urn:www-chaniablogs-gr:feeds:atom Chania Blogs » Radio Collectiva (1988-2008) Chania Blogs » Radio Collectiva (1988-2008) 2010-09-07T16:15:41-04:00 http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2010/09/07/%ce%88%ce%ba%cf%80%cf%84%cf%89%cf%83%ce%b7_%ce%b1%ce%be%ce%b9%cf%8e%ce%bd_%ce%b7_%ce%b9%cf%83%ce%bf%cf%80%ce%ad%ce%b4%cf%89%cf%83%ce%b7_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%b1%ce%be%ce%af%ce%b1%cf%82; radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Έκπτωση αξιών η ισοπέδωση της αξίας; 2010-09-07T13:26:00-04:00 2010-09-07T13:26:00-04:00 Μπορεί ο "Σκαϊ" από τον όμιλο Αλαφούζου να "γούζιεται" (που λένε στο χωριό μας) εδώ και ένα εξάμηνο για τις εργατικές κινητοποιήσεις , (που κάνουν τάχα κακό στον τουρισμό και στην εικόνα της χώρας), χύνοντας χολή γι αυτές μέσω των πληρωμένων κονδυλοφόρων Μπορεί να κρούει τον αντικομμουνιστικό κώδωνα του κινδύνου στο πολιτικό του προσωπικό, όμως αυτή είναι αντικειμενικά και η δουλειά του, ως γνωστόν ο ιδιοκτήτης του είναι διακεκριμένος τοποτηρητής του αντικομμουνιστικού Αραβο - Αμερικανικού συνδέσμου συμφερόντων .
Μπορεί επίσης ένα κομμάτι του εγχώριου κεφαλαίου να βλέπει πως χάνει τα "κεκτημένα",(από την χωρίς όρια έφοδο του μονοπωλιακού κεφαλαίου το οποίο ψάχνει για νεότερα εσωτερικά και όχι μόνο διαμετακομιστικά τζάκια που θα κάνουν τη δουλειά του) χρησιμοποιώντας πατριωτική γλώσσα έστω και για τους τύπους(αυτό το κάνει γιατί η επέλαση των μονοπωλιακών ομίλων θα τους εξαφανίσει στην κυριολεξία), ένα άλλο όμως κομμάτι το κυρίαρχο στον αριθμό, θέλει το ζεστό χρήμα και το θέλει τόσο πολύ που βαφτίζει το ψάρι κρέας και τον πατριωτισμό στην πιο χυδαία, πιο αμετροεπή, πιο εμετική εθελόδουλη στάση απέναντι στις πολυεθνικές τα μονοπώλια και τους μονοπωλιακούς ομίλους και οργανισμούς, αρκεί οι αριθμοί να γράφουν στην ούγια της ενίσχυσης 78 δις ευρώ.
Η εθελόδουλη στάση τους θυμίζει τις αλήστου μνήμης λαμπρές ημέρες των εγχώριων καρπαζοεισπρακτόρων αργότερα αστών που ντύθηκαν γερμανοτσολιάδες και έχρισαν πρωθυπουργούς κάτι απίθανους Τσολάκογλου, Ράλληδες(για τον Ιωάννη μιλάμε), ενώ όταν ήρθαν οι νέοι κατακτητές παρέδωσαν την χώρα στους Σκόμπυ και στους Βαν Φλιτ, με τα "στρατηγέ μου ιδού ο στρατός σου" υποδείχνοντας τους κληρωτούς και τους αξιωματικούς του κυβερνητικού στρατού της χώρας.
Σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε φράσεις - κηρύγματα όπως "ο νέος πατριωτισμός" πρέπει αν όχι να μας προβληματίζουν, αλλά και να μας εξοργίζουν βγάζοντας μας στους δρόμους, ο πατριωτισμός δεν είναι ούτε νέος ούτε παλιός και φυσικά δεν έχει καμία σχέση ούτε με τον εθνικισμό, ούτε με τον κοσμοπολιτισμό
Τα εν λόγω κηρύγματα θυμίζουν τις ίδιες επικίνδυνες διακηρύξεις των σοσιαλδημοκρατών - σοσιαλσοβινιστών (όπως τους ονόμαζε ο Λένιν στην δεκαετία του 1910) στην Δυτική και Κεντρική Ευρώπη με το σύνθημα της υπεράσπισης της αστικής πατρίδας. Πολλοί από αυτούς μετεξελίχθηκαν σε εθνικοσοσιαλιστές στην Γερμανία και σε φασίστες στην Ιταλία από το 1922 - 1933 ρίχνοντας στον λάκκο των λεόντων κάθε (έως τότε) κατακτημένο εργασιακό δικαίωμα, αλλά και τους ίδιους τους λαούς στα γρανάζια των δυο παγκοσμίων πολέμων.
Το τι συμβαίνει στις δυο μεγάλες ομάδες του Ελληνικού "ποδοσφαίρου"(λες και υπάρχει αυτό το πράγμα), το είχαμε καταγράψει, όχι στο ποιος θα είναι ο πρόεδρος του τάδε η του δείνα, αλλά του τι επιχειρηματικές συγκρούσεις πραγματοποιούνται στο εσωτερικό τους, που αντανακλά τις μεταξύ τους λυσσαλέες κόντρες για το ποιος θα πάρει το καλύτερο φιλέτο μερίδιο της πίτας
Στις εν λόγω κόντρες δεν διαφαίνονται πολλά ακόμα, ωστόσο να πούμε εδώ πέρα ότι ο Ν. Κωνσταντόπουλος όταν ήταν πρόεδρος του ΣΥΝ, ήταν ταυτόχρονα και νομικός σύμβουλος στους "σοβαρούς" εκδότες της χώρας αλλά αυτό δεν έφτανε στην λυσσαλέα επίθεση που έχουν εξαπολύσει τα "νέα τζάκια" ως γνήσιοι εκφραστές των Αραβο - Αμερικανικών συμφερόντων στην περιοχή και η ΠΑΕ Παναθηναϊκός όπως και η ΠΑΕ Ολυμπιακός είναι πολύτιμοι λίθοι στα χέρια τους. Μπορεί στον Ολυμπιακό να μπήκαν τα εν λόγω νέα τζάκια νωρίτερα και όλως τυχαίως ο όμιλος Αλαφούζου και η πολυεθνική εταιρία κινητής τηλεφωνίας που εξαγόρασε την πρώην σταθερή της ΔΕΗ, μέσω του Βγενό θα μπουν νομοτελειακά και στον Παναθηναϊκό. Όσο δυνατές να είναι ως αστοί οι οικογένειες Κόκκαλη, Βαρδινογιάννη και Γιαννακόπουλου απέναντι στους οδοστρωτήρες είναι απ' ότι φαίνεται αδύναμοι και οι πρώην σύμμαχοι τους είναι αυτή τη στιγμή απέναντι τους.
Αρκετά όμως με τους εσωτερικούς τους ανταγωνισμούς, οι παραπάνω τα βρίσκουν και τα χαλούν το έχει επιδείξει άλλωστε και η ιστορία αυτό. Το έχουμε ξαναδεί στο πεδίο των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων που βρίσκουν πρόσφορο έδαφος στη χώρα μας στην εξαρτημένη αστική τάξη της χώρας που ήδη από τη δεκ του 1980 παίζει και το ρόλο του μικροϊμπεριαλιστή στην περιοχή. Οι αντιθέσεις, αντιθέσεις ωστόσο όμως απέναντι στον κοινό τους εχθρό τους, την εργατική τάξη και τους συμμάχους της, συνενώνονται και οι όροι τους είναι αμείλικτοι πολεμικής φύσης, εξάλλου το κεφάλαιο και η εργασία βρίσκονται σε ανειρήνευτη διαπάλη και μάλιστα χωρίς όρια.
Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, σύμφωνα με τον Λένιν κοινωνικές τάξεις είναι εκείνες οι ομάδες ανθρώπων που διαφέρουν μεταξύ τους ως προς:
1)"Τη θέση που κατέχουν σ' ένα ιστορικά καθορισμένο σύστημα κοινωνικής παραγωγής", δηλαδή αν είναι εκμεταλλευτής η εκμεταλλευόμενος και σε ποιο εκμεταλλευτικό κοινωνικοπολιτικό σύστημα.
2)"Τη σχέση τους με τα μέσα παραγωγής" που συνήθως είναι και νομικά κατοχυρωμένη Δηλαδή αν κατέχουν τα μέσα παραγωγής ποια από αυτά σε μέγεθος, σύνθεση, ποιότητα, ποσότητα(ποσοστά μετοχικών κεφαλαίων κλπ). Η εργατική τάξη το μόνο μέσο παραγωγής που διαθέτει είναι η εργασία της την οποία την εμπορεύεται με απεχθείς όρους, τα άλλα δύο είναι τα αντικείμενα και τα μέσα εργασίας(δηλαδή τα εργαλεία παραγωγής).
Να σημειώσουμε εδώ πέρα πως τα μέσα παραγωγής που κατέχουν οι αστοί και η εργασία που πουλούν οι εργάτες είναι οι παραγωγικές δυνάμεις(θα το συναντήσουμε παρακάτω).
3)"Το ρόλο τους στην κοινωνική οργάνωση της εργασίας". Δηλαδή είναι εμπορεύματό - παραγωγοί, παραγωγοί, μεγαλέμπορες η μικρέμπορες μεταπράτες, διευθυντικά στελέχη;
Ακόμα και παρασιτικά στοιχεία μπορούν να χωρέσουν εδώ όπως μεγαλομέτοχοι, μεγάλο καταθέτες, μέχρι και οι οικονομικές δραστηριότητες του παρακράτος που είναι κράτος νομιμοποιημένο και αυτό(παρ εμπόριο, όπλων, ναρκωτικών, λευκής σαρκός και εκεί οι Αμερικανοί μας δείχνουν το δρόμο, φυσικά ο κ. Καρατζαφέρης εκεί δε λέει όχι, όχι λέει μόνο τους Αφρικανούς των dvd). Δυστυχώς στον καπιταλισμό παίζουν ρόλο και αυτά και πως να μην παίξουν αφού το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα στη βάση του είναι παρασιτικό. Ειδικά τα νομικά κατοχυρωμένα παρασιτικά στρώματα βρίσκουν εξαίσιο αν και αντιθετικό ρόλο ως προς την κοινωνική παραγωγή και σε ένα ορισμένο βαθμό οι μέτοχοι(μιλάμε για τους μεγάλους), ακόμα και οι καταθέτες, που είτε κερδίζουν παρασιτικά(μετοχικά μερίσματα) είτε δανείζουν όπως οι δεύτεροι με μικρά επιτόκια για να μην κερδίζουν και πολλά οι μικρο καταθέτες, έχουν ρόλο στην ταξική διαστρωμάτωση, εδώ ξεχωρίζουν με μεγάλη ευκολία και τα ενδιάμεσα στρώματα, όπως οι αντιπρόσωποι ΑΕ κλπ.
4)"Τον τρόπο που αποκομίζουν από τον κοινωνικό". Αν παίρνουν υπεραξία, αν πουλούν την εργατική τους δύναμη, αν είναι αποτέλεσμα αγοραπωλησίας προϊόντων κλπ.
5)"Το μερίδιο που παίρνουν από τον κοινωνικό πλούτο". Το ποσοστό(όχι φυσικά υπό τη μορφή εκατοστιαίων μονάδων) κοινωνικού πλούτου αποκομίζουν.
"Στην ανταγωνιστική κοινωνία (κατά Λένιν), οι τάξεις είναι τέτοιες ομάδες ανθρώπων που η μια απ' αυτές μπορεί να ιδιοποιείται την εργασία της άλλης, εξαιτίας της διαφορετικής θέσης τους στο συγκεκριμένο σύστημα της κοινωνικής οικονομίας".
Η ταξική πάλη ανεξάρτητα από τη βούληση της άρχουσας τάξης έχει νομοτελειακό χαρακτήρα μιας και διεξάγεται ανάμεσα σε τάξεις που εκ των πραγμάτων έχουν τόσο αντιθετικά συμφέροντα όσο και αντίληψη για την κοινωνική οργάνωση της κοινωνίας.
Ο ρόλος των κομμουνιστικών κομμάτων είναι βασικότατος, το προλεταριάτο από μόνο του δεν μπορεί να διεξάγει ολοκληρωμένα την ταξική πάλη δηλαδή α) οικονομική πάλη β) πολιτική πάλη γ) ιδεολογική πάλη και αυτό το κεφάλαιο το γνωρίζει πολύ καλά, κάνοντας είτε ανοιχτό, είτε κεκαλυμμένο, είτε επιστημονικό, είτε εξ αριστερών αντικομμουνισμό.
Στον καπιταλισμό τα Κ.Κ έχουν πολύπλοκο και πολυπλόκαμο ρόλο σε πρώτη φάση(ανάλογα την ιστορική περίοδο και τα κοινωνικά χαρακτηριστικά)νομιμοποιούν την ταξική πάλη και ταυτόχρονα η σε κάποια επόμενη φάση την επαναστατικοποιούν.
Σήμερα στην ανώτερη βαθμίδα ανάπτυξης του μονοπωλιακού καπιταλισμού τον ΚΜΚ, η δύναμη των μονοπωλίων και η δύναμη του κράτους βρίσκονται σε διαρκή και χωρίς όρια συνένωση, αποσκοπούν και προσβλέπουν στη διατήρηση αλλά και στερέωση του καπιταλιστικού συστήματος, τον πλουτισμό των μονοπωλίων, την κατάπνιξη του εργατικού κινήματος, αλλά και των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων συνολικότερα
Επειδή ο ΚΜΚ είναι ο μονοπωλιακός καπιταλισμός της γενικής κρίσης του, της επιτεινόμενης αναντιστοιχίας του επιπέδου των παραγωγικών δυνάμεων με τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής.
Στον ΚΜΚ ο υψηλά ασύμβατος βαθμός της κοινωνικοποίησης της παραγωγής και της εργασίας με την ταυτόχρονη ατομική ιδιοποίηση των προϊόντων της πρώτης, δημιουργούν όλες τις υλικές προϋποθέσεις για το εργατικό κίνημα και την νέα του έφοδο στους ουρανούς.
Αυτό το ξέρουν πολύ καλά τα μονοπώλια και η κυβέρνηση τους που την έχουν επιλέξει να μας
αλλάξει τα φώτα. Σε επίπεδο εποικοδομήματος αυτή και τα "ανεξάρτητα", δηλαδή τα ελεγχόμενα από το μεγάλο κεφάλαιο ΜΜΕ διεξάγουν την πολιτική και ιδεολογική τους διαπάλη που στο επίκεντρο της έχει τον αντικομμουνισμό. Σε οικονομικό επίπεδο δηλαδή η βάση παίρνονται όλα εκείνα τα μέτρα που γιγαντώνουν την ολοκληρωμένη ταξική επίθεση.
Μπορεί τα παλιά τζάκια, αυτά που χάνουν σε σχέση με τους ανταγωνιστές τους κάτι από τη μερίδα του Λέοντος, να θέλουν προσωρινά νομιμοποιημένα τα Κ.Κ (λόγω του πατριωτικού τους ρόλου) , ωστόσο και αυτά όταν τα συμφέροντα τους αρχίζουν να θίγονται και θα θιγούν νομοτελειακά, γαβγίζουν σε όλους τους αντικομμουνιστικούς ρυθμούς.
Σήμερα στην χώρα μας αλλά και διεθνώς η αξία της εργατικής δύναμης(δηλαδή η κοινωνική εργασία της εργατικής τάξης που είναι ενσαρκωμένη και υλοποιημένη στο εμπόρευμα) εκποιείται ολοένα και περισσότερο, σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε τα αποτελέσματα της ανθρώπινης εργασίας, δηλαδή ο κοινωνικά αναγκαίος εργάσιμος χρόνος χάνεται στις υπεραξίες και στην έκπτωση των προϊόντων που αυτή η έκπτωση θα επιφέρει νέα ακόμα μεγαλύτερη κρίση στο μέλλον.
Οι εργαζόμενοι σήμερα πρέπει να κλείσουν τα αυτιά και τα μάτια τους στην αλλαγή της ταυτότητας που προσπαθεί να τις επιβάλει ιδεολογικά η σοσιαλδημοκρατία και να αντεπιτεθεί συγκροτημένα με πολιτική πρόταση που υπάρχει και αντικειμενικά είναι το Α.Α.Δ.Μ.Π, το λαϊκό μέτωπο για το οποίο μιλάει το ΚΚΕ από το 1996. Οι εργάτες που είναι στην τελική οι ίδιοι οι καταναλωτές στην τελική προσδιορίζονται από την εργατική τους δύναμη και όχι από την αγοραστική τους, δεν πρέπει να τους αφορά να αγοράζουν μόνο φτηνά, αλλά να αμείβονται σύμφωνα με την εργασία τους αλλά αυτό απαιτεί μια άλλου είδους κοινωνία που δεν θα έχει κέρδος και καπιταλισμός χωρίς κέρδος δεν μπορεί να υπάρξει. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2010/08/12/%ce%a0%cf%81%cf%8c%ce%b2%ce%bb%ce%b7%ce%bc%ce%b1_%ce%bd%ce%b5%cf%81%ce%bf%cf%8d_%cf%83%cf%84%ce%b1_%ce%a7%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ac;_%ce%91%ce%bd%ce%ad%ce%ba%ce%b4%ce%bf%cf%84%ce%bf_%ce%b7_%ce%ba%ce%ac%cf%84%ce%b9_%ce%ac%ce%bb%ce%bb%ce%bf; radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Πρόβλημα νερού στα Χανιά; Ανέκδοτο η κάτι άλλο; 2010-08-12T12:21:00-04:00 2010-08-12T12:21:00-04:00 Ο νομός Χανίων είναι μέσα στους 10 πρώτους νομούς σε υδατοπτώσεις στην Ελλάδα μαζί με αυτό του Ρεθύμνου και δεν υπάρχει νερό. Ζούμε με τον εφιάλτη των διακοπών του νερού συνεχώς, ειδικά σε μια περίοδο που λόγω του εσωτερικού και του εξωτερικού τουρισμού ο πληθυσμός στο πολεοδομικό συγκρότημα των Χανίων από 120.000(τους χειμερινούς μήνες) φτάνει έως και τους 300.000 κατοίκους ειδικά από τον Ιούνιο έως και τον Οκτώβριο με αιχμή του δόρατος τον Αύγουστο, δεν είναι τυχαίο πως τα Χανιά οι Αθηναίοι επισκέπτες τα αποκαλούν Μύκονο της Κρήτης.........
Υποδομές του κ...(να μην το πούμε) σε ένα νησί που έχει 3 βουνά(τα 2 οροσειρές Ψηλορείτης και Λευκά Όρη) όπου τα χιόνια λιώνουν πολλές φορές και στα μέσα του Ιούνη. Να θυμίσουμε ότι τα Λευκά όρη ξεκινούν από το Δυτικό Ρέθυμνο και πιάνουν ολόκληρο τον Νομό Χανίων, έχουν 21 κορυφές πάνω από τα 2000 μέτρα και υπάρχουν ακόμα πηγές που είναι ακόμα ανεκμετάλλευτες. Στο νομό Χανίων δε, υπάρχουν 2 λίμνες, αυτή του Κουρνά, που το βάθος της είναι πάνω από τα 200 μέτρα(μήπως είναι και εκεί διεθνή ύδατα κ.Πάγκαλε) και τροφοδοτεί την Πόλη του Ρεθύμνου(50.000 πληθυσμός το Χειμώνα που το καλοκαίρι διπλασιάζεται) και την Ανατολική επαρχία Αποκορώνου, ενώ υπάρχει και η λίμνη της Αγυιάς(που σημαίνει νερότοπος στα Αρχαία Ελληνικά) που τροφοδοτεί τον Νομό Χανίων με πλούσια χλωρίδα και πανίδα....
Στην Κύπρο, όταν πριν 2 χρόνια είχαν πρόβλημα λειψυδρίας τα 7 φράγματα τους έσωσαν τρόπο τινά και εδώ οι τοπικοί άρχοντες είναι σε διαμάχη εκτοξεύοντας μύδρους ο ένας εναντίων του άλλου, σε ολόκληρο το νησί φτιάζεται ένα εδώ και μία μισή δεκαετία και ακόμα είναι μισό έτοιμο....:).
Οι παραπολιτικές γλώσσες τις οποίες δεν τις συμμεριζόμαστε, όμως τις καταγράφουμε μιλούν για μάχη ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ, τους Οικολόγους και τους Μητσοτακικούς (αυτή είναι η μια ομάδα) και τη ΝΔ(που πρόσκειται ο Δήμαρχος Χανίων και είναι η άλλη ομάδα και παρότι ανιψιός του Μητσοτάκη είναι με τη ΝΔ, όχι με το θείο του), για τις εκλογές του Νοέμβρη.
Η πρώτη ομάδα μέσω ΟΑΔΥΚ κλείνει τις κάνουλες(με το σκεπτικό τη σωστή διαχείριση του νερού δεσμεύει τόνους νερού εις βάρος των κατοίκων και των τουρίστων - επισκεπτών (εδώ η Καθημερινή και οι τοπικές Πασοκοφυλλάδες ποιούν την νήσσαν για τον Τουρισμό τους, αλλά αν το ΠΑΜΕ έκανε κάποια απεργία θα έφτιαχναν ομάδες το facebook εναντίων του)για να έχουμε αλλαξοβασιλίκια στον δήμο.
Όπως είπαμε υπάρχει και ο ΠΑΣΟΚικός ΟΑΔΥΚ(και εδώ είναι η ουσία) που διαχειρίζεται το νερό λες και προετοιμάζεται να το παραδώσει σε πολυεθνικές εταιρίες τύπου εκμετάλλευσης του νερού στη Χιλή, προετοιμάζεται δηλαδή για ξεπούλημα.
Το νερό στην Δυτική Κρήτη ειδικά αναβλύζει από αναρίθμητες πηγές είναι ένα από τα ποιοτικότερα σε όλη την Ευρώπη και σε ολόκληρη την επικράτεια μαζί με αυτά της Ηπείρου και είναι ανάγκη να το διαχειριστούν όπως το διαχειρίζονταν στην Λατινική Αμερική και το διαχειρίζονται έως και σήμερα στη Χιλή....
Το νερό είναι δικαίωμα και όχι εμπόρευμα και εδώ χρειάζεται λαϊκό μέτωπο που θα διασφαλίσει μέσα από τη λαϊκή εξουσία και οικονομία καθαρό ποιοτικό και δωρεάν άφθονο νερό χωρίς διακοπές, μαζί με υδατοφράγματα τα οποία θα προσφέρουν και φτηνή καθαρή ηλεκτρική ενέργεια ενώ δεν θα χάνονται στη θάλασσα τόνοι νερού για 7 μήνες το χρόνο που υπάρχουν αναρίθμητες βροχές. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2010/07/22/PASOKREICH....(%ce%b7_%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%bf%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b1_%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%84%ce%af%ce%b8%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9) radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): PASOKREICH....(η αυτοκρατορία αντεπιτίθεται) 2010-07-22T17:10:00-04:00 2010-07-22T17:10:00-04:00 Δεν μας έκανε καμία εντύπωση το σχέδιο νόμου που ετοιμάζει ο φον Ραγκούσης για την απαγόρευση της πολιτικής δράσης στο δημόσιο και στον λεγόμενο "ευρύτερο δημόσιο τομέα". Αυτή η "καινοτομία" ανατρέπει και τα τελευταία ψήγματα αστικό - δημοκρατικών δικαιωμάτων στη χώρα και την μετατροπή της όποιας αστικής δημοκρατίας με συνοπτικές διαδικασίες σε εποικοδόμημα κομμένο και ραμμένο στα πλαίσια του ΚΜΚ δηλαδή της δικτατορίας των μονοπωλίων. Αυτή η καινοτομία είναι μια ακόμα ψηφίδα στο παζλ του "σοσιαλισμού" του ΠΑΣΟΚ απέναντι στη βαρβαρότητα, τώρα αν σοσιαλισμός λέγεται ο Καλλικράτης, το Γερμανικό μοντέλο ως εκλογικό σχέδιο νόμου, η αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων από τον 25ο Μεσημβρινό με τις ταυτόχρονες δηλώσεις Πάγκαλου για την οριοθέτηση των διεθνών υδάτων όπου υπάρχει 200 μέτρα βάθος δηλαδή σχεδόν ολόκληρο το Αιγαίο, Μυρτώο, Κρητικό Ικάριο, Καρπάθιο, τον έλεγχο των οικονομικών των κομμάτων και τις δηλώσεις με προτεταμένο το δάχτυλο ενάντια στο ΚΚΕ για την πίστη του στο σύνταγμα, ένα σύνταγμα που οι ίδιοι του ΠΑΣΟΚ έχουν κάνει κουρέλι, τότε ποια είναι η βαρβαρότητα;
Την ουσιαστική απαγόρευση της πολιτικής δράσης μέσα από ένα «δρακόντειο» σύστημα περιορισμών, εισάγει το νομοσχέδιο για τις εκλογικές δαπάνες συνδυασμών και υποψηφίων στις τοπικές εκλογές. Στο άρθρο 5 του νομοσχεδίου αναφέρεται: «Απαγορεύεται η διακίνηση κάθε μορφής ένθετων φυλλαδίων... καθώς και η διανομή τους εντός καταστημάτων δημοσίων υπηρεσιών και υπηρεσιών του ευρύτερου δημοσίου τομέα που βρίσκονται εντός της διοικητικής περιφέρειας της οικείας Περιφέρειας ή του οικείου Δήμου». Επομένως, η διακίνηση ιδεών σε όλο το δημόσιο τομέα (δημόσια διοίκηση, πρώην ΔΕΚΟ, σχολεία, σχολές, Πανεπιστήμια) είναι απαγορευμένη και πολιτικά προγράμματα συνδυασμών και υποψηφίων τίθενται σε καταστολή.
Αυτά από τον "Ρ" της Πέμπτης 22 Ιούλη 2010 που καταδείχνει σε όλο του μεγαλείο πως το "κίνημα" που φώναζε "στις 18 σοσιαλισμό"(το 1981), και "σοσιαλισμός η βαρβαρότητα"(το 2009 αντιγράφοντας τη Ρόζα Λούξεμπουργκ και το Φιντέλ Κάστρο), ήταν μόνο η αρχή της πιο χυδαίας κοροϊδίας και σήμερα έχει ξεπεράσει και τα όρια της επικινδυνότητας, γιατί ως γνωστόν όση σχέση έχει το ΠΑΣΟΚ με το σοσιαλισμό, "άλλο τόσο σχέση έχει ο Φάντης με το ρετσινόλαδο" που λέει και ο λαός.
Το ΠΑΣΟΚ είναι τόσο δίγλωσσο(για να μην πούμε πολύγλωσσο, αλλά υπάρχει κίνδυνος παρεξήγησης) και τόσο ετεροβαρές που προσεγγίζει άλλοτε τα όρια του εθνικοσοσιαλισμού και άλλοτε του "κοσμοπολιτισμού", είναι τόσο φιλολαϊκό που όλα τα βάρη τα ρίχνει εδώ και σχεδόν 30 χρόνια στην πλάτη του λαού(ακόμα και επί Μητσοτάκη και επί Καραμανλή το ΠΑΣΟΚ κυβερνούσε αλλά με άλλους όρους).
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στην φαρέτρα του έχουν καταγραφεί μια σειρά από "ομορφιές". Από την πράξη νομοθετικού περιεχομένου του 1986 νόμος 1584(άρθρο 4) που απαγόρευε τις αυξήσεις στους εργαζομένους(το είδαμε να επαναλαμβάνετε σαν φάρσα η σαν τραγωδία στις μέρες μας), το πραξικόπημα στη ΓΣΕΕ(και αυτό επαναλήφθηκε με άλλους όρους το 2010, συμπεριλαμβανομένης και της προβοκάτσιας που παρακράτος και μυστικές υπηρεσίες έστησαν με το έγκλημα στην MARFIN δημιουργώντας φοβικά σύνδρομα για τις απεργιακές κινητοποιήσεις σε μια περίοδο που το λαϊκό κίνημα αναπτύσσονταν κατά γεωμετρική πρόοδο), τους ωμούς εκβιασμούς σε ψηφοφόρους άλλων κομμάτων, τον κοινωνικό αυτοματισμό που δοκιμάστηκε με τη σφαγή των ελαστικών των ελκυστήρων στον κάμπο το 1996, στο Λιμάνι του Πειραιά (το 1986, επαναλήφθηκε το 1996, το 2003 και φέτος πήρε άλλη μορφή)τον "ΑΥΡΙΑΝΙΣΜΟ" που έγινε "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΙΣΜΟΣ", τη πολιτική της μόνιμης και μονόπλευρης λιτότητας, τις μίζες, των σκανδάλων Κοσκωτά, του χρηματιστηρίου, της TVX Gold, του Πόρτο Καρράς, του Σάμινα, της παράδοσης του Οτσαλάν, του "Ευχαριστούμε τους Αμερικάνους", των νόμων του 1997-98 για τον εργασιακό μεσαίωνα(τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, νόμοι Ρέππα και σχέδια Λοβέρδου), της συμφωνίας της Μαδρίτης, της παράδοσης της χώρας στο ΝΑΤΟ κατά τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, την καταλήστευση των ταμείων και τη δημιουργία των "νέων τζακιών", τον αφανισμό της κοινωνικής συνείδησης και την μετατροπή της σε κοινωνική συνενοχή. Από που να αρχίσει και που να τελειώσει κανείς με δαύτους;
Αυτές τι μέρες θα έχουμε και τα νομοσχέδια του κ. Ραγκούση για τη χρηματοδότηση των κομμάτων, την απαγόρευση ιδεών στο δημόσιο και φυσικά τα όλα όσα λέει ο κ. Πάγκαλος για την υφαλοκρηπίδα σε συνέντευξη του στη εφημερίδα "Real News". Γι αυτόν όπου υπάρχει βάθος 200 μέτρων στο Αιγαίο είναι διεθνή ύδατα και δεν ανήκουν σε κανένα, άρα "βουρ στον πατσά" από τις εταιρίες υδάντλησης πετρελαίου, και ιδού πεδίο δόξης λαμπρόν για την κάθε λογής και κάθε είδους ναυσιπλοΐα, δηλαδή για το κάθε λογής εφοπλιστή χωρίς να δίνει λογαριασμό πουθενά. Ας σκεφτούν καλά όσοι ψήφισαν ΠΑΣΟΚ τι σημαίνει μόνο αυτό και τι μέλλον υποθηκεύουν στα παιδιά τους. Αντί όλοι αυτοί να τρέχουν με τη Μάγια(όχι τη μέλισσα) προσφέροντας λουλούδια στους τουρίστες, μήπως τα παιδιά τους εργάζονται σε αυτά "τα διεθνή ύδατα" χωρίς δικαιώματα και με ένα ευρώ τη μέρα ράβοντας ρούχα.
Παρόλα αυτά το πλείστον των ΜΜΕ και κυρίως των Πανελλαδικής εμβέλειας καναλιών υπερασπίζεται με ιδιαίτερο πάθος τα έργα και τις ημέρες του ΠΑΣΟΚ, τα θεωρεί ως κάτι φυσιολογικό, δεδομένο και ιστορικά αναγκαίο και ως μια μικρή παρένθεση που θα μας φέρει σε μέρες ευημερίας. Αν φέρει κάποιους σε ευημερία είναι τους έχοντες γιατί οι μη έχοντες, δεν θα έχουν όχι μέλλον αλλά και ελπίδα για το αύριο δηλαδή για το επόμενο ξημέρωμα.
Εδώ έχουμε την απόλυτη σύμπλευση κάποιων καναλαρχών(δηλαδή επιχειρηματικών συμφερόντων), με την χειρότερη και αντιλαϊκότερη κυβέρνηση από το 1974 και μετά.
Στην πραγματικότητα η σύμπλευση αυτή είναι τμήμα της ήδη επιβληθείσας δικτατορίας του μονοπωλιακού κεφαλαίου. Ζούμε την εποχή μιας "βελούδινης" προετοιμασίας δημοκρατικού πραξικοπήματος, με μικρότερα να έχουν περάσει από την ΠΑΣΟΚΑΡΑ στην βουλή δείτε εδώ [www1.rizospastis.gr] μέσω της κινδυνολογίας για τη σωτηρία του κράτους και από την πίσω πόρτα ολοκλήρωση του Μάαστριχτ, της Νίκαιας της στρατηγικής της Λισσαβόνας μέσω τρόικας, ΔΝΤ και μηχανισμού στήριξης από την Κομισιόν.
Για το μέλλον υπάρχουν διάφορα σενάρια για την επόμενη διακυβέρνηση της χώρας όλα ολόφρεσκα κατευθείαν από τις πιο μαύρες σελίδες της νεοελληνικής ιστορίας, δυο από αυτά δείχνουν καθαρά που το πάνε, τώρα αν πιάσουν θα οφείλεται και στα χαμηλά αντανακλαστικά του λαϊκού κινήματος.
1)Δεν είναι μακρυά μια παλινδρόμηση στο 1963-1965 και προετοιμασία όχι για στρατιωτικό πραξικόπημα, αλλά για “δημοκρατικό” με του επιχειρηματίες και γνωστά πολιτικά τζάκια προερχόμενα από το κέντρο.
2)Φυσικά μια δοκιμασμένη επιστροφή στις μέρες του 1936 έχει μπει σε εφαρμογή. Ήδη ΠΑΣΟΚΑΡΑ & Καρατζαφύρερ κυβερνούν μαζί και στις επόμενες εκλογές δε θα μας κάνει εντύπωση να συγκυβερνήσουν μαζί στην κυριολεξία και στην πορεία να φύγει το ΠΑΣΟΚ(όπως το είχαν κάνει οι κεντρογενείς Βενιζελικοί κλπ και κυβέρνησε ο δικτάτορας Μεταξάς)αφήνοντας τον Καρατζαφύρερ να κυβερνά με την ανοχή ΠΑΣΟΚ-ΝΔ…

Ράδιο Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2010/07/15/%ce%a4%ce%bf%cf%85%cf%82_%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b4%ce%ad%ce%b5%ce%b9_%ce%b7_%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b2%ce%bf%ce%ba%ce%ac%cf%84%cf%83%ce%b9%ce%b1.... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Τους συνδέει η προβοκάτσια.... 2010-07-15T12:05:00-04:00 2010-07-15T12:05:00-04:00 Για το Γερμανό τους συνδέει η προβοκάτσια, η συκοφαντία και το ψέμα που ως γνωστόν έχει κοντό ποδάρι και το αποκάλυψε ο δικός τους ο κ. Βερελής, "πως το ΚΚΕ, ούτε είχε, ούτε έχει, καμία μετοχική σχέση με την εταιρία Γερμανός", σε ερώτηση του σ/φου Παφίλη.
Με το Γκέμπελς και είσαι μέσα... αν και αυτός έχει βρει άξιους απογόνους που τον έχουν ξεπεράσει προ πολλού, τα "Α(η)δόνια του ΛΑΟΣ και το ΠΑΣΟΚ του κ. Πάγκαλου.
Ερώτηση: Αυτός "ο άξιος πολιτικός ανήρ", ο εγγονός του δικτάτορα, που κατά Καρατζαφύρερ "μακάρι να είχαμε και άλλους σαν τον Πάγκαλο", θα παραιτηθεί τελικά, η θα το μετανοιώσει;
Προφανώς μετά την προβοκάτσια για το Γερμανό προέκυψαν και νεότερες, αλλά μέχρι τώρα δεν τους έχει βγει καμία, ωστόσο με το Γκεμπελισμό του "πες πες κάτι θα μείνει" θολώνουν τα νερά, συσκοτίζουν τη σκέψη του λαϊκού κόσμου, σπέρνουν την απογοήτευση και συσκοτίζουν, αποπροσανατολίζουν, πετούν την μπάλα στην εξέδρα και δημιουργούν συγχύσεις στον απλό λαό που βλέπει η ζωή του καθημερινά να γίνεται ολοένα και χειρότερη. Με αυτούς τους τρόπους προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο, να αποπολιτικοποιήσουν και να αποσυνδέσουν τις αιτίες τις φτώχειας, να αποτινάξουν τις δικές τους πολιτικές ευθύνες και να συκοφαντήσουν ότι πιο καθαρό υπάρχει στον λεγόμενο πολιτικό στίβο το ΚΚΕ.
Όμως το ΚΚΕ ουδέ μία σχέση έχει ούτε με τους Γερμανούς, ούτε με τους Ισπανούς, ούτε με τις κάθε λογής προβοκάτσιες, το ΚΚΕ, είχε προειδοποιήσει για τα μέτρα που θα έρθουν από το 1992, από την συνθήκη του Μαάστριχτ που πλην αυτού όλοι οι άλλοι ψήφισαν και αυτό δεν θέλόυν να συνειδητοποιήσει ο λαός μας σπέρνοντας του κοινά δαιμόνια, πως όλοι είναι ίδιοι.
ΟΧΙ Κ.ΠΡΟΒΟΚΤΑΡΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ, ΤΟ ΚΚΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΣΑΣ
ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΚΑΘΑΡΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΑΡΟ ΟΥΡΑΝΟ ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΧΑΜΠΑΡΙ.
Α ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΤΟ ΚΟΥΠΟΝΙ ΘΑ ΤΟ ΔΙΑΚΙΝΟΥΜΕ ΕΙΤΕ ΤΟ ΘΕΛΕΤΕ ΕΙΤΕ ΟΧΙ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΟΕΙΔΗ ΤΟΥ ΧΕΙΡΙΣΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ....
]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2010/06/10/%ce%9f_%ce%a0%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%80%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%a1%ce%b9%ce%b6%ce%bf%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82_%ce%91%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%ac%cf%82,_%cf%83%cf%84%ce%b1_%ce%b1%cf%80%cf%8c%ce%bd%ce%b5%cf%81%ce%b1_%cf%84%ce%bf%cf%85_%cf%83%cf%85%cf%83%cf%84%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82. radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Ο Πληνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, στα απόνερα του συστήματος. 2010-06-10T20:46:00-04:00 2010-06-10T20:46:00-04:00 Για μας το πρόβλημα ποτέ δεν ήταν οι Ανανεωτικοί, αυτούς τους γνωρίζαμε και τουλάχιστον ήταν πάντα αυτό που είναι και σήμερα, χωμένοι μέσα στο σύστημα ως τα πιο καλοδουλεμένα γρανάζια του εποικοδoμήματος, αναθεωρητές , χαλαροί, υπερβατικοί, θεωρητικοί της εκ των έσω συνωμοσίας, ιστορικά ημιμαθείς, ευρωπαϊστές και light αντικομμουνιστές, νέοι, ωραίοι και Πανιώνιοι μοιραίοι....
Πάντα το όνειρο τους ήταν στην καλύτερη περίπτωση η αναβίωση της ΕΑΡ και στη χειρότερη του ΚΚΕ εσωτερικού(Ανανεωτική - Αριστερά) χωρίς όμως σφυροδρέπανα τώρα πια. Γι' αυτούς τα εν λόγω σύμβολα ήταν ντεμοντέ πολύ πριν το 1991, αντί αυτών προτιμούν τα κόκκινα γαρύφαλλα, τα ελαιόδεντρα, τα διάφορα κοσμητικά άνθη. Η ψευτοκουλτούρα και το υπερφίαλο σαρβουάρ βιβρ σε όλο τους το μεγαλείο. Για να λέμε την αλήθεια, ήταν ανέκαθεν το κλου στην υπόθεση "διαφέρουμε απ' τους άλλους", η ιδιαιτερότητα μέσα στο κάτι ιδιαίτερα ιδιαίτερο. :
Το πρόβλημα, δηλαδή το μεγάλο ανάχωμα στην ριζοσπαστικοποίηση της κοινωνικής συνείδησης ήταν πάντα το λεγόμενο "αριστερό ρεύμα". Ήταν πάντα η άλλη εκδοχή της ανανέωσης που ψήφιζε οτιδήποτε αντιλαϊκό ως ανανεωτής, ενώ ταυτόχρονα κόμιζε υπερεπαναστατική ρητορεία στο άκρως επιτεδυεμένο ριζοσπαστικό προφίλ. Στο μεγαλύτερο μέρος του το "αριστερό ρεύμα" έπασχε από ιδεολογικούς ρευματισμούς που κατά κανόνα επιβεβαίωναν εως και εκθείαζαν την γραμμή των "ανανεωτών".
Η αλήθεια είναι πως σε γενικές γραμμές το "αριστερό ρεύμα" μονίμως ψήφιζε και αποδέχονταν ότι και οι ανανεωτές (εξάλλου ακόμα και σήμερα αυτό κάνει), απλά είχε πάντα κάποιες επί μέρους διαφορές με κύρια αυτή της εικονικής ριζοσπαστικοποίησης με ένα τμήμα των λεγόμενων "ανανεωτικών".
Η διάσπαση ήταν θέμα χρόνου και κάτι αναμενόμενο, όχι όμως και η μοναδική διάσπαση που θα δούμε στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ από τούδε και έπειτα, απ' ότι φαίνεται τα πράγματα εκεί μέσα είναι πάνω στη λογική του όλοι εναντίων όλων και σύμμαχος είναι ο αντίπαλος του αντιπάλου μου. Ας μη μας κάνει καμία εντύπωση ότι στο τέλος μπορεί και να τα ξαναβρούν, εκεί μέσα είναι όλα ανοικτά ακόμα και την Κυριακή.
Ήδη το μέτωπο του Αλαβάνου έκανε την εμφάνιση του και το τριχοτομημένο Αριστερό ρεύμα είναι πάνω σε 3 βάρκες. α) Με το ΣΥΡΙΖΑ αλλά χωρίς το ΣΥΝ. β) Με το ΣΥΝ πρωταγωνιστή στο ΣΥΡΙΖΑ και μαζί του ως σύμμαχος. γ) Με το ΣΥΡΙΖΑ αυτόνομο και με το Μέτωπο ως τάση πια και όχι ως συνιστώσα στον ενιαίο ΣΥΡΙΖΑ.
Φυσικά υπάρχει και ο ανανεωτής Παπαδημούλης που λατρεύει τον ΣΥΝ και την πολιτική του ενώ ανέχεται τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί καθοδηγείται ουσιαστικά από τον ΣΥΝ. Ο εν λόγω "ανανεωτής" είναι το αντίπαλο δέος στους άλλους ανανεωτές δηλαδή στους (πρώην Συνασπισμένους και στον ηγέτη τους, νυν και αεί Ανανεωτή)Κουβέλη.
Ο Παπαδημούλης ως ευφυέστατος οπορτουνιστής ακολουθεί Πασοκικές μέθοδες. Περιμένει στη γωνία, μπορεί να μην είναι ευρωβουλευτής όμως είναι ο πρωταγωνιστής στα ΜΜΕ λόγω και των συμμετοχών του στις επιτροπές της Βουλής για τα"σκάνδαλα" SIEMENS & Βατοπέδι απ' το ΣΥΝ/ΣΡΙΖΑ. Ουσιαστικά ο ΣΥΝ ακολουθεί τη γραμμή του, παρά τις ενίοτε "επαναστατικές κορώνες" του τελευταίου στον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ τέλος χαίρει εμπιστοσύνης και σε πολύ μεγάλο εκλογικό ποσοστό του "αριστερού ρεύματος".
Η κατάσταση στη λεγόμενη "Αριστερά"(ανανεωτική, ριζοσπαστική, πληθυντική κοκ), δεν αφορά κανένα και δεν μπορεί να αφορά τα υγιή Κομμουνιστικά Κόμματα, και τα κόμματα νέου τύπου. Η συνθέσεις και οι αντιθέσεις στην λεγόμενη "αριστερά" θα υπάρχουν και θα αναπτύσσονται ανάλογα με τις περιόδους. Είναι νομοτελειακό πως όσο η πολιτική της λεγόμενης "αριστεράς" θα διαμορφώνεται με αφορμή την επικαιρότητα και με βάση το πρόβλημα και αυτά δεν θα συνδέονται με τη συνολική προώθηση της πολιτική του μεγάλου κεφαλαίου τόσο αυτά θα γίνονται φυσαρμόνικα, άλλοτε θα διαστέλλονται και άλλοτε θα συστέλλονται γιατί η πολιτική δεν χαράζονταν ούτε με βάση την επικαιρότητα, ούτε με βάση το εκάστοτε πρόβλημα, δεν ήταν ουδέποτε κάτι τέτοιο.
Η πολιτική και των αστικών κομμάτων και των κομμάτων νέου τύπου διαμορφώνονταν πάντα με βάση του ποιος είναι με ποιους και που κατευθύνεται ο πλούτος που παράγεται στους παραγωγούς του, η στα μονοπώλια, εξάλλου η πολιτική δεν είναι "η τέχνη του εφικτού" όπως εδώ και χρόνια επικαλούνται οι οπορτουνιστές και η σοσιαλδημοκρατία
Η πολιτική είναι η συνέχιση της ταξικής πάλης με άλλα μέσα, είναι η προσπάθεια κυριαρχίας της μιας τάξης πάνω στην άλλη μέσα από το εποικοδόμημα, όλα τα άλλα είναι μανταλάκια που λέει και ο λαός.
Οι εξελίξεις σε παρωχημένα ψευτοδιλήμματα "δεξιά" η "αριστερά" κρίνονται στο πεδίο της οικονομίας, της κοσμοθεωρίας και της δράσης με όρους 2010 και όχι με προμαρξιστικούς όρους.
Σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε κρίνεται το ποιος είναι με το κεφάλαιο και ποιος με τους εργάτες (όλα ξεκινούν από εκεί), τι έχει προβλέψει - πραγματοποιήσει και τι συνεχίζει να προβλέπει και να πραγματοποιεί τόσο στο επίπεδο των αναλύσεων, όσο και στο επίπεδο των τακτικών και στρατηγικών στόχων, κάτι που μόνο το ΚΚΕ κάνει.
Τα περί ενότητας της αριστεράς, της μη στάσης των πληρωμών και μιας σειράς άλλων "μαϊμουδισμών", αφορούν μόνο αυτούς που είτε έχουν χάσει την πολιτική τους ταυτότητα, είτε λειτουργούν εντελώς τυχοδιωκτικά, η που δεν καταλαβαίνουν τρία πράγματα.
Α) Ότι όσο το κεφάλαιο είτε σε συνθήκες ανόδου είτε σε συνθήκες κρίσης προσπαθεί να περιφρουρήσει ακόμα και με όρους καταστολής την "απλήρωτη εργασία". Μόνο όταν η εργατική τάξη και τα κόμματα της παλεύουν για την κατάργηση αυτής της εκμετάλλευσης Σε επίπεδο τακτικής αρχικά με αμυντικά χαρακτηριστικά και σταθερή επαγρύπνηση σε ότι κερδηθεί μέσα στο σύστημα και στην πορεία επιθετικά βάζοντας το στρατηγικό στόχο του σοσιαλισμού σε πρώτο πλάνο βρίσκονται στο σωστό δρόμο και εδώ έχει κυρίαρχη σημασία ο συσχετισμός δυνάμεων στο εσωτερικό, όπως και η διάθεση της μελλοντικής λαϊκής εξουσίας να τα βάλει με τα μονοπώλια.
Β) Ότι το ζήτημα του συσχετισμού δυνάμενων στο εσωτερικό συνδέεται άμεσα και με το πόσο το εργατικό λαϊκό κίνημα είναι έτοιμο να τα βάλει με τα μονοπώλια τους ιμπεριαλιστές και με τους ντόπιους υπαλλήλους του. Έχει σημασία να δούμε το κατά πόσο ανέξοδο και χωρίς επαναστατικό περιεχόμενο είναι το επιχείρημα της ενότητα της "αριστεράς" και όλων όσων το προβάλουν ειδικά σήμερα.
Ανεξάρτητα από τις θεμελιώδεις ιδεολογικές διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στα λεγόμενα κόμματα της "αριστεράς"(έννοια που δεν λέει κάτι για μας), ας εξετάσουμε το ζήτημα αυτό με τους όρους που θέτουν οι οπορτουνιστές και η σοσιαλδημοκρατία και ας υποθέσουμε μεταφυσικά ότι στις επόμενες εκλογές ακόμα και γίνουν και με απλή αναλογική και με ποσοστό πάνω από το 51% η ενότητα αυτή γίνεται διακυβέρνηση και έρχεται στην εξουσία.
Αφελές ερωτηματικό; Άραγε τι θα μπορούσε αντικειμενικά να κάνει(και ας υποθέσουμε το αδύνατο μέσα σε αυτή την παράξενη και ετεροβαρή συμμαχία πως έχει βρεθεί πρόγραμμα διακυβέρνησης), τι φιλολαϊκά μέτρα θα μπορούσε να πάρει ακόμα και αρχικά αν δεν είχε προετοιμάσει το λαϊκό κίνημα να συγκρουστεί με τα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό σε τοπικό επίπεδο, η μήπως θα προωθούσε μια ακόμα διαχείριση κάτω από το βάρος των πάντα συμβιβασμένων στο εφικτό οπορτουνιστών; Ακόμα και ο συσχετισμός δυνάμεων δεν φτάνει όταν αυτός δεν έχει ξεκάθαρη πολιτική τοποθέτηση, δεν φτάνει να μετράς κουκιά και ποσοστά, τόσα αυτοί τόσα εμείς και να χαράζεις πολιτική με βάση τι ποσοστά έχει ο κάθε πολιτικός "σύμμαχος" και με βάση αυτά να προχωράς χωρίς κανένα προσανατολισμό Ειδικά στην Ελλάδα το ζήτημα αυτό έχει και άλλες προεκτάσεις με κυρίαρχη αυτή της κοινωνικής συνείδησης που καλλιέργησε το ΠΑΣΟΚ στην δεκ του '80, "στις 18 σοσιαλισμό", που όλοι ξέρουμε τι ζημιά έκανε για πολλές δεκαετίες.
Το παραμύθι των εύκολων και αυτόματων λύσεων που καθιέρωσε το ΠΑΣΟΚ, είναι προέκταση του Γκαιμπελισμού και σε ένα προοδευτικό και ταυτόχρονα πρωτοποριακό Μαρξιστικό Λενινιστικό τρόπο σκέψης είναι ως αρχή τουλάχιστον επικίνδυνη για να μην πούμε εχθρική, βαθιά μεταφυσική και πρακτικά αδύνατη αν δεν υπάρχουν οι αντίστοιχες συνθήκες και οι παράμετροι.
Θα το επαναλάβουμε, "το ζήτημα του συσχετισμού δυνάμενων στο εσωτερικό συνδέεται άμεσα και με το πόσο το εργατικό λαϊκό κίνημα είναι έτοιμο να τα βάλει με τα μονοπώλια τους ιμπεριαλιστές και με τους ντόπιους υπαλλήλους του", όλα τα άλλα είναι αποπροσανατολισμός Το εργατικό λαϊκό κίνημα μπορεί και πρέπει να δρα σε κάθε χώρα ξεχωριστά ωστόσο όμως πρέπει να βρει και σε διεθνές επίπεδο συμπαραστάτη, ενώ δεν πρέπει να μπει στο μότο "ο εχθρός του εχθρού μου είναι και δικός μου φίλος", μέσα από τα πλαίσια των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων. Το ζήτημα τόσο σε εθνικό όσο και διεθνικό επίπεδο και ειδικά σε χώρες "αδύναμους κρίκους" όπως η Ελλάδα [που μέχρι πρότινος έπαιζε και συνεχίζει να παίζει σε ένα μεγάλο βαθμό το ρόλο του μικροϊμπεριαλιστή στα Βαλκάνια και όχι μόνο(αλλά πολύ πιο υποβαθμισμένα από τα πριν της κρίσης), με μια αστική τάξη σε ενδιάμεση εξαρτημένη θέση στη παγκόσμια κατάταξη], πόσο και σε ποιο βαθμό μπορεί να γίνει κατανοητό ότι υπάρχουν δυο δρόμοι ανάπτυξης, η με τα μονοπώλια η με το λαό.
Σε συνθήκες μονοπωλιακού καπιταλισμού τα μονοπώλια και οι ιμπεριαλιστές δεν ενδιαφέρονται να κατακτήσουν μια χώρα ολόκληρη, αλλά πως μέσα σε αυτήν θα χρησιμοποιήσουν τμήματα που τους αφορούν για την διέλευση και την αξιοποίηση των κεφαλαίων τους. Τρανταχτό παράδειγμα είναι η 25η μεσημβρινή στο Αιγαίο που ήδη είναι υπό ΝΑΤΟΪΚΗ επικυριαρχία, την ίδια στιγμή τα νησιά ανήκουν στην επικράτεια μας και γι' αυτό θα γίνουν και αποστρατιωτικοποιημένες ζώνες, για να περνούν χωρίς ελέγχους κάθε λογής εμπορικές και οικονομικές δραστηριότητες των μονοπωλίων. Για να μην ξεχνιόμαστε εδώ εμφανίζονται και οι 4 ελευθερίες του Μάαστριχτ φάτσα κάρτα.
Ο ιμπεριαλισμός μπορεί να χαράζει και να ξαναχαράζει τα σύνορα σε όλη την υφήλιο, αλλά δεν είναι φεουδαρχία, ότι του είναι άχρηστο το πετάει στον κάλαθο των αχρήστων. Η χώρα μας είναι και ιμπεριαλιστικός και μονοπωλιακός βραχίωνας και του ντόπιου και του ξένου και του υπερπόντιου κεφαλαίου. Ήμαστε και και στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ. Στην ανεξάρτητη και κυρίαρχη Ελλάδα δραστηριοποιούνται και τα Ρώσικα και τα Κινεζικά και τα Γαλλικά και τα Γερμανικά κεφάλαια, τόσο αρμονικά, όσο και αντιθετικά και όχι μόνο σε αυτή τη χώρα.
Παρά τις αντιθέσεις τους και ενώνονται ενάντια στον κοινό εχθρό την εργατική τάξη και τους συμμάχους της, τους οποίους διαχωρίζουν με τη μέθοδο του κοινωνικού αυτοματισμού
Οι ιμπεριαλιστές χωρίζουν τα σύνορα τους σύμφωνα με το τι θέλουν μέσα σε ένα χώρο γι αυτό θέλουν πολλές μικρές χώρες που τους προσφέρει αυτή τη στιγμή το σχέδιο "Καλλικράτης". Η Ελλάδα σε επίπεδο ανάπτυξης είναι στο επίπεδο του ΚΜΚ και τα κέρδη ρέουν σε αφθονία αν και λιγότερα από τα πριν γι αυτό και η κρίση έκανε την εμφάνιση της και εδώ, αν τα κέρδη ήταν αδιατάρακτα και πραγματοποιούνταν και σε επίπεδο ρευστότητας τότε δε θα μιλούσαμε γι' αυτή.
Όλα τα παραπάνω στους οπορτουνιστές είναι ακατανόητα και γι αυτό διαλέγουν πάντα ένα ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο το οποίο το βάζουν πάνω από τα λαϊκά κινήματα και γι' αυτό τα ονομάζουν "κοινωνικά" χρυσώνοντας το χάπι του συστήματος.
Γ)Πως είτε σε περιόδους κρίσης, είτε σε περιόδους ανόδου της κεφαλαιοκρατικής κερδοφορίας, το ζήτημα είναι η συνέπεια και η συνέχεια στο πολιτικό ρόλο, οι εκτιμήσεις του χτες που έχουν επιβεβαιωθεί και ο δρόμος ανάπτυξης που έχει επιλεχθεί(με τα μονοπώλια η με το λαό).
Η ενδυνάμωση του εργατικού λαϊκού κινήματος και η αλλαγή του συσχετισμού δύναμης για τη δημιουργία του λαϊκού μετώπου, της λαϊκής εξουσίας και οικονομίας με εργατικό λαϊκό έλεγχο είναι το ζητούμενο.
Το κριτήριο είναι τα βασικά και συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής να περάσουν στη λαϊκή εξουσία και λαϊκή οικονομία με κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό λαϊκό έλεγχο. Η άμεση δημοκρατία να ξεκινά από τους τόπους δουλειάς και δράσης και να είναι κριτήριο αντιπροσώπευσης Να φτιαχτούν παραγωγικοί συνεταιρισμοί απ' τα φτωχομεσαία στρώματα της πόλης και του χωριού και με κεντρικά σχεδιασμένη παραγωγή με βάση τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες να αναδιανέμεται και να προωθείται η παραγωγική διαδικασία στην αγορά. Όταν η ανατροπή γίνεται μια απλή συνδικαλιστική διεκδίκηση και όχι το βασικό πολιτικό ζήτημα, τότε η επίθεση στα εργατικά δικαιώματα και η υποβάθμιση του εισοδήματος των εργαζομένων θα πραγματοποιείται όσο υπάρχει το καπιταλιστικό σύστημα από τούδε και μετά, ενώ για αυτούς τους οπορτουνιστές που λένε για στάση των πληρωμών, ας σκεφτούν καλά πως το σύστημα δεν θα μείνει με σταυρωμένα τα χέρια. Πέραν του ότι αυτό είναι μέγιστη αυταπάτη, σήμερα περισσότερο από ποτέ, θα αναγάγει την φτώχεια, την εξαθλίωση σε κανόνα, ταυτόχρονα θα καταστήσει την στρατιωτικοποιήση του συστήματος και τις μαζικές κατασχέσεις βασική αρχή του καπιταλιστικού κράτους κάνοντας το πιο δυνατό.

Ραδιο Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2010/05/06/%ce%97_%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b1_%ce%b3%cf%81%ce%ac%cf%86%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9_%ce%bc%ce%b5_%cf%80%ce%ac%ce%bb%ce%b7_%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%b9%ce%ba%ce%ae... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Η ιστορία γράφεται με πάλη ταξική... 2010-05-06T22:09:00-04:00 2010-05-06T22:09:00-04:00 Εδώ και καιρό επιθυμούσαμε να γράψουμε ορισμένα πράγματα που αφορούν το ιστορικό προτσές και πως αυτό πραγματοποιείται η και επαναλαμβάνεται τόσο σε παρόμοια κοινωνικοπολιτικά συστήματα, τόσο σε κάθε γεωγραφική περιοχή ξεχωριστά και σε τμήματα της ανθρωπότητας όσο και σε μεγάλες γεωγραφικές περιοχές.
Ο μονοπωλιακός καπιταλισμός είναι το πιο χαρακτηριστικό
στάδιο επανάληψης της ιστορίας και από προηγούμενα συστήματα(πάντα σε ένα ορισμένο βαθμό και όταν το επιτρέπουν οι συνθήκες ενισχυμένος με νεότερα χαρακτηριστικά).
Ας σταθούμε στα όσα γράφονται και λέγονται εδώ και καιρό από διάφορους πληρωμένους και μη κονδυλοφόρους που καλλωπίζουν με χαρακτηριστική ευχέρεια το σύστημα κάνοντας με ιδιαίτερη ευκολία το άσπρο μαύρο και το κόκκινο του αίματος και της διεκδίκησης επίσης μαύρο.
Το δάνειο των 110 δις Ευρώ από το ΔΝΤ και το νεοσύστατο μηχανισμό στήριξης δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από την ενίσχυση της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου της χώρας. Αποσκοπεί όχι στην εξάλειψη του χρέους, αλλά στην πληρωμή των πιστωτών στις παραγγελίες που έκαναν οι εφοπλιστές σε περίοδο κρίσης και για να γυρίσουν πίσω οι κάθε λογής Λαναράδες πάλι με επιδότηση μιας και στα Βαλκάνια δεν παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο και παρότι έχουν πολλαπλασιάσει τα κέρδη τους.
Αυτό το δάνειο επιβλήθηκε από την άρχουσα τάξη και τα χειραγωγούμενα από αυτήν ΜΜΕ, για να μπορεί η εν λόγω να ολοκληρώνει τα κέρδη της όχι μόνο σε αριθμούς αλλά και σε πραγματική ρευστοποίηση Φυσικά το μάρμαρο για την ολοκλήρωση της κερδοφορίας των "πατριωτών αστών" θα το πληρώσουν οι εργάτες και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Δεν είναι τυχαίο το παραμύθι της πτώχευσης της χώρας που έχουν προβάλει, α) το πολιτικό προσωπικό της άρχουσας τάξης, β) τα ΜΜΕ και φυσικά γ) οι κάθε λογής "ειδήμονες" που μέχρι χτες δήλωναν πίστη στις μέχρι τώρα εφαρμοζόμενες πολιτικές, ούτε το εκτός τόπου και χρόνου ΠΑΣΟΚικό επιχείρημα ότι καταναλώναμε περισσότερα απ' όσα παράγαμε.
Οι τέσσερις βασικές αντιθέσεις του καπιταλιστικού συστήματος, δηλαδή οι 1) η αντίθεση της παραγωγής και του κεφαλαίου, 2)η αντίθεση του σκοπού του κεφαλαίου και του σκοπού των παραγωγικών δυνάμεων, 3)η αντίθεση της παραγωγής και της κατανάλωσης, 4) η αντίθεση ανάμεσα στη σχετική οργάνωση της παραγωγής και την αναρχία σε κοινωνική κλίμακα), δεν έχουν βρει φάρμακο(και δεν πρόκειται να βρεθεί) γιατί το κέρδος στο σύστημα αυτό ξεκινάει από την παραγωγή μέσω της κλοπής της υπερεργασίας(υπεραξία). Δεν θα αναλύσουμε τα αυτονόητα ωστόσο όπως είχε αποδείξει ο Μαρξ στην μπροσούρα(πρόκειται για ομιλία του το 1865, στην έδρα του Γενικού Συμβουλίου της λεγόμενης 1ης διεθνούς απαντώντας έτσι στις απόψεις του Τζων Ουέστον σχετικά με τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει μια αύξηση των μισθών). "μισθός, τιμή, κέρδος".
"Όπως ο πολίτης Ουέστον (έγραφε ο Μαρξ) ξέχασε πως ή γαβάθα απ’ όπου τρώνε οι εργάτες είναι γεμισμένη με όλο το προϊόν της εθνικής εργασίας και πως το μόνο που τους εμποδίζει να πάρουν περισσότερα δεν είναι ούτε ή στενότητα της γαβάθας ούτε το λίγο περιεχόμενο της, μα μονάχα το μικρό μέγεθος των κουταλιών τους", έτσι και η συνθήκη του Μάαστριχ και η στρατηγική της Λισσαβόνας για την Ε.Ε του 2020, (αυτά επισπεύδονται σήμερα) μικραίνουν τα κουτάλια της εργατικής τάξης ολοένα περισσότερο σε μια εποχή που υπάρχει τόσος πλούτος ικανός να θρέψει την ανθρωπότητα όχι μόνο μια αλλά για πολύ περισσότερες φορές.
Έχει σημασία να δούμε τις βασικές μαρξιστικές θεωρητικές αρχές που αφορούν τον μισθό, την τιμή και το κέρδος για να προχωρήσουμε παρακάτω και να βγάλετε τα αναγκαία συμπεράσματα σας γιατί είναι καθήκον να είμαστε όλη την ώρα στους δρόμους.
Στον καπιταλισμό τόσο στον προμονοπωλιακό όσο και στο μονοπωλιακό ο μισθός εργασίας είναι η έκφραση σε χρήμα της αξίας(του συνόλου της κοινωνικής εργασίας δηλαδή), η τιμή της εργατικής δύναμης . "Ο μέσος όρος που καταβάλει η εργοδοσία στον εργάτη είναι πολύ κατώτερος από την αξία που δημιουργεί στην εργασία του ο τελευταίος. Η αποζημίωση της αξίας της εργατικής δύναμης με τη μορφή του μισθού αποκρύπτει τον χωρισμό της εργάσιμης ημέρας σε αναγκαία και πρόσθετη, σε πληρωμένη και απλήρωτη εργασία. Έτσι ο μισθός στον καπιταλισμό καλύπτει την εκμετάλλευση των εργατών από τον καπιταλιστή".*
"Η Τιμή είναι η έκφραση σε χρήμα της αξίας του εμπορεύματος Οι τιμές διαμορφώνονται αυθόρμητα και κυμαίνονται γύρω στην αξία(στην απλή εμπορευματική παραγωγή) είτε την τιμή παραγωγής(στην καπιταλιστική οικονομία) σε εξάρτηση από την προσφορά και τη ζήτηση. Στην εποχή του ιμπεριαλισμού η μεγαλύτερη μερίδα των εμπορευμάτων πωλείται σε μονοπωλιακές τιμές".**
"Το κέρδος εκφράζει εκείνη την οικονομική κατηγορία που με τη σειρά της εκφράζει τα χρηματικά αποτελέσματα της οικονομικής δραστηριότητας των επιχειρήσεων
Το κέρδος στον καπιταλισμό αποτελεί παραλλαγμένη μορφή υπεραξίας, είναι το αποτέλεσμα της εκμετάλλευσης της εργασίας των μισθωτών εργατών. Εκφράζει το σκοπό της καπιταλιστικής παραγωγής και αποτελεί πλεόνασμα πάνω από τα έξοδα παραγωγής."***
Στον μονοπωλιακό καπιταλισμό διαμορφώθηκαν και οι προϋποθέσεις για την εξαγωγή μονοπωλιακού κέρδους.
Είναι φανερό, με την μαρξιστική-λενινιστική ανάλυση, την μοναδική πραγματική και επιστημονική όσον αφορά την κοινωνική παραγωγή, πως ένα προϊόν μέχρι να φτάσει στα χέρια μας είναι πολλές φορές φτηνότερο από την πραγματική του τιμή και πολύ πιο ακριβό γιατί αποδεχόμαστε να παράγουμε τα προϊόντα και να μην αμειβόμαστε σύμφωνα με τις εργατοώρες και τις ανάγκες τις κοινωνίας, δηλαδή αποδεχόμαστε (οχι φυσικά συνειδητά)τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής.
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ατομική παραγωγή(δεν υπήρξε ποτέ εξάλλου), γιατί ότι υπάρχει γύρω μας έχει υποστεί τέτοια κοινωνική διαδικασία επεξεργασίας, μεταποίησης μέσα στην ίδια την παραγωγή, έχει φορτωθεί, ξαναφορτωθεί και ξαναμεταφορτωθεί , μεταφερθεί και ξαναμεταφερθεί από γη και θάλασσα σε τέτοιο βαθμό μετά από αυτήν, που αποκλείεται να είναι ατομική και στην τιμή εκφράζονται όλες προεκτάσεις και προϋποθέσεις παραπέρα εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, δηλαδή δεν εκφράζονται πουθενά αυτές οι αξίες.
Αν κάτι έπρεπε να είναι σε χαμηλή τιμή θα έπρεπε να είναι τα είδη πρώτης ανάγκης και να εκφράζονται από τη σχέση των αναγκών της κοινωνίας και των αναγκαίων δαπανών εργασίας διαμέσου της σχεδιασμένης παρέμβασης του κράτους, αυτό όμως είναι σοσιαλισμός
και στις σημερινές καπιταλιστικές συνθήκες τέτοια ζητήματα δεν μπορούν να γίνουν πραγματικότητα
Φυσικά το κάθε ζήτημα πρώτης γραμμής δεν μπορεί να μετατίθεται μόνο για το σοσιαλισμό μιας και μέσα στον καπιταλισμό υπάρχουν ανθρώπινες ανάγκες, ωστόσο είναι αντικειμενικό πως σήμερα και κάτω από τη λυσσαλέα επίθεση του μεγάλου κεφαλαίου δεν μπορείς να κάνεις και πολλά πράγματα για το στρατηγικό στόχο.
Αυτό που μπορεί να κάνει κάποιος είναι να παλέψει για να αλλάξει τις συνειδήσεις και τους συσχετισμούς δυνάμεων στα πρωτοβάθμια κ.ο.κ σωματεία, αυτά να αποκτήσουν πολιτικά χαρακτηριστικά και βάλουν πλάτη αρχικά για αμυντικά μέτρα τα οποία φυσικά για να σταθεροποιηθούν χρειάζεται επαγρύπνηση, σκληρή περιφρούρηση και συνεχή πάλη για το σοσιαλισμό. Χωρίς τα παραπάνω με "τρεϋντ - γιουνιονιστικές" μέθοδες ακόμα και όταν υπάρχουν καλές προθέσεις, χωρίς να υπάρχει το πολιτικό δια ταύτα που να πηγαίνει παραπέρα την ταξική πάλη, προοπτικά δεν μπορεί να επιτευχθεί κανένα αντικειμενικό αποτέλεσμα και απ' ότι είδατε δεν μιλήσαμε καθόλου για τις συμβιβασμένες ηγεσίες των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ.
Η ανάγκη του κεφαλαίου είναι να ισχυροποιείται ολοένα και περισσότερο, να εκφράζει το σκοπό της καπιταλιστικής παραγωγής να πραγματοποιεί ολοένα και μεγαλύτερα πλεονάσματα σε σχέση με τα έξοδα παραγωγής και τέλος να δημιουργεί όλες τις προϋποθέσεις για την εξαγωγή μονοπωλιακού κέρδους.
Το κεφάλαιο ("η αξία δηλαδή που φέρνει υπεραξία με την εκμετάλλευση των μισθωτών εργατών από την καπιταλιστική εργοδοσία, πραγματοποιείται σε ένα προτσές οξύτατης ταξικής πάλης ανάμεσα στις δυο βασικές ανταγωνιστικές τάξεις της καπιταλιστικής κοινωνίας το προλεταριάτο και την αστική τάξη" έγραφε ο Μαρξ), σήμερα σε συνθήκες εντονότατων ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων συνενώνεται μόνο και μόνο για να επιτεθεί στην εργατική τάξη της κάθε χώρας ξεχωριστά και σε παγκόσμιο επίπεδο.
Όμως και αυτό δεν του φτάνει. Το κεφάλαιο δεν ξεζουμίζει μόνο τους εργάτες μετακυλύει την πίεση του προς τα μικρά και μεσαία στρώματα της πόλης και του χωριού με κάθε τρόπο είτε με εμπορευματοπαραγωγικούς τρόπους προκαθορισμένους από αυτό, είτε με τη μορφή του πιστωτών που επενεργούν πάνω στα εν λόγω στρώματα με την παροχή η όχι πιστώσεων(σε συνθήκες κρίσεις). Οι τράπεζες σήμερα στον ΚΜΚ δεν είναι τίποτα άλλο από την πιο ολοκληρωμένη μορφή συγκέντρωσης και της συγκεντροποίησης της παραγωγής και του κεφαλαίου και φυσικά επαναδιαμορφώνει προς τα πάνω την εξαγωγή μονοπωλιακού κέρδους.
Καλά και απαραίτητα τα θεωρητικά σχήματα για την κατανόηση των όσων ζούμε σήμερα, πάμε στο δια ταύτα ξανά για να γίνει ακόμα πιο κατανοητό γιατί η εμπλοκή του ΔΝΤ και του μηχανισμού στήριξης ήταν μέσα στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ γιατί πολύ απλά με αυτούς τους μηχανισμούς και με το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, η συνθήκη του Μάαστριχ και οι επόμενες θα μπορούσαν να ολοκληρωθούν Το ΔΝΤ και ο μηχανισμός στήριξης δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να ζητούν την απαρέγκλιτη εφαρμογή όλων των αντιλαϊκών συνθηκών. Αρκεί να ρίξει κανείς το βλέμμα του στο παρελθόν και να θυμηθεί τι αντιλαϊκές πολιτικές εφαρμόζονται εδώ και 12 χρόνια και πως καταρρίπτονται παραμυθάρες του είδους "καταναλώναμε περισσότερα απ' όσα παράγαμε", η τι έλεγε η "Πράσινη Βίβλος" για το ασφαλιστικό.
Με τα 700 δισ. που επιχορηγήθηκαν οι τράπεζες σε όλη την Ε.Ε από το μηχανισμό στήριξης και το ΔΝΤ, δεν έγινε τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από την πραγματοποίηση της ανολοκλήρωτης υπερκερδοφορίας των τραπεζών. Η αντιλαϊκή πολίτικη που εφαρμόζουν παντού σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο και σε όλη την καπιταλιστική ΕΕ, πρέπει να ενταθεί ακόμα παραπέρα ούτως ώστε τα μη καλυμμένα δάνεια των τραπεζών(που σε αριθμούς μεταφράζονται σε κέρδη), να γίνουν πραγματικά κέρδη.
Έτσι λοιπόν όλοι οι παραπάνω μηχανισμοί με προμετωπίδα την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα κόβουν πληθωριστικό χρήμα πάντα με το πως εννοούν αυτοί τον πληθωρισμό(τη σχέση των κερδών τους και τα εσόδων των λαϊκών στρωμάτων), αλλά για να μην παραμείνει "πληθωρισμένο" αυτό, δηλαδή να μην πέσουν έξω οι αριθμοί τους και για να γεμίσουν οι "τσεπάρες" τους από ζεστό χρήμα θα πρέπει να αδειάσουν νομοτελειακά οι τσέπες των λαών, να αφαιρεθούν από αυτούς και τα ελάχιστα εναπομείναντα δικαιώματα τους.
Η ιστορία ήταν πάντα αποτέλεσμα της ταξικής πάλης. Ακόμα και ο Παρθενώνας που θαυμάζει ολόκληρος ο αστικός κόσμος, το κόσμημα της Αθηναϊκής δημοκρατίας(όπως ονομάζουν οι αστοί ιστορικοί το κοινωνικό - λειτουργικό σύστημα της εποχής), είναι αποτέλεσμα των 100.000 δούλων της εποχής που η εν λόγω είχε και ζούσαν στο λεκανοπέδιο την εποχή που χτίστηκε. Ήταν και αυτή αποτέλεσμα της μεγαλύτερης τιμής που μπορεί να έχει ένα άνθρωπος της εργασίας και μάλιστα κάτω από συνθήκες απόλυτης σκλαβιάς.
Να μην ξεχνάμε πως η "Αθηναϊκή Δημοκρατία" έκανε συχνά πυκνά πολέμους και έριχνε στις σφαγές της, μέρος των δούλων για να μην αποκτήσουν αυτοί δικαιώματα και οι αιχμάλωτοι της αντικαθιστούσαν τους προηγούμενους...
Εμείς προσωπικά, όχι μόνο δεν αισθανόμαστε καμία ντροπή για το "ΛΑΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΞΕΣΗΚΩΘΕΙΤΕ" που ξεδιπλώθηκε στον "Ιερό Βράχο", αλλά είμαστε ιδιαίτερα περήφανοι γιατί η ίδια ιστορία σαν επαναλαμβανόμενο γεγονός πότε σα φάρσα και πότε σα τραγωδία σε συγγενή κοινωνικοπολιτικά συστήματα, πως δεν ξέχασε ακόμα και τους τότε οικοδόμους της και να είστε σίγουροι πως δεν θα ήθελαν οι νεότερες γενιές να ζήσουν με τους όρους που έζησαν και δούλεψαν αυτοί.
Η ιστορία είτε μας αρέσει είτε όχι ήταν πάντα αποτέλεσμα της ταξικής πάλης και όσο υπάρχουν εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι αυτό θα είναι...

