpriced μηχάνημα να πεθάνει τόσο εύκολα.
(...τα νέα θα συνεχίζονται...)
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "The Night Of The Stormrider" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
