* το αγγλικό χιούμορ είναι κρύο.
Φυσικά το λένε αυτό όλοι όσοι ειναι του στυλ χιούμορ "μπήκε μια βυζαρού σε ένα μπαρ" ή το "πατάω τη τσουγκράνα και μου'ρχεται στη μούρη. Απο την μεριά μου, εγώ ειλικρινά δεν μπορώ να βρώ κάτι καλύτερο απο το αθάνατο βρετανικό φλέγμα και τις απίστευτες ατάκες που πετάνε.
* οι βρετανίδες είνα κρύες/ξενέρωτες κι άσχημες
Ειλικρινά δεν νομίζω να υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Οι βρετανίδες καταρχάς έχουν υπέροχο στυλάκι, το επίπεδο ομορφιάς τους είναι πολύ πιο πάνω απο ότι έχω δει στην Ελλάδα και πάνω απο ολά είναι πάρα πολύ φιλικές. Πάντα σου χαμογελάνε, συχνά αυτές ανοίγουν συζήτηση και ποτέ μα ΠΟΤΕ δεν σνομπάρουν σε αντίθεση με τις δικές μας που τους λες καλημέρα κ γυρνάνε την αφεντομουτσουνάρα τους απο την άλλη μεριά
* οι βρετανοί είναι κλειστοί - δεν είναι φιλικοί - σνομπ
Όσους έχω γνωρίσει μέχρι στιγμής είναι απίστευτα φιλικοί. Αν μπορεί κάποιος να τους πει κλειστούς είναι γιατι ποτέ όταν σε γνωρίζουν δεν σου αρχίζουν την ιστορία της ζωής τους (οχι ΔΕΝ ΘΕΛΩ να μάθω άθρωπε μου). Γενικά δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ εχθρικοί με ξένους, κάνουν γαμώ τις παρέες και δεν είναι σνομπ. Για την ακρίβεια απείρως πιο πολλές ψωνάρες γνώρισα στα φοιτητικά μου χρόνια στην Ελλάδα απο ότι εδώ. Το ίδιο ισχύει τόσο για φοιτητές όσο και καθηγητές.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "The Night Of The Stormrider" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