Radio Collectiva

ΥΓ Οι υποσημειώσεις * ** &*** είναι από το Σύντομο Κοινωνικό Πολιτικό Λεξικό του Δ. Κασιούρα Δόκτορα Φιλοσοφίας. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2010/04/14/%ce%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd_%ce%bc%ce%b1%ce%bb%cf%8e%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%bd_%cf%84%ce%b1_%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%b2%ce%ac%ce%bb%ce%b9%ce%b1,_%cf%84%ce%b7%ce%bd_%cf%80%ce%bb%ce%b7%cf%81%cf%8e%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%bd_%cf%84%ce%b1_%ce%b2%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ac%cf%87%ce%b9%ce%b1_(%ce%92__%ce%9c%ce%ad%cf%81%ce%bf%cf%82_%ce%95%ce%bd%ce%b4%ce%bf%cf%8a%ce%bc%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%bb%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%af_%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%b3%cf%89%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%bf%ce%af_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%95%ce%95) radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Όταν μαλώνουν τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια (Β' Μέρος Ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και ΕΕ) 2010-04-14T12:30:00-04:00 2010-04-14T12:30:00-04:00 Η τρικομματική "εθνοσωτήριος" κυβέρνηση του πολύγλωσσου και πολυτασσικού κιτς βαφτίζει ως νίκη και πατριωτισμό την νέα υπερχρέωση της Ελληνικής οικονομίας, όχι για να μειωθεί τμήμα του εξωτερικού χρέους, αλλά γιανά ικανοποιήσει τις αδηφάγες ανάγκες της εγχώριας άρχουσας τάξης.
Αυτή η κυβερνώσα τρικομματική "εθνοσωτήριος" παρά τις όποιες διαφορές υπάρχουν ανάμεσα στο εσωτερικό της δηλαδή στο "σοσιαλιστικό" ΠΑΣΟΚ της "πράσινης οικονομίας", στη ΝΔ του "κοινωνικού φιλελευθερισμού" και στον αφρό της λαϊκής "ακροδεξιάς" τύπου Παπάγου, το ΛΑ.ΟΣ, πρόσφερε τις καλύτερες υπηρεσίες της στην αστική τάξη της χώρας βοηθώντας την να μαζέψει ζεστό χρήμα εκτός παραγωγικής διαδικασίας. Να φορτώσει για τα καλά και άλλα βάρη στον Ελληνικό Λαό ενόψει και των ενδό(μικρών)ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών ανάμεσα στις διάφορες όχι κυρίαρχες αστικές τάξεις των μικρότερων καπιταλιστικών χωρών της Ευρώπης, που είναι μεταπράτες και υπηρέτες των κυρίαρχων ιμπεριαλιστών.
Διαλέγοντας στρατόπεδο κάθε φορά, το ίδιο η και άλλο ανάλογα τα συμφέροντα τους οι "ενδιάμεσοι και πιο αδύναμοι κρίκοι" στις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και υπηρεσίες, βρίσκονται και πρώτοι στο στόχαστρο των διεθνών μονοπωλιακών ενώσεων και από πρώην και νυν υπηρετούντες.
Μπορεί ο αρχηγός του ΛΑ.Ο.Σ γνωστός και ως τηλεπερσόνα με αισθητική, life style μεσημεριανάδικου ντυμένου στα "πορφυρά", Γ. Καρατζαφέρης, να εκλιπαρεί για την κατάσταση της "πολυκατοικίας" όταν καταβαραθρώνονται τα ελάχιστα ποσοστά του, ωστόσο όμως στο όνομα του "νόμος είναι το δίκιο της πατρίδας" συνεργάζεται και με το ΠΑΣΟΚ.
Φυσικά γι αυτόν και το κόμμα του η διχοτόμηση του Αιγαίου ούτε καν υπάρχει ως ζήτημα και ούτε καν το ψελλίζει, γιατί εκεί μπαίνουν άλλα ζητήματα....
Το καπιταλιστικό σύστημα ενώ φέρνει στο εσωτερικό της ΕΕ μεγάλες μάζες μεταναστών για μηδενικά δικαιώματα συμπιέζοντας τους μισθούς των ντόπιων εργατών προς τα κάτω με την σύμπνοια του εργατοπατερισμού, ταυτόχρονα καλλιεργεί και τον ρατσισμό και την "ξενοφοβία" με κάτι πολιτικούς φορείς όπως το ΛΑ.Ο.Σ. Διαμέσου αυτών τον πολιτικών και παραπολιτικών χώρων προσπαθεί να μετατοπίσει τις αιτίες της φτώχειας και της εξαθλίωσης που έχουν τη ρίζα τους στην "ανταγωνιστικότητα" και την επιχειρηματικότητα του ίδιου του μονοπωλιακού καπιταλισμού και είναι αποτέλεσμα της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Το διαίρει και βασίλευε έχει εμπειρίες από προηγούμενα εκμεταλλευτικά συστήματα αξιοποιεί την εκμετάλλευση του εργατικού δυναμικού και μετατοπίζει τις ευθύνες του και μάλιστα διαιρετικά προς τα κάτω, ανέκαθεν με τη βοήθεια των σοσιαλδημοκρατικών, ρεφορμιστικών και φιλελεύθερων συνδικάτων.
Οι τάχατες "συμβολικές" εικόνες όπως αυτή του προέδρου της βουλής που σπάει με περηφάνια τον κουμπαρά των πιτσιρικάδων εκτός του ότι αποτελούν ένα αλαζονικό σαρκασμό της άρχουσας τάξης στα φτωχότερα λαϊκά στρώματα, καλλιεργούν και το ταξικό μίσος με όχημα το ατομικιστικό μίσος των εθνικιστών εις βάρος των μεταναστών που είναι η εικόνα της εργατικής τάξης στα μάτια της μικροαστικής κοινωνικής συνείδησης.
Οι εθνικιστές ήταν είναι και θα είναι εφ' όρου ζωής και εσκεμμένα τα ποιο δειλά τμήματων πιο "αγράμματων - ακαλλιέργητων" και πιο εξαθλιωμένων φτωχών και μεσαίων στρωμάτων που τα έμαθε η σοσιαλδημοκρατία να θέλουν "και την πίτα ολάκερη και το σκύλο χορτάτο" χωρίς να κάνουν το παραμικρό χαϊδεύοντας έτσι τα αυτιά τους. Δεν είναι τυχαίο ότι οι εθνικιστές εξαγοράζονται με τόση ευκολία και εργάζονται με τόση λύσσα μόνο σε δουλειές του υποκόσμου, ο οποίος είναι διασυνδεδεμένος πάντα και μόνο με το αστικό κράτος. Ο εθνικιστής υπάρχει από την εποχή του Μαρξ και του Ένγκελς, από το προμονοπωλιακό στάδιο του καπιταλισμού και οι δυο από τους τρεις μεγαλύτερους θεωρητικούς της ανθρωπότητας(και όχι μόνο του προλεταριάτου), τα τμήματα αυτά της εργατικής τάξης και των μεσαίων στρωμάτων τα είχαν ονομάσει επιδεικτικά ως loumpen γιατί δεν είχαν ίχνος ταξικής συνείδησης.
Ακόμα και όταν φεύγει από το περιθώριο, παραμένει εν δυνάμει εκεί γιατί ο φόβος και ο τρόμος για το αβέβαιο μέλλον τον κατακλύζει. Γι αυτόν η σύνθετη σκέψη και οι αιτίες της εκμετάλλευσης γι' αυτόν είναι "ιστορίες για αγρίους" τότε επέρχεται η έννοια έθνος και το επικίνδυνο για τη σκέψη"ένα και αδιαίρετο(ταξικά)".
Κατά το τομάρι που διέλυσε την Κύπρο, τον Χίττη Γ. Γρίβα οι εθνικιστές είναι τα καλύτερα σκυλιά που γαβγίζουν με όποια νότα τους μάθεις. Και οι εθνικιστές είναι τα σκυλιά του παμμέγιστου κεφαλαίου μέσα από ανύπαρκτες ιστορίες συνωμοσίας. Ο εθνικιστής στην πραγματικότητα δεν ενδιαφέρεται για τον αδιαίρετο χώρο της πατρίδας του, ο χώρος του είναι η πόλη του, η γειτονιά του, το οικοδομικό τετράγωνο που ζει, η πολυκατοικία του, το σπίτι του, το δωμάτιο του και στο μικροσκόπιο το τομάρι του και οι συνήθειες του. Ο εθνικιστής είναι η πιο ακραία μορφή τυχοδιώκτη που η έννοια συναίσθημα και συγκίνηση δεν επιδέχεται κοινωνικής συνείδησης, ποσό μάλλον ταξικής, πέρα από το απόλυτο εγώ δεν υπάρχει τίποτα άλλο και για το εγώ είναι ικανός να κάνει τα πάντα αρκεί να σώσει το τομάρι του. Για τον εθνικιστή κάθε αλλαγή προς το καλύτερο είναι χτύπημα στις παραδόσεις και όταν εννοεί ο εθνικιστής παραδόσεις εννοεί την ιστορική συνέχεια των συνηθειών του αιματολογικά, δηλαδή με βασκανίες, η βλακεία στο κόκκινο δηλαδή.
Ό εθνικιστής είναι αποκλειστικά και μόνο το μικροαστικό εγώ που ονειρεύεται τη δόξα με όρους Μέγα Αλέξανδρου, δεν είναι καθόλου τυχαίο πως μιλάει για δίκαιο του αίματος, το οποίο δια της μεταφυσικής περναέι στη μετά θάνατο ζωή, άρα το δίκαιο του χώρου του είναι παντελώς αδιάφορο(αυτός να είναι καλά και όπου γης και πατρίς αρκεί να είναι της δικής του αιματολογικής συγγένειας που πάντα είναι και η κορυφαία).
Να πούμε πως μικροαστός δεν είναι ο μικρομεσαίος και αυτοαπασχολούμενος ΕΒΕ, είναι η σοσιαλδημοκρατική νοοτροπία "του μη διεκδικείς, πάρε τα από ταμείο όταν ο εργοδότης γυρίσει την πλάτη του και αν σε βρει πήγαινε για συμβιβασμό διπλασιάζοντας τις εργατοώρες σου και με λιγότερα δικαιώματα". Ο εθνικιστής όλων τον αποχρώσεων είναι το πιο χρήσιμο εργαλείο για την μετατροπή της ζωής σε εργασιακή κόλαση του Δάντη.
Ας πάμε όμως στα βασικά γιατί πολύ χρόνο καταναλώσαμε στο πιο επιθετικό όπλο της άρχουσας τάξης σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης, ωστόσο το πιο χρήσιμο όπλο δεν είναι οι εθνικιστές όλων των τάσεων, αλλά οι σοσιαλδημοκράτες και οι οπορτουνιστές δεξιάς και αριστερής απόκλισης.
Οι χρησιμότητα της σοσιαλδημοκρατίας και του οπορτουνισμού είναι τόσο βαθιά γιατί στηρίζεται στον αποπροσανατολισμό και τον αφοπλισμό της εργατικής τάξης, που μετατρέπει σκύλα σε οικόσιτο σκυλάκι και τη Χάρυβδη σε ταξικό εταίρο.
Σήμερα σε περίοδο καπιταλιστικής κρίσης μας λένε πως αυτή είναι είτε αποτέλεσμα των golden boys και των κερδοσκόπων που δρα σε ένα cazino καπιταλισμό με κανόνες αθέμιτου ανταγωνισμού, είτε πως ως χώρα και ως λαός παράγαμε περισσότερα απ' όσα καταναλώναμε. Τέτοιες μπούρδες μας κοπανίζει το ΠΑΣΟΚ και τις αναπαράγει ολόκληρος ο αστικός τύπος ηλεκτρονικός και έντυπος ταυτόχρονα με τα λεγόμενα κοινωνικά media που ο καθένας γράφει ότι παπαριά του πλασάρουν και του κατέβει στο κεφάλι...
Ούτε λόγος να γίνεται για τις βασικές αντιθέσεις του καπιταλισμού ως σύστημα, ούτε λόγος να γίνεται για το τι αποτέλεσμα έχουν οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις στην περιοχή, ούτε πως δεν μπορεί σε καμία περίπτωση σήμερα ο μονοπωλιακός καπιταλισμός να γυρίσει στους όρους του παιχνιδιού των δεκ' του '60 και του '70 για αντικειμενικούς λόγους και κάτω από το βάρος των σκληρών ανταγωνισμών ανάμεσα στα μονοπώλια, στους μονοπωλιακούς οργανισμούς και στη λογική του κέρδους.
Ακούγοντας σήμερα το πρωί την Κ. Μπακογιάννη με τον κ. Καμπουράκη σε γνωστό πρωϊνάδικο, βγήκε για πολλοστή φορά το συμπέρασμα που βγαίνει εδώ και καιρό συνεχώς, εργάτες η θα δουλέψτε τσάμπα η θα σας το επιβάλουμε εμείς.
Σε μια απεραντολογία του τίποτα με μπόλικο καθόλου, και μάλιστα σε απόλυτη σύμπνοια ανάμεσα σε δυο κεντρογενείς τάσεις, μιας πράσινης και μιας γαλάζιας, βγήκε κοινοί συναινέσει συμπέρασμα, πως όσοι κατηγορούν το κέρδος είναι οι υπεύθυνοι για το χάλι της χώρας. Φυσικά και οι δυο δεν έβγαλαν κιχ, για το ρόλο της άρχουσας τάξης της χώρας, για τα κέρδη της όχι μόνο μέσα απ' την παραγωγή, αλλά και την πριμοδότηση της με ζεστό χρήμα και εκτός παραγωγής για να φύγει στα Βαλκάνια. Τα απεχθή ψέμματα τους έπιασαν κόκκινο όταν με ύφος χιλίων καρδιναλίων μας είπαν πως αν οι εργαζόμενοι ζητούν δικαιώματα οι επιχειρηματίες θα φύγουν στο εξωτερικό και ρωτάμε τώρα;;; Μα το δάνειο που ζητάει η κυβέρνηση είναι για να επιδοτηθούν και να γυρίσουν πίσω αυτοί που επιδοτήθηκαν για να φύγουν τα δέκα τελευταία χρόνια....
Τώρα που η άρχουσα τάξη της χώρας δεν παίζει κανένα ρόλο στα Βαλκάνια, μιας και τα μεγάλα Ευρωπαϊκά μονοπώλια μετέφεραν δικές τους δραστηριότητές και μονάδες παραγωγής στην περιοχή, ρίχνοντας σε ακόμα πιο χαμηλή και εξαρτημένη θέση στο διεθνή ανταγωνισμό τους Έλληνες μικροϊμπεριαλιστές και παρότι αυτοί έχουν διπλασιαστεί τα κέρδη τους, θέλουν πάλι επιδότηση για να γυρίσουν πίσω. Οι συνδαιτυμόνες και εκεί δεν ψέλλισαν τίποτα συνεχίζοντας και οι δυο τους το παραμύθι πως όσοι κατηγορούν το κέρδος εγκληματούν εις βάρος του λαού και το μόνο που προφέρουν είναι να στήνουν τις επιχειρήσεις εκτός των συνόρων(τέτοιες αντιεπιστημονικές θέσεις αντάλλασσαν η πρώην ΥΠ ΕΞ, με τον δημοσιογράφο και αυτοαποκαλούμενο συγγραφέα και οι δυο συντοπίτες μας φυσικά).
Θα ακούσουμε και άλλα, όπως έχουμε ακούσει και μύριες όσες απερίσκεπτες θέσεις, όπως η χώρα είναι το τελευταίο σταλινικό καθεστώς, η άλλα όπως μας δανείζουν για να μη δουλεύουμε και ρωτάμε το αφελές, αλλά απόλυτα συγκεκριμένο και επιβεβαιωμένο από την ίδια την ζωή, σε μια χώρα υπάρχει μια οντότητα η μήπως υπάρχουν δυο; Δηλαδή όταν μιλούν για τον εσωτερικό εχθρό τότε οι οντότητες είναι δυο και όταν μιλούν για θυσίες του λαού είναι μια;
Δεν θα απαντήσουμε, γιατί αυτά έχουν απαντηθεί από την ιστορία του κάθε έθνους κράτους, εδώ και αιώνες και αποτυπώνονται στα χρώματα των σημαιών τους. Ψάξτε την ιστορία της σημαίας κάθε Ευρωπαϊκού κράτους και θα πάρετε απάντηση γιατί στις περισσότερες υπάρχει και από μια κόκκινη λωρίδα(αλλού έχουμε και δύο), τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο.
Με βάση όλα τα παραπάνω και την κουβέντα που γίνεται για το αν είναι καλύτερα στην ΕΕ και στο μηχανισμό στήριξης της, η στο ΔΝΤ, έχουμε να πούμε πως και οι δυο ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί είναι εξίσου προκλητικοί και επικίνδυνοι. Είναι ηλίου φαεινότερο πως και οι δυο διέπονται από την αρχή των εσωτερικών ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων, αλλά και όχι μόνο αυτών. Δεν είναι τυχαίο αυτό που έγραψε από Βρετανική εφημερίδα και διέρρευσε μέσα από κυβερνητικά στελέχη της ΟΔ της Γερμανίας, πως σκέφτεται σοβαρά να βγει από το Ευρώ(όταν τα λέγαμε στο ραδιόφωνο το 2001 μας απειλούσαν τηλεφωνικά Θεοί και Δαίμονες, με πρώτους τους τότε τοπικούς παράγοντες της τότε κυβέρνησης στην περιοχή που ζούμε).
Πάντα και μόνο το ΚΚΕ είχε σοβαρές και ρεαλιστικές θέσεις ειδικά από το 1991 και μετά, εξάλλου πουθενά και σε κανένα σημείο δεν έπεσε έξω και η μόνη ρεαλιστική λύση είναι να βγει η χώρα από όλους τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, εξάλλου όλοι τους υπηρετούν τους δικούς τους προϊστάμενους μονοπωλιακούς ομίλους.
Εκεί ακριβώς βρίσκεται η ρίζα των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων στο ποιος θα ηγείται της ΕΕ και ποιος θα πάρει τη μερίδα του Λέοντος στις αγορές και στις εξαγωγές.
Η επίθεση στις φτωχότερες χώρες του Νότου δεν είναι καθόλου τυχαία μιας και είναι αποτέλεσμα δυο πολιτικών:
α) Αυτής που τις θέτει ως δοκιμαστήρια στις νέες χωρίς καθόλου δικαιώματα, αλλά μόνο με υποχρεώσεις εργασιακές σχέσεις και δημιουργεί το νέο, με ακόμα χειρότερους όρους τύπο "φτηνότατου ευελικτότατου εργατικού δυναμικού".
β) Η προετοιμασία για τη διάλυση της ΕΕ, με την ταυτόχρονη δημιουργία τριών νέων ΕΕ, της Αγγλοσαξονικής, της Γερμανικής και της Μεσογειακής Γάλλο Ιταλικής ΕΕ, οι οποίες επίσης θα έχουν διαλυτικές τάσεις και θα συνενώνονται όπως όλοι οι καλοί ιμπεριαλιστές μόνο για ένα ζήτημα ενάντια στον κοινό εσωτερικό εχθρό τους, τους λαούς και τις εργατικές τάξεις της κάθε χώρας ξεχωριστά γιατί από εκεί ξεκινάει το ζήτημα.
Οι συμμαχίες και οι ενδοιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί της ίδιας της ΕΕ(εντός, εκτός και επί τα αυτά ιμπεριαλιστικά μέρη)με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, δηλαδή με ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, Βραζιλία και Ινδία.
Οι ενδοιμπεριαλιστικές αντιθέσεις εκφράζονται και μέσα από τον σκληρό πόλεμο ανάμεσα στα νομίσματα της κάθε μεγάλης ιμπεριαλιστικής χώρας και αυτό πραγματοποιείται για τον έλεγχο των εξαγωγών βιομηχανικών και όχι μόνο προϊόντων, αλλά και η παραπέρα πίεση για ακόμα μεγαλύτερη επίτευξη στόχων απ όλες τις πλευρές της στρατηγικής της Λισσαβόνας εντός φυσικά της ΕΕ.
Η όλη ιστορία με την μαζική επίθεση στη χώρα μας, (με αφορμή ένα δάνειο που στην πραγματικότητα αφορά μόνο το εγχώριο κεφάλαιο) από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα και ειδικά από την ΟΔ Γερμανίας(αυτή η Γαλλία και η Β.Ιταλία είναι η πραγματική ΕΕ.), εκτός του ότι αποδείχνει πως η κυβέρνηση της Γερμανίας υπηρετεί τα μονοπώλια της αυτοκινητοβιομηχανίας της χώρας αυτής, δείχνει την επιθετική απογοήτευση τους για το σταμάτημα της αλλαγής του στόλου των αυτοκινήτων στη χώρα μας και το ακόμα μεγαλύτερο βάθεμα της εξάρτησης της χώρας, για το από που θα εισάγει και πόσο, με ποιούς όρους και τι ανταλλάγματα, ποιους θα υπηρετεί και τέλος την άπαξ και δια παντός μη βιομηχανική ανάπτυξη της.
Η σχεδιαζόμενη αλλαγή συνόρων στο αιγαίο δεν είναι τίποτα άλλο από την προετοιμασία να παίξει έναν νέο και άλλο ρόλο η Τουρκική αστική τάξη στην περιοχή, αντικαθιστώντας την Ελληνική, στους ρόλους που είχε η τελευταία, το διαμοιρασμό των καθηκόντων ανάμεσα και στις δυο, ως ενδιάμεσα εξαρτημένα τμήματα στον παγκόσμιο καπιταλιστικό καταμερισμό. Εδώ φυσικά δεν υπάρχει μόνο η ΕΕ η το "προ των πυλών ΔΝΤ", αλλά και το ΝΑΤΟ, αποδείχνοντας ότι μονοπωλιακός καπιταλισμός και ιμπεριαλισμός πάνε πάντα πακέτο...Α ρε μεγάλε ΛΕΝΙΝ πόσο δίκιο είχες όταν έγραφες τις τεράστιες μπροσούρες "Ο ιμπεριαλισμός το ανώτατος στάδιο του καπιταλισμού" και το "Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης", μπροσούρες που οι τότε επίδοξοι οπαδοί της διάλυσης του ΚΚΕ εκ των έσω, της διάχυσης του στον ΣΥΝ και της μετατροπής του σε ένα εκίνδυνο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, οι νυν Συνασπισμένοι και νυν ΣΥΡΙΖΑΟΙ, και άλλοι στο ΠΑΣΟΚ σήμερα τις πετούσαν μαζικά σαν άλλοι ¨ναζί" ως ξεπερασμένες στους κάλαθους των αχρήστων το 1988-'91...
Με βάση τους σχεδιασμούς γα την περιοχή επίκειται και η προετοιμασία ενός κεντρώου κόμματος των επιχειρηματιών στη χώρα, για το παραπέρα βάθεμα της αντιλαϊκής πολιτικής και ο δοκιμαστικός σωλήνας του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ στις προ διετίας δημοσκοπήσεις, των Οικολόγων πέρυσι και του ΛΑΟΣ από τις εκλογές και μετά αυτό υπηρετούσαν, αυτό που ονομάζαμε αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού και που σήμερα ο Λαζόπουλος το έχει κάνει όχι τυχαία σημαία. Η σημερινή περίοδος μοιάζει σε κοινωνικό - οικονομικό επίπεδο με την περίοδο του μεσοπολέμου και σε πολιτικό επίπεδο με την περίοδο 1963-1964 αλλά και το ανάποδο, το μεγάλο κεφάλαιο είναι στριμωγμένο, οι ιμπεριαλιστές για να δανείσουν θέτουν τους δικούς τους όρους και θέλουν αποκλειστικά και μόνο τους δικούς τους αχυρανθρώπους και οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί παράλληλα με τον αντικομμουνισμό οξύνονται επικίνδυνα.
Η σημερινή κρίση, είναι κρίση υπερπαραγωγής, υπερκερδών και υποκατανάλωσης και η όποια λύση της κρίσης θα φέρει φαρδιά πλατιά μια νεώτερη που θα είναι πολύ πιο σκληρή και θα είναι αποτέλεσμα ακόμα μεγαλύτερης υπερπαραγωγής, συσσώρευσης πλούτου και υποκατανάλωσης και ακόμα μεγαλυτέρου ανοίγματος του χάσματος των αντιθέσεων του καπιταλιστικού συστήματος, θα γίνει με τους απόλυτα χειρότερους όρους για τους λαούς οι οποίοι πρέπει να πάρουν την εξουσία στα χέρια τους όσο το δυνατόν γρηγορότερα γιατί οι εξελίξεις θα είναι αρνητικότατες.
Ένας από τους λόγους που ακόμα δεν έχουν προβεί σε μαζικούς πολέμους, αλλά μόνο σε μικρούς και περιφερειακούς(ΙΡΑΚ,ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ), κάτι που ίσως είναι αναπόφευκτο για το μέλλον και την επόμενη καπιταλιστική κρίση που σύντομα θα επέλθει, είναι το αποτέλεσμα των δυο προηγούμενων, η δημιουργία της πρώτης σοσιαλιστικής χώρας του πλανήτη της ΕΣΣΔ το 1917-1923 και των λοιπών σοσιαλιστικών από το 1945 και γι αυτό τον λόγω καλλιεργούν την χυδαία αντικομμουνιστική προπαγάνδα.
Αν ο λαός σε κάθε χώρα ξεχωριστά σε αυτή τη μορφή του ανοικτού ταξικού πολέμου από πάνω προς τα κάτω δεν πάρει την κατάσταση στα χέρια του, αν δεν φτιάξει τα δικά του λαϊκά μέτωπα και δεν πολεμήσει αυτές τις πολιτικές κακά είναι τα μαντάτα.
Φυσικά ότι και αν κερδίσει σήμερα το λαϊκό κίνημα ως αμυντικό μέτρο(που πρέπει και να το διεκδικήσει και να το κερδίσει) αν δεν βάλει στόχο τον σοσιαλισμό θα βρεθούν τρόποι, μετά από ένα αναγκαίο και επιθετικό για το καπιταλιστικό σύστημα χρονικό διάστημα και κάτω από τον εφησυχασμό που αυτό θα έχει προσπαθήσει να καλλιεργήσει να παρθούν όλα πίσω και να έρθουν ακόμα πιο σκληρά και χειρότερα για τους λαούς μέτρα.
Για εκείνους τους δυτικοτραφείς οικονομολόγους που λένε πως η μείωση μισθών, θα επιφέρει μείωση τιμών τους λέμε πως αυτό είναι ένα από τα βασικά αδιέξοδα του καπιταλισμού και εκφράζεται ως μια από τις βασικές αντιθέσεις του, την αντίθεση της παραγωγής με την κατανάλωση σε μία από τις πολλές εκφάνσεις και εκφράσεις της.
Ακόμα και το ζήτημα της αύξησης των μισθών και η ταυτόχρονη αύξηση των τιμών μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα δεν εκφράζει τα κέρδη, ακόμα και όταν κερδηθεί αυτή κατάσταση, θα είναι για ελάχιστο χρονικό διάστημα και θα είναι παντελώς ανεδαφική, εδώ χρειάζεται μια άλλη ποιότητα στο λαϊκό κίνημα, που αρχικά θα δράσει αμυντικά και άμεσα να αντεπιτεθεί για να το πάει στο σοσιαλισμό.
Το ίδιο το σύστημα φυσικά θέλει ένα αδυνατισμένο και όσο μπορεί ποιο χειραγωγημένο λαϊκό κίνημα και κάνει ότι μπορεί, με όποιο τρόπο μπορεί για να στρέψει τον κόσμο στην εγκληματικότητα. Το σύστημα δεν προβάλει τυχαία την εγκληματικότητα και την λεγόμενη «τρομοκρατία», είναι τα άλλοθι για να ποινικοποιήσει τους αγώνες και να αποτρέψει την δημιουργία ισχυρού και διεκδικητικού λαϊκού κινήματος, διοχετεύοντας την επαναστατικότητα σε ανώδυνες για το ίδιο εκτονώσεις.


R.COLLECTIVA

ΥΓ* Διαβάστε και τις 10 αναρτήσεις για τις οικονομικές κρίσεις που έχουμε γράψει στο ιστολόγιο και σε εφημερίδες της πόλης που ζούμε.
]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2010/03/31/%ce%9f%ce%b9_%ce%89%cf%81%cf%89%ce%b5%cf%82_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%bf%ce%b9_%ce%a0%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%b5%cf%82_%ce%ae%cf%84%ce%b1%ce%bd_%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b1_%ce%bf%ce%b9_%cf%80%cf%81%cf%89%cf%84%ce%bf%cf%80%cf%8c%cf%81%ce%bf%ce%b9_%ce%9a%ce%bf%ce%bc%ce%bc%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%ad%cf%82 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Οι Ήρωες και οι Πατριώτες ήταν πάντα οι πρωτοπόροι Κομμουνιστές 2010-03-31T21:48:00-04:00 2010-03-31T21:48:00-04:00 ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2010/02/25/%ce%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd_%ce%bc%ce%b1%ce%bb%cf%8e%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%bd_%cf%84%ce%b1_%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%b2%ce%ac%ce%bb%ce%b9%ce%b1,_%cf%84%ce%b7%ce%bd_%cf%80%ce%bb%ce%b7%cf%81%cf%8e%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%bd_%cf%84%ce%b1_%ce%b2%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ac%cf%87%ce%b9%ce%b1._(%ce%91__%ce%9c%ce%95%ce%a1%ce%9f%ce%a3__%ce%9f%cf%80%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%95%ce%95) radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Όταν μαλώνουν τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια. (Α' ΜΕΡΟΣ Οπορτουνισμός και ΕΕ) 2010-02-25T19:25:00-05:00 2010-02-25T19:25:00-05:00 Η λαϊκή παροιμία έχει πολλά αποφθέγματα που ταιριάζουν με τα των ημερών, ας δούμε μερικά και ας τα προσιδιάσουμε με τα συμβαίνοντα."Άλλοι σπέρνουν και θερίζουν κι άλλοι τρων και μαγαρίζουν","Άλλοι έφαγαν τα σύκα κι άλλοι τα πληρώνουν","Άλλος σπέρνει και τρυγά, κι άλλος πίνει και μεθά." και το πιο παραστατικό "Άλλος γαμεί κι άλλος πλερώνει."
Τώρα τι σχέση έχουν με την επικεφαλίδα του άρθρου θα μας πείτε, σε πραγματικό χρόνο και σε ελεύθερη μετάφραση ίσως καμία, ωστόσο όμως ο ένας που μονίμως πληρώνει δεν κερνά μόνο ένα, αλλά πολλούς.
Η ΕΕ είναι συνέχεια του αποτελέσματος της ΕΚΑΧ, δηλαδή της ένωσης άνθρακας και χάλυβα με ποιο επαχθείς και αντιλαϊκούς όρους, δηλαδή του μεγάλου Ευρωπαϊκού πολυεθνικού κεφαλαίου.
Όσοι καλόπιστοι από τον χώρο του δεξιού οπορτουνισμού δεν το κατάλαβαν νωρίς(λόγω των ευρωκομμουνιστικών και σοσιαλδημοκρατικών τους χαρακτηριστικών), στο μέλλον θα το καταλάβουν και μάλιστα βαθιά μέσα στο πετσί τους ίσως πολύ καθυστερημένα, τόσο δικαιολογημένα όσο και αδικαιολόγητα καθυστερημένα, ωστόσο τίποτα και με κανένα τρόπο δεν αναιρεί τις βαριές ευθύνες τους.
Είναι αυτοί που με την στάση τους και την πρακτική τους, σε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες που καλλιεργούσαν την αυταπάτη της "Ευρώπης των Λαών", "των χρυσών κουταλιών", με αποκορύφωμα τα πανηγύρια για την διάλυση της ΕΣΣΔ.
Δικαιολογημένα θα μας πείτε, εμείς λέμε ναι μιας και πρόκειται για κάποια πολύ χαμηλού θεωρητικού επιπέδου μικροαστικά στοιχεία που δεν άντεχαν την πάλη των τάξεων τόσο σε τοπικό όσο και σε διεθνές επίπεδο,"ψυχρό πόλεμο" ονόμασαν οι εν λόγω την ταξική και ιδεολογική πάλη ανάμεσα στον σοσιαλισμό και ιμπεριαλισμό. Ήταν τόσο ασυνεπείς στην μαρξιστική τους κατάρτιση που δεν εννοούσαν να καταλάβουν πως οι "καλές ημέρες" μέσα στο καπιταλισμό ήταν το προσωρινό αποτέλεσμα της ταξικής πάλης τόσο σε τοπικό όσο και σε διεθνικό επίπεδο. Αυτό ήταν επίσης αποτέλεσμα εκτός των ισχυροποιημένων λαϊκών κινημάτων και λόγω του υπαρκτού σοσιαλισμού, δηλαδή του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε.
Το σκεπτικό τους ήταν πως μέσα από αυτή τη συμμαχία οι λαοί της ΕΕ θα πάρουν τις κυβερνήσεις(πάντα σε αγαστή συνεργασία με την σοσιαλδημοκρατία) και θα επιτύχουν μια σοσιαλιστική κοινωνία εκ των έσω χωρίς όμως να καταργηθεί η αστική δημοκρατία.
Στο μυαλό τους είχαν μια καπιταλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση με όρους σοσιαλιστικής κοινωνίας, τόσο ημιμαθείς οι εν λόγω.
Όντως οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες για όσους γνωρίζουν ιστορία και παρά τις όποιες αδυναμίες που προέκυψαν από το 1956 και έπειτα, έδωσαν πρωτοφανέρωτα κοσμοϊστορικά δεδομένα που οι καπιταλιστικές χώρες στο εσωτερικό τους έπρεπε να τα αποδώσουν εν μέρη και για ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα κάτω από το βάρος της πίεσης των σοσιαλιστικών χωρών κυρίως για τον φόβο των Ιουδαίων.
Φυσικά οι αφελείς δεξιοί οπορτουνιστές(μονίμως αφελείς κατ' εμάς) και λόγω των δικών τους μικροαστικών συμφερόντων και λόγω των βαθύτατων μαρξιστικών θεωρητικών αδυναμιών, όριζαν τα πάντα στο επίπεδο της παιδείας που οι Ευρωπαϊκοί λαοί είχαν αποκτήσει. Ταυτόχρονα και μαζί με αυτούς φυσικά συνυπήρχαν κάτι τροτσκιστικά γκρουπούσκουλα με μια μόνο διαφορά. Τη στιγμή που τα μικροαστικά χαρακτηριστικά των πρώην ευρωκομμουνιστών ενυπήρχαν και στις Τροτσκιστικές γκρούπες οι τελευταίες παλινδρομούσαν στην υπερεπαναστατική συνθηματολογία που πάσχει και την ανάλυση της και φυσικά στις προτάσεις της. Η αυτοδιαχείριση ουδέποτε ήταν σοσιαλιστικό - κομμουνιστικό χαρακτηριστικό και αυτό οι δεξιοί και αριστεροί οπορτουνιστές δεν μπορούσαν να το καταλάβουν για να μην πούμε να το χωνέψουν ουδέποτε. Όλα αυτά κυρίως λόγω της ημιμάθειας όσων υποστήριζαν Τροτσκιστικές η Μπουχαρινικές απόψεις(οι καθοδηγητές έκαναν πολύ καλά την αντικομμουνιστική δουλειά τους).
Ο Λένιν σε θεωρητικό επίπεδο τον οποίο επικαλούνται οι οπαδοί και των δυο παραπάνω σχολών, τους είναι παντελώς άγνωστος για να μην πούμε εχθρικός. Να σημειώσουμε εδώ πέρα ότι ουδέποτε οι παραπάνω υπήρξαν Λενινιστές, εξάλλου είναι γνωστές οι κόντρες ανάμεσα στους δυο παραπάνω με τον Λένιν και ειδικά του Τρότσκι ο οποίος ότι έλεγε για τον Λένιν από το 1904 -1918 τα ίδια ακριβώς έλεγε για τον Στάλιν από το 1922 και μετά.
Ο πρώην Γάλλος Ευρωκομμουνιστής και πολύ αργότερα ο ιδεολογικός τροφοδότης του φασιστοειδούς Ζαν Μαρί Λεπέν, Ροζέ Γκαροντί, αντέγραψε εξολοκλήρου την αντιλενινιστική παρακαταθήκη του Τρότσκι κατά γράμμα.
Ό Λένιν έγραφε:"δεν φτάνει οι εργάτες να πάρουν τα εργοστάσια και τα μέσα παραγωγής στην ιδιοκτησία τους, γιατί και πάλι θα έχουμε ατομική ιδιοκτησία, πρέπει να τα πάρει το κράτος της εργατοαγροτικής συμμαχίας". Κοντολογίς τι έλεγε ο Λένιν; Ότι η αυτοδιαχείριση ήταν, είναι και θα είναι καραμπινάτη ατομική ιδιοκτησία.
Όλοι οι δεξιοί οπορτουνιστές με τα συγκεκριμένα μικροαστικά χαρακτηριστικά θεωρούσαν ως ανώτατο στάδιο οργάνωσης κράτους το αστικό ακόμα και όταν αυτό έρχονταν σε αντιπαράθεση με το σοσιαλιστικό, καταργούσαν την ταξική πάλη και διακήρυτταν την ταξική συνεργασία ανθρωπισμό χωρίς καμία περιστροφή.
Ήταν και είναι σε βαθμό απελπισίας Μαρξιστικά αμαθείς, αδιάβαστοι και ανιστόρητοι στην κυριολεξία. Η μικροαστική τους αδυναμία ήταν τέτοια που αναγκαστικά στηρίχθηκαν, η σε προ μαρξιστικές θεωρίες όπως αυτή του Χριστιανικού σοσιαλισμού, αλλά και σε νεότερες που στερούνταν Μαρξιστικών και Λενινιστικών αρχών όπως ο τρίτος δρόμος για το σοσιαλισμό, η ξεπερασμένα ατομικιστικού χαρακτήρα μείγματα με Μπουχαρινικές και Τροτσκιστικές θέσεις και σε πολλές περιπτώσεις έγιναν έως και θιασώτες του Μπέρνσταϊν.
Από θέσεις αρχής οδηγήθηκαν να φτιάξουν νέα θεωρητικά σχήματα που προσπερνούσαν την πολιτική οικονομία τον επιστημονικό σοσιαλισμό και τα νέα δεδομένα που ήταν αποτέλεσμα της μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης και των σοσιαλιστικών χωρών που μεταπολεμικά δημιουργήθηκαν Ακόμα και όταν έβγαζαν συμπεράσματα απομόνωναν το πολιτικό από το κοινωνικό και το οικονομικό περιεχόμενο αλλά και τις γενικές αρχές ενός συστήματος με αποτέλεσμα να θεωρήσουν την τότε ΕΟΚ και σημερινή Ε.Ε το νέο λίκνο του σοσιαλισμού μέσω τρίτου δρόμου.
Ό ιστορικός του μέλλοντος θα είναι αμείλικτος μαζί τους μιας και έδωσαν στην ιμπεριαλιστική αντικομμουνιστική προπαγάνδα του συστήματος(αρχικά κυρίως της αφέλειας τους αλλά και του απύθμενου ατομοκεντρισμού τους) όλα τα εφόδια και όπλα που χρειάζονταν αυτός για να συνεχίσει μεταπολεμικά να χτυπά τους κομμουνιστές.
Συνέχισαν απρόσκοπτα και χωρίς καμία "τσίπα" το ίδιο αντικομμουνιστικό έργο(αλλά με νέους όρους) που είχαν παίξει στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο οι σοσιαλδημοκράτες και λίγο πριν το Β' Παγκόσμιο πόλεμο οι Τροτσκιστές όταν καλούσαν το σοβιετικό λαό να επαναστατήσει εναντίον της χώρας του και συνθηκολογήσει με το Γ' Ράιχ.
Οι οπαδοί των Μαρσέ, Μπερλίνγκουερ, Καρίγιο και Κύρκου αποκαλούσαν τους Κομμουνιστές δογματικούς η γραφειοκράτες, λες και η επιστήμη του Μαρξισμού είναι δόγμα και τα κόμματα νέου τύπου τίποτα ξεπερασμένες λέσχες προπολεμικών ιδεολογικών ζυμώσεων που οδηγούσαν σε ξεπερασμένα συμπεράσματα και κοοπτάτσιες όπως στο σύνολο των Ευρωκομμουνιστικών και οπορτουνιστικών σχηματισμών μετά το 1981. Επικεντρώθηκαν στο "όραμα" της Ευρώπης των Λαών και πως αυτή μόνο μέσα από τον εκδημοκρατισμό του καπιταλισμού μπορεί να προέλθει, ανοίγοντας τον "τρίτο δρόμο"(τον μη επαναστατικό δηλαδή) για το σοσιαλισμό. Φυσικά συνέχιζαν να θεωρούν εχθρική την ΕΣΣΔ και τις λαϊκές δημοκρατίες της Αν. Ευρώπης μηδενίζοντας τα τεράστια επίτευγμα τα τους.
Είχαν υψώσει τείχη που λειτουργούσαν ανασταλτικά στην επαναστατική προοπτική και στο τέλος πανηγύρισαν ακόμα και για την διάλυση της ΕΣΣΔ(ποιος θα ξεχάσει εκείνο το μνημείο πολιτικής βλακείας που ο ΣΥΝ εξέδωσε το 1991, όταν η σημαία υποστέλλονταν από τον ιστό του Κρεμλίνου και έγραφε πως οι μέρες της παγκόσμιας ειρήνης είναι προ των πυλών).
Φυσικά ήταν μαζί με τους άλλους, τους κεντροδεξιούς(ΝΔ) και τους σοσιαλδημοκράτες(ΠΑΣΟΚ) που ψήφισαν μέσα στο κοινοβούλιο την διάλυση της Ο. Δ. της Γιουγκοσλαβίας με τις μετέπειτα τραγικές συνέπειες σε όλη την περιοχή, επειδή το ζήτησε τότε η σύμμαχος μας Ο. Δ. της Γερμανίας, την συνθήκη του Μάαστριχτ και κάθε λογής αντιδραστικό μέτρο για την λαϊκή οικογένεια. Αν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ το έκαναν συνειδητά λόγω της πολιτικής τους σχέσης με το μεγάλο κεφάλαιο, για τους οπορτουνιστές ήταν ένας συνειδητός τραγέλαφος όπως είναι εξάλλου και όλη η θεωρητική του βάση που έδενε οπισθάγκωνα την λαϊκή οικογένεια της χώρας στην λυκοσυμμαχία της ΕΕ.
Διέδωσαν πρώτοι και ακολούθησαν μετά το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ στη χώρα "χρυσά κουτάλια" με τα οποία θα έτρωγε ο λαός μας μετά την κατάπτυστη συνθήκη του Μάαστριχτ.
Σήμερα και κάτω από το βάρος των όλων όσων συμβαίνουν η σιωπή γι' αυτούς θα ήταν χρυσός, πόσο χρυσός όμως μιας και η επιλογή τους ήταν και είναι συνειδητή;
Γι αυτούς δεν υπάρχουν μονοπώλια και ιμπεριαλισμός, γι αυτούς υπάρχουν οι αγορές, "ο καζίνο καπιταλισμός"(θυμάστε αυτή την απίθανη ατάκα), υπάρχουν κάποια "κακά" κέρδη που πρέπει και μπορούν να περιοριστούν και να υποταχθούν στις ανθρώπινες ανάγκες εμμέσου μονοπωλιακού καπιταλισμού,(Θεέ μου που δε σε είδα ποτέ μου, που λένε και στο χωριό μας) τι μπουρδολογία είναι αυτή;
Γι' αυτούς είναι τουλάχιστον ακατανόητη η λειτουργία του ευρωμονοπωλιακού καπιταλισμού. Οι εν λόγω και λόγω των μικροαστικών ιδεολογικών τους στρεβλώσεων δεν έχουν κατανοήσει ότι η ΕΕ, ως ετεροβαρής και γεμάτος αντιθέσεις ιμπεριαλιστικός οργανισμός πως ενδιαφέρεται μόνο για τα μονοπώλια της και τα κέρδη τους, πως τα πάντα γίνονται γι αυτό και για τίποτα άλλο; Δεν έχουν καταλάβει πως παρά τις όποιες μονοπωλιακές αντιθέσεις και συνθέσεις τους το μόνο που πραγματικά τους ενώνει είναι το μίσος και η επίθεση στους λαούς και τους κομμουνιστές;
Για τους οπορτουνιστές είναι μόνο ζήτημα "νεοφιλελεύθερης" διαχείρισης που εφαρμόζουν τα "κακά" συντηρητικά κόμματα, η κάποιοι μονεταριστές σοσιαλδημοκράτες που έχουν τέτοιες τάσεις. Γι αυτούς η ουσία είναι "ο νεοφιλελευθερισμός", (τι όρος και αυτός λες και ο αντίποδας του ο Κεϋνσιανισμός λειτουργεί ως καταλύτης για ένα άλλο σύστημα και όχι για το ρετουσάρισμα του ίδιου του μονοπωλιακού καπιταλισμού).
Οι οπορτουνιστές εκτός όλων των άλλων αδιαφορούν και για την νεώτερη από το 1901 και έπειτα ιστορία της Ευρώπης, τότε που ο καπιταλισμός πέρασε στην ανώτατη και τελευταία του βαθμίδα. Δεν μπορούν να κατανοήσουν με τίποτα πως σε όμοια κοινωνικά συστήματα η ιστορία πολύ συχνά επαναλαμβάνεται πότε ως φάρσα και πότε ως τραγωδία. Τα ανάγουν όλα σε επίπεδο θεσμών, εποχής και "κακοδιαχείρισης". Είναι αδύνατο να δουν πως μέσα σε μια λυκοσυμμαχία "όταν μαλώνουν τα βουβάλια την πληρώνουν τα βατράχια", όπως συμβαίνει σήμερα και ελέω καπιταλιστικής κρίσης υπερπαραγωγής, υπερκερδών και υποκατανάλωσης.
Τέλος είναι τουλάχιστον ακατανόητο για αυτούς ότι, παρότι η αστική τάξη της χώρας βρίσκεται σε ενδιάμεση εξαρτημένη θέση(σε σχέση με αυτές των ανεπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών), η χώρα δεν χρειάζεται πια το στάδιο του αστικού εκδημοκρατισμού που πιθανών έως και την δεκ του '70 να χρειάζονταν, μιας και ο καπιταλισμός στην Ελλάδα του 21ου αιώνα ναι μεν δεν είναι στο επίπεδο των μεγάλων χωρών της ΕΕ, ωστόσο είναι αρκετά αναπτυγμένος, άρα ό ρόλος της ΕΕ όπως μπορεί καλοπροαίρετα να τον φαντάζονταν οι οπορτουνιστές έχει προ πολού εξανεμιστεί.

Τέλος Α' Μέρους.

Ράδιο Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2010/02/20/%ce%93%ce%ba%ce%b1%ce%b9%ce%bc%cf%80%ce%b5%ce%bb%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%ac%ce%bd... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Γκαιμπελιστάν... 2010-02-20T18:35:00-05:00 2010-02-20T18:35:00-05:00 Κάποιοι παλικαράδες και εχθροί του λαϊκού κινήματος εκτοξεύοντας τις λασπολογίες τους προς κάθε κατεύθυνση παριστάνουν τις αθώες περιστερές ασχέτως πως ποτέ δεν ήταν. Οι όπου γης γκαιμπελίσκοι ήταν πάντα, όπως είναι και σήμερα και θα είναι και στο μέλλον μόνο χαμελέοντες.
Φυσικά όταν πρόκειται να κάνουν αντικομμουνισμό εκεί διακρίνονται ιδιαίτερα έχοντας αποκτήσει και παράσημα σε αυτό τον τομέα που ευδοκιμεί στις αντί επιστημονικές προσεγγίσεις των τηλεπωλήσεων τους. Εκεί το ταλέντο τους απογειώνεται όπως φυσικά και στον τομέα της διαστρέβλωσης της ιστορίας.
Φυσικά η αξιοποίηση της παραϊστορίας είναι ένα έργο δύσκολο γιατί σε κάθε επιχείρημα της ελοχεύει ο κίνδυνος της αυτό-ανατροπής του.
Σε χτεσινή τηλεοπτική εκπομπή της ΕΤ3 με τον τίτλο "Λαβύρινθος", καλεσμένος ήταν και ένας γνωστός τηλε-βιβλιοπώλης από το αντικομμουνιστικό μόρφωμα του Αντιλαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού. Ο συγκεκριμένος και μονίμως ντοπαρισμένος από μπόλικη έπαρση 12χρόνου που τους βλέπει όλους ως ανταγωνιστές, πρότεινε σε μας τους κομμουνιστές να παρακολουθήσουμε την ταινία "ΚΑΤΙΝ" που αναφέρεται στην γνωστή προβοκάτσια του Γκαίμπελς, χαρακτηρίζοντας όχι αυτόν και τους ΝΑΖΙ ως πρόβλημα αλλά την ΕΣΣΔ, με κάτι αποδεικτικά στοιχεία που είναι για γέλια...
Κατ' αρχάς από πότε ένα κινηματογραφικό έργο ακόμα και όταν είναι ένα έργο τέχνης αποτελεί ιστορική πηγή; Το Κατίν φυσικά δεν είναι τέχνη, όχι μόνο γιατί εξαφανίζει τις ήδη αποδεδειγμένες πηγές, αλλά γιατί προσπαθεί με κάτι απίθανα άλματα φαντασιώσεων (ούτε καν σκέψεων δηλαδή) να δημιουργήσει τα νέα συγκλονιστικά αποδεικτικά στοιχεία;
Δεύτερον, παρότι με γκαιμπελικές καταβολές τόσο σε ιδεολογικό όσο και σε ιστορικό περιεχόμενο ο εν λόγω απ' ότι φαίνεται δεν έχει διαβάσει τον μέντορα του στα απομνημονεύματα του για να δει πως αυτός έφτιαξε την προβοκάτσια του Κατίν για να τη φορτώσει στην Σ. Ένωση ασχέτως πως δεν το κατόρθωσε.
Τώρα αν εμείς οι κομμουνιστές αποτελούμε τουριστική ατραξιόν θα το δείξει η ζωή, ελπίζουμε να μην αναγκαστεί να μεταναστεύσει στην Βουλγαρία η αλλού πχ για να ανοίξει βιβλιοπωλείο
Όσο για την ζωή των πρώην ανατολικοευρωπαίων ήταν τέτοια που οι εν λόγω την αναπολούν σε μια σειρά από μεγάλες δημοσκοπήσεις που εκεί έγιναν. Να θυμίσουμε πως οι λαοί λένε ότι αναπολούν την τότε ζωή τους σε ποσοστά πάνω από 55% παντού, καθώς επίσης και το ότι η σημερινή τους εξαθλίωση είναι αποτέλεσμα της άγριας καπιταλιστικής παλινόρθωσης

Ράδιο Κολλεκτίβα. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2010/02/17/%ce%97_%ce%b4%ce%b9%ce%ba%cf%84%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b1_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%ba%ce%b5%cf%86%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%af%ce%bf%cf%85_%ce%ba%ce%b1%ce%b8%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b6%ce%b5%ce%b9_%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82_%ce%bd%cf%8c%ce%bc%ce%bf%cf%85%cf%82_%cf%84%ce%b7%cf%82__%ce%b1%ce%b3%ce%bf%cf%81%ce%ac%cf%82_... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Η δικτατορία του κεφαλαίου καθορίζει τους νόμους της "αγοράς"... 2010-02-17T11:04:00-05:00 2010-02-17T11:04:00-05:00 "Σφάξε με αγά μου να αγιάσω" λέει η λαϊκή σοφία, ωστόσο όμως η μαζική σφαγή που επέρχεται αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες μαζικές σφαγές σε περίοδο "ειρήνης"(έτσι ονομάζουν το σιωπηλό ταξικό πόλεμο τους) και ξεκινάει πρώτα απ' όλα από τις εργασιακές σχέσεις(όπου υπάρχουν και αυτές πια). Μπορεί η λαϊκή σοφία να είναι σεβαστή και να αποτελεί μια ιστορική πραγματικότητα, μέρος της λαϊκής αγνότητας όμως η μοιρολατρία κάποια στιγμή πρέπει να σπάσει οπωσδήποτε σε αντίθεση και σε πείσμα με τους λάτρεις του χτες και του λαϊκού ευνουχισμού. Η δικτατορία των νόμων της αγοράς αποτελούν την συνέχεια της δικτατορίας των σχέσεων παραγωγής και αποτελούν την απώτερη βαθμίδα ξεζουμίσματος της εργατικής τάξης και των συμμάχων της πέραν της παραγωγής.
Τα διάφορα σχέδια που αφορούν τις αποδείξεις και τα οποία έχουν δει το φως της δημοσιότητας μέχρι σήμερα δείχνουν ως ένα ορισμένο βαθμό αυτό που είναι κοινό μυστικό.
Ακόμη και οι πέτρες γνωρίζουν πως ένα ποσοστό του ΦΠΑ πηγαίνει στην ΕΕ και από εκεί βγαίνουν και οι λεγόμενες επιχορηγήσεις, επιδοτήσεις. Αυτό φυσικά είναι άλλο θέμα το οποίο δεν εξετάζεται επί της παρούσας αρθρογραφίας, αυτό που εξετάζεται είναι η υποχρέωση του Ελληνικού καπιταλιστικού κράτους να αποδίδει "αυτό που του αναλογεί" στο Ευρωενωσιακό Κεφάλαιο το τμήμα εκείνο του ΦΠΑ που δεν μπορεί να αποδώσει είτε γιατί δεν έχει πια στην αγγαλιά του τις λεγόμενες ΔΕ"ΚΟ", είτε γιατί η "αγορά" έχει "κλατάρει" αφού οι τράπεζες δεν δανείζουν όπως μέχρι το 2007.
Οι αποδείξεις θα μπορούσαν να μην είναι απαραίτητα ένα κακό μέτρο αν και στην πραγματικότητα δεν λύνουν και τίποτα όσον αφορά τις τάχατες ανάσες που θα δοθούν στην οικονομική μας ζωή. Η ζωή δεν είναι αριθμοί και φυσικά δεν καλύπτουν ούτε το 1% από τις τρύπες των ζημιών που προέκυψαν από την κλοπή που ξεκινά από τον ίδιο τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και την εκμετάλλευση που αυτός δημιουργεί.
Το χρήμα δεν εξαϋλώθηκε κάτι άλλο συνέβη, τι ακριβώς είναι και αυτό κοινό μυστικό.
Για δείτε τα κέρδη των εισηγμένων ΑΕ στο χρηματιστήριο μόνο μέσα στο 2009 και μάλιστα μέσα σε περίοδο καπιταλιστικής κρίσης δηλαδή και θα καταλάβετε.
Αυτά είναι επίσης ένα μέρος της παραπέρα εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο δηλαδή το μεγαλύτερο των σκανδάλων.
Όσον αφορά τα άλλα τα γνωστά "σκάνδαλα" ανεξάρτητα από τις μίζες(προμήθειες δηλαδή "νόμιμες" και μη), αυτές θα υπάρχουν όσο υπάρχει το όποιο καπιταλιστικό κράτος τελεία και παύλα. Να μην ξεχνάμε πως οι ΑΕ δεν φορολογούνται ούτε με 35% ούτε με 30% σήμερα και θα υπάρξει και συνέχεια στη μείωση του ήδη μειωμένου ποσοστού τους που σύμφωνα με την Ε.Ε πρέπει να φτάσει και κάτω από το 15%.
Μαζί με τις αποδείξεις έρχονται και τα μίνιμουμ τεκμήρια αγορών σύμφωνα με το ετήσιο εισόδημα απ' τα οποία εξαιρούνται τα τιμολόγια των ΟΤΕ, ΔΕΗ, Νερού κλπ, τα οποία είναι και τα πιο σοβαρά αποδεικτικά στοιχεία εξόδων μαζί με τα δάνεια, τα ενοίκια και τα ασφάλιστρα στους λεγόμενους φορολογούμενους, λες και ο φορολογούμενος γενικά και αόριστα είναι μια αταξική έννοια.
Επειδή οι τράπεζες δεν δανείζουν στο βαθμό που δάνειζαν και επειδή δεν υπάρχει ρευστό στη λεγόμενη αγορά εφόσον τα χρέη της λαϊκής οικογένειας, η ανεργία και η ιμηαπασχόληση χτυπάνε κόκκινο, η κυβέρνηση και το μεγάλο κεφάλαιο για να εισπράξουν επινόησαν μια νέα φοροεισπρακτική μέθοδο, αυτή με τα πρόστιμα που θα προκύψει απ' το τεκμήριο της σχέσης αποδείξεων εισοδημάτων.
Εφόσον το χρήμα αντικειμενικά έχει μετατραπεί σε εξάμηνες ακάλυπτες επιταγές και η λεγόμενη αγορά ειδικά στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και στους αυτοαπασχολούμενους είναι στην κυριολεξία στην εντατική, κάτι που γνωρίζουν και ελληνικό και Ευρωενωσιακό κράτος, επιλέγουν να αγοράζουμε ομαδικώς ΦΠΑ δηλαδή μόνο αποδείξεις για να μην πληρώνει ο λαϊκός κόσμος πρόστιμο. Φυσικά μετά τις απογραφές τις επόμενες ημέρες της επόμενης νέας χρήσης, ο τότε νέος ΣΔΟΕ θα μπουκάρει και θα ρίχνει νέα πρόστιμα αποτελειώνοντας τις ήδη διαλυμένες μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις γιατί έκοψαν αποδείξεις ενώ τα προϊόντα υπάρχουν στα ράφια και στις αποθήκες ως στοκ και προκύπτει από την απογραφή.
Ζούμε σε μια περίοδο που το κουτί της Πανδώρας αρχίζει να ξεπετάει τα "υπέροχα" δώρα του ιμπεριαλισμού, που δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο στο πέρασμα τους πάντα στο όνομα της δικτατορίας του μονοπωλιακού κεφαλαίου.
Σε αυτή τη λαίλαπα που επέρχεται η λαϊκή αντεπίθεση είναι κάτι παραπάνω από ένα ατομικό καθήκον για το σταμάτημα της εν λόγω σε πρώτη φάση.
Είναι ταξική υποχρέωση ειδικά για τη νέα βάρδια τις εργατικής τάξης και των σύμμαχων στρωμάτων, είναι ένα τρόπον τινά "υποχρεωτικό καθήκον" αυτή η μετωπική αντεπίθεση.
Η επιτυχία της απεργίας στις 24 Φλεβάρη που καλεί τον κάθε εργάτη με ανακοίνωσή της η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ να πρωτοστατήσει στην επιτυχία της απεργίας και των απεργιακών συγκεντρώσεων πρέπει να είναι μόνο η αρχή.
Οι απεργίες και οι κινητοποιήσεις όχι μόνο πρέπει να είναι επιτυχημένες αλλά πρέπει να έχουν και διάρκεια και ποσότητα και ποιότητα όχι μόνο από τους εργάτες, αλλά και από τα σύμμαχα στρώματα σε πόλεις και χωριά.
Στην τελική το εξωτερικό χρέος της χώρας δεν το κάναμε εμείς, εξάλλου δεν είναι τόσο όσο της Ιταλίας, της Βρετανίας, της Ολλανδίας. Η Γερμανία μας χρωστάει ακόμα τις πολεμικές αποζημιώσεις, αλλά όταν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ είχαν "αποκαθάρει" την αγροτική και βιομηχανική παραγωγή με τους βαστάζους της ΓΣΕΕ επειδή το ζητούσε η Ε.Ε, εμείς φταίγαμε;
Κύριοι και κόμματα του Ευρωμονόδρομου δεν αποβιομηχανίσαμε εμείς τη χώρα, το ΠΑΣΟΚ το έκανε στην δεκ του 1980, δεν είμαστε υπεύθυνοι για τα μηδενικά επιτόκια από το 1950 στα αποθεματικά των ταμείων, που εσείς και οι πολιτικοί σας πρόγονοι ξεζουμίσατε. Δεν είμαστε εμείς υπεύθυνοι για τον κατακερματισμό της αγροτικής παραγωγής, την μείωση του αγροτικού πληθυσμού και την καταστροφή της μικρομεσαίας αγροτιάς. Την ΓΚΑΤΤ-ΚΑΠ, το ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ, τη Λευκή Βίβλο και τη Λισσαβόνα. Τίποτα από τα παραπάνω δεν ψηφίσαμε εμείς και δεν είμαστε διατεθειμένοι να δώσουμε τίποτα άλλο, αρκετά πληρώσαμε, ώρα να πληρώσει και το σύστημα σας και απέναντι στην δικτατορία των μονοπωλίων που εσείς υπηρετείτε, εμείς προτάσσουμε τον συνεχή και συνεπή λαϊκό αγώνα του ΑΑΔΜΠ και σας το λέμε θα νικήσουμε και εσάς όπως και την ηττοπάθεια και τρομολαγνεία που καλλιεργείτε συστηματικά και εσείς και τα παπαγαλάκια σας.

Ράδιο Κολλεκτίβα. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2010/01/18/%ce%9a%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%b2%ce%ac%cf%87%ce%b1%cf%84%ce%b1 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Κουλουβάχατα 2010-01-18T10:26:00-05:00 2010-01-18T10:26:00-05:00 "Τι κάνεις Γιάννη κουκιά σπέρνω", κάπως έτσι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ένα κύριο τμήμα της κρατούσας (από το τμήμα του εκδοτικού κατεστημένου της χώρας) ενημέρωσης για την πορεία της, λες και είναι ενιαία η αντίληψη που έχουν οι κοινωνικές τάξεις για αυτήν. Μπορεί από αυτό το τμήμα του τύπου να έχει "καταργηθεί" η ταξική πάλη στο εσωτερικό της μέσω του κοινωνικού εταιρισμού, ωστόσο ο "εχθρός λαός" αντιμετωπίζεται στη Χαλκιδική ως τέτοιος(εχθρός δηλαδή) και μάλιστα από ένα τμήμα του στρατιωτικού και αστυνομικού στελεχικού προσωπικού σε άσκηση που πραγματοποιείται από Αμερικανούς εκπαιδευτές .
Ένα άλλο τμήμα "Ποιος παινά τη νύφη μας, η μάνα και ο πατέρας", η "έμπαινε Γιώργαρε" μη διευκρινίζοντας αν εννοούν τον κ. Παπανδρέου, η τον κ. Καρατζαφέρη. Δεν υπάρχουν ομοιότητες θα μας πείτε, παρά μόνο διαφορές. Εμείς λέμε και τονίζουμε με στεντόρεια φωνή πως το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ ως παρατάξεις "πολυσυλλεκτικών" φωνών συγκλίνουν εκεί που φαίνεται πως διαφέρουν, κυρίως στο μεταναστευτικό (και αλλού λέμε εμείς), όπως στον αντικομμουνισμό, στην κοινωνική συναίνεση, στην αντιλαϊκή πολιτική, στα οικονομικά των κομμάτων, στη μαύρη και Γκαιμπελική προπαγάνδα και αλλού, διαφέρουν στην εικόνα και στις προθέσεις θα μας πείτε. Προφανώς, από άλλη αφετηρία ο ένας από άλλη ο άλλος, αν ήταν και η αφετηρία η ίδια θα ήταν μια παράταξη. Συγκλίνοντας όμως σε πολλά ζητήματα στρατηγικής σημασίας κανείς δεν μπορεί να προβλέψει του τι μπορεί να γίνει και στο μέλλον, πάντως όταν μιλάμε με κάποια στελέχη του ΠΑΣΟΚ σε ιστορικά ζητήματα, είναι σαν ακούμε γνωστό στέλεχος του ΛΑΟΣ σε εκπομπή τηλεπωλήσεων.
Θα μας πείτε η προσπάθεια νομιμοποίησης ενός τμήματος των μεταναστών είναι και η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα σε αυτούς τους δύο. Εμείς επιμένουμε πως δεν ήταν και δεν είναι μόνο η "μηδενική ανοχή" που κήρυξε εις βάρος τους ο Γ. Παπανδρέου αλλά και η ίδια η αντιμεταναστευτική πολιτική που απορρέει από την FRONTEX της Ε.Ε και να είστε σίγουροι(ες) πως αυτό θα διαφανεί και στην πορεία, πέραν του λαϊκισμού και της ευρωενωσιακής λαγνείας και των δυο. Μην είστε σίγουροι πως η χορήγηση ιθαγένειας στους μετανάστες πως θα λύσει τα προβλήματα τους, η πως θα τους εξισώσει προς τα πάνω. Ας μην ξεχνάμε η αδηφάγα και χαμηλού επιπέδου κοινωνική συνείδηση όπως έχει διαμορφωθεί ήδη από τις αρχές της δεκ' του '90 έχει στερεωθεί σε μεγάλο τμήμα του ντόπιου πληθυσμού και ίσως να αναπτυχθεί ακόμα μεγαλύτερη γκετοποίηση στο μέλλον, όχι μόνο από Έλληνες σε μετανάστες, αλλά και από μετανάστες σε μετανάστες και θα δείτε τι μέτρα θα ετοιμάσει η Ε.Ε γι αυτό.
Το άλλο τμήμα του τύπου, αυτού που εικονικά διαμαρτύρεται, στην ουσία παραθέτει το "ναι μεν αλλά", μετατρέποντας το "η παπάς παπάς, η ζευγάς ζευγάς" στο σε "και παπάς και ζευγάς". Η παραπληροφόρηση και ο αποπροσανατολισμός σε όλο τους το μεγαλείο, εδώ δεν υπάρχει ούτε το "Αριστοτελικό" αξίωμα της αρχής της μέσης και του τέλους. Χρησιμοποιούν το αντιθετικό (ως προς το αξίωμα του Αριστοτέλη) αξίωμα του κομμουνιστή Μπρεχτ για να χρυσώσουν το χάπι, να κάνουν αντικομμουνισμό "νομιμοποιημένα" με οτι αυτός συνεπάγεται. Το αξίωμα που λέει ότι όλα είναι σπονδυλωτά και λειτουργούν παράλληλα και ταυτόχρονα στο χρόνο και το ένα αλληλεπιδρά πάνω στο άλλο ανεξαρτήτως χρόνου και χώρου, δεν έχουν ούτε αρχή ούτε μέση ούτε τέλος, λειτουργούν ανεξάρτητα από την συνείδηση του υποκείμενου και διαλεκτικά, έχουν μορφή και περιεχόμενο και τρέχουν πότε με τη μορφή της συνέχειας και πότε με της ασυνέχειας.
Καλλιεργούν την τρομολαγνεία και μας λένε ότι οι Ευρωπαίοι μας "μάλωσαν", αλλά δεν μας λένε γιατί. Βάζουν τους Ευρωπαίους ελεγκτές στο απόσπασμα, αναπτύσσοντας από 'δω και από εκεί τη θεωρεία πως αυτοί φταίνε, λες και τα αστικά κόμματα είναι παναγίες.
Κατακεραυνώνουν τους Ευρωπαίους που ζητούν να κοπούν τα επιδόματα, αλλά δεν μας λένε γιατί και ποιος τα επέβαλε και γιατί. Όσοι τα "νομοθέτησαν" το έκαναν για να κρατάνε τους μισθούς στο επίπεδο της εποχής που μπήκαν αυτά, να μην γίνεται ποτέ καμία σοβαρή αύξηση και να μειώνεται ο το ποσό του μισθού σε περιόδους όπως αυτή. Όμως η καπιταλιστική κρίση δεν είναι αποτέλεσμα υπερκατανάλωσης και δεν φταίνε για αυτή οι εργάτες. Η σημερινή καπιταλιστική κρίση είναι αποτέλεσμα υπερκερδών, υπερπαραγωγής και σχετικής υποκατανάλωσης
Τα νέα χαράτσια στις μεταβιβάσεις, μας λένε κάποιοι άλλοι κουνώντας επιδεικτικά το δάκτυλο τους πως θα είναι επώδυνα, παράνομα και θα κάτσουν την αγορά ακινήτων, όμως αυτό απορρέει από τη λευκή και πράσινη βίβλο που ενσωματώνεται στη συνθήκη του Μαάστριχτ. Δεν πάνε να δούνε αν εχρόμαστε όλοι εκείνες οι "αντιθετικές φωνές" που αναπτύσσονται τάχα μέσα στο ΠΑΣΟΚ; Βαρεθήκαμε πια, εξάλλου μας θυμίζουν το παραμύθι της δεκ του '90 για το "καλό" ΠΑΣΟΚ που έγινε "κακό" όταν το "κακό" έγινε "καλό" και φτου και απ' την αρχή. Κουλουβάχατα δηλαδή, η "παλιά μας τέχνη κόσκινο" δηλαδή, σας την "φοράμε "χωρίς σάλιο" και εμείς περί άλλων τυρβάζουμε.
Σε όλα τα παραπάνω υπάρχει και μια κατευθυνόμενη από τα ΜΜΕ και τα αστικά και μικροαστικά κόμματα τρομολαγνεία που προσπαθεί να εξαιρέσει τις κυβερνήσεις και τα αστικά κόμματα από τις ευθύνες που και αυτ(ές)-ά έχουν. Μήπως όταν ψήφιζαν τη συνθήκη του Μάαστριχ, όταν αποδέχονταν το σύμφωνο σταθερότητας, όταν διάλεγαν "στρατόπεδο" δεν ήξεραν τι έκαναν; Προφανώς δεν ήξεραν πως ακόμα και το σύνταγμα παίζει συμβουλευτικό ρόλο, προφανώς δεν ήταν αυτοί ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΝ, το 1997 που ψήφιζαν την είσοδο της Τσεχίας στο ΝΑΤΟ , όταν ο λαός της χώρας αυτής σε δημοψήφισμα ζητούσε να μην μπει. Δεν ήταν αυτοί που διέλυσαν στο κοινοβούλιο την Γιουγκοσλαβία με τα γνωστά αποτελέσματα; Δεν ήταν κάποιοι από αυτούς που κυβερνούν και κυβερνούσαν που στα συμβούλια υπουργών της Ε.Ε συναποφάσιζαν σε ότι αντιλαϊκό;
Φυσικά μένει και το σχέδιο Καλλικράτης που αφορά την ολοκλήρωση της ιδιωτικοποίησης της Τ.Α και την παραπέρα αντιλαϊκή τους στροφή, το οποίο περιμέναμε.
Ακόμα και αυτή η ονοματοποίηση του μας προβληματίζει γιατί ο Καλλικράτης μας παραπέμπει σε δυο ονόματα.
Αρχικά στο όνομα του ενός εκ των δυο αρχιτεκτόνων του Παρθενώνα( ο άλλος ήταν ο Ικτίνος) προσπαθώντας να εξομοιώσουν το κάλος με τους "κάλους" του συστήματος της αγοράς και το άλλο είναι το όνομα ενός ιστορικού χωριού των Σφακίων που οι επαναστάσεις και οι εξεγέρσεις ήταν κανόνας, προσπαθώντας οι κυβενώντες να εξομοιώσουν αυτό το υπέροχο χωρίο με το σχέδιο "Καλιγούλας", (όπως πολύ εύστοχα το χαρακτήρισε η Γ.Γ της Κ.Ε του Κ.Κ.Ε γιατί τέτοιο είναι) και να το παρουσιάσουν ως τάχα επαναστατικό σχέδιο.
Η περήφανη και μακρινή καταγωγή των προγόνων μας από τον Καλλικράτη Σφακίων, αυτού του ανυπότακτου χωριού που ξεκινούσαν εξεγέρσεις και επαναστάσεις από τον 11ο έως και τον 19ο αιώνα, που άλλες πνίγονταν στο αίμα και άλλες έδιναν καθεστώς ήμι-αυτονομίας στην περιοχή σε περιόδους κατοχής της Κρήτης από Ενετούς, Οθωμανούς κλπ, που το έκαψαν ολοσχερώς οι Ναζί, μόνο τα νεύρα μας και το στομάχι μας προκαλεί όταν η κυβέρνηση κάνει συνώνυμα τα αντιλαϊκά νομοσχέδια και την περηφάνεια ενός ανυπότακτου χωριού, μόνο και μόνο για να τα εξωραϊσει στα μάτια και στην κοιν. συνείδηση του κόσμου.
Σε μια χώρα που η αστική της τάξη δεν είναι εθνική, αλλά σε ενδιάμεση εξαρτημένη θέση(ο απόλυτος υπηρέτης των μονοπωλίων), που ο παρασιτισμός είναι ο κανόνας, η "κεφαλαιοποίηση" των κερδών της γίνεται από παντού και πάντα, πότε από τα ταμεία των ασφαλισμένων [με το μηδενικό επιτόκιο που έδιναν, όταν με τα δικά τους μέτρα και σταθμά ήταν στο 25-35% (το επιτόκιο καταθέσεων σε προθεσμιακές καταθέσεις)], πότε από το χρηματιστήριο, πότε από τα θαλασσοδάνεια, πότε από τις επιχορηγήσεις για την φυγή κεφαλαίων στα Βαλκάνια παίζοντας το ρόλο του μικροϊμπεριαλιστή σε μια περιοχή που μπορεί με την κρίση να διπλασίασε τα κεφάλαια της αλλά υποβάθμισε την θέση της, αλλά ως ακόμα μεγαλύτερος υπηρέτης των μονοπωλίων στην περιοχή.
Φυσικά εμείς προσωπικά ουδέποτε ενδιαφερθήκαμε να γίνουν "σοβαροί καπιταλιστές" και ούτε μας αφορούσαν τα κέρδη τους, εξάλλου πάντα ενάντια σε αυτά ήμασταν, όπως και στην συναίνεση που προσπαθούν να επιβάλλουν, ούτε φυσικά να πληρώσουν οι εργάτες, οι φτωχοί αγρότες και οι αυτοαπασχολούμενοι τη δική τους κρίση, η την κρίση των μονοπωλίων για τα οποία εργάζονται πιστά οι εν λόγω "αστοί".
Φυσικά στην χώρα που η "νικήτρια" αστική τάξη δεν ξεκίνησε με επαναστατικά χαρακτηριστικά, αλλά ήταν α)το εκπολιτισμένο(αστικοποιημένο) τμήμα των ήμι-φεουδαρχικών καταλοίπων, του τμήματος που εκφράζονταν από τους Κοτζαμπάσηδες(αρματολούς) κατά τον πρώτο εμφύλιο αυτό του 1823-1824 και β) 1824 -1825 από τους εξαρτημένους από τους Άγγλους Υδραίους μεταπράτες εφοπλιστές.
Εκείνη η πάντα εξαρτημένη "τάξη" των ντόπιων και ξένων κατακτητών(εφόσον υπήρχε και το αντίστοιχο αντίτιμο), ήταν ο μόνιμος κυνηγός των κλεφτών από καταβολής νέο-ελληνικού κράτους, έτσι και το 1946-1949(του ΔΣΕ της γνήσιας συνέχειας των κλεφτών-ανταρτών και πραγματικών παλικαριών δηλαδή του ίδιου του λαού).
Σε αυτή τη χώρα, που η άρχουσα τάξη ήταν πάντα εξαρτημένη στο πολύ μεγάλο κεφάλαιο, στην"ιερή συμμαχία", στην Αντάντ, στο ΝΑΤΟ, στους Αμερικάνους(στρατιοτικοπολιτικά), στην Ε.Ε(οικονομικοπολιστικά), ήταν πάντα ο πραγματικός εφιάλτης για τα φτωχά λαϊκά στρώματα και την εργατική τάξη της χώρας.
Αυτός ο κοινωνικοπολιτικός συνεργάτης και μόνιμος εκπρόσωπος του μονοπωλιακού κεφαλαίου(στον 20ο και 21ο αιώνα στην χώρα), δηλαδή αυτός ο διπλά εκμεταλλευτικός και επιθετικός μηχανισμός εις βάρος του λαού, δεν έχει το δικαίωμα να μιλάει για μονομερείς ευθύνες των αφεντικών του προσπαθώντας να βγάλει την ουρά του απέξω, για την αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζεται.
Μαζί με τα μονοπώλια κερδίζουν και τα εγχώρια αρπακτικά. Μαζί με την Ε.Ε συναποφασίζει και το πολιτικό προσωπικό του ΣΕΒ, της ΕΕΤ, της ΕΕΕ κλπ, δηλαδή ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ούτε παράλαβε ΧΑΟΣ, (μια χαρά κερδίζανε οι εισηγμένες το 2009), ούτε οι ελεγκτές της Ε.Ε θα τους τραβήξουν το αυτί, στο πρόγραμμα τους ήταν το επερχόμενο άνευ όρων ξεζούμιζα που επιβάλετε στα λαϊκά στρώματα.
Δεν είναι κουλουβάχατα(άνω κάτω) η χώρα επειδή οι φτωχομεσαίοι αγρότες βγαίνουν στους δρόμους.
Κουλουβάχατα είναι η τσέπη της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και η κυβέρνηση αυτή, όπως και η προηγούμενη, σαν καλός εκπρόσωπος της τάξης που από το 1985 επέλεξε να υπηρετεί θα αποστραγγίσει ότι έχει απομείνει από τις τσέπες της φτωχολογιάς, για αυτό είναι μονόδρομος ο αγώνας.

Ράδιο Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/12/19/%ce%91%ce%bc%ce%b1_%ce%bc%ce%b5%cf%84%cf%81%ce%ac%cf%82_%cf%84%ce%b7_%cf%83%ce%ba%ce%b9%ce%ac_%cf%83%ce%bf%cf%85_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%8a... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Αμα μετράς τη σκιά σου για μποϊ... 2009-12-19T17:38:00-05:00 2009-12-19T17:38:00-05:00 Όταν ο αντικομμουνισμός και το ψέμα συναντήθηκαν είπαν να τα "φτιάξουν", (όπως εννοούσαν την δημιουργία της σχέσης τα κοριτσόπουλα του σχολείου της εποχής μας).
Φυσικά ο αντικομμουνισμός, το ψέμα και η κατασυκοφάντηση είναι συνώνυμα της παράταξης - "κινήματος", που από τις 18 Οκτωβρίου του 1981 μας ταλαιπωρεί με την παραπολιτική του συμπεριφορά, τον ρηχό και ετεροβαρή τυχοδιωκτισμό του, τις σοσιαλδημοκρατικές "κολοτούμπες" (που μονίμως έχουν ως στόχο την οικονομική, πολιτιστική και πολιτικο συνδικαλιστική συνείδηση της εργατικής τάξης και των συμμάχων της) και την χυδαία γλώσσα "πεζοδρομίου" που καθιέρωσε για τους αντιπάλους του.
Το λέμε ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές, ο επιθετικός αντικομμουνισμός στην μεταπολιτευτική νεοελληνική ιστορία είναι δημιούργημα της σοσιαλδημοκρατίας και αυτό είναι κάτι σαν αξίωμα.
Επειδή ούτε ζούμε ούτε κατοικούμε στη "Σουαζιλάνδη" και επειδή έχουμε ζήσει αυτό που ονόμαζαν οι του ¨κινήματος", πότε "Αλλαγή" και πότε "εκσυγχρονισμό"(μια δεκαετία αργότερα), να τους θυμίζουμε πως από τον Οκτώβρη του 1981 έως το Μάιο του 1989 ήταν οκτώ χρόνια και από τον Οκτώβρη 1993, έως τον Μάρτιο του 2004 άλλα έντεκα ξεζούμιζοντας μας ανελλιπώς "και χωρίς σάλιο" που λέει και ο λαός.
Σε αυτά τα 17 χρόνια ΠΑΣΟΚ είχαμε την πιο ουσιαστική φάση του εκσυγχρονισμού του καπιταλιστικού συστήματος στην Ελλάδα, δηλαδή την τελική εισβολή των μονοπωλιακών ομίλων και trust στη νότιο Βαλκανική χωρίς αντιδράσεις ελέω των συμβιβασμένων ηγεσίων των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ. Το έργο αυτό μόνο η σοσιαλδημοκρατία του ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να το φέρει εις πέρας. Διέθετε το "φιλεργατικό" άλλοθι και προφίλ(μέσω της μαζικής εργατικής αριστοκρατίας που διέθετε αλλά και του εργατοπατερισμού που επιδείκνυε χωρίς καμία περιστροφή) σε πολλές(αναρίθμητες) περιπτώσεις με τη βία και την εξαγορά συνειδήσεων.
Στις πιο κρίσιμες μεταπολεμικές δεκαετίες για τον εκσυγχρονισμό του καπιταλισμού στην Ελλάδα(του 1980 και 1990), η πολιτική και πολιτιστική ηθική του τότε ΠΑΣΟΚ συμπυκνώνονταν στη φράση που είχε πει ο μακαρίτης ο "Μένιος"(όπως έλεγε ο "Ανδρέας" τον τότε αντιπρόεδρο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ 1985-1989 τον Κουτσόγιωργα), αναφερόμενος από τα έδρανα του αστικού κοινοβουλίου με απειλητικό ύφος προς το ΚΚΕ, "θα σας στείλω στο 3%".
Όπως και στην πρώτη μεταπολεμική φάση του εκσυγχρονισμού του καπιταλισμού στην Ελλάδα από τον εμφύλιο, έως την μεταπολίτευση το ΚΚΕ έπρεπε να είναι σε κατάσταση "ήμι - αδράνειας". Σε αδράνεια δεν θα μπορούσε να είναι ποτέ και ούτε θα μπει ποτέ γιατί οι ρίζες στο λαό ήταν, είναι και θα είναι πολύ βαθιές. Πίστευαν οι αφελείς, πως δια της απαγόρευσης του στο παρελθόν(πως μπορεί να ξεμπλέκαν μαζί του, τόσο ανιστόρητοι ήταν, είναι και θα είναι). Έτσι και επί ΠΑΣΟΚ, παρότι αυτό είχε δανειστεί τα συνθήματα του ΚΚΕ μέχρι το 1984, έγινε μια σχετικά "επιτυχημένη" προσπάθεια κατασυκοφάντησης του.
Η παράταξη ΠΑΣΟΚ το "κίνημα"(όπως το ονόμαζαν) βοήθησε τα μάλα για τον εν λόγω εκσυγχρονισμό, σε όλα τα επίπεδα.
Στην πολιτική σκέψη(έκανε τον τυχοδιωκτισμό κανόνα), στην οικονομία(επέβαλε τον κοινωνικό εταιρισμό), στον συνδικαλισμό δημιούργησε τον εργατοπατερισμό από το πραξικόπημα του 1986 στη ΓΣΕΕ, ενώ στην τέχνη εκπαραθύρωσε τελικά το πολιτικό τραγούδι και την στρατευμένη τέχνη από την κεντρική σκηνή.
Το ΠΑΣΟΚ πρόσφερε την τέχνη του "παπασούζα", του "ρόδα τσάντα και κοπάνα", των "τσακαλιών" στο χώρο της βιντεοταινίας, τα νεορεμπέτικα και τα πρώιμα σκυλάδικα της εθνικής δια των επιδοτήσεων της Ευρώ "μονοκαλλιέργειας" και της "πολυγαμίας" των πλούσιων και μεγαλομεσαίων στρωμάτων της κομώπολης και του χωριού. Η λούμπεν "ψευτοκουλτούρα" του ωχαδερφισμού και της ατομικιστικής ευμάρειας, έφεραν στο πάνθεον της πολιτικής, τον πολιτισμό του μακαρίτη του Γιαννόπουλου και του Κατσιφάρα, τη λογική "όλα για την πάρτη μου".
Και δεν ήταν μόνο αυτά, αρχικά κατάφερε να πείσει ένα τμήμα από της εργατικής τάξης πως είναι μάταιο να αγωνίζεται. Κατάφερε να επιβάλει μέσω της εργατικής αριστοκρατίας, τη λογική του "όπως σε κλέβει ο εργοδότης σου, κλέψε τον και εσύ πίσω από την πλάτη του. Νόμιμα αυτός παράνομα εσύ και όταν σε ανακαλύψει κάνε ιστορικούς συμβιβασμούς και οπισθοχωρήσε σε δικαιώματα για τη βγάλεις καθαρή", τέτοια καλούδια οι σοσιαλισταράδες μας!!!
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Τις "πράξεις νομοθετικού περιεχομένου", τις υπογραφές για την παραμονή των Αμερικανικών Βάσεων στη χώρα το 1989 και το ρίξιμο του βάρους των δικών τους υπογραφών στην κυβέρνηση Μητσοτάκη; Τι πολιτικός αριβισμός ε; Αυτοί που έβαλαν φαρδιά πλατιά τις δικές τους υπογραφές, έκαψαν το καλοκαίρι το 1990 τα Χανιά, μόνο και μόνο για να ρίξουν την κυβέρνηση της ΝΔ;
Τις κρατικοποιήσεις των "προβληματικών" που χαρίστηκαν στο μεγάλο κεφάλαιο όταν με τα χρήματα του Ελληνικού λαού έγιναν κερδοφόρες ολοκληρώνοντας τον ΚΜΚ, αυτοί οι "σοσιαλισταράδες" και όχι η ΝΔ;
Το πάρσιμο όλων των αντεργατικών νόμων από το 1997-2000 από αυτούς, την συνέχιση και τον εκσυγχρονισμό της αντασφαλιστικής θύελλας του Σιούφα και τώρα της Πετραλιά;
Τους κοινωνικούς διαλόγους - διαόλους γι ατην εργατική τάξη;
Η τα μαζικά” πρότυπα που πρόβαλαν; Πρότυπα που καλλιεργούσαννν την συνείδηση της κοινωνικής συναίνεσης, που προσπαθούσαν να επιβάλουν τον κανόνα "γλύψε εκεί που φτύνεις και φτύσε εκεί που γλύφεις". Αυτά τα μαζικά πρότυπα του ΠΑΣΟΚ, και των δεκ του ‘80 - '90, είχαν κάτι απ’ τη μυθολογία της αντίστασης, αλλά μόνο τη μυθολογία της ενώ τελικά αποδείχτηκαν πολέμιοι της. 'Οπως πολλοί έτρεχαν για να πάρουν την σύνταξη της Ε.Α. ενώ ήταν αποδεδειγμένα πολέμιοι της. Χαρακτηριστικό ήταν το παράδειγμα των συμπολεμιστών των Βουλγάρων κατακτητών και μέλη συμμοριών όπως αυτή του Τσαούς Αντών στη Δράμα.
Τα “μαζικά”- “μαγικά” πρότυπα της δεκ του ‘80 και των αρχών του ‘90, ήταν αποτέλεσμα αυτού του ιδιόμορφου πολιτικού - πολιτιστικού συμπλέγματος του “νεόκοπου” κοσμοπολιτισμού που η σοσιαλδημοκρατία πρωτοστάτησε για τη δημιουργία του. Ήταν αυτό που ο Α. Ανδριανόπουλος αποκαλούσε το καλύτερο φάρμακο για την αποκομμουνιστικοποίηση της χώρας το 1980, όταν δημοσίως μέμφονταν την τότε βίαιη πρακτική των Rangers των Σαμαρά-Μιχαλολιάκου, δηλαδή της ηγεσίας της τότε ΟΝΝΕΔ. Οι Rangers της ΟΝΝΕΔ όμως τελικά έγιναν οι διάφοροι πυρήνες των κάθε λογής Εξαρχείων λίγο αργότερα, πως άλλαξαν οι καιροί ε;
Στην προηγούμενη παράγραφο χρησιμοποιήσαμε ένα δικό μας σχόλιο σε ένα από τα άρθρα ενός εξαιρετικού red blogger.
Κλείνοντας θέλουμε να πούμε πως μπορεί η εποχή μας να μοιάζει στο επίπεδο της οικονομίας πάρα πολύ με την εποχή του μεσοπολέμου 1929-1939, ωστόσο όμως σε πολιτικό επίπεδο έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά και με την περίοδο 1963 - 1964. Όπως και χτες ΜΟΠ, σήμερα ΚΠΣ, και τότε τα υπολοίματα των χρήματων του δόγματος Τρούμαν διαμοιράζονταν και ξεκοκαλίζονταν από εδώ και από εκεί από αυτό που ονομάζουμε αστική τάξη της χώρας, η οποία σήμερα βρίσκεται σε ενδιάμεση εξαρτημένη θέση όπως και τότε άλλωστε μαζί με το πολιτικό της προσωπικό.
Η στάση όλων των παραπάνω άνοιξε το δρόμο στους Αμερικανούς να επιβάλλουν άμεσα τη δική τους πραξικοπηματική κυβέρνηση της επταετίας για τον έλεγχο της ροής της επιχορήγησης του δικού τους χρήματος. Η ολοκλήρωση της πρώτης φάσης της μεταπολεμικής καπιταλιστικής ανάπτυξης, έγινε στην χώρα, με τους δικούς τους ανθρώπους, στα δικά τους μέτρα και σταθμά που ήταν η απρόσκοπτη αντικομουνιστική προπαγάνδα, οι μεταφορές, οι τηλεπικοινωνίες, ο έλεγχος της ενέργειας και φυσικά η ολοκλήρωση της γεωστρατηγικής αγκίστρωσης της χώρας στο ΝΑΤΟ.
Μπορεί στο μέλλον και η ΕΕ να θέλει να κάνει κάτι τέτοιο όχι με συνταγματάρχες αυτή τη φορά, αλλά με ένα κόμμα επιχειρηματιών στα πλαίσια αυτού του σταδίου της αστικής δημοκρατίας, δηλαδή της δικτατορίας των μονοπωλίων στο ανώτατο στάδιο. Η δοκιμαστική τεχνητή αύξηση των ποσοστών του Συν/Σύριζα πριν ακριβώς δυο χρόνια ουδόλως τυχαία ήταν. Ήταν ένα ακίνδυνο πείραμα για το σύστημα με ένα νερόβραστο πολιτικό μόρφωμα που θα "κυριαρχούσε" στον χώρο της "αριστεράς" υποσκελίζοντας το ΚΚΕ και θα βοηθούσε στην παραπέρα "αναίμακτη" αστική αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού.
Φυσικά αυτό δεν ευοδώθηκε, ωστόσο αποτέλεσε πολύτιμη παρακαταθήκη για το σύστημα.
Σήμερα που αποδείχνεται όλο και περισσότερο πως υπάρχουν δύο δρόμοι ανάπτυξης αυτός του κεφαλαίου και αυτός της εργασίας, οι εργατοπατέρες του κοινωνικού διαλόγου και της κυβερνητικής παράταξης κάνουν ότι μπορούν για να αποδείξουν ότι είναι με το καπιταλιστικό σύστημα.
Αν ο Ρωμαίος ήταν η ηγεσία της ΓΣΣΕ, η Ιουλιέτα ο ΣΕΒ και ο πατέρας της Ιουλιέτας η Ε.Ε και το σύστημα της, τότε οι όρκοι αιώνιας πίστης και αγιάτρευτου έρωτα που αταλάντευτα δίνει η ηγεσία της ΓΣΕΕ, θα έπιαναν άμεσα τόπo και θα έπειθαν όχι μόνο την Ιουλιέτα(ΣΕΒ) η και τον πατέρα της(Ε.Ε), αλλά και κάθε καλόπιστο αντικομμουνιστή πως κάνει καλά την δουλειά της αποκοιμίζοντας την εργατική τάξη, έτσι ώστε να την καθυποτάξει. Και εφόσον "ο καθείς εφ' ώ ετάχθει", πρέπει να υπερασπίζει τα καμώματα της κάνοντας ότι έκανε και η όποια διορισμένη ΓΣΕΕ επί Μεταξά και επταετίας.
Μόνο πως κ. της Κυβέρνησης και της ηγεσίας της ΓΣΕΕ υπολογίσατε χωρίς τον ξενοδόχο γιατί όπως είπε ο ο Γιώργος Πέρρος, ο οποίος μιλώντας εκ μέρους του ΠΑΜΕ καλώντας σε αποχώρηση τους αντιπροσώπους του από τη συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου, έδωσε «συγχαρητήρια» στη ΓΣΕΕ, γιατί όπως τους είπε «Από χτες αποχτήσατε έναν ακόμα τίτλο, μαζί με όλους τους άλλους τίτλους που είχατε, τον τίτλο του απεργοσπάστη. Βγάλατε την απεργία παράνομη, πριν τη βγάλουν παράνομη οι δικαστές... Είναι μικρό το μπόι σας για να κρίνετε το ταξικό κίνημα». Στις άναρθρες κραυγές των στελεχών της πλειοψηφίας, τα οποία προσπαθούσαν να τον εμποδίσουν να μιλήσει, ο Γ. Πέρρος τους αντέτεινε: «Κοιταχτείτε στον καθρέφτη σας... στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί» και κατέληξε: «Καλούμε την εργατική τάξη να κόψει τον ομφάλιο λώρο με τη ΓΣΕΕ και να συμπαραταχθεί με τις ταξικές δυνάμεις».
Κλείνοντας οριστικά αυτό το ποστ, να πούμε πως το ίδιο ισχύει και για το ΠΑΣΟΚ και τους συνοδοιπόρους των επιλογών του πως είναι "είναι πολύ μικρό το μπόι τους για να κρίνουν το τιμημένο ΚΚΕ».
Εκεί στο ΠΑΣΟΚ μετρούν τη σκιά τους για μπόι και κάνοντας χυδαίο αντικομμουνισμό. Μόνο πως το ξέρουν καλά αυτή τη φορά και οι ίδιοι, πως στον πόλεμο που άνοιξαν, θα έχουν πόλεμο και αυτός δεν πραγματοποιείται με όρους συστήματος, αλλά με όρους μετώπου και κινήματος και γι αυτό είναι από χέρι χαμένοι.

Ράδιο Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/11/27/%ce%a3%ce%b5_%cf%81%cf%85%ce%b8%ce%bc%ce%bf%cf%8d%cf%82_Dubai_rock,_E%ce%95__%ce%a0%ce%91%ce%a3%ce%9f%ce%9a radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Σε ρυθμούς Dubai rock, EΕ &ΠΑΣΟΚ 2009-11-27T11:27:00-05:00 2009-11-27T11:27:00-05:00 Συνειδητά δεν θέλουμε να γράφουμε πια τίποτα το πολιτικό. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα όλο και πιο πολύ το αναβάλουμε μιας και δε θεωρούμε το blogging καμία σοβαρή διαδικασία πολιτικής παρέμβασης καταγράφουμε "αδόκιμες" ακανόνιστες δικές μας σκέψεις. Πρέπει να τονίσουμε πως είναι τόσο δυνατή η ανάγκη μας να γράψουμε λόγω και των επικείμενων εξελίξεων μετατρέποντας την αντανάκλαση των πολιτικών δρώμενων σε μια ιδεολογική αφαιρετική σκέψη κυρίως για να τα έχουμε καλά με μας τους ίδιους και να μοιραστούμε τις σκέψεις μας με όλους και όλες εσάς.
Αυτές τι μέρες στο Dubai εκδηλώθηκε ένα τμήμα της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος. Χόρεψε με την "πτώχευση" της η "Dubai World" δηλαδή η "κρατική κατασκευαστική εταιρία" όχι μόνο το εν λόγω Εμιράτο αλλά το σύνολο της χρηματιστικής ολιγαρχίας. Όμως οι μεγαλύτερες επιπτώσεις εμφανίστηκαν στο χρηματιστήριο του Λονδίνου, δηλαδή στην πλέον εξαρτημένη και συνδεμένη ιμπεριαλιστική οικονομία με τα ΗΑΕ και αντί για χορός έμοιαζε με μια ισχυρή σεισμική δόνηση χωρίς προηγούμενο.
Μπορεί στην κρατική εταιρία διαχείρισής τεχνητών νησιών και πωλήσεων γης "Dubai World", να βρέθηκε μια τρύπα 60 δισεκατομμυρίων ευρώ στην "ατμομηχανή" της, όμως αυτή η τρύπα μεταδόθηκε με ένα φτάρνισμα μεταφέροντας την "γρίπη των καπιταλιστικών χοιριδίων" στα ευρωπαϊκά και όχι μόνο χρηματιστήρια κάνοντας τα όλα μαζί να χορεύουν στους ρυθμούς του Dubai Rock.
Η κρίση αυτή ήταν αναμενόμενη, γιατί ήταν συνέχεια της καπιταλιστικής κρίσης της "κτηματικής πίστης του Νοεμβρίου του 2007 στις ΗΠΑ και αυτής του Αυγούστου - Οκτωβρίου 2008 στην Αυτοκινητοβιομηχανία και στο τραπεζοπιστωτικό σύστημα στις ΗΠΑ και στην ΕΕ , γιατί πολύ απλά στον μονοπωλιακό καπιταλισμό οι τέσσερις βασικές αντιθέσεις του συστήματος διογκώνονται και σε καμία περίπτωση και δεν νουθετούνται...
1)Η αντίθεση της κοινωνικής παραγωγής και του κεφαλαίου στο μονοπωλιακό καπιταλισμό είναι ακόμα πιο οξυμένη και αναπτύσσεται κατά γεωμετρική πρόοδο γιατί έχει συσσωρευτεί στην πιο ολοκληρωμένη μορφή συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης τους σε ακόμα πιο λίγα χέρια. Τα μονοπώλια στο εσωτερικό τους, στα σωθικά τους δηλαδή, εκτρέφουν τους ιούς της οικονομικής γρίπης χωρίς κανένα φάρμακο να υπάρχει στον ορίζοντα γιατί πολύ απλά δεν μπορεί να υπάρξει και αν υπάρχει κάτι που "φτιασιδώνει" την κατάσταση παρά μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα και σε ένα ορισμένο βαθμό. Γι αυτό και ο πόλεμος σε όλες τις εκφάνσεις του πολιτικό - ιδεολογικές και στρατιωτικές είναι το ανώτατο στάδιο.
2)Στον μονοπωλιακό καπιταλισμό οι σκοποί των παραγωγικών δυνάμεων και της ίδιας της καπιταλιστικής παραγωγής είναι σε μια αδιάκοπη ανταγωνιστική δραστηριότητα
Οι παραγωγικές δυνάμεις επιζητούν την ανάπτυξη τους και την βελτίωση των εργασιακών σχέσεων παραγωγής ακόμα και μέσα στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα [ερμαφρόδιτη κατάσταση, αλλά για ένα μικρό χρονικό διάστημα πραγματοποιήσιμη, όχι όμως όπως την γνωρίζαμε μέχρι σήμερα για το παρόν και ένα σύντομο τμήμα του μέλλοντος, αυτό της λαϊκής εξουσίας και οικονομίας που θα είναι η σκυτάλη για το σοσιαλισμό)] .
Φυσικά και το κεφάλαιο ενδιαφέρεται για τα κέρδη του και μόνο γι' αυτά. Όταν οι παραγωγικές δυνάμεις στα πλαίσια των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών και αντιθέσεων διαπιστώσουν μείωση των κερδών τους, προχωρούν αυτόματα στην καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων και προχωρούν σε μαζικές απολύσεις, η διαχωρίζουν τον χρόνο εργασίας σε πολλαπλές ταχύτητες(ήμιαπασχόληση, υποαπασχόληση, εταίροαπασχόληση και λοιπές ελαστικές σχέσεις εργασίες).
3)Παράλληλα με τα παραπάνω οι αντιθέσεις ανάμεσα στη σχετική οργάνωση της παραγωγής σε μεταποιητικούς - βιομηχανικούς κλάδους, μεταφορές, τηλεπικοινωνίες κατασκευές κλπ και την αναρχία σε κοινωνική κλίμακα, ο καπιταλιστικός καταμερισμός εργασίας και οι αντιθέσεις ανάμεσα σε πλούσιες αναπτυσσόμενες και υπανάπτυκτες χώρες διευρύνεται αδιάκοπα. Ακόμα και στις ίδιες τις μεγάλες καπιταλιστικές χώρες οι έντονες αντιθέσεις μέσα στα ίδια τα μητροπολιτικά τους κέντρα είναι τέτοιες που το άνοιγμα της ψαλίδας ανάμεσα σε κεφάλαιο και εργασία οξύνεται παραπέρα και η χύτρα ταχύτητας ψάχνει για βαλβίδες ασφαλείας που θα πραγματοποιούν ανώδυνες εκτονώσεις.
*Το Dubai ήταν ένα τμήμα τέτοιας ανώδυνης εκτόνωσης, όπου το λεγόμενο "jet set", (που δεν είναι ασφαλώς το μεγάλο κεφάλαιο, αλλά κάτι ενδιάμεσα υπολείμματα του , δηλαδή κάτι "ξιπασμένα" νεόπλουτα τμήματα των μεγαλομεσαίων και των μεσαίων στρωμάτων των χωρών τους, που κατά τον κ. Ανδριανόπουλο αποκαλούνται οι νέες οικονομικές δυνάμεις), γιατί αποτελούν πρότυπο ανάπτυξης σε όλες τις κοινωνίες. Είναι το κατά την δεκ' του '70 και του '80 American Dream που ήταν διαθέσιμο όχι μόνο στην Αμερική. Αυτά τα μεταπρατικά παρασιτικά στοιχεία των ενδιάμεσα εξαρτημένων στρωμάτων του κεφαλαίου και των ταξικών κοινωνιών αποτελούν τον οδηγό για τα λούμπεν στοιχεία των μικρομεσαίων στρωμάτων της πόλης και του χωριού, αλλά και της εργατικής αριστοκρατίας διαμέσου του λεγόμενου star system.
4)Με όλες τις παραπάνω αντιθέσεις ως συνέχεια η μια της άλλης χωρίς το σημείο με τον αστερίσκο, δημιουργούν πεδίο δόξης λαμπρόν για τις καπιταλιστικές κρίσεις υπερπαραγωγής και υποκατανάλωσης σε τέτοιο βαθμό που ότι παράγει η εργατική τάξη να μην μπορεί να το καταναλώσει αφού όλο και περισσότερα τμήματα της μπαίνουν μαζικά στην ανεργία. Δεν είναι μόνο αυτό, αλλά και ο κατακερματισμένος χαρακτήρας της, τόσο που να μην μπορεί να καταναλωθεί αυτό που παράγει ο ένας εργατικός κλάδος για ένα άλλο η για τα σύμμαχα φτωχομεσαία στρώματα που και αυτά συμπιέζονται σε τέτοιο βαθμό που καθίσταται αδύνατη η κατανάλωση.
Φυσικά η ηθική του μονοπωλιακού κεφαλαίου είναι τέτοια σήμερα που τύπου Κεϋνς ρυθμίσεις δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν αντικειμενικά
Σήμερα δεν υπάρχει ούτε το ισχυρό λαϊκό κίνημα, ούτε ο σοσιαλισμός που γνωρίσαμε που αντικειμενικά ένωνε όλες τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στον κοινό στόχο - εχθρό (το σοσιαλισμό δηλαδή) όπου κάτω από την πίεση του τελευταίου τα μονοπώλια έδιναν κάποιες ψεύτο η καλές για τον καπιταλισμό παροχές και είχαν έστω και εικονικά ένα καλύτερο κοινωνικό και ανθρώπινο προσωπείο.
Σήμερα τα κέρδη επιστρέφουν "σχεδόν" εξ ολοκλήρου στην έρευνα και στην εφαρμογή της στην παραγωγή στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και των αυξανόμενων τάσεων για επιχειρηματικές επενδύσεις.
Στα αστικά κόμματα της εποχής μας δεν υπάρχει η παραμικρή σκέψη αλλά και δυνατότητα φορολόγησης του κεφαλαίου για το εποικοδόμημα ούτως ώστε να δοθούν παροχές στα φτωχά και γενικότερα στα λαϊκά στρώματα από την φορολόγηση του. Τόσο σε επίπεδο εθνικών όσο και διεθνικών συσχετισμών και όσοι προπαγάνδιζαν τον ευρωμονόδρομο , δηλαδή αυτά τα κόμματα που υπέγραψαν τις αντιλαϊκές συνθήκες και συμφωνίες κηρύσσοντας τα "χρυσά κουτάλια", σήμερα δεν είναι σε θέση να πάρουν έστω και μια εικονική φιλολαϊκή πολιτική.
Η χρεοκοπία της σοσιαλδημοκρατίας, του λαϊκού καπιταλισμού, του κοινωνικού φιλελευθερισμού αλλά και της "Νέας Αριστεράς" βρίσκετε σε αυτό ακριβώς το σημείο. Στο ότι όσο και αν θέλουν, ο καθένας από διαφορετική σκοπιά δεν μπορούν να κάνουν το παραμικρό, οι υπογραφές τους στις Ευρωσυνθήκες είναι πέρα για πέρα δεσμευτικές.
Το ευρωενωσιακό και όχι μόνο εποικοδόμημα στην εποχή μας, όχι μόνο δεν θέλει, αλλά δεν μπορεί κι όλας να επαναπροβεί σε νέο - κεϋνσιανίστικες παροχές, βρίσκεται σε ένα αδιέξοδο χωρίς καμία πύλη διαφυγής. Είναι αντικειμενικά δεδομένο πως την κρίση (που το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα δημιούργησε), θα την αντιμετωπίσει το ίδιο το σύστημα με θυσίες εκατομμυρίων εργαζόμενων ανθρώπων τόσο σε επίπεδο οικονομίας όσο και σε επίπεδο πολιτικής και στρατιωτικής αιχμαλωσίας για όσο, όταν και όπου χρειαστεί.
Η Γιουγκοσλαβία, το ΙΡΑΚ και το Αφγανιστάν ήταν μόνο το "ορεκτικό" για τον ιμπεριαλισμό, όπως και τα εκατομμύρια νέο-εξαθλιωμένων που θα προκύψουν απ' εδώ και πέρα, όλο το επόμενο διάστημα στο οικονομικοπολιτικό του σκέλος του, τον μονοπωλιακό καπιταλισμό. Σήμερα η ηθική της χρηματιστικής ολιγαρχίας απαιτεί την χρεοκοπία του μεγαλύτερου μέρους των φτωχών λαϊκών στρωμάτων σε πόλεις και χωριά αλλάζοντας την δανειακή της πολιτική και με πάρα πολύ σκληρούς όρους αναγκάζοντας τα να αποδεχτούν την ακόμη πιο σκληρή εργασιακή εκμετάλλευση. Τα "πάλαι ποτέ" εύκολα δάνεια στις λαϊκές οικογένειες αν δεν σταματήσουν υπό τη μορφή σαλαμοποίησης , θα απομυζούν τον τροφό τους την λαϊκή αποταμίευση βγάζοντας τεράστια κέρδη από αυτήν αποδίδοντας κάτι μηδενικά επιτόκια σε κλειστές προθεσμιακές καταθέσεις της τάξης του 0,01%. Το κεφάλαιο πάνω στον κατακλυσμιαίο ανταγωνισμό του θα οδηγήσει χιλιάδες κόσμο στα πεζοδρόμια και στην ζητιανιά, θα αναγάγει την φιλανθρωπία και τον εθελοντισμό σε καθήκον από αυτούς που δεν θα έχουν ούτε στον ήλιο μοίρα.
Σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε μέσα στον ίδιο τον μονοπωλιακό καπιταλισμό που σαπίζει, σαπίζουν και τα παιδιά του και παίρνει μια άλλου είδους τρομοκρατική για τους λαούς όψη, όχι απαραίτητα με εθνικοσοσιαλιστικά χαρακτηριστικά(τον ρόλο αυτό τον έχει αναλάβει εργολαβικά η σοσιαλδημοκρατία) αλλά οι επικείμενες αναδιατάξεις του πολιτικού σκηνικού με επιχειρηματίες, manager, δημοσκόπους και διαφημιστές και τα νέα πιλοτικά - πολιτικά κόμματα που θα επιχειρήσουν να διαμορφώσουν όπου μπορούν. Η καπιταλιστική κρίση ακόμα και να επουλωθεί (επουλώνεται με τσουνάμι αντιλαϊκών μέτρων), θα γεννήσει νέες ακόμη μεγαλύτερες. Με τσιρότα και παραμάνες θα κρατηθεί ο καπιταλισμός και θα είναι ισχυρός και έτσι, το ζήτημα είναι να αναπτυχθούν η ισχυροποιηθούν τα λαϊκά κινήματα γενικά, το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα στη χώρα μας για ανασχέσουν αρχικά ότι μπορούν για να περάσουν το λαό στην αντεπίθεση. Η καπιταλιστική κρίση δεν είναι κρίση γενική, είναι κρίση του συστήματος και των κανόνων της αγοράς, της ανταγωνιστικότητας και της επιχειρηματικότητας, είναι αποτέλεσμα των παραγωγικών σχέσεων και των πολιτικών τους εκπροσώπων.
Σε λίγες μέρες αισίως θα μπούμε στο δεύτερο μήνα με το ΠΑΣΟΚ διακυβέρνηση και όλο και περισσότεροι κατανοούν πως καμία από τις έστω και μηδενικές αυξήσεις που εξήγγειλε προεκλογικά δεν θα πραγματοποιηθεί και μέχρι τον Ιούλιο σύμφωνα και με τις δεσμεύσεις που έχει στην ΕΕ θα πρέπει να έχει φέρει εις πέρας το νέο πακέτο ασφαλιστικών μέτρων, φυσικά δεν θα περιοριστεί μόνο εκεί, γιατί για πρώτη φορά στην μετά το 1974 εποχή ο ΣΕΒ προλαλεί, προκαλεί και προκαθορίζει την πολιτική των συλλογικών συμβάσεων.
Φυσικά μετά τους αντιασφαλιστικούς νόμους Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιάς και τις προηγούμενες αυξήσεις ορίων ηλικίας που ο ένας νόμος κληροδοτούσε στον άλλο τώρα θα έχουμε ως προαπαιτούμενο για το μεγάλο κεφάλαιο το πιο σκληρό πακέτο μέτρων που θα αφορούν το ασφαλιστικό. Μέχρι το 1985 τα ταμεία είχαν διπλά και τριπλά αποθεματικά, παρότι από το 1950 και μέχρι τότε που το επιτόκιο στις προθεσμιακές και τα κλειστά ήταν στο 25-35%, οι κυβερνήσεις τα έβαζαν από 0 έως 2% στην καλύτερη των περιπτώσεων. Για την ιστορία να θυμίσουμε πως πριν την επίσημη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων από το ΠΑΣΟΚ το 1997-1998, τις ίδιες τις ελαστικές σχέσεις εργασίας τις βλέπαμε δειλά - δειλά να εφαρμόζονται - δοκιμάζονται στα τότε νεαρά ΜΜΕ και σε επιχειρήσεις που διατηρούσαν διάφορα στελέχη του "κινήματος". Φυσικά είχαν προηγηθεί το πραξικόπημα στη ΓΣΣΕ το 1986 από την ΠΑΣΚΕ οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου του μακαρίτη του Γιαννόπουλου, που απαγόρευε αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό(οι παλαιότεροι θα θυμούνται τη μήνυση στο Ριζοσπάστη για τις αυξήσεις που είχε κάνει στο προσωπικό της Τυποεκδοτικής), το κόψιμο της ΑΤΑ από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, καθώς επίσης και τους μύριους κοινωνικούς διαλόγους που επιβάλει πάντα η ΕΕ για να επικαιροποιήσει μέσω των διαλόγων την αντιλαϊκή - αντεργατική πολιτική της που ήταν είναι και θα είναι αποτελέσματα της συνθήκης του ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ.
Φυσικά το ΠΑΣΟΚ ως γνήσιο τέκνο της σοσιαλδημοκρατίας βάζει πλάτη μέσω του συμβιβασμένου εργατοπατερισμού για να παρθούν τα όποια αντιλαϊκά μέτρα ντιρεκτίβες της ΕΕ που όμως ψήφισαν σύσσωμα ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΝ. Η χειραγώγηση του συνδικαλιστικού κινήματος ιστορικά πραγματοποιείται μονίμως και με τις πιο δόλιες μέθοδες πάντα από την σοσιαλδημοκρατία. Χρησιμοποιείται για να περάσει ακόμη πιο σκληρά αντιλαϊκά μέτρα προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου αναπτύσσοντας τον αντικομμουνισμό και την κατασυκοφάντηση του λαϊκού κινήματος με παραπλανητικούς όρους συμψηφισμούς και ψέματα . Η σοσιαλδημοκρατία χρησιμοποιεί την εργατική αριστοκρατία και τον ψευτοδιάλογο μέσα από ένα είδους ανώτερου κοινωνικού εταιρισμού.
Επίσης για την ιστορία να θυμίσουμε πως πριν την ελεύθερη πτώση του ΠΑΣΟΚ το 2004, στα προγράμματα του είχε σχέδια με τα οποία ο ΣΔΟΕ θα έμπαινε στα σπίτια για οικονομικούς ελέγχους, κάτι που σκέφτεται να επαναφέρει και πάλι το ΠΑΣΟΚ, όπως και μια νέα μορφή φορολογίας υπέρ των ταμείων. Την ίδια στιγμή πρώτο είχε μειώσει τον φορολογικό συντελεστή των ΑΕ από 45 σε 35% και η ΝΔ την έστειλε στο 25% με προοπτική το 15%.
Πραγματικά το αστικό κοινωνικό και πολιτικό κατεστημένο στη χώρα μας βρίσκεται σε "κατάσταση συναγερμού" και φυσικά δεν είναι τίποτα τυχαίο.
Η πρώην κυβέρνηση "παρέδωσε κλειδιά" γιατί αρνούταν να αναλάβει εξ ολοκλήρου το ρόλο της, δηλαδή την ακόμα μεγαλύτερη επιθετικότητα του κεφαλαίου για να μην εξαφανιστεί πολιτικά. Το μεγάλο κεφάλαιο εξάλλου είχε επιλέξει το άλλο πόδι του το ΠΑΣΟΚ και στην παρούσα φάση δεν ήθελε την ΝΔ ως εκτελεστικό του όργανο, όχι μόνο γιατί δεν θα μπορούσε να περάσει με την ίδια "ευκολία" τα πιο αναβαθμισμένα αντιλαϊκά μέτρα της στρατηγικής της Λισσαβόνας, αλλά για να μπορεί να υπάρχει ως εναλλακτική πολιτική λύση το αμέσως επόμενο διάστημα και μάλιστα μέσα από ένα ακόμα πιο συντηρητικό προσωπείο και με ένα "σιδερένιο" ηγέτη νομιμοποιημένο από 750.000 "Νεοδημοκράτες".
Σήμερα τα αστικά πολιτικά κόμματα θέλουν ένα ισχυρό τρίτο πόλο, ο Συν/Σύριζα δοκιμάστηκε και κρίθηκε αναποτελεσματικός στην αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων μέσα στην "αριστερά", το ΛΑΟΣ κρίνεται ανεπαρκές με τις δίγλωσσες και πολύγλωσσες πότε λαϊκίζουσες και πότε κατάμαυρες τοποθετήσεις του που θυμίζουν γλώσσα της εποχής του Συναγερμού επί "Στρατάρχη" Παπάγου, οι δε οικολόγοι έγιναν το όχημα καλλωπισμού του ΠΑΣΟΚ και πήραν δρόμο για την πρόωρη "απόσυρση" τους.
Ο τρίτος πόλος κατά το σημερινό πολιτικό σύστημα πρέπει να είναι κάπου ανάμεσα στο μεγάλο κέντρο, τους επιχειρηματίες και τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, πρέπει να είναι εικονικά "άφθαρτος" και πολιτικά ο πλέον ικανός πολιορκητικός κριός της καταλήστευσης του λαϊκού εισοδήματος, να αναπτύσσει αντικομμουνισμό όχι μόνο προς το ΚΚΕ, αλλά κυρίως προς το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα.
Το επόμενο διάστημα είναι οικονομικά κάπου ανάμεσα στην περίοδο του μεσοπολέμου με ακόμα πιο σκληρά χαρακτηριστικά στην μορφή και πολιτικά κάπου ανάμεσα στην περίοδο του 1964-1965, όπου ο παππούς του σημερινού πρωθυπουργού αντικατέστησε τον "Θείο" Κ. Καραμανλή του χτεσινού προέδρου της Ελληνικής Κυβέρνησης. Όπως και ο χτεσινός έτσι και ο "Θείος" έπεσε κάτω από τα βάρη των ατελείωτων σκανδάλων των συνεργατών του και την πίεση του λαϊκού κινήματος με το 114. Φυσικά όπως και τότε, έτσι και σήμερα η εναλλαγή ήταν αναγκαία και τότε και σήμερα. Πέρα από την ίδια σε σχέση με τα ονόματα εναλλαγή προσώπων (και όχι πολιτικών) που πραγματοποιήθηκε δια μέσου μιας γιγαντιαίας εξαπάτησης του Ελληνικού λαού, τότε και σήμερα το ζήτημα για το τότε και σημερινό αστικό πολιτικό σύστημα ήταν και είναι η παραπέρα εξέλιξη του συστήματος με ακόμη πιο σκληρούς όρους για την εργατική τάξη και τους συμμάχους της. Τότε με οδηγό την Φρειδερίκη και την Αμερικάνικη πρεσβεία, σήμερα με τους Μίχαλους και τα Ευρωενωσιακά μονοπώλια στο όνομα της κρίσης και των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.
Στο όνομα της κρίσης και με μπούσουλα την στρατηγική της Λισσαβόνας η σημερινή κυβέρνηση όσο αντέξει και μέχρι να δώσει την σκυτάλη στην επόμενη θα πάρει τέτοια αντιλαϊκά μέτρα που αυτά των κυβερνήσεων Ράλλη, Α. Παπανδρέου 1985-89, Μητσοτάκη, Σιμήτη και Καραμανλή, παρότι συνέχεια τους και πατώντας σε όλους τους αντιλαϊκούς νόμους, θα μοιάζουν με παιδικά παιχνίδια...
Έρχεται λαίλαπα και μπορεί οι εργαζόμενοι να μην την έβλεπαν, ωστόσο μπορούν να ακυρώσουν την ψήφο τους στους δρόμους δίπλα στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα.
Ο επίλογος είναι αντιγραφή επικόληση του κεντρικού άρθρου του Κυρ. Ριζοσπάστη.
"Η νέα επίθεση, που έχουν εξαπολύσει ενάντια στα εργασιακά και τα ασφαλιστικά δικαιώματα κεφάλαιο, κυβέρνηση, ΕΕ, με τη συμφωνία της ΝΔ, είναι καθολική. Καθολική πρέπει να είναι και η αντεπίθεση της εργατικής τάξης, των φτωχών αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων στις πόλεις, της νεολαίας και των γυναικών από τα καταπιεσμένα λαϊκά στρώματα. Ο,τι έχει απομείνει από τα ασφαλιστικά δικαιώματα μπαίνει στην κλίνη του Προκρούστη. Οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες βάζουν πλάτη για την προώθηση των αντιασφαλιστικών σχεδίων σε όφελος του κεφαλαίου. Στην ίδια ρότα, καπιταλιστές και κυβέρνηση επιδιώκουν μείωση του εργατικού, του λαϊκού εισοδήματος, τόσο με την επιβολή εισοδηματικής πολιτικής και συλλογικών συμβάσεων που θα καθιερώνουν μισθούς και μεροκάματα πείνας, όσο και με φόρτωμα των βαρών της κρίσης στο λαό. Η ενιαία απάντηση με ταξική αντεπίθεση είναι επιβεβλημένη. Και πρέπει να εκφραστεί με την επιτυχία της απεργίας στις 17 Δεκέμβρη, που κάλεσε το ΠΑΜΕ, διεκδικώντας ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών της εργατικής, της λαϊκής οικογένειας".

Ράδιο Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/11/09/60_%ce%a7%ce%a1%ce%9f%ce%9d%ce%99%ce%91_DDR radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): 60 ΧΡΟΝΙΑ DDR 2009-11-09T19:44:00-05:00 2009-11-09T19:44:00-05:00 Έχουν περάσει 20 χρόνια από την ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΛΔΓ, την προσάρτηση της στην ΟΔΓ παράλληλα με την καπιταλιστική παλινόρθωση και τίποτα δεν θυμίζει το ένδοξο παρελθόν της.
Ήταν η ίσως πιο ανεπτυγμένη Ευρωπαϊκή χώρα σε όλα τα επίπεδα μα κυρίως ήταν μια σοσιαλιστική χώρα που δίπλα της δυτικότερα ο ιμπεριαλισμός καραδοκούσε να την ανατρέψει με κάθε τρόπο και σε κάθε περίπτωση, ακόμα και αν διακυβεύονταν ένας νέος παγκόσμιος πόλεμος. 'Ήταν τόσο μεγάλη η ανάπτυξη σε δείκτες και σε ποιότητα ζωής που η ίδια η ανάπτυξη της ΛΔΓ αποτελούσε σημείο αναφοράς σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ήπειρο. Ήταν τόσο μεγάλη η ταχύτητα ανάπτυξης αυτής της χώρας σε κοινωνικό, οικονομικό, τεχνικό και επιστημονικό επίπεδο που φόβιζε πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη σοσιαλιστική χώρα την καπιταλιστική δύση για τα επιτεύγματα της μιας και δεν ήταν "σλαβόφωνη" χώρα και κυρίως το δυτικότερο σοσιαλιστικό σημείο της Ευρώπης.
Η ΛΔΓ είχε άλλο ένα ατού μέσα στο έδαφος της, δηλαδή στην πρωτεύουσα στο Α. Βερολίνο όπου υπήρχε και το δυτικό τμήμα της πόλης. Μέχρι το τέλος του 1961 δεν υπήρχε τοίχος και η διέλευση ήταν ανοικτή για πάνω από 1.000.000 Βερολινέζους, ωστόσο όμως πολύ νωρίτερα ήδη από το καλοκαίρι του 1951 οι Αμερικανοί, οι Βρετανοί και οι Γάλλοι ζητούσαν επίμονα την κατασκευή ενός τοίχους ανάμεσα στα 2/4 της πόλης, δηλαδή στο μισό της ουσιαστικά λαμβάνοντας υπόψη πως ο δυτικός τομέας ήταν διοικούμενος υπό τους τρεις παραπάνω ιμπεριαλιστές. Η Επιμονή του μεγάλου ΣΤΑΛΙΝ παρά τους κινδύνους που ελόχευαν για την ΛΔΓ και αυτό αποδείχτηκε αργότερα δεν άφησε περιθώρια στους ιμπεριαλιστές να πραγματοποιήσουν τα σχέδια τους δηλαδή να τοιχίσουν την πόλη, χωρίζοντας την στα δυο.
Φυσικά αφορμή υπήρξε η εισαγωγή διαφορετικού νομίσματος από τη δυτική πλευρά της πόλης. Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και οι αρχές του Δυτικού Βερολίνου ξεκίνησαν τη συστηματική μετάλλαξη του Δ. Βερολίνου σε προγεφύρωμα του Ψυχρού Πολέμου σε κέντρο προκεχωρημένων επιθετικών και προβοκατόρικων ενεργειών όπου μυστικές υπηρεσίες και μονοπώλια συμμετείχαν οργανωμένα υποσκάπτοντας το νόμισμα της ΛΔΓ. Οργάνωναν λαθρεμπόριο με στόχο την αποσταθεροποίηση του σοσιαλιστικού συστήματος και την οργάνωση αντεπαναστατικών επιχειρήσεων καθώς και στρατιωτικών "γυμνασίων" που παραβίαζαν το προκλητικά το έδαφος της ΛΔΓ . Όλες αυτές οι μεθοδεύσεις προκαλούσαν μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση για την ειρήνη όχι μόνο στην περιοχή με αποτέλεσμα να υψωθεί το λεγόμενο τοίχος το οποίο διαλύθηκε το 1989.
Πίσω από τον αστερισμό των πανηγυρισμών για τα είκοσι χρόνια από "την πτώση του τοίχους αίσχους" όπως αποκαλούσαν το τοίχος του Βερολίνου κρύβεται ο πιο μεγάλος φόβος των Ιμπεριαλιστών. Ξέρουν πλέον, πως όχι μόνο ο λαός της πρώην ΛΔΓ, αλλά και ο λαός της ΟΔΓ(πρώην Δυτικής) και είναι πεισμένοι, ότι ο σοσιαλισμός της πρώτης έφερνε καλύτερα επίπεδα ζωής στους κατοίκους της, ότι το σύστημα δωρεάν δημόσιας παιδείας - υγείας είναι αφορμή για εφαρμογή αλλά και οι συγκρίσεις που αποδείχνουν την ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ, σε σχέση με τη καπιταλιστική βαρβαρότητα του σήμερα σε όλα τα επίπεδα.
Μπορεί σήμερα να ζει και να βασιλεύει η καπιταλιστική βαρβαρότητα ωστόσο όμως τα είκοσι χρόνια χωρίς τη ΛΔΓ, κάνουν επιτακτική την ανάγκη στους λαούς να υπάρχει στις αναμνήσεις, τις συγκρίσεις και τους συνειρμούς τους ως την μοναδική απάντηση στην κατ'εξακολλούθηση και κατά συρροή βεβήλωση της ζωής τους. Η ΛΔΓ ήταν τμήμα ότι πιο όμορφου έφτιαξε έως σήμερα η ανθρωπότητα του σοσιαλισμού και το χειρότερο είναι πως είναι ακόμα ζωντανή ανάμνηση στη συνείδηση τους ως η μοναδική εναλλακτική λύση για το μέλλον.

ΖΗΤΩ ΤΑ 60 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΛΔΓ

Ρ.Κολλεκτίβα

]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/10/31/%ce%a0%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%b5%ce%b3%ce%bf%ce%b9_%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%bc%ce%bf%ce%af_%ce%bc%ce%b5_%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%ba%ce%af%ce%bd%ce%b4%cf%85%ce%bd%ce%b5%cf%82_%cf%80%ce%bb%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%af%ce%b5%cf%82... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Περίεγοι συνειρμοί με επικίνδυνες πλαστογραφίες... 2009-10-31T19:48:00-04:00 2009-10-31T19:48:00-04:00 Η τρομοκρατία και τα προβοκατόρικα χτυπήματα της είναι το καλύτερο χαρτί για την αφαίρεση και άλλων δικαιωμάτων, το καλύτερο άλλοθι για ακόμη μεγαλύτερο χτύπημα του κόσμου της εργασίας.
Κάθε φορά που πλασάρονται τέτοιου είδους χτυπήματα την επομένη ακριβώς το λαϊκό κίνημα πρέπει να φυλάει τα ρούχα του. Είναι φανερό πως κάθε "τρομοκρατική" πράξη έχει ως στόχο τα δημοκρατικά δικαιώματα, το λαϊκό κίνημα και τις ελευθερίες, τις όποιες εμπάς ει περιπτώσει έχουν απομείνει στα υπολείμματα του αστικό -"δημοκρατικού" κράτους.
Είναι ηλίου φαεινότερο πως η λεγόμενη τρομοκρατία έχει βαθιές ρίζες μέσα στις μυστικές υπηρεσίες και στο πάντα έτοιμο κράτος και παρακράτος να τις εξαπολύσει, όταν όλοι οι παραπάνω αισθάνονται πως θα χάσουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους και κάτω από την πίεση του λαϊκού κινήματος χτυπούν προβοκατόρικα. Η λεγόμενη τρομοκρατία ουδεμία σχέση έχει με το επαναστατικό προτσές και τα εργατικά και λαϊκά κινήματα, είναι ο εν δυνάμει εχθρός τους. Αρκεί να δει κανείς το πότε δρουν οι λεγόμενοι τρομοκράτες , με ποιο τρόπο και τελικά αν έχει κερδίσει κάτι από αυτές τις επικίνδυνες για τους λαούς επιθέσεις, έστω και ένα λαϊκό κίνημα σε όλο τον κόσμο αλλά και στην πατρίδα μας. Απεναντίας έχει χάσει και την ακριβώς αμέσως επομένη μέρα το λαϊκό κίνημα βρίσκει απέναντι του την κρατική τρομοκρατία και καταστολή, που είναι ο αντίποδας της παρακρατικής, που πάντα δρα στο όνομα του λαού υπηρετώντας πάντα το κράτος και τους μηχανισμούς του. Από το βιβλίο του Κλεάνθη Γρίβα αντιφάκελος 17Ν αντιγράφουμε και επικολλούμε τα παρακάτω με τα οποία συμφωνούμε απολύτως, σημειώνοντας πως ουδέποτε ήμασταν οπαδοί του και ουδέποτε συμφωνούσαμε σε άλλες θέσεις του, ωστόσο στο ζήτημα της τρομοκρατίας τα συμπεράσματα του έχουν βάση και μας βρίσκουν σύμφωνους.
"Ιδρυτική πράξη της τρομοκρατίας στην Ελλάδα αποτελεί το απόρρητο παράρτημα που συνόδευε τη συμφωνία για την εγκατάσταση των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα (1955), με το οποίο η χώρα μας ανέλαβε την υποχρέωση να εφαρμόσει την τρομοκρατική Νατοϊκή "Επιχείρηση Stay Behind", που στα καθ' ημάς εξειδικεύτηκε με την κωδική ονομασία "Κόκκινη Προβιά". (Και συνεχίζει το βιβλίο να αποκαλύπτει)."Ο πυρήνας του επτασφράγιστου αυτού "Παραρτήματος" -που εξακολουθεί να παραμένει αυστηρά απόρρητο επί μισό αιώνα- αποκαλύφθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου, με δήλωσή του, το 1990: «Η παρακρατική οργάνωση "Κόκκινη Προβιά" δημιουργήθηκε το 1955, ως αποτέλεσμα ενός μυστικού παραρτήματος της συμφωνίας με βάση την οποία εγκαταστάθηκαν οι αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα» ("Ιντιπέντεντ", 16-11-1990). Αυτό το παράνομο παραστρατιωτικό και παρακρατικό δίκτυο έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στις εσωτερικές -και όχι μόνο- πολιτικές εξελίξεις σε όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και ήταν ο εμπνευστής, ο οργανωτής, ο καθοδηγητής και, κατά περίπτωση, ο ηθικός ή φυσικός αυτουργός σε όλες τις τρομοκρατικές ενέργειες που συγκλόνισαν τη χώρα κατά τη μεταπολεμική περίοδο". Φυσικά όλα αυτά όπως και χιλιάδες άλλες αποδείξεις για το ζήτημα της λεγόμενης τρομοκρατίας είναι γνωστά και ειδικά στους κομμουνιστές που παλεύουν ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την κάθε λογής τρομοκρατία του. Αρκεί να διαβάσει κανείς προσεκτικά τις προκηρύξεις των εγκάθετων παρακρατικών υποκειμένων που δρουν για λογαριασμό κάθε λογής και κοπής μυστικών υπηρεσιών και εις βάρος του λαϊκού κινήματος στη χώρα μας και θα καταλάβει άμεσα τις χυδαίες επιθέσεις προς το ΚΚΕ. Με την επίθεση της "νεοσύστατης" προβοκατόρικης οργάνωσης με την επικίνδυνη πλαστογράφηση του ηρωικού ονόματος της ΟΠΛΑ, οι προβοκάτορες επιχειρούν να διαμορφώσουν περίεργους συνειρμούς και συγχύσεις μέσα στο λαϊκό κίνημα και τους εγκάθετους αντικομμουνιστές όπως ο γνωστός εκπρόσωπος τύπου του ΛΑΟΣ, για ακόμα μεγαλύτερης μορφής και έκτασης χτυπήματος το λαϊκού κινήματος.

Ραδιο Κολλεκτίβα

Παραθέτουμε την ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την προβοκατόρικη προκήρυξη σχετικά με την επίθεση στο αστυνομικό τμήμα της Αγίας Παρασκευής. "Η «προκήρυξη» αυτών που πλαστογραφούν ονόματα και σύμβολα των λαϊκών αγώνων, όπως το όνομα της ηρωικής αντιστασιακής Ο.Π.Λ.Α., και που δηλώνουν ότι αναλαμβάνουν την ευθύνη της επίθεσης στο αστυνομικό τμήμα της Αγίας Παρασκευής, δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Έρχεται να επιβεβαιώσει τη θέση του ΚΚΕ ότι αυτές οι ενέργειες είναι έργο σκοτεινών και ύποπτων μηχανισμών. Ότι το πραγματικό κίνητρο της δράσης τους υπηρετεί αντιδραστικούς σχεδιασμούς, όπως η συκοφάντηση του επαναστατικού, λαϊκού κινήματος, η δικαιολόγηση μέτρων καταστολής και τρομοκρατίας σε βάρος του. Επιχειρούν να ταυτίσουν την προβοκατόρικη δράση μηχανισμών με το μαζικό λαϊκό επαναστατικό αγώνα που πραγματικά στρέφεται κατά του καπιταλισμού Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους, τους νέους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα στο σύνολό τους να επαγρυπνούν. Η αποτελεσματική αντιμετώπιση της προβοκάτσιας και συνολικά της δράσης των ποικιλόμορφων μηχανισμών των μονοπωλίων και του ιμπεριαλισμού μπορεί να γίνει μόνο με την ανάπτυξη ενός ρωμαλέου εργατικού λαϊκού κινήματος, που έχει στο στόχαστρο του σταθερά την εξουσία των μονοπωλίων."

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ

]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/10/22/%ce%9b%ce%b1%cf%8a%ce%ba%cf%8c_%ce%9c%ce%ad%cf%84%cf%89%cf%80%ce%bf_%cf%83%cf%84%ce%b7_%ce%bb%ce%b1%ce%af%ce%bb%ce%b1%cf%80%ce%b1_%cf%80%ce%bf%cf%85_%ce%ad%cf%81%cf%87%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Λαϊκό Μέτωπο στη λαίλαπα που έρχεται... 2009-10-22T20:13:00-04:00 2009-10-22T20:13:00-04:00 Δεν έχουμε την παραμικρή αυταπάτη και αμφιβολία για την πολιτική που θα εφαρμόσει η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Το είδαμε στην πιο πετυχημένη εκδοχή προεκλογικού πολιτικού συνθήματος, αυτού του ΚΚΕ στο "έρχεται θύελλα".
Εμείς λέγαμε "έρχεται λαίλαπα" γιατί το ξέρουμε καλά, το ΠΑΣΟΚ το έχουμε ζήσει στο πετσί μας και το ξέρουμε απ' έξω και ανακατωτά.
Τα αλήστου μνήμης έργα και οι ημέρες του είναι πολύ νωπά για να ξεθωριάζουν μέσα σε ένα αμελητέο πολιτικά χρονικό διάστημα - διάλειμμα των 5 1/2 χρόνων της ΝΔ, ακόμα ηχούν στα αυτιά μας οι φράσεις του πρώην πρωθυπουργού κ. Σημίτη ότι το ΚΚΕ είναι στα όρια της νομιμότητας, φυσικά και η νέα κυβέρνηση δεν πρόλαβε να βγει και μόλις χτες πραγματοποίησε έκτακτο αντικομμουνιστικό υπουργικό συμβούλιο.
Ας μην γελιόμαστε μπορεί για 5 1/2 χρόνια η ΝΔ να ήταν κυβέρνηση, ουσιαστικά όμως και πάλι το ΠΑΣΟΚ κυβερνούσε, σε δημόσια διοίκηση, σε εκατοντάδες δήμους και δεκάδες νομαρχίες. Εκεί όμως που ήταν παρών δίνοντας ρέστα αντιλαϊκών συμβιβασμών, ήταν τα κομβικά σημεία του εργατοπατερισμού στη ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΒΕΕ, ΓΕΣΑΣΕ, ΠΑΣΕΓΕΣ και όπου δεν μπορούσε από μόνο του έκανε τη συγκόλληση με την ουρά του τον ΣΥΝ/Σύριζα.
Αυτά ήταν τα πιο φανερά, γιατί στην πολιτική υπάρχουν και τα κρυφά χαρτιά που "αποκαλύπτουν" σε μόνιμη και σταθερή βάση, ψέμματα, συντονισμένες προβοκάτσιες και μαχητική απόκρυψη της πραγματικότητας ελέω φυσικά των χειραγωγημένων ΜΜΕ.
Οι αντιλαϊκοί νόμοι της περιόδου 1993 - 2000, βρήκαν τον απόλυτο εκφραστή τους την κυβέρνηση της περιόδου 2004-2009 στο πρόσωπο της ΝΔ. Από τώρα μέχρι την επόμενη της ΝΔ θα περάσει καιρός έτσι ώστε η εν λόγω να εφαρμόσει για λογαριασμό της πλουτοκρατίας, για μια ακόμη φορά και με φόρα τις ακόμα πιο αντιλαϊκές πολιτικές που περιμένουν στην γωνία.
Αυτά με το κοινωνικό και οικονομικό πολιτικό μέρος της "λαίλαπας" που επέρχεται, γιατί υπάρχει και ένα άλλο μέρος που είναι και αυτό πολύ σοβαρό γιατί διαμορφώνει συνειδήσεις και είναι ξανά προ των πυλών. Είναι αυτό της φαιοπράσινης προπαγάνδας. Επαναλαμβάνοντας τα ίδια αντικομμουνιστικά και αντιλαϊκά μέτρα της πολιτικής της μόνιμης λιτότητας από το 1985 και μετά, έχει ως βασικό στόχο να ξεκάνει συνειδητά την κοινωνική συνείδηση για μερικές ακόμη γενιές. Να κάνει το κεφάλι τους μύλο με αφορμή την τάχατες κατάργηση των stage και την μεταφορά τους στον ιδιωτικό τομέα ολοκληρωτικά διαιωνίζοντας τον ιμπεριαλισμό . Προφανώς στο "δημόσιο τομέα" παραμένουν οι συμβάσεις έργου, τα ΣΔΙΤ, οι ατομικές συμβάσεις εργασίας, τα ανασφάλιστα, η ημιαπασχόληση, η εταιροαπασχόληση, η απασχόληση με το κομμάτι, η οδηγία Μπολκενσταϊν(ενεργός και ανενεργός χρόνος εργασίας) και το δουλεμπόριο των επινοικιάσεων εργαζομένων. Όλα αυτά μαζί με τα "σταζ" αποκτούν χαρακτηριστικά ενός τεράστιου αντεργατικού τσουνάμι που στο διάβα του ισοπεδώνει μια για πάντα τα ήδη εξαρθρωμένα εργασιακά δικαιώματα στον λεγόμενο ιδιωτικό τομέα. Μόλις χτες κάποια ευγενέστατη κοπέλα χτυπούσε κουδούνια σπιτιών ζητώντας εργασία για να πληρώνει το νοίκι της εκεί φτάσαμε τελικά.
Αυτού του τύπου οι διαμορφωμένες συνειδήσεις της δεκαετίας του 1981-1991 δίνουν όρκο πίστης και τιμής έναντι πινακίου φακής φυσικά, στους πιο πιστούς υμνητές του μονοπωλιακού και Ευρωενωσιακού καπιταλισμού στους σοσιαλδημοκράτες Όλες αυτές οι συνειδήσεις που γαλουχήθηκαν στον πολιτισμό που έφερε φαρδιά πλατιά την σφραγίδα του ΠΑΣΟΚ, σήμερα αποτελούν το "αφάν γκατέ" των πιο "περισπούδαστων" πληρωμένων ματσουκοφόρων, κονδυλοφόρων, manager και διαχειριστών της κοινωνικής συνείδησης. Αυτά τα φερέφωνα είναι σκυλιά λυσσασμένα που γαβγίζουν σε όλους τους ρυθμούς και κλείνουν σε όλους τους τόνους, (είτε χορωδιακά είτε κατά μόνας, είτε από άκρα δεξιά είτε από κεντροαριστερά, είτε από τα πολυεθνικά, είτε από "ανεξάρτητα" και "δημοκρατικά" κέντρα και ΜΜΕ, είτε από υπερεπαναστατική φρασεολογία, είτε από αντιεξουσιαστική διάθεση), τον αντικομμουνισμό .
Συμμαθητές και συνάδελφοι μας που πέρασαν από τα χέρια μας στα ΜΜΕ, που δεν τα υπηρετήσαμε ποτέ(το λαό υπηρετούσαμε για περίπου 20 χρόνια και γι' αυτό είμαστε σε αυτόν τον τομέα χωρίς εργασία πια), σήμερα βλέπουμε να αρθρογραφούν και να περιφέρονται από ρεπορτάζ σε ρεπορτάζ και από εκπομπή σε εκπομπή, με τις ίδιες συνταγές της δεκ του 1980 και του 1990, στην προ των πυλών δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, χωρίς να μπορούν να κατανοήσουν πως αυτός είναι ο αιώνας του Σοσιαλισμού.
Με σπαστά ελληνικά και life style συμπεριφορές κυνηγούν το εφήμερο και αυτό που διαδίδεται από παντού, την παραπολιτική είδηση και την παραπαίουσα φτηνή πληροφορία από φιλοκυβερνητικές και φιλοσυστημικές πηγές αλλά και χιλιάδες blogs που προσφέρουν το τίποτα με μπόλικο καθόλου.
Αυτός ο (που)ροκ πολιτισμός της ενημέρωσης, της ψυχαγωγίας και της αισθητικής του "μεταμοντέρνου", μας αφήνει από αδιάφορους έως και εχθρικούς.
Αυτός ο πολιτισμός που βάζει από την κλειδαρότρυπα κάθε αντιλαϊκό νόμο και νομιμοποιεί την αφασία και τον κοινωνικό αμοραλισμό σε όλο του το μεγαλείο είναι η συνέχεια του αρχέγονου "διαίρει και βασίλευε".
Εκεί που οι λεγόμενοι "συντηρητικοί" δεν μπορούν να περάσουν ότι πιο αντεργατικό έχουν στην ατζέντα τους και το πρόγραμμα τους, αφήνουν την σοσιαλδημοκρατία, την εργατική αριστοκρατία και τον οπορτουνισμό συνολικά για να αναλάβουν δράση και να προλειάνουν το έδαφος ανοίγοντας δρόμους για να μην πούμε λεωφόρους σε ότι πιο γλοιώδες και απάνθρωπο για να εφαρμοστεί χωρίς καμία αντίδραση η έστω με ελάχιστες αντιδράσεις.
Ο ασκός του Αιόλου δεν ανοίγει από μόνος του, ανοίγει από τους διαθέσιμους οι οποίοι είναι και οι πιο διαθέσιμοι αντικομμουνιστές. Φυσικά υπάρχει και η συναισθηματική παγίδα που δίνει το δικαίωμα στους διαθέσιμους να προβοκάρουν. Είναι ξεκάθαρο δεν είμαστε ούτε αντιΠΑΣΟΚ, ούτε αντίΝΔ, ούτε αντίΣΥΝ/Σύριζα, είμαστε αντιιμπεριαλιστές και αντιπαλεύουμε το σύστημα και όποιος το υπηρετεί με πολιτικούς όρους και όχι κάτω από τη ζώνη.
Το να είναι κάποιος κομμουνιστής και ειδικά του ΚΚΕ, είναι ο μεγαλύτερος τίτλος τιμής που όταν τον αποκτήσει πρέπει να τον κατέχει μέχρι τους τίτλους τέλους.
Ναι είναι κάτι που απαιτεί θυσίες και αγώνες και αποτελεί συνέχεια των πιο μεγάλων παραδόσεων του λαού μας του πιο τιμημένου και πιο όμορφου μαζικού υποκειμένου που αυτός δημιούργησε το κόμμα του.
Το να μην είναι κομμουνιστής είναι φυσιολογικό και ανθρώπινο, ωστόσο όμως το κόμμα τον θέλει ως σύμμαχο, όταν είναι εργάτης και φτωχομεσαίο στρώμα της πόλης και του χωριού, ακόμα και αν αυτός έχει και γενικές και επί μέρους διαφορές και διαφωνίες.
Το να είναι κανείς αντικομμουνιστής όμως είναι απάνθρωπο και η λαίλαπα επειδή ακριβώς είναι απάνθρωπη και κατευθυνόμενη από τα πιο αντιλαϊκά κέντρα της ΕΕ των μονοπωλίων, είναι χρήσιμη για το σύστημα αυτή ακριβώς την ώρα.
Θέλει μέτωπο σε Αντιιμπεριαλιστική, Αντιμονοπωλιακή και Δημοκρατική κατεύθυνση που ως στόχο θα έχει το σοσιαλισμό.
Σήμερα το 2009 και αύριο το 2010 έρχονται μέτρα που ακόμα και ένα τμήμα του αστικού πολιτικού κόσμου, δηλαδή του πολιτικού προσωπικού της άρχουσας τάξης το φοβίζουν μιας και δεν μπορούν να βάλουν πλέον το παραμικρό βέτο στους πατρόνους τους. Δε μιλάμε φυσικά για εκείνο το αντικομμουνιστικό τμήμα των κεντρογενών διαθέσιμων, που στις πιο δύσκολες για το σύστημα στιγμές, έκαναν την πιο επιθετική αντιλαϊκή πολιτική πράξη και που πρώτο στόχο είχε την αποδυνάμωση του ΚΚΕ. Αυτό εξηγείται, γιατί οι κεντρογενείς δυνάμεις ξεκίνησαν ως πολιτικοί εκφραστές των μεσαίων στρωμάτων(τάξη τα ονόμαζαν αυτές) και επειδή δεν είναι τάξη κατέληξαν να υπηρετούν το πολύ μεγάλο κεφάλαιο, καλύτερα και από τα κλασσικά "συντηρητικά" κόμματα.
Σε αυτή τη φάση δηλαδή σήμερα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αναλαμβάνει να παίξει αυτό τον αντιλαϊκό ρόλο και σε τέτοιο βαθμό, γιατί η ΝΔ ως η "Γκωλική" έκφραση της άρχουσας τάξης(δηλαδή του σταθερού αστικού έθνους κράτους της ισορροπίας, σε συνδυασμό με τον Ευρωπαϊκού τύπου κράτους πρόνοιας μεταπολεμικό καπιταλισμό αλλά και το λαϊκό καπιταλισμό που αυτή πρεσβεύει) , χρεοκόπησε προσωρινά. Η ΝΔ δεν θα μπορούσε ποτέ να πάρει σε τέτοιο βαθμό, τέτοιου είδους μέτρα γιατί θέλει σταθερό και χωρίς αναταράξεις το αστικό κράτος σε επίπεδο εποικοδομήματος, εξάλλου το ΠΑΣΟΚ ελέγχει τις ηγεσίες του συμβιβασμένου συνδικαλιστικού κινήματος και κατά αυτήν θα τα περάσει πιο εύκολα.

Ράδιο Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/10/06/%ce%9a%ce%bf%cf%88%cf%89%cf%87%ce%ad%cf%81%ce%b7%ce%b4%ce%b5%cf%82_%cf%8c%ce%bb%ce%bf%cf%85_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%ba%cf%8c%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%85_%ce%b5%ce%bd%cf%89%ce%b8%ce%b5%ce%af%cf%84%ce%b5 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Κοψωχέρηδες όλου του κόσμου ενωθείτε 2009-10-06T19:54:00-04:00 2009-10-06T19:54:00-04:00 Δεν έχουν περάσει ούτε καν 49 ώρες από τότε που βγήκε το περιβόητο exit poll που συνιστούσαν 29 κατασκευαστές πλυντηρίων της κοινωνικής συνείδησης και μέχρι τώρα στο γραφείο, στο δρόμο, στη παραλία(αυτό χτες), μας πλησίασαν πάνω από 20 γνωστοί και άγνωστοι που μας γνωρίζουν είτε από το ραδιόφωνο, είτε από τη εργασία μας (περαστικοί απ' το γραφείο κλπ), είτε από τις παραλίες είτε από την τηλεόραση που σε παλαιότερες εκλογικές αναμετρήσεις(κυρίως σε Δημοτικές και Νομαρχιακές), εκπροσοπούσαμε τους συνδυασμούς μας αλλά και από άλλες πλευρές.
Δεν θα επεκταθούμε και πολύ, αλλά το πρώτο δείγμα ήρθε από την αίθουσα του εκλογικού τμήματος που ήμασταν εκλογικοί αντιπρόσωποι Μόλις ο συνάδελφος εκ της ΝΔ είδε από το κινητό τηλεορασάκι (που είχε εφοδιάσει το εκλογικό τμήμα ο άλλος ο συνάδελφος του ΠΑΣΟΚ με τον οποίο ήμασταν συμπαίκτες πριν 20 χρόνια στα παιδικά και εφηβικά τμήματα καλαθοσφαίρισης στον Α.Ο.Κύδων), τα πρώτα αποτελέσματα ξέσπασε ειδικά όταν η εκτίμηση αποτελέσματος έδειξε τις 10 ποσοστιαίες μονάδες ως τελικό αποτέλεσμα. Τότε και με ύφος ταύρου μαινόμενου, μας αποκάλυψε πως οι "Μητσοτακικοί" τους έκαναν πόλεμο και τους έλεγαν εδώ και μέρες πως οι 3-4 μονάδες θα γίνουν δέκα για να φύγει ο Καραμανλής, πως αν βγει η Ντόρα μας είπε πως εμάς θα ψηφίσει γιατί θεωρεί πως είμαστε τίμια στοιχεία και δεν βαράμε ποτέ τον αντίπαλο κάτω απ' τη ζώνη με παραπολιτικούς όρους, αλλά μόνο με πολιτικούς(κατά τη γνώμη μας αν ήταν να μας στηρίξει θα το είχε κάνει).
Την επομένη σε κουβέντες που μας έκαναν διάφοροι σε διάφορα σημεία που αναφέραμε παραπάνω "αγανακτισμένοι" Νεο Δημοκράτες μας έλεγαν με πόνο ψυχής για τις 10 μονάδες διαφορά που είχαν απ' το ΠΑΣΟΚ, πως κακώς ψήφισαν άλλοι ΠΑΣΟΚ, άλλοι Σύριζα και πως αυτό προφανώς ήταν πανελλαδικό φαινόμενο.
Παράλληλα με αυτούς μας πλησίασαν και κάτι άλλοι που δεν ανήκουν πουθενά αλλά ψήφισαν ΠΑΣΟΚ. Ήταν ανάμεσα σε εμάς και το ΠΑΣΟΚ (έτσι μας είπαν) όμως τελικά σκέφτηκαν να δώσουν μια τελευταία ευκαιρία(άραγε πόσες τελευταίες ευκαιρίες θα δώσουν στους μελλοντικούς επίδοξους σωτήρες) στο Γιώργο, αλλά το μετάνιωσαν αμέσως μετά. Καλά ποιους νομίζουν πως κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους κοροϊδεύουν. Επίσης πότε αυτοί πρόλαβαν να απογοητευθούν ούτε που το καταλάβαμε εφόσον γι' αυτούς το κριτήριο δεν είναι το σύστημα εκμετάλλευσης μέσα από την παραγωγική διαδικασία, αλλά οτιδήποτε άλλο ακόμα η αύξηση των 0.30 του ευρώ την ημέρα είναι καλή(δηλαδή το εμπόριο ελπίδας). Μας έλεγαν πως με το που άκουσαν για τον Στρίγκλις, την σκέψη για κατάργηση των υπουργείων Μακεδονίας - Θράκης και Αιγαίου από την νέα Κυβέρνηση και φυσικά τις νέες υπουργοποιήσεις που δεν θα ήταν τελικά από εξωκομματικούς όπως τους είχαν τάξει εξοργίστηκαν
Είχαμε μεγάλη δόση υπομονής και τους ακούγαμε χωρίς να πούμε τίποτα, πως το καταφέραμε δεν ξέρουμε, ειδικά όταν ακούσαμε το εξής "αν συνεχίσουν έτσι, αν τους ξαναψηφίσουμε μα την Παναγία θα τα κόψουμε Σύριζα", και τους είπαμε: "Βέβαια έχετε δίκιο, ΣΥΡΙΖΑ θα ψηφίσετε για να συγκυβερνήσει με το ΠΑΣΟΚ και να το πάει πιο αριστερά για να μην ξαναβγεί η "επάρατος" (δεξιά) "που έλεγε και ο μακαρίτης ο Χαρίλαος ειρωνικά.
Εδώ και ένα 48ωρο έχουμε ακούσει κάθε λογής παραπολιτικές μαλακίες(συγνώμη για τη φράση αλλά έχουμε φτάσει στο μη περαιτέρω). Κάθε είδους παραπολιτική μπουρδολογία, από τους σχεδιασμούς ανατροπής των "Καραμανλικών" από τους "Μητσοτακικούς", μέχρι του ότι το ΠΑΣΟΚ τους έπεισε για "φιλολαϊκή πολιτική", αλλά αν το ξαναψηφίσουν, τα είπαμε παραπάνω.
Στα χωριά μας λένε το εξής "αυτός που ξετσικαλίζει, ξετσικαλίζει κάθε φορά για τελευταία".
Γι' αυτό ρε παιδιά αφήστε μας με τα σενάρια σας και λύστε τα προβλήματα μόνοι σας, αφού ψηφίσατε εκεί που ψηφίσατε καλά κάνατε αλλά μην μας παραπονιέστε μετά δε σας φταίμε εμείς. Κάνατε λάθος για πολλοστή φορά(δικαίωμα σας), τουλάχιστον μη μας λέτε πως ήμασταν η επιλογή σας και στο τέλος αλλάξατε γνώμη, "μην μας ζαλίζετε στον έρωτα" που λέει και ο λαός.
Από το 1993 που ψηφίσαμε για πρώτη φορά, αλλά ακόμα και από τις εκλογές του 1985, (τότε που γίναμε μέλη της ΚΝΕ), σε όλες τις εκλογές έχουμε βαρεθεί να ακούμε το ίδιο παραμύθι...
Αν είστε ειλικρινείς πηγαίνετε να γραφτείτε στα σωματεία σας και αλλάξτε τους συσχετισμούς δυνάμεων από τα κάτω υπέρ του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος και τη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών, έλεος πια. Εσείς βάζετε τη φόλα στις κάλπες και μετά το μετανιώνετε, και το χειρότερο με τις επιλογές σας την τρώμε και εμείς μαζί με σας;
Πέραν του ότι όταν σας προειδοποιούμε για την πολιτική που θα ακολουθήσουν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και Οικολόγοι Πράσινοι μας χλευάζεται, αλλά μόλις αποδειχτεί το δίκιο μας μας κοροιδεύτε κι όλας με τα χέρια σας που τάχατες θα κόψετε αν τους ξαναψηφίστε, φτάνει πια....

Ράδιο Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/10/03/KKE_%ce%99%ce%a3%ce%a7%ce%a5%ce%a1%ce%9f_%ce%97_%ce%95%ce%9b%ce%a0%ce%99%ce%94%ce%91_%ce%95%ce%99%ce%9d%ce%91%ce%99_%ce%95%ce%94%ce%a9 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): KKE ΙΣΧΥΡΟ Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ 2009-10-03T20:13:00-04:00 2009-10-03T20:13:00-04:00 ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ, ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ
ΚΚΕ ΙΣΧΥΡΟ Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ
]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/09/23/%ce%a4%ce%bf_%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%ae%ce%ba%ce%b1%ce%bc%ce%b5,_%ce%bc%ce%b1_%cf%84%ce%bf_%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%ae%ce%ba%ce%b1%ce%bc%ce%b5...... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Το χαρήκαμε, μα το χαρήκαμε...... 2009-09-23T10:30:00-04:00 2009-09-23T10:30:00-04:00 Η παραπολιτική δεν είναι προνόμιο μας. Αυτό είναι το προνόμιο αυτών που δεν έχουν να πουν τίποτα το πολιτικό και τα βάζουν όλα στο επίπεδο της συνομοσιολογίας, μιας ατέρμονης δηλαδή μπουρδολογίας που ανακαλύπτει κάθε είδους συνωμοσία από την αχαλίνωτη φαντασία των διηγητών της....
Αυτό είναι προνομιακό πεδίο στα φασιστοειδή, στους σοσιαλδημοκράτες και στους αναθεωρητές όλων των αποχρώσεων, όχι στους σοβαρά σκεπτόμενους ανθρώπους.
Αυτό το post δεν είναι πολιτικό, είναι post εκδήλωσης χαράς, πείτε το εαν θέλετε και παραπολιτικό, ήταν κάτι που από συναισθηματική πλευρά περιμέναμε να το ακούσουμε εδώ και είκοσι χρόνια και το γουστάραμε πολύ, εξάλλου τα πολιτικά post τα έχουμε αφήσει πίσω.
Να ξεκαθαρίσουμε πως οι χαρακτηρισμοί γενικά δεν μας αρέσουν, αλλά καμιά φορά χρειάζονται, ειδικά σε κάτι τύπους σαν αυτό της φωτογραφίας από δεξιά.
Χτες γυρνώντας απ' τα γραφεία απλωθήκαμε στις καρέκλες και παρακολουθήσαμε την εκπομπή του κ. Χ''Νικολάου όπου καλεσμένος ήταν ο σ/φος Νίκος Μπογιόπουλος και ο κατά φαντασίαν "διανοητής" υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ κ. Μίμης Ανδρουλάκης.
Την ώρα που ο σ/φος Νίκος έδινε ένα απ' τα γνωστά ρεσιτάλ, πετάχτηκε με ύφος 1000 καρδιναλίων ο εν λόγω "διανοητής" και με το απαξιωτικό στον ομιλητή "μα τι λες ρε καπετάνιε", πήρε μια πληρωμένη απάντηση που περιμέναμε 20 χρόνια να του τη δώσει κάποιος. Όταν όμως αυτός ο κάποιος είναι ο Μπογιόπουλος τότε καλύτερα Μιμάκο να προσέχεις που απευθύνεις τις γνωστές μπαταριές σου. Ήταν τέτοια η χαρά μας που όταν ο σ/φος τον αποκάλεσε "μούτσο" που τιναχτήκαμε στον αέρα και να μας ακούσει ολόκληρη η πολυκατοικία απ' τα πανηγύρια λες και έβαζε γκολ η αγαπημένη μας ομάδα.
Πού είσαι ρε Μπαρμπαγιώργη να ακούσεις τι του είπε ο αγαπημένος σου αρθρογράφος να χαρεί και σένα το χειλάκι σου, μιας και όλοι αυτοί οι Μουτσοντρίγκο της πολιτικής πήγαν να διαλύσουν το κόμμα. Άλλοι για χάρη του ΠΑΣΟΚ(όπως ο "διανοητής"Μίμης) και άλλοι για χάρη του συστήματος ετοίμαζαν τη διάχυση του στο συνασπισμό....
Όλα εδώ πληρώνονται έστω και με καθυστέρηση....

Ράδιο Κολλεκτίβα


ΥΓ* Με την εργασία του μούτσου κανείς δεν έχει πρόβλημα, ίσα ίσα είναι τίτλος τιμής να είναι κανείς εργάτης, αλλά το να είσαι ο πολιτικός μούτσος του εφοπλιστικού και του λοιπού κεφαλαίου είναι τίτλος καθόλα υποτιμητικός ειδικά όταν προέρχεσαι από τα σπλάχνα του πολιτικού καθοδηγητή της εργατικής τάξης. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/09/15/%ce%91%cf%85%cf%84%ce%bf%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%8d%cf%86%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b1%ce%bd_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%80%ce%ac%ce%bb%ce%b9... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Αυτοαποκαλύφθηκαν και πάλι... 2009-09-15T10:20:00-04:00 2009-09-15T10:20:00-04:00 Αυτοαποκαλύφθηκαν και πάλι, για μια ακόμη φορά, όχι πως δεν το περιμέναμε, αλλά έχει και αξία και σημασία να ακούς απ' τους ίδιους να αυτοαναιρούνται. Πως ότι μας είχαν έλεγαν μέχρι χτες ήταν ψέμματα και δικά τους σενάρια για να αποκτήσει κατ' αυτούς δυναμική η κάθε λογής σαχλαμάρα που θα εκτοξεύσουν. Ειδικά όταν αυτή η σαχλαμάρα έχει ως στόχο το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε, χαράς ευαγγελία για τα παλληκάρια μας, όχι παίζουμε.
Δεν ξέρουμε πόσοι από εσάς θυμάστε τις αποκαλύψεις του πρώτου μέρους του ντοκιμαντέρ του «History Channel» υπό τον τίτλο «Αναζητώντας τέρατα: Ο δολοφόνος πιθηκάνθρωπος της Ρωσίας» που είχε μεταδώσει η ΝΕΤ;
Χτες σε επανάληψη είδαμε το β' μέρος του ντοκιμαντέρ «Αναζητώντας τέρατα», το οποίο ασχολούνταν με την σχέση πιθήκου και ανθρώπου και αν τελικά η ευγονική μπορούσε να δημιουργήσει στρατιώτες πιθηκανθρώπους έτοιμους να πολεμήσουν για την ΕΣΣΔ.
Ο κύριος που το 2006 αποκάλυψε στην εφημερίδα New York Times ότι ο Σοβιετικός ηγέτης Ιωσήφ Στάλιν είχε το μοχθηρό σχέδιο να δημιουργήσει τέρατα από τη διασταύρωση ανθρώπων με πιθήκους, με περίσσιο ύφος χιλίων καρδιναλίων και χωρίς να τον διακρίνει κανενός είδους ντροπή για το τι είδους ανοησία είχε διασπείρει σε εκατομμύρια αναγνώστες πριν, αποκάλυψε στην ίδια την κάμερα πως διέδιδε ψέμματα και πως κανενός είδους αρχείο δεν υπήρξε για να αποδείξει ότι αυτού του είδους τα πειράματα γίνονταν στο έδαφος της ίδιας της ΕΣΣΔ.
Σε μια κρίση ειλικρίνειας απέδειξε ότι όχι μόνο δεν γίνονταν αυτού του είδους τα πειράματα ευγονικής, (παρότι όπως είπε οι επιστήμονες χρηματοδοτούνταν απ' το κράτος), αλλά ακόμα και όταν ένας Αμερικανός επιστήμονας ευγονικής ζήτησε απ' τον ίδιο τον Στάλιν(σε συνάντηση που είχε μαζί του, μέσα από τα αρχεία της πρώην ΕΣΣΔ), να αναπτύξει προγράμματα ευγονικής με δότες σπέρματος κάτι άνδρες που θα ήταν κάτι σαν superman και κάτι γυναίκες που θα ήταν κάτι σαν superwomen ούτως ώστε να κληθούν να γεννήσουν αυτού του είδους ανθρώπου, αυτός εξοργίστηκε και τον έστειλε από εκεί που ήρθε.
Σε ερώτηση που έγινε στον εν λόγω δημοσιογράφο - ερευνητή, απ' τον αφηγητή του ρεπορτάζ γιατί διέδωσε αυτού του είδους τις παρα-πληροφορίες ο ίδιος αποκάλυψε ότι αυτού του είδους τα ψέμματα εξάπτουν την φαντασία του κόσμου, ειδικά όταν πρόκειται για το Στάλιν και φυσικά πως δεν το μετανιώνει, έτσι τουλάχιστον έδειχνε με το ύφος του.
Είναι ηλίου φαεινότερο πως "το ψέμα έχει κοντά ποδάρια" και όπως είχε πει ο ίδιος ο μεγάλος Στάλιν, "ξέρω ότι όταν πεθάνω πως θα με γεμίσουν από λάσπες, όμως δε φοβάμαι γιατί οι λάσπες θα ξεραθούν, θα πέσουν από πάνω μου και ο άνεμος τις ιστορίας θα τις πάρει μακρυά".
Πρόσφατα ήρθαν στο φως της δημοσιότητας τα δημογραφικά στοιχεία της περιόδου 1925-1953 στην ΕΣΣΔ και δεν προκύπτει από πουθενά ότι υπήρξαν μαζικές σφαγές σε αυτή την περίοδο. Οι έρευνες είχαν γίνει από την αντισοβιετική Ρωσική ομοσπονδία του Γιέλτσιν και είδαν το φως της δημοσιότητας πρόσφατα. Αντιθέτως αυτή την περίοδο και σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία της εποχής και πέραν της περιόδου του μεγάλου πατριωτικού πολέμου, πως όχι μόνο δεν υπήρξαν ποτέ μαζικές σφαγές, αλλά υπήρξε ταχύρρυθμη αύξηση πληθυσμού, βιοτικού επιπέδου και αύξηση του προσδόκιμου της ζωής. Ακόμα και μετά τον μεγάλο πόλεμο 1941-1945 σε μια περίοδο που υπήρξε λειψανδρεία λόγω των εκατομμυρίων νεκρών που άφησε αυτός, πάλι υπήρχε αύξηση των δεικτών αυτών αλλά σε άλλη νέα βάση.
Φυσικά κάποιοι προβοκάτορες και με τις πλάτες της Ε.Ε, συνεχίζουν να λένε ψέμματα για τα 25.000.000 νεκρούς, που είναι νεκροί του μεγάλου πατριωτικού πολέμου δηλαδή του Β' παγκοσμίου πόλεμου και όχι κάποιων δήθεν ανύπαρκτων σφαγών.
Καλό θα ήταν όσοι κάνουν αντικομμουνισμό και έχουν έστω και λίγο αυτοσεβασμό, κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσουν να τον κάνουν γιατί ο αντικομμουνισμός στηρίζεται στα ψέμματα και εκτίθενται ανεπανόρθωτα. Εφόσον δεν βλέπουν με συμπάθεια και καλό μάτι τον κομμουνισμό και την Μαρξιστική - Λενινιστική κοσμοθεωρία εξάλλου έχουν κάθε δικαίωμα να το κάνουν αυτό, καλό θα ήταν να κάνουν πολεμική επί των θέσεων και της θεωρίας, γιατί τα ψέμματα δεν τους βοηθούν πουθενά και σε τίποτα.

Ράδιο Κολλεκτίβα.

ΥΓ* Αυτό τελικά είναι το τελευταίο πολιτικό ποστ γιατί δεν αντέξαμε μετά τις μεγάλες αποκαλύψεις που αυτοαποκαλύφθηκαν και απογυμνώθηκαν από μόνες τους... ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/09/08/%ce%a4%ce%bf_%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%ba%cf%8c__%cf%83%ce%ba%ce%ac%ce%bd%ce%b4%ce%b1%ce%bb%ce%bf__%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9_%ce%b7_%ce%b1%cf%80%ce%bb%ce%ae%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b7_%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%b1%cf%83%ce%af%ce%b1.(%ce%a4%ce%bf_%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b1%ce%af%ce%bf_%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c_post) radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Το μοναδικό "σκάνδαλο" είναι η απλήρωτη εργασία.(Το τελευταίο πολιτικό post) 2009-09-08T10:39:00-04:00 2009-09-08T10:39:00-04:00 Ο βασικός νόμος του καπιταλισμού ήταν είναι και θα είναι ο νόμος της υπεραξίας όπως αποκάλυψε ο Κ. Μαρξ και με βάση αυτό το νόμο θα πραγματοποιείται για όσο θα υπάρχει το εν λόγω σύστημα.
Οι οπαδοί της αρχής"για την ελευθερία της αγοράς" δε μπορούν να κατανοήσουν ότι η βασική αρχή του καπιταλισμού είναι ό νόμος της υπεραξίας(δηλαδή της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο) και μόνο αυτός. Τους τρομάζει τόσο πολύ να υποστηρίξουν δημόσια ότι ο βασικός νόμος του καπιταλιστικού συστήματος και στο προ μονοπωλιακό και στο μονοπωλιακό στάδιο είναι ο νόμος της υπεραξίας και προτάσσουν ένα άλλο νόμο δευτερεύσουσας σημασίας, αυτό της "ελεύθερης αγοράς" ως πρωτεύων.
Όμως όταν δεν κάνεις τις σωστές εκτιμήσεις ακόμα και αν αυτές δεν σου αρέσουν, τότε είσαι συνεχώς αναγκασμένος να πέφτεις σε θεωρητικά και πρακτικά λάθη που αντανακλώνται στην ίδια την κοινωνικοπολιτική και οικονομική ζωή.
Το κέρδος είναι αποτέλεσμα του νόμου της υπεραξίας που οι κομμουνιστές πολύ σωστά ονομάζουν ως εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Κέρδος με όρια δεν υπήρξε και δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ και γι' αυτό και κάθε κοινωνικό φόρουμ, κάθε σοσιαλδημοκράτης, αλλά και κάθε οπορτουνιστής δεξιάς η αριστερής παρέκκλισης δεν μπορεί να κατανοήσει ότι το κεντρικό του σύνθημα "οι άνθρωποι πάνω απ΄ τα κέρδη" είναι τόσο άτοπο όσο άτοπο είναι να ανατείλει ο ήλιος απ' τη δύση χωρίς να αλλάξουν οι πόλοι.
Φυσικά σε όλους αυτούς, όπως και στους κάθε λογής φασίστες κάθε κοπής(για τους ίδιους και για άλλους λόγους σε αυτούς), υπάρχουν και άλλα βασικά ζητήματα που δεν μπορούν να γίνουν κατανοητά όπως για παράδειγμα άλλο πράγμα οι κοινωνικές τάξεις και άλλο τα κοινωνικά στρώματα, η άλλο πράγμα η αποταμίευση (που είναι γνώρισμα κυρίως των στρωμάτων η ακόμα και κλάδων της εργατικής τάξης) και άλλο πράγμα οι επενδύσεις κεφαλαίων, (που είναι κυρίως γνώρισμα τμημάτων της αστικής τάξης). Οι εκπρόσωποι της αστικής τάξης επιπλέον, οπότε θέλουν να εισπράξουν (είτε σε χαρτοφυλάκιο είτε σε τραπεζογραμμάτια), βάζουν στη σβούρα του "πορνείου του καπιταλισμού" (όπως έλεγε το χρηματιστήριο ο Μαρξ), για να μεγιστοποιήσουν τα παρασιτικού τύπου κέρδη τους και την εργατική τάξη και τα μικρά και τα μεσαία και τα μεγάλα στρώματα της πόλης και του χωριού, ακόμα και τμήματα της ίδιας της τάξης τους που δεν μπορούν να τους ανταγωνιστούν αποφασιστικά
Οι καπιταλιστές χωρίζονται σε μικρούς μεσαίους και μεγάλους, ανάλογα με το μερίδιο που παίρνουν απ' τον κοινωνικό πλούτο, τη θέση που κατέχουν μέσα στην ίδια την παραγωγική διαδικασία(κραταιούς, η ενδιάμεσα εξαρτημένους καπιταλιστές όπως αυτούς της χώρας μας), το βαθμό της σχέσης τους με τα μέσα παραγωγής, το ρόλο τους στην κοινωνική οργάνωση της παραγωγής και τον καταμερισμό της. Οι καπιταλιστές δεν ξεχωρίζουν από την φορολογική τους δήλωση, το τι, και πόσο δηλώνουν όπως μας λένε οι σοσιαλδημοκράτες του ΠΑΣΟΚ και του κάθε ΠΑΣΟΚ, εξάλλου οι περισσότεροι κεφαλαιοκράτες θα μπορούσαν και κάνουν μηδενικές φορολογικές δηλώσεις εφόσον όλα τα δηλώνουν στην Ανώνυμη Εταιρεία, δεν φωνάζει τυχαία το ΚΚΕ για φορολόγηση του 45% επί των κερδών τους.
Οι καπιταλιστές στον καπιταλισμό δεν είναι ο Χ η, ο Ψ κεφαλαιοκράτης, αυτοί σε ένα ορισμένο βαθμό είναι "απρόσωποι" και ορίζονται απρόσωπα. Καπιταλιστές είναι οι σύνδεσμοι τους όπως οι (ΣΕΒ, ΕΕΕ, ΣΕΛΠΕ, ΣΕΣΜΕ, ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΑ κλπ), οι διεθνείς μονοπωλιακές ενώσεις όπως (οι συμφωνίες που έγιναν στις αρχές του 1996, ανάμεσα στην αγγλική BP και στην αμερικανική «Mobil». Τα συγκεκριμένα μονοπώλια ανήκουν στο χώρο των καυσίμων και έκλεισαν συμφωνία για συγχώνευση των δραστηριοτήτων τους στην ευρωπαϊκή αγορά, προκειμένου να «χτυπήσουν» σ' αυτή την αγορά τις SHELL και EXXON, που επίσης είναι μονοπώλια στο χώρο των καυσίμων. Δίπλα στους καπιταλιστές είναι το πολιτικό προσωπικό τους που στο μεγαλύτερο μέρος του μέσα στο αστικό κράτος είναι μέτοχοι και εκπρόσωποι εταιρειών, εργολάβοι, νομικοί και πολιτικοί σύμβουλοι τους, αστοί δημοσιογράφοι και εκπρόσωποι του ηλεκτρονικού και έντυπου κατεστημένου(καναλάρχες εκδότες), πρώην στελέχη του στρατού, της αστυνομίας, των μυστικών υπηρεσιών(ως σύμβουλοι και νομοθέτες αντιμετώπισης του εσωτερικού εχθρού δηλαδή του λαϊκού και εργατικού κινήματος) και στελέχη επιχειρήσεων(ως σύμβουλοι της επιχειρηματικότητας και της ανταγωνιστικότητας, η ως εκπρόσωποι των εργοδοτών τους σε σχέση με άλλους μέσα στο αστικό κράτος και στα πλαίσια του ανταγωνισμού). Αυτό είναι ένα τμήμα του λεγόμενου εποικοδομήματος, το οποίο σε διεθνές επίπεδο εκπροσωπείται από τους εξής ( ΕΕ, ΔΝΤ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ κ.ο.κ). Καπιταλιστές όμως στη βάση(στο προμονοπωλιακό επίπεδο, που ναι μεν έχει ξεπεραστεί και αντικατασταθεί από το μονοπωλιακό εδώ και πάνω από 100 χρόνια, ωστόσο οι καπιταλιστές είναι σε ένα ορισμένο βαθμό και η βάση του συστήματος), είναι οι ίδιες οι εταιρίες και αυτοί που κατέχουν το μέγιστο ποσοστό των μετοχών που έχουν σε αυτές, πολλές φορές το ποσοστό αυτό ανάλογα και με τη σύνθεση του ΔΣ μπορεί να μην ξεπερνάει το 3%, ωστόσο όμως λόγω της ίδιας της φύσης και της σύνθεσης του Μετοχικού κεφαλαίου να αποτελεί το μερίδιο εκείνο που θα καθορίζει τις παραπέρα εξελίξεις. Είναι λάθος και παιδαριώδης λαϊκισμός να ονοματοποίητε ο κάθε καπιταλιστής για τη Χ η την Ψ "παρανομία"(που ονομάζεται σκάνδαλο και που είναι το νομοτελειακό μέρος του συστήματος).
Είναι τόσο παιδαριώδης ο λαϊκισμός, για να μην πούμε διατεταγμένη υπηρεσία αποπροσανατολισμού, που στην ουσία νομιμοποιεί το μεγαλύτερο σκάνδαλο που είναι ο νόμος της υπεραξίας. Φυσικά ο επιχειρηματίας καπιταλιστής, μπορεί να είναι στην πραγματικότητα αυτός που κινεί τα νήματα του όποιου σκανδάλου, λόγω του ποσοστού του πάνω στο μετοχικό κεφάλαιο και του ρόλο του στην διαδικασία της παραγωγής. Μπορεί με τις παραπάνω ιδιότητες να επενδύει σε προμήθειες (επί των διαγωνισμών που συμμετέχει) για να πάρει ζεστό κρατικό χρήμα, αυτό όμως δεν πρέπει να αφορά την εργατική τάξη, γιατί αυτό είναι σύμφυτο με το σύστημα. Οι καλλωπισμοί του καπιταλισμού είναι προνόμιο των αστικών κομμάτων για να το διαιωνίζουν, η εργατική τάξη δεν πρέπει να έχει κανένα ενδιαφέρον για τα σκάνδαλα εργολαβίας των εργοδοτών της, ωστόσο πρέπει να κατανοεί πως αυτό είναι συνέχεια του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και να κάνει το παραπάνω βήμα περνώντας το χαντάκι. Όμως αυτό που κάνει τον καπιταλιστή κεφαλαιοκράτη, είναι τα χαρακτηριστικά της τάξης του (κατοχή των μέσων παραγωγής) και η μορφή της εκμετάλλευσης που προκύπτει στο δοσμένο σύστημα, δηλαδή ο νόμος της υπεραξίας που παίρνει πάντα τη μορφή νομικής κατοχύρωσης από το αστικό κράτος. Τον καπιταλιστή δεν τον ενδιαφέρει η γη και η αγορά της όταν δεν μπορεί να γίνει εμπόρευμα, αυτά αφορούν κάτι ξιπασμένα μεγαλομεσαία στρώματα και κάτι ξεπεσμένους μικρής εμβέλειας και εξαρτημένους από τα μονοπώλια καπιταλιστές, αυτούς του εφοπλιστικού κεφαλαίου που αρέσκονται σε SUV, πισίνες και σε μέγαρα στα Βόρεια προάστια της Αττικής για να τα δείχνουν και φυσικά τα μονοπώλια και οι οικοδομικοί συνεταιρισμοί να τους έχουν για τους καλύτερους πελάτες.
Οι εργατική τάξη και τα μικρά στρώματα της πόλης και του χωριού πρέπει να οικοδομήσουν το δικό τους κράτος, αυτό της εργατοαγροτικής συμμαχίας γιατί όπως έλεγε ο Λένιν ακόμα και όταν οι εργάτες πάρουν μια επιχείρηση η ένα εργοστάσιο στα χέρια τους(αυτοδιαχείριση) και δεν ανήκει στο προλεταριακό κράτος, αποτελεί και πάλι βαρβάτη ατομική ιδιοκτησία, εξού και ο λαϊκός καπιταλισμός των λεγόμενων ΑΕ, που το ΠΑΣΟΚ και η Αμερικανοκίνητη Δικτατορία '67-74 ονόμασε εταιρίες λαϊκής βάσης.
Να σημειώσουμε εδώ πέρα πως η λεγόμενη αυτοδιαχείριση, είχε ως βασικό θεωρητικό της τον Ν. Μπουχάριν και ήταν πάντα το όνειρο των οπορτουνιστών, σοσιαλδημοκρατών, αναρχικών και λοιπών εχθρών του μοναδικού σοσιαλισμού που συναντήσαμε έως σήμερα του υπαρκτού σοσιαλισμού, κυρίως έως το 1953, αλλά και μετά παρά τις όποιες στρεβλώσεις του.
Και στο μονοπωλιακό και στον προμονοπωλιακό καπιταλισμό, οι ίδιοι οι καπιταλιστές, το κέρδος τους, δηλαδή την κλοπή της απλήρωτης εργασίας της εργατικής τάξης την επενδύουν ξανά στην παραγωγή είτε σε νέα προϊόντα, είτε σε μετοχικό κεφάλαιο, είτε στην καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων. Την επενδύουν για να βγάλουν ακόμα πιο παρασιτικές άλλου είδους μορφές κέρδους. Οι καπιταλιστές (στο μονοπωλιακό καπιταλισμό το τραπεζικό και το βιομηχανικό κεφάλαιο είναι ένα) επενδύουν και στις αποταμιεύσεις των μικρών, μεσαίων και μεγάλων στρωμάτων. Από τις καταθέσεις αυτών παίρνουν χαμηλότοκα εμπορικά δάνεια, τα κάνουν επενδύσεις στη βιομηχανία και επιστρέφουν απ' τα κέρδη τους στις καταθέσεις κάτι επιτόκια ψίχουλα που δεν είναι ούτε για γέλια.
Όλα τα παραπάνω αποδείχνουν πως στο αστικό κράτος παράγονται και άλλου είδους παρασιτικές δραστηριότητες και μπορεί τα πάντα γύρω μας να είναι φτιαγμένα απ' τους εργάτες αλλά ιδιοποιούνται απ' τους καπιταλιστές και μάλιστα νόμιμα και εις διπλούν.
Όλα τα παραπάνω είναι φυσιολογικό να δημιουργούν αντιθέσεις και αντιφάσεις με πρώτη και κύρια αυτής της κ. παραγωγής με το κεφάλαιο. Όλες αυτές δημιουργούν νομοτελειακές συνθήκες για τις λεγόμενες καπιταλιστικές κρίσεις υπερπαραγωγής Στον καπιταλισμό αυτοί που παράγουν τον πλούτο δεν μπορούν να τον γευτούν λόγω του νόμου του κέρδους, που καταστρέφει τις παραγωγικές δυνάμεις. Η εργάτες είναι ταυτόχρονα και οι καταναλωτές και όταν αυτοί βγουν στην ανεργία για τη μεγιστοποίηση των κερδών του μεγάλου κεφαλαίου είναι φυσιολογικό να μείνουν στα ράφια αυτά που αυτοί παρήγαγαν.
Προεκλογικές προτάσεις όπως αυτές του κ. Καρατζαφέρη, που μιλούν για τη μεταφορά των "Ελληνικών" καταθέσεων από τις Ελβετικές τράπεζες στη χώρας μας, (με ευνοϊκές ρυθμίσεις για δυο η περισσότερα χρόνια) απ' το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα σε τι θα βοηθήσει; Στην παραπέρα ασυγκράτητη δίψα του τραπεζικού και βιομηχανικού κεφαλαίου που είναι διασυνδεδεμένα να καταστρέψουν ακόμη παραπέρα παραγωγικές δυνάμεις και να μεγιστοποιήσουν ακόμη παραπέρα τα κέρδη τους, απ' την όποια παραγωγή. Φυσικά αυτό ενδιαφέρει και τον εν λόγω κύριο όπως και το κόμμα του, η γενναία ενίσχυση του κεφαλαίου.
Να θυμίσουμε τις τέσσερις βασικές αντιθέσεις και αντιφάσεις του καπιταλισμού είναι οι παρακάτω:
α) της παραγωγής και του κεφαλαίου, β) Η σχετική οργάνωση της παραγωγής και η αναρχία της σε κοινωνική κλίμακα έχουν ως βάση την ατομική ιδιοκτησία! Πως είναι αδύνατον να μην υπάρχει γ) αντίθεση της παραγωγής με την κατανάλωση και φυσικά τέλος δ) ο σκοπός της καπιταλιστικής παραγωγής και των παραγωγικών δυνάμεων. Φυσικά ούτε και αυτές, οι οπαδοί της λεγόμενης "ελεύθερης αγοράς" τις λαμβάνουν σοβαρά στα υπ' όψιν τους με αποτέλεσμα οι κρίσεις υπερπαραγωγής όπως η σημερινή να μην μπορούν να φέρουν παρά μόνο προσωρινές λύσεις και να αδυνατούν να φέρουν εις πέρας τις ανάλογες λύσεις, όχι μόνο ανάλογα με το μέγεθος της κρίσης.
Ο καπιταλισμός είναι η πιο ανεπτυγμένη μορφή ατομικής ιδιοκτησίας πάνω στα μέσα παραγωγής και ο ιμπεριαλισμός το ανώτατο και τελευταίο στάδιο ανάπτυξης του, μετά απ΄αυτόν δεν υπάρχει κανένα άλλο στάδιο, (ούτε άλλο σύστημα που να ευνοεί την ατομική ιδιοκτησία όσο "απρόσωπη" και να είναι αυτή στα μέσα παραγωγής), μετά από αυτόν φυσικά είναι νομοτελειακό πως θα υπάρξει ο σοσιαλισμός ως κατώτερο στάδιο του κομμουνισμού και ο κομμουνισμός η αταξική δηλαδή κοινωνία.
Αυτό το "απρόσωπο" καπιταλιστικό σύστημα δηλαδή ο ίδιος ο καπιταλισμός αποτυπώνεται ανάγλυφα και εύστοχα στο πιο έξυπνο πολιτικό σύνθημα που έχει υπάρξει ποτέ, που είναι τόσο διαχρονικό όσο και η ίδια η εκμετάλλευση μέσα σε αυτό, το: "ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ". Το σύνθημα αυτό αποδείχνει συν τοις άλλοις, πως για ότι κακό συμβαίνει δε φταίει ούτε ο γείτονας ούτε ο μετανάστης, αλλά ο ιμπεριαλισμός αυτός που αξιοποιεί και το διαίρει και βασίλευε των προηγούμενων εκμεταλλευτικών συστημάτων προς όφελος του... Αυτό φυσικά θέλει και φιλοσοφικό υπόβαθρο, δε φώναζε τυχαία ο μέγιστος Λένιν, "να μελετάμε, να μελετάμε, να μελετάμε". Γιατί ακόμα και ο πολιτικός και ο πραγματικός εκπρόσωπος του ταξικού αντιπάλου θα μπορούσε να μην είναι εχθρός αλλά το σύστημα που υπηρετεί και τον υπηρετεί, αυτό πρέπει να καταργήσουμε το σύστημα, τα πρόσωπα δεν παίζουν κανένα ρόλο χωρίς αυτό. Όχι πως δεν μπορούν να παίξουν και στο σοσιαλισμό όταν βρίσκεται κάτω από διεθνή ιμπεριαλιστική περικύκλωση, ενισχύοντας οικονομικά τους πρώην αστούς ούτως ώστε να ανατρέψουν το σοσιαλισμό επαναφέροντας τον καπιταλισμό. Όμως έχουν γνώση οι φύλακες, εξάλλου ποιος είπε ότι η ταξική πάλη τελειώνει με το σοσιαλισμό, εφόσον οι νικημένες τάξεις θέλουν να πάρουν τη δική τους ρεβάνς από την ιστορία όπως έγινε τις πιο άθλιες μέρες της ανθρώπινης ιστορίας την περίοδο 1989 - 1991 στα πρώην σοσιαλιστικά κράτη.
Μετά από αυτό το ιμπεριαλιστικό στάδιο υπάρχει ο σοσιαλισμός γι' αυτό και η αγωνία διαστρέβλωσης και κατασυκοφάντησης του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε φτάνει στα όρια της πρεμούρας και η προσπάθεια εξίσωσης του πιο επιθετικού και τρομοκρατικού παιδιού του καπιταλισμού(το ναζισμό) με ότι ωραιώτερο γνώρισε έως σήμερα η ανθρωπότητα τον σοσιαλισμό του εικοστού αιώνα.
Οι αναθεωρητές ήταν ανέκαθεν ριψάσπιδες και δειλοί γιατί ήταν ιδεολογικά ρηχοί και δεν μπορούσαν να κατανοήσουν με τίποτα το Μαρξισμό - Λενινισμό, γι' αυτό είτε τον παράφραζαν στα μέτρα και τα σταθμά τους , είτε τον εξαφάνιζαν με νέες δικές τους απλοϊκές θεωρητικές αναγωγές που πάντα γίνονταν το αποκούμπι του συστήματος. Με υπερ απλουστευμένες σοφιστίες, προσομοίαζαν τον επιστημονικό σοσιαλισμό στον χριστιανικό και σε όλες εκείνες τις ουτοπικές προεκτάσεις που ουδεμία σχέση με τον επιστημονικό Μαρξιστικό και Λενινιστικό τρόπο ανάπτυξης.
Αυτά που συμβαίνουν στο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ σας τα είχαμε γράψει απ' εδώ όταν τους έδιναν εκείνα τα στημένα 23% στις τότε δημοσκοπήσεις. Τότε εμείς σε πείσμα με την καθοδηγούμενη και προωθούμενη από τα κέντρα αποφάσεων και την κυρίαρχη ιδεολογία λέγαμε πως στις επόμενες εκλογές πιθανόν να μην μπορούν να μπουν και στη Βουλή. Δεν ήμασταν ούτε ο μάντης "Κάλχας" ούτε η "Πυθία"(εξάλλου δεν πιστεύαμε ποτέ σε τέτοιου είδους βασκανίες). Είναι απλό γιατί, τέτοιου είδους μικροαστικά μορφώματα ήταν πάντα αναγκαία για το σύστημα και από τα λεγόμενα "δεξιά" και τα λεγόμενα "αριστερά" όπως και το ΛΑ.ΟΣ και οι Οικολόγοι σήμερα. Για αύριο η δεν ξέρουμε και εμείς πότε, με αυτά ίσως και άλλα μορφώματα να έχουμε τα ίδια συμπτώματα, εξάλλου ο ΣΥΝ από την διάσπαση του 1991 και μέχρι λίγο πριν τις εκλογές του 1993 είχε ξανα συγκεντρώσει από 12% έως και 16% σε δημοσκοπικά "ευρήματα" τελικά τότε έμεινε εκτός κοινοβουλίου. Απ' τη μια το σύστημα όταν τους χρειάζεται ως άμεση εφεδρεία τους ανεβάζει και όταν βρει κάποια άλλη τους πετάει σα στημένη λεμονόκουπα.
Ο Μαρξισμός Λενινισμός ως εκμετάλλευση στον καπιταλισμό ορίζει την υπεραξία και ως ατομική ιδιοκτησία την ιδιοκτησία στα βασικά μέσα παραγωγής. Ο καπιταλισμος δεν ενδιαφέρεται για τίποτα άλλο πέραν της νόμιμης κλοπής, δηλαδή της απλήρωτης εργασίας των εργατών πάνω στην αξία της εργατικής τους δύναμης, αλλά και των λοιπών παρασιτικών προεκτάσεων που ακουμπούν τα σύμμαχα στρώμματα αυτής.
Τα περί πλούσιων και φτωχών, μάλλον διαστρεβλώνουν παρά βοηθούν στην κατανόηση του καπιταλιστικού συστήματος, των αιτιών που δημιουργούν τη φτώχεια τίνος αποτέλεσμα είναι δηλαδή και γιατί πρέπει να ανατραπεί ο καπιταλισμός. Τέτοιοι όροι όχι πως δεν καταδείχνουν πράγματα, όχι όμως την ουσία και την αιτία που δημιουργεί τον πλούτο και τη φτώχεια, σε ποιόν ανήκει νομοτελειακά και ποιος την κατέχει νομικά σήμερα μέσα στο σύστημα.
Τέτοιου είδους διαχωρισμοί εύκολα και ειδικά στις μέρες μας μπορούν να ενισχύσουν αντιδραστικές δυνάμεις όπως το ΛΑ.Ο.Σ και να επαναφέρουν στην κυβέρνηση τους άλλους υπηρέτες των μονοπωλίων και της Ε.Ε., όπως το ΠΑΣΟΚ, βάζοντας προσωρινά τη ΝΔ στο ράφι.
Το ζήτημα είναι να κατανοηθεί σε βάθος το εκμεταλλευτικό σύστημα και ο νόμος της υπεραξίας, να γίνει πενταροδεκάρες στα φτωχομεσαία λαϊκά στρώματα και στην εργατική τάξη με αποτέλεσμα να κατανοήσει και αυτή και οι σύμμαχοι της, ότι ο πλούτος που παράγεται είναι αποκλειστικά δικός τους και η ότι η φτώχεια που αναπτύσσεται είναι επίσης αποτέλεσμα του βασικού νόμου του καπιταλιστικού συστήματος. Πέραν του ότι είναι νομοτελειακό ότι ο καπιταλισμός θα ανατραπεί πρέπει, σιγά αλλά σταθερά να μπαίνουν και οι βάσεις γι' αυτό, εξάλλου το λέει και το σύνηθημα "τέρμα πια στις αυταπάτες η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες" και ο Μαρξισμός Λενινισμός είναι το καλύτερο θεωρητικό οπλοστάσιο για την ανατροπή του σάπιου αυτού συστήματος.
Σήμερα υπάρχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ να μην υπάρξει ισχυρή κυβέρνηση είτε αυτοδύναμη είτε συνεργασίας, είναι ανάγκη για ισχυρό ΚΚΕ, για να μπορέσει να αποτρέψει ο λαός μας προσωρινά την αντιλαϊκή λαίλαπα αποτέλεσμα της Ε.Ε. και της στρατηγικής της Λισσαβόνας. Να μπορέσει αρχικά να αποτρέψει αντιλαϊκά μέτρα και στο μέλλον να φτιάξει το δικό του μέτωπο σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο που θα φέρει και τα αντίστοιχα αποτελέσματα.

Radio Collectiva.

ΥΓ* Τα υπόλοιπα posts θα έχουν κυρίως επιστημονικό και ιστορικό χαρακτήρα... ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/08/05/%ce%9c%ce%b5_%ce%b1%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%bc%ce%ae_%cf%84%ce%b7_%ce%bc%ce%b1%cf%8d%cf%81%ce%b7_%ce%b5%cf%80%ce%ad%cf%84%ce%b5%ce%b9%ce%bf_%cf%84%ce%b7%cf%82_4%ce%b7%cf%82_%ce%91%cf%85%ce%b3%ce%bf%cf%8d%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Με αφορμή τη μαύρη επέτειο της 4ης Αυγούστου 2009-08-05T11:29:00-04:00 2009-08-05T11:29:00-04:00 Σαν χτες τον Αύγουστο του 1936 επιβλήθηκε η Μεταξική Δικτατορία με τις αντικομμουνιστικές ευλογίες και κορώνες της εποχής.
Οι υπαρκτές αντιθέσεις των ημι-φεουραρχικών καταλοίπων και της τότε νέας αστικής τάξης σε ταξικό επίπεδο έβρισκαν αντανάκλαση και στο επίπεδο της πολιτικής εξουσίας, αλλά αυτομάτως καταρρίπτονταν μπροστά στον "κομμουνιστικό κίνδυνο". Έτσι λοιπόν με πρόσχημα αυτόν τον "κομμουνιστικό κίνδυνο" οι μεταξύ τους συμμαχίες οικοδομήθηκαν στα πρότυπα της υπόλοιπης Ευρώπης. Δεν είναι τυχαίο ότι 26 Απριλίου 1936 ο Δημ. Λαμπράκης με κύριο άρθρο του «Ελευθέρου Βήματος»(εφημερίδα της αστικής τάξης) καλούσε τα κόμματα «να περιβάλουν την κυβέρνησιν ταύτην και διά της θετικής ψήφου εμπιστοσύνης των»!
Μέσα στο κλίμα που είχε δημιουργηθεί, ο Ι. Μεταξάς, σε συνεργασία με τον Εγγλέζο πρεσβευτή Ουάτερλοου, με τα Ανάκτορα, με αστούς πολιτικούς (των «Λαϊκών» και των «Φιλελευθέρων»), καθώς και με τον εκδότη της εφημερίδας «Ελεύθερον Βήμα» Δημ. Λαμπράκη, προετοίμαζαν την επιβολή δικτατορίας.
Οι όποιες αντιθέσεις μπήκαν στο περιθώριο και οι μελανοχίτωνες άρχισαν να οικοδομούν τη τότε νέα τάξη πραγμάτων και με τις ευλογίες του παλατιού( της αγγλοκρατίας δηλαδή), το οποίο δεν έβλεπε και τόσο αρνητικά την όποια επιβολή της Μεταξικής δικτατορίας στη χώρα, όπως δεν έβλεπαν αρνητικά τον λεγόμενο "άξονα" που χρηματοδοτούσαν αδρά όλοι οι ιμπεριαλιστές της εποχής.
Είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι το Γ' Ράιχ, ο Μουσολίνι και ο Φράνκο χρηματοδοτούνταν, από το Βρετανικό, Γαλλικό και Αμερικάνικο κεφάλαιο για τη διαμόρφωση όρων και προϋποθέσεων που σύμφωνα με τα δικά τους σχέδια λίγο αργότερα, θα ολοκλήρωναν νικηφόρα το χτύπημα στην τότε ΕΣΣΔ και λίγο πιο μετά στο επίπεδο των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων το χτύπημα στην τότε ναζιστική Γερμανία μόλις αυτή έβγαινε "νικήτρια" αλλά λαβωμένη απ' το χτύπημα στην ΕΣΣΔ. Αυτές ήταν οι κινήσεις των ιμπεριαλιστών στην τότε σκακιέρα που αυτοί με την οικονομική και άλλη βοήθεια τους διαμόρφωσαν την εξάπλωση του φασισμού - ναζισμού στη γηραιά ήπειρο.
Σήμερα τα πράγματα δεν απέχουν και τόσο σε πανευρωπαϊκό επίπεδο από την εποχή εκείνη.
Αντίστοιχα με την τότε ΝΤΠ, ζούμε τη σημερινή ΝΤΠ. Τότε όπως και σήμερα "ο κομουνιστικός κίνδυνος" αποτελούσε την κύρια αφορμή για το συνολικότερο, το πιο "ανοικτό τρομοκρατικό χτύπημα" των λαών, έτσι και σήμερα αντικομουνιστικά μνημόνια άγονται και φέρονται.
Όπως και τότε, έτσι και σήμερα αφορμές όπως πχ το "μεταναστευτικό", (τότε ήταν το κυνήγι των Εβραίων, των τσιγγάνων και των Σλάβων, σήμερα του ¨βαθύ ισλάμ" όπως το ονομάζουν), το χτύπημα των εργασιακών σχέσεων εν όψη της ανασυγκρότησης από τα τότε υπολείμματα της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης 1929 -1933, έτσι και σήμερα.
Όπως το τότε "Ελεύθερο Βήμα"(υποβοηθούσε και προωθούσε τους μελανοχίτωνες, έτσι και σήμερα μεγάλης κυκλοφορίας αστική εφημερίδα με τάχα "προοδευτική κατεύθυνση" δια του αρχισυντάκτη τους ενισχύουν τα φασιστοειδή του ΛΑ.Ο.Σ, ως ανάχωμα προς το ΚΚΕ.
Όπως και τότε έτσι και σήμερα βασικά δικαιώματα αμφισβητούνταν και προετοίμαζαν όλοι μαζί οι ιμπεριαλιστές το πιο βίαιο χτύπημα των λαών μέσα από τις ίδιες τους τις αντιθέσεις, οι οποίες εξαφανίζονται για όσο διάστημα θα χρειαστεί για να χτυπηθούν οι λαοί συνολικότερα ώσπου να ξανά κονταροχτυπηθούν
Η ιστορία επαναλαμβάνεται πότε σαν φάρσα και πότε σαν τραγωδία μέσα σε όμοια κοινωνικοπολιτικά συστήματα όπως έλεγε ο Μαρξ, πόσω μάλλον αυτά να είναι τα ίδια και μάλιστα στην ίδια βαθμίδα ανάπτυξης.
Είναι στο χέρι του λαού μας και των λαών συνολικότερα να βάλει και να βάλουν φραγμούς σε κάθε είδους φασιστικούς σχεδιασμούς, που είναι μονίμως και πάντα δημιουργήματα των ιμπεριαλιστών ανεξάρτητα απ' τους μανδύες που φοράνε.

Ράδιο Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/07/28/%ce%a0%cf%81%ce%ac%cf%83%ce%b9%ce%bd%ce%b7_%ce%9f%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%af%ce%b1_%ce%b7__%cf%80%cf%81%ce%ac%cf%83%cf%83%ce%b5%ce%b9%ce%bd_%ce%ac%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b1_ radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Πράσινη Οικονομία η "πράσσειν άλογα" 2009-07-28T10:42:00-04:00 2009-07-28T10:42:00-04:00 Ως γνωστόν πράσινα άλογα δεν υπάρχουν, ίσως μονάχα στην φαντασία του κάθε καλού παραμυθά, πόσω μάλλον η "πράσινη οικονομία" ειδικά στον καπιταλισμό και μάλιστα στην ανώτατη βαθμίδα του.
Η φράση "πράσσειν άλογα" πηγάζει απευθείας από μια εκ των δεκάδων αρχαίο ελληνικών διαλέκτων σε τόπους και σε χρόνους:(πράσσειν = πράττω, άλογο = μη λογικό)*.
Τον τελευταίο καιρό η πράσινη οικονομία ως «νέα θεωρία» που λέει ότι σχετίζεται με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Προωθείται με κάθε τρόπο από τα κέντρα διαχείρισης – κατεύθυνσης της κοινωνικής συνείδησης, κέντρα που κατέχονται από το μεγάλο κεφάλαιο.
Εδώ και χρόνια επίσης προωθείται με μεγάλη ταχύτητα η λογική της κοινωνικής ευθύνης που εξισώνει τα αρνητικά αποτελέσματα των πολιτικών που επιβάλει το πολύ μεγάλο πολυεθνικό κεφάλαιο, (δηλαδή το σύστημα και το πολιτικό της προσωπικό) με τις σχεδόν μηδενικές ευθύνες των λαών. Αυτός ο επικίνδυνος συμψηφισμός ευθυνών, είναι το άλλοθι για το πάρσιμο νέων ακόμα πιο αντιλαϊκών μέτρων και πάλι εις βάρος των φτωχών λαϊκών στρωμάτων με το πρόσχημα της ανταγωνιστικότητας και της επιχειρηματικότητας, σε «πράσινη» η μη κατεύθυνση. Η πράσινη επιχειρηματικότητα είναι πολύ πιο επικίνδυνη, είναι μια ακόμη ταχυδακτυλουργική ενίσχυση του κεφαλαίου με πρόσχημα το κλίμα.
Η καπιταλιστική κρίση, ένα ακόμη άλλοθι για το παραπέρα ξεζούμισμα των λαϊκών στρωμάτων και μια ακόμα επιβεβαίωση του Μαρξισμού – Λενινισμού που λέει πως: «ότι υπάρχει γύρω μας είναι δημιούργημα της εργατικής τάξης και των συμμάχων της». Σε αυτή δεν απευθύνονται όταν της ζητούν και άλλες θυσίες για το δια βίου ξεζούμισμα της; Όλα τα μέτρα που παίρνονται δεν είναι περίσωσης του βιομηχανικού κεφαλαίου και της αυτοκινητοβιομηχανίας;
Τα λεγόμενα "πράσινα αυτοκίνητα" είναι ένα ακόμη δημιούργημα του μονοπωλιακού καπιταλισμού για την πιο άμεση, πιο μαζική και νομικοπολιτικά κατοχυρωμένη απόσυρση εκατομμυρίων αυτοκινήτων "ρυπογόνας τεχνολογίας" σε ολόκληρη την υφήλιο, με την ταυτόχρονη μαζική αγορά νέων "πράσινων" δια του δανεισμού απ’ τις τράπεζες. Το ότι οι τελευταίες ενισχύθηκαν σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες, αλλά και στη χώρα μας με ζεστό κρατικό χρήμα(άρα αυτό υπάρχει), μόνο τυχαίο δεν είναι. Οι τραπεζικοί όμιλοι πήραν το χρήμα που έχουν παράγει οι λαοί και τους το χάρισαν βίαιος σε αυτούς και το βιομηχανικό σύμπλεγμα τους, οι κυβερνήσεις – υπάλληλοι του μεγάλου κεφαλαίου. Τσάμπα χρήμα που θα το πάρουν υπό τη μορφή δανεισμού οι λαοί όπως και ο λαός μας, για να αγοράσει τα "πράσινα" - "μη ρυπογόνα αυτοκίνητα" με δανεικά τα ίδια του τα χρήματα.**
Ανεξαρτήτως του ότι όλα τα αυτοκίνητα του πλανήτη να κυκλοφορούν μαζί και ταυτόχρονα(κάτι που επιβλήθηκε πάλι απ’ το σύστημα)δεν μολύνουν το περιβάλλον όσο το μολύνουν μερικές μόνο απ’ τις βιομηχανίες που θέλουν να αυξήσουν τα κέρδη τους με οποιοδήποτε τίμημα και δεν τους ενδιαφέρει να πάρουν κανένα μέτρο προκειμένου να μειώσουν την κερδοφορία τους. Φυσικά και η τόσα χρόνια επιβολή του λεγόμενου Ι.Χ., η σταθερή υποβάθμιση και απαξίωση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, η προώθηση της λογικής του status που προσέδιδαν τα λεγόμενα SUV(στους αστούληδες και σε αυτούς που ήθελαν να τους μοιάσουν) που καίνε τόσο όσο δεν καίει ένα λεωφορείο στα ίδια χιλιόμετρα, μήπως είναι ευθύνη δική μας; Εμείς κ. Σουφλιά δεν πρόκειται να αλλάξουμε ούτε αυτοκίνητο ούτε κλιματιστικό, πρώτον γιατί δεν θέλουμε να πάρουμε δανεικά τα χρήματα που καταβάλουμε δια των έμμεσων και άμεσων φόρων σε εσάς, που εσείς τα χαρίσατε στις τράπεζες, τους βιομήχανους και τους εφοπλιστές.
Εμείς κ. της Κυβέρνησης, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, του ΛΑΟΣ και των Οικολόγων Πράσινων, θα απειθαρχήσουμε, θα κυκλοφορούμε με το αυτοκίνητο που πήρε η οικογένεια μας πριν 10 χρόνια με σκληρή δουλειά μετρητής για να πηγαίνουμε στα χωριά μας και θα το κρατήσουμε για όσο χρειαστεί μέχρι να διαλύσει για να πάρουμε νεώτερο.
Εμείς κ. της Ε.Ε., δεν πρόκειται να αλλάξουμε κλιματιστικό, εξάλλου το χρησιμοποιούμε 2-3 φορές το χρόνο για τις λεγόμενες «δύσκολες μέρες» και δεν ευθυνόμαστε καθόλου για καμία είδους ρύπανση.
Εμείς κ. των δημοτικών αρχών του νομού μας κυκλοφορούμε και με Μ.Μ.Μ., περπατάμε και το ποδήλατο είναι η δεύτερη μας φύση και σας ρωτάμε γιατί να περιμένουμε με τις ώρες στις στάσεις; Γιατί να μην μπορούμε να πηγαίνουμε παντού με τα πόδια, η με το ποδήλατο μας χωρίς κάθε φορά να κινδυνεύει η σωματική μας ακεραιότητα και αντί να επιχορηγείται την αγορά αυτοκινήτων ρίξτε χρήμα για πεζοδρόμια, ποδηλατόδρομους και λεωφορειόδρομους.
Επιχορηγείται αδρά από το ΥΠΕΞ η κάθε είδους «μη κυβερνητική οργάνωση» που όψιμα ανακάλυψε το ποδήλατο, (όχι γιατί αυτή το αγαπά η το έχει τρόπο ζωής), ως τρόπο αποπροσανατολισμού και ψευτοαντίθεσης ποδηλάτη - αυτοκινητιστή Η κάθε "φιλοπεριβαλλοντική" ΜΚΟ ενισχύεται ακριβώς γιατί επικεντρώνεται μονάχα στο κακό κυκλοφοριακό και όχι ότι είναι απόρροια συνολικότερα του συστήματος σας. Υπηρέτες του μεγάλου και του πολύ μεγάλου κεφαλαίου τελικά δεν είναι και οι ΜΚΟ;
Από πότε τα χαράτσια για τα παλαιά Ι.Χ.,(που είναι καραμπινάτα μέτρα εξόντωσης για τα φτωχά λαϊκά στρώματα και μέτρα ανόρθωσης για το μεγάλο κεφάλαιο), είναι μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος για πείτε μας. Όσο υπάρχει πράσινη οικονομία που είναι «πράσσειν άλογα», δηλαδή παραλογισμός, άλλο τόσο υπάρχουν και τα πράσινα άλογα!!!

Παραπομπή*
[Φυσικά κάθε γλώσσα είναι δυναμικό στοιχείο και διαμορφώνεται κυρίως από τον λαϊκό παράγοντα και όχι απ’ τη διανόηση. Άρα γιατί να μην υπάρχουν και πράσινα άλογα, εξάλλου στη λαϊκή μυθολογία έχουν υπάρξει και αυτά.
Η κατεύθυνση της κυρίαρχης ιδεολογίας των κρατούντων σε ορισμένες ιστορικές περιόδους, ειδικά απ’ την περίοδο της Ανατολικής Ρώμης (και που αντιεπιστημονικά ονομάζεται Βυζαντινή περίοδος, αυτή η ονομασία είναι δημιούργημα Γερμανών ιστορικών) και την περίοδο της οθωμανικής αυτοκρατορίας, ήταν η γενικευμένη αγραμματοσύνη που προωθούνταν μεθοδικά δια της θεολογικής πειθούς για να μην εξεγερθούν οι πάντα χρήσιμοι δουλοπάροικοι. Έτσι λοιπόν, γιατί φράσεις όπως το «πράσσειν άλογα» που σήμαινε «πράττεις χωρίς λογική», να μην μεταφραστεί σε πράσινα άλογα σε μια ιστορική περίοδο που διανύει τόσο μεγάλα χρονικά διαστήματα μη συνέχειας της επιμορφωτικής διαδικασίας της γλώσσας!!!
Όμως κάθε φορά που η διανόηση έβαλε το χεράκι της στη γλώσσα τα έκανε μπάχαλο, γιατί η γλώσσα δεν είναι στατικό στοιχείο ούτε διαμορφώνεται από μερικούς στοχαστές αλλά από τους λαούς για να επικοινωνούν πρέπει να είναι λιτή και κατανοητή.
Φυσικά υπάρχουν και κάτι απίθανες θεωρίες που με γλωσσολογικές σοφιστείες και αναγωγές του στυλ, «το βιολί είναι όργανο και ο μπάτσος είναι όργανο, άρα ο μπάτσος είναι βιολί», προσπαθούν να αποδείξουν την θεϊκή καταγωγή της Ελληνικής γλώσσας. Αυτές χρησιμοποιούνται και απευθύνονται μονίμως στα χαμηλά στρώματα που εσκεμμένα δεν τα έχει μορφώσει το νεοελληνικό κράτος σε όλες του τις εκδοχές για να χειραγωγούνται με ένα κλικ.
Αλήθεια όλοι τούτοι οι δημιουργοί, οι συνεχιστές και οι κήρυκες αυτών των θεωριών, διερωτήθηκαν ποτέ ότι, η σοφιστεία και η επιστήμη είναι διάφορα μεγέθη; Μήπως οι δεκάδες διαλεκτοί που υπήρξαν σε κάθε πόλη κράτος στην αρχαία πατριδογνωσία είχαν και αντιθετικές μεταφράσεις ακόμα και σε κοινές λέξεις. Μήπως σκέφτηκαν οι άμεσοι απόγονοι του Δευκαλίωνα ότι "πετραδίζουν" (στην λαϊκή γλώσσα του νομού μας το πετραδίζω σημαίνει βλακίζω) και αυτοί αλλά δεν δημιουργούν όπως το εν λόγω μυθικό πρόσωπο (λέμε τώρα εμείς);
Όπως πολύ εύστοχα τόνιζε ο μακαρίτης ο Χαρίλαος «πρέπει να μάθουμε να ξεχωρίζουμε την ιστορία από την παραϊστορία» και να την διαδίδουμε στις λαϊκές μάζες.
Για να μην πλατειάσουμε και άλλο ξεφεύγοντας από το θέμα και την ουσία του, θα πούμε αυτό, πως ο εθνικισμός και η βλακεία πάνε πακέτο μιας και οι παραθεωρίες που αναφέραμε λίγο παραπάνω αποτελούν μια και μοναδική οικογένεια. Φυσικά και ο εθνικισμός δεν έχει καμία σχέση με τον πατριωτισμό, όπως και ο κοσμοπολιτισμός με τον διεθνισμό, εξάλλου και τα δυο(εθνικισμός και κοσμοπολιτισμός) είναι βγαλμένα απ’ την ίδια ιμπεριαλιστική μήτρα(από αυτήν χρηματοδοτούνται) και ανάλογα με τις περιόδους το ένα απ’ τα δυο κυριαρχεί σε σχέση με το άλλο, σήμερα κυριαρχούν και τα δυο ως ανώτερη ιδεολογική βαθμίδα κατατρομοκράτησης των λαών].

Παραπομπή**
Στην "κακή" Λ.Δ. Γερμανίας(Ανατολική), οι επιστήμονες σε συνδυασμό με τους τεχνολόγους είχαν κατασκευάσει "κλειστους κινητήρες ανακυκλούμενης εσωτερικής καύσης" όπου η συσσώρευση ποσότητας μετατρέπονταν σε νέα ποιότητα και το καύσιμο δεν εκτείθονταν στο περιβάλλον αλλά δεν χάνονταν και ποτέ.
Δυστυχώς αυτό πραγματοποιήθηκε τα τελευταία χρόνια και δεν προχώρησε.

Ρ.Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/07/23/%ce%97_%ce%9c%ce%ac%cf%87%ce%b7_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%9a%ce%bf%cf%8d%cf%81%cf%83%ce%ba(%ce%97_%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%b1%ce%bb%cf%8d%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b7_%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%bc%ce%b1%cf%87%ce%af%ce%b1_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b1%cf%82). radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Η Μάχη του Κούρσκ(Η μεγαλύτερη αρματομαχία της ιστορίας). 2009-07-23T11:44:00-04:00 2009-07-23T11:44:00-04:00 Σαν σήμερα έληξε η επική μάχη του Κούρσκ, μια από τις πιο μεγάλες μάχες της παγκόσμιας ιστορίας και σίγουρα η μεγαλύτερη μάχη τεθωρακισμένων όλων των εποχών.
Τυπικά ξεκίνησε στις 4/7 του 1943, αλλά η προπαρασκευή της ξεκίνησε ήδη από τα τέλη του Μάρτη της ίδιας χρονιάς όταν ένα περίπολο του κόκκινου στρατού έπιασε έναν αξιωματικό της Βέρμαχτ με τον οδηγό του ο οποίος μετέφερε απόρρητα έγγραφα που έδειχναν την μεγάλη επίθεση που ετοίμαζε η φασιστική Γερμανία στο μέτωπο του Όρελ και το νοτιότερο αυτό του Μπιέλγκοροντ.
Οι ενδείξεις για αντεπίθεση των ναζί προϋπήρχαν μετά και από την ήττα της μεγαλύτερης στρατιάς της Βέρμαχτ το Φεβρουάριο του 1943 στο Στάλινγκραντ, όταν η στρατιά του Φον Πάουλους, αυτή που παρέλασε θριαμβευτικά μέσα στο Παρίσι πριν 3 χρόνια διαλύθηκε και αιχμαλωτίστηκε μετά από μια 7μήνη περίπου μάχη μέσα στα χαλάσματα της πόλης μνημείο και από την άποψη του ονόματος που διέθετε και από την άποψη του μοναδικού ηρωισμού που επέδειξε ο τιμημένος κόκκινος στρατός και ο Σοβιετικός Λαός.
Ο Γκαίμπελς αμέσως μετά την ήττα της 6ης στρατιάς των ναζί, κήρυξε τον ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον της ΕΣΣΔ και πρώτος σταθμός αυτού του πολέμου θα ήταν η μεγαλειώδης μάχη του Κούρσκ, όπου σήμανε και την αρχή του τέλους του Γ' Ραίχ.
Όμως αυτή η σύλληψη αποδείχτηκε θησαυρός και φυσικά η αξία και η σημασία των περιπόλων απέδειξε για μια φορά ακόμα πόσο μπορεί να βοηθήσει στην εξέλιξη μιας μάχης.
Με αυτά και αυτά ο κόκκινος στρατός, οι αντάρτες στα μετόπισθεν των ναζί και σύσσωμος ο σοβιετικός λαός της περιοχής σε ένα μέτωπο 2 φορές στο μέγεθος στης Κρήτης πάνω από 350 χιλιόμετρα σε μήκος και πάνω από 300 σε ύψος, κατέβαλαν μια υπεράνθρωπη προσπάθεια που έμελε να αποδείξει πως όταν οι λαοί θέλουν μπορούν και πως τον πόλεμο κερδίζει αυτός που 1)Όποιος έχει τις πρώτες ύλες και την παραγωγή, 2)Οποίος είναι πιο αποφασισμένος έχει της περισσότερες εφεδρείες και 3)Όποιος έχει την μεγαλύτερη επιρροή στη λαϊκή βάση.
Αυτά τα τρία χαρακτηριστικά ήταν διαπιστώσεις του Λένιν πριν ακόμα της Οκτωβριανής Επανάστασης και οι οποίες έγιναν πράξη ήδη από τα πρώτα χρόνια της επανάστασης στον εμφύλιο και στις μάχες με τους Ιμπεριαλιστές που εισέβαλαν στην τότε πρώιμη επαναστατική Ρωσία.
Πάνω από 1.000.000 Σοβιετικοί πολίτες στις περιοχές που θα γίνονταν η μεγαλύτερη αρματομαχία όλων των εποχών, για τουλάχιστον 3 μήνες γέμισαν με παγίδες και νάρκες(προσωπικού και τεθωρακισμένων) ολόκληρο το μέτωπο που θα λάμβανε χώρα αυτή η τιτανομαχία.
Έγιναν πάνω από 2.000 επιτυχημένες επιθέσεις καταστρέφοντας επανειλημμένα τις υποδομές τροφοδοσίας των ναζί. Μαζί με τα χιλιάδες σαμποτάζ που πραγματοποιήθηκαν στις ράγες των τραίνων (τα οποία θα μετέφεραν πολεμικό υλικό στα δυο αυτά μέτωπα), τα χτυπήματα στα μετόπισθεν των ναζί από τις αντάρτικες ομάδες που δρούσαν από τα δάση της Λευκορωσίας μέχρι τις παρυφές των δυο μετώπων σε αποστάσεις που ξεπερνούσαν το μήκος της Ουκρανίας και της γειτνιάζουσας από βορρά Λευκορωσίας .
Οι πάνω από 4500 αεροπορικές έξοδοι της κόκκινης αεροπορίας για τρείς μήνες και τα χτυπήματα σε καίρια σημεία των ναζί(όρχους, αποθήκες καυσίμων και οπλισμού) αποτέλεσαν τον πρόδρομο της νίκης του κόκκινου στρατού.
Φυσικά όταν οι ναζί έλεγαν ολοκληρωτικό πόλεμο εννοούσαν την συγκέντρωση 1.110.000 ανδρών, 3.500 αρμάτων μάχης όλων των τύπων που διέθεταν έως τότε και 15000 πυροβόλων ρυμουλκούμενων και αυτοκινούμενων μαζί, αριθμοί που σήμερα δεν μπορούν να συγκεντρωθούν ούτε κατά διάνοια, εξάλλου άλλο δόγμα έχουν οι σημερινοί ναζί το ΝΑΤΟ δηλαδή.
Ας κάνουμε μια σύγκριση:
Οι Σοβιετικοί έχοντας συγκεντρώσει 1.400.00 στρατό, 5.530 άρματα μάχης και αυτοκινούμενα πυροβόλα, πάνω από 20.000 ρυμουλκούμενα πυροβόλα όλων των διαμετρημάτων, απέδειξαν ότι είχαν καλύτερα οργανωμένες δυνάμεις και στο μέτωπο του Όρελ και στο μέτωπο του Μπιέλγκοροντ απ' τους Γερμανούς.
Είναι σημαντικό να σημειώσουμε πως οι Ναζί για πρώτη φορά στο ανατολικό μέτωπο είχαν λιγότερα στρατεύματα απ' τον κόκκινο στρατό και αριθμούσαν 1.110.000 άνδρες, 3.500 άρματα μάχης και 15000 πυροβόλα, παρότι είχαν κηρύξει τον λεγόμενο "ολοκληρωτικό πόλεμο" στην ΕΣΣΔ.
Η μάχη ξεκίνησε στις στις 4 Ιουλίου με το πυροβολικό του κόκκινου στρατού να βάλει με ομοβροντία και στο νότιο και στο βόρειο μέτωπο με τα 10.000 πυροβόλα μεγάλου βεληνεκούς στις 12 τα μεσάνυχτα κάνοντας τη νύχτα μέρα για τουλάχιστον ένα τρίωρο.
Η απάντηση ήρθε σύντομα από το πυροβολικό των ναζί ωστόσο είχαν μεταφερθεί οι πυροβολαρχίες ακόμα πιο πίσω και οι ζημιές ήταν σχεδόν μηδαμινές σε ότι αφορά το συγκεκριμένο όπλο.

Η κορυφαία σοβιετική τακτική και στα 2 μέτωπα ήταν τακτική φθοράς του αντιπάλου με συνεχόμενη οπισθοχώρηση και τυφλά χτυπήματα στα πλάγια των επιτιθέμενων που για πρώτη φορά είχαν μαζέψει και τα TIGER-1 & PANTHER V σε μεγάλες επιλαρχίες.
Παράλληλα με τα χτυπήματα με τα Heavy Tanks KV-1, KV-2, KV-85, Medium Tanks T-34/76, και τα αυτοκινούμενα πυροβόλα(κυνηγοί αρμάτων) SU-76, SU-100, SU-122,SU-152 & ο φόβος και τρόμος των TIGER & PANTHER, τα ISU-122&152 τους κυνηγούς των άγριων θηρίων όπως ονόμαζαν τα γερμανικά άρματα μάχης.
Ο κόκκινος στρατός σε όλο το μήκος και το βάθος και των δυο μετώπων είχε τοποθετήσει νάρκες και συρματοπλέγματα, ενώ πίσω από αυτά περίμεναν τα αντιαρματικά πυροβόλα ZIS-76, τα οποία συνεχώς οπισθοχωρούσαν, πίσω από αυτά οι ΠΕΠ(Πολλαπλοί εκτόξευες Πυραύλων), γνωστές και ως κατιούσες έβαλαν συνεχώς κατά του προσωπικού των ναζί.
Παρότι και στα δυο μέτωπα οι μεραρχίες των ναζί προχώρησαν στο μεν βόρειο μέτωπο μόνο 12 χλμ και στο δε νότιο μέτωπο γύρω στια 36-42 χλμ, είχε έρθει η ώρα της αντεπίθεσης και το κρυφτούλι απ' τις σοβιετικές τεθωρακισμένες στρατιές είχε τελειώσει, το ελατήριο είχε αρκετά συσπειρωθεί και είχε έρθει η ώρα της αντεπίθεσης.Η 5η τεθωρακισμένη στρατιά του Βατούτιν με μια αντεπίθεση αστραπή με 500 μεσαίου τύπου Τ-34/76, εξέθεσε τα βαριά TIGER PANTHER & FERDINAND ELEPHANT, οδηγώντας τας στην κωμόπολη Προχορόφκα όπου ήταν ανίκανα να κάνουν το οτιδήποτε. Τα ελαφρύτερα και πιο γρήγορα Τ-34/76( ο πρόγονος όλων των σύγχρονων αρμάτων) μπορεί από μακριά να μην μπορούσαν να αχρηστέψουν με ευκολία τους ναζί γίγαντες, όμως στα κάτω από 200 μέτρα τους λιάνιζαν. Καθότι πιο γρήγορα όταν τελείωναν τα πυρομαχικά, με διεμβολισμούς γκρέμιζαν την υπεροχή των waffen ss και της Totenkopf.
Σε μια κόλαση πυρός οι ναζί και οι μεραρχίες των waffen ss οπισθοχώρησαν χωρίς να έχουν πια και την δυνατότητα να επισκευάσουν τα τραυματισμένα άρματα μάχης τους.
Με τη λήξη της μάχης αυτής ο κόκκινος στρατός πήρε το πάνω χέρι και από τη μάχη του Κουρσκ και έπειτα δε σταματούσε πουθενά απελευθερώνοντας ολόκληρη την κεντρική και ανατολική Ευρώπη.
Και όταν λέμε απελευθερώνοντας, εννοούμε και την Σκανδιναβία(Νορβηγία) και ένα μέρος της Φινλανδίας, παράλληλα με την Αυστρία νοτιότερα. Ας τελειώνουμε επιτέλους με το παραμύθι ότι ο κόκκινος στρατός όπου πήγε εισέβαλε με νέες κατοχές, δηλαδή στη Γιουγκοσλαβία η στη Ρουμανία έκανε κατοχή;
Επειδή το ψέμα έχει κοντό ποδάρι ο κόκκινος στρατός απελευθέρωσε εκατομμύρια λαούς στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο και είναι τουλάχιστον ύβρις να εξισώνεται με το δημιούργημα του ιμπεριαλισμού που είναι οι ναζίδες.

Ράδιο Κολλεκτίβα.


Διαβάστε για τη μάχη του Κούρσκ και εδώ.
Με αφορμή ένα τραγούδι για την επική μάχη του Κούρσκ
]]> http://www.chaniablogs.gr/feed.php?channel=226&y=2009&m=07&d=23&iid=14701 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Μια εξέχουσα γυναικεία μορφή ... 2009-07-23T11:28:00-04:00 2009-07-23T11:28:00-04:00 Μια εξέχουσα γυναικεία μορφή του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, ήταν και η Ιμπαρρούρι Ντολόρες, η θρυλική «Πασσιονάρια». Γεννήθηκε το 1895 στην Καλιάρτα, επαρχία Βισκαίας και ήταν κόρη ανθρακωρύχου. Το 1917 προσχώρησε στη σοσιαλιστική οργάνωση της πόλης Σομυρρόστρο, και άρχισε να γράφει στον εργατικό τύπο με το ψευδώνυμο Πασσιονάρια. Μερικά χρόνια αργότερα έγινε μέλος του κομμουνιστικού κόμματος Ισπανίας που ιδρύθηκε το 1920. Διεύθυνε κομμουνιστικές εφημερίδες και το 1930 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΙσπανίας και το 1932 μέλος του Πολιτικού του Γραφείου. Στα 1932-1942 ήταν Γραμματέας της Κ.Ε. του ΚΚΙσπανίας.
Από το 1931-1933 ήταν ένας από τους αρχισυντάκτες του κεντρικού οργάνου του κόμματος «Μούντο Ομπρέρο». Πιάστηκε και φυλακίστηκε έξι φορές. Κατά τη διάρκεια του 7ου Συνεδρίου της Τρίτης Διεθνούς το 1935 εκλέχτηκε αναπληρωματικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής.
Εκλέχτηκε βουλευτής του Ισπανικού κοινοβουλίου το 1936 και αντιπρόεδρος του το 1937.
Ως ηγέτης του ΚΚΙσπανίας διαδραμάτισε ιδιαίτερο ρόλο στη διάρκεια του εθνικο-επαναστατικού αγώνα του Ισπανικού λαού κατά των φασιστών πραξικοπηματιών και των Ιταλών και Γερμανών εισβολέων 1936-39. από το 1939 έζησε στο εξωτερικό ως πολιτικός πρόσφυγας.
Στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου αγωνίστηκε δραστήρια για την ενότητα του Ισπανικού λαού σε κοινό εθνικό μέτωπο για την ανατροπή του δικτάτορα Φράγκο ο οποίος ήθελε να σύρει την Ισπανία στον πόλεμο ως σύμμαχο της φασιστικής Γερμανίας. Ο γυός της Ρουμπέν (1920-1942) ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης σκοτώθηκε στη θρυλική μάχη του Στάλιγκραντ πολεμώντας κατά των φασιστικών ορδών.
Το 1942 μετά το θάνατο του Ζ. Ντιάζ η Πασσιονάρια έγινε γενικός Γραμματέας του ΚΚΙσπανίας και το 1954 έκανε την εισηγητική έκθεση στο 5ο Συνέδριο του Κόμματος. Στις ομιλίες της στην ΚΕ του κόμματος οι ομιλίες της είχαν ως θέμα την κατάσταση στην Ισπανία και την τακτική του κόμματος, της ενότητας της εργατικής τάξης και όλων των δημοκρατικών δυνάμεων για την κατάλυση του δικτατορικού καθεστώτος του Φράγκο, την εξασφάλιση της εθνικής ανεξαρτησίας και του εκδημοκρατισμού της Ισπανίας. Στο 6ο συνέδριο του κόμματος (1960) μίλησε για την 40η επέτειο του κόμματος και εκλέχτηκε πρόεδρος του.
Η Ιμπαρρούρι έγραψε πολλά βιβλία και άρθρα. Προέδρευσε της υποεπιτροπής της Κ.Ε. για τη συγγραφή της ιστορίας του κομμουνιστικού κόμματος της Ισπανίας (1960-1961). Το αυτοβιογραφικό της έργο μεταφράστηκε σε αρκετές γλώσσες (ρωσικά, γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά κ.ά). Είναι επίσης ένας από τους συγγραφείς του έργου, ο πόλεμος και η επανάσταση στην Ισπανία του 1936-39.
Η Ιμπαρρούρι υπήρξε από τα ιδρυτικά στελέχη της Παγκόσμιας Δημοκρατικής Ομοσπονδίας Γυναικών (1945) και διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στο διεθνές δημοκρατικό κίνημα γυναικών. Τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο Λένιν για την εδραίωση της ειρήνης των λαών και της απονεμήθηκαν τα παράσημα Λένιν και άλλα μετάλλια της ΕΣΣΔ. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/07/20/%ce%9f%ce%b9_%ce%a4%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82_%ce%a0%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%bb%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%91%ce%b9%ce%b3%ce%b1%ce%af%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%b7_%ce%9c%ce%b1%cf%8d%cf%81%ce%b7_%ce%b5%cf%80%ce%ad%cf%84%ce%b5%ce%b9%ce%bf%cf%82. radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Οι Τουρκικές Προκλήσεις στο Αιγαίο και η Μαύρη επέτειος. 2009-07-20T11:58:00-04:00 2009-07-20T11:58:00-04:00 "Η Τουρκική προκλητικότητα", όπως την ονομάζουν διάφοροι μεγαλοσχήμονες δημοσιολόγοι, δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από την Ευρωενωσιακή και Νατοϊκή μη αναγνώριση εθνικού εναέριου, θαλάσσιου και υποθαλάσσιου χώρου στο Αιγαίο.
"Η Τουρκική προκλητικότητα", δεν είναι μόνο ένα καπρίτσιο των "κακών στρατηγών" της Τουρκίας, δεν γίνεται επειδή η Τουρκική αστική τάξη ζητάει μεγαλύτερο εύρος δράσης στο θαλάσσιο και εναέριο χώρο του Αιγαίου.
"Η Τουρκική προκλητικότητα" δεν πραγματοποιείται από μόνη της και έχει σημασία να δούμε από πότε ξεκίνησε και τελικά ποιους εξυπηρετεί.
"Η Τουρκική προκλητικότητα" είναι αποτέλεσμα της Ευρωενωσιακής μη πραγματικής αναγνώρισης των δικών μας δικαίων, αναγνωρίζοντας την αλλαγή του αεροπορικού χάρτη του Αιγαίου από το 1997(συμφωνία της Μαδρίτης) και το 2003 όπου επίσημα η Ε.Ε , αποδέχονταν τη σταδιακή αλλαγή του καθεστώτος εθνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο.
Εκτός λοιπόν από την από την εδώ και δεκαετίες προγενέστερη διευκόλυνση της παράνομης εισόδου των τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών στο Αιγαίο μέσω και από το ΝΑΤΟ, [το οποίο δεν αναγνωρίζει καμία εθνική κυριαρχία στο Αιγαίο(εξάλλου τα Νατοϊκά στρατηγεία της Νάπολης, Λάρισας και Σμύρνης προσδιορίζουν το Αιγαίο στους χάρτες τους ως αμιγώς Νατοϊκή περιοχή), η υποβάθμιση του ελληνικού FIR (δηλαδή την αρμοδιότητα ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας)] έρχεται και η διευκόλυνση της Ε.Ε., από τις ημερομηνίες που καταγράψαμε αποδεχόμενη ουσιαστικά τη συρρίκνωση του ελληνικού εναέριου χώρου από τα 10 στα 6 ναυτικά μίλια σε περιοχές που γίνονται τουρκικές ασκήσεις.
Να σημειώσουμε εδώ πέρα, πως με αφορμή κάποιες ασκήσεις, η κάποιες έρευνες πετρελαίου στην περιοχή(όπως αυτές που διανύουμε), ότι κάθε δεκαετία τουλάχιστον μια φορά από το 1976, το 1987 και το 1996, η λεγόμενη "Τουρκική προκλητικότητα" με τη συναίνεση του Ευρωενωσιακού η Νατοϊκού Ιμπεριαλισμού, βάζει τις δύο χώρες να βρίσκονται στα πρόθυρα του πολέμου...
Η πραγματικότητα όμως λέει ότι αυτούς που "ευχαριστούσε" δημοσίως ο κ. Σημίτης το Φεβρουάριο του 1996, είναι αυτοί που ουσιαστικά μαζί με την Ε.Ε., βάζουν πλάτες στους "συμμάχους" μας στο ΝΑΤΟ Τούρκους στρατηγούς να παραβιάζουν όποτε θέλουν το "συρρικνωμένο" από το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε ελληνικό FIR.
Ενόψει και της σημερινής μαύρης επετείου των 35 χρόνων δηλαδή από την τουρκική κατοχή, παράλληλα με τις έρευνες για πετρέλαιο λίγο έξω από την Κάρπαθο στα Ελληνοκυπριακή μεθόριο, δεν θεωρούμε καθόλου απίθανη μια παρόμοια εξέλιξη με τις προηγούμενες εξάλλου έχουν περάσει και 13 χρόνια από την προηγούμενη αρνητική εξέλιξη.

Ρ. Κολλεκτίβα. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/07/17/%ce%94%cf%8c%ce%be%ce%b1_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%84%ce%b9%ce%bc%ce%ae_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%94%ce%a3%ce%95... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Δόξα και τιμή στο ΔΣΕ... 2009-07-18T00:54:00-04:00 2009-07-18T00:54:00-04:00 Σήμερα γυρίσαμε στα πάτρια εδάφη και μόλις ανοίξαμε το laptop για να δούμε και τα red blogs.
Συνδυάσαμε την εκδρομή και τις υπόλοιπες φετινές διακοπές με αφετηρία το 18ο αντιιμπεριαλιστικό διήμερο της ΚΝΕ, τη γνώση και την ιστορία των αγώνων του λαού μας για ελεύθερη πατρίδα και πανανθρώπινη την λευτεριά.
Δεν θα πούμε περισσότερα μιας και τόσα έχουν ειπωθεί και γραφτεί για αυτό, εξάλλου σε μια απ' τις επόμενες αναρτήσεις θα μιλήσουμε και γι αυτό και για το ιστορικό της μετά εκδρορμήε, ωστόσο τώρα το μόνο που θα αναδείξουμε είναι το κολάζ με μερικές φώτο απ' το Νεστόριο και τη Λυκοράχη.


Ράδιο Κολλεκτίβα.

ΥΓ* Σφε Rizobraker, για ποδόσφαιρο θα μιλήσουμε από το collectiva sports στα μέσα Αυγούστου γιατί τώρα είναι και νωρίς και η θεματολογία δεν συνταυτίζεται με το φώτο κολάζ και την ανάρτηση. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/07/06/%ce%a4%ce%b1_%ce%ba%ce%ac%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%bd_%cf%8c%ce%bb%ce%b1_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%bc%ce%ac%ce%bb%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b1_%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%84%cf%81%ce%b9%cf%87%cf%89%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf%ce%b9... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Τα κάνουν όλα και μάλιστα αποτριχωμένοι... 2009-07-06T10:57:00-04:00 2009-07-06T10:57:00-04:00 "Ευπειθώς αναφέρω πως είμαι έτοιμος για όλα κ. διευθυντά!!!"
Σενάριο επιστημονικής φαντασίας , η σενάριο εργοδοτικής τρόμο-ασυδοσίας με τις πλάτες των κομμάτων του ευρωμονόδρομου;
Το δεύτερο "μάλλον" είναι και το πιο πιθανό, για να μην πούμε το μοναδικό σίγουρο.
Χωρίς να πούμε και πολλά μιας και η ραστώνη του φετινού θέρους μας έχει εξαφανίσει κάθε ίχνος όρεξης για γραφή στο ιστολόγιο, αυτό που ακούσαμε μας έβγαλε απ' τα ρούχα μας.
Εταιρεία ενοικιάσεως εργαζομένων [απ' αυτές που με νόμο το "καλοκάγαθο" και "σοσιαλιστικό" ΠΑΣΟΚ πέρασε (με την ανοχή του προπάντως "φιλεργατικού" ΣΥΝ, στην δεκ' του 90 και σήμερα η κυβέρνηση του "σεμνά και ταπεινά" εφαρμόζει πάντα με την αγαστή συνεργασία του ΛΑΟΣ και της ηγεσίας της ΓΣΕΕ) και βεβαίως νομιμοποίησε], ζητάει από εργαζόμενους (που προορίζονται για ξενοδοχειακές μονάδες), να υπογράψουν κάτι σαν συμβόλαιο, πως δεν συνδικαλίζονται, πως δεν θα έχουν σχέση με τα ταξικά συνδικάτα, πως θα είναι έτοιμοι για όλα και φυσικά να υποστούν ολική αποτρίχωση, να κάνουν γυμναστήριο, να περιποιούνται την εξωτερική τους εμφάνιση και να χαμογελούν βρέξει χιονίσει(ούτε σε xxx movie να παίζουν).
Τέτοιους εξευτελισμούς της αξιοπρέπειας των εργαζομένων σίγουρα δεν είχαμε στις "κακές" κατά το καπιταλιστικό σύστημα σοσιαλιστικές χώρες, ωστόσο είχαμε, έχουμε(από τώρα) και θα έχουμε(όσο θα έχουμε τον καπιταλισμό και την Ε.Ε. πάνω απ' το κεφάλι μας) σε κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα του ελεεινού μονοπωλιακού καπιταλισμού, από τον κόσμο του θεάματος έως και τα super market, τον επισιτισμό και τα ξενοδοχειακά καταλύματα πια.
Δεν θα πούμε τίποτα παραπάνω, γιατί πλέον ο καθένας έχει και τις δικές του ευθύνες, ενδεχομένως πολύ λίγες, πολύ μικρές αλλά και πολύ συγκεκριμένες, γι' αυτό και όχι ακατόρθωτες.
Αν το να περάσει κάποιος το χαντάκι για την καλυτέρεψη της ζωής του απαιτεί αγώνα και είναι πολύ δύσκολο (μια φορά δύσκολο) να το περάσει, ας σκεφτεί και αυτό. Τι είναι πιο δύσκολο να ζει κανείς στο απέραντο βούρκο με τα περιττώματα που άλλοι του δημιούργησαν(ο καπιταλισμός) και να τσαλαβουτά σε αυτόν, η να αγωνίζεται για αξιοπρέπεια διεκδικώντας μια καλύτερη ζωή;

Ράδιο Κολλεκτίβα

ΥΓ* (Άσχετο με το θέμα)
Σίγουρα όλοι έχουμε τάσεις βαρεμάρας και κανείς από εμάς τους red bloggers δεν είναι ούτε επίσημη φωνή του κόμματος, δεν εκπροσωπεί το κόμμα, ούτε φυσικά παίζουν και κανένα σοβαρό ρόλο τα ιστολόγια μας, δεν είναι και δεν αποτελούν κανένα δημοσιογραφικό όργανο και πολύ περισσότερο δεν είναι κανένα κίνημα, ούτε υποκαθιστούν τα καθήκοντα μας που είναι πόρτα πόρτα, στο σωματείο και στο δρόμο.
Ωστόσο όμως μεταξύ υπάρχει κάτι που μας δένει πέραν του ιδεολογικού, ο κοινός τρόπος σκέψης και ανάγκης ο ένας να διαβάζει τον άλλο. Κάνοντας αυτό που μας αρέσει και ερχόμενοι σε επικοινωνία με ομοίους και ομοίες μας, ο καθένας και η κάθε μια λιγότερος και λιγότερη, είναι όπως και να 'χει μια φίλη και ένας φίλος λιγότερος και οι red bloggers δεν είμαστε μόνο φίλοι αλλά και σ/φοι...
Σύντροφοι που γράψατε πως ίσως σταματήσατε ξανασκεφτείτε το γιατί μας ήδη λείπετε και μόνο στην ιδέα πως θα σας χάσουμε, γράφετε όποτε θέλετε έστω και μια φορά το χρόνο, αλλά γράφετε... ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/06/28/%ce%9f_%cf%80%ce%ac%cf%84%ce%bf%cf%82_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%bc%ce%bc%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%8d_%ce%b4%ce%b5%ce%bd_%ce%ad%cf%87%ce%b5%ce%b9_%cf%80%ce%ac%cf%84%ce%bf... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Ο πάτος του αντικομμουνισμού δεν έχει πάτο... 2009-06-28T14:13:00-04:00 2009-06-28T14:13:00-04:00 Αρκετά με τις αντικομουνιστικές μπαρούφες που πετιούνται απ' εδώ και από εκεί ωσάν ρύζι σε γάμο.
Είπαν πολλά και επειδή το ΚΚΕ δεν είναι κανένα τυχαίο κόμμα, 9ο+ χρόνια βρίσκεται στο κουρμπέτι, είναι πλέον σαφές και στον πλέον αφελή(αμφιβάλουμε αν υπάρχουν τέτοιοι), ότι έχουν γνώση οι φύλακες.
Το ΚΚΕ κ. Λαζόπουλε [που σαφώς και δε σας βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι με όλους τους παρακάτω, ούτε φυσικά στην φώτο με την οικογένεια του υπουργού προπαγάνδας του 3ου Ράιχ (εξάλλου θα ήταν μια αστεία και κακόγουστη προβοκάτσια), ωστόσο όμως έχετε και εσείς τις αντιΚΚΕ αγωνίες σας], ούτε σε πολυκατοικία μένει, αλλά ούτε και σε μονοκατοικία, όπως λέγατε στην τελευταία σας εκπομπή για την μη προσπάθεια ενότητα της αριστεράς δείχνοντας το ΚΚΕ γιατί δεν πήγε στο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή την "πρόθεση παραίτησης" του κ. Αλαβάνου από το χώρου του.(Λες και αυτό μας αφορά, όπως δεν μας αφορούν τα εσωτερικά κανενός κόμματος). Το ΚΚΕ αγαπητέ κύριε, μένει στους δρόμους σταθερά με τους εργαζόμενους εδώ και χρόνια προειδοποιώντας τους για αυτά που θα βρουν μπροστά τους και εσείς φυσικά βάζετε τις αριστερές σας τρικοκλοποδιές όπως μπορείτε
Το ΚΚΕ κ. των ΜΜΕ(εξαπάτησης), είναι εδώ και όσο και αν προσπαθείτε να το εξαφανίσετε επιμελώς αυτό δεν μπορεί να γίνει. Δεν εξαφανίζεται κάτι που για περίπου 1.000.000 Έλληνες των φτωχών και λαϊκών στρωμάτων είναι το μοναδικό αποκούμπι, το γνωρίζετε καλά όλοι όσοι τραβάτε κουπί με τους εργοδότες σας και απευθύνεστε μόνο σε εμάς όταν χάνετε τις δουλειές σας. Γνωρίζετε πως δεν υπάρχει ούτε ένας λαϊκός αγώνας που να έχει κερδηθεί στην νεοελληνική ιστορία, που το ΚΚΕ να μην έχει βάλει τη σφραγίδα του. Ωστόσο όμως είναι τουλάχιστον συντεχνιακός τυχοδιωκτισμός να ζητάτε την βοήθεια του όταν το έχετε ανάγκη, και όταν εργοδότες σας το ζητούν να κρύβετε τα πάντα επιμελώς γύρω απ' αυτό.
Το ΚΚΕ κύριοι του ΠΑ.ΟΣ δεν είναι σαν τα μούτρα σας να κάνει πολιτικές κολοτούμπες από τη μια στιγμή στην άλλη.
Αξιότιμοι κ. της προβοκάτσιας που πότε ονομάζετε "αριστερός ψάλτης της δεξιάς", πότε ονομάζετε "Γερμανός και τα οικονομικά του ΚΚΕ", πότε ονομάζετε "συνδιαλλαγή η μη για κομμουνιστή πρόεδρο της δημοκρατίας", πλανάστε πλάνην οικτρά αν νομίζετε πως θα πιάσουν οι λάσπες σας.
Σας προτρέπουμε να κοιτάξετε τα "υπέροχα μούτρα σας"(ωσάν άλλοι νάρκισσοι), στις λίμνες με τα βρωμόνερα της προβοκάτσιας σας. Αν θέλετε φυσικά μετά, μπορείτε να βουτήξετε για να αγκαλιάσετε τα σε συνεχόμενη εναλλαγή προσωπεία σας. Εσείς ξέρετε τόσο καλά να τα βάζετε για να κρύψετε την "καθαρότητα του προσώπου σας".
Φυσικά αυτό δεν πρόκειται να το κάνετε γιατί είστε το καλύτερο πολιτικό προσωπικό της άρχουσας τάξης και των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων και διαχέεται το ταξικό τους μίσος με όλο σας το είναι.
Δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία πως θα σταματήσετε, ακόμα και όταν εξευτελίζεστε διαρκώς από την ίδια την πραγματικότητα, γιατί είναι προφανές ότι όταν φτάσετε στον πάτο του εξευτελισμού(αυτό το έχετε κάνει)μετά δεν υπάρχει άλλος πάτος και όταν υπάρχει έστω και η υποψία του, εσείς συνεχίζετε να σκάβεται ξεθάβοντας φαντάσματα και ψέμματα της εποχής Παπάγου, γιατί η συνήθεια του αντικομμουνισμού δεν είναι ούτε καν η δεύτερη, αλλά η κυρίαρχη πρώτη σας φύση.

Γ.Κ. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/06/23/%ce%9e%ce%b5%ce%ba%ce%af%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b5_%ce%b7_%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b5%cf%84%ce%bf%ce%b9%ce%bc%ce%b1%cf%83%ce%af%ce%b1.... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Ξεκίνησε η προετοιμασία.... 2009-06-23T18:43:00-04:00 2009-06-23T18:43:00-04:00 Ουσιαστικά βάση ημερολογίου το καλοκαίρι ξεκίνησε χτες και μαζί με αυτό ξεκίνησε και η προετοιμασία, (όχι των ΠΑΕ, εξάλλου αυτή δεν μας αφορά, αλλά η δική μας που είναι και το τοπικό μέρος των διακοπών μας.)
Έτσι χωρίς πολλές περιστροφές πραγματοποιήσαμε την πρώτη μας 65ρα και μάλιστα σε διαδρομές που συνδύαζαν όλη σχεδόν τη μορφολογία της επαρχίας Κυδωνίας. Ξεκινούσαν από κάμπους και τα "πορτοκαλοχώρια", μεταφέρονταν σε βουνά, επέστρεφαν στους κάμπους και τους λοφίσκους της ίδιας επαρχίας με τελική κατάληξη τις παραλίες της.
Ο χειμώνας πάντα μας αφήνει τα σημάδια του πάνω μας και φέτος ήταν πολλά πράγμα που σημαίνει πως για την υγεία μας πρέπει να κάνουμε και ορισμένες "θυσίες" τι οποίες φυσικά πάντοτε τις πραγματοποιούμε με περισσή χαρά.
Εδώ και δέκα μέρες στο χαλαρό κάθε απόγευμα συνδυάζουμε διαδρομή με κολύμπι, χτες όμως θυμηθήκαμε τις καλές μας ημέρες όμως στο διπλάσιο χρόνο σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.
Ξεκινήσαμε στις 15:30 απ' το σπίτι με μερικές διατάσεις και σιγά σιγά πήραμε τους δρόμους στην κυριολεξία, ενώ λίγο πριν ξεκινήσουμε είχαμε ανεβάσει ένα άρθρο στο κεντρικό ιστολόγιο.
Φυσικά η καλή διαδρομή συνδυάζει σχεδιασμό στο χάρτη, ταχύμετρο με πολλαπλές δυνατότητες και συναρτήσεις και φυσικά παλμογράφο για οικονομία στην κατανάλωση ενέργειας από πλευράς αναβάτη δηλαδή ημών, ενώ παράλληλα πριν το ξεκίνημα πρέπει να έχει καταναλωθεί πλουσιοπάροχο γεύμα τουλάχιστον 1500 θερμίδων πλούσιο σε σίδηρο, πράσινους υδατάνθρακες, φρούτα, άφθονο νερό και καθόλου μα καθόλου οινοπνεύματος για να μην υπάρξει κατακράτηση υγρών.
Ο σχεδιασμός έιχε ως εξής:
1ο Κομμάτι Χανιά - Φουρνές -Μεσκλά -Φουρνές - Αλικιανός - Μπαπιόλο - Μανωλιόπουλο.
2ο Κομμάτι Μανολιόπουλο - Γεράνι - Πλατανιάς - Αγία Μαρίνα -Σταλός - Αγ. Απόστολοι.
Στο δεύτερο κομμάτι περιελάμβανε στάση και ξεκούραση για 10 λεπτά μιας και κάναμε το λάθος να μην βάλουμε το κλασσικό ποδηλατικό κολάν παντελόνι και τα αγωνιστικά παπούτσια με τα τακάκια που κλειδώνουν στα πετάλια με αποτέλεσμα να μας έχει βγει η κούραση με πόνους στις πατούσες....
Από τους Αγ. Απόστολους έως τη Χ. Ακτή είναι περίπου ένα χιλιόμετρο και δεν το υπολογίζουμε καν ως διαδρομή, όπου κάναμε κολύμπι με διαλείμματα περί της μιας ώρας.
Το τρίτο κομμάτι της διαδρομής ήταν Χ. Ακτή - Χανιά, δηλαδή μια απόσταση 5 χιλιομέτρων που και αυτή δεν λογίζεται ως διαδρομή μιας και η Χ. Ακτή είναι μέσα στα Χανιά, είναι το κοντινότερο δυτικό και μεγάλο προάστιο μαζί με το νοτιότερο Μ. Τοίχο.
Αν πάει έτσι ολόκληρο το καλοκαίρι θα είναι τέλεια αλλά εδώ πρέπει να σημειώσουμε πως δεν είναι εύκολο να χτυπάμε κάθε μέρα πενηντάρες όπως το κάναμε προ πενταετίας και τα χρόνια αρχίζουν μαζί με τα παραπανίσια κιλά να κάνουν την δραματική αλλά νομοτελειακή τους εμφάνιση.
Φυσικά οι διακοπές για μας ήταν πάντα συνδεδεμένες με ένα ποδήλατο μια μπάλα, με μερικά μαγιό, όπως επίσης και τα νησιά που παλαιότερα επισκεπτόμασταν ειδικά των ανατολικών Κυκλάδων.
Η λεγόμενη προπόνηση για μας δεν έχει να κάνει σε καμία περίπτωση με τον πρωταθλητισμό, ούτε φυσικά με κανένα καταναγκαστικό έργο, αλλά με μια διασκεδαστική σχέση ανάμεσα στη γυμναστική, στη χαρά, στο παιχνίδι και στο ταξίδι.

Σ/φοι και Σ/φισες σας ευχόμαστε καλό Καλοκαίρι.

ΥΓ*
Κατόπιν καταγγελιών συνιστολόγων αναγνωστών και φίλων μεταφέρουμε ετούτη τη δημοσίευση του collectivasports εδώ για να υπάρχουν σχόλια...
Έχει να πέσει δούλεμα....χεχεχε

Collectiva Sports. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/06/17/%ce%a0%ce%91.%ce%9f%ce%a3.... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): ΠΑ.ΟΣ.... 2009-06-17T10:03:00-04:00 2009-06-17T10:03:00-04:00 Προβοκάρουν κάνοντας Αντικομμουνισμό που θα ζήλευαν οι αλήστου μνήμης "Χίττες" του αρχιπράκτορα των Βρετανών Γρίβα, λειτουργούν σαν ιεροφάντες της αντιΚΚΕ εκστρατείας Συκοφαντόντας κατά βούληση με Οχετούς διαρκείας ανοίγοντας το δρόμο για υποθέσεις τύπου Καθαρά χέρια.
Ναι είναι οι νέοι πολιτικοί ένοικοι της Ιπποκράτους που συμπεριφέρονται ωσάν Καίσαρες λες και κυβερνούν αυτοί στη Δημαγωγία, τον καιροσκοπισμό αλλά και τις ρατσιστικές ατάκες περί μηδενικής ανοχής στους μετανάστες, κάνοντας το ΛΑ.ΟΣ, να μοιάζει σκουριασμένο μπιχλιμπίδι στη σκιά τους.
Ιδού οι "Σοσιαλιστές" του ΠΑΣΟΚ, μάλλον του ΠΑ.Ο.Σ(Πασοκικός Ορθόδοξος Συναγερμός), αφού μαζί τράβηξαν το κουπί της προβοκάτσιας εις βάρος του ΚΚΕ και τώρα οι ίδιοι (της Ιπποκράτους) το ομολογούν ανοικτά σε εσωτερικό κείμενο τους σε μέλη και στελέχη τους.
Δεύτερη φύση η προβοκάτσια(διαβάστε εδώ) και για να προλάβουμε ορισμένους και ορισμένες καλοθελητές, να πούμε τούτο, πως ο Ριζοσπάστης όταν δημοσιεύει τέτοιου είδους ειδήσεις σίγουρα έχει και τα αποδεικτικά στοιχεία δεν είναι σαν όλους τους άλλους, γιατί αν ήταν θα υπήρχαν έστω και μαλακές αντιδράσεις για το άρθρο που ανέδειξε την αντιΚΚΕ νοοτροπία του ΠΑΣΟΚ, τέτοιες αντιδράσεις δεν είχαμε και ούτε θα έχουμε γιατί πολύ απλά το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑ.ΟΣ αγκαλίτσα στρώνουν το έδαφος για τα χειρότερα που η Ε.Ε ετοιμάζει.
Απλά πρέπει να γνωρίζουν πως στο ΚΚΕ δεν πιάνουν ούτε απειλές ούτε προβοκάτσιες και πως αργά η γρήγορα αποκαλύπτονται "γιατί το ψέμα έχει κοντό ποδάρι", απλά τους λέμε πως όσο περισσότερο προβοκάρουν διασπείροντας ψέμματα τόσο θα μας βρίσκουν μπροστά τους.
Εκτός πάλι αν δεν είναι στα καλά τους και πιστεύουν στα σοβαρά πως θα φοβίζουν το ΚΚΕ με την επίδειξη αντικομμουνισμού τους; Μάλλον δεν έχουν αίσθηση του τι πράττουν και καλό θα ήταν να μελετήσουν τη νεοελληνική ιστορία, όπου κάθε λαμπρή σελίδα της είχε τη σφραγίδα ενός μόνο κόμματος του ΚΚΕ. Ίσως τότε μάθουν πως όσο μας προκαλούν τόσο μας κάνουν πιο δυνατούς τελεία και παύλα.

Ράδιο Κολλεκτίβα. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/06/13/%ce%9f_%cf%81%ce%b1%cf%84%cf%83%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82_%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9_%ce%b7_%cf%80%ce%b9%ce%bf_%ce%b2%ce%af%ce%b1%ce%b9%ce%b7_%ce%bc%ce%bf%cf%81%cf%86%ce%ae_%cf%84%ce%bf%cf%85_%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%8d_%ce%bc%ce%af%cf%83%ce%bf%cf%85%cf%82_%cf%84%cf%89%ce%bd_%ce%b9%ce%bc%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%bb%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8e%ce%bd. radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Ο ρατσισμός είναι η πιο βίαιη μορφή του ταξικού μίσους των ιμπεριαλιστών. 2009-06-13T18:10:00-04:00 2009-06-13T18:10:00-04:00 Το "από την πόλη έρχομαι και στη κορφή κανέλα" που λέει και ο πάνσοφος λαός, θα μπορούσε εύκολα να μεταφραστεί "απ' την Ασία έρχομαι γιατί με βομβαρδίζεις".
Ο τίτλος αυτού το άρθρου περικλείει τα κυρίαρχα συναισθήματα της Ε.Ε για τους λαούς, αλλά και τα δικά μας για την Ε.Ε των πολυεθνικών που ουδεμία σχέση έχει με την Ευρωπαϊκή Ήπειρο και τους λαούς της.
Μάλιστα κύριοι υπηρέτες της Ε.Ε των πολυεθνικών, του διεθνοποιημένου κεφαλαίου, του αντικομμουνισμού, των ιμπεριαλιστικών πολέμων, της πανάθλιας κυρίαρχης ιδεολογίας σας της ανταγωνιστικότητας και της επιχειρηματικότητας δηλαδή, η Ε.Ε είναι μια κατευθυνόμενη πύλη εισόδου για τους "άθλιους" όπου γης από εσάς τους ίδιους, για να τους ξεζουμίσετε "χωρίς σάλιο" για δεύτερη φορά. Την πρώτη μπορεί να είχατε βομβαρδίσει την οικογένεια τους και το σπίτι τους, στην πρώην χώρα τους(γιατί αποκαΐδια - προτεκτοράτα τους αφήσατε για μετά) ούτως ώστε να αποκομίσετε ακόμα περισσότερα κέρδη με την επερχόμενη μαζική μετανάστευση, με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια δηλαδή.
Η Ε.Ε είναι το χειρότερο, το πιο βρωμερό, από άποψη και συνθηκών και ιδεολογίας κελί (για να μην πούμε στρατόπεδο συγκέντρωσης) που γνώρισε η ανθρωπότητα απ' τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο και έπειτα για εκατομμύρια "εξαθλιωμένους".
Δεν υπάρχουν λαθραίοι και μη μετανάστες γιατί δεν υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι. Ετούτοι οι τρομαγμένοι απόκληροι απ' τις δικές σας στρατηγικές γίνονται πολλαπλά εξασθενημένοι γιατί αυτό σας βολεύει. Τα περί λαθραίων, είναι δικά σας φληναφήματα μήπως και αφομοιώσετε αυτού του είδους το εργατικό δυναμικό με όρους δουλείας και μάλιστα χωρίς καμία αντίδραση. Σκοπός σας είναι να μεγιστοποιήσετε τα κέρδη σας δηλαδή να τους εξοντώσετε σε εξαντλητικά ωράρια και να τους πετάξετε σαν μια στημένη λεμονόκουπα στα σκουπίδια σας, όταν θέλετε ένα κέντρο όπως το κέντρο των Αθηνών, ένα τεράστιο εμπορικό κέντρο για τις πολυεθνικές σας.
Αυτή είναι η Ε.Ε σας, που ως ένας άλλος βραχίωνας του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, συμμετέχει συνδιοργανόνοντας πολέμους η δικτατορίες στην Ασία, την Αφρική , η οπουδήποτε αλλού, πετυχαίνοντας μαζικές "αποδράσεις" από μερικές χιλιάδες ανθρώπους , ιθαγενείς των χωρών τους.
Οι περισσότεροι μέσα από τα υπό διάλυση κράτη που κατάγονται, ψάχνουν τρόπο διαφυγής προς την "εύπορη", όπως τους την έχετε παρουσιάσει δύση και κάνουν το βήμα, για να ζήσουν σαν άνθρωποι ταξιδεύοντας κάτω από αντίξοες συνθήκες, με κίνδυνο την ίδια τους την ζωή για ένα καλύτερο αύριο. Φυσικά αντί για ένα καλύτερο αύριο έχουν συναντήσει επανειλημμένως την κρατική και παρακρατική βία, την καταστολή και το καλλιεργημένο από τους εκάστοτε άρχοντες μίσος.
Σήμερα φυσικά αντιμετωπίζουν και άλλα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την απεραντοσύνη του ταξικού μίσους που η ίδια η Ε.Ε έχει δημιουργήσει, που θέλει τους μετανάστες τσάμπα εργατικό δυναμικό και πριν αυτό προλάβει να οργανωθεί για να ζητήσει τα αυτονόητα, τους ετοιμάζουν και στρατόπεδα συγκέντρωσης για τη λεγόμενη επαναπροώθηση για που όμως, σε μέρη που δεν μπορούν γυρίσουν γιατί δεν υπάρχουν ούτε καν πρεσβείες;
Οι μετανάστες είναι τμήμα της εργατικής τάξης και ως τέτοιο το αντιμετωπίζουμε και εμείς που στεκόμαστε αλληλέγγυοι. Φυσικά και το μεγάλο κεφάλαιο στέκεται σε αυτούς , αλλά από την απέναντι όχθη χύνοντας το ταξικό του δηλητήριο πάνω τους. Δεν ήταν ποτέ και δε μπορεί εκ των πραγμάτων να γίνουν "πράκτορες" των διαλυμένων πρώην χωρών τους, όπως προπαγανδίζουν τα φερέφωνα και οι καλοθελητές του μίσους, όλοι αυτοί οι λαϊκίζοντες και αλλοπρόσαλλοι γκεμπαιλίσκοι, τα νέου τύπου και κοπής φασιστοειδή που δεν είναι και φασίστες γιατί ό φασισμός συν τοις άλλοις έχει και μια θεωρητική βάση.
Τα εν λόγω φερέφωνα, είναι αυτά που εστιάζουν στην κινδυνολογία, στη φοβία και στη διαδεδομένη (αναληθή τις περισσότερες φορές, έως σχεδόν πάντα) πληροφορία που έχει ως αφετηρία τα ΜΜΕ(ξαπάτησης) και ως στόχο το χαμηλό υπογάστριο του κόσμου αλλά και την λειψή ιστορική του παιδεία, την ημιμάθεια που το αστικό κράτος του την έχει καλλιεργήσει για να δημιουργεί κέρδη σε αυτούς που αυτό υπηρετεί ως πολιτικό προσωπικό.
Προφανώς κάτι τέτοια γκρουπούσκουλα το σύστημα τα αγκαλιάζει και τα αξιοποιεί καταλήλως για να κάνει τη δουλειά του, και η δουλειά του είναι να ξεγελά, να εμπαίζει και να περιφρονεί τον ταξικό του αντίπαλο, πέραν της εκμετάλλευσης που πραγματοποιεί πάνω του με κάθε τρόπο.
Το ρατσιστικό μίσος είναι πάνω απ' όλα ταξικό μίσος και οι Έλληνες εργάτες πρέπει με κάθε τρόπο να υπερασπιστούν τους μετανάστες συναδέλφους τους που η Ε.Ε και το μεγάλο κεφάλαιο έχουν βαλθεί να ξεζουμίσουν με κάθε τρόπο.
Οι μετανάστες είναι το πιο εξαθλιωμένο τμήμα της εργατικής τάξης, που η εργοδοσία χρησιμοποιεί για να ξεζουμίσει όσο γίνεται πιο πολύ. Το μεγάλο κεφάλαιο τους χρησιμοποιεί για να πιέσει αφόρητα το ανοργάνωτο και διασπασμένο τμήμα της εργατικής τάξης της χώρας εκπίπτοντας το σε χειρότερους εργασιακούς όρους. Με τον τρόπο αυτό η άρχουσα τάξη και το πολιτικό της προσωπικό στρώνει τον δρόμο για το νέο εργασιακό μεσαίωνα και ένα νέο διαίρει και βασίλευε μέσα στις χώρες της Ε.Ε.
Αυτά φυσικά δεν γίνονται ούτε από μόνα τους ούτε και αυτόματα. Εδώ πέρα χρειάστηκε και η συμβολή του εργατοπατερισμού, όλων εκείνων των συμβιβασμένων ηγεσιών της ΓΣΕΕ, που ποτέ δεν έκαναν δράμι για την υπεράσπιση Ελλήνων και ξένων εργατών και δεν έκαναν τίποτα για να οργανώσουν τους τελευταίους στα σωματεία τους.
Τώρα όσο ποτέ άλλοτε χρειάζεται ένα ισχυρό ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα όπως το ΠΑΜΕ, που θα οργανώσει και θα ενώσει Έλληνες και ξένους εργάτες στη βάση της κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και θα αντιπαλέψει λυσσαλέα την λαγνεία του μεγάλου κεφαλαίου για παραπάνω κέρδη.

Ράδιο Κολλεκτίβα. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/06/08/%ce%95%cf%85%cf%81%cf%89%ce%b5%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%ad%cf%82_%cf%84%ce%ad%ce%bb%ce%bf%cf%82,_%cf%80%ce%ac%ce%bc%ce%b5_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%ce%bd%ce%ad%ce%bf%cf%85%cf%82_%ce%b1%ce%b3%cf%8e%ce%bd%ce%b5%cf%82. radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Ευρωεκλογές τέλος, πάμε για νέους αγώνες. 2009-06-08T12:04:00-04:00 2009-06-08T12:04:00-04:00 Η αυλαία των ευρωεκλογών έπεσε και μέσα στο γενικευμένο κλίμα αντικομμουνισμού, την ταχυδακτυλουργική προσπάθεια εξαφάνισης του ΚΚΕ από τους δημοσκόπους εδώ και δύο χρόνια περίπου, την καθολική επίθεση βρωμιάς απ' όλες τις πλευρές και τις συνθήκες εθνικών εκλογών που πραγματοποιήθηκαν αυτές οι ευρωεκλογές, το ΚΚΕ όχι μόνο έμεινε σταθερό αλλά υπήρξε αρκετός κόσμος που "πέρασε το χαντάκι" και έκανε το παραπάνω βήμα.
Υπήρξε αρκετός νέος κόσμος που με ένα χαμόγελο καλωσόρισε η πάντα λιτή, σοβαρή, ευφυέστατη, ευγενέστατη και καλοπροαίρετη γγ της ΚΕ του κόμματος, που παρά τις ιδεολογικές διαφορές που μπορεί να έχουν με το κόμμα μας τους ευχαρίστησε από την πρώτη κι όλας ανακοίνωση για το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών επειδή έκαναν το βήμα παραπάνω. Μπράβο στο κόμμα μας γιατί και αυτό δείχνει το χάος που το χωρίζει από όλους τους άλλους.
Για το ΚΚΕ το αποτέλεσμα ήταν και πρέπει να είναι θετικό και πως να μην είναι, όταν το περίπου 8,5% πραγματοποιήθηκε μέσα στις συνθήκες που προαναφέραμε και μόνο θετικά μπορεί να το δει κανείς.
Οι κομμουνιστές κάνουν δουλειά μυρμηγκιών πόρτα - πόρτα και χωρίς ποτέ να κουράζονται παλεύουν για να δυναμώσουν το κόμμα. Ωστόσο έχουμε την αίσθηση ότι πρέπει να βρεθεί μια φόρμουλα - λύση για τη μετακίνηση τους. Είναι μεγάλο εκείνο το ποσοστό των ετεροδημοτών που ανήκουν στη λαϊκή οικογένεια, είναι ψηφοφόροι του κόμματος και δεν μπορούν να μεταφέρονται εύκολα απ' το ένα σημείο της χώρας στο άλλο για να το υπερψηφίσουν και πρέπει να δούμε πως θα διενεργήσουμε σε αυτή την περίπτωση. Οι κομμουνιστές και ιδιαίτερα του ΚΚΕ πρέπει να πυκνώσουν και να μεγαλώσουν ακόμα παραπέρα τους δεσμούς τους με τους φυσικούς τους συμμάχους (εργατική τάξη, μικρομεσαίους και φτωχούς αγρότες αλλά και με τους μικρομεσαίους και τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης), γιατί τότε και μόνο τότε η αγανάκτηση θα παίρνει ταξική κατεύθυνση.
Αν όλοι κάτω απ' αυτές τις δύσκολες συνθήκες πηγαίναμε να υπερψηφίσουμε το κόμμα, θα επιβεβαιώνονταν όλες οι κρυφές δημοσκοπήσεις που είχαν τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΝΔ και με την αποχή που υπήρξε, το περίπου 8,5% μπορεί να ήταν το ποσοστό που θα μας οδηγούσε και στον τρίτο και όχι μόνο ευρωβουλευτή, παρά ταύτα όχι μόνο πήγαμε καλά, αλλά μπορούμε και καλύτερα.
Αυτό φυσικά δε σημαίνει πως ο αντικομμουνισμός τους δε θα συνεχιστεί και δεν είναι τυχαίο το φορτωμένο ποσοστό του ΛΑΟΣ απ' τη ΝΔ. Αντικειμενικά είδαν και εκτίμησαν πως δεν μπορούν όλοι μαζί, (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, αστικό πολιτικό σύστημα και δημοσκόποι να συρρικνώσουν το ΚΚΕ), με τις φούσκες του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και των Οικολόγων - Πράσινων και ενίσχυσαν το κόμμα του πιο προχωρημένου αντικομμουνισμού, το αναχρονιστικό και ρατσιστικό ΛΑΟΣ που μιλάει στο πιο χαμηλό υπογάστριο του "αμόρφωτου" λούμπεν νεοέλληνα.
Το ΛΑΟΣ είναι ένα κόμμα που κάθε είδους φασιστοειδές του χειρίστου είδους βρίσκει λόγο για να ξερνά μπόχα και μισανθρωπική δυσωδία. Το ΛΑΟΣ δεν είναι φασιστικό κόμμα, αλλά κάτι ακόμα χειρότερο. Είμαστε σίγουροι και πιστεύουμε πως ο αντικομμουνισμός θα συνεχιστεί, θα είναι σε ακόμα μεγαλύτερη έκταση και ένταση και να είστε σίγουροι και σίγουρες πως το ποσοστό που ανησύχησε το σύστημα δεν ήταν η κατευθυνόμενη αύξηση του ΛΑΟΣ, αλλά η σταθερή πορεία του ΚΚΕ, εξάλλου υπάρχουν σενάρια ήδη από το 2007 μετά τις εθνικές εκλογές να το στείλουν δημοκοπικά στο 18% όπως το έκαναν με τον ΣΥΝ/Σύριζα στο 23%, τον οποίο ενίσχυαν για να "ισοπεδώσει" το κόμμα μας και τελικά έφτασε το 4,5%, ενώ θεωρούμε αμφίβολη τη συμμετοχή του στην επόμενη βουλή(όταν το φωνάζαμε μας έλεγαν σε σχόλια πως θα εξαφανιστούμε). Το ΛΑΟΣ κάνει τον πιο χοντροκομμένο και εφυλιοπολεμικό αντικομμουνισμό(αυτός χρειάζεται τώρα και όχι ο επιστημονικός του ΠΑΣΟΚ του ΣΥΝ και των αναρχο-αριστεριστών), ασχέτως πως μπορεί στις επερχόμενες εκλογές να μην είναι ούτε αυτός στη βουλή όπως και οι κάτω απ' αυτόν για τους λόγους που όλοι γνωρίζουμε.
Ας μην μας κάνει εντύπωση το ποσοστό που θα μας δώσουν όλο το επόμενο διάστημα οι εταιρίες δημοσκοπήσεων, η ένα κομμάτι τους, γιατί κάποιες από αυτές θα μας ρίξουν ξανά στο 5,5% ίσως και λιγότερο. Εξάλλου είναι τοις πάσι γνωστό ότι οι δημοσκοπήσεις είναι μια απ' τις μορφές αποπροσανατολισμού της κοινωνικής συνείδησης.
Πήγαμε καλά, μπορούμε και καλύτερα και τα καλύτερα σ/φοι και σ/φισες δεν έχουν έρθει ακόμα, εξάλλου το προνομιακό πεδίο μας είναι οι αγώνες και μόνο αυτοί και "έχουμε να 'ξάνουμε πολύ μαλλί ακόμα" όπως έλεγε και ο Χαρίλαος.

Ράδιο Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/06/04/%ce%a3%cf%85%ce%bd_%ce%a3%ce%a5%ce%a1%ce%99%ce%96%ce%91,_%ce%9b%ce%91%ce%9f%ce%a3_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%9f%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%bf%ce%b9_%ce%a0%cf%81%ce%ac%cf%83%ce%b9%ce%bd%ce%bf%ce%b9._%ce%a4%ce%b1_%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%b1_%ce%b1%ce%bd%cf%8e%ce%b4%cf%85%ce%bd%ce%b1_%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%87%cf%8e%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1. radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Συν/ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ και Οικολόγοι Πράσινοι. Τα μεγάλα ανώδυνα αναχώματα. 2009-06-05T02:14:00-04:00 2009-06-05T02:14:00-04:00 Συν/ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ, Οικολόγοι Πράσινοι και διάφορα άλλα γρκουπούσκουλα διαφόρων "αριστερό - δεξιών" αποχρώσεων που φυσικά δεν θα αναφερθούμε σε αυτούς χάριν χρόνου.
Όλοι μαζί αποτελούν συστημικά αναχώματα, βαλβίδες ασφαλείας και ανώδυνες ομαδούλες για το κοινωνικοπολιτικό σύστημα τον καπιταλισμό δηλαδή, που αν μήτι άλλο προσβάλουν τη νοημοσύνη μας μιλώντας για αλλαγή του πολιτικού σκηνικού.
Ένας, ένας ξεχωριστά απ' τους παραπάνω, εμφανίζεται ως ο
λυτής μιας δυσεπίλυτης λογαριθμικής εξίσωσης που για να λυθεί, χρειάζεται να κάποιος γνωρίζει έστω και τα βασικά για να την επιλύσει.
Το να μιλάς από δεξιά και από αριστερά για επίλυση στα προβλήματα των πολιτών(λες και δεν υπάρχουν κοινωνικές τάξεις αλλά εταίροι), αν δεν κοροϊδεύεις ανοικτά αυτούς που απευθύνεσαι τουλάχιστον τους χύνεις μελάνι για να θολώνουν ακόμα περισσότερο τα θολά απόνερα που άφησε ο λεγόμενος δικομματισμός στο εποικοδόμημα. Στη πραγματικότητα όχι μόνο δεν τον αποδυναμώνεις αλλά τον ενισχύσεις με ένα πιο επικίνδυνο φρούτο που λέγεται διπολισμός.
Είτε δικομματισμός, είτε δεξιά και αριστερά, είτε διπολισμός, αυτό που βγαίνει ως αποτέλεσμα είναι η προσπάθεια καλλωπισμού ενός συστήματος που "μπάζει" από παντού. Έχει ως βασική του ιδιότητα τον ευρωμονόδρομο και τη διατήρηση του μονοπωλιακού καπιταλισμού και στη βάση και στο εποικοδόμημα.
Το να σπέρνεις αυταπάτες και "όταν σπέρνεις αυταπάτες θερίζεις κουτόχορτο" και μάλιστα εσκεμμένα σαν σε διατεταγμένη υπηρεσία, που είναι και δεν είναι κάτι τέτοιο γιατί προσφέρεις εθελοντικά και από μόνος σου καλές υπηρεσίες στο σύστημα...
Οι λεγόμενες αριστερές φωνές που δεν μπορούν να δουν τη βασική αντίθεση ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία, αλλά και τις υπόλοιπες τέσσερις βασικές αντιθέσεις του καπιταλισμού, την αναρχία στη παραγωγή, μιλώντας για άλλες δευτερεύουσες και "άνευ σημασίας" αντιθέσεις - προϊόντα του συστήματος, τότε η υπάρχει πρόβλημα κατανόησης των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων της καπιταλιστικής οικονομίας (που είναι αδύνατο να εξαλειφθούν στα πλαίσια αυτού του συστήματος), η ενδιαφέρεσαι για να γίνεις βαστάζος του συστήματος.
Κάτω από το βάρος αυτών των αντιθέσεων γεννήθηκε η συνθήκη του Μαάστριχτ με τις τέσσερις ελευθερίες της(να πάλι ο ΣΥΝ): (την Ελεύθερη διακίνηση του Κεφαλαίου, των Υπηρεσιών, του Εργατικού δυναμικού και των Εμπορευμάτων), μήπως μπορέσει να καλύψει έστω και προσωρινά κάποιες απ’ αυτές τις αντιθέσεις. Παράλληλα με το μπάλωμα των αντιθέσεων, να δημιουργήσει δυναμικές «επενδυτικού - κλίματος και περιβάλλοντος» όπως το ονομάζει, δηλαδή να πραγματοποιήσει περιβάλλον ανάπτυξης. Φυσικά οι αντιθέσεις δε λύθηκαν γι’ αυτό και οι Σοσιαλδημοκράτες το 1996 έριξαν στο τραπέζι την συνθήκη του Άμστερνταμ πετώντας μέσα απ’ αυτή το "κοινωνικό" τους κράτος. Στο καπιταλιστικό σύστημα με τις μεγάλες αντιφάσεις του, με τίποτα και με κανένα τερτίπι δε μπορούν μέσα απ' το νομικοπολιτικό προσωπικό να το κάνουν να μην έχει αντιφάσεις.
Οι αντιθέσεις στη παραγωγή και το κεφαλαίο, στη σχετική οργάνωση της παραγωγής μέσα απ’ την ίδια την αναρχία της σε κοινωνική κλίμακα, έχουν ως βάση την ατομική ιδιοκτησία! Είναι αδύνατον να μην υπάρχει αντίθεση της παραγωγής με την κατανάλωση και στο σκοπό της καπιταλιστικής παραγωγής και των παραγωγικών δυνάμεων, μιας και οι δυνάμεις παραγωγής αυξάνουν κατά αλματώδη ρυθμό τα κέρδη που πάνε σε όλο και λιγότερα χέρια. Είναι μεταφυσικό να πιστεύει κάποιος πως ο σκοπός του κεφαλαίου δεν είναι το κέρδος και μόνο το κέρδος και πως αυτό δεν πρέπει να διευρυνθεί κι άλλο ακόμα και αν αυτό δημιουργεί την αντίθεση της παραγωγής με τη κατανάλωση. Είναι αδύνατο τα κέρδη να διαμοιραστούν στα εκατομμύρια των εργαζόμενων επειδή κάποιος απ’ τους πολιτικούς εκπροσώπους του μεγάλου κεφαλαίου θέλησε να «βοηθήσει» για τους δικούς του πολιτικούς λόγους η να εκτονώσει τη κατάσταση. Όταν το κεφάλαιο δε χρειάζεται άλλους εργαζόμενους τους ρίχνει στην ανεργία για να πολλαπλασιάσει τα κέρδη του και αυτό για τον εαυτό είναι ανάπτυξη. Όμως όσο πιο πολλούς ρίχνει στην ανεργία τόσο τα προϊόντα δεν τα αγοράζει και τόσο μεγάλος όγκος καταναλωτών, που είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Αυτός είναι και ό λόγος που κατασκευάζει ινστιτούτα καταναλωτών για να δημιουργήσει ξανά μια ακόμη βαλβίδα ασφαλείας που είναι μέσα στα πλαίσια της «ανάπτυξης» και αυτή.
Έχουμε ξαναπεί και τονίσει επανειλημμένως πως για έναν κόσμο η έννοια αριστερά αντανακλά τη κοινωνική δικαιοσύνη και τη βελτίωση ζωής των πιο φτωχών λαϊκών στρωμάτων, σημαίνει τη διαδικασία καλυτέρευσης της ποιότητας ζωής, ενός άλλου τρόπου σκέψης. Όμως είναι έτσι τα πράγματα και τι σημαίνουν ορισμένοι όροι που πηγάζουν μέσα απ' αυτό το γενικό "πολιτικό" όρο Αριστερά.
Μήπως αυτός ο όρος αυτός αντί να διευκολύνει τις εξελίξεις για την ανατροπή του καπιταλισμού, η να δίνει παραπάνω περιθώρια για φιλολαϊκότερες πολιτικές με τη πίεση του λαϊκού κινήματος, να εγκλωβίζει παραπέρα το λαϊκό κίνημα διατείνοντας "αταξικά" θεωρητικά σχήματα με "λύσεις" εκ των έσω, λύσεις που καθ'αγιάζουν το καπιταλιστικό σύστημα παραγωγής δίνοντας του περιθώρια ζωής και μάσκες οξυγόνου δια της "μεταρρύθμισης" που ζητούν οι κάθε λογής οπορτουνιστές;
Στις 7 του Ιούνη ο Συν/ΣΥΡΙΖΑ, ο ΛΑΟΣ και οι Οικολόγοι Πράσινοι και τα μεγάλα ανώδυνα αναχώματα πρέπει να τιμωρηθούν εξίσου με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, να φάνε γερή πολιτική σφαλιάρα ο καθένας για διαφορετικούς λόγους και για ένα ίδιο για την εκτροφή αυταπατών ότι το σύστημα θα αλλάξει όταν αλλάξει πολιτικό προσωπικό εκ των έσω(δηλαδή να βάλει τα ρούχα του αλλιώς ο Μανωλιός), και όχι το σύστημα αναπαραγωγής της εκμετάλλευσης
Επειδή όμως δεν κρίνεται αυτό, τούτη εδώ τη στιγμή και επειδή υπάρχουν και οι άμεσες ανάγκες είναι απαραίτητο ένα ακόμα πιο ισχυρό ΚΚΕ που θα ενισχύσει ακόμα παραπέρα τη δυναμική ανάπτυξη του λαϊκού παράγοντα ενισχύοντας την αμυντική του ικανότητα, δηλαδή να κερδίζει επιμέρους ζητήματα και να βάζει τις βάσεις για την ανατροπή του καπιταλισμού σε τοπικό και ευρωπαϊκό επίπεδο για την ενδυνάμωση του λαϊκού μετώπου και τη σοσιαλιστική προοπτική.
ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΦΡΑΞΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/06/04/%ce%89%cf%84%ce%b1%ce%bd_%ce%9c%ce%b5%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%8e%ce%b4%ce%b7%cf%82_%cf%80%cf%89%cf%82_%ce%bd%ce%b1_%ce%ba%ce%ac%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b5; radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Ήταν Μεγαλειώδης πως να κάνουμε; 2009-06-04T10:38:00-04:00 2009-06-04T10:38:00-04:00
]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/06/02/%ce%9c%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%b7_%ce%a0%cf%81%ce%bf%ce%b5%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%ba%ce%ae_%cf%83%cf%85%ce%b3%ce%ba%ce%ad%ce%bd%cf%84%cf%81%cf%89%cf%83%ce%b7_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%9a%ce%9a%ce%95_%cf%83%cf%84%ce%b1_%ce%a7%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ac. radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Μεγάλη Προεκλογική συγκέντρωση του ΚΚΕ στα Χανιά. 2009-06-03T00:28:00-04:00 2009-06-03T00:28:00-04:00 Έχουν βάλει λυτούς και δεμένους, αχυρανθρώπους(όπως τους αποκάλεσε και η σ/φίσα Αλέκα προχτές στη Θεσσαλονίκη και χτες στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΚΚΕ στα Χανιά στη πλατεία Γεφυροπλάστιγγας, κάτω από τα γραφεία της Ν.Ε, το μέλος του Π.Γ της ΚΕ του ΚΚΕ ο σ/φος Στέφανος Λουκάς) και άλλους αλλά δεν μπορούν να αποκόψουν το μεγάλο ποτάμι του λαού που ρέει προς το ΚΚΕ για να το εκτρέψουν σε άλλες ανώδυνες για το αστικό πολιτικό σύστημα μικρομέγαλες δεξαμενές.
Η πλατεία ήταν γεμάτη και γέμιζε ακόμα περισσότερο όσο περνούσε η ώρα. Να μην ξεχνάμε πως χτες ήταν Τρίτη και άρα εργάσιμη για τα εμπορικά καταστήματα και τις υπηρεσίες έως της 21:30, ενώ η συγκέντρωση ξεκινούσε στις 20:30 δηλαδή μια ώρα νωρίτερα.
Μιας και το κόμμα έχει ξανακάνει συγκεντρώσεις στο ίδιο σημείο και το 2004 στις Ευρωεκλογές και το 2007 στις εθνικές εκλογές, για όσους ελπίζουν σε μείωση του ποσοστού του ΚΚΕ στη πόλη και στο νομό, θα τους διαψεύσουμε οικτρά γιατί και οι δυο προηγούμενες ήταν κατά πολύ μικρότερες συγκεντρώσεις.
Πολλά νέα πρόσωπα παρακολούθησαν τη συγκέντρωση του κόμματος, πολλοί νέοι και νέες πρωτοστατούσαν με τα στεντόρεια συνθήματα τους, που καλούσαν το κόσμο και τους ψηφοφόρους να σκεφτούν και να πράξουν ποιος ήταν μέχρι σήμερα μαζί τους και ποιά κόμματα του ευρωμονόδρομου είναι υπεύθυνα για αυτά που σήμερα βιώνουν, ποιος τους είχε προειδοποιήσει και ποιοί μίλαγαν για τα χρυσά κουτάλια της ΕΕ.
Στο ίδιο μοτίβο κινήθηκε και το μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Στέφανο Λουκά υπερτονίζοντας στο τέλος ότι καμία ψήφος δεν πρέπει να χαθεί. Να ενισχυθεί το ΚΚΕ αποφασιστικά για να βγουν πιο δυνατά το ΚΚΕ και τα άλλα ΚΚ που συμμετέχουν στη δημιουργία κομμουνιστικού πόλου στην ΕΕ, να μην μπερδευτούν σε διλήμματα και ψευτοδιλήμματα, κόμματα και αποκόμματα που θα στείλουν τον λαό και τους εργαζόμενους στη γωνία αποτελειώνοντας τον.

Ράδιο Κολλεκτίβα




Ένα μικρό απόσπασμα από την ομιλια του σ/φου Στέφ Λουκά.
]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/05/26/%ce%a0%ce%b5%cf%84%ce%ac%ce%b5%ce%b9_%ce%bf_%ce%93%ce%b1%cf%8a%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bf%cf%82_-%cf%80%ce%b5%cf%84%ce%ac%ce%b5%ce%b9_%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac_%cf%84%ce%bf%ce%bd_%cf%80%cf%81%cf%8e%ce%b7%ce%bd_%cf%85%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b3%cf%8c radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Πετάει ο Γαϊδαρος -πετάει κατά τον πρώην υπουργό 2009-05-27T01:14:00-04:00 2009-05-27T01:14:00-04:00 Ότι να 'ναι, καλά εκεί στην Ιπποκράτους δηλαδή στο ΠΑΣΟΚ, έχουν ξεφύγει εντελώς; Φαίνεται πως κάτι έμαθαν απ' τη διγλωσσία του ΣΥΝ/Σύριζα και προφανώς την αντιγράφουν...
Οι μεν του (ΣΥΝ/ΡΙΖΑ) λένε πως την ψήφισαν μεν, αλλά δεν τους εκφράζει δε. Παραταύτα την υπερασπίζονται γιατί έχει θετικά στοιχεία και επιδέχεται προοδευτικών αλλαγών κατά τα λεγόμενα τους. Μύλος με τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο διγλωσσία αλλά πολυγλωσσία τους διακατέχει ως σύνολο εκεί στην Κουμουνδούρου.
Οι δε του ΠΑΣΟΚ την ψήφισαν και εφαρμόζοντας κατά γράμμα τις "εντολές - επιλογές" της ΕΕ ως κυβερνητικός σχηματισμός την περίοδο 1993-2004, φτώχυναν τα 3/4 της χώρας και παρέδωσαν στη σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ ένα ολοκληρωμένο πακέτο το οποίο ψηφίστηκε και με την συνδρομή της Αυτόνομης Παρέμβασης(ΣΥΝ) στα συνδικάτα.
Η ΝΔ σήμερα εφαρμόζει την αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ, γιατί το ΠΑΣΟΚ μαζί με το ΣΥΝ έκαναν τη βρώμικη δουλεία στα συνδικάτα εκμηδενίζοντας τα, ψήφισαν όλοι μαζί την συνθήκη του Μαάστριχτ(ότι ζούμε σήμερα από εκεί εκπορεύται) και πέρασαν με ότι συνεπάγεται με όλα τα παραπάνω από την κλειδαρότρυπα τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, την ημιαπασχόληση κοκ.
Μαζί το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΝ την περίοδο 1996-1998, πέρασαν "αμαχητί" τις επιλογές της ΕΕ αφοπλίζοντας το συνδικαλιστικό κίνημα, τις έκαναν νόμο ο καθένας με τον τρόπο του και τώρα τις εφαρμόζει κατά γράμμα η κυβέρνηση της ΝΔ, τα πράγματα είναι απλά και ξεκάθαρα.
Κατανοούμε πως δεν μπορούνε να πούνε μια αλήθεια στον λαϊκό κόσμο και στη Νέα Γενιά, γιατί έχουν τη φωλιά τους λερωμένη. Είναι κατανοητό επίσης πως δεν μπορούν να κοιτάξουν κανένα απ' τους παραπάνω στα μάτια και δικαιολογημένα.
Τι να πουν δηλαδή στη λαϊκή οικογένεια ότι την έθαψαν ζωντανή;
Τι να πουν στην νέα βάρδια της εργατικής τάξης ότι στα 60 εργάσιμα χρόνια της, όταν και αν αυτή έχει συμπληρώσει τα ένσημα (που σημαίνει πως θα δουλεύει μέχρι τα 80 αν χωρίς διακοπή δουλεύει απ' τα 20), ίσως πάρει σύνταξη, η ότι δεν θα έχει κοινωνική ασφάλιση επειδή μας υπόσχονταν τα "χρυσά κουτάλια" της ΕΕ μετά τη συνθήκη του Μάαστριχτ;
Είναι αρκούντως κατανοητά όλα τα παραπάνω, αλλά ας μην λένε τουλάχιστον τέτοιες ψεμματάρες, γιατί όσο τις αναπτύσσουν, τόσο θα ανταμείβονται με ακόμα πιο ενισχυμένο ΚΚΕ.
Αν έχουν δεδομένο πως ο κόσμος και ιδιαίτερα ο φτωχός πως τρώει κουτόχορτο, ας το ξεχάσουν άπαξ και διαπαντός. Ο λαϊκός κόσμος όχι μόνο δεν τρώει κουτόχορτο, άλλα τους περιμένει στη γωνία για να τους περιποιηθεί καταλλήλως με ένα ακόμη πιο ισχυροποιημένο ΚΚΕ.
Πρέπει να το μάθουν καλά πως ο γάιδαρος δεν πετάει επειδή μπορού να τον βάλουν σε μεταγωγικό αεροσκάφος... ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/05/26/%ce%a4%ce%91_%ce%9d%ce%95%ce%91_SPOTS_%ce%95%ce%99%ce%9d%ce%91%ce%99_%ce%91%ce%9e%ce%95%ce%a0%ce%95%ce%a1%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%91.... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): ΤΑ ΝΕΑ SPOTS ΕΙΝΑΙ ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΑ.... 2009-05-27T00:30:00-04:00 2009-05-27T00:30:00-04:00 Τηλεοπτικό spot του Κ.Κ.Ε. για τις ευρωεκλογές 2009 (τιμώρησές τους 2) from KNE Video on Vimeo.



Τηλεοπτικό spot του Κ.Κ.Ε. για τις ευρωεκλογές 2009 (όχι στην αποχή!) from KNE Video on Vimeo.

]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/05/22/%ce%a0%ce%bf%ce%bb%cf%8d_%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%b7_%ce%a3%cf%85%ce%b3%ce%ba%ce%ad%ce%bd%cf%84%cf%81%cf%89%cf%83%ce%b7_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%9a%ce%9a%ce%95_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%97%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%bf radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Πολύ μεγάλη Συγκέντρωση του ΚΚΕ στο Ηράκλειο 2009-05-23T03:17:00-04:00 2009-05-23T03:17:00-04:00 Ήταν μια μεγάλη συγκέντρωση με πολύ πάθος και ένταση, σε μια πλατεία που δε γεμίζει με τίποτα. Εδώ το ΠΑΣΟΚ του 65% στον Νομό Ηρακλείου ζορίζεται ακόμα και με μεταφερόμενο κόσμο απ' όλη τη Κρήτη, ψάχνοντας για ταχυδακτυλουργούς της εικόνας όπως ο Μπιρσίμ μήπως και κερδίσει τις εντυπώσεις.
Η μεγάλη συγκέντρωση του ΚΚΕ στη πλατεία Ελευθερίας στο Ηράκλειο μας γέμισε αισιοδοξία και πως τα καλύτερα έρχονται!!! Παρότι εργάσιμη μέρα η Παρασκευή το απόγευμα σε όλη την Κρήτη, δεν εμπόδισε τον κόσμο να συγκεντρωθεί στις παρυφές μιας πλατείας που είναι τόσο δύσκολη όσο η πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα χωρίς μεταφερόμενο κόσμο ακόμα και απ' το Κιλκίς για ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.
Στην πλατεία Ελευθερίας έχει να κάνει συγκέντρωση το κόμμα από την εποχή του ενιαίου Συνασπισμού, δηλαδή από το 1989 και αυτή η συγκέντρωση σε σχέση με εκείνη που έγινε πριν είκοσι χρόνια ήταν κατά πολύ μεγαλύτερη με ότι αυτό συνεπάγεται.

Ράδιο Κολλεκτίβα





]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/05/21/%ce%9c%ce%99%ce%91_%ce%91%ce%9b%ce%9b%ce%97_%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%99%ce%91_%ce%93%ce%99%ce%91_%ce%a4%ce%97_%ce%9c%ce%91%ce%a7%ce%97_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%9a%ce%a1%ce%97%ce%a4%ce%97%ce%a3(%ce%91%ce%bd%ce%b1%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%83%ce%af%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7_%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%b9%cf%8c%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf%cf%85_%ce%ac%cf%81%ce%b8%cf%81%ce%bf%cf%85_%ce%bc%ce%b1%cf%82) radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΑΤΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ(Αναδημοσίευση παλαιότερου άρθρου μας) 2009-05-21T10:19:00-04:00 2009-05-21T10:19:00-04:00 ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΑΤΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ(Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το άρθρο)
Αυτή είναι μια παλαιότερη δική μας ανάρτηση(άρθρο) και αφορούσε τη λεγόμενη μάχη της Κρήτης και το ρόλο που "έπαιξε" αν τελικά έπαιξε στην πορεία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου(κατ' εμάς δεν έπαιξε). Ωστόσο αυτό που βγαίνει ως συμπέρασμα και αυτό πρέπει να κρατήσουμε είναι ότι "όταν οι λαοί θέλουν μπορούν" και ειδικά αυτές τις εποχές που οι κρατούντες με τις εντολές της ιμπεριαλιστικής Ε.Ε., δεν κάνουν τη "Μάχη της Κρήτης" εθνική αργία, γιατί θεωρούν τους λαούς τρομοκράτες ειδικά όταν τα βάζουν με κατακτητές στρατούς. Δεν είναι τυχαίο ότι στους χώρους της Ε.Ε., ακόμα και σήμερα υπάρχουν φωνές που ζητούν την καταδίκη του Ηρωικού Κρητικού Λαού το Μάη του 1941, ως τρομοκράτη!!!

Τα Συμπεράσματα δικά σας.
Ράδιο Κολλεκτίβα

]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/05/16/%ce%9b%ce%b5%cf%82_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%b4%ce%b5%ce%bd_%ce%ad%ce%b3%ce%b9%ce%bd%ce%b5_%cf%80%ce%bf%cf%84%ce%ad... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Λες και δεν έγινε ποτέ... 2009-05-16T20:18:00-04:00 2009-05-16T20:18:00-04:00 Οι κάθε λογής "περιθωριακοί" είναι ζήτημα τηλεοπτικής τιμής και ένα σοβαρό θέμα για τα κανάλια δηλαδή για τους καναλάρχες...
Τα εκατοντάδες χιλιάδες μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ όποτε και όταν πραγματοποιούν πολιτικές και συνδικαλιστικές εκδηλώσεις, παραστάσεις και πρωτοβουλίες εξαφανίζονται ως δια μαγείας λες και δεν υπάρχουν πουθενά.
Δεν ξέρουμε αν οι καναλάρχες και οι διευθυντές ειδήσεων έχουν την ίδια άποψη με τον πολύ κύριο Πάγκαλο για το 8% του Ελληνικού Λαού, ωστόσο όμως είναι ολοφάνερο ότι πρόκειται για μια ευθεία επίθεση στον πυρήνα του "εχθρού λαού" όπως μεταφράζεται η πολιτική πρωτοπορία της εργατικής τάξης (δηλαδή το ΚΚΕ), από το πολιτικό προσωπικό της άρχουσας τάξης της χώρας, την ίδια την άρχουσα τάξη και τους ξένους μονοπωλιακούς βαστάζους τους στο πεδίο της οικονομίας και της πολιτικής.
Η χθεσινοβραδινή συγκέντρωση διαμαρτυρίας στον «Αστέρα Βουλιαγμένης» όπου συνεδριάζει η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, μετά από πρωτοβουλία τη Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας για μια ακόμη φορά έκανε φτερά. Επικεφαλής της μεγάλης πορείας - συγκέντρωσης του ΚΚΕ ήταν ο Θ. Παφίλης και επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου. Σε δήλωσή του τόνισε ότι «θέλουμε να στείλουμε ένα μήνυμα στον ελληνικό λαό πρώτα απ' όλα: Να καταδικάσει με την πάλη του και με την ψήφο του στις 7 του Ιούνη τους εκπροσώπους του ιμπεριαλισμού, των μονοπωλίων και της ολιγαρχίας που συμμετέχουν σε αυτή τη σύσκεψη των "τσακαλιών", στην οποία βέβαια παίρνουν μέρος και κορυφαία στελέχη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, και που, παρά τη μυστικότητα την οποία κρατούν, γνωρίζουμε ότι αυτό που συζητούν σήμερα είναι πώς θα περάσουν τα μέτρα κατά των εργαζομένων ενόψει της οικονομικής κρίσης και πώς θα προσπαθήσουν να τσακίσουν τις αντιστάσεις των λαών».
Σε ανακοίνωση του το γραφείο τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ Χαιρέτισε τη χθεσινοβραδινή διαδήλωση των κομμουνιστών και κομμουνιστριών της Αθήνας, «παρά τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας» μπροστά από τον Αστέρα Βουλιαγμένης, όπου συνεδρίαζε η ιμπεριαλιστική λέσχη Μπίλντερμπεργκ.
Το γραφείο Τύπου του Κομμουνιστικού Κόμματος τόνισε πως «το γεγονός ότι εξαφανίστηκε από τα αστικά ραδιοτηλεοπτικά Μέσα, δείχνει από μόνο του τη σημασία της συγκεκριμένης κινητοποίησης: Η πάλη κατά του ιμπεριαλισμού πρέπει να συνεχιστεί ακόμα πιο αποφασιστικά και να είναι πολύμορφη».

Ράδιο Κολλεκτίβα

]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/05/13/%ce%9f_%ce%b2%cf%8c%ce%b8%cf%81%ce%bf%cf%82_%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9_%ce%b4%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82_%cf%83%ce%b1%cf%82_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%bc%cf%8c%ce%bd%ce%bf_%ce%b4%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82_%cf%83%ce%b1%cf%82.... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Ο βόθρος είναι δικός σας και μόνο δικός σας.... 2009-05-13T21:02:00-04:00 2009-05-13T21:02:00-04:00 Ο άνθρωπος είναι δηλωμένος αντικομμουνιστής, αυτό το ξέρουμε πολύ καλά, εξάλλου έχει δηλώσει άπειρες φορές περήφανος για το παραπάνω.
Δεν μας κάνει καμία εντύπωση πως μέσα στο βόθρο που οι ίδιοι έφτιαξαν πάνε να εμπλέξουν και το ΚΚΕ.
Δεν το κάνουν τυχαία, γνωρίζουν πως στις "βρομιές τους" δεν μπορούν να συγκριθούν ούτε οι κόπροι του Αυγεία και πως αυτές οι "βρομιές" δεν καθαρίζονται όχι μόνο με υπέρ προσπάθειες ημίθεων τύπου Ηρακλή, αλλά ούτε με τους καταρράκτες του Νιαγάρα, παρά μόνο με την ανατροπή του συστήματος.
Ότι κάνουν το κάνουν για να δημιουργήσουν εντυπώσεις με την Γκαιμπελικού τύπου λογική που λέει πες πες κάτι θα μείνει.
Όποτε πλησιάζει καλοκαίρι η υπάρχει υποψία εκλογικής διαμάχης, το ΠΑΣΟΚ δια της ηγεσίας του χρεώνει τον "κύριο" της παραπάνω φωτογραφίας να ξεφορτώσει τόνους λάσπης στο ΚΚΕ. Μαζί με τον εγγονό του δικτάτορα, φωνασκούν τα σκυλάκια του ΛΑΟΣ κάνοντας πράξη το "αξίωμα" του ιδεολογικοπολιτικού τους καθοδηγητή ( Γρίβα) τον άνθρωπο δηλαδή, που με τις προβοκάτσιες του χώρισε στα δυο τη Κύπρο. Ποίο ήταν και είναι το αξίωμα του "Χίτη" που το ΛΑΟΣ μαζί με τον κ. Πάγκαλο κάνουν πράξη; "Θέλω σκυλιά να γαβγίζουν" και να λένε ψέμματα φωναχτά και σε μόνιμη βάση, γιατί το ψέμα όταν επαναλαμβάνεται μπορεί να εκληφθεί και ως αλήθεια, που ξέρεις καμία φορά τι γίνεται;
Όλοι μαζί γνωρίζουν πως δεν θα καταφέρουν το παραμικρό πλήγμα στο ΚΚΕ γιατί το ΚΚΕ είναι πιο καθαρό και απ' τον καθαρό ουρανό, απλά θέλουν να κερδίσουν χρόνο και να εισβάλουν στις χαρτογραφήσεις του κόμματος για να φτιάξουν νέου τύπου φακελώματα και να δημιουργήσουν νέου τύπου εκβιασμούς στο χώρο των οπαδών του και εδώ υπάρχει εμπειρία μπόλικη ειδικά απ' το ΠΑΣΟΚ της δεκ του 80.
Γνωρίζουν επίσης πως δε θα αποκαλυφθεί τίποτα εις βάρος του ΚΚΕ, απλά με τον αντικομμουνισμό που επιβάλλεται απ' την Ε.Ε και με τις γκαιμπελικού τύπου λοβοτομές που προσπαθούν να κάνουν στη νέα γενιά ελπίζουν να δώσουν παράταση ζωής σε ένα θνησιγενές σύστημα, ωστόσο είναι βαθιά νυχτωμένοι.
Δεν θα πούμε περισσότερα πράγματα, μόνο τούτο, στις εσωτερικές τους δημοσκοπήσεις βλέπουν που βρίσκεται το ΚΚΕ και κάνουν τα πάντα για να το ψαλιδίσουν, όμως μάταιος ο κόπος τους.
Όσο για τον κ.Βερελή ας αφήσει τα περί εμπλοκής των διακομματικών επιτροπών, γιατί αυτές δεν παίρνουν τις "νόμιμες μίζες" ούτε εμπλέκονται στα σκάνδαλα τους, με ότι στοιχεία τους παρουσιάζουν λαμβάνονται και οι ανάλογες αποφάσεις για αγορά η όχι αγαπητέ κύριε υπουργέ, ναι η όχι;

*ΥΓ Κουτοπόνηροι....

Ράδιο Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/05/12/%ce%a6%ce%bf%ce%b9%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%83%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%b4%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82_%ce%b5%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%ad%cf%82_%ce%bc%cf%8c%ce%bd%ce%bf_%ce%bc%ce%b5_%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%a0%ce%9a%ce%a3 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Φοιτητικές και σπουδαστικές εκλογές μόνο με την ΠΚΣ 2009-05-12T11:00:00-04:00 2009-05-12T11:00:00-04:00
Μας το στείλατε εσείς και το βγάζουμε φόρα παρτίδα, σιγά που δε θα συμφωνούσαμε ασχέτως με την απομάκρυνση μας από τις σχολές εδώ και 1/5 δεκαετία.
Φοιτητικές και σπουδαστικές εκλογές μόνο με την ΠΚΣ.
]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/05/09/9_%ce%9c%ce%ac%ce%b7_2009_%ce%88%ce%bd%ce%b1_%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82_%ce%ae%cf%81%cf%89%ce%b5%cf%82_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%9a%cf%8c%ce%ba%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%85_%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%8d. radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): 9 Μάη 2009 Ένα λουλούδι για τους ήρωες του Κόκκινου στρατού. 2009-05-09T16:31:00-04:00 2009-05-09T16:31:00-04:00 Στην πόλη μας και συγκεκριμένα στο κοιμητήριο του Αγ. Λουκά υπάρχει ένα μνημείο αφιερωμένο στους 33 πεσόντες στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού που είχαν βρεθεί στην Κρήτη την περίοδο της κατοχής βοηθώντας ουσιαστικά την αντίσταση στο νησί.
Φυσικά στην πατρίδα τους διεξάγονταν ο μεγαλύτερος πόλεμος στην ανθρώπινη ιστορία μιας και "ο μεγάλος πατριωτικός πόλεμος" ήταν η καρδιά του Β' Παγκοσμίου πολέμου που κόστισε 22.000.000 νεκρούς και μερικά ακόμη εκατομμύρια τραυματίες και ανάπηρους πολέμου από πλευράς Σοβιετικής Ένωσης, άρα η θυσία τους στο νησί μας έχει πολύ μεγάλη, αν όχι τεράστια αξία και σημασία μαζί.
Αυτό το μνημείο το έστησε στη δεκαετία του 1980 ο Ελληνοσοβιετικός σύνδεσμος και το χώρο πρόσφερε η τότε "προοδευτική δημοτική αρχή" της πόλης για να ταφούν οι ήρωες του κόκκινου στρατού.
Το θεωρήσαμε χρέος μας να βρεθούμε στο μνημείο που στήθηκε για τον κόκκινο στρατό για να καταθέσουμε ένα κόκκινο γαρύφαλλο, εξάλλου αυτό το κάνουμε κάθε χρόνο, ειδικά τα τελευταία 8 χρόνια που η ένταση και η έκταση του αντικομμουνισμού έχει πάρει επικίνδυνες διαστάσεις.
Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε είναι χρέος για κάθε δημοκρατικό και τίμιο άνθρωπο να κρατήσει τη σημαία και τη φλόγα της αντιφασιστικής νίκης ψηλά, να μετατρέψει τη φλόγα σε πυρκαγιά για να κάψει τα ψέμματα και τη συνειδητή διαστρέβλωση της ιστορίας που προωθούν η ΕΕ και το μεγάλο κεφάλαιο.
Πρέπει να το μάθουν καλά οι ιθύνοντες της Ε.Ε. των μονοπωλίων και του ιμπεριαλισμού πως η μέρα που διάλεξαν για να την αφιερώσουν στην Ευρώπη του ταξικού τους μίσους, ότι είναι η μέρα που θα στοιχειώνει τα όνειρα τους.
Η 9η Μάη ήταν πάντα και θα είναι μονάχα η μέρα της αντιφασιστικής νίκης των λαών και αν δε θέλουν να το μάθουν θα το επιβάλλουν οι Λαοί γιατί αυτοί γράφουν την ιστορία.
Η 9η Μάη είτε το θέλουν, είτε όχι, ήταν είναι και θα είναι, η μέρα της αντιφασιστικής νίκης των λαών και θα στέκεται μπροστά τους σαν φάντασμα μετατρέποντας τα όνειρα τους εφιάλτες.
Η 9η Μάη είτε το θέλουν, είτε όχι, μαζί με την Οκτωβριανή επανάσταση είναι οδηγοί για το μέλλον αποτελώντας, τα δυο μεγαλύτερα κοσμοϊστορικά γεγονότα που θα οδηγήσουν τους λαούς στην αποτίναξη της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο γι' αυτό παίρνουν και τα μέτρα τους.
Αυτοί το ξέρουν καλά πως ο σοσιαλισμός είναι η ιστορική και κοινωνική νομοτέλεια των λαών σε κάθε χώρα ξεχωριστά καιρός να το αποδείξουμε και εμείς και η αρχή είναι η Ευρωεκλογές.

ΖΗΤΩ Η 9Η ΜΑΗ ΗΜΕΡΑ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΝΙΚΗΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

63 χρόνια αντιφασιστικής νίκης(για φέτος 64) ΠΡΩΤΟ Μέρος63 χρόνια αντιφασιστικής νίκης χρόνια αντιφασιστικής νίκης ΔΕΥΤΕΡΟ Μέρος

Ράδιο Κολλεκτίβα




]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/05/07/1%ce%b1%cf%82_%ce%a7%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%82_%ce%a1%ce%ac%ce%b4%ce%b9%ce%bf_%ce%9a%ce%bf%ce%bb%ce%bb%ce%b5%ce%ba%cf%84%ce%af%ce%b2%ce%b1 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): 1ας Χρόνος Ράδιο Κολλεκτίβα 2009-05-08T00:50:00-04:00 2009-05-08T00:50:00-04:00 Εδώ πέρασαν σχεδόν 21 χρόνια από τότε που πρώτο ασχοληθήκαμε με το ραδιόφωνο και την αρθρογραφία στον τοπικό τύπο και δεν το καταλάβαμε στους 12 μήνες θα κολλήσουμε τώρα; Αυτοί μας έχουν φανεί αέρας και ας πάμε αισίως για την 403η ανάρτηση, χωρίς φυσικά να υπολογίζουμε τις υπόλοιπες απ' τα ιστολόγια που εκδίδουμε και διαχειριζόμαστε!!!
Δεν θέλουμε να πούμε και πολλά πράγματα, ωστόσο αισθανόμαστε την ανάγκη να αναδημοσιεύσουμε υπό τη μορφή συνδέσμων(link), τις δυο πρώτες αναρτήσεις που πραγματοποιήσαμε την παραμονή της 9ης Μάη του 2008, θέλοντας να αναδείξουμε με αυτές τις αναρτήσεις και με την μέρα που επιλέχθηκε (όχι τυχαία φυσικά) για την έναρξη του ιστολογίου μας, πως η 9η Μάη είναι η μέρα της Αντιφασιστικής νίκης των Λαών και όχι η μέρα της Ευρώπης όπως έχει επιλέξει η ΕΕ.

Άντε και του χρόνου με περισσότερη δύναμη..,

63 χρόνια αντιφασιστικής νίκης(για φέτος 64) ΠΡΩΤΟ Μέρος63 χρόνια αντιφασιστικής νίκης χρόνια αντιφασιστικής νίκης ΔΕΥΤΕΡΟ Μέρος

Ράδιο Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/04/29/Alazonistiri_news radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Alazonistiri news 2009-04-29T17:16:00-04:00 2009-04-29T17:16:00-04:00 Έχουμε ξαναγράψει για το "τηλεοπτικό φαινόμενο" Λάκης Λαζόπουλος και στο παρελθόν στο Al SYNaspistiri News και δεν πρόκειται να επανέλθουμε στην ίδια "κριτική" αναφορά επί του ταλέντου του που ομολογουμένως είναι μεγάλο.
Γενικά εδώ και καιρό από την εποχή που είχε βγάλει στο πλατό τον κ. Αλαβάνο το Μάιο του 2007, τότε που με λυπημένο ύφος καλούσε τον κόσμο να μην αφήσει εκτός βουλής το Συνασπισμό-ΣΥΡΙΖΑ, τον έχουμε εγκαταλείψει και δεν τον παρακολουθούμε σε μόνιμη βάση, αλλά αραιά και που, σε σημεία που δεν ορίζουμε το τηλεχειριστήριο για να βάλουμε κάτι άλλο.
Και παρότι δεν τον παρακολουθούμε σε μόνιμη βάση, κάθε φορά που τυγχάνει να υποπέσει στην τηλεοπτική μας αντίληψη, τότε ακριβώς επιτίθεται στο κόμμα μας.
Έτσι και χτες που ήμασταν εκνευρισμένοι γιατί δεν μπορούσαμε να δούμε απευθείας την μεγάλη Μπαρτσελόνα λόγω δουλειάς, μόλις γυρίσαμε σπίτι πέσαμε πάνω στα κακόγουστα παραπολιτικά αστεία του που αυτός αποκαλεί σάτιρα και σαφώς ή σάτιρα δεν έχει όρια, αλλά άλλο πράγμα η σάτιρα, ακόμα και η κριτική και η πολεμική αν θέλετε και άλλο πράγμα η προσπάθεια γελοιοποίησης του ΚΚΕ.
Δε θέλουμε να υποψιαζόμαστε πως ηθελημένα η άθελα του παίζει το ρόλο του συστήματος που θέλει ένα ΚΚΕ απολιτικό, με life style χαρακτηριστικά κόμμα. Μήπως όμως τελικά θέλει ένα κόμμα μακρυά απ' την εργατική τάξη και τους συμμάχους της, χωρίς πολιτικό λόγο και ανάλυση που δε στοχεύει με τη δράση του στην δημιουργία και ενδυνάμωση του λαϊκού μετώπου;
Είναι όμως πολλές οι φορές που μας έχει εγκαλέσει σαν άλλος αντιΚΚΕ κρατικός λειτουργός της δεκαετίας του '50 ζητώντας από εμάς "τους πάλιοΚΚΕδες" δήλωση μετανοίας γιατί δεν κάνουμε τη χάρη στους οπορτουνιστές του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσουν.
Αν θέλουν να κυβερνήσουν υπάρχει και το ΠΑΣΟΚ, εξάλλου "πεδίο δόξης λαμπρόν", αλλά από μας δεν έχει τελεία και παύλα.
Αν ο κ. Λαζόπουλος πιστεύει πως σάτιρα είναι οι "ευσεβείς πόθοι" των οπορτουνιστών δηλαδή η γελοιοποίηση του ΚΚΕ και η διάλυση του καλώς το πιστεύει, αλλά δυστυχώς γι' αυτόν δεν θα του κάνουμε τη χάρη.
Είτε το θέλει είτε όχι, το 90χρόνο ΚΚΕ έχει πλέον πολύ μεγάλη εμπειρία για να ξεχωρίζει τους φίλους απ' τους εχθρούς που βαστούν πισώπλατα το μαχαίρι, όπως και την "ήρα απ' το στάρι".
Αν ο κ. Λαζόπουλος θέλει, όπως τα αφεντικά του καναλιού του, ένα κόμμα μαριονέτα που θα μιλάει αποκλειστικά αλλά δε θα παλεύει για τη νεολαία και τα δικαιώματα της λέγοντας πως αγωνίζεται για αυτήν, ενώ παράλληλα θα είναι ένα κόμμα του ευρωμονόδρομου, που θα κάνει τα χατίρια της άρχουσας τάξης και του πολιτικού του της προσωπικού, άρα θα λειτουργεί εις βάρος της νεολαίας που αυτός λέει ότι υπερασπίζεται, είναι γελασμένος και τέτοιο ΚΚΕ δε θα δει ποτέ.
Το σίγουρο είναι πως αυτή τη στιγμή, δε σατιρίζει το περιεχόμενο των λόγων του όποιου "σατιρίζει"(όποιος και να είναι αυτός), αλλά ασχολείται με τις προσωπικές αδυναμίες του καθενός ξεχωριστά και μάλιστα με εμπάθεια.
Όπως δεν είχε το δικαίωμα η κ. Πάνια(την οποία κάποτε σατιρίζατε) να μειώνει τους ανθρώπους με "αδυναμίες" μέσα απ' τις ίδιες "τις αδυναμίες" τους, έτσι και εσείς, δεν μπορείτε να ονομάζεται σάτιρα την αμετροέπεια και τα χτυπήματα κάτω απ' τη ζώνη στον οποιονδήποτε.
Αυτή η έπαρση και η αλαζονεία που αναπτύσσετε είναι σάτιρα η παρα-σάτιρα, η μήπως έχει καμία σχέση με την "αριστερή" κοσμοαντίληψη για την οποία επαίρεστε ότι έχετε;
Αυτό που θα τονίσουμε για το τέλος είναι αυτό που γράφει ο σημερινός "Ρ" με τον τίτλο Στήσιμο και που μας βρίσκει απολύτως σύμφωνους γιατί το κακό γούστο έχει όρια όπως και η φτηνή κατασκευή.

Ρ.Κολλεκτίβα
]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/04/27/%ce%9c%ce%b9%ce%b1_%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%8d_%ce%b8%ce%b5%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae_%ce%95%ce%be%ce%ad%ce%bb%ce%b9%ce%be%ce%b7 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Μια πολύ θετική Εξέλιξη 2009-04-27T22:01:00-04:00 2009-04-27T22:01:00-04:00 Μια πολύ θετική εξέλιξη πραγματοποιήθηκε από το Ουγγρικό Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα το οποίο αποχώρησε από το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς του οποίου ήταν ιδρυτικό μέλος.
Στην ανακοίνωση που εξέδωσε το ΟΥ.Κ.Ε.Κ μεταξύ άλλων αναφέρει, ότι το Ευρωπαϊκό Κόμμα της Αριστεράς δεν κάνει λόγο για ανατροπή του Καπιταλισμού - Ιμπεριαλισμού, αλλά προσπαθεί να τον καλλωπίσει - "εξανθρωπίσει"(σιγά μην εξανθρωπίζετε) και αυτόν και την Ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ προσθέτει πως ο Σοσιαλισμός που γνωρίσαμε στις πρώην Σοσιαλιστικές χώρες ήταν μια θετική εξέλιξη για ολόκληρη την ανθρωπότητα και κυρίως για την ιστορία αυτών των χωρών γι αυτό θα παλέψει για τη δημιουργία του κομμουνιστικού πόλου.
Σας το είχαμε πει και το είχαμε γράψει από εδώ, πως η όλη πρεμούρα των "πληρωμένων" και μη, αλλά ιδεολογικά "αντικκέδων κονδυλοφόρων" με το συνέδριο του ΚΚΕ, ήταν να θολώσουν τα νερά και να επικεντρωθούν στη "σταλινολογία" παραχαράσσοντας την περίοδο μέχρι το 1953, γιατί πολύ απλά γνώριζαν - ήξεραν και υπολόγιζαν πως στο κέντρο της μεγαλύτερης καπιταλιστικής κρίσης μετά από αυτή του 1929 - 1933, οι λαοί και η μεγαλύτερη μερίδα Κ.Κ. νέου τύπου θα επανεξετάσουν το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε, θα δουν τι είχαν και τι έχασαν, ενώ οι ταγοί της Ιμπεριαλιστικής Νέας Τάξης Πραγμάτων δε θα μπορούν να συσκοτίζουν πια με τις γνωστές ψευτιές τους την μεγαλύτερη εφαρμοσμένη επιστημονική και κοινωνική ανακάλυψη της ανθρώπινης ιστορίας το Μαρξισμό - Λενινισμό στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες.

Ράδιο Κολλεκτίβα

ΥΓ* Όσο για το φίλο που σε σχόλιο του στην προηγούμενη ανάρτηση μας έγραψε (παπαγαλίζοντας το λόγο του κ. Τσίπρα όταν το 23% άρχισε να καταρρέει προς το 5,2%), πως χτυπώντας την αριστερά συνολικά χτυπάμε το σπίτι μας και αυτό είναι κακό, του λέμε:
α)Ότι δεν ήμασταν δεν είμαστε και δε θα γίνουμε ποτέ σ/φοι με τους πρώην Ευρωκομμουνιστές και το ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, άρα πέραν του ότι δεν έχουμε καμία συγγένεια με δαύτους δεν μας αφορά και που θα καταλήξουν πολιτικά στο ΠΑΣΟΚ η θα γίνουν κάτι άλλο, εξάλλου σε άλλο κόσμο απευθυνόμαστε εμείς (σε εργάτες μικρομεσαίους και αυτοαπασχολούμενους της πόλης και του χωριού εμείς), στα βολεμένα μεγαλομεσαία στρώματα αυτοί και το "νέο φρούτο" των δημοσκοπήσεων τους οικολόγους(το καλοκαίρι το είχαμε προβλέψει τούτο) μαζί με αυτούς.
β)Δεν είναι μόνο δική μας θέση για δεξιούς οπορτουνιστές και για το διαλυτικό ρόλο αυτών των στελεχών που πριν την αμερικανοκίνητη δικτατορία πάλευαν για τη διάλυση - διάχυση του κόμματος στην ΕΔΑ, στελέχη τα οποία δεν έκαναν τίποτα για να βγει ο κόσμος στους δρόμους για να ανατρέψει τη δικτατορία των συνταγματαρχών πριν αυτή εκδηλωθεί, ενώ απ' τη μεταπολίτευση και μετά έφτιαξαν το αντιΚΚΕ, ΚΚΕ εσωτερικού.
γ)Έχουμε πλήθος αναρτήσεων που αποδείχνουν πως δεν έχουμε τίποτα κοινό με το δεξιό και αριστερό οπορτουνισμό.
δ)Έχουμε το δικαίωμα να αφαιρούμε σχόλια που πετούν τη μπάλα στην εξέδρα, που προσπαθούν δηλαδή να πάνε τη συζήτηση εκεί που τους συμφέρει για να ανακατευτεί η τράπουλα και να πουν αυτά που θα συσκοτίσουν τη συζήτηση.
Άλλο τα σχόλια και άλλο τα σκολιανά με τακτ που είναι εκτός θεματολογίας. Δεν θα κάνουμε τη χάρη σε κανένα να μετατρέψει το ιστολόγιο σε "χάβρα των Ιουδαίων". ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/04/22/%ce%8c%ce%bb%ce%b1_%ce%b3%cf%85%cf%81%ce%af%ce%b6%ce%bf%cf%85%ce%bd_%ce%be%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%cf%85%cf%81%ce%af%ce%b6%ce%bf%cf%85%ce%bd.... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Όλα γυρίζουν ξαναγυρίζουν.... 2009-04-22T16:51:00-04:00 2009-04-22T16:51:00-04:00 Χτες είχαμε την 42η επέτειο απ' την επιβολή της αμερικανοκίνητης Δικτατορίας απ' τα πάνω και εκ της Αμερικανικής πρεσβείας, η οποία ξεκίνησε με όχημα τον αντικομμουνισμό.
Ο "κομμουνιστικός κίνδυνος" (δηλαδή ο ανοικτός αντικομμουνισμός από "Δεξιά" και "Κέντρο"), η πλήρης "απαξίωση" του ΚΚΕ από μερίδα στελεχών του που πάλευαν για τη διάχυση του στην ΕΔΑ, (δηλαδή αυτών που πάλευαν για την οριστική διάλυση του διαμέσου αυτής της πρακτικής και λίγα χρόνια αργότερα, μετά την 12η ολομέλεια έφτιαξαν το ΚΚΕ εσωτερικού), οι πολιτικές αντιθέσεις του αστικού πολιτικού συστήματος στη χώρα, που δεν ήταν τίποτα άλλο απ' την ανταγωνιστική πολιτική έκφραση των ιμπεριαλιστικών στρατοπέδων - συμφερόντων ανάμεσα σε "δεξιά" και "κέντρο"(αλλά και σε αντιτιθέμενες φράξιες στο εσωτερικό των αστικών κομμάτων)στην περιοχή.
Όλοι αυτοί έβαλαν κατ' επιταγή των Αμερικανικών συμφερόντων και διαμέσου του αντικομμουνιστικού "ΙΔΕΑ", "στη χειρουργική κλίνη" τον τότε "ανώριμο εγχώριο" και βαθιά εξαρτημένο καπιταλισμό για να τον παραδώσουν επτά χρόνια αργότερα, πιο έτοιμο - ωριμότερο και "δημοκρατικότερο" στην μεταπολιτευτική "προεδρευομένη δημοκρατία", η οποία με τη σειρά της παρέδωσε τη χώρα στη δικτατορία των μονοπωλίων και της Ε.Ε.
Αυτές τις μέρες βιώνουμε την Ε. Ενωσιακή παραχάραξη της ιστορίας, όπου η ταξική πάλη ισούται με ποινικό αδίκημα και ο αντικομούνισμός επιστρέφει στο γονιδιακό του στάδιο, ένα στάδιο, όπου οι απανταχού Βελόπουλοι, Ροντούληδες και Γεωργιάδηδες, μαζί με τους εγγονούς των δικτατόρων, υμνούν και περιμένουν να εφαρμοστεί και νομικοπολιτικά .
Αυτές τις μέρες η παραπλανητική κουβέντα για τη σημερινή "δημοκρατία"(δικτατορία των μονοπωλίων είναι), γίνεται απ' την άρχουσα τάξη για να εδραιώσει ακόμα παραπέρα την ταξική της κυριαρχία. Κοιτάζει με πείσμα και προσεχτικά αν τα οδοφράγματα της και το κλείσιμο των δρόμων για την έφοδο στο μέλλον δεν έχει υποστεί "ριφιφί".
Παίρνει τα ίδια μέτρα με τότε σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, τα ίδια μέτρα που έπαιρναν οι Ιερή Συμμαχία και ο Μέτερνιχ όταν γράφονταν το Κ. Μανιφέστο και τα ίδια ακριβώς που πήραν οι Αμερικανοί στη χώρα όταν επέβαλαν τη δικτατορία τους στην περιοχή.
Σαν σήμερα πριν 138 χρόνια το 1870(είναι λάθος να λέμε 139, μιας και όταν γεννήθηκε δεν ήταν ενός έτους), γεννήθηκε η ελπίδα, η μεγαλύτερη πολιτικό φιλοσοφική προσωπικότητα ανά τους αιώνες ο Βλαδίμηρος Ουλιάνοφ του Ιλιά(Λένιν), που ανέπτυξε το Μαρξισμό όσο κανένας άλλος στην περίοδο του ιμπεριαλισμού και τον παρέδωσε θριαμβευτικά στο μέλλον με την νίκη της Οκτωβριανής επανάστασης το 1917, κόντρα στον οπορτουνισμό των Πλεχάνοφ, Μαρτώφ, Τρότσκι, Μπουχάριν κλπ, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για τους λαούς.
Όσο και αν κάποιοι αντικομμουνιστές σαν το κ. Παπουτσή που κάνουν τη νύχτα μέρα, λέγοντας απ' τα έδρανα της βουλής "πως δεν ψήφισαν τη συνθήκη του Μαάστριχτ αυτοί", αλλά ο κ. Μητσοτάκης, δείχνουν ότι δεν έχουν τσίπα πάνω τους λέγοντας τέτοια ωμά ψέμματα, εφόσον την εν λόγω συνθήκη την ψήφισαν ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και Συνασπισμός, μόνο το ΚΚΕ την είχε απορρίψει.
Όσο και αν προσπαθεί να πείσει κυρίως εαυτόν, πως με η κριτική μας στο ΠΑΣΟΚ "επιβεβαιώνει στην πράξη ότι νόμος είναι το συμφέρον των ακτοοπλόων εφοπλιστών", ας θυμηθεί ποιος απελευθέρωσε το καμποτάζ, υπό ποιανού υπουργού εμπορικής Ναυτιλίας έγινε το "δυστύχημα" στο Σάμινα. Αλήθεια από πότε, με ποιο τρόπο και από που, η αντιλαϊκή πολιτική της Σοσιαλδημοκρατίας 1985-1989 και 1993-2004 θα βγει λάδι;
Επειδή όλα γυρίζουν όπως λέει και το τραγούδι, σε ένα ίδιο και απαράλλαχτο σύστημα που διαμέσου εναλλαγών ανάμεσα σε αστικού τύπου δημοκρατίες και αμερικανοκίνητες χούντες, ανάμεσα σε σοσιαλδημοκρατία και χριστιανοδημοκρατία, ανάμεσα σε δικομματισμούς και διπολισμούς, σημασία έχει να διδασκόμαστε το παρελθόν και να προετοιμάζουμε το μέλλον, γιατί αν υπήρχε ισχυρό ΚΚΕ το 1967 και κατέβαζε τον κόσμο στο δρόμο δεν θα είχαμε την δικτατορία των συνταγματαρχών που προετοίμασε την δικτατορία των μονοπωλίων.
Η Εμπειρία δείχνει πως όσο οι κομμουνιστές είναι μπροστάρηδες στην ταξική πάλη "νομιμοποιώντας" την, τόσο προσπάθειες όσο του 1983(ανάλογη με του 1967), θα πέφτουν στο κενό, πως όσο εντείνεται ο αντικομμουνισμός, τόσα κακά έρχονται για τους Λαούς.

Γιάννης Κ. Εκδότης του Ράδιο Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/04/18/%ce%97_%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b1_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%ba%cf%85%cf%81__%ce%9c%ce%ad%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bf%cf%85 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Η μπαλάντα του κυρ' Μέντιου 2009-04-18T21:15:00-04:00 2009-04-18T21:15:00-04:00
Δε λυγάνε τα ξεράδια
και πονάνε τα ρημάδια!
Κούτσα μια και κούτσα δυο
της ζωής το ρημαδιό!

Mεροδούλι, ξενοδούλι!
Δέρναν ούλοι: αφέντες, δούλοι,
ούλοι: δούλοι, αφεντικό
και μ' φήναν νηστικό.

Tα παιδιά, τα καλοπαίδια,
παραβγαίνανε στην παίδεια
με κοτρόνια στα ψαχνά,
φούχτες μύγα στ' αχαμνά!

Aνωχώρι, Κατωχώρι,
ανηφόρι, κατηφόρι,
και με κάμα και βροχή,
ώσπου μου 'βγαινε η ψυχή.

Eίκοσι χρονώ γομάρι
σήκωσα όλο το νταμάρι
κι' έχτισα, στην εμπασιά
του χωριού, την εκκλησιά.

Kαι ζευγάρι με το βόδι
(άλλο μπόι κι' άλλο πόδι)
όργωνα στα ρέματα
τ' αφεντός τα στρέμματα.

Kαι στον πόλεμ' "όλα για όλα"
κουβαλούσα πολυβόλα
να σκοτώνωνται οι λαοί
για τ' αφέντη το φαϊ.

Kαι γι' αυτόνε τον ερίφη
εκουβάλησα τη νύφη
και την προίκα της βουνό,
την τιμή της ουρανό!

Aλλά εμένα σε μια σφήνα
μ' έδεναν το Μαη το μήνα
στο χωράφι το γυμνό
να γκαρίζω, να θρηνώ.

Kι' ο παπάς με την κοιλιά του
μ' έπαιρνε για τη δουλειά του
και μου μίλαε κουνιστός:
"Σε καβάλησε ο Χριστός!

Δούλευε για να στουμπώσει
όλ' η Χώρα κι' οι καμπόσοι.
Μη ρωτάς το πώς και τί,
να ζητάς την αρετή!

-Δε βαστάω! Θα πέσω κάπου!
-Ντράπου! Τις προγόνοι ντράπου!
-Αντραλίζομαι!... Πεινώ!...
-Σούτ! θα φας στον ουρανό!"

Kι' έλεα: όταν μιαν ημέρα
παρασφίξουνε τα γέρα,
θα ξεκουραστώ κι' εγώ,
του θεού τ' αβασταγό!

Kι' όταν ένα καλό βράδυ
θα τελειώσει μου το λάδι
κι' αμολήσω την πνοή
(ένα πουφ είν' η ζωή),

H ψυχή μου θε να δράμη
στη ζεστή αγκαλιά τ' Αβράμη,
τ' άσπρα, τ' αχερένια του
να φιλάει τα γένια του!

Γέρασα κι' ως δε φελούσα
κι' αχαϊρευτος κυλούσα,
με πετάξανε μακριά
να με φάνε τα θεριά.

Kωλοσούρθηκα και βρίσκω
στη σπηλιά τον Αι-Φραγκίσκο:
"Χαίρε φως αληθινόν
και προστάτη των κτηνών!

Σώσε το γέρο κύρ Μέντη
απ' την αδικιά τ' αφέντη,
συ που δίδαξες αρνί
τον κύρ λύκο να γενή!

Tο σκληρόν αφέντη κάνε
από λύκο άνθρωπο κάνε!..."
Μα με την κουβέντα αυτή
πόρτα μου 'κλεισε κι' αυτί.

Tότενες το μαύρο φίδι
το διπλό του το γλωσσίδι
πίσω από την αστοιβιά
βγάζει και κουνάει με βιά:

"Φως ζητάνε τα χαϊβάνια
κι' οι ραγιάδες απ' τα ουράνια,
μα θεοί κι' όξαποδώ
κει δεν είναι παρά δώ.

Aν το δίκιο θες, καλέ μου,
με το δίκιο του πολέμου
θα το βρης. Οπου ποθεί
λευτεριά, παίρνει σπαθί.
Mη χτυπάς τον αδερφό σου-
τον αφέντη τον κουφό σου!
Και στον ίδρο το δικό
γίνε συ τ' αφεντικό.

Χάιντε θύμα, χάιντε ψώνιο
χάιντε Σύμβολον αιώνιο!
Αν ξυπνήσεις, μονομιάς
θα 'ρτη ανάποδα ο ντουνιάς.

Kοίτα! Οι άλλοι έχουν κινήσει
κι' έχ' η πλάση κοκκινήσει
κι' άλλος ήλιος έχει βγη
σ' άλλη θάλασσ', άλλη γης".

Κ. Βάρναλης ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/04/13/%ce%a3%cf%80%ce%ad%cf%81%ce%bd%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82_%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%b1%cf%80%ce%ac%cf%84%ce%b5%cf%82_%ce%b8%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%b6%ce%b5%ce%b9%cf%82_%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%84%cf%8c%cf%87%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%bf...(%ce%91__%ce%9c%ce%ad%cf%81%ce%bf%cf%82) radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Σπέρνοντας αυταπάτες θερίζεις κουτόχορτο...(Α' Μέρος) 2009-04-14T01:25:00-04:00 2009-04-14T01:25:00-04:00 Σήμερα συνέβησαν τόσο πολλά που το καθένα απ' αυτά θα μπορούσε από μόνο του να αποτελεί μια και μοναδική ανάρτηση.
Μέσα σε μια μέρα, είδαμε τόσο πολλά πράγματα και καταστάσεις που όταν και εφόσον συνδεθούν μεταξύ τους, θα αποδείξουν για μια ακόμη φορά το αυταπόδεικτο, πως οι σχέσεις παραγωγής επηρεάζουν στο ακέραιο τις κοινωνικές σχέσεις και αποτελούν μέρος της συνέχειας της κυριαρχίας του κεφαλαίου σε αυτή την ταξική κοινωνία που δεν είναι παγκοσμιοποιημένη, αλλά τμήμα του κοσμοπολιτισμού της επίσημης ιδεολογίας του ιμπεριαλισμού, παράλληλα με κάτι άλλο.
Ποιο είναι αυτό το άλλο τελικά; Το να σπέρνεις αυταπάτες και "όταν σπέρνεις αυταπάτες θερίζεις κουτόχορτο" και μάλιστα εσκεμμένα σαν σε διατεταγμένη υπηρεσία, που είναι και δεν είναι κάτι τέτοιο γιατί προσφέρεις εθελοντικά και από μόνος σου καλές υπηρεσίες στο σύστημα... Εκεί είναι όλο το ρεζουμέ το οποίο τείνει να αποδειχτεί ως αξίωμα στην εποχή μας, και για όσους γνωρίζουν μαθηματικά το αξίωμα δεν επιδέχεται της παραμικρής αμφισβήτησης
Θα ήταν πολύ σκληρό για ορισμένους να έλεγαν την αλήθεια εξαρχής, πριν είκοσι και βάλε χρόνια, όταν συμμετείχαν(έστω και τυπικά όπως αποδείχτηκε στη πορεία) στην ταξική πάλη, ότι έμαθαν το έμαθαν δια της ακοής;
Ειλικρινά δεν είμαστε σίγουροι αν τελικά ο οπορτουνισμός τους είναι αποτέλεσμα της βλακείας που τους έδερνε, η της γενικευμένης ημιμάθειας τους ως θέση εκκίνησης, γιατί στην πορεία μπήκαν και άλλα δεδομένα και το πράγμα πήρε άλλη τροπή.
Το να είσαι οπαδός του πλουραλισμού σε ένα σύστημα που το κεφάλαιο κυριαρχεί απόλυτα σε πολιτικό, ιδεολογικό και οικονομικό γίγνεσθαι, είναι τουλάχιστον κοροϊδία, είναι καλύτερα να είσαι στο σπίτι σου παρά να τρέφεις αυταπάτες πως μπορείς να βελτιώσεις τις κοινωνικές σχέσεις με τερτίπια που μόνο ζημιά μπορεί να κάνουν.
Ο πλουραλισμός είναι ένα αστικό ιδεολόγημα που λειτουργεί και δυαδικά και δεκαδικά βγάζοντας εκατοντάδες εκατομμύρια νέα σχήματα που στην ουσία ως κοινό παρονομαστή τους έχουν την προστασία του καπιταλισμού, δηλαδή τη διαιώνιση της ταξικής κυριαρχίας του μεγάλου κεφαλαίου, δηλαδή την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, τελεία και παύλα.
Ο μαρξιστικός - λενινιστικός τρόπος σκέψης είναι διαλεκτικός και ιστορικός και ότι έχει αποδείξει έως σήμερα ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΞΙΩΜΑ, μιας και τα πάντα τραβούν του δρόμο τους σε κάθε στάδιο της ιστορίας με ένα και μόνο τρόπο στον κεντρικό άξονα λειτουργίας του, ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ, όσο για όλα τα άλλα εξελίσσονται κατά κύριο λόγο απ' αυτές, οι ανάγκες, οι τέχνες, ο πολιτισμός, οι κοινωνικές συνθήκες, η κοινωνική συνείδηση κοκ.
Ο μαρξιστικός - λενινιστικός τρόπος σκέψης είναι μια σπείρα που πάει προς τα μπροστά με διαδοχικά ζιγκ - ζαγκ πολλές φορές και προς τα πίσω, που όμως θα καταλήξουν νομοτελειακά μπροστά, δεν είναι κυκλικός τρόπος σκέψης ούτε πλουραλιστικός.
Ο μονισμός σε σχέση με τον πλουραλισμό έχουν τον ίδιο βαθμό αντίθεσης όσο το κεφάλαιο με την εργασία και μια επίσης σημαντική διαφορά, ότι ο μονισμός εξελίσσεται επιστημονικά και ο πλουραλισμός μεταφυσικά. Ο μονισμός επίσης δεν είναι μια μοναχική ιδεολογία(είναι επιστημονική ορολογία στη γλώσσα της φιλοσοφίας) και είναι αποτέλεσμα της ιστορίας και των αξιωμάτων που μας έχει δώσει αυτή, στη διαλεκτική σχέση της θέσης - αντίθεσης - σύνθεσης, παράλληλα με μια σειρά άλλες διαλεκτικές παραμέτρους, που εξετάζουν την μορφή και το περιεχόμενο, στη βάση και στο εποικοδόμημα , σε κάθε κοινωνικό σύστημα...
Αυτά τα ολίγα ως αρχή γιατί το β' μέρος θα το αναρτήσουμε λιαν συντόμως κυρίως σε επίπεδο παραδειγμάτων, ωστόσο κάθε θεωρητική εισαγωγή είναι χρήσιμη για να γίνει κατανοητό αυτό που θα σας παρουσιάσουμε στο κυρίως πιάτο.
Πριν όμως γίνει αυτό και κλείνοντας αυτό το μέρος(εμείς έχουμε καταγράψει και το β' μέρος, ωστόσο θα το παρουσιάσουμε σύντομα), να πούμε ότι το σήμερα το 2009 δε διαφέρει και πολύ με το 1909, η το 1016, η το 1936, είναι το ίδιο πράγμα(και μιλάμε για τον καπιταλιστικό κόσμο), εφόσον οι σχέσεις παραγωγής είναι οι ίδιες και τείνουν να γίνουν χειρότερες, οι καπιταλιστικές κοινωνίες έχουν τα ίδια προβλήματα στις κοινωνικές σχέσεις, με δυο μόνο διαφορές , το εποικοδόμημα έχει κάνει άλματα δια της επιστημονικοτεχνικής "επανάστασης" και δεύτερον υπήρξε η περίοδος του σοσιαλισμού που φυσικά ακόμα και σήμερα βάζει στα όνειρα αναπαραγωγής του συστήματος φιτίλι, γιατί δεν μπορούν να προχωρήσουν μέχρι τέλους την καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων, έχουν ένα σοβαρό εμπόδιο και προσπαθούν όσο γίνεται γρηγορότερα να ξεμπερδέψουν με αυτό.
Γι αυτό λοιπόν όσοι προσπαθούν να βάλουν τρικλοποδιές στο λαϊκό κίνημα όπως έκανε το ΠΑΣΟΚ στη δεκ του '80 στη χώρα μας και σήμερα ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ με τα κοινωνικά του κινήματα, σύντομα θα βρεθούν σε δυσχερή θέση γιατί το μελάνι που σπέρνουν στην κοινωνία δεν πιάνει στα μάτια της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, μιας και διαλύεται αμέσως πια, παρά μόνο σε κάτι λούμπεν μικροαστικά στοιχεία που οι ανησυχίες τους είναι του επιπέδου ενός κατευθυνόμενου life style με ψευτοεπαναστικά χαρακτηριστικά, ασύνδετες και άσχετες μεταξύ τους πληροφορίες που καμία σχέση δεν έχουν με εκείνο το θεωρητικό υπόβαθρό που θα μπορεί να αποτελέσει αποκούμπι.
Παρά την προσπάθεια που γίνεται με τη συνεχή και αδρή χρηματοδότηση από τον εθνικό προϋπολογισμό σε ΜΚΟ(ακόμα και σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης), για το χτίσιμο της συνείδησης με κοινωνική συναίνεση και ευρώ -ενωσιακό προσανατολισμό, όλα τα παραπάνω θα έχουν θνησιγενή χαρακτηριστικά και θα ανανεώνονται μόνο στο επίπεδο του αντικομμουνισμού με πλουραλισμό και νέα προσωπεία...

Ράδιο Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/04/11/%ce%a4%ce%bf_%ce%ba%ce%af%ce%bd%ce%b7%ce%bc%ce%b1_%cf%84%ce%bf%cf%85_1909_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%93%ce%bf%cf%85%ce%b4%ce%af_(%ce%a4%ce%bf%cf%85_%ce%9b%ce%95%ce%a5%ce%a4%ce%95%ce%a1%ce%97_%ce%97%ce%9b%ce%99%ce%91%ce%9a%ce%97) radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Το κίνημα του 1909 στο Γουδί (Του ΛΕΥΤΕΡΗ ΗΛΙΑΚΗ) 2009-04-11T15:02:00-04:00 2009-04-11T15:02:00-04:00
Του ΛΕΥΤΕΡΗ ΗΛΙΑΚΗ

Στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα το ελληνικό έθνος φυτοζωούσε μέσα στον αποπνιχτικό κλοιό του παλατιού, των τσιφλικάδων και της εμπορομεσιτικής οικονομίας. Το μεγαλύτερο ποσοστό των αγροτών ήταν κολίγοι που περίμεναν μάταια να αποκτήσουν κάποιο κλήρο γης. Η φτώχεια ήταν ο μόνιμος, θλιβερός σύντροφος της συντριπτικής πλειοψηφίας των κατοίκων.
Τα χωριά ζούσαν κάτω από την κηδεμονία μεγαλοϊδιοκτητών και του χωροφύλακα. Ο αναλφαβητισμός οργίαζε και η καθαρεύουσα κατάπνιγε κάποια πνευματική πνοή. Και πάνω απ΄ όλα αυτά ξέσπασε ο πόλεμος του ΄97. Η ταπεινωτική ήττα αποκάλυψε πόσο βαθύ και εκτεταμένο ήταν το εθνικό απόστημα. Η πληρωμή σημαντικής πολεμικής αποζημίωσης στην Τουρκία και ο Διεθνής οικονομικός Έλεγχος που μας επιβλήθηκε από τις μεγάλες δυνάμεις οδήγησαν σε μια νέα καθίζηση τον τόπο. Η φυγή απόμεινε η μόνη σωτηρία για πολλούς και έτσι άρχισε η ομαδική μετανάστευση. Η Αυλή θεωρούσε φέουδο της το στρατό και οι κυβερνήσεις διαδέχονταν η μία την άλλη χωρίς να προσφέρουν στον τόπο τίποτα το νέο ή κάτι το αξιόλογο για τον τόπο. Μεγάλη δυσφορία επικρατούσε και στις τάξεις του Ελληνικού στρατού. Πρώτοι οργανώθηκαν οι υπαξιωματικοί που ίδρυσαν Στρατιωτικό Σύνδεσμό κάτω από την καθοδήγηση του λοχαγού και βουλευτή του Ριζοσπαστικού Κόμματος Γ. Καραϊσκάκη εγγονού του ήρωα του Εικοσιένα. Σε λίγο ανθυπολοχαγοί και υπολοχαγοί ιδρύουν δικό τους Σύνδεσμο και ακολουθούν οι λοχαγοί με το δικό τους Σύνδεσμο. Και οι τρεις σύνδεσμοι αρνήθηκαν να μυήσουν ανώτερούς αξιωματικούς του στρατού που τους θεωρούσαν όργανα της Αυλής.
Σκοπός των στρατιωτικών αυτών συνδέσμων ήταν η αναδιοργάνωση του στρατού με βασική προϋπόθεση την απομάκρυνση των πριγκίπων που τους λογάριαζαν κύριους υπόλογους της κακοδαιμονίας τους. Ιδιαίτερα ανεπιθύμητο θεωρούσαν τον διάδοχο Κων/νο που εξακολουθούσε να διοικεί το στράτευμα με τον ίδιο κύκλο των επιτελικών αξιωματικών που είχαν κατευθύνει τις επιχειρήσεις στον αποτυχημένο πόλεμο του ΄97.
Παρ΄ όλα αυτά και οι τρεις σύνδεσμοι που δημιουργήθηκαν ούτε στιγμή δεν σκέφτηκαν την ανατροπή του πολιτεύματος ή της δυναστείας του Γεωργίου του Α΄. Περιορίζονταν στην αναδιοργάνωση του στρατού και την απαλλαγή του από την ασφυκτική επιρροή του παλατιού. Αντίθετα σημαντικό μέρος του λαού και ιδιαίτερα οι φωτισμένες προσωπικότητες εκείνου του καιρού απέβλεπαν σε πιο ριζικές μεταβολές. Ο δημοσιογράφος Βλάσης Γαβριηλίδης έγραφε στην εφημερίδα του «Ακρόπολη»: «Έχομεν ανάγκη ριζικής επαναστάσεως εναντίο του κοτζαμπασισμού, εναντίο της φαυλοκρατίας, εναντίο της πολιτικής «πέκεη εφέντημ». Σκούπα εναντίο των πάντων. Το πρόγραμμα τούτο βγαίνει από τας ανάγκας μας. από την εθνικήν ψυχήν και τας νόσους της, από την πολιτικήν και τας καταστροφάς της, από τον οικονομικόν μας βίον, από την εθνικήν στρατηγική και τας βλακείας της, από το παθολογικό μουσείου της συναλλαγής και του γενιτσαρικού πανθέου της ολιγαρχικής τυραννίας».
Στον πολιτικό χώρο είχαν δημιουργηθεί διάφορες ομάδες, η σοβαρότερη από τις οποίες ήταν η «Κοινωνιολογική Εταιρία» που ιδρύθηκε το 1908 από επιστήμονες με πρωτοβουλία τον Άλεξ. Παπαναστασίου με μέλη τους Κουτούκη, Πετμέζα, Αραβαντινό, Αλεξ Δελμούζο, Σπ. Μελά κ.ά. Τα ιδανικά τους ξέφευγαν από τα καθιερωμένα τότε πλαίσια. Σε άρθρο που δημοσίευσε ο Άλεξ. Παπαναστασίου στην εφημερίδα «Πατρίς» στις 17 Φλεβάρη 1909 έγραφε μεταξύ των άλλων: «Πολλοί φρονούν ότι ο σοσιαλισμός είναι εχθρός της πατρίδας, όπως θα ιδείτε δεν υπάρχει τίποτα το ψευδέστερον από αυτό. Ο Ελλην σοσιαλιστής, κατά παρόμοιον τρόπον (δηλ. όπως ο Γάλλος, ο Άγγλος κ.τ.λ.) θέλει και ποθεί την απελευθέρωση του Έλληνος ραγιά και την θέλει και την ποθεί βέβαια βαθύτερα από κάθε πατριδο-ρήτορα εθνικόφρονα. Θέλει όμως συγχρόνως και την απελευθέρωσιν και του Βουλγάρου και του Τούρκου ραγιά.
Είχαν βέβαια προηγηθεί οι πρόδρομοι του σοσιαλισμού όπως ο Πλάτων Δρακούλης, με την εφημερίδα «Αρδην», οι, Σταύρος Καλλέργης και Ρόκκος Χοϊδας, με το σοσιαλιστικό Σύλλογο, ο Γ. Σκληρός με τη μελέτη του «το κοινωνικό πρόβλημα», ο Μαρίνος Αντύπας που έβγαζε στην Κεφαλλονιά την εφημερίδα «Αντίστασις», ο Κλεάνθης Τριανταφύλλου με το σατιρικοπολιτικό περιοδικό «Ραμπαγας» και αρκετοί άλλοι όχι μόνο στην Αθήνα αλλά και σε επαρχιακές πόλεις, Κέρκυρα, Πάτρα, Βόλος, Σύρο, Κεφαλλονιά, Λάρισα κ.ά.
Ο «Ριζοσπαστικός Σύνδεσμος κυκλοφόρησε στις 9 του Φλεβάρη του 1909 το πρώτο φύλλο του εβδομαδιαίου δημοσιογραφικού του οργάνού με τον τίτλο «Ριζοσπάστης». Αμέσως έγινε φανερό, ότι γύρευε βασικές πολιτειακές μεταβολές καθώς πρώτοι αυτοί έριξαν το σύνθημα να συγκληθεί Συντακτική Συνέλευση.
Από όλα όσα εκτέθηκαν παραπάνω γίνεται φανερό πως το έθνος απαιτούσε μια αναδιάρθρωση πνευματική, πολιτική και κοινωνική. Τον εθνικό αυτό πόθο διετύπωσε εξαίρετα ο Γαβριληλίδης, σε άρθρο του στην εφημερίδα Ακρόπολη στις 22 του Μάη του 1909: «Αλλά τώρα εντός του κράτους, υπάρχουν άλλες τάξεις, άλλα στρώματα κοινωνικά, άλλα συμφέροντα, άλλα ιδεώδη, αν θέλετε άλλα ήθη, άλλη ηθική. Ίσως και άλλη μορφή γλώσσας, ακόμη ίσως και άλλης συνείδησις θρησκείας ουσιαστικότερης, χριστιανικοτέρας, ευαγγελιοτέρας, τα οποία όλα αυτά θέλουν να εκτοπίσουν την ολιγαρχία, η οποία διέφθειρε, έφθαρη, εξαντλήθη και αδυνάτισε, δια να ιδούν και αυτές ήλιον, δια να σχηματίσουν άλλο κράτος με άλλο δίκαιον, όχι το γενιτσαρικό ή το δίκαιο των οικοπεδοφάγων, άλλα σύνορα, άλλα οικονομικαί σχέσεις, άλλαι δυνάμεις, άλλες προόδους, άλλας μεταβολάς».
Στη δεύτερη συγκέντρωση της ομάδας των ανθυπολοχαγών και των υπολοχαγών που έγινε πάλι στο σπίτι του Θ. Πάγκαλου υπογράφηκε, γραμμένο με κόκκινο μελάνι σαν επαναστατικό κείμενο, το πρώτο πρωτόκολλο του Στρατιωτικού Συνδέσμου. Χαρακτηριστικό είναι ότι σ΄ αυτό διατύπωναν την ευχήν η ηγεσία να ανατεθεί στον Ελευθ. Βενιζέλο που, για την αναμέτρησή του με τον Πρίγκιπα Γεώργιο, τον θεώρησαν «φυσικό πρόδρομό τους».
Ως τα τέλη του Μάη 1909 υπόγραψαν το πρωτόκολλο άλλοι σαράντα ανθυπολοχαγοί και υπολοχαγοί.
Παράλληλα οργανώθηκε και η ομάδα των λοχαγών με πρωτεργάτη τον πλοίαρχο Ζυμβρακάκη που σε αυτήν εντάχθηκαν και αξιωματικοί του πολεμικού ναυτικού με επικεφαλής τον υποπλοίαρχο Τυπάλδο. Οι δυο ομάδες ήλθαν σε επαφή και συμφώνησαν σε κοινή σύσκεψη να διατυπωθεί το τελικό πρωτόκολλο του Στρατιωτικού Συνδέσμου. Η σύσκεψη έγινε τη νύχτα 25-26 Ιούνη στο σπίτι του υπολοχαγού Χρ. Χατζημηχάλη και στην οποία πήραν μέρος 181 αξιωματικοί από το βαθμό του ανθυπολοχαγού ως του ταγματάρχη (απ΄ αυτούς ήταν μόνο τρεις). Στη συζήτηση οι λοχαγοί συμφώνησαν στην απομάκρυνση των πριγκίπων από το στρατό και διαφώνησαν να προσκληθεί ο Βενιζέλος να αναλάβει την ηγεσία του κινήματος. Κοντά στη μια μετά τα μεσάνυχτα ο φρουρός φωνάζει: Ο Φρούραρχος, κι αμέσως μπαίνουν στην αίθουσα ο συνταγματάρχης Σχοινάς και ο υπασπιστής του Ίλαρχος, Μπενεψάλτης. Όλοι κατάλαβαν πως ο τελευταίος πρόδωσε την υπόθεση. Ο Σχοινάς κατηγόρησε το Χατζημηχάλη σαν συνωμότη κι εκείνος απάντησε: πως οι σκοποί των συγκεντρωμένων αξιωματικών ήταν πατριωτικοί και πρόσθεσε: «Σας προσκαλούμε κ. Φρούραρχε να προεδρεύσετε». «Τολμάτε να μου προτείνετε, του λέει ο Σχοινάς να γίνω συνομώτης; Σας θέτω υπό κράτηση. Ακολούθησε πανδαιμόνιο. Μετά την απροσδόκητη αυτή διακοπή εξακολουθεί η συζήτηση και εκλέγεται με ψηφοφορία Διοικητική Επιτροπή του Συνδέσμου από εννιά ανθυπολοχαγούς και υπολοχαγούς και έξι λοχαγούς. Σε διακήρυξη της επιτροπής αναφέρονταν μεταξύ άλλων «θέλουμε την κατάργηση της δουλευτικής φεουδαρχίας η οποία τα δημόσια. Θέλομεν διοίκησιν όχι κλεφτοκοτάδων, λαφυραγωγών του Ταμείου, τυρρανικήν των πολιτών. Θέλομεν τα χρήματα του λαού να μην διαρπάγονται από τας ατίμους συμμορίας των κομμάτων και των αυλών. Θέλομεν άνδρας, θέλωμεν πατριώτας, θέλομεν τιμήν και χαρακτήραν.
Μετά απ΄ αυτά η κυβέρνηση Θεοτόκηδεν μπορούσε να κάνει τίποτα άλλο από το να παραιτηθεί, οπότε ο Βασηλιάς δίνει την πρωθυπουργία στο Δ. Ραλλή, ο οποίος γρήγορα μεταβλήθηκε σε βασιλικότερος του Βασιλέως. Κυκλοφόρησαν μετά δυο προκηρύξεις των υπαξιωματικών και των φοιτητών οι οποίες έκαναν μεγάλη εντύπωση.
Οι αξιωματικοί του Στρατιωτικοί Συνδέσμου αντιλαμβάνονταν την ανάγκη να αποκτήσουν ηγέτη. Για το πρόσωπο υπήρχαν αντιτιθέμενες απόψεις και στο τέλος η αρχηγία δόθηκε στο συνταγματάρχη του πυροβολικού Νικόλαο Ζορμπά, ηλικίας 65 χρόνων. Ήταν μορφωμένος και είχε διοικητικά προσόντα δεν ήταν όμως από τη στόφα που δημιουργούνται οι επαναστατικοί ηγέτες. Μερικοί μάλιστα τον χαρακτήριζαν νερόβραστο επαναστάτη.
Ο Ζορμπάς όταν ανάλαβε την αρχηγία προσπάθησε να βρει κάποια συμβιβαστική λύση και έρχεται σε έμμεση επαφή με την αυλή και την κυβέρνηση. Φυσικό ήταν η προσπάθεια του αυτή να θεωρηθεί απότοκη αδυναμιών στους κόλπους του Συνδέσμου.
Ο Ράλης αντί να συζητήσει τις προτάσεις που του έγιναν αποφασίζει να αποτάξει εννιά από τους πιο αδιάλακτους αξιωματικούς του Συνδέσμου ανάμεσα σ΄ αυτούς και τον ίλαρχο Ζυμβρακάκη, υπολοχαγό Π. Χατζημιχάλη, υπολοχαγό Θ. Πάγκαλο και τον υποπλοίαρχο Τουπάλδο. Ο βασιλιάς υπογράφει αμέσως το σχετικό διάταγμα. Σύγχρονα το υπουργείο Στρατιωτικών μεταθέτει από την Αθήνα σε επαρχιακές φρουρές πλήθος αξιωματικών καθώς και τον συνταγματάρχη Ζορπά που έπρεπε να παρουσιαστεί μέσα σε 48 ώρες στη φρουρά της Λάρισας. Μόλις δημοσιεύτηκαν τα διατάγματα αυτά αποφασίστηκε η οριστική ρήξη για τις 14 με 15 Αυγούστου με τόπο συγκέντρωσης το Γουδί.
Στο μεταξύ ο πρωθυπουργός και όλοι οι υπουργοί συγκεντρώνονται στο υπουργείο των Στρατιωτικών για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.
Το πρωί τις 15 Αυγούστου είχαν συγκεντρωθείς το Γουδί 450 αξιωματικοί και υπαξιωματικοί όλων των όπλων, 2.650 οπλίτες και ναύτες, 250 ιππείς και 12 πυροβόλα. Καμιά πια δυνατότητα δεν είχε το κατεστημένο να αποτρέψει την εξέγερση.
Ο Ράλλης τότε παίρνει τηλέφωνο το Βασιλιά Γεώργιο του υποβάλλει την παραίτησή του και προτείνει ο σχηματισμός κυβέρνησης να ανατεθεί στον επικεφαλής του επαναστατικού κινήματος. Ο διάδοχος Κων/νός αποκρούει την πρόταση του Ράλλη να δοθεί η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στο Συνταγματάρχη Ζορμπά. Αποφασίστηκε τότε να δοθεί η εντολή στην Κυριακούλη Μαυρομιχάλη. Εκείνος είχε «ενδοιασμούς και λέει στο Γεώργιο ότι δεν είναι δυνατόν οι επαναστάτες να συνθηκολογήσουν άνευ όρων. Πρέπει να πληροφορηθούμε τα αιτήματά τους. Ο Γεώργιος πολύπειρος σε ελιγμούς καταλαβαίνει πως εκείνη την ώρα το μόνο που είχε σημασία ήταν να σωθεί το στέμμα και του λέει: «Να τα δεχθείτε όλα κ. Μαυρομηχάλη». Εκείνος στέλνει αμέσως γράμμα στο Ζορμπά του γνωρίζει ότι πήρε εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης κι αφού του πρότεινε να συμπεριληφθεί σ΄ αυτήν σαν υπουργός του ζητούσε να συναντηθούν «προς εξομάλυνση της κατάστασης». Ο Ζορμπάς κάλεσε αμέσως σύσκεψη αξιωματικών. Πολλοί υποστήριξαν πως όχι μόνο ο Ζορμπάς έπρεπε να δεχθεί την πρόταση για συμμετοχή του στην κυβέρνηση μα και να ζητήσουν όπως όλα τα στρατιωτικά υπουργεία μαζί και το υπουργείο των εσωτερικών να δοθούν σε εκπροσώπους του Στρατιωτικού Συνδέσμου. Ο Ζορμπάς όμως δεν δέχεται το αίτημά τους. «Δεν πρέπει, είπε, να φθείρουμε την επανάστασή μας μετατρέποντας την σε κόμμα. Αν η πλειοψηφία δεν εγκρίνει την άποψή μου είμαι έτοιμος να παραιτηθώ». Μπροστά σ΄ αυτή την απειλή η Διοικητική Επιτροπή βρίσκει μια μέση λύση. Υποδείχνουν υπουργό τον Ναυτικών τον πλοίαρχο Ι. Δαμιανό, και άφησαν στο Μαυρομιχάλη την εκλογή του υπουργού των Στρατιωτικών από τις τάξεις των ανώτερων αξιωματικών, αποδεκτού όμως από το Σύνδεσμο, όπως και έγινε. Έθεσαν επίσης στην κυβέρνηση και άλλα αιτήματα μαζί και το αίτημα να δοθεί αμνηστία στους επαναστάτες. Το αίτημά τους αυτό φανέρωνε, περισσότερο από κάθε τι άλλο, τη σύγχυση της ηγεσίας του Στρατιωτικού Συνδέσμου. Ίσως είναι η μοναδική περίπτωση που ένα νικηφόρο κίνημα αντί να παραχωρεί αμνηστία, να ζητά το ίδιο να αμνηστευθεί.
Τόσο η Αυλή όσο και η κυβέρνηση Μαυρομιχάλη αντιλαμβάνονταν πως ο μόνος τρόπος κατευνασμού των στρατιωτικών ήταν η προσωρινή απομάκρυνση των πριγκίπων από την Ελλάδα. Βάζουν τότε σε διαθεσιμότητα τον διάδοχο Κων/νο και στους πρίγκιπες Ανδρέας και Χριστόφορο δίνουν τρία χρόνια άδεια «μετά πλήρων αποδοχών» για μετεκπαίδευση σε στρατιωτικές σχολές στη Γερμανία.

Το συλλαλητήριο των Συντεχνιών.
Φεύγοντας ο διάδοχος Κων/νος για την Ευρώπη περνά από την Κέρκυρα όπου σε δηλώσεις που κάνει επικρίνει το Στρατιωτικό Σύνδεσμο και ο Θεοτόκης σε συνέντευξή του στο δημοσιογράφο Πώπ, λέει πως η χώρα κυβερνιόταν από στρατιωτικούς, ερήμην του λαού και ότι ο βασιλιάς φαινομενικά μόνο δέχτηκε τα αιτήματα των επαναστατών. Παρόμοιες δηλώσεις έκανε και ο Ράλλης. Από τη μεριά του ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος για να αποδείξει πως είχε με το μέρος του την απόλυτη πλειοψηφία του λαού παροτρύνει τις Συντεχνίες να οργανώσουν εκδήλωση συμπαράστασης.
Στις 14 του Σεπτέμβρη το απόγευμα πλήθος κόσμου, άνδρες, γυναίκες ακόμα και παιδιά – ξεχύθηκαν από τις συνοικίες στο Πεδίο του Άρεως. Τέτοια εκδήλωση δεν είχε δει ποτέ έως τότε η Αθήνα. Μερικοί ανέβαζαν τους διαδηλωτές σε 100.000 και οι πιο μετριοπαθείς σε 70.000. Οι Μακεδονομάχοι και οι απόμαχοι αγωνιστές της Κρήτης αποθεώθηκαν.
Στην πρόχειρη εξέδρα που στήθηκε ο πρόεδρος των Συντεχνιών Παπαφώτης άρχισε να μιλά «ο λαός, φωνάζει ο Παπαφώτης, πρέπει να εγκολπωθεί την επανάσταση γιατί είναι σάρξ εκ της σαρκός μας και οστούν εκ των οστέων μας. Ζητούμε την κατάργηση της κομματικής συναλλαγής. Ζητούμε τα φορολογικά βάρη να μην απομυζούν πια το λαό μα να αντληθούν από το περίσσευμα των κεφαλαιούχων». Τα πλήθη αποθέωσαν τον ομιλητή ο οποίος συνέχισε να λέει: Γυρεύουμε να θεσπισθεί η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, να ψηφιστούν νόμοι κατά της συναλλαγής να προστατευθούν η γεωργία, η κτηνοτροφία, το εμπόριο, η ναυτιλία, να καλυτερεύσει η τύχη του εργάτη, να χτυπηθεί η τοκογλυφία. Και ο Παπαφώτης τελειώνει: «Ο λαός αγρυπνά θα παρακολουθεί την πραγματοποίηση των αιτημάτων του. Έτσι ο Παπαφώτης είχε γίνει ο εκφραστής των λαϊκών επιθυμιών γιατί τέτοιες θέσεις με αναμορφωτικό περιεχόμενο δεν είχε ποτέ υποστηρίξει ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος.
Μα η καταπληκτική αυτή σε όγκο και παλμό συγκέντρωση τελείωσε με τον πιο παράδοξο τρόπο. Κάποιος από την εξέδρα φώναξε πως θα έπρεπε να πάνε στο παλάτι να ευχαριστήσουν το Βασιλιά και το Μαυρομιχάλη για τις ανακαινιστικές αποφάσεις που πήραν. Και όλο αυτό το πλήθος χωρίς την παραμικρή αντίρρηση ξεκίνησε για το παλάτι. Και ο Γεώργιος ικανοποιημένος που η εκδήλωση που υποκίνησε ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος μετατράπηκε σε επιβεβαίωση πίστης στο θρόνο λέει με κάποια δόση ειρωνείας στο πλήθος: «Σας συγχαίρω δια τας ζητωκραυγάς σας και για την ειρηνική και νομοταγήν εκδήλωσιν των ευχών σας». Με άλλα λόγια τους είπε ότι ουσιαστικά τίποτα δεν είχε αλλάξει. Χρειάζεται επίσης να προστεθεί πως στο Φάληρο είχαν αράξει δυο αγγλικά θωρικτά για να προστατέψουν το θρόνο τους.
Ναυμαχία της Σαλαμίνας
Δεν άργησε να γίνει φανερό πως και αυτά τα περιορισμένα αιτήματα του Στρατιωτικού Συνδέσμου δεν πραγματοποιούνταν. Η βουλή όπου ο παλαιοκομματισμός είχε την απόλυτη πλειοψηφία κωλυσιεργούσε στην ψήφιση νόμων για οποία ουσιαστική αλλαγή ή αναδιοργάνωση του στρατού. Οι δισταγμοί του αμφιταλαντευομένου Ζορμπά, προκαλούσε τη θλίψη των πιο ριζοσπαστικών στοιχείων του Στρατιωτικού Συνδέσμου. Ιδιαίτερα αγανακτισμένοι ήταν οι κινηματίες του πολεμικού ναυτικού. Φιλομοναρχικοί αξιωματικοί να τους προπηλακίζουν να τους αποκαλούν προδότες, να τους τιμωρούν για φανταστικά παραπτώματα ακόμα και να τους δέρνουν. Ο Τυπάλδος ζητά να λυθούν δυναμικά τα ζητήματα του ναυτικού. Η Επιτροπή δεν συμφωνεί και τότε ο Τυπάλδος απειλεί πως οι αξιωματικοί του ναυτικού που ήταν μέλη του Συνδέσμου θα έλυναν δυναμικά τα ζητήματά τους. Παίρνει τους ομοϊδεάτες του και να τη νύχτα φτάνουν στο ναύσταθμο. Απομακρύνουν από τα αντιτορπιλικά τους αντιφρονούντες αξιωματικούς και μέσα σε λίγες ώρες τα καθιστούν ετοιμοπόλεμα. Ο Ζορμπάς συγκαλεί την Εκτελεστική Επιτροπή που έπειτα από εισήγησή του διαγράφει από μέλη του Συνδέσμου του Τυπάλδο και όσους τον ακολουθούν, χαρακτηρίζουν αντιπειθαρχικό το κίνημά τους και ανοικτά υποστηρίζουν την κυβέρνηση να το εξουδετερώσει. Ακολούθησε ναυμαχία ανάμεσα στα αντιτορπιλικά και τα θωρηκτά με επικεφαλής το ναύαρχο Μιαούλη με αποτέλεσμα οκτώ σκοτωμένους και πέντε τραυματίες. Ο Τυπάλδος και άλλοι επτά αξιωματικοί μπαίνουν σε μια άκατο και βγαίνουν στην αντικρινή στεριά. Αργότερα ο Τυπάλδος θα γράφει: «Πήραμε τα βουνά Πατέρα όπου επί τρία ημερόνυχτα περιπλανηθήκαμε, πεινασμένοι, διψασμένοι και τιμωρούμενοι γιατί ζητήσαμε καλύτερο ναυτικό και πιστέψαμε σε μια καλύτερη Ελλάδα». Χωρίστηκαν σε μερικές ομάδες προσπαθώντας να μπουν στην Αθήνα μα όλοι πιάστηκαν.
Το άδοξο τέλος του Στρατιωτικού Συνδέσμου
Έπειτα από την αιματηρή αυτή εμφύλια σύγκρουση γινόταν φανερό κάθε μέρα που περνούσε πως ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος οδηγούνταν σε διάλυση. Ο Ζορμπάς εισηγήθηκε στην επιτροπή την ανάθεση της ηγεσίας του Συνδέσμου στον Ελευθέριο Βενιζέλο. Η επιτροπή αποδέχτηκε την πρόταση και έστειλαν στα Χανιά το λοχαγό Ι. Κονταράτο εφοδιασμένο με γράμμα του Ζορμπά. Ο Βενιζέλος απάντησε ότι δεν ήταν έτοιμος να αναλάβει την αρχή εάν δεν είχε πεισθεί ότι το συμφέρον του Έθνους του επέβαλε τούτο ως επιτακτικό καθήκον. Δεν πέρασε όμως ούτε ένας χρόνος και ο Βενιζέλος ορκίζονταν πρωθυπουργός της Ελλάδας. Σχετικά με τα γεγονότα του 1909 ο ιστορικός Γιάννης Κορδάτος, έγγραφε «Έγινε ότι μπορούσε να γίνει. Όταν με τέτοια προοπτική εξετάζουμε τη στρατιωτική επανάσταση του 1909 είμαστε υποχρεωμένοι να πούμε πως αν δεν σημείωσε μεγάλο σταθμό έδωσε ένα δυνατό σκούντημα στον τροχό της νεοελληνικής ιστορίας».

Βιβλιογραφία: Τάσου Βουρνά Γουδί το κίνημα του 1909, Γιάννη Κορδάτου, ιστορία της νεότερης Ελλάδας, Στέφανού Σαράφη ιστορικές αναμνήσεις, Σπύρου Μελά η Επανάσταση του 1909 κ.ά. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/04/10/%ce%9f%cf%80%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82_%cf%84%ce%bf%cf%8d%ce%bc%cf%80%ce%b5%cf%82...(%ce%9c%ce%b9%ce%b1_%ce%b1%ce%bd%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%86%ce%ad%cf%81%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b1_%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%83%ce%af%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7) radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Οπορτουνιστικές τούμπες...(Μια ανδιαφέρουσα αναδημοσίευση) 2009-04-11T01:15:00-04:00 2009-04-11T01:15:00-04:00 «Η συμφωνία που έχετε κάνει με τον κ. Βγενόπουλο έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον Κανονισμό 1008/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που προβλέπει συγκεκριμένα ποσοστά, 50%, αν δεν κάνω λάθος, για τα ευρωπαϊκά κεφάλαια (...) καταθέτω τη μετοχική σύνθεση της MIG, του MARFIN INVESTMENT GROUP από την οποία δε φαίνεται με κανένα τρόπο ότι το 50% είναι ευρωπαϊκά κεφάλαια, τα μόνα που φαίνονται είναι τα αραβικά κεφάλαια και τα διάφορα funds τα οποία ελέγχουν τη MARFIN (...) δεν έχετε δικαίωμα να θέσετε σε ψηφοφορία το σημερινό νομοσχέδιο. Ετοιμάζετε μια υπόθεση Μανούση αν θέλετε, βρείτε και τον Παυλίδη, όπου μέσα από μια διαδικασία αδιαφάνειας και σύγκρουσης με το νομοθετικό πλαίσιο της ΕΕ προσπαθείτε να εκποιήσετε την Ολυμπιακή Αεροπορία», πρόκειται για ένα απόσπασμα από την ομιλία του προέδρου της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Αλαβάνου χτες στην συζήτηση στη Βουλή.

Εδώ είναι που λέμε «βασιλικότερος του βασιλέως». Δηλαδή, τι θέλει να πει ο Αλ. Αλαβάνος; Πως αν το 50% των κεφαλαίων ήταν ευρωπαϊκά δε θα υπήρχε πρόβλημα; Αν τηρούσε τις προδιαγραφές της ΕΕ όλα θα ήταν μέλι - γάλα; Μάλλον αυτό θέλει να πει, γιατί με τις πολλές δεξιο-αριστερές τούμπες του καιροσκοπισμού τους βγαίνει η αλήθεια. Και στην προκειμένη περίπτωση αυτή η αλήθεια είναι διπλή. Δηλαδή, η με πάθος υποστήριξη της ΕΕ των μονοπωλίων και των θεσμών της και ταυτόχρονα το γεγονός ότι δεν έχουν κανένα πρόβλημα τελικά με αυτή καθ' αυτή την ιδιωτικοποίηση, αρκεί να γίνεται με διαφάνεια και στα πλαίσια του νομοθετικού πλαισίου της ΕΕ.

Η υπόθεση με την «Ολυμπιακή Αεροπορία» είναι πράγματι ένα σκάνδαλο. Αλλά όχι για το λόγο που επικαλείται ο κ. Αλαβάνος, εξωραΐζοντας κι εδώ την ΕΕ. Είναι σκάνδαλο αυτό καθ' αυτό το γεγονός της παράδοσης της γης, του αέρα, των θαλασσών, επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας στο μεγάλο κεφάλαιο. Είναι σκάνδαλο το δικαίωμα του λαού στις φτηνές, ασφαλείς και σύγχρονες μεταφορές κάθε είδους να εξαρτάται απ' τις ορέξεις του καπιταλιστή που τις εκμεταλλεύεται. Μικρή σημασία έχει αν στο πλαίσιο αυτό υπάρχουν ή δεν υπάρχουν ευρωπαϊκά κεφάλαια ή αν τα κεφάλαια είναι αραβικά ή αφρικάνικα. Καθόλου σημασία δεν έχει αν παραβιάζεται ή όχι ένας κάποιος κανονισμός της ΕΕ. Αυτό που δεν παραβιάζεται είναι η κατεύθυνση - προσταγή της ΕΕ για ιδιωτικοποιήσεις, για παράδοση των πάντων στο μεγάλο κεφάλαιο.

]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/04/06/%ce%9c%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf%ce%b9_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%b1%ce%bd%ce%b5%ce%ba%cf%80%ce%bb%ce%ae%cf%81%cf%89%cf%84%ce%bf%ce%b9_%ce%ad%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b5%cf%82... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Μεγάλοι και ανεκπλήρωτοι έρωτες... 2009-04-06T23:30:00-04:00 2009-04-06T23:30:00-04:00 Δεν χάνουν καμία ευκαιρία να πάει χαμένη και υπό το άγρυπνο βλέμμα του αρχηστράτηγου του δεξιού οπορτουνισμού Λ. Κύρκου(αρχηγού παρόντος πάσα αρχή παυσάτω), ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, απέδειξαν ότι υπάρχουν δυνατότητες παραπέρα προσέγγισης ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ σε σημαντικά ζητήματα. Όταν ο λόγος δόθηκε στο Γιώργο Παπανδρέου και τον Αλέκο Αλαβάνο, στην παρουσίαση του βιβλίου του προέδρου του ΙΣΤΑΜΕ(το ιδεολογικό και ιστορικό μαγαζάκι του ΠΑΣΟΚ) Νίκου Κοτζιά "πολιτικό σύστημα και ταυτότητα", τα "σορόπια" έπεφταν εκατέρωθεν βροχή.
Και οι δύο ανέπτυξαν επαρκώς τη θεωρία των ευρύτερων συναινέσεων στα ζητήματα που αφορούν το σύμφωνο σταθερότητας, τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και την άρνηση στην επανεκλογή Μπαρόζο, ενώ συνέκλιναν στην κριτική τους έναντι των κυβερνητικών χειρισμών στην οικονομία.
Συμπέρασμα, σιγά που δε θα έκαναν όλα τα παραπάνω, εδώ "ο κόσμος το 'χει τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι", πως εδώ μιλάμε για ένα έρωτα μεγάλο που τον διαπερνάει η λογική της διαχείρισης, ειδικά τώρα που η ανάγκη τους για "μικροβελτιώσεις" εκ των έσω, είναι κάτι παραπάνω από δεδομένη.
Όπως και να 'χει το πράγμα, όσο κι αν προσπαθούν να αποδείξουν το αντίθετο, οι δύο τους θέλουν να μπουν τα δαχτυλίδια όσο πιο γρήγορα γίνεται, περιμένοντας και τους οικολόγους στη γωνία, κάνοντας όλοι μαζί το πάρτι του οπορτουνισμού, κάτι σαν το παζάρι του Σαββάτου.

Ράδιο Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/03/30/%ce%95%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%81%ce%ad%cf%88%ce%b1%ce%bc%ce%b5.... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Επιστρέψαμε.... 2009-03-30T22:20:00-04:00 2009-03-30T22:20:00-04:00 Μας έστειλαν και βίντεο για τα 10 χρόνια απ' τον εγκληματικό πόλεμο του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία πριν 10 χρόνια, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε γιατί οι "δημοκρατικές δυνάμεις" στην ΕΕ, είναι ικανές να μας πουν πως και εδώ έβαλε το χεράκι του ο Στάλιν....

Ράδιο Κολλεκτίβα....

]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/03/25/%ce%94%cf%85%cf%83%cf%84%cf%85%cf%87%cf%8e%cf%82_%ce%b4%ce%b5_%ce%b8%ce%b1_%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5_%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%a0%ce%b1%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%ae%cf%84%ce%b9%ce%b1_%ce%9a%ce%b9%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%bf%cf%80%ce%bf%ce%af%ce%b7%cf%83%ce%b7 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Δυστυχώς δε θα είμαστε στην Παγκρήτια Κινητοποίηση 2009-03-25T14:11:00-04:00 2009-03-25T14:11:00-04:00 Μετά λύπης δηλώνουμε πως δυστυχώς δε θα είμαστε εκεί λόγω "ανωτέρας βίας", ελπίζουμε όμως να είσαστε όλοι και όλες εσείς.
Εμείς πάμε να δώσουμε μια σκληρή μάχη και φυσικά στη Παγκρήτια κινητοποίηση να συναντηθούν νέες δυνάμεις που θα κάνουν το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα φουσκωμένο ποτάμι την οργή του λαού δίνοντας του προοπτική για το μέλλον.
Ελπίζουμε να ξανασυναντηθούμε σύντομα, τόσο σύντομα όσο το φωτογραφικό άνοιγμα και το κλείσιμο ενός βλέφαρου στη στιγμή.
Σύντροφοι Red Bloggers, πάμε να δώσουμε μια μάχη και ελπίζουμε να βγούμε νικητές...

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς
Γιάννης Κ. εκδότης Radio Collectiva. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/03/21/_%ce%ae%cf%84%ce%b1%ce%bd_%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%bf%ce%bd%cf%89%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b5%cf%82_%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%80%cf%84%cf%8e%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82_%cf%84%cf%8c%cf%84%ce%b5_ radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): "ήταν μενονωμένες περιπτώσεις τότε" 2009-03-21T22:55:00-04:00 2009-03-21T22:55:00-04:00 Μόλις είχαμε βγει απ' το μπάνιο με τη τσίμπλα στο μάτι και πετυχαίνουμε μια συζήτηση "κατηγορώ" στην εργοδοσία.
Το τι ακούσαμε δε λέγεται, κάθε είδους ηθικονομικίστικη μπουρδολογία όπως, ότι οι εργοδότες έχουν αποθρασυνθεί(τώρα το πήραν χαμπάρι αυτοί) και χρησιμοποιούν τα ελαστικά ωράρια εργασίας για ψύλλου πήδημα και με τη σέσουλα, ενόψει κρίσης και άλλα τέτοια όψιμα στη ΝΕΤ.
Ευτυχώς που ήταν και ο σ/φος Ζαριανόπουλος στο πάνελ και έβαλε τα πράγματα στη θέση τους, όταν η κουβέντα απ' τους άλλους δυο περιστρέφονταν στην ανάγκη συνεννόησης, διαλόγων και άλλων τέτοιων χαζοκουβεντών, χρησιμότατων όμως για το καπιταλιστικό τους σύστημα.
Δε θα πούμε και πολλά πράγματα, μόνο τούτο. Καλά η ηγεσία της ΓΣΕΕ μας έχει περάσει για τίποτα αμνήμονες; Όπως δεν μπορεί να ξεχάσει κανείς τα έργα και τις ημέρες της πριν 12 χρόνια,(όταν υπέγραφε με χέρια και με πόδια την καταδίκη της εργατικής τάξης), έτσι ακριβώς δε μπορεί να ξεχάσει και σήμερα τα όσα συμφώνησε με το ΣΕΒ ως αλλή 5η φάλαγγα. Ακόμη δεν έχουν στεγνώσει τα μελάνια των πρόσφατων υπογραφών τους για την εργασιακή ειρήνη ενόψει Καπιταλιστικής κρίσης και μιλάνε κι όλας;
Ευτυχώς που η λαϊκή απαίτηση δημιούργησε το ΠΑΜΕ(η οποία εμφανίστηκε δειλά ήδη απ' τη δεκαετία του '80, μετά το πραξικόπημα της ΠΑΣΚΕ στη ΓΣΕΕ το 1986) και έγινε πραγματικότητα το 1999, ως τμήμα του λαϊκού μετώπου που ανειρήνευτα παλεύει τη κάθε είδους εργοδοτική τρομοκρατία παράλληλα με τον κάθε είδους εργατοπατέρα, αναγκάζοντας το "δίκαιο του αστικού κράτους" να επέμβει για να περισώσει το μεγάλο κεφάλαιο.
Πριν έντεκα χρόνια όταν κυβερνούσε το "αγαπημένο" της ΠΑΣΟΚ, αυτή δεν ήταν που πήγαινε σε εκείνους τους επαίσχυντους διαλόγους - διαόλους για την εργατική τάξη και με τη δική της σφραγίδα συμβολή δεν πραγματοποιήθηκαν τα ελαστικά ωράρια δια νόμου;
Δε θυμόνται τι υπέγραφαν οι εκπρόσωποι της ΠΑΣΚΕ και της Αυτόνομης Παρέμβασης(ΣΥΝ), η έχουν επιλεκτική μνήμη; Αν δεν θυμόνται αυτοί θυμόμαστε εμείς, όπως δε ξεχνάμε και την πρόθεση των ίδιων μαζί με τη ΔΑΚΕ να συνέλθουν με τον ΣΕΒ στο ίδιο τραπέζι πριν λίγες μέρες για την "εργασιακή ειρήνη".
Νόμος του ΠΑΣΟΚ δεν ήταν αυτός που σήμερα εφαρμόζει η ΝΔ. Τότε ήταν καλός και σήμερα κακός δηλαδή;
Καλά τι άλλο θα σκαρφιστούν ως δικαιολογία γιατί θα μας "τρελάνουν" με αυτά που έλεγαν και συνεχίζουν να λένε οι ΠΑΣΟΚοΣυνασπισμένοι εργατοπατέρες;
Ακούσαμε απ' τα χείλη των παρευρισκομένων(μόλις έκλεισαν το σ/φο Ζαριανόπουλο λόγω δορυφορικής αποσύνδεσης), ότι τα ελαστικά ωράρια εφαρμόζονταν και τότε αλλά σε περιορισμένη κλίμακα και σε συνθήκες χρηματιστικής "ευημερίας" και δεν δημιουργούσαν πρόβλημα μιας και η έκταση ήταν αμελητέα.
Το πρόβλημα τελικά είναι ζήτημα έκτασης(μεγέθους δηλαδή), όχι ότι εδώ και 12 χρόνια έχουν σκίσει στη κυριολεξία την εργατική τάξη(και ιδιαίτερα τις νέες βάρδιες της) στη χώρα μας με τις ντιρεκτίβες της ΕΕ και με τη δική τους συμβολή οι κάθε λογής εργατοπατέρες του ευρωμονόδρομου που όταν ακούν ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών βγάζουν σπυριά...
" Ήταν μεμονωμένες περιπτώσεις τότε ε "; ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΙΟΙ !!!
]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/03/18/%ce%9a%ce%b1%ce%b6%ce%b9%ce%bd%ce%bf_%ce%9f%cf%80%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82; radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Καζινο Οπορτουνισμός; 2009-03-18T18:55:00-04:00 2009-03-18T18:55:00-04:00 Καλά έχουν αίσθηση του τι λένε; Γιατί και ένα μωρό παιδί γνωρίζει πως το καπιταλιστικό σύστημα ως κεντρικό άξονα της λειτουργίας του έχει το κέρδος και μόνο αυτό.
Λέτε "οι σοφοί του Συνασπισμού και του Σύριζα", (που υποτίθεται πως γνωρίζουν και πολιτική οικονομία) να μη γνωρίζουν; Εμείς λέμε πως γνωρίζουν και μάλιστα πολύ καλά, τόσο καλά που ξέρουν να το διαστρεβλώνουν, τόσο καλά δηλαδή!!!
Αλλά αυτοί τα παίζουν όλα για όλα, αρκεί να αποδείξουν πως η ζαριά τους τα "ασό-δυα" και τα "ντόρτια" δηλαδή, είναι εξάρες και τελικά αποδείχνονται αυτοί ως καζίνο οπορτουνιστές για να πάρουν τη θέση του διαχειριστή στη μεγάλη κεντροαριστερή, ριζοσπαστική, σοσιαλδημοκρατία κοκ.
Φυσικά και δεν είναι καζίνο οπορτουνιστές, οπορτουνιστές με όλα τα γράμματα κεφαλαία είναι, αλλά τους χρειάζεται να την ακούν συνεχώς γιατί έτσι αποκαλύπτονται, μιας και είναι "τα χαϊδεμένα" της άρχουσας τάξης, της τηλεόρασης και των ΜΜΕ.

Ράδιο Κολλεκτίβα

Διαβάστε εδώ για τον αντισοσιαλισμό του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ
]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/03/13/%ce%a0%ce%9f%ce%99%ce%91_%ce%91%ce%a1%ce%99%ce%a3%ce%a4%ce%95%ce%a1%ce%91_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%a0%ce%9f%ce%99%ce%91_%ce%95%ce%9d%ce%9f%ce%a4%ce%97%ce%a4%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3;_%ce%93___%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%bf%cf%82 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): ΠΟΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ; Γ' μέρος 2009-03-13T13:45:00-04:00 2009-03-13T13:45:00-04:00 Για ένα κόσμο η έννοια αριστερά αντανακλά τη κοινωνική δικαιοσύνη και τη βελτίωση ζωής των πιο φτωχών λαϊκών στρωμάτων, σημαίνει τη διαδικασία καλυτέρευσης της ποιότητας ζωής, ενός άλλου τρόπου σκέψης. Όμως είναι έτσι τα πράγματα και τι σημαίνουν ορισμένοι όροι που πηγάζουν μέσα απ' αυτό το γενικό "πολιτικό" όρο Αριστερά.
Μήπως αυτός ο όρος αυτός αντί να διευκολύνει τις εξελίξεις για την ανατροπή του καπιταλισμού, η να δίνει παραπάνω περιθώρια για φιλολαϊκότερες πολιτικές με τη πίεση του λαϊκού κινήματος, να εγκλωβίζει παραπέρα το λαϊκό κίνημα διατείνοντας "αταξικά" θεωρητικά σχήματα με "λύσεις" εκ των έσω, λύσεις που καθαγιάζουν το καπιταλιστικό σύστημα παραγωγής δίνοντας του περιθώρια ζωής και μάσκες οξυγόνου δια της "μεταρρύθμισης" που ζητούν οι κάθε λογής οπορτουνιστές;
Όλα αυτά όμως έχουν και παρελθόν, τίποτα δεν αποτελεί μέρος παρθενογένεσης και δε μπορεί να γίνει έτσι.
Όλες οι σημερινές "σύγχρονες σχολές" συναντούν τους πολιτικούς τους προγόνους 1μίση αιώνα πίσω, στο 19ο αιώνα και η κάθε μια "νέα" θεωρία είναι τόσο παλιά όσο το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα.
Το κυρίαρχο ρεύμα στη λεγόμενη "αριστερά", είναι ο "δημοκρατικός σοσιαλισμός" που είναι η επίσημη ιδεολογία του σύγχρονου ρεφορμισμού, διατυπώθηκε το 1951 στη Φραγκφούρτη και στο συνέδριο της σοσιαλιστικής διεθνούς, όμως ο πολιτικός του πρόγονος είναι η σοσιαλδημοκρατία του Μπερνστάϊν
Απ' την επίσημη διακήρυξη του εν λόγω συνεδρίου αναπτύσσεται το θεωρητικό πλαίσιο της μετωπικής αντιπαράθεσης με το Μαρξισμό - Λενινισμό. Οι θεωρητικές ρίζες του βρίσκονται στο λεγόμενο ηθικό σοσιαλισμό (νεοκαντιανισμός). Σύμφωνα με τον ηθικό σοσιαλισμό πρόγονο της σοσιαλδημοκρατίας, ο σοσιαλισμός είναι ζήτημα "ορισμένης ηθικής κοσμοθεωρίας", τουτέστιν την "επιστημονική" θεωρία που απονεκρώνει τις αντιθέσεις στις κοινωνικές σχέσεις μεταφέροντας στις στο πεδίο της μεταφυσικής, δηλαδή εδώ έχουμε την ταξική συνεργασία σε πλήρη ανάπτυξη.
Γενικά υπάρχει ιδεολογική σχέση και με τον "ινστρουμενταλισμό" που δηλώνει ότι "το κίνημα είναι το παν, ό τελικός στόχος δεν είναι τίποτα", που σημαίνει άρνηση της πάλης για το σοσιαλισμό.
Ο ηθικός σοσιαλισμός δεν έχει καμία σχέση με την κομμουνιστική ηθική μιας και η τελευταία είναι αποτέλεσμα του συνόλου των αρχών και κανόνων που αντιστοιχούν στον επιστημονικό κομμουνισμό και στο κόμμα νέου τύπου.
Σε όλες τις φάσεις του εργατικού κινήματος υπήρχε πλήρης διαδοχή και αντιστοίχηση, όλων ανεξαιρέτως των οπορτουνιστικών σχολών και των τάσεων. Αυτό που αναπτύσσονταν και διαμορφώνονταν θεωρητικά και ιδεολογικά γύρω και μέσα απ' την λεγόμενη αριστερά κατά το παρελθόν, ακριβώς το ίδιο διαμορφώνεται και σήμερα. Τίποτα νέο δεν υπάρχει σε αυτές τις "νέες αριστερές" που ξεκινούν απ' τη σοσιαλδημοκρατία και καταλήγουν στον Γκυ Ντε Μπορ.
Ο εμπειρισμός είναι ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα το οποίο χρησιμοποιούν οι κάθε λογής οπορτουνιστές, αρνούμενοι τη σημασία και τη χρησιμότητα της θεωρίας.
Αποθεώνουν την αίσθηση της μοναδικής εμπειρίας γενικά και αόριστα ξεκόβοντας την απ' το ιστορικό προτσές.
Γι' αυτούς ο κόσμος και τα προβλήματα είναι αυτά και όπως τα βλέπουμε και πρέπει να "λυθούν" εδώ και τώρα και επειδή τίποτα δε λύνεται "τώρα" καταλήγουν στις μεταφυσικές θεωρητικές υπεραπλουστεύσεις του "εκ των έσω". Γι' αυτούς δεν υπάρχουν οι αιτίες που γεννούν αυτό που τάχα "πολεμούν", καταλήγοντας σε αντιμαρξιστικά συμπεράσματα όπως αυτό(οι τάξεις ξεχωρίζουν απ' το δηλωθέν εισόδημα τους), ή αυτό ( ο πλούσιος είναι και αναγκαστικά αστός) τέτοιες βλακείες δηλαδή...
Οι εμπειριστές γενικά αρέσκονται στα σκληρά παζαρέματα, δείχνοντας (εσκεμμένα) άγνοια στη διασύνδεση θεωρίας και πράξης, περιορίζονται και οχυρώνονται στο πρόβλημα και στο διαμοιρασμό θέσεων στους "περισσότερο άξιους", στην ετερόκλητη σύγκλιση προγραμμάτων για να "λυθεί" τάχατες το πρόβλημα, βγάζοντας λάδι τον καπιταλισμό(άραγε σας θυμίζει κάτι αυτό); Οι πιο χαρακτηριστικοί εμπειριστές είναι η της σχολής της "εμπειρικής κοινωνιολογίας", που αποσυνδέει την κοινωνία σε κλάδους μετατρέποντας τους σε τάξεις.
Ο Μαρξισμός φιλοσοφικά θεωρεί την αισθησιακή εμπειρία ως αρχή της γνώσης και απορρίπτει τον εμπειρισμό, αναγνωρίζει ότι πηγή της αισθησιακής εμπειρίας είναι εξωτερικός κόσμος που υπάρχει αντικειμενικά.
Μια άλλη σχολή είναι αυτή που είχε ιδρύσει ο Μπουχάριν στα πρότυπα των Μπογκντάνωφ - Μαρτώφ και αποκαλείται η σχολή της "αυτοδιαχείρισης" την οποία την υιοθέτησε μερικώς ο Γιόζιπ Μπρος(Τίτο) στην πρώην Γιουγκοσλαβία και ήταν το όχημα - σύνθημα για τους δεξιούς οπορτουνιστές και συγκεκριμένα εκείνο το τμήμα των στελεχών που ανέτρεψε το σοσιαλισμό το 1991 στην πρώην Σοβιετική Ένωση.
Η αυτοδιαχείριση είναι ενάντια στον κεντρικό σχεδιασμό και το δημοκρατικό συγκεντρωτισμό στα πλαίσια της σχέσης κράτους κόμματος νέου τύπου και είναι το ιδεολογικό όπλο που χρησιμοποιούν σήμερα αναρχικοί, αριστεριστές κάθε λογής και κοπής, σοσιαλδημοκράτες, κεντροαριστεροί ακόμα και αποσχιστικές τοπικιστικές ομάδες που δρουν σε χώρες της ΕΕ , Βέλγιο, Ισπανία(Καταλονία), Νότια Γαλλία, Ιταλία(Τεργέστη) και σήμερα την έχουν κάνει σημαία. Αυτό δε σημαίνει πως όλοι οι παραπάνω είναι ίδιοι.
Η αυτοδιαχείριση είναι τόσο ελαστική και τόσο αντικομμουνιστική, που αποτέλεσε και το σύνθημα του πρώην Σοσιαλιστή και κατοπινού ιδρυτή του φασισμού Μουσολίνι το 1926, όταν αυτός καλούσε τους μικροαστούς και το λούμπεν προλεταριάτο να εξεγερθούν απ' τα "αυτοδιαχειριζόμενα φάσσιο" (που σημαίνουν «δέσμες» ή «ενώσεις» προσώπων), να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να εξεγερθούν, ενάντια στην αστική τάξη και το προλεταριάτο με το σύνθημα «όποιος κρατάει τα όπλα έχει και το ψωμί».
Στην αριστερά των οπορτουνιστών χωράνε τα πάντα. Απ' τη σχολή της Φρανκφούρτης, η του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (Μαξ Χόρκχαϊμερ, Τέοντορ Αντόρνο και Γιούργκεν Χάμπερμας) που επηρεάστηκαν απ' το Γιουγκοσλαβικό περιοδικό praxis, (το οποίο μεταξύ άλλων διαπραγματεύονταν την αυτοδιαχείριση), τη σχολή της πρώιμης σοσιαλδημοκρατίας του Μπέρνσταϊν, στη σχολή της "τεχνοκρατικής θεωρίας" που ξεχωρίζει τις σχέσεις παραγωγής απ' την τεχνολογία, τη σχολή του αναθεωρητή Λούκατς, την "αστική θεωρία" (του Κάρλ Μάνχαϊμ), και τις θεωρίες της κοινωνικής αρμονίας(Φρέντερικ Μπαστιά - Τζον Στιούαρτ Μιλ),των τριών παραγωγικών συντελεστών(Σε ζαν Μπαπτίστ), του κοινωνικό κράτους και του κοινωνικού αποκλεισμού κλπ (Τ.Α. Μάρσαλ), μαζί με τους όλους τους παραπάνω μπαίνει ως σφήνα κάθε λογής αντιμαρξιστική θεωρία που παρουσιάζεται ως νέα δροσερή και "αριστερή", όπως οι μικροαστικές των Νόαμ Τσόμσκι Όλες αυτές άλλοτε ονοματίζονται και άλλοτε όχι.
Όλες οι σχολές και οι τάσεις είχαν και έχουν ως στόχο όχι τον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό, αλλά το συνεπές οργανωμένο κίνημα που καθοδηγείται απ' το κόμμα νέου τύπου και τα τρία χαρακτηριστικά που αποτελούν τις αρχές λειτουργίας του, δηλαδή να είναι: (α) Το κόμμα της εργατικής τάξης και των συμμάχων λαϊκών στρωμάτων. (β) Να παλεύει με όλες του τις δυνάμεις για το στρατηγικό στόχο τον Σοσιαλισμό και τον Κομμουνισμό, μετά την εγκαθίδρυση του κατώτερου σταδίου του σοσιαλισμού τη δικτατορία του προλεταριάτου δηλαδή. (γ) Ως βασική αρχή λειτουργίας να έχει το Δημοκρατικό συγκεντρωτισμό.
Κατά συνέπεια όλοι όσοι βαράνε το λαϊκό κίνημα και την οργανωμένη ταξική πάλη, είτε μιλώντας για την ενότητα της αριστεράς στο πρόβλημα, είτε για να το κατάσυκοφαντήσουν , δεν παλεύουν ενάντια στον καπιταλισμό, αλλά ενάντια στην όποια λύση μπορεί να δοθεί στο μέλλον με προοπτική για το λαϊκό μέτωπο και φυσικά ενάντια στο σοσιαλισμό.
Δεν ήταν ποτέ και δε μπορεί να γίνει σύμμαχος το κομμουνιστικό κίνημα με τους οπαδούς του αυθόρμητου και της προχειρότητας οι οποίοι είναι έτοιμοι να εξαγγείλουν και πάλι "στις 18 σοσιαλισμό". Ακόμα και να πετύχαιναν το έργο τους όλοι αυτοί, οι κάθε λογής οπορτουνιστές, πάλι θα έπρεπε να βρουν απέναντι τους το συνεπές κίνημα, γιατί το ζήτημα είναι να νικήσεις εφαρμόζοντας με συνέπεια τον επιστημονικό κομμουνισμό και όχι κάτι άλλο, οτιδήποτε άλλο είναι φτιασίδωμα εκ των έσω, ένα προσωρινό και καταδικασμένο σε ήττα απ' την ίδια την ιστορία φληνάφημα.
Σήμερα τα σχήματα δεξιά, κέντρο και αριστερά έχουν μόνο ιστορική αξία και εφόσον δεν ανταποκρίνονται στις βασικές αρχές τις "πολιτικής οικονομίας", δεν ανταποκρίνονται και στην εποχή που το μεγάλο κεφάλαιο επιτίθεται με κάθε τρόπο, μέσο και λυσσαλέα στην εργατική τάξη και τους συμμάχους της.
Σήμερα ο όρος αριστερά πέραν του ότι είναι ξεπερασμένος χρησιμοποιείται και "εκ του πονηρού" με διπλή κατεύθυνση.
Η πρώτη είναι για να αποπροσανατολίσει καθολικά προσπαθώντας να κατευθύνει μελλοντικά στο αφερέγγυο ΠΑΣΟΚ τις μάζες των αριστερών ψηφοφόρων, όπως έγινε το 1981.
Η δεύτερη κατεύθυνση είναι αυτή που λέει ότι στην Ελληνική πραγματικότητα ο αριστερός είναι ό "τίμιος και καθαρός αγωνιστής". Δηλαδή ο "αριστερός" είναι κάτι σαν τίτλος τιμής, που στους Συνασπισμένους όχι μόνο δεν ταιριάζει(δεν τους ανήκει κι όλας), αλλά εσκεμμένα και με τα καμώματα τους, ως τίτλο τον χυδαιοποιούν και τον κάνουν σαν τα "μούτρα τους", με σκοπό στα πλαίσια αυτού του συστήματος να ξαναγραφτεί η ιστορία ανάποδα, να μετατραπεί σε παραϊστορία και αυτό ο τίτλος τιμής να γίνει συνώνυμο του πλιατσικολόγου, η του όλοι ίδιοι είναι.
Φυσικά το μοναδικό πραγματικό δίλημμα σήμερα είναι:"η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες" το κρύβει έντεχνα κάτω απ' το χαλί με πλαστές θεωρίες τύπου η γενιά των 600-700 η 800 ευρώ. Ο "πολιτικός" όρος εκτός του ότι είναι η "κολυμβήθρα του Σιλωάμ" για να περισώσει την ταξική φύση του μονοπωλιακού καπιταλισμού και να αποκαθάρει (απ' την αριστερά των οπορτουνιστών) τη "λαίλαπα" του Μαρξισμού - Λενινισμού και το δρόμο για το σοσιαλισμό λειτουργεί και αποπροσανατολιστικά, είναι μια κατευθυνόμενη αυταπάτη που πρέπει να τελειώσει.


Γιάννης Κ. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/03/13/%ce%9f%ce%bb%ce%bf%cf%84%ce%b1%cf%87%cf%8e%cf%82_%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%82_%ce%b4%ce%b9%ce%ac%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%b7; radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Ολοταχώς προς διάσπαση; 2009-03-13T12:49:00-04:00 2009-03-13T12:49:00-04:00 Είναι ηλίου φαεινότερο πως ο Συν είναι χωρισμένος σε τρία κομμάτια, αλλά κανένα από αυτά δεν εμφορείται από φιλολαϊκές πολιτικές. Οι λύσεις και οι προτάσεις όλων των ομάδων ανεξαιρέτως, είναι ξεκομμένες απ' το λαϊκό παράγοντα τον οποίο έχουν πάμπολλες φορές χτυπήσει απ' τα "αριστερά" είτε διαμέσου των συμβιβασμένων ηγεσιών της ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΒΕ, είτε διαμέσου της Τ.Α .
Ο σχεδιασμός όλων τους είναι κοινός, η πολιτική επιβίωση της σωστικής λέμβου που λέγεται ΣΥΝ και της παραμονής του στη Βουλή(δηλαδή στο πολιτικό προσκήνιο), που πάντα ήταν
-ακόμα και όταν εικονικά είχε φτάσει στο 23%- το πρώτο τους μέλημα.
Το Πρώτο κομμάτι του ΣΥΝ(Αλαβάνος), θέλει να ενσωματωθεί στο Σύριζα για να αποτινάξει (και καλά) το κακό παρελθόν του(Μαάστριχτ κλπ), φυσικά το ενδιαφέρει μια σχέση "προγραμματικών αρχών" με το "παλιό καλό" ΠΑΣΟΚ του 1981, ως συνέχεια της συνεργασίας της "αριστεράς" με το "σοσιαλιστικό χώρο", όπως ονομάζει τον ευρύτερο χώρο του ΠΑΣΟΚ του 1981, αλλά και του ΔΗ.Κ.ΚΙ.
Το Δεύτερο κομμάτι του ΣΥΝ(Τσίπρας), θέλει να αποκτήσει αριστερή φυσιογνωμία, να είναι ο βασικός πυλώνας του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς όμως να διαχυθεί σε αυτόν και να διαλύσει, ενώ παράλληλα να μην πετάξει τίποτα από το παρελθόν του. Τέλος καλοβλέπει μια μελλοντική σχέση συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ μέσω παράκαμψης, που δεν έχει να κάνει με ιδεολογικές παραμέτρους αλλά κυρίως με τι ανταλλάγματα θα γίνει αυτή η σύμπλευση.
Ανάμεσα σε αυτά τα δυο μέρη βρίσκεται το σύνολο του λεγόμενου "αριστερού ρεύματος", το οποίο έχει υποστεί σοβαρά ρήγματα απ' την διγλωσσία και των δυο μερών, ενώ γενικά είναι ένα Αίολο στη κυριολεξία ιδεολογικά κομμάτι που θέλει "και την πίτα ολάκερη και το σκύλο χορτάτο.
Το Τρίτο κομμάτι του ΣΥΝ οι πρώην Ευρωκομμουνιστές δηλαδή ΚΚΕεσ-ΕΑΡ κλπ[το πιο τίμιο κατ' εμάς, αφού πάντα έλεγε ανοικτά τι θέλει(γάμο με το ΠΑΣΟΚ εδώ και τώρα και όχι δια της τεθλασμένης) όπως τα άλλα δυο].
Σε αντικομμουνισμό και τα τρία κομμάτια είναι εξίσου καλοί ανταγωνιστές και ειδικά στον αντιΚΚΕδισμό που δεν έχει όρια. Ποιος θα ξεχάσει τις δηλώσεις Τσίπρα για το Τσε Γκουεβάρα όταν τον χαρακτήριζε εμμέσως πλην σαφώς τυχοδιώκτη, η τις δηλώσεις του όλου ΣΥΝ για το ΚΚΕ στη περίοδο του προσυνεδριακού διαλόγου του τελευταίου.
Από αυτή την άποψη υπάρχει ένα δεδομένο πως όλοι μαζί( προς το παρών τουλάχιστον), κρατάνε ζωντανό το μαγαζάκι τους γιατί είναι ένα καλό ανάχωμα προς το ΚΚΕ. Το μεγαλύτερο κακό γι' αυτούς είναι ότι σέρνονται από πίσω του μπας και του κόψουν κάτι, γιατί αν το ΚΚΕ δεν είχε τέτοια ανοδική επιρροή δυναμική προς την εργατική τάξη και το λαϊκό κίνημα, όλοι αυτοί και οι τρεις ομάδες του ΣΥΝ, αλλά και οι περισσότερες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, θα είχαν εκδηλωθεί ανοικτά από χτες για συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, για να μην πούμε από προχτές.
Είναι "ηλίου φαεινότερον", ότι ο αποπροσανατολισμός και των τριών ομάδων μέσα στο ΣΥΝ, έχει ως στόχο την πολιτική τους επιβίωση και το χτύπημα του ΚΚΕ.
Είναι τόσο μεγάλος ο οπορτουνισμός του που ανακατεύει τα πάντα αρκεί να προσδώσει τη συνείδηση της κοινωνικής συναίνεσης στα πλαίσια του "όλοι οι καλοί χωράμε" στο παλιό καλό ΠΑΣΟΚ του 1981, φυσικά προέχει να είσαι καλή εφεδρεία για το σύστημα και να το αποδείχνεις με κάθε τρόπο και σε κάθε περίπτωση και θα έρθει και η δική σου σειρά στα έδρανα της "δημοκρατικής συμπαράταξης" όπως την ονομάτισε το Μάρτη του 1989 ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Όλες οι κεντρικές πολιτικές επιλογές του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ είναι συγκεκριμένες στηρίζονται στον ευρωμονόδρομο όπως και η πολιτική της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, αλλά και στην τέχνη του εφικτού(όπως αντιεπιστημονικά ονομάζουν την πολιτική), αν χρειαστεί να κάνουν άλλα 4 συνέδρια μέσα σε 4 χρόνια και αν συνεχίσουν να υπάρχουν, θα το ξανακάνουν για να δικαιολογήσουν για μια φορά τα αδικαιολόγητα.
Φυσικά οι Ευρωεκλογές είναι κοντά και ο πήχης έχει κοντίνει πάρα πολύ, το 15% που έβαλε ως στόχο ο πρόεδρος του ΣΥΝ στην εκπομπή της κ. Παναγιωταρέας φαντάζει με 51%, μιας και σήμερα το 5,1% είναι περισσότερο προσεγγίσιμο στο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και στις Ευρωεκλογές. Αλήθεια πόσο εύκολο είναι να πιάσουν οι κύριοι της Κουμουνδούρου τις 500.000 ψήφους, όταν και οι Ευρωεκλογές θα αποτελέσουν πεδίο δικομματικής σύγκρουσης με χωρίς προηγούμενο και πόσο πιο εύκολο θα είναι να συγκρατήσουν την ανανεωτική πτέρυγα του ΣΥΝ που στη βάση του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ είναι σχεδόν το 40%, όταν αυτή απαιτήσει ανοικτή προεκλογική συνεργασία( για να μην πούμε διάχυση) με (σ)το ΠΑΣΟΚ ;

Ρ. Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/03/11/%ce%94%ce%91%ce%a1%ce%92%ce%99%ce%9d%ce%9f%ce%a3_%ce%9a%ce%91%ce%a1%ce%9f%ce%9b%ce%9f%ce%a3_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%9b%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b7_%ce%97%ce%bb%ce%b9%ce%ac%ce%ba%ce%b7 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): ΔΑΡΒΙΝΟΣ ΚΑΡΟΛΟΣ του Λευτέρη Ηλιάκη 2009-03-11T13:19:00-04:00 2009-03-11T13:19:00-04:00
ΔΑΡΒΙΝΟΣ ΚΑΡΟΛΟΣ

Ο Δαρβίνος Κάρολος γεννήθηκε στις 12 Φλεβάρη του 1809 κοντά στο Λονδίνο και πέθανε το 1882. Ήταν Άγγλος φυσιοδίφης ιδρυτής της υλιστικής θεωρίας της προέλευσης των ειδών, των ζώων και των φυτών μέσω τις διαδικασίας της φυσικής επιλογής. Μετά την αποφοίτησή του από το πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ έκανε ένα ταξίδι του γύρου του κόσμου σαν φυσιοδίφης, το 1831-1836. Στην διάρκεια του ταξιδιού έκανε πολλές παρατηρήσεις σε θέματα ζωολογίας, βοτανικής, γεννολογίας, παλαιοντολογίας, ανθρωπολογίας και εθνολογίας.
Μετά το ταξίδι δημοσίευσε το ημερολόγιο ερευνών στο οποίο πρώτος εκείνος έκανε την περιγραφή πολλών ζώων της Νότιας Αμερικής και των νησιών ιδιαίτερα των τρωκτικών, των αρπακτικών των πτηνών, των σαύρων, των γκαλαπάγκος, των χελωνοειδών και των σπίνων. Στις σημειώσεις του έδινε επιπλέον προσοχή σε θέματα της κοινωνικής και της πολιτικής ζωής, περιγράφοντας τις δύσκολες συνθήκες κάτω από τις οποίες ζούσαν οι ινδιάνοι της Νότιας Αμερικής. Ο ίδιος δημοσίευσε ακόμα τρεις κύριες εργασίες στη γεωλογία και πολλές άλλες εργασίες του. Η κύρια όμως εργασία του ήταν η προέλευση των ειδών μέσω της φυσικής επιλογής ή η διατήρηση των ευνοημένων φυλών στον αγώνα για τη ζωή που εκδόθηκε το 1852. Στο έργο αυτό ο Δαρβίνος απέδειχνε ότι τα διάφορα είδη των φυτών και των ζώων, δεν είναι σταθερά αλλά υπόκεινται σε αλλαγές και ότι τα είδη που υπάρχουν σήμερα εξελίχθηκαν με φυσικά μέσα από άλλα προϋπάρχοντα είδη. Επί πλέον η σκοπιμότητα που παρατηρεί στη φύση δημιουργήθηκε και δημιουργείται συνεχώς από τη φυσική επιλογή τυχαίων αλλαγών που είναι χρήσιμε στους οργανισμούς. Το 1868 δημοσίευσε τη δεύτερη μεγάλη εργασία του περί της μεταβολής των ζώων και των φυτών μετά υπό την επίδραση της εξημέρωσης.
Η εργασία του αυτή ήταν και το συμπλήρωμα της βασικής του εργασίας και περιλάμβανε μαζί με πληροφορίες για τον πολλαπλασιασμό μέσω της τεχνητής επιλογής των ζώων και φυτών, που είναι χρήσιμα στον άνθρωπο και πληθώρα πραγματικών στοιχείων για την εξέλιξη των φυσικών μορφών που βγήκαν από την ανθρώπινη εμπειρία πολλών εκατονταετηρίδων. Το 1871 ο Δαρβίνος δημοσίευσε την Τρίτη μεγάλη εργασία του σχετικά με τη θεωρία της εξέλιξης.
Η καταγωγή του ανθρώπου και η γεννητική επιλογή, όπου εξετάζεται η ογκώδης μαρτυρία της ζωικής προέλευσης του ανθρώπου από πιθηκοειδή ζώα. Το τελευταίο αυτό έργο προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση και μεγάλες συζητήσεις στους επιστημονικούς κύκλους της εποχής. Παρ΄ όλα αυτά όμως η θεωρία του Δαρβίνου γρήγορα αναγνωρίστηκε επειδή η ιδέα της ιστορικής ανάπτυξης στη Δύση εξηγούσε τα δεδομένα της εμπειρίας, καλύτερα από την ιδέα του αμετάβλητου των ειδών. Η γρήγορη αποδοχή της οφειλόταν επίσης και στη συνηγορία πολλών βιολόγων της εποχής.
Ο Κ. Μάρξ και ο Έγκελς και αργότερα ο Λένιν αναγνώρισαν τη μεγάλη σπουδαιότητα του Δαρβινισμού και τον θεωρούσαν ως φυσικοϊστορική βάση του διαλεκτικού υλισμού. Ο υλιστικός χαρακτήρας του Δαρβινισμού τον καθιστούσε απαράδεκτο για τους συντηρητικούς βιολόγους και τις θρησκευτικές ομάδες. Σχεδόν ταυτόχρονα με το θρίαμβο της ιστορικής ανάπτυξης της ζωής, άρχισαν να εμφανίζονται πολλές αντιδαρβινικές θεωρίες της εξέλιξης όπου οι δημιουργοί τους υποστήριζαν διαφορετικές από το Δαρβίνο ερμηνείες για τις κινητήριες δυνάμεις της εξέλιξης. Αυτές οι αντιδαρβινικές θεωρίες πολλές φορές βασίζονταν σε ιδεαλιστικές ή μηχανιστικές κοσμοθεωρίες.
Η παραπέρα ανάπτυξη της βιολογίας εμβάθυνε και συμπλήρωσε τις ιδέες του Δαρβίνου που αποτελούν τη βάση του σύγχρονου δαρβινισμού. Ο σύγχρονος Δαρβινισμός είναι η σημαντικότερη θεωρητική βάση για τη βιολογία, την γεωπονία και την ιατρική. Μόνο μια συνεπής δαρβινιστική προσέγγιση κάνει δυνατό τον πραγματικό μετασχηματισμό της ράτσας των κατοικίδιων ζώων και των ποικιλιών των καλλιεργούμενων φυτών καθώς και τη χρησιμοποίηση νέων, παραγωγικότερων στελεχών από τους μικροοργανισμούς που παράγουν αντιβιοτικά..
Το τελευταίο διάστημα απ΄ αφορμή και τα διακόσια χρόνια από τη γέννηση του δημοσιεύτηκαν κείμενα στον τοπικό τύπο σχετικά με το Δαρβίνο και το Δαρβινισμό που είτε παρασιώπησαν σχεδόν την μεγάλη προσφορά του Δαρβίνου στην επιστήμη με τη θεωρία της προσέλευσης των ειδών, των ζώων και των φυτών μέσω της διαδικασίας της φυσικής επιλογής, όπως και της προέλευσης του ανθρώπου από πιθηκοειδή ζώα είτε παρουσιάζουν το Δαρβίνο Αγνωστικιστή και τη θεωρία του που δεν έρχεται σε αντίθεση με τη βιβλική περιγραφή της Γενέσεως. Είτε ότι ο Δαρβινισμός κομίζει τάχα στην κοινωνική και ηθική ζωή απαντήσεις που είναι μάλλον απογοητευτικές επειδή τάχα η διαδικασία της φυσικής επιλογής στη φύση, σύμφωνα με την οποία η φύση επιλέγει τον ισχυρότερο αν μεταφερθεί στην κοινωνία επιβιώνει ο ισχυρότερος και αφανίζεται ο πιο αδύναμος.
Πρώτα – πρώτα ο Αγνωστικισμός είναι φιλοσοφική θεωρία η οποία υποστηρίζει ότι τα πράγματα ναι μεν βρίσκονται έξω από το πνεύμα και τις αισθήσεις μας, είναι όμως πράγματα «καθ΄ ευατά» και δεν μπορούμε να γνωρίσουμε την ουσία τους. Στην πραγματικότητα όμως οι φυσικές επιστήμες συνεχώς ανακαλύπτουν και νέες πλευρές και ιδιότητες των πραγμάτων και τις βάζουν σε χρήση για την εξυπηρέτηση του ανθρώπου. Βέβαια εξακολουθούν να υπάρχουν και πράγματα «καθ΄ ευατά» με την παραπέρα όμως πρόοδο των επιστημών τα πράγματα «καθ΄ ευατά» θα γίνονται πράγματα για τον εαυτό μας. Πως μπορούσε λοιπόν ένας επιστήμονας, του ύψους του Δημόκριτου που αφιέρωσε όλη τη ζωή του στη μελέτη των ιδιοτήτων υλικών πραγμάτων να είναι οπαδός της αντιεπιστημονικής φιλοσοφίας του Αγνωστικισμού;
Η θεωρία του Δαρβίνου δεν κομίζει κανένα φοβερό ηθικό μήνυμα για την κοινωνία. Αυτό που συμβαίνει στη φύση δεν ισχύει για την κοινωνία. Ο λεγόμενος κοινωνικός Δαρβινισμός με πρόδρομό του τον Θ. Μάλθους που δικαιολογούσε τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους με την δικαιολογία ότι τα προϊόντα που παράγει η γης αυξάνονται με αριθμητική πρόοδο ενώ ο πληθυσμός της αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο δεν βρήκε καμία δικαίωση. Υπήρξαν πολλές αντιδραστικές παραλλαγές του Κοινωνικού Δαρβινισμού και μερικές από τις πιο αντιδραστικές συνδέονται με το ρατσισμό και που όλες απορρίφτηκαν από την ίδια την εξέλιξη της κοινωνικής ζωής.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΗΛΙΑΚΗΣ ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/03/09/_%ce%a3%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%8c_%ce%92%ce%b1%cf%83%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%ba%ce%b9_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%cf%80%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%ba%ce%b9_. radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): "Σειρικό Βασιλίκι και το καπετανιλίκι". 2009-03-09T14:51:00-04:00 2009-03-09T14:51:00-04:00 Ο εγγονός του Δικτάτορα έκανε για μια ακόμη φορά βαρυ(α)σήμαντες* δηλώσεις.
"Το ΚΚΕ και οι Κνίτες (λέει ο τρις μέγιστος), του έβαλαν τα γκαζάκια στα γραφεία.
Ερώτηση καλόπιστη, την ώρα που τα γκαζάκια χτυπούσαν το γραφείο του, μήπως την ίδια ώρα, η έστω λίγα λεπτά νωρίτερα χτυπούσαν και τα γραφεία του Ριζοσπάστη και της Σύγχρονης Εποχής στην Αθήνα;
Έλα όμως που ο αντικομμονισμός του σέρνει από πάππου προς πάππου, πως το λέει ο λαός μας;
"Σειρικό Βασιλίκι και το καπετανιλίκι".

Ράδιο Κολλεκτίβα

ΥΓ* Φράση δανεισμένη απ' το φιλολαϊκό ιστολόγιο...
]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/03/07/%ce%91%ce%bb%ce%ae%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b1_%cf%80%cf%8c%cf%83%ce%bf_%ce%ba%ce%bf%cf%83%cf%84%ce%af%ce%b6%ce%b5%ce%b9_%ce%b7_%ce%9f%ce%bb%cf%85%ce%bc%cf%80%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ae; radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Αλήθεια πόσο κοστίζει η Ολυμπιακή; 2009-03-07T16:59:00-05:00 2009-03-07T16:59:00-05:00 Αν υποθέσουμε όπως γράφει ο Ριζοσπάστης μας, ότι η Ολυμπιακή κάνει τρεις Κακάδες, πως οι συρμοί του ΗΣΑΠ που κατέστρεψαν οι μασκαράδες κουκουλοφόροι 15 εκατομμύρια ευρώ, τότε η Ολυμπιακή δίνεται λιγότερο από ένα Ευρώ όπως ήθελαν να τη δώσουν με τα λεγόμενα τους τα στελέχη της τότε Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Σίγουρα η Ολυμπιακή κατά τους εκποιητές κοστίζει όσο με 14 συρμούς του ΗΣΑΠ(οχι καινούργιους φυσικά), το 1/3 του Κακά, η τρία νεότευκτα πλοία ΕΓ/ΟΓ μιας μεγάλης ναυτιλιακής εταιρίας και το σχεδόν 1/3 των ψίχουλων που θα πάρουν οι αγρότες ως ενίσχυση απ' την κυβέρνηση.
Ας μας πουν τελικά ότι δεν την έδωσαν για κομμάτι ψωμί και τελικά τι θα καλύψουν αυτά τα χρήματα από την είσπραξη της Ολυμπιακής που η ιδιωτικοποίηση της θα ανακουφίσει λέει τον Έλληνα φορολογούμενο, τι στιγμή που ο κύκλος εργασιών της μέσα στο εξάμηνο υπερβαίνει κατά πολύ τα χρήματα της "εξαγοράς"(ξεπουλήματος στο μεγάλο κεφάλαιο).
Χαιρετίσματα στο σπίτι και καλό Πάσχα ενόψει εορτών κύριοι του ΠΑΣΟΚΟΝΔ και του ευρωμονόδρομου συνολικά...

Ράδιο Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/03/06/A%ce%bd%ce%ac%cf%80%cf%84%cf%85%ce%be%ce%b7_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b5%cf%86%ce%ac%ce%bb%ce%b1%ce%b9%ce%bf_%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9_%ce%bf_%cf%80%cf%81%cf%8c%cf%89%cf%81%ce%bf%cf%82_%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%86%ce%b9%ce%b1%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82_%ce%bc%ce%b1%cf%82 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Aνάπτυξη για το κεφάλαιο είναι ο πρόωρος ενταφιασμός μας 2009-03-06T22:08:00-05:00 2009-03-06T22:08:00-05:00 Η κυριαρχία της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής έχει ως αποτέλεσμα η οικονομία να διεξάγεται χωρίς κανένα συνυπολογισμό των κοινωνικών αναγκών, ενώ καθοριστικό ρόλο παίζει η αυθόρμητη ζήτηση της αγοράς και η διακύμανση των τιμών των προϊόντων διαμέσου της οξύτατης ανταγωνιστικής πάλης στο προ μονοπωλιακό στάδιο του καπιταλισμού ανάμεσα σε μικρές βιομηχανικές και εμπορευματικές μονάδες και στο μονοπωλιακό, ανάμεσα σε trust, concern και μονοπώλια.
Η αναρχία στην παραγωγή και ο ανταγωνισμός στις συνθήκες της απλής εμπορευματικής παραγωγής οδηγεί αναπόφευκτα στην καταστροφή των μικρο παραγωγών, δηλαδή στη καταστροφή της μιας μερίδας απ’ αυτούς και στο πλουτισμό της άλλης, ενώ σε καθορισμένες ιστορικές συνθήκες ολοκληρώνει τις σχέσεις παραγωγής μέσα στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα.
Στο καπιταλισμό η αναρχία στη παραγωγή οδηγεί σε τεράστιες παραγωγικές δαπάνες σε όλες τις σφαίρες της οικονομίας μιας και δεν αξιοποιούνται όλες οι παραγωγικές δυνάμεις ,δημιουργούνται μεγάλες στρατιές ανέργων και προκαλείται η άμεση καταστροφή των προϊόντων.
Η αναρχία στη παραγωγή για το κεφάλαιο σημαίνει μια εξαιρετική μορφή ανάπτυξης, αναδείχνεται δυναμικά και φαίνεται πιο καθαρά στη περίοδο των οικονομικών κρίσεων υπερπαραγωγής. Τη περίοδο αυτή το μεγάλο κεφάλαιο, εξαιτίας της δεινής οικονομικής κατάστασης των εργαζομένων, ελαττώνει τη παραγωγή, μειώνει η κλείνει τις παραγωγικές δυνάμεις, μεταφέροντας τες σε μία άλλη γεωγραφική περιοχή με φτηνότερο εργατικό δυναμικό με δυνατότητες παραπέρα ρευστοποίησης (κερδοφορίας), που προκύπτουν απ’ τις σχετικές και απόλυτες υπεραξίες στη παραγωγή και απ’ τα παραγόμενα προϊόντα που διατίθενται στην αγορά.
Σήμερα στην εποχή του ΚΜΚ(Κρατικό-Μονοπωλιακού-Καπιταλισμού), το αστικό κράτος (Εθνική Κυβέρνηση και Ε.Ε), προσπαθούν με διάφορα εικονικά τεχνάσματα να εισάγουν ορισμένα στοιχεία οργάνωσης της παραγωγής ρυθμίζοντας μερικές οικονομικές διαδικασίες. Επιστρατεύουν επιτροπές ανταγωνισμού, κοινοτικές οδηγίες (που τάχα ρυθμίζουν την εξάλειψη της φτώχειας διευρύνοντας την τελικά), μη-κυβερνητικές οργανώσεις, ινστιτούτα καταναλωτών, τη λογική του «λαϊκού καπιταλισμού», για να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα και να εκτρέψουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια από πάνω τους. Η ανισόμετρη ανάπτυξη όμως δυναμώνει περισσότερο γιατί αναπτύσσεται παράλληλα η ανοργανωσιά της παραγωγής που οι μονοπωλιακοί όμιλοι πραγματοποιούν πάνω στο κυνήγι του κέρδους και στο μεταξύ τους ανταγωνισμό, αναδείχνοντας εν τέλει πως οι όποιες απόπειρες σχεδιοποίησης της καπιταλιστικής οικονομίας στο ΚΜΚ, είναι καταδικασμένες σε χρεοκοπία.
Γι’ αυτό οι Σοσιαλδημοκράτες, το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και η λεγόμενη Λαϊκή Δεξιά στην Ε.Ε και στη χώρα μας, δε μπορούν να παρακολουθήσουν τη πορεία του Καπιταλισμού στο τελευταίο του στάδιο που εδώ και δύο δεκαετίες βρίσκεται στο στάδιο της παραπέρα ολοκλήρωσης του ακόμα και σε περιόδους σκληρής καπιταλιστικής κρίσης όπως τώρα μιας και ονειρεύονται την μονοπωλιακή τους ολοκλήρωση και δεσμέυονται από αυτά που έχουν ψηφίσει(συνθήκες κοκ).
Ο καπιταλισμός πια δε μοιάζει με αυτό που γνωρίσαμε τη περίοδο ύπαρξης του σοσιαλιστικού συστήματος, του οποίου και μόνο η ύπαρξη ήταν ευεργετική για τους εργαζόμενους στο καπιταλιστικό δυτικό κόσμο(πώς να το κάνουμε δηλαδή), μιας και κάτω απ τη πίεση της ύπαρξης του σοσιαλισμού και κάτω από το φόβο της παραπέρα επαναστατικής διεύρυνσης του σε μία καπιταλιστική χώρα, το πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης (εκ των έσω και απ’ τα πάνω) πραγματοποιούσε παροχές και συμπίεζε σε μεγάλο βαθμό την ιμπεριαλιστική ολοκλήρωση.
Σήμερα τέτοια χαρακτηριστικά δεν υπάρχουν και γι’ αυτό οι νέο-Κεϋνσιανές φωνές, δηλαδή οι Σοσιαλδημοκράτες, το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και ο λεγόμενος Λαϊκός Καπιταλισμός της λεγόμενης Λαϊκής Δεξιάς στην Ε.Ε και στη χώρα μας βρίσκονται σε κατάσταση γενικευμένης ιδεολογικής και πολιτικής κρίσης υποχώρησης, διότι δεν μπορούν να αναμορφώσουν με νομικίστικα τερτίπια τις τέσσερις βασικές αντιθέσεις του καπιταλισμού οι οποίες είναι νομοτελειακές μιας και αποτελούν το βασικό οικονομικό κορμό του πρώτου και βασικού νόμου του καπιταλισμού, που είναι ο νόμος της «υπεραξίας», ειδικά τώρα στη περίοδο του ΚΜΚ.
Η Πολιτική που θεσμικά κατοχυρώνει την εξασφάλιση του μεγαλύτερου δυνατού μονοπωλιακού κέρδους, στη προκειμένη περίπτωση όσο και αν προσπαθεί να προστατεύσει το αστικό κράτος κάτω από την όξυνση των κοινωνικό-ταξικών αντιθέσεων, πλέον δε μπορεί με κανένα τρόπο να τις κατευνάσει. Γι’ αυτό και μέσα στους προαναφερόμενους πολιτικούς χώρους αναδείχνονται τεράστιες αντιθέσεις κάτω απ’ το βάρος αυτής της κατάστασης. Ο ρόλος τους μέσα στο εποικοδόμημα είναι κυρίως η προστασία του συστήματος και η άμβλυνση των ταξικών αντιθέσεων, κάτι που σήμερα είναι σχεδόν αδύνατο να το καταφέρουν. Αυτός ήταν και ένας απ’ τους λόγους του πραξικοπήματος στη ΓΣΕΕ το 1986(από τη ΠΑΣΚΕ), δηλαδή η άλωση του εργατικού κινήματος απ' τα μέσα και απ’ τον εργατοπατερισμό του οποίου τη δράση όλοι πια γνωρίζουν. Είναι ηλίου φαεινότερο πως με αυτό το πραξικόπημα, οφείλεται και ως ένα βαθμό, ένα μεγάλο κομμάτι της αποβιομηχάνισης της χώρας. Η εν-λόγω αποβιομηχάνιση που τότε πραγματοποιήθηκε, ήταν η πιο καθαρή ανάπτυξη για το μεγάλο κεφάλαιο. Παράλληλα οι εργασιακές σχέσεις που ελαστικοποιήθηκαν το 1997 απ’ τη τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τη χρήσιμη συμβολή του συμβιβασμένου συνδικαλισμού ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-Αυτόνομης Παρέμβασης,(διαμέσου των κοινωνικών διαλόγων και γι’ αυτό ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει κανένα δικαίωμα ούτε καν να ψελλίζει, όχι να λαϊκίζει όπως συνηθίζει να κάνει για τις αντιλαϊκές πολιτικές), δημιούργησαν το πεδίο της "Ισχυρής Ελλάδας" όπως ονομάτιζαν τη χώρα μας.
Οι τέσσερις βασικές αντιθέσεις του καπιταλισμού, η αναρχία στη παραγωγή και ο ανταγωνισμός είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα της καπιταλιστικής οικονομίας και είναι αδύνατο να εξαλειφθούν στα πλαίσια αυτού του συστήματος. Κάτω από το βάρος αυτών των αντιθέσεων γεννήθηκε η συνθήκη του Μαάστριχτ με τις τέσσερις ελευθερίες της(να πάλι ο ΣΥΝ): (την Ελεύθερη διακίνηση του Κεφαλαίου, των Υπηρεσιών, του Εργατικού δυναμικού και των Εμπορευμάτων), μήπως μπορέσει να καλύψει έστω και προσωρινά κάποιες απ’ αυτές τις αντιθέσεις. Παράλληλα με το μπάλωμα των αντιθέσεων, να δημιουργήσει δυναμικές «επενδυτικού-κλίματος και περιβάλλοντος» όπως το ονομάζει, δηλαδή να πραγματοποιήσει περιβάλλον ανάπτυξης. Φυσικά οι αντιθέσεις δε λύθηκαν γι’ αυτό και οι Σοσιαλδημοκράτες το 1996 έριξαν στο τραπέζι την συνθήκη του Άμστερνταμ πετώντας μέσα απ’ αυτή το "κοινωνικό" τους κράτος. Στο καπιταλιστικό σύστημα με τις μεγάλες αντιφάσεις του, με τίποτα και με κανένα τερτίπι δε μπορούν μέσα απ' το νομικοπολιτικό προσωπικό να το κάνουν να μην έχει αντιφάσεις.
Οι αντιθέσεις στη παραγωγή και το κεφαλαίο, στη σχετική οργάνωση της παραγωγής μέσα απ’ την ίδια την αναρχία της σε κοινωνική κλίμακα, έχουν ως βάση την ατομική ιδιοκτησία! Είναι αδύνατον να μην υπάρχει αντίθεση της παραγωγής με την κατανάλωση και στο σκοπό της καπιταλιστικής παραγωγής και των παραγωγικών δυνάμεων, μιας και οι δυνάμεις παραγωγής αυξάνουν κατά αλματώδη ρυθμό τα κέρδη που πάνε σε όλο και λιγότερα χέρια. Είναι μεταφυσικό να πιστεύει κάποιος πως ο σκοπός του κεφαλαίου δεν είναι το κέρδος και μόνο το κέρδος και πως αυτό δεν πρέπει να διευρυνθεί κι άλλο ακόμα και αν αυτό δημιουργεί την αντίθεση της παραγωγής με τη κατανάλωση. Είναι αδύνατο τα κέρδη να διαμοιραστούν στα εκατομμύρια των εργαζόμενων επειδή κάποιος απ’ τους πολιτικούς εκπροσώπους του μεγάλου κεφαλαίου θέλησε να «βοηθήσει» για τους δικούς του πολιτικούς λόγους η να εκτονώσει τη κατάσταση. Όταν το κεφάλαιο δε χρειάζεται άλλους εργαζόμενους τους ρίχνει στην ανεργία για να πολλαπλασιάσει τα κέρδη του και αυτό για τον εαυτό είναι ανάπτυξη. Όμως όσο πιο πολλούς ρίχνει στην ανεργία τόσο τα προϊόντα δεν τα αγοράζει και τόσο μεγάλος όγκος καταναλωτών, που είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Αυτός είναι και ό λόγος που κατασκευάζει ινστιτούτα καταναλωτών για να δημιουργήσει ξανά μια ακόμη βαλβίδα ασφαλείας που είναι μέσα στα πλαίσια της «ανάπτυξης» και αυτή. Η επιταχυντική διαδικασία δράσης του κεφαλαίου και εξασφάλισης κέρδους, δηλαδή η ανάπτυξη-επένδυση μέσα απ’ τις ίδιες τις αντιθέσεις του κεφαλαίου, εκφράζεται αφ΄ ενός με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση του πλούτου(κεφαλαίου), αφ΄ ετέρου με μεγαλύτερη συγκέντρωση της φτώχειας - για μεγάλα τμήματα της εργατικής τάξης αλλά και σημαντικά τμήματα των κατεστραμμένων μεσαίων στρωμάτων. Οδηγεί στην απότομη διόγκωση του αριθμού των μακροχρόνια ανέργων, των αστέγων, των εξαθλιωμένων μεταναστών, με την εξαθλίωση να είναι η πραγματική αιτία της θεαματικής ανόδου της εγκληματικότητας και όλα αυτά είναι τα απότοκα της άναρχης καπιταλιστικής ανάπτυξης.
Μ’ αυτά και με μ’ αυτά, χωρίς να πλατειάζουμε ακόμα παραπέρα,ανάπτυξη είναι για παράδειγμα:"η μείωση της παραγωγής ηλεκτρικής Ενέργειας όταν η πρώην ΔΕΚΟ και νυν ιδιωτική ΔΕΗ, πρέπει να παρέχει όχι φτηνό ρεύμα στους «καταναλωτές-εργαζόμενους» ακόμα και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές, αλλά μέρισμα στους μετόχους της."
Ανάπτυξη σημαίνει κέρδη και μόνο κέρδη και όταν αυτά δε πραγματοποιούνται με τις υπάρχουσες παραγωγικές δυνάμεις, οι μονάδες πρέπει να κλείνουν, η ανεργία να αναπτύσσεται για να παράγεται κέρδος και μόνο κέρδος. Στην οικονομική κρίση που διανύουμε τώρα μπαίνει και μια ακόμη παράμετρος, ο εκβιασμός του μονοπωλιακού κεφαλαίου στις κυβερνήσεις γιατί θα υπάρχει αυτόματη καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων. Δηλαδή αυτοί που δημιούργησαν την κρίση θα βγουν ξανά ευνοημένοι.
Για τους Μαρξιστικά ημιμαθείς, έως εντελώς αμαθείς «αριστερούς» του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, των Κοινωνικών Φόρουμ, τους καλοπροαίρετους (αλλά δε φτάνει μόνο αυτό),τάχα στεναχωρημένους για τη πορεία των πραγμάτων «καταναλωτικών» οργανώσεων,τις μη-κυβερνητικές οργανώσεις, τους οπαδούς του Λαϊκού Καπιταλισμού και τους Σοσιαλδημοκράτες έχουμε να πούμε,ότι η πορεία αυτή μέσα στον ΚΜΚ, είναι νομοτελειακή. Με νομικίστικα τερτίπια τίποτα δεν αλλάζει και δε πρόκειται να αλλάξει, πως καλές οι προθέσεις, αλλά μη μας δουλεύετε άλλο, γιατί και με τη δική σας συμβολή έγινε ότι βλέπουμε γύρω μας.
Ανάπτυξη στο καπιταλισμό σημαίνει, φτώχεια, ανεργία, παραπέρα εξαθλίωση και κέρδη.
Κέρδη για το κεφάλαιο δε σημαίνει ποιότητα ζωής για την εργατική τάξη και τα φτωχό- μεσαία στρώματα της πόλης και της υπαίθρου.
Τα περί "Ισχυρής Ελλάδας" δεν έχουν να κάνουν με την ισχυροποίηση της θέσης των λαϊκών στρωμάτων και της εργατικής τάξης αλλά με τη παραπέρα ισχυροποίηση στην ενδιάμεση εξαρτημένη θέση της άρχουσας τάξης της χώρας στο παραπέρα ανταγωνισμό στα Βαλκάνια και όχι μόνο με τις αντίστοιχες άρχουσες τάξεις στη περιοχή που και εκεί οι μεγάλες καπιταλιστικές χώρες και οι αστικές τους τάξεις θα πάρουν τη μερίδα του λέοντος. Οι ενδό-ϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και σε μικρό και σε μεγάλο επίπεδο αφορούν μόνο το κεφάλαιο και όταν αυτό πάει καλά, αναπτύσσεται δηλαδή, οι λαοί πρέπει να ανασκουμπώνονται.
Το ζήτημα σήμερα και αύριο δεν είναι κανενός είδους ταξική συνεργασία και κανενος είδους συναίνεση. Μπορεί την συναίνεση των ημερών να μην την πήρε η κυβέρνηση κυρίως εικονικά, αλλα στην πραγματικότητα την έχει. Η ταξική συνεργασία του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δώθηκε απ' τισ συμβιβασμένες ηγεσίες τη ΓΣΣΕ με τους κοινωνικούς εταίρους.
Το ζητούμενο σήμερα, είναι η παραπέρα ριζοσπαστικοποίηση του Λαϊκού κινήματος, η δημιουργία του Αντιιμπεριαλιστικού – Αντιμονοπωλιακού - Δημοκρατικού Μετώπου πάλης και η πορεία για τη Λαϊκή εξουσία και Λαϊκή Οικονομία και εδώ υπάρχουν και οι ευθύνες και σε ατομικό επίπεδο. Οι ευθύνες που σχετίζονται με την επανάπαυση πως όλα θα λυθούν απ’ τα πάνω, υποβοηθώντας έτσι την όποια παραπέρα ταξική συνεργασία με μονοκομματικές η πολυκομματικες κυβερνήσεις του ευρωμονόδρομου. Τέτοιες λύσεις με φιλολαϊκή κατεύθυνση δεν υπάρχουν...

Ράδιο Κολεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/03/05/5_3_1953_%ce%97_%ce%b7%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b1_%cf%80%ce%bf%cf%85_%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82_%ce%ae%cf%81%cf%89%ce%b1%cf%82_%ce%ad%cf%86%cf%85%ce%b3%ce%b5... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): 5/3/1953 Η ημέρα που ένας ήρωας έφυγε... 2009-03-05T20:50:00-05:00 2009-03-05T20:50:00-05:00
Φυσιογνωμιστές της πληθυντικής αριστεράς αυτός ο ηγέτης μοιάζει για αιμοσταγής δικτάτορας;;;

Παρά τη γενικευμένη δυτική προσπάθεια σπίλωσης του μεγάλου αυτού ηγέτη, με τις γνωστές ψευτιές περί "κόκκινου δικτάτορα", "μαζικών εκτελέσεων" κλπ, όλα αυτά εξαφανίζονται στο θαυμασμό που ακόμα και σήμερα εκατομμύρια πρώην σοβιετικοί πολίτες τρέφουν.
Επειδή οι λαοί είναι σοφοί, γνωρίζουν να διακρίνουν τους ηγέτες και τους δικτάτορες.
ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΠΡΩΗΝ ΕΣΣΔ Ο ΣΤΑΛΙΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΗΡΩΙΚΟΣ ΗΓΕΤΗΣ...

Μπορεί στο παρακάτω βίντεο να λέγονται διάφορες ανοησίες, όμως δεν είναι τυχαίο ότι ο Στάλιν είναι ακόμα και σήμερα για το Ρώσικο Λαό ένας μεγάλος ηγέτης.
Όσο και να μην αρέσει σε κάποιους αυτό, είναι μια αναμφισβήτητη πραγματικότητα.
Αν ήταν ο αιμοσταγής δικτάτορας που το σύστημα έτσι διαδίδει
θα το θυμόνταν ως ηγέτη κανείς;


]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/03/04/Al_SYNaspistiri_News radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Al SYNaspistiri News 2009-03-04T12:15:00-05:00 2009-03-04T12:15:00-05:00 Ο "φίλτατος" και συμπαθής κατά τα άλλα κ. Λαζόπουλος είναι γνωστός και μη εξαιρετέος οπαδός του οπορτουνισμού. Δικαίωμα του και καλά κάνει να θέλει να καλλωπίσει το καπιτάλι(λη)στ(ρ)ικό σύστημα εφόσον αυτό θεωρεί και αντιλαμβάνεται.
Όμως σε μας τους ψηφοφόρους, φίλους, οπαδούς και μέλη του ΚΚΕ, δικαίωμα μας να αποφασίσουμε με ποιους θα πάμε και ποιους θα αφήσουμε!!!
Θα τον παραπέμψουμε καλόπιστα να διαβάσει το "Μανιφέστο του Κ.Κ"**. , για να καταλάβει (που δεν το πιστεύουμε) ποιος είναι ο ρόλος του Κ.Κ. και γιατί διαφέρει απ' τα υπόλοιπα εργατικά κόμματα(αν και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει και δε θέλει να έχει επαφή με την εργατική τάξη).
Αν το σύστημα ψάχνει εφεδρείες δε μας αφορά κ. Λαζόπουλε και φυσικά στα συνέδρια μας θα καλούμε όποιον θέλουμε, εξάλλου είναι "μείζον ζήτημα πολιτικής ηθικής" να μην καλούμε τους συνασπισμένους τους οποίους δεν γουστάρει ούτε ένα μέλος του κόμματος, πολύ περισσότερο οι φίλοι και οι οπαδοί του, το παρελθόν και το παρόν τους πέραν της πολιτικής τους είναι μελανό.
Απλά να ξέρει πως το ΚΚΕ δεν καθοδηγείται ούτε απ’ αυτόν ούτε απ’ τους ομοίους του, αλλά απ’ τα μέλη του, τους φίλους του και τους οπαδούς του. Τα συνέδρια του, το πρόγραμμα του και το καταστατικό του.
Το ΚΚΕ δεν είναι ευκαιριακό κόμμα για να αλλάζει κάθε τρεις και λίγο θέσεις για την τακτική και τη στρατηγική του, έχει τα συνέδρια του για να βάζει στόχους πάλης και αυτό είναι το ανώτατο καθοδηγητικό όργανο του.
Αν εσείς θέλετε καλύτερο καπιταλισμό, υπάρχουν 4 ακόμα κόμματα του ευρωμονόδρομου που μπορούν μεταξύ τους να συνεργαστούν, το ΚΚΕ θα είναι απέναντι σε όλους αυτούς και απέναντι στους εργοδότες του κ. Λαζόπουλου, όσο για την πρόταση σας να πάμε στο σπίτι μας, φυσικά και δε σας κάνουμε τη χάρη.

Ράδιο Κολλεκτίβα

ΥΓ* Αν ενδιαφερόσαστε έστω και λίγο για τους εργαζόμενους, θα έπρεπε να πάρετε τουλάχιστον σοβαρά την προσπάθεια χτυπήματος των απεργιών απ' το κράτος, τις οποίες βλέπει ως τρομοκρατική πράξη...

ΥΓ2*Διαβάστε εδώ

** "Οι κομμουνιστές διαφέρουν από τα άλλα προλεταριακά κόμματα μονάχα κατά τούτο: ότι από τη μια μεριά, στους διάφορους εθνικούς αγώνες των προλετάριων τονίζουν και προβάλλουν τα συμφέροντα που είναι κοινά σ' όλο το προλεταριάτο κι ανεξάρτητα από την εθνότητα. Και από την άλλη, ότι στις διάφορες βαθμίδες ανάπτυξης του αγώνα ανάμεσα στο προλεταριάτο και την αστική τάξη, εκπροσωπούν πάντα τα συμφέροντα του κινήματος στο σύνολο του.

Στην πράξη, λοιπόν, οι κομμουνιστές είναι το πιο αποφασιστικό τμήμα των εργατικών κομμάτων όλων των χωρών, το τμήμα που τα κινεί πάντα προς τα μπρος. Θεωρητικά, πλεονεκτούν από την υπόλοιπη μάζα του προλεταριάτου με τη σωστή αντίληψη για τις συνθήκες, την πορεία και τα γενικά αποτελέσματα του προλεταριακού κινήματος. Ο άμεσος σκοπός των κομμουνιστών είναι ο ίδιος με το σκοπό όλων των άλλων προλεταριακών κομμάτων: συγκρότηση του προλεταριάτου σε τάξη, ανατροπή της κυριαρχίας της αστικής τάξης, κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από το προλεταριάτο".

Μανιφέστο του Κ.Κ

]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/27/%ce%9c%ce%b5_%ce%b1%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%bc%ce%ae_%cf%84%ce%bf_%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%af%ce%bf_post_%cf%84%ce%bf%cf%85_%cf%83_%cf%86%ce%bf%cf%85_Rizobraker radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Με αφορμή το τελευαταίο post του σ/φου Rizobraker 2009-02-27T16:48:00-05:00 2009-02-27T16:48:00-05:00 Το άρθρο αυτό το είχαμε υπόψη μας μιας και διαβάζουμε στο sync(του οποίου είμαστε συνδρομητές)ότι ανεβαίνει.
Τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο τον είχαμε σε μια σχετική εκτίμηση με την έννοια του ότι είναι πολύ χαμηλού προφίλ, πράγμα που τον κάνει εξαιρετικά συμπαθή.
Ωστόσο διαβάζοντας την ανάρτηση του για του συνέδριο του ΚΚΕ μείναμε έκπληκτοι απ' το πόσο εύκολα βαφτίζει ως δική του γνώμη όλα όσα έχουν αναδημοσιευτεί σε ένα μεγάλο μέρος του αστικού τύπου και φυσικά τα αναμασούσε και η ΕΡΤ από τον Ιανουάριο του 2008 στην οποία είναι εργαζόμενος δημοσιογράφος εδώ και χρόνια.
Ότι λιβανίζεται εδώ και ένα χρόνο (όλως τυχαίως) ως αποκλειστική πληροφορία για το τι μέλει γενέσθαι στον Περισσό απ' το σύνολο των "προοδευτικών" ΜΜΕ παρουσιάζεται ως "γνώμη" και μάλιστα ιδιωτική...
Μάλιστα, δεν θα πάμε παραπέρα και δε θα συνεχίσουμε την αναφορά μας στο άρθρο του. Εμείς με παιδική αφέλεια συνεχίζουμε να συμπαθούμε τον κ. αυτό που ομολογουμένως έχει τακτ και είναι προς τιμήν του.
Όμως όταν το τακτ αυτό παραμένει να είναι στα επίπεδα της "εικονικής ευγένειας", δεν είναι τακτ είναι επιστημονική μεθοδολογία παραπλάνησης, ρωτήστε τον οποιοδήποτε επικοινωνιολόγο και θα σας το αποκαλύψει.
Όλοι οι χαρακτηρισμοί που εκτοξεύει κατά του ΚΚΕ ξεπερνούν τα όρια της αγένειας για το σύνολο των συνέδρων του ΚΚΕ, που εκπροσωπούν κοντά 1.000.000 κόσμο.
Κατά τα λεγόμενα του ούτε πρωτόγονοι, νοητικά καθυστερημένοι Νεάντερταλ, να είναι οι Κομμουνιστές της χώρας. Χωρίς να μπει στον κόπο(όχι μόνο αυτός) να διαβάσει τις ίδιες τις θέσεις και το κλείσιμο του συνεδρίου, βγάζει αυθαίρετα συμπεράσματα, τότε πως εμείς να μην είμαστε εξαιρετικά φειδωλοί με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την γνώμη του;
Αν και πολύ αμφιβάλουμε ότι είναι δική του και όχι κατευθυνόμενη απ' τους μεγαλοκαναλάρχες, εξάλλου το ιδεολογικό αντίΚΚΕ οπλοστάσιο είναι το ίδιο και απαράλλακτο.
Δε θα δώσουμε καμία απάντηση στον "εκλεκτό" αυτό κύριο που μας έκανε την τιμή να ασχοληθεί "με μας τους πρωτόγονους και τους άχρηστους κοινωνικά ΚΚΕδες που μολύνουμε την Ευρωπαϊκή αισθητική και συνείδηση και αποτελούμε ντροπή για τη χώρα αυτή" εξάλλου απάντηση έδωσε ο καλός μας σύντροφος rizobraker και οι σχολιαστές του.
Απλά θα σταθούμε σε μια φράση του έγκριτου δημοσιολόγου που την πετάει συνεχώς και η φράση αυτή (η ίδια ακριβώς), είναι τμήμα της Βρετανικής προπαγάνδας για την εξίσωση του Φασισμού με τον Μπολσεβικισμό(όπως ονόμαζαν τον σοσιαλισμό) το 1925.
Τον όρο ολοκληρωτισμός που κατά κόρον χρησιμοποίησε ο κ. Δούκας, είναι ένας όρος που δεν έχει καμία κοινωνιολογική αξία. Είναι ένα εφεύρημα της Χάνα Άρεντ στην δεύτερη δεκαετία του αιώνα που μας πέρασε συγκεκριμένα το 1923. Να πούμε πως στις κοινωνικές και οικονομικές επιστήμες υπάρχουν στοιχεία που αναδείχνουν τι σύστημα είναι αυτό που εξετάζεται κάθε φορά, ποια είναι τα κριτήρια που δίνουν σε κάθε σύστημα τον αντίστοιχο επιστημονικό κοινωνικοπολιτικό όρο.
Με τον"πολιτικό" όρο ολοκληρωτισμός (στο μέλλον θα έχουμε ειδικό άρθρο γι' αυτόν), η Χ. Άρεντ αποκαλούσε τα σκληρά "αντιδημοκρατικά" καθεστώτα που καταπίεζαν τη βούληση του ανθρώπου και κατ' επέκταση την ελευθερία του(αυτό ειδικά δε στέκει επουδενεί, άλλο βούληση, άλλο ελευθερία). Φυσικά δε μιλάμε για το τι σημαίνουν αυτοί οι δυο όροι στην επιστήμη του Μαρξισμού Λενινισμού, αλλά με τις αστικές επιστημονικές προσεγγίσεις επ' αυτών των όρων.
Ακόμα και να συνέβαινε ετούτο, δηλαδή να συμβαδίζουν αυτοί οι όροι και τα κοινωνικά συστήματα να κρίνονταν μόνο απ' το λειτουργικό τους σύστημα, δηλαδή την πολιτειακή ορολογία(πουθενά, καμία πολιτική και κοινωνική επιστήμη δεν κρίνει κανένα σύστημα έτσι) ακόμα και έτσι να ήταν (που δεν είναι), πάλι ο όρος ολοκληρωτισμός είναι ανύπαρκτος.
Και θα ήταν ανύπαρκτος, γιατί έχει σημασία του τι είδους κράτος είναι το ένα και τι το άλλο.
Να πούμε ακόμα πως και στην ποιο επιθετική - αντιλαϊκή μορφή του φασισμού(τον εθνικοσοσιαλισμό), οι καθοδηγητές του δεν απαγόρευαν ακόμα και στους κομμουνιστές να είναι κομμουνιστές και να υπάρχουν αρκεί να μην είναι οργανωμένοι. Αυτό ήταν που τους έκαιγε τελικά. Να μην είναι οργανωμένοι γιατί τότε άρχιζαν τα "όργανα" δηλαδή τα πογκρόμ και οι εκτελέσεις.
Να πούμε επίσης ότι ο φασισμός ήταν δημιούργημα του μεγάλου κεφαλαίου, στηρίζοντας τους μικροαστούς ως τάξη. Ο φασισμός στήριξε τα συνθήματα των μικροαστών, τους καλούσε να παλέψουν εξίσου προλετάριους και αστική τάξη, αλλά αν είναι να διαλέξουν με ποιανού το μέρος θα πάνε στην κρίσιμη στιγμή(της ήττας), είναι πάντα και μόνο με το μεγάλο κεφάλαιο(μήπως αυτό θυμίζει σοσιαλδημοκρατία και όχι σοσιαλισμό);
Ο σοσιαλισμός είναι η εργατική δημοκρατία που ο καθένας ανάλογα με τις ικανότητες του παράγει στον καθένα ανάλογα με την εργασία του ενώ τα μέσα παραγωγής είναι λαϊκή περιουσία. Αυτά είναι βασικά και οργανικά στοιχεία του κάθε κοινωνικοπολιτικού συστήματος, άρα πως δυο άσχετα και αντιθετικά συστήματα βαφτίζονται ολοκληρωτικά και παρουσιάζονται ως ίδια;
Κλείνοντας να πούμε πως εφόσον ο ολοκληρωτισμός είναι υπαρκτό κοινωνικό πολιτικό σύστημα, ποιες είναι οι κοινωνικές τάξεις που τον απαρτίζουν, πως πραγματοποιούνται οι εμπορικές συναλλαγές και ποια τάξη κατέχει τα μέσα παραγωγής, δηλαδή ποια κοινωνική τάξη έχει στα χέρια της την εξουσία, πως και με ποιο τρόπο λειτουργεί η βάση και το εποικοδόμημα;
Επειδή για όλα τα παραπάνω δεν υπάρχει ίχνος απάντησης και καμία σοβαρή κοινωνιολογική σχολή δεν αναγνωρίζει τον ολοκληρωτισμό ως σύστημα, καλό θα ήταν εφόσον κάποιοι δημοσιολογούν αναφέροντας κάτι που εν τη γενέσει του δεν υπάρχει(γιατί απ' την ίδια του τη γέννεση είναι κλινικά νεκρό), πριν γράψουν ότι και να είναι αυτό, να προσπαθήσουν να δούνε αν ισχύει και μετά να εξομοιώνουν άσχετα μεταξύ τους πράγματα.

Ράδιο Κολλεκτίβα 27/2/2009

Μετέπειτα ΥΓ* Για το φίλο της "ανένταχτης αριστεράς" που μας έστειλε μέιλ σήμερα Σάββατο 28/2/2009 για το παραπάνω άρθρο που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή 27/2/2009 και ώρα 20:00(περίπου) να πούμε ότι:
1) Με βάση τις καταγεγραμμένες προσωπικές μαρτυρίες των σ/φων της Εθνικής Αντίστασης και του ΔΣΕ, έχουμε δεκάδες τέτοιες(κυρίως του μακαρίτη σ/φου Δ. Βλησίδη), του Λ. Ηλιάκη, αλλά και άλλων δεκάδων συντρόφων που φυλακίσθηκαν, κυνηγήθηκαν εκτοπίστηκαν σε τόπους εξορίας και σκληρών βασανιστηρίων, σε βιβλία που έχουν εκδόσει οι παραπάνω, αλλά και σε δεκάδες άλλες πηγές, υπάρχει αναφορά σε αυτό που γράψαμε και δεν είναι δική μας κουβέντα, αλλά όλων αυτών, αυτό: Οι κατακτητές Γερμανοί, Ιταλοί και Βούλγαροι στην περίοδο της κατοχής ακόμα και στους κομμουνιστές δεν είχαν πρόβλημα να είναι κομμουνιστές και να υπάρχουν αρκεί να μην είναι οργανωμένοι. Αυτό ήταν που τους έκαιγε τελικά. Να μην είναι οργανωμένοι γιατί τότε άρχιζαν τα "όργανα" δηλαδή τα πογκρόμ και οι εκτελέσεις.
2)Η απάντηση δεν έγινε και δε δόθηκε με αυστηρά μαρξιστική μεθοδολογία(σχεδόν καθόλου), αλλά καθαρά με αστικού τύπου μεθοδολογικές προσεγγίσεις. Αυτός ήταν ό λόγος που χρησιμοποιήσαμε (την κοινωνιολογία) και με βάση τις αστικές κοινωνιολογικές σχολές,(η κοινωνιολογία στο Μαρξισμό δεν υπάρχει γιατί αντικαθίσταται ως γνωστόν απ' τον ιστορικό υλισμό).

Ράδιο Κολλεκτίβα 28/2/2009

]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/26/%ce%9c%ce%b5_%ce%b1%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%bc%ce%ae_%ce%ad%ce%b1%ce%bd_%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%ba%ce%ae__%ce%bc%ce%ac%cf%87%ce%b7_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%9a%ce%bf%cf%8d%cf%81%cf%83%ce%ba radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Με αφορμή έαν τραγούδι για την επική μάχη του Κούρσκ 2009-02-27T00:46:00-05:00 2009-02-27T00:46:00-05:00 Με αφορμή το παραπάνω τραγούδι γράφουμε ορισμένα πράγματα που αφορούν τη μάχη που ενέπνευσε το σχήμα να τραγουδήσει γι αυτή τη μεγάλη μάχη.
Τo Σοβιετικό Τ-34 ήταν ο πρόγονος όλων των σύγχρονων αρμάτων και φυσικά ο κόκκινος στρατός το χρησιμοποίησε κατά κόρον και στη μάχη του Κουρσκ.
Οι Σοβιετικοί έχοντας συγκεντρώσει 1.400.00 στρατό, 5.530 άρματα μάχης και αυτοκινούμενα πυροβόλα, πάνω από 20.000 ρυμουλκούμενα πυροβόλα όλων των διαμετρημάτων, απέδειξαν ότι είχαν καλύτερα οργανωμένες δυνάμεις και στο μέτωπο του Όρελ και στο μέτωπο του Μπιέλγκοροντ απ' τους Γερμανούς. Οι Ναζί για πρώτη φορά στο ανατολικό μέτωπο είχαν λιγότερα στρατεύματα απ' τον κόκκινο στρατό και αριθμούσαν 1.110.000 άνδρες, 3.500 άρματα μάχης και 15000 πυροβόλα.
Όμως η μεγάλη μάχη δόθηκε στην Προχορόφκα και αν δε βαριόμαστε το καλοκαίρι και συγκεκριμένα τον Ιούλιο θα κάνουμε ιδιαίτερο αφιέρωμα στη μεγαλύτερη αρματομαχία όλων των εποχών που καθόρισε ουσιαστικά και την αρχή του τέλους για το Γ' Ράιχ...
Πάντως το πιο αξιοσημείωτο σε αυτή τη μάχη ήταν η τεράστιας στρατηγικής αξίας και σημασίας αντεπίθεση των 850 αρμάτων τύπου Τ-70, Τ-34 και Τ-34-76 της 5ης Τεθωρακισμένης στρατιάς του Στρατάρχη Ροντμιστρωφ, πριν οι δυνάμεις της στρατιάς Κεμπφ φτάσουν στον ποταμό Ντόνετς. Εκεί ο κόκκινος στρατός απέδειξε την στρατηγική του ανωτερότητα η οποία προέρχονταν μέσα απ' τα πεδία των μαχών.
Στη μάχη του Κούρσκ τα Τ-34-75 και τα SU 88, 100, 122 & 155(αυτοκινούμενα πυροβόλα) μαζί με το ΚV-1s(Κλεμέντι Βοροσίλοφ), κατατρόπωσαν τα Ferdinand Elephant, TIGER 1 και PANTHER, τα βαριά Γερμανικά άρματα που συν τοις άλλοις παρουσίαζαν συνεχόμενα μηχανικά προβλήματα. Φυσικά οι σαχλαμάρες τύποις ιστορικοί αναλυτές δε λένε την πραγματική αλήθεια ότι τα "καμάρια" της Tότενκοπφ δε μπορούσαν να τα βάλουν με τίποτα με τα ταχύτατα T 34.
Αργότερα φυσικά οι Σοβιετικοί παρουσίασαν τα ακόμη καλύτερα βαρέα άρματα μάχης τα IS(IOSIF STALIN) 1, 2 και 3(αυτό πήρε μέρος στις μάχες στη Μαντζουρία). Ήταν 12 μέτρα μήκος και είχε 125 χιλιοστά πυροβόλο, τα IS 1, 2 είχαν 100 και 122 χιλιοστά πυροβόλο αντίστοιχα. Και τα τρία βαρέα άρματα αυτού του τύπου ήταν ανίκητα αν και παρατάσσονταν σε μικρές για τον κόκκινο στρατό μονάδες, ενώ το μέσο Τ34, έγινε Τ34-85, αποκτώντας το μεγαλύτερης διαμέτρου πυροβόλο των 85 χιλιοστών, το οποίο σε σχέση με αυτό των 76 χιλιοστών του Τ-34-75 , έδωσε σαφέστατη υπεροχή σε σχέση με τα βαρέα βραδυκίνητα Tiger, Koenigstiger & Panther. Το μακρύκανο και βαρύ πυροβόλο του Τ-34-85, σε συνδυασμό την ταχύτητα αλλά και την εκρηκτικότητα του στην επιτάχυνση, η επικλινής θωράκιση του έδωσε χαρακτήρα ανίκητου άρματος μάχης ειδικά στο τέλος του Β'ΠΠ. Ήταν αυτό που μπήκε στο Βερολίνο προξενώντας τεράστιες απώλειες σε όλους τους τύπους από τα γερμανικά άρματα.

Ρ.Κολλεκτιβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/25/%ce%91%ce%bd%cf%84%ce%af-%ce%9a%ce%9a%ce%95%ce%b4%ce%b5%cf%82_%cf%8c%ce%bb%ce%bf%cf%85_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%8d_%cf%84%cf%8d%cf%80%ce%bf%cf%85_%ce%b5%ce%bd%cf%89%ce%b8%ce%b5%ce%af%cf%84%ce%b5.... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Αντί-ΚΚΕδες όλου του αστικού τύπου ενωθείτε.... 2009-02-25T21:39:00-05:00 2009-02-25T21:39:00-05:00
Τι δράμα και τι οδυρμός ήταν πάλι αυτός; Ο κάθε πικρα(ΔΟΛε)μένος στον πόνο του, στην απελπισία και στην ήττα του γιατί το ΚΚΕ ισχυροποιήθηκε και πολιτικά και ιδεολογικά, γιατί έβγαλε συμπεράσματα και μάλιστα με τέτοια συμμετοχή!
Το ΚΚΕ μετά το συνέδριο του βγήκε πιο ισχυρό όσο ποτέ άλλοτε, έτσι όπως το θέλουν τα μέλη του, οι οπαδοί του, οι ψηφοφόροι του και όπως δεν το θέλει η πλουτοκρατία και κυρίως το ΠΑΣΟΚ. Που να ακούγατε σήμερα τον Απ. Κακλαμάνη στη Βουλή, ο οποίος μόνο που δεν έκλαιγε γιατί το ΚΚΕ λέει τα "σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη", δηλαδή ότι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έχουν την ίδια πολιτική βάζοντας πάλι το γνωστό παραμύθι περί ηγεσίας κλπ.
Πάντως εκεί στα "super duper αντικειμενικά" ΜΜΕ είδαμε ιστορίες που και ο καλύτερος παραμυθούλης θα ζήλευε.
Μήπως ορισμένοι φοβούνται πως θα χάσουν τη δουλειά τους και γράφουν τέτοιου μεγέθους ιστορίες επιστημονικής φαντασίας; Δε λέμε ο πόνος τους είναι πολύ μεγάλος γιατί το ΚΚΕ δεν καθοδηγείται απ' αυτούς και γίνεται ακόμα μεγαλύτερος όταν αρχίζουν τα δημοσιογραφικά όργανα της αστικής τάξης να παπαγαλίζουν τις ίδιες ανοησίες.
Ένα είναι σίγουρο και ας σταματήσουν να αναμασάνε τα ίδια παραμύθια γιατί εκτίθενται ανεπανόρθωτα ότι το ΚΚΕ μετά το συνέδριο βγήκε πιο ισχυρό και ιδεολογικά πιο ατσαλωμένο και αυτό τους καίει τα σωθικά.

Διαβάστε εδώ τις ιστορίες επιστημονικής φαντασίας που έγραψαν

Ράδιο Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/25/%ce%98%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac_%ce%b8%ce%ad%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1__%ce%a6%ce%99%ce%9b%ce%9f%ce%a3%ce%9f%ce%a6%ce%99%ce%91_ radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Θεωρητικά θέματα "ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ" 2009-02-25T13:26:00-05:00 2009-02-25T13:26:00-05:00
ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Του Λευτ. Ηλιάκη

Ο όρος «φιλοσοφία» προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «φιλεω-ω αγάπω και σοφία», και σημαίνει αγάπη της σοφίας.
Το κύριο χαρακτηριστικό της φιλοσοφίας συνίσταται στο ότι από την εμφάνιση της κιόλας αποτελούσε λίγο – πολύ μια άρτια κοσμοθεωρία, δηλαδή ένα σύστημα γενικών αντιλήψεων για τον κόσμο: για τη φύση, για την κοινωνία, για τον άνθρωπο. Η φιλοσοφία δεν αποτελεί απλώς ένα άθροισμα, αλλά ένα σύστημα απόψεων και αντιλήψεων για τον κόσμο, είναι αποτέλεσμα της συνειδητής εφαρμογής απόψεων και αντιλήψεων για τον κόσμο, είναι αποτέλεσμα της συνειδητής εφαρμογής ορισμένης άποψης, είναι το σύνολο ορισμένων αρχών. Τα κύρια προβλήματά της ήταν πάντοτε τα θεμελιακά προβλήματα της κοσμοθεωρίας, απαντούσε σε προβλήματα σαν αυτά: Τι αντιπροσωπεύει ο κόσμος που μας περιβάλλει, υπάρχει αιώνια ή εμφανίστηκε κατά τον ένα ή άλλο τρόπο, ποια είναι η θέση που κατέχει ο άνθρωπος στον κόσμο, τι αντιπροσωπεύει η συνείδησή μας, ποια είναι η σχέση της με τον κόσμο κ.λ.π.
Κατά το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από τότε που υπάρχουν άνθρωποι, οι τελευταίοι δεν είχαν καμιά δυνατότητα να κάνουν σκέψεις πάνω στο ερώτημα από πού προέρχεται ο κόσμος. Οι άνθρωποι αυτοί ζούσαν με το διαρκή φόβο για το που και πως θα εύρισκαν τροφή για το πώς θα μπορούσαν να ντυθούν να υπερασπίσουν τον εαυτό τους από τους εχθρούς τους από τη σκληρότητα του κλίματος και του φυσικού περιβάλλοντος. Βρίσκονταν από το πρωί ως το βράδυ σε αγώνα επιβίωσης. Συνεπώς οι αρχαίοι άνθρωποι δεν είχαν τον καιρό να σκεφτούν και να ασχοληθούν με ζητήματα όπως είναι η προέλευση του κόσμου. Γι΄ αυτό δεν υπήρχε ακόμη θρησκεία και φιλοσοφία.
Με την πάροδο όμως του χρόνου, με την ανάπτυξη των όπλων και των εργαλείων καλυτέρεψαν και οι συνθήκες ζωής των ανθρώπων. Μπορούσαν τώρα να διαθέσουν ορισμένο χρόνο για να σκεφτούν και για τον εαυτό τους και για τις συνθήκες της ζωής τους.
Η φιλοσοφία γεννήθηκε στην αυγή του ανθρώπινου πολιτισμού, στην Ινδία, την Κίνα και την Αίγυπτο, αλλά η κλασσική της μορφή διαμορφώθηκε στην αρχαία Ελλάδα. Σύμφωνα με μαρτυρίες αρχαίων συγγραφέων η φιλοσοφία απαντάται στον Πυθαγόρα και ως ονομασία ιδιαίτερης επιστήμης. Ο όρος φιλοσοφία χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Πλάτωνα. Οι πρώτοι φιλόσοφοι του αρχαίου κόσμου προσπαθούσαν κυρίως να αποκαλύψουν την ενιαία πηγή των ποικιλόμορφων φυσικών φαινομένων.
Ύστερα από τους Έλληνες φιλόσοφους δεν υπήρξε καμιά περίοδο της Ευρωπαϊκής τουλάχιστον δημιουργίας που δεν επηρεάστηκε έμμεσα ή άμεσα στους φιλοσοφικούς τους προβληματισμού από τα δόγματα της ελληνικής φιλοσοφίας.
Σχετικά μ΄ αυτό ο Μάρξ έγραφε ότι στη φιλοσοφία του μικρού αυτού λαού, δηλαδή του ελληνικού, βρίσκονται τα έμβρυα όλων των μετέπειτα φιλοσοφικών ρευμάτων. Οι ρίζες της ελληνικής φιλοσοφίας βρίσκονται στην Αρχαία Ιωνία. Οι Ίωνες φιλόσοφοι άρχισαν την έρευνά τους από την αναζήτηση μιας υλικής αρχής του σύμπαντος και κατάλαβαν μέσω αυτής τη διαδικασία γέννεσης και φθοράς των πραγμάτων. Βέβαια αφού δεν διέθεταν τεχνικά και επιστημονικά μέσα για να στηριχτούν στα πειράματα έκαναν τολμηρές εικασίες. Ο αρχηγέτης της Ελληνικής φιλοσοφίας ήταν ο Θαλής ο Μιλήσιος που πίστευε ότι αρχή του σύμπαντος ήταν το νερό. Ο συμπατριώτης του Αναξίμανδρος είναι ο πρώτος που εκπόνησε ένα φιλοσοφικό σύγγραμμα και δέχονταν σαν αρχή του κόσμου ένα ακαθόριστο άπειρο ενώ ο Αναμμένης θεωρούσε σαν αρχή του κόσμου τον αέρα.
Η φιλοσοφία στις διάφορες βαθμίδες της ανάπτυξής της καταπιανόταν με τη μελέτη διαφόρων ζητημάτων. Τον πρώτο καιρό αγκάλιαζε πλήθος προβλημάτων που τώρα ανήκουν σε ειδικές επιστήμες. Όσο όμως κι αν άλλαξε η αντίληψη του αντικειμένου της φιλοσοφίας, τα κύρια προβλήματά της ήταν πάντα τα θεμελιακά προβλήματα της κοσμοθεωρίας. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/23/23_1_1918_%ce%a4%cf%8c%cf%84%ce%b5_%cf%80%ce%bf%cf%85_%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%bd%ce%ae%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b5_%ce%bf_%ce%ba%cf%8c%ce%ba%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%82_%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%84%cf%8c%cf%82 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): 23/1/1918 Τότε που γεννήθηκε ο κόκκινος στρατός 2009-02-23T21:21:00-05:00 2009-02-23T21:21:00-05:00

Ο Κόκκινος Στρατός των Εργατών και Αγροτών "Рабоче-Крестьянская Красная Армия", γνωστότερος ως Красная Армия: Κόκκινος Στρατός, ήταν ο στρατός της Σοβιετικής Ένωσης. Ιδρύθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1918.
Το Γενάρη του 1918 οργανώθηκε και στάλθηκε στο μέτωπο η πρώτη μονάδα, αποτελούμενη από 1.000 κοκκινοφρουρίτες. Ο Γενάρης του 1918 ήταν μήνας αρχής συγκρότησης του Κόκκινου Στρατού και ο Φλεβάρης μήνας πολεμικής βάπτισης πυρός του Εργατοαγροτικού Κόκκινου Στρατού.
Μετά από σκλήρες μάχες και την αποτροπή αντεπανάστασης στις 23 Φεβρουαρίου 1918 και τυπικά ιδρύθηκε ο Κόκκινος Στρατός.
Οταν η κυβέρνηση της Γερμανίας παραβίασε τους όρους ανακωχής, επιτέθηκε με τις στρατιωτικές της δυνάμεις και κατέλαβε μέρος της Ουκρανίας, τη Λετονία, την Εσθονία, το Μινσκ, το Πσκοφ και άλλα μέρη. Σε συνεργασία με αξιωματικούς λευκοφρουρούς, ο γερμανικός στρατός απειλούσε το κέντρο της επανάστασης, την Πετρούπολη. Στις κρίσιμες αυτές ώρες, στις 21 Φλεβάρη, ο Λένιν υπέγραψε το Διάταγμα - Εκκληση προς τους εργαζόμενους: «Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ», στην οποία αναφέρονταν ανάμεσα στ' άλλα: «Η σοσιαλιστική δημοκρατία των Σοβιέτ βρίσκεται σε πολύ μεγάλο κίνδυνο... Ολες οι δυνάμεις και τα μέσα της χώρας διατίθενται ολοκληρωτικά για την επαναστατική άμυνα... Οι εργάτες και οι αγρότες στην Πετρούπολη, στο Κίεβο και σ' όλες τις πόλεις, τις κωμοπόλεις, τα κεφαλοχώρια και τα χωριά που βρίσκονται στη γραμμή του νέου μετώπου πρέπει να επιστρατεύσουν τάγματα εργασίας» (Λένιν, «Άπαντα», Τόμος 35, σελίδες 357-358).

Ο κόκκινος στρατός έχει γράψει χιλιάδες ένδοξες σελίδες, ήταν αυτός που απελευθέρωσε την Ευρώπη απ' το 3ο Ράιχ και τους ναζί και αυτός που αποτέλεσε τον φόβο και τρόμο στους απανταχού ιμπεριαλιστές.
Ο κόκκινος στρατός ήταν ουσιαστικά ο πρώτος Λαϊκός Στρατός στον κόσμο και φυσικά ακόμα και σήμερα οι ένδοξες μάχες που έδωσε στα απανταχού μέτωπα, είναι μάχες πρωτόγνωρης και πρωτοφανέρωτης θυσίας για το σοσιαλισμό και τα δίκαια της εργατικής τάξης.

ΖΗΤΩ Ο ΤΙΜΗΜΕΝΟΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΟΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ

]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/21/%ce%9f_%ce%a3%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%b1%ce%bb%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82_%cf%80%ce%bf%ce%bd%ce%ac%ce%b5%ce%b9_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%80%ce%b9%ce%bf_%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%8d_%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82_%ce%bf%cf%80%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%ad%cf%82.... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Ο Σοσιαλισμός πονάει και πιο πολύ τους οπορτουνιστές.... 2009-02-21T12:42:00-05:00 2009-02-21T12:42:00-05:00

"* Από χτες το πρωί το Σώμα του 18ου Συνεδρίου του ΚΚΕ συζητά το δεύτερο θέμα: «Εκτιμήσεις και συμπεράσματα από τη σοσιαλιστική οικοδόμηση στον 20ό αιώνα με επίκεντρο την ΕΣΣΔ και η αντίληψη του ΚΚΕ για το σοσιαλισμό».
* Μια συζήτηση με ιδιαίτερη αξία τόσο για το ίδιο το ΚΚΕ, όσο και για ολόκληρο το εργατικό και λαϊκό κίνημα, αφού ο στόχος του σοσιαλισμού αποδείχνεται ιδιαίτερα επίκαιρος και ρεαλιστικός και μοναδική προοπτική ανάπτυξης σε όφελος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων."
Σημερινός Ριζοσπάστης

Απ' ότι φαίνεται πονάει πολύ τους κάθε είδους και όλων των αποχρώσεων οπορτουνιστές ειδικά το δεύτερο θέμα του 18ου Συνεδρίου του ΚΚΕ.
Το ότι 90 Κομμουνιστικά κόμματα και απελευθερωτικές οργανώσεις απ' όλο τον κόσμο συμμετέχουν στο συνέδριο ενός"απομονωμένου", "αποστεωμένου", "αρτηριοσκληρωτικού" κόμματος, "που ξεσκονίζει αγάλματα απ' τα φαντάσματα του παρελθόντος"(αυτά τα επίθετα χρησιμοποιούν για μας), πρέπει να έχει πονέσει πολύ , τους "νέο" - αριστεροχαρούμενους στη συζήτηση του δευτέρου θέματος για το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε.
Τα μέιλ που έχουμε λάβει εδώ και δυο μέρες από διάφορους ρεφορμιστές - οπορτουνιστές μόνο αυτό αποδείχνει, πως έχουν χάσει τα "αυγά και τα πασχάλια" παράλληλα με την υπομονή - ψυχραιμία τους και την κατ' επίφαση δημοκρατικότητα τους.
Δε θα ξανά απαντήσουμε σε κανένα απ' αυτούς γιατί τα παιδιά της "Koumoundourou Square" έχουν χάσει τη ψυχαραιμία τους και αν δεν είναι όλα τα μέιλ που έχουμε λάβει οργανωμένη επίθεση σε εμάς και πιθανότατα και σε άλλους reb bloggers που έχουν κλείσει τα σχόλια προσωρινά, η μόνιμα, τότε τι είναι;
Φυσικά όσοι σ/φοι δεν τα έχουν κλείσει δέχονται συντονισμένες επιθέσεις με τη γνωστή μέθοδο της "διασποράς σχολίων"(δηλαδή ένα σχόλιο σήμερα απ' το "Χ" χρήστη, ένα αύριο απ' τον ίδιο η απ' τον "Ψ" χρήστη και πάει λέγοντας) από τότε που έβαλε "τα κλάματα" γιατί δεν καλέστηκε ο εκπρόσωπος του επίσημου οπορτουνισμού στη χώρα μας(σιγά μη βάλουμε στο σπίτι μας όσους προσπαθούσαν οργανωμένα να μας διαλύσουν).
Όμως αυτό που καίει και τσουρουφλίζει περισσότερο απ' όλα τους επίσημους οπορτουνιστές στη χώρα είναι ότι εμείς οι "απομονωμένοι" και "αντιδημοκρατικοί" ούτε απομονωμένοι είμαστε ούτε πολύ περισσότερο "αντιδημοκρατικοί".
Από τότε που δόθηκαν στη δημοσιότητα οι θέσεις της Κ.Ε. για το σοσιαλισμό για συζήτηση και έχοντας τεράστια απήχηση με διάλογο απ' το επίσημο όργανο της Κ.Ε. κατέρρευσαν αυτόματα όλα τους τα επιχειρήματα, πόσο μάλλον όταν 90 κόμματα απ' όλο τον κόσμο βρέθηκαν να είναι παρόντα στο συνέδριο.
Αμέσως μετά, ρίχτηκαν σε ένα νέο γύρο κατασυκοφάντησης και φρικτών ψεμμάτων, όταν και αυτά είδαν πως δεν πιάνουν, εκτόξευσαν νέου τύπου χυδαίες επιθέσεις, με το σκεπτικό ότι δεν τους καλέσαμε λες και τους καλούμε απ' το 1991 και μετά, η μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα να καλούμε όποιον εκτιμά η Κ.Ε, ότι πρέπει να καλέσε; τώρα το θυμήθηκαν η μήπως καθοδηγούν το κόμμα οι εν λόγω;
Οι αποφάσεις του συνεδρίου για το Β' Θέμα το σοσιαλισμό, θα συζητηθούν και στα 90 κόμματα που συμμετείχαν και φυσικά ένα μεγάλο μέρος απ' αυτές, ίσως όλες (ο χρόνος θα το δείξει), θα είναι μια ενιαία πολιτική εκτίμηση - πρόταση και οι αντικομμουνιστικές θέσεις του οπορτουνισμού θα πάνε στην κυριολεξία περίπατο στο περιθώριο του περιθωρίου κι ακόμα παραπέρα.
Ας κοιτάξουν τα του οίκου τους και αυτοί οι "υπερδημοκράτες", ας βγάλουν συμπεράσματα, γιατί ένα τόσο "δημοκρατικό κόμμα" όπως ΣΥΝ, έδωσε το προσχέδιο του συνεδρίου του, ένα κείμενο 400 σελίδων μόλις και κατά την είσοδο των συνέδρων του και όχι κανένα 3μήνο πριν. Αλήθεια ποιος απ' τους συνέδρους προλάβαινε να το διαβάσει, ούτως ώστε να ψηφίσει υπέρ η κατά;
Όταν η "δημοκρατικότητα"εξαντλείται σε τσιτάτα και όχι στη βαθιά μελέτη των προσχεδιασμένων θέσεων και μάλιστα την τελευταία στιγμή τότε αυτή η δημοκρατικότητα είναι κατ' επίφαση...
Τα παρακάτω video είναι αφιερωμένα στους όπου γης οπορτουνιστές - ρεφορμιστές και σε αυτούς που συνεχίζουν να μας στέλνουν μέιλ με "κοσμητικά επίθετα" για το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε...

ΞΕΡΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΟΤΙ Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑΜΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΕ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΑΓΩΝΙΩΔΕΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΤΟΥΣ. ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΞΗΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΠΟΥΣΟΥΛΑΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΑ !!!







]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/20/%ce%91%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7_%cf%83%ce%b5_%ce%ad%ce%bd%ce%b1_%ce%ba%ce%b1%ce%ba%cf%8c%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf_%ce%bc%ce%ad%ce%b9%ce%bb.... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Απάντηση σε ένα κακόβουλο μέιλ.... 2009-02-20T21:27:00-05:00 2009-02-20T21:27:00-05:00 Ναι θεωρούμε πως η ανθρωπότητα έκανε βήματα μπροστά με το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε.
Δηλαδή πρέπει να γίνουμε σαν και σας που λόγω και των αντικειμενικών ιδεολογικών αδυναμιών που είχατε περάσατε στις υπηρεσίες του ταξικού αντιπάλου νομίζετε πως θα σας ακολουθήσουμε;
Κάνετε μεγάλο λάθος.
Ο Σοσιαλισμός που γνωρίσαμε αποτέλεσε αντικειμενικά ένα μεγάλο άλμα για την ανθρωπότητα και χωρίς τη συνδρομή του, τη συνδρομή των απανταχού κομμουνιστών, του τιμημένου κόκκινου στρατού και της ΕΣΣΔ, ο Β' παγκόσμιος πόλεμος θα έγερνε υπέρ του φασιστικού άξονα, αλλά που να το καταλάβετε, οι οπορτουνιστές τι να καταλάβουν;
Ειδικά σε εσάς, την "Αυγούλα" σας και το απίστευτο θράσος που επιδεικνύεται τον τελευταίο καιρό, όχι μόνο δε μας ακουμπάει, αλλά θα γίνεται και μπούμερανγκ κάθε φορά που μας ζητάτε και τα ρέστα, μήπως σας χρωστάμε κάτι και δεν το γνωρίζουμε;
Από που και ως που θα σας δίνουμε λογαριασμό για το τι θα πράττουμε στα του οίκου μας; Δηλαδή ξεχάσατε το "αμαρτωλό" παρελθόν σας τόσο εύκολα και επιτέλους τι ζητάτε από μας;
Τέλος σταματήστε να μας αποκαλείται συντρόφους, δεν ήμασταν απ' το 1991 και μετά, δεν είμαστε και δεν πρόκειται να γίνουμε ποτέ ξανά, τελεία και παύλα...

Ράδιο Κολλεκτίβα













]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/20/%ce%95%ce%99%ce%a3%ce%97%ce%93%ce%97%ce%a3%ce%97_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%9a%ce%95_%ce%a4%ce%9f%ce%a5_%ce%9a%ce%9a%ce%95_%ce%a3%ce%a4%ce%9f_18%ce%bf_%ce%a3%ce%a5%ce%9d%ce%95%ce%94%ce%a1%ce%99%ce%9f,__%ce%92%ce%84_%ce%98EMA radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΟ 18ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ, Β΄ ΘEMA 2009-02-20T19:50:00-05:00 2009-02-20T19:50:00-05:00 ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΟ 18ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ

18 - 22 Φλεβάρη 2009

ΔΕΥΤΕΡΟ ΘEMA

EKTIMHΣEIΣ KAI ΣYMΠEPAΣMATA

AΠO TH ΣOΣIAΛIΣTIKH OIKOΔOMHΣH

ΣTON 20ό AIΩNA ME EΠIKENTPO THN ΕΣΣΔ

H ANTIΛHΨH TOY KKE ΓIA TO ΣOΣIAΛIΣMO

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΕΔΩ

]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/20/%ce%a0%ce%91%ce%9c%ce%95_%ce%a4%ce%b6%ce%ac%ce%bc%cf%80%ce%bf..._%ce%91%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bb%ce%b5%ce%b3%cf%8d%ce%b7_%cf%83%cf%84%ce%bf_%cf%83_%cf%86%ce%bf_%ce%9d%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%bb%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): ΠΑΜΕ Τζάμπο... Αλληλεγύη στο σ/φο Νικολόπουλο 2009-02-20T11:31:00-05:00 2009-02-20T11:31:00-05:00


ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ!

ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

ΑΝΥΠΑΚΟΗ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ!!!


Σκληρή αναμέτρηση στα "ΤΖΑΜΠΟ" του Πανεργατικού Αγωνιστικύ Μετώπου και των ταξικών δυνάμεων και αυτό το Σαββατοκύριακο! Κυβέρνηση και αστυνομία στην υπηρεσία της εργοδοσίας:

Ήθελαν οπωσδήποτε να κάνουνε συλλήψεις! Η αποφασιστικότητα "τσάκισε" το σχέδιο τρομοκρατίας τους:


Κάνει πλάτες στην εργοδοσία....η κατα τ'άλλα "τυφλή" δικαιοσύνη...


ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ! ΔΙΝΟΥΜΕ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥ "ΤΖΑΜΠΟ"...


Ο συνάδελφος Νίκος Νικολόπουλος, νέος εργαζόμενος, μέλος του ΚΚΕ, απολύθηκε στις αρχές του χρόνου για 2η φορά επειδή δεν υπάκουσε στις εντολές της εργοδοσίας να μην απεργήσει το Δεκέμβρη, να μην δρα μέσα στο χώρο εργασίας του, να μην είναι η φωνή του Συνδικάτου Εμποροϋπαλλήλων σε έναν χώρο εργασίας όπου η εκμετάλλευση και η καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων κυριαρχεί και σπάει κόκκαλα. Η εργοδοσία τρομοκρατεί επειδή ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙΤΑΙ από την οργάνωση των εργατών, φοβίζει γιατί ΦΟΒΑΤΑΙ και ΞΕΡΕΙ ότι η συλλογική διεκδίκηση και η ταξική συνείδηση είναι το αντίπαλο δέος στο νόμο του κέρδους, της ζούγκλας...

Ο Νίκος απειλήθηκε, εκβιάστηκε από μπράβους της εργοδοσίας με μαφιόζικο τρόπο! Του κούνησαν μπροστά στα μάτια του 50.000 ευρώ για να τα δεχτεί και να μπορούν να συκοφαντήσουν μετά το συνδικάτο και τα μέλη του στους εργαζόμενους. ΔΕΝ ΤΑ ΔΕΧΤΗΚΕ! Τον απείλησαν με αναφορές για το σπίτι του, για τις δουλειές της οικογένειάς του αλλά δεν λύγισε και τους είπε με νόημα ότι δεν τα βάζουν με έναν εργαζόμενο αλλά με ΟΛΟΥΣ και ότι πλέον θα έχουν να κάνουν με το Συνδικάτο και το ΠΑΜΕ....κι έτσι έγινε!

Η στάση του να γίνει παράδειγμα! Η ταξική αλληλεγγύη και η αποφασιστικότητα για την επαναπρόσληψή του ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ!

Ο καθένας μας μπορεί καταδικάζοντας την πολιτική που θεριεύει τα κέρδη και την εργοδοτική τρομοκρατία, τα κόμματα που την υλοποιούν, να δώσει ένα μεγάλο χαστούκι στην εργοδοσία του ΤΖΑΜΠΟ!
]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/19/%ce%97_%ce%a3%ce%9f%ce%92%ce%99%ce%95%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%97_%ce%95%ce%9d%ce%a9%ce%a3%ce%97__%ce%9c%ce%95%ce%a4%ce%91_%ce%a4%ce%9f_%ce%98%ce%91%ce%9d%ce%91%ce%a4%ce%9f_%ce%a4%ce%9f%ce%a5_%ce%a3%ce%a4%ce%91%ce%9b%ce%99%ce%9d(%ce%a4%ce%bf%cf%85_%ce%9b%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b7_%ce%97%ce%bb%ce%b9%ce%ac%ce%ba%ce%b7) radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Η ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ(Του Λευτέρη Ηλιάκη) 2009-02-19T12:58:00-05:00 2009-02-19T12:58:00-05:00 ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ

Επιμέλεια Λευτέρη Ηλιάκη
(Προέδρου ΠΕΑΕΑ Κρήτης)

Το 1953 ο υπουργός των Εξωτερικών των ΗΠΑ Φόστερ Ντάλλες δηλώνει επίσημα «ότι οι ΗΠΑ θα καταβάλουν κάθε νόμιμή (!) προσπάθεια για την απελευθέρωση των λαών, που ζουν υπόδουλοι υπό το κομμουνιστικό καθεστώς….».
Η δήλωση αυτή οδήγησε αμέσως σχεδόν, σε μια υστερική δίωξη και καταδίκη πολλών επιστημόνων, που εργάζονταν στα κέντρα πυρηνικών ερευνών, για δήθεν «…πολεμική κατασκοπία υπέρ της Σοβιετικής Ένωσης…». Τότε καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε το ζεύγος Ρόζερμπεγκ που προκάλεσε παγκόσμια αντίδραση. Αυτή η εγκληματική υστερία άρχισε να μεταδίδεται και σε άλλες χώρες του καπιταλιστικού στρατοπέδου. Ο Γερμανός καγκελάριος Αντενάουερ δήλωσε στα μέσα του Απρίλη 1953, «…η ασφάλεια της Γερμανίας, για την αντιμετώπιση του σοβιετικού κινδύνου, βασίζεται αποκλειστικά στο στοκ των ατομικών βομβών των ΗΠΑ…».
Αλλά και στο Ισραήλ άρχισε να εντείνεται η αντικομμουνιστική υστερία, γεγονός που ανάγκασε τη Μόσχα να διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις μαζί του.
Αποκορύφωμα της αντικομμουνιστικής υστερίας αποτέλεσε η δήλωση του προέδρου των ΗΠΑ Αϊζανχάουερ που σε πολιτικό του λόγο τόνισε ότι «…θα ελευθερώσουμε όλους τους λαούς που στενάζουν κάτω από τον σοβιετικό δεσποτισμό.
Φυσικό ήταν, ύστερα από τέτοιες προκλήσεις και απειλές, η σοβιετική κυβέρνηση, με εισήγηση του ίδιου του Στάλιν, να θεσπίσει μέτρα για την πάταξη της εσωτερικής, αντιπολίτευσης των αντιφρονούντων και, φυσικά, των κατασκόπων και δολιοφθορέων που, με τη μεταπολεμική χαλάρωση των μέτρων επαγρύπνησης, είχαν κατορθώσει να διεισδύσουν στον κρατικό και κομματικό μηχανισμό της χώρας. Αυτά τα μέσα σε αρκετές περιπτώσεις στράφηκαν και εναντίον αθώων, λόγω του επικρατήσαντος κλίματος αστάθειας και οξύτητας στη διεθνή και εσωτερική πολιτικοστρατιωτική κατάσταση.
Στις 5 του Μάρτη του 1953 πέθανε ο Στάλιν από εγκεφαλικό επεισόδιο, σύμφωνα με τη γνωμάτευση των θεράποντων ιατρών του.
Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε πολύ μεγάλη συγκίνηση στο σοβιετικό λαό που τον θεωρούσε ως ενσαρκωτή της νίκης κατά του φασισμού, δημιούργησε όμως και πολλές υποψίες ως προς τα αίτια του θανάτου του. Η άποψη, που υποστηρίχτηκε από πολλούς, ότι ο θάνατος του προκλήθηκε με επέμβαση του ιατρικού του περιβάλλοντος, δεν φαίνεται απίθανη. Κι αυτό γιατί όπως αποδείχτηκε αργότερα, μερικά από τα μέλη που αποτέλεσαν το προεδρείο του Υπουργικού Συμβουλίου ανήκαν στη λεγόμενη «εσωτερική αντιπολίτευση» η οποία αποτελείτο από παλαιούς τροτσκιστές και μπουχαρινικούς ως κι από άτομα που λάβαιναν απ΄ ευθείας εντολές από τις αμερικανικές υπηρεσίες κατασκοπείας. Σ΄ αυτό το νέο προεδρείο είχαν εκλεγεί ο Μαλέγκωφ, ως πρόεδρος και οι Μπερια, Γκαγκάνοβιτς, Μολότωφ και Μπουλγάνιν ως πρώτοι αντιπρόεδροι.
Με εξαίρεση, ίσως, του Μολότοφ και του Μαλένκωφ οι υπόλοιποι και ιδιαίτερα ο Μπέρια ήταν μυημένοι στην αντισταλινική συνωμοσία. Η άνοδος τέτοιων αντισοβιετικών στοιχείων, αλλά και πολλών άλλων, όπως π.χ. του Χρουστσώφ, στα ανώτατα αξιώματα του κόμματος και του κράτους υπήρξε, όπως βεβαιώνεται από νεότερους σχολιαστές, «…αποτέλεσμα της χαλάρωσης των μέτρων επαγρύπνησης κατά τη διάρκεια του μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου….».
Και η χαλάρωση αυτή οφείλεται, εν μέρει, και στον ίδιο το Στάλιν, ο οποίος, με σκοπό να διατηρήσει την ενότητα του σοβιετικού λαού κατά τη διάρδκεια της γερμανικής εισβολής, είχε προχωρήσει σε «παραχώρηση ελευθεριών, που θεωρούνταν ως μη αποδεκτές σε μια περίοδο κρίσιμης εμπόλεμης κατάστασης…», χωρίς να λάβει υπόψή του την συνεχώς αυξανόμενη ισχύ της παγκόσμιας αντίδρασης των καπιταλιστικών χωρών.
Η κρίση ανάμεσα στα μέλη του νέου προεδρείου του Υπουργικού Συμβουλίου ξέσπασε λίγες μέρες μετά την συγκρότησή του με τον εξαναγκασμό του Μαλέγκωφ να παραιτηθεί και να αντικατασταθεί από το Χρουστσώφ.
Την ίδια αυτή εποχή αρχίζει και η κλιμακωτή άνοδο του Χρουστσώφ στα ανώτατα κομματικά και κρατικά κλιμάκια της Σοβιετικής Ένωσης, ο οποιος δεν ευθύνεται μόνο για την αποσταλινοποίηση αλλά και για τη μετέπειτα πολιτική του Γκορμπατσόφ και, τελικά, για τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.
Στις 10 Ιούλη 1953 καταγγέλλεται ο Μπέρια ως πράκτορας ξένων δυνάμεων που εκτός των άλλων προσπάθησε να διαλύσει το Κομμουνιστικό Κόμμα και να επαναφέρει στη χώρα το καπιταλιστικό σύστημα.
Στις 23 Δεκέμβρη του 1953 ο Μπέρια και έξι συνένοχοί του δικάστηκαν και εκτελέστηκαν, η σπείρα του, όμως, δεν εξαρθρώθηκε και συνέχισε, ανενόχλητη το εγκληματικό της έργο με πρωτεργάτη του Χρουστσώφ.
Μια απρογραμμάτιστη πολιτική εφαρμώστηκε δήθεν για την ανάπτυξη του βιοτικού επιπέδου του λαού και την αύξηση των καταναλωτικών αγαθών, κατά απομίμηση της πολιτικής των καπιταλιστικών χωρών και οδήγησε τελικά σε καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος χωρίς κανένα πρακτικό όφελος.
Στο μεταξύ συνεχίζονταν, τόσο εκ μέρους των ΗΠΑ όσο και της Βρετανίας, οι πάσης φύσεως προκλήσεις και απειλές (έμμεσες και άμεσες) προς τη Σοβιετική Ένωση. Στις 26 του Μάρτη 1954 οι Αμερικανοί εκτοξεύουν μια καινούργια υδρογονοβόμβα στον Ειρηνικό, για να ερευνήσουν, δήθεν, το ρόλο των πυρηνικών ακτινοβολιών στο περιβάλλον και τα έμβυα όντα, ενώ ο ίδιος ο Ντάλλες δηλώνει ότι οι ΗΠΑ είναι υποχρεωμένες να επέμβουν στην Ινδοκίνα, σε βοήθεια των Γάλλων που κινδύνευαν από τη δράση των κομμουνιστών Βιετ Μίνχ.
Παρά την αντίδραση του Ήντεν, αλλά και πολλών Αμερικανών πολιτικών οι ΗΠΑ επεμβαίνουν στο Βιετνάμ και μάλιστα μετά την αποχώρηση των Γάλλων από την περιοχή.
Το Γενάρη του 1955 παραιτείται ο Μαλέγκωφ ως πρόεδρος του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΣΕ, με αντιπρόεδρο το Χρουστσόφ ο οποίος γίνεται ουσιαστικά ο ρυθμιστής της πολιτικής της ΕΣΣΔ. Μεταξύ των πρώτων ενεργειών του περιλαμβάνεται η συνθήκη ειρήνης με την Αυστρία, η αποκατάσταση φιλικών σχέσεων με την Αυστρία, η αποκατάσταση φιλικών σχέσεων με τη Γιουγκοσλαβία και το άνοιγμα των συνόρων με τις δυτικές χώρες. Είναι φανερό, όμως, ότι όλες αυτές οι ειρηνικές ενέργειες του Χρουστσώφ (σε μια περίοδο έντονης αντικομμουνιστικής και αντισοβιετικής δραστηριότητας των Δυτικών) συνετέλεσαν από τη μια μεριά στο να αυξηθεί η διείσδυση πρακτόρων στη χώρα και από την άλλη στο να ενθαρρύνεται η εσωτερική αντιπολίτευση και οι ολίγοι νοσταλγοί του καπιταλιστικού καθεστώτος. Ιδιαίτερα η εσπευσμένη απόφαση που πάρθηκε στις 15 Αυγούστου, για την υπογραφή της συνθήκης με την Αυστρία, το Δεκέμβρη 1955 άφησε ακάλυπτα τα σύνορα του Ανατολικού κόσμου, μια που η Σ.Ε. δέχτηκε να αποσύρει πρόωρα όλες τις στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής από το αυστριακό έδαφος, παρά τα όσα είχαν συμφωνήσει όλοι οι σύμμαχοι που είχαν λάβει μέρος στον αντιναζιστικό πόλεμο.
Βέβαια όλες αυτές οι ειρηνιστικές ενέργειες και τα ανοίγματα προς τον έξω κόσμο έπρεπε κάποτε να γίνουν, όχι όμως «εν μια νυχτί» και χωρίς να ληφθούν οι ανάγκες διασφάλισης του καθεστώτος και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας.
Στις 25 του Μάη του 1955 ο Χρουστσώφ επισκέπτεται το Βελιγράδι και απευθύνεται προς το στρατάρχη Τίτο με τα λόγια: «θέλω να εκφράσω τη λύπη της Σοβιετικής Κυβέρνησης γι΄ αυτά που έχουν συμβεί ανάμεσα στις δυο χώρες κατά την εποχή του Στάλιν…». Σαν να αγνοούσε ο Χρουστσώφ ότι ο Τίτο υπήρξε ο πρώτος κομμουνιστής ηγέτης που έθεσε εν αμφιβόλω τη μαρξιστική πολιτική και στράφηκε σε συνέχεια προς την φιλελεύθερη σοσιαλδημοκρατία, με όλα τα επακολουθήσαντα δεινά, (όπως αποδείχτηκε αργότερα) για την ίδια του τη χώρα.
Στις 14 Φλεβάρη του 1956, κατά την έναρξη του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ σε μια ανεπίσημη έκθεσή του ο Χρουστσώφ αναφέρεται στο Στάλιν με τα λόγια «… Ο Στάλιν υπήρξε ένας τύραννος που προκάλεσε μεγάλα δεινά τόσο στη χώρα του και στο λαό του όσο και στην ίδια την ιδεολογία του κομμουνισμού. Καιρός είναι να απαλλαγούμε από την προσωπολατρία του…».
Οι σύνεδροι, είτε επειδή δεν θεώρησαν σοβαρές τις δηλώσεις του Χρουστσώφ, είτε από φόβο ή συμφέρον δεν αντέδρασαν όσο θα ΄πρεπε, πιστεύοντας ότι τα λόγια του δεν θα ήταν ποτέ δυνατό να οδηγήσουν, τελικά, σε ανατροπή του καθεστώτος και του ίδιου του κράτους της Σοβιετικής Ένωσης.
Συνεργάτης του Χρουστσώφ την περίοδο αυτή ήταν το παλαιό μέλος του Πολιτικού Γραφείου, Μικογιάν ο οποίος μιλώντας στο συνέδριο καταφέρθηκε εναντίον του Στάλιν.
Η θέση του Χρουστσώφ για την προσωπολατρία δεν είχε αντίκτυπο μόνο στη Σ.Ε. αλλά και σε άλλες χώρες του σοσιαλιστικού στρατοπέδου, όπου οι διάφοροι αναθεωρητικοί σοσιαλιστικής προέλευσης υιοθέτησαν χωρίς καμιά επιφύλαξη τις απόψεις του Χρουστσώφ. Στην Ελλάδα π.χ. καταδικάζεται από το ΚΚΕ ο Ζαχαριάδης και η πολιτική του, στην Ουγγαρία δικαιώνεται ο Ιμρε Νάγκυ, ο αρχηγός της αντισοβιετικής εξέγερσης, και επανεγγράφεται στον Ουγγρικό Εργατικό Κόμμα.
Ο αντισταλινισμός του Χρουστσώφ εκδηλώνεται την ίδια εποχή και με μια καθαρώς προδοτική και αντισοβιετική πράξη με την υπογραφή εσπευσμένα μια συνθήκης ειρήνης με την Ιαπωνία που συνοδεύεται από την επιστροφή στην Ιαπωνία μιας ομάδας νησιών, που αποτελούσαν ρωσική κτήση, μαζί με τις Κορίλες και Σαχαλίκη.
Όλες αυτές οι ενέργειες του Χρουστσώφ δεν βρήκαν σύμφωνους μερικούς συνεργάτες του, όπως οι, Μολότωφ, Καγκάνοβιτς, Μαλένκωφ, Βοροσίλωφ και Μπουλκανιν που αρχικά τον είχαν υποστηρίξει πιστεύοντας στην ανάγκη των μεταρρυθμίσεων και στην κατάργηση της προσωπολατρείας.
Η κατά βάθος αντικομμουνιστική πολιτική του Χρουστσώφ καλύπτεται την περίοδο αυτή από ορισμένες στρατιωτικοτεχνικές επιτυχίες, που επισκιάζουν ουσιαστικά τις διώξεις στελεχών και τις συνεχείς αποκλίσεις από τη λενινιστική γραμμή.
Δυο νέα, κοσμοϊστορικά γεγονότα έρχονται να αμβλύνουν, λίγο αργότερα, την κακή εντύπωση που είχε αρχίσει να προκαλεί στο σοβιετικό λαό η πολιτική του Χρουστσώφ: Η εξαπόλυση δυο τεχνιτών δορυφόρων στο διάστημα και η πρώτη ειρηνική εφαρμογή της ατομικής ενέργειας στη ναυπηγική. Ο γνωστός διεθνώς Σπούτνικ ένα και σπούτνικ δυο με τη σκυλίτσα τη Λάικα και η καθέλκυση του μεγάλου ατομικού παγοθραυστικού Λένιν, με αυτονομία κίνησης, διαρκείας κίνησης ενός έτους.
Στις 27 του Γενάρη του 1958 ο Χρουστσώφ πετυχαίνει και το διορισμό του ως προέδρου και του Υπουργικού Συμβουλίου και γίνεται παντοδύναμος. Πρώτη του πράξη μετά το διορισμό του, υπήρξε η απόφαση για «…μονομερή κατάπαυση όλων των πυρηνικών πειραμάτων..» σαν δείγμα καλής θέλησης προς τις ΗΠΑ απόφαση που έμεινε σε ισχύ πάνω από ένα χρόνο και έδωσε έτσι τη δυνατότητα στις ΗΠΑ να συνεχίσουν τις έρευνες και τα πειράματα, ιδιαίτερα στον τομέα των ατομικών θερμοπυρηνικών όπλων γεγονός που επέτρεψε στην Αμερική να προηγηθεί και πάλι της Σοβιετικής Ένωσης με άμεσο κίνδυνο για την επιβίωση της ίδιας της ΕΣΣΔ. Σε συνέχεια υπογράφει τον ίδιο χρόνο μια προξενική και εμπορική συμφωνία με την Ομοσπονδιακή Γερμανία, παρά τις αντιρρήσεις των κομματικών και κρατικών αρχών των σοσιαλιστικών χωρών τις Ανατολικής Ευρώπης και της Κίνας, αλλά και πολλών σοβιετικών παραγόντων.
Ενδεικτική υπήρξε μια δήλωση του Ουγγρασοβιετικού Συνδέσμου, σύμφωνα με την οποία «…δεν είναι επιτρεπτό ένα σοσιαλιστικό κράτος να λαμβάνει μονομερώς αποφάσεις σχετικά με τις πολιτικοοικονομικές σχέσεις του με κράτη του καπιταλιστικού στρατοπέδου…. Αυτό αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο για την ενότητα των κομμουνιστικών και εργατικών κομμάτων…. Το κόμμα που υιοθετεί τέτοιες αποφάσεις είναι δογματικό και σεχταριστικό και δεν μπορεί παρά να χάσει κάθε επαφή με τις μάζες….».
Η αντισταλινική μανία του Χρουστσώφ έφτασε στο σημείο να αλλάξει, όχι μόνο η ονομασία της πόλης «Στάλινγκραντ» σε «Βόλγκογκραντ», αλλά και το μνημείο των πεσόντων κατά την ιστορική ομώνυμη μάχη (στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας) φέρει τη γραφή Volgograd! Είναι όμως σε όλους γνωστό ότι τα ιστορικά τοπωνύμια αναφέρονται με το όνομα που είχαν την εποχή που έλαβε χώρα κάποιο συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός, και όχι με το τυχόν νεότερο όνομα.
Κατά την έναρξη του 21ου Συνεδρίου του Κόμματος, προτείνει την υιοθέτηση νέων μέτρων για την οικονομική ανάπτυξη της ΕΣΣΔ, με βάση την προηγμένη τεχνολογία των δυτικών χωρών. Έτσι πετυχαίνει να εγκριθούν διάφορα καθαρώς αντικομμουνιστικά μέτρα, όπως η αύξηση της επιτρεπόμενης ακίνητης ιδιωτικής περιουσίας, η ίδρυση ιδιωτικών επιχειρήσεων εμπορικής και βιομηχανικής δραστηριότητας, η υπό όρους ανάληψη έργων από ξένες εταιρείες, με αντίστοιχη επένδυση ξένων κεφαλαίων κλπ.
Εισηγείται, επίσης, την πλήρη φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος, με τα λόγια: «…Για μας σοσιαλιστική δημοκρατία σημαίνει απεριόριστη ανάπτυξη της ατομικής πρωτοβουλίας, και δραστηριότητας του κάθε πολίτη με, παράλληλα, περιορισμό της κρατικής επέμβασης στον οικονομικό τομέα…. Ακόμα, σοσιαλιστική δημοκρατία σημαίνει, για μας, κράτος χωρίς πολιτικούς κρατούμενους….». Επαναφέρει έτσι, για να πετύχει στην εφαρμογή του απώτερου σκοπού του, σε διάφορες κρίσιμες θέσεις όλα τα παλαιά στοιχεία (ηγέτες ή απλά μέλη) της τροτσκιστικής και μπουχαρινικής αντίδρασης, που είχαν απομακρυνθεί από τις θέσεις τους, είχαν δικασθεί για αξιόποινες πράξεις (όπως για ενεργό ή παθητική συνεργασία με τον εχθρό, κατά τη διάρκεια του μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου).
Η διάβρωση του κομμουνιστικού καθεστώτος συνεχίστηκε από τον Χρουστσώφ, χωρίς διακοπές, ως το 1970 με ποικίλους τρόπους, αλλά κυρίως αφενός με την κατασυκοφάντηση της σταλινικής εποχής και, αφετέρου, με την υιοθέτηση όλο και περισσοτέρων μεταρρυθμίσεων (με καθαρώς σοσιαλδημοκρατική τάση), με την προώθηση πάσης φύσεως αντιδραστικών στελεχών στις ανώτερες και ανώτατες κρατικές και κομματικές θέσεις, με τη χαλάρωση τη πολιτικής επαγρύπνησης, με τη συνεχή εισροή ξένων κεφαλαίων (που ευνόησαν τη δημιουργία μιας νέας αστικής τάξης) και με την ευρύτατη προβολή των ξένων προτύπων της καπιταλιστικής κοινωνίας (ιδιαίτερα των Ηνωμένων Πολιτειών).
Φυσικό επακόλουθο υπήρξε η συνέχιση της ίδιας πολιτικής και από τους διαδόχους του, ώσπου εμφανίζονται, στο τέλος, ο Γκορμπατσώφ και ο Γέλτσιν, που διαλύουν κυριολεκτικά το σοβιετικό κράτος και οδηγούν τον λαό σε μια τέλεια εξαθλίωση…

Πηγές: Μήπως είχες δίκιο ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς του Δημήτρη Π. Κρέμου. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/18/%ce%a3%cf%85%ce%bd%ce%ad%ce%b4%cf%81%ce%b9%ce%bf_%ce%91%ce%9d%ce%a4%ce%95%ce%a0%ce%99%ce%98%ce%95%ce%a3%ce%97%ce%a3 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Συνέδριο ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ 2009-02-18T23:18:00-05:00 2009-02-18T23:18:00-05:00 Με το στόχο της ισχυροποίησης του ΚΚΕ, της δράσης του για την ανασύνταξη του εργατικού, γενικότερα του λαϊκού κινήματος και της αντεπίθεσής του, ξεκινάει σήμερα τις εργασίες του το 18ο Συνέδριο του ΚΚΕ. Μετά από μια μακρά εσωκομματική διαδικασία, που, όμως, συνδυάστηκε με πλατιά πολιτική δράση μέσα στο λαό, το Κόμμα, πιο ώριμο και ατσαλωμένο πολιτικά, ιδεολογικά, οργανωτικά, θέτει τους στόχους για το επόμενο διάστημα. Στόχους, που προωθούν την αντιμονοπωλιακή αντιιμπεριαλιστική γραμμή πάλης μέσα στους εργαζόμενους, στους αυτοαπασχολούμενους μικροεπαγγελματίες, στη μικρή και μεσαία αγροτιά, στη νεολαία.Το ΚΚΕ σε αυτό το συνέδριο, όμως, δεν κάνει μόνον αυτό. Ταυτόχρονα με τις Θέσεις για το Σοσιαλισμό, την κριτική εκτίμηση για τη σοσιαλιστική οικοδόμηση κυρίως στην ΕΣΣΔ και τις αιτίες της αντεπαναστατικής ανατροπής της, θέλει να εμπλουτίσει τη δική του αντίληψη για το σοσιαλισμό. Είναι γι' αυτό, που στο 18ο Συνέδριο υπάρχει μεγάλο διεθνές ενδιαφέρον και συμμετέχουν αντιπροσωπείες από 90 αδελφά Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα και Κινήματα από όλο τον κόσμο. Η διεθνής απήχηση του συνεδρίου έγκειται και σε αυτή του τη διάσταση, ότι ανοίγει, μελετά και διευρύνει τη συζήτηση για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό.Το ΚΚΕ προβάλλει την πρότασή του για αντεπίθεση σε όλα τα μέτωπα, μέσα στο κίνημα, πρώτα και κύρια, της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, ανεβάζοντας το ίδιο τον πήχη της απαιτητικότητας από τα στελέχη και μέλη του. Δε μένει στην περιγραφή των προβλημάτων, ψάχνει τις αιτίες, τις εξηγεί ταξικά και καλεί την εργατική τάξη και τα σύμμαχα στρώματα να ανασυγκροτήσουν το κίνημά τους, να οργανώσουν τη συμμαχία τους και να παλέψουν για να ικανοποιηθούν όλες οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες. Και για να έχει αυτός ο αγώνας προοπτική, δεν μπορεί παρά να συγκρούεται με τα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό και να θέτει στόχο, η εξουσία όχι να αλλάξει διαχειριστή, αλλά τάξη, δηλαδή να έρθουν στην εξουσία η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της, οι παραγωγοί όλου του κοινωνικού πλούτου, τον οποίο στο σημερινό εκμεταλλευτικό σύστημα καρπώνονται οι καπιταλιστές.

Η δράση του Κόμματος και η προγραμματική διέξοδος του άλλου δρόμου ανάπτυξης που προτείνει, η πάλη για τη σοσιαλιστική - κομμουνιστική προοπτική δένονται άρρηκτα στο σύνθημα - κάλεσμα της ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ.

Φυσικά, το ΚΚΕ δεν παραπέμπει τη λύση των σημερινών οξυμένων προβλημάτων των λαϊκών στρωμάτων, για το μεροκάματο, τις συντάξεις, την Παιδεία, την Υγεία, τη στέγη, την Κοινωνική Πρόνοια, το δικαίωμα στον Πολιτισμό, την αναψυχή, στο μέλλον. Δρα μέσα στο λαό σήμερα, μπροστάρης, για να διεκδικήσει ο ίδιος τα δικαιώματά του επιθετικά, σε ρήξη με την πολιτική των μονοπωλίων, κόντρα στα ιδεολογήματα που πλασάρουν άλλες πολιτικές δυνάμεις για «να βάλουν όλοι πλάτη για να ξεπεραστεί η κρίση», για «δίκαιη αναδιανομή του πλούτου». Δρα μέσα στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, οικοδομεί σχέσεις αλληλεγγύης, σεβασμού, με στόχο να δυναμώσει η κοινή δράση, στην κατεύθυνση της κατάκτησης ενιαίας στρατηγικής απέναντι στην ενιαία στρατηγική του ιμπεριαλισμού, με σταθερό μέτωπο στον οπορτουνισμό που μπαίνει ανάχωμα στην επαναστατική πάλη.

Ολόκληρη η εισήγηση της ΚΕ του ΚΚΕ στο 18ο Συνέδριο 18 - 22 Φλεβάρη 2009 ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/17/18%ce%bf_%ce%a3%cf%85%ce%bd%ce%ad%ce%b4%cf%81%ce%b9%ce%bf_%ce%9a%ce%9a%ce%95,_%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%af%ce%b3%ce%b5%ce%b9_%cf%84%ce%b9%cf%82_%cf%80%cf%8d%ce%bb%ce%b5%cf%82_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%a3%ce%ae%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b1... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): 18ο Συνέδριο ΚΚΕ, ανοίγει τις πύλες του Σήμερα... 2009-02-18T00:51:00-05:00 2009-02-18T00:51:00-05:00
Ολα έτοιμα για το 18ο Συνέδριο, όπου σήμερα ξεκινούν οι εργασίες του, παρουσία εκατοντάδων εκλεγμένων αντιπροσώπων, εκπροσώπων 90 Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων και Εθνικοαπελευθερωτικών Κινημάτων (η ΕΡΤ με τις υποβίβασε σε 78 και ελπίζουμε να ήταν λάθος αν και πολύ αμφιβάλουμε) από όλο τον κόσμο, καθώς και εκατοντάδων προσωπικοτήτων της κοινωνικοπολιτικής ζωής του τόπου.
Με τη μεγαλύτερη εδώ και πολλά χρόνια συμμετοχή Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων, Εθνικοαπελευθερωτικών Κινημάτων το ενδιαφέρον για το Συνέδριο χτυπάει κόσκκινο, ας μη ξεχνάμε ότι ένα από τα δύο θέματα είναι οι εκτιμήσεις και τα συμπεράσματα για τη σοσιαλιστική οικοδόμηση του 20ού αιώνα.
Στη συζήτηση για το σοσιαλισμό έγινε ένα σημαντικό βήμα στη συνένωση της θεωρητικής και πρακτικής δουλειάς. Αποδείχτηκε ότι η υπόθεση της μελέτης του σοσιαλισμού δεν είναι υπόθεση κάποιων επιστημόνων, είναι πριν από όλα όλων των μελών του Κόμματος.

ΤΟ ΚΚΕ ΠΙΟ ΙΣΧΥΡΟ ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΑΛΛΟΤΕ ΑΠΟΔΕΙΧΝΕΙ ΠΩΣ ΤΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΑΝΟΙΓΟΝΤΑΣ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ.
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ...
]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/16/%ce%94%ce%b9%ce%b1%cf%81%ce%ba%ce%ad%cf%82_%ce%a3%ce%a5%ce%9d%ce%ad%ce%b4%cf%81%ce%b9%ce%bf_-_%ce%94%ce%b9%ce%b1%cf%81%ce%ba%ce%ae%cf%82_%ce%9f%ce%a0%ce%9f%cf%81%cf%84%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Διαρκές ΣΥΝέδριο - Διαρκής ΟΠΟρτουνισμός 2009-02-16T12:10:00-05:00 2009-02-16T12:10:00-05:00 Στο διαρκές συνέδριο που έληξε προχτές βγάλανε και πρόγραμμα το οποίο υπερψηφίστηκε απ' τους συνέδρους σε ποσοστό 81,5% ενώ τα υπόλοιπα ήταν λευκά.
Σύμφωνα με μερίδα αστικών ΜΜΕ ο ΣΥΝ κατέληξε στο συμπέρασμα πως η "συνθήκη του Μαάστριχτ" είναι κακή. Φυσικά κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν έγινε αλλά με αυστηρότητα ο πρόεδρος του ΣΥΝ εγκάλεσε ορισμένους - ελάχιστους - ομιλητές στο Διαρκές Συνέδριο, που ζήτησαν να κάνει το κόμμα τους μια γενναία αυτοκριτική για την υπερψήφιση της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Στην ομιλία του στο τέλος των εργασιών, ο Αλ. Τσίπρας αποκατέστησε τα πράγματα, λέγοντάς τους: «Τα θεμέλια της Ευρώπης τα οποία δε συγκροτήθηκαν από κάποιες ουδέτερες αποφάσεις, αλλά από Συνθήκες οι οποίες είχαν νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση και χαρακτήρα. Από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ το 1992 ως σήμερα. Δεν πετάμε τίποτα στον Καιάδα. Ούτε τις αποφάσεις μας, ούτε τα υπέρ και τα κατά μας»!
Για εκείνη τη "μερίδα του ΣΥΝ" που ακόμα και η συνθήκη του ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ σε ένα μελλοντικό συνέδριο καταψηφιστεί, δεν πρέπει να ξεχνούν με τίποτα τον οχετό που έριχναν στο ΚΚΕ επειδή την είχε καταψηφίσει. Στο διαρκές συνέδριο τους, το πρόγραμμα που περίμενε ένα χρόνο τελικά παρουσιάστηκε και υπερψηφίστηκε. Για όσους πιστεύουν ότι ίσως κάποτε αποτινάξουν από πάνω τους το πολιτικό ατόπημα της υπερψήφισης της συνθήκης του ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ μάλλον "πλανόνται πλάνην οικτρά", εξάλλου με χέρια και με πόδια είναι υπέρ της ΕΕ.
Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ως ανάχωμα έχει ένα άγχος πως θα γκρεμίσει το ΚΚΕ και διαρκώς αυτο - αποκαλύπτεται. Απ' τη μια οι του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ βρίζουν και χυδαιολογούν το ΚΚΕ τους φίλους , οπαδούς μέλη και στελέχη του ακόμα και τους ψηφοφόρους του εγκαλώντας τους για την εγκληματική ιδεολογία του και απ' την άλλη ζητούν συνεργασία ως αριστεροί συγγενείς, με το σκεπτικό ότι έχουν "αποτινάξει" από πάνω τους την παιδική ασθένεια του 1991 -1992.
Την έχουν αποτινάξει όμως; Γιατί σε πρόσφατες και κατά περιόδους δηλώσεις τους ακόμα και οι "υπέρμαχοι" της λανθασμένης επιλογής του 1992, (όπως η ηγετική ομάδα του "αριστερού ρεύματος"), έχουν δηλώσει περήφανοι για το ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ, τελικά θέλει τόλμη μα καθόλου αρετή να είσαι και με τον "αρχιφύλαξ και με το χωροφύλαξ".
Είναι αυτοί που μισούν όσο τίποτα άλλο σε αυτό τον κόσμο το ΚΚΕ, τον Μαρξισμό - Λενινισμό, γι αυτό μιλούν όλη την ώρα για το Στάλιν και βαφτίζουν κινήματα του τύπου σχολής Φρανκφούρτης (praxis)και αποθεώνουν τον Νόαμ Τσόμσκι.
Χτυπώντας το Στάλιν ξέρουν πως χτυπούν το Λένιν, χτυπώντας την ΕΣΣΔ ακόμα και αυτή που ως πρωθυπουργούς είχε κάτι σοσιαλδημοκράτες τύπου Κοσίγκιν και για ηγεσία κάτι ανεκδιήγητους οπορτουνιστές φανατικούς αντικομμουνιστές και οπαδούς του Ν. Μπουχάριν, τύπου Γκορμπατσόφ. Κατά τον τρόπο αυτό χτυπούν με ιδιαίτερη μανία το ΚΚΕ επειδή στο επικείμενο συνέδριο αποφάσισε να θέσει ως 2ο θέμα το ζήτημα του σοσιαλισμού και των βαθύτερων κοινωνικοοικονομικών αιτιών που οδήγησαν στις ανατροπές απ' τα πάνω προς τα κάτω το 1991. Γιατί το κάνει όμως με τόση μανία; Γιατί πολύ απλά θα αναγκαστεί στο μέλλον να συρθεί για μια ακόμη φορά σε εικονική αυτοκαταδίκη των πράξεων του. Να αποφασίσει έστω εικονικά ότι έκανε λάθος και να "δώσει άφεση αμαρτιών" που αυτός φόρτωσε σε κάτι που δεν πιστεύει και δεν ανέχεται(το σοσιαλισμό). Δε θέλει να σκεφτεί καν την μελέτη μιας εποχής που έχει καταραστεί μετά βδελυγμίας. Αλήθεια πόσο εύκολο θα είναι να καταδικάσουν μια ακόμη ανακοίνωση τους, όπως αυτή του 1991 όταν υποστέλλονταν η σημαία της ΕΣΣΔ και μιλούσαν για τις επερχόμενες νέες μέρες της παγκόσμιας ειρήνης σταθερότητας κοκ;
Έχουν κάνει τη "σταλινολογία" ζήτημα πρώτης γραμμής και έχουν αναγάγει τον επιστημονικό αντιΚΚΕδισμό σε επίσημη ιδεολογία τους μιας και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ως ανάχωμα συνεχώς οπισθοχωρεί και ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα.
Παράλληλα με τον αντιΚΚΕδισμό, (ο οποίος ανταγωνίζεται επάξια αυτό της "Ε") έχουν αναγάγει τον πολιτικό καιροσκοπισμό σε βασική διεργασία επιβίωσης τους.
Να δείτε που στο τέλος (στο απώτερο μέλλον) αν δεν έχουμε διάσπαση στο ΣΥΝ. Το "δεξιό" τμήμα του πάει στο ΠΑΣΟΚ, (αν αυτό ξανά - χάσει τις εκλογές, που για μας δεν είναι απίθανο), ένα άλλο θα ζητήσει τη συνέχιση της λειτουργίας του με σκοπό την ενσωμάτωση στο ΠΑΣΟΚ δια της τεθλασμένης για να φτιάξουν λίγο αργότερα το αντινεοφιλεύθερο μέτωπο ανατροπής της ΝΔ. Φυσικά το τρίτο και βασικότερο κομμάτι θα ενσωματωθεί στο ΣΥΡΙΖΑ, θέλοντας να αποτινάξει όλες τις "ρετσινιές" του παρελθόντος και κυρίως του ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ, για να γίνει πιο σκληρό και μεγάλο ανάχωμα πάνω το άρμα της αποκαθαρμένης αριστεράς, ζητώντας τι άλλο απ' την ξεπερασμένη ιστορικά και χρεοκοπημένη ενότητα της "αριστεράς", απ' το 1958 που φυσικά το 24,4% ήταν και η ταφόπλακα της καθώς τις κομματικές οργανώσεις του τιμημένου ΚΚΕ, είχαν φροντίσει οι οπορτουνιστές (σήμερα συνασπισμένοι) να τις διαλύσουν και φυσικά να αποφύγουν "όπως ό διάολος το λιβάνι" την ταξική ανάλυση της κοινωνίας ...
Σήμερα τα σχήματα δεξιά, κέντρο και αριστερά έχουν μόνο ιστορική αξία και εφόσον δεν ανταποκρίνονται στις βασικές αρχές τις "πολιτικής οικονομίας", δεν ανταποκρίνονται και στην εποχή που το μεγάλο κεφάλαιο επιτίθεται με κάθε τρόπο, μέσο και λυσσαλέα στην εργατική τάξη και τους συμμάχους της.
Σήμερα ειδικά ο όρος αριστερά πέραν του ότι είναι ξεπερασμένος χρησιμοποιείται και "εκ του πονηρού" το μοναδικό πραγματικό δίλημμα "η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες" το κρύβει έντεχνα κάτω απ' το χαλί με πλαστές θεωρίες τύπου η γενιά των 600-700 η 800 ευρώ. Ο "πολιτικός" όρος εκτός του ότι είναι η "κολυμβήθρα του Σιλωάμ" για να περισώσει την ταξική φύση του μονοπωλιακού καπιταλισμού και να αποκαθάρει (απ' την αριστερά των οπορτουνιστών) τη "λαίλαπα" του Μαρξισμού - Λενινισμού και το δρόμο για το σοσιαλισμό λειτουργεί και αποπροσανατολιστικά, είναι μια κατευθυνόμενη αυταπάτη που πρέπει να τελειώσει.
Στην αριστερά των οπορτουνιστών χωράνε τα πάντα. Απ' τη σχολή της Φραγκφούρτης, η του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (Μαξ Χορκχάιμερ, Τέοντορ Αντόρνο και Γιούργκεν Χάμπερμας) που επηρεάστηκαν απ' το Γιουγκοσλαβικό περιοδικό praxis, (το οποίο μεταξύ άλλων διαπραγματεύονταν την αυτοδιαχείριση), τη σχολή της πρώιμης σοσιαλδημοκρατίας του Μπέρνσταϊν, στη σχολή της "τεχνοκρατικής θεωρίας" που ξεχωρίζει τις σχέσεις παραγωγής απ' την τεχνολογία, τη σχολή του αναθεωρητή Λούκατς, την "αστική θεωρία" (του Κάρλ Μάνχαϊμ), και τις θεωρίες της κοινωνικής αρμονίας(Φρέντερικ Μπαστιά - Τζον Στιούαρτ Μιλ),των τριών παραγωγικών συντελεστών(Σε ζαν Μπαπτίστ), του κοινωνικό κράτους και του κοινωνικού αποκλεισμού κλπ (Τ.Α. Μάρσαλ), μαζί με τους όλους τους παραπάνω μπαίνει ως σφήνα κάθε λογής αντιμαρξιστική θεωρία που παρουσιάζεται ως νέα δροσερή και "αριστερή", όπως οι μικροαστικές των Νοάμ Τσόμσκυ. Όλες αυτές άλλοτε ονοματίζονται και άλλοτε όχι.
Είναι "ηλίου φαεινότερον", ότι χωρίς τις ονοματοδοσίες της σχολής της κάθε θεωρίας, ο αποπροσανατολισμός που ανακατεύει τα πάντα αρκεί να προσδώσει τη συνείδηση της κοινωνικής συναίνεσης στα πλαίσια του "όλοι οι καλοί χωράμε".
Όμως οι κεντρικές πολιτικές επιλογές του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ είναι συγκεκριμένες και η πολιτική της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ σε αυτή τη συνθήκη στηρίζονται, άσε που και πάλι θα γλυκοκοιτάζουν την "ΠΑΣΟΚΑΡΑ" κάνοντας της προτάσεις σύγκλισης και επανόρθωσης στο παλιό "καλό" ΠΑΣΟΚ του 1981.
Και τότε πάλι στην τέχνη του εφικτού θα κάνουν άλλα 4 συνέδρια μέσα σε 8 χρόνια αν συνεχίσουν να υπάρχουν και αν δε καθαγιάζουν τις τάσεις θα δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα.
Χτες το πρωί ο Χουντής αυτό έκανε και ως γνήσιος συνασπιμένος(η ανιστόρητος θα ήταν, η ξέρει πολύ καλά ιστορία για να τη διαστρεβλώσει) είπε πως ο ΣΥΝ είναι πολυτασικός γιατί δεν είναι κόμμα τύπου Τσαουσέσκου, με δικτατορικά πρότυπα.
Η δε ξέρει η διαστρεβλώνει, να του θυμίσουμε πως το γαλλικό τηλεοπτικό κανάλι TF1, τρεις μήνες μετά το Δεκέμβρη του 1989, απέδειξε πως η Τιμισοάρα ήταν δική της προβοκάτσια σε σχεδιασμό και ανάπτυξη, άσε που ο Τσαουσέσκου τα είχε καλά με την τότε δύση και με τον Ευρωκομμουνισμό.
Ακόμα και να γίνονταν Κ.Κ., ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, θα ήταν τύπου ΚΚΕ(εσ), (άστε που δεν θέλουν κάτι τέτοιο)και πάλι δεν θα υπήρχε καμία προϋπόθεση συνεργασίας με ένα τέτοιο φορέα, μιας και όλοι που αυτοί που χτες και σήμερα απαρτίζουν το ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, πρωταγωνίστησαν στη διάλυση του ΚΚΕ και αυτό δεν αλλάζει το θέλουν δεν το θέλουν.

Ρ.Κολλεκτίβα

ΥΓ* Διαβάστε για το Κατίν και όχι μόνο, τη μια μοναδική και πραγματική ιστορική αλήθεια εδώ.


]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/13/Homo_Stalinus radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Homo Stalinus 2009-02-13T11:44:00-05:00 2009-02-13T11:44:00-05:00 Τι ωραίο ντοκιμαντέρ αυτό που παρουσίασε η ΝΕΤ στις 9/2/2009; Η οποία (πάντοτε πρωτοπορεί, πρωτοστατεί και πρωταγωνιστεί) δια μέσου της "σοβαρότητας" - "αντικειμενικότητας" που τάχατες τη διακρίνει μιας και οι εν λόγω βιτρίνες της αποτελούν μια πολύ μεγάλη κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Εκεί χωράνε κάθε είδους ψέμματα ανακατεμένα με ανοησίες και μάλιστα μεγατόνων. Να πούμε εδώ πέρα πως το ντοκιμαντέρ δεν ήταν ένα πασπαρτού από μονταρισμένα αποφθέγματα των εκπομπών του Δημοσθένη(που πάει για την 6η), αλλά μια παραγωγή του άλλου "σοβαρού μελετητή της ιστορίας" του History Channel με τον τίτλο «Αναζητώντας τέρατα: Ο δολοφόνος πιθηκάνθρωπος της Ρωσίας»
Ξέραμε πως ο Στάλιν εκτός από δικτάτορας ήταν και αιμοσταγής δολοφόνος, έτσι τον παρουσιάζουν όλες οι αποχρώσεις των αστικών ΜΜΕ και πολιτικών φορέων απ' τους "Βούτσηδες" έως και τους "Α(η)δώ(ό)νιδες".
Αυτό που δε γνωρίζαμε ήταν ότι ο αιμοσταγής δολοφόνος ήταν και συνάδελφος του Μένγκελε(δηλαδή γενετιστής και μάλιστα χειρότερος απ' τον τελευταίο).
Φυσικά μέσα απ' το "αντικειμενικό ντοκιμαντέρ" ξεδιπλώνεται με κάθε μεγαλοπρέπεια η προσωπικότητα ενός "σχιζοφρενή" δολοφόνου που μετατρέπεται σε πολιτικό "αφεντικό" μιας μεγάλης χώρας και πραγματοποιεί ραδιουργίες και ίντριγκες σε όλα τα επίπεδα(φτιάχνει ακόμα και πιθηκανθρώπους) και απ' ότι μαθαίνουμε θα έχουμε και συνέχειες και με άλλου είδους σημαντικές "ανακαλύψεις".
Στο σημείωμα της ΝΕΤ (που πήραμε απ το άρθρο του Γρ. Τραγγανίδα" στο Ριζοσπάστη της 31/1/2009) και το βάζουμε ολόκληρο αναφέρεται: «Το 2006, η εφημερίδα New York Times αποκάλυψε ότι ο Σοβιετικός Ιωσήφ Στάλιν είχε το μοχθηρό σχέδιο να δημιουργήσει τέρατα από διασταύρωση ανθρώπων με πιθήκους. Το ντοκιμαντέρ ταξιδεύει στη Ρωσία για να ανακαλύψει αν αυτό ήταν αλήθεια και πόσο προχώρησε η υλοποίησή του (...) Μια πραγματική ιστορία (σ.σ.: άρα, πάει το "αν ήταν αλήθεια") που θυμίζει τα πειράματα του Φρανκενστάιν».
«Μπρρρρρρρρρρ, "Παναγία μου"» , όπως θα έλεγε ο κάθε λογής τρομοκρατημένος μικροαστός, μέσα στα πλαίσια των συνειρμών που του δημιουργούν και που έχουν ως στόχο μονίμως, το πιο χαμηλό υπογάστριο των πιο πρωτόγονων "συγκινήσεων".
Να πούμε εδώ πέρα, ότι ο κοσμοπολιτισμός το ζήτημα αυτό το διαχειρίζεται με επιστημονικό τρόπο διαμέσου της βιομηχανίας του θεάματος και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία. Αφήνει τις βρομιές του με αόρατες λοβοτομές στο πίσω μέρος του εγκεφάλου των θαυμαστών του και όχι μόνο σε αυτούς. Πετάει την πιο χυδαία και παντελώς άσχετη με την πραγματικότητα πολεμική μόνο στο σοσιαλισμό σε όλα τα επίπεδα. Φυσικά όχι μόνο σε αυτό που γνωρίσαμε αλλά σε κάθε σοσιαλισμό, με φανταστικές ιστορίες τρόμου που στο μέλλον θα λειτουργήσουν σα τροχοπέδη για κάθε σκέψη στροφής προς αυτό.
Εφόσον η προωθούμενη "βλακεία" έχει φτάσει σε αυτό σημείο και μάλιστα με τη βοήθεια "επιστημολογικών" μεθόδων , λέμε να δώσουμε μερικές ιδέες ακόμα στους κυρίους αυτούς, που στα εργαστήρια κατασκευής αντικομουνιστικών "ντοκουμέντων", φτιάχνουν προσωρινούς βαστάζους για τον ιμπεριαλισμό παρουσιάζοντας τους ως μνημεία "εγκυρότητας", "αντικειμενικότητας", αλλά κυρίως της μοναδικής ολοκληρωμένης και τελικής ιστορικής αλήθειας, (οι οποίες αποτελούν τη μοναδική αλήθεια και δεν επιδέχονται ούτε καν την υποψία αμφισβήτησης της, αλλά οι πηγές της είναι κατά βάθος μόνο στη φαντασία των δημιουργών της) διαστρεβλώνοντας την ιστορική αλήθεια κατά 360 μοίρες.
Λοιπόν ο Στάλιν είναι υπεύθυνος όχι μόνο για τους πιθηκανθρώπους, αλλά για κάθε κακό στραβό και ανάποδο που συνέβη, συμβαίνει και θα συμβεί στο μέλλον.
Γράψτε παλληκάρια μας: Είναι υπεύθυνος για την καταστροφή της Αμαζονίας, του φαινόμενου του Θερμοκηπίου, του πολέμου σε Ιράκ και Αφγανιστάν, για την καταστροφή του Τσάλεντζερ κατά τη διάρκεια της εκτόξευσης του.
Είναι αυτός που ξεκίνησε τους Καρχηδονιακούς πολέμους, έκαψε τη Ρώμη, ενώ αποτέλεσε δάσκαλος του Τζένκινς Χαν, του Αττίλα, του Ταμερλάνου, του Ιησού του Ναυή, του Μπαρμπαρόσα και φυσικά αυτός που έκανε τους Σεισμούς και το τσουνάμι στην Ν.Α. Ασία, γιατί κατά Λιακόπουλο είναι Νεφιλίμ, είναι αθάνατος και ζει ακόμα στην Έρημο Τάκλα Μακάν...Αυτές τις παραπάνω ανοησίες δε θα μας κάνει καμία εντύπωση αν τις δούμε να προβάλλονται σε ντοκιμαντέρ και μάλιστα σύντομα έχοντας για πηγή τα "χάλκινα βιβλία"....

Ρ.Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/08/%ce%97_%ce%b1%cf%86%ce%b5%cf%81%ce%b5%ce%b3%ce%b3%cf%85%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1_%cf%84%cf%89%ce%bd_%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%ae%cf%83%ce%b5%cf%89%ce%bd radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Η αφερεγγυότητα των δημοσκοπήσεων 2009-02-08T13:10:00-05:00 2009-02-08T13:10:00-05:00 Δε θα μιλήσουμε για την ψαλίδα που ανοιγοκλείνει στις ευρωεκλογές και το αντίστροφό(δηλαδή το ίδιο πράγμα) όταν πρόκειται για τις εθνικές εκλογές.
Δεν μας αφορά αν το ΠΑΣΟΚ είναι πρώτο κόμμα και στις τρεις μετρήσεις, ο Κώστας Καραμανλής ο καταλληλότερος Πρωθυπουργός ενώ δεν υπάρχει αυτοδυναμία...
Τι ερωτήματα έχουν ανακαλύψει οι δημοσκόποι και οι κατά παραγγελία δημοσκοπήσεις τους εδώ και δώδεκα χρόνια και πως γίνεται οι διαφορές στη μεταξύ τους σχέση να έχουν ειδικά στα "μικρά κόμματα" τέτοιες αποκλίσεις; Ειδικά αυτή της "Αυγούλας" είναι από μόνη της ενδεικτική και ξεκινάμε με αυτή.
Πριν όμως ξεκινήσουμε οι "κακές γλώσσες" για τις δημοσκοπήσεις που έχουν παραγγείλει κάποια αστικά κόμματα και διαρρέουν προς τα έξω άλλα λένε και για ευρωεκλογές και για εθνικές, για αυτό θα μιλήσουμε στο τέλος.

Δημοσκόπηση "Αγούλας":Στη μέτρηση της Μέτρον Ανάλυσις για την Κυριακάτικη Αυγή, η διαφορά των δύο μεγάλων κομμάτων στο 3,6%, με τη ΝΔ να συγκεντρώνει 27,6%, το ΠΑΣΟΚ 31,2%, το ΚΚΕ 7,1%, ο ΣΥΡΙΖΑ 7,3%, ο ΛΑΟΣ 4,2% και οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ 3,8%.
Στις ευρωεκλογές η διαφορά των δυο κομμάτων πέφτει στη μια μονάδα, με τη ΝΔ να συγκεντρώνει 26,5%, το ΠΑΣΟΚ 29%, το ΚΚΕ 6,7% ο ΣΥΡΙΖΑ 8,2%, ο ΛΑΟΣ 5% και οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ 3%.
Εδώ φυσικά δεν κρατήθηκαν ούτε τα προσχήματα κοιτάξτε από μόνοι(ες) σας το "γελοίον του πράγματος" ΚΚΕ και Οικολόγοι στις Ευρωεκλογές χάνουν 0,4 και 0,8 αντιστοίχως, που στις ευρωεκλογές, αν και για μας εδώ και μερικά χρόνια δεν υπάρχει ούτε εκεί χαλαρή ψήφος...
Ε ρε τι κάνει η κεντροαριστερά και διαμέσου των κατά παραγγελία δημοσκοπήσεων αυτοαποκαλύπεται;
Όταν την άνοιξη και το καλοκαίρι αποκαλούσαμε το ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, δημοσκοπικό απόβαρο του μεικτού βάρους Βενιζελικών(ΠΑΣΟΚ) και αυτών, μας έλεγαν τα δικά τους, τώρα που το ωφέλιμο φορτίο του 23% ήρθε στα φυσιολογικά πάλι το φορτώνουν παραπανίσια κιλά. Είναι που είναι παράταξη της τάξης του 5,9 -7,1 για τις εθνικές και τις ευρωεκλογές σύμφωνα με τις μη δημοσιεύσιμες δημοσκοπήσεις που έχουν τα αστικά κόμματα, πάνε να το "ξεμπιελώσουνε" το όχημα της Κουμουνδούρου με τα 9,2; Για μας φυσικά στην πραγματικότητα δεν είναι ούτε για το 2,8 - 3,2%, αλλά υπάρχουν και οι ενισχύσεις απ' την Χ. Τρικούπη ούτως ώστε να υπάρχει σε μόνιμη βάση το παραμύθι της μεγάλης αριστεράς, που είναι παραμύθι του ΠΑΣΟΚ, αλλά πρεσβέυει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ καλύτερα και με "περισσότερο" αντιΚΚΕ πάθος. Δεν πάει που δεν πάει πολιτικά - ιδεολογικά κλπ του παίζουν και άλλους χτύπους οι φίλοι και σύμμαχοι τους του ΠΑΣΟΚ εκδοτικά συγκροτήματα. Εκτός και αν ακόμα υπολογίζουν πως ο δοκιμαστικός σωλήνας του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ότι θα αποτελέσει όχημα για τη "μεγάλη αριστερά", όπως θέλει και σχεδιάζει το ΠΑΣΟΚ, από το 1996, αλλά υπολογίζουν χωρίς τον ξενοδόχο, γιατί το 2009 δεν είναι 1956 και αυτά τα σχήματα δεξιά, κέντρο και αριστερά δεν υπάρχουν πια.....
Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της MRB για τον Ελεύθερο Τύπο το ΠΑΣΟΚ έχει προβάδισμα 3,9 ποσοστιαίων μονάδων με τη ΝΔ να συγκεντρώνει στην πρόθεση ψήφου ποσοστό 28,6%, το ΠΑΣΟΚ 32,5%, το ΚΚΕ 7,2%, ο ΣΥΡΙΖΑ 7,8%, ο ΛΑΟΣ 4,7%, με την αδιευκρίνιστη ψήφο να ανέρχεται στο 15%.
Στις ευρωεκλογές η διαφορά από το 3,9 πέφτει στο 2,8 και το Ευρωκοινοβούλιο είναι πεντακομματικό. Για τις ευρωεκλογές η ΝΔ συγκεντρώνει ποσοστό 27,5%, το ΠΑΣΟΚ 30,3%, το ΚΚΕ 7,8% ο ΣΥΡΙΖΑ 9,4%(αν και εδώ υπάρχει γέλιο τουλάχιστον δεν υπάρχει μείωση ποσοστού του ΚΚΕ), ο ΛΑΟΣ 5,3% και οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ 3,5%.
Στην δημοσκόπηση της Κάπα Reaserch που δημοσιεύει το Βήμα της Κυριακής η διαφορά μεταξύ Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ είναι 3,5 μονάδες με τη Ν.Δ. να συγκεντρώνει ποσοστό 28,9%, το ΠΑΣΟΚ 32,4%, το ΚΚΕ 7,7% ο ΣΥΡΙΖΑ 7,3%(πάλι κρατάνε το ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ όρθιο), ο ΛΑΟΣ 4,2% και οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ 3,3%.
Στην πρόθεση ψήφου για τις ευρωεκλογές η διαφορά πέφτει κι άλλο στο 2,1%, με τη ΝΔ να συγκεντρώνει το 27,7%, το ΠΑΣΟΚ 29,8%, το ΚΚΕ 8,2%, ο ΣΥΡΙΖΑ 8,4%(εδώ τα πράγματα είναι κάπως πιο φυσιολογικά και είναι πιο φυσιολογικά γιατί ξέρουν πότε θα φουσκώσουν και πότε όχι τα ποσοστά αυτών που θέλουν γιατί πλησιάζουν και οι ευρωεκλογές και δεν θέλουν να χάσουν τα αυγά και τα πασχάλια), ο ΛΑΟΣ 4,5% και οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ 3,9%.
Πάμε στο δια ταύτα Εδώ και πολλά χρόνια είναι "τοις πάσι γνωστό", πως οι δημοσκοπήσεις είναι μηχανισμός κατεύθυνσης της κοινωνική συνείδησης και φυσικά μια μέθοδος αποπολιτικοποίησης του περιεχομένου της πολιτικής, φυσικά οι γνώμες των ψηφοφόρων δεν είναι τόσο ευμετάβλητες μην τρελαθούμε δηλαδή με τα δημοκοπικά ασανσέρ που μας παρουσιάζουν πότε το γιουβέτσι κοκορέτσι και το αντίστροφο.
Επίσης είναι γνωστό πως υπάρχουν πολλές δημοσκοπήσεις που παραγγέλνουν τα αστικά κόμματα η οποίες μένουν στα συρτάρια η αξιοποιούνται αναλόγως, δηλαδή με βάση αυτές πάμε σε έκτακτες εκλογικές αναμετρήσεις και φυσικά έχουν μικρότερη δόση ασανσέρ γιατί τις θεωρούν κατά βάση εκτιμήσεις.
Με βάση τα παραπάνω, όσο και να θέλουν να κρύψουν κάτω απ' το χαλί την πραγματικότητα, όπως οι μηχανισμοί τους την καταγράφουν, διαρρέουν πράγματα συνεχώς, όπως το ζήτημα - προβοκάτσια του ΛΑΟΣ, για το Γερμανό βγήκε το καλοκαίρι γιατί το ΚΚΕ είχε ξεπεράσει το 11% χωρίς την αναγωγή εκείνη την περίοδο και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ που οι δημόσιες δημοσκοπήσεις τον παρουσίαζαν στο 13% δεν είχε στις "εσωτερικές" δημοσκοπήσεις των αστικών κομμάτων ούτε το 8%.
Μετά τις κινητοποιήσεις των αγροτών απ' τα γραφεία των βουλευτών των 2 "μεγάλων παρατάξεων"(γιατί δεν είναι κόμματα, παρατάξεις είναι δηλαδή πολλά κόμματα "εν τη ενώσει"), λένε αυτά και για εκλογές και για ευρωεκλογές που όπως έχουμε ξαναπεί δεν έχουν πλέον και μεγάλες διαφορές,(δεν υπάρχει εδώ και χρόνια χαλαρή ψήφος).
ΠΑΣΟΚ από 31.5-33,2%, ΝΔ 30-32%, ΚΚΕ 7,92-8,24%, ΣΥΝ 5,92 -7,1%, ΛΑΟΣ 3,1-3,3% , Οικολόγοι 2,7 - 3,0%.
Οι φωνές του Χρυσοχοϊδη τελικά και το καμπανάκι που χτυπάει στο ΠΑΣΟΚ και οι οποίες δημοσιοποιήθηκαν δεν είναι εκτός πραγματικότητας.
Όμως για όλους αυτούς, πίσω έχει η αχλάδα την ουρά και για όσους απεργάζονται εδώ και χρόνια την "πολιτική καθίζηση" του ΚΚΕ, όπως κατά περιόδους έχουν εκστομίσει στα κομματικά τους όργανα οι κατά περιόδους αρχηγοί του Συνασπισμού, απ' τον Κωνσταντόπουλο, τον Αλαβάνο, τον Τσίπρα, αλλά και στις τοπικές τους οργανώσεις, είναι μια πολιτική αυταπάτη με οπορτουνιστική χροιά...

Ρ.Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/06/%ce%a3%ce%bf%cf%86%ce%bf%ce%ba%ce%bb%ce%ae%cf%82_%ce%92%ce%b5%ce%bd%ce%b9%ce%b6%ce%ad%ce%bb%ce%bf%cf%82_(%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%9b%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b7_%ce%97%ce%bb%ce%b9%ce%ac%ce%ba%ce%b7) radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Σοφοκλής Βενιζέλος (του Λευτέρη Ηλιάκη) 2009-02-06T10:05:00-05:00 2009-02-06T10:05:00-05:00
Ο Σοφοκλής Βενιζέλος ήταν δευτερότοκος γιος του Ελευθερίου Βενιζέλου. Φοίτησε δημοτικό, Εληνικό και Γυμνάσιο στα Χανιά και σε ιδιωτικό στο εκπαιδευτήριο «Κοραής» στο Ηράκλειο. Μπήκε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1914, όταν ο πατέρας του ήταν πρωθυπουργός. Ονομάστηκε ανθυπολοχαγός πυροβολικού και στο Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε στο Μακεδονικό Μέτωπο. Εκλέχτηκε για πρώτη φορά το 1920 βουλευτής Χανίων, όταν απέτυχε ο πατέρας του στην Αθήνα και ηττήθηκε το κόμμα των Φιλελευθέρων. Ύστερα από την ήττα των Φιλελευθέρων ακολούθησε τον πατέρα του στο εξωτερικό, όπου εγκαταστάθηκε και παρέμεινε επί πολλά χρόνια, μετά τον πλούσιο γάμο του με την Κατερίνα Ζερβουδάκη.
Εκλέχτηκε βουλευτής στις εκλογές του 1936 και αναδείχθηκε σε συνέχεια στη διοίκηση του κόμματος των Φιλελευθέρων. Τη σταδιοδρομία του την εγκαινίασε με δήλωσή του σε αμερικάνικη εφημερίδα ενάντια στο σύμφωνο Φιλελευθέρων Παλλαϊκού Μετώπου που θα μπορούσε να αποτρέψει τις προσπάθειες για την εγκαθίδρυση της μεταξικής δικτατορίας. Αντίθετα βοήθησε με το ηθικό κύρος του την κίνηση συνταγματικής εκτροπής και άρχισε διαπραγματεύσεις με βασικούς παράγοντες της δικτατορίας ακόμα και με τον ίδιο το Μεταξά.
Στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου η εξόριστη ελληνική κυβέρνηση του Εμ. Τσουδερού, που εγκαταστάθηκε στο Κάιρο διόρισε τον Σοφοκλή Βενιζέλο στρατιωτικό ακόλουθο της ελληνικής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον. Με άδεια της αμερικανικής κυβέρνησης αναχώρησε από τις ΗΠΑ για τη Μέση Ανατολή και στις 7 του Μάη του 1943 διορίστηκε υπουργός Ναυτικών και Αεροπορίας της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης. Μετά την απελευθέρωση και όσο ζούσε ο Θεμιστοκλής Σοφούλης θα είναι υπαρχηγός ή συναρχηγός του κόμματος των Φιλελευθέρων Και αργότερα ηγέτης του ή ηγέτης μικρότερων φιλελευθεριζόντων Κομμάτων που είχαν απομείνει.
Σαν υπαρχηγός του κόμματος των Φιλελευθέρων ο Σ. Βενιζέλος δεν έκανε τίποτα για τη ματαίωση της επέκτασης στην Κρήτη του Εμφυλίου πολέμου αντίθετα οι βενιζελικοί βουλευτές στα Χανιά πρωτοστάτησαν στην απόκρουση των προτάσεων του ΕΑΜ αλλά και των άλλων δημοκρατικών οργανώσεων για την αποφυγή του αδελφοκτόνου σπαραγμού και στον τόπο μας.
Σύμφωνα με πληροφορίες που είχε το Αρχηγείο του Δημοκρατικού Στρατού Ν. Χανίων το συγκρότημα Λαμπράκη υποστήριζε την συγκρότηση μεραρχίας Κρητών εθελοντών το 1948, όπου θα εκκαθάριζε τη χώρα από το Δ.Σ. από τη Θράκη μέχρι το Ακρωτήρι του Ταινάρου. Και η απόφαση για τη συγκρότηση της Μεραρχίας θα ανακοινώνονταν στο μνημόσυνο του Ελευθερίου Βενιζέλου στις 18 του Μάρτη 1948. Για το σκοπό οργανώθηκε πομπή από τους πρεσβευτές στην Αθήνα των ΗΠΑ, Αγγλίας και Γαλλίας κι από άλλους παράγοντες υποστηρικτές του Βενιζέλου. Η συνοδεία που ξεκίνησε πανηγυρικά από το Λασήθι δέχτηκε απρόσμενα ένοπλη υποδοχή από ομάδα του Δημοκρατικού Στρατού στη θέση Σπηλιάρα, ανάμεσα στα χωριά Μπαμπαλί το Χάνι και Νιό-Χωριό. Έτσι το μνημόσυνο έγινε σιωπηρά και χωρίς βέβαια με ανακοίνωση για συγκρότηση της μεραρχίας και το τραπέζι τελικά στους συμμετέχοντες έγινε στο πολεμικό πλοίο που είχε φέρει το Σοφούλη και που είχε αγκυροβολήσει έξω από τα Χανιά.
Στις 15 Δεκέμβρη του 1949 ο Ν. Πλαστήρας ανακοίνωσε την ίδρυση του κόμματος «Προοδευτικοί Φιλελεύθεροι» που εξόργισε το Βενιζέλο και για τη χρησιμοποίηση του τίτλου «Φιλελεύθεροι» αλλά και για τη συνεργασία του Πλαστήρα με τον Τσουδερό, που θεωρούσε τοπικό πολιτικό, αντίπαλο του στην Κρήτη.
Στις εκλογές στις 5 του Μάρτη 1950, οι Φιλελεύθεροι του Βενιζέλου κέρδισαν 56 έδρες. Στις 22 του Μάρτη ο Βενιζέλος, ύστερα από τις συνηθισμένες του μανούβρες κατάφερε και σχημάτισε κυβέρνηση.
Στις 15 Απρίλη του ίδιου χρόνού οι Αμερικάνοι επέβαλαν στην ουσία το σχηματισμό νέας Κυβέρνησης με πρωθυπουργό το Ν. Πλαστήρα. Στις 17 Αυγούστου ενώ ο Πλαστήρας βρίσκονταν στη Θεσσαλονίκη, ο Βενιζέλος απέσυρε τους υπουργούς του από την κυβέρνηση με αποτέλεσμα τη πτώση της. Μετά δυο μέρες σχηματίστηκε κυβέρνηση από το Βενιζέλο και στις 23 Αυγούστου συμπληρώθηκε με τον Γ. Παπανδρέου ως αντιπρόεδρο. Στις 13 Σεπτέμβρη παραιτήθηκε η κυβέρνηση Βενιζέλου Παπανδρέου και σχηματίστηκε πάλι κυβέρνηση Βενιζέλου σε συνεργασία λαϊκών και Παπανδρέου η οποία όμως παραιτήθηκε στις 2 του Νοέμβρη του 1950, ύστερα από ένα μεγάλο οικονομικό σκάνδαλα που αποκαλύφθηκε σε βάρος προσωπικού και κομματικού φίλου του Κ. Τσαλδάρη. Σε συνέχεια σχηματίστηκε νέα κυβέρνηση, η 5η μετά τις εκλογές του Μάρτη υπό το Σ. Βενιζέλο και αντιπρόεδρο τον Γ. Παπανδρέου.
Στις 29 Οκτώβρη 1960 ο πρώην αρχηγός της ΕΟΚΑ στην Κύπρο, ύστερα από περιοδεία του στην Ελλάδα ίδρυσε Κόμμα με την επωνυμία «Κίνηση Εθνικής Αναδημιουργίας». Πολιτικοί κύκλοι της εποχής έκριναν ότι ο κυριότερος από τους συντελεστές που ενθάρρυνε το Διγενή Ακρίτα για δημιουργία κόμματος ήταν ο Σοφοκλής Βενιζέλος με την προσδοκία δημιουργίας πολιτικού φαινομένου με στυλοβάτη το κόμμα των Φιλελευθέρων.
Κυριότερος συνέταιρος του Σ. Βενιζέλου ήταν ο Γ. Παπανδρέου που συνεργάζονταν φανερά αλλά στα κρυφά υπονόμευε ο ένας τον άλλο. Και στις 20 Ιούλη του 1936 επισημοποιήθηκε η από μακρού σοβούσα μεταξύ τους διάσταση. Ο Παπανδρέου κατηγόρησε το Βενιζέλο ότι «επρόδωσε τον κοινό αγώνα». Από την πλευρά του ο Σ. Βενιζέλος μιλώντας στην Πάτρα απάντησε: «Πριν εκστομίσει παρόμοια φράση ο κ. Παπανδρέου θα έπρεπε να ενθυμηθεί ότι ολίγον προ των εκλογών του 1961 διεπραγματεύετο με την ΕΡΕ την από κοινού κάθοδο εις εκλογάς και την εν συνεχεία κυβερνητική συνεργασία».
Ο Σ. Βενιζέλος υπήρξε ένας συντηρητικός πολιτικός ακόμα και στα πλαίσια του καθεστώτος αστικής δημοκρατίας, αφού αλληθώριζε και σε φιλοδικτατορικές μορφές διακυβέρνησης της χώρας και συνεργάζονταν και με το λαϊκό κόμμα το πιο αντιδραστικό κόμμα εκείνης της περιόδου.

Λευτέρης Ηλιάκης ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/05/%ce%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd_%ce%bf_%ce%93%ce%ba%ce%b1%ce%b9%ce%bc%cf%80%ce%b5%ce%bb%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82_%ce%91%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%bc%ce%bc%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82_%ce%b3%ce%af%ce%bd%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9_%ce%bd%cf%84%ce%bf%ce%ba%cf%85%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%ad%cf%81.... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Όταν ο Γκαιμπελικός Αντικομμουνισμός γίνεται ντοκυμαντέρ.... 2009-02-05T10:47:00-05:00 2009-02-05T10:47:00-05:00 Όταν ο Γερμανός εργοδότης θέλει να αποτινάξει από πάνω του το ναζιστικό παρελθόν του καμιά φορά υιοθετεί τα όπλα του,(που είναι όπλα κατασυκοφάντησης και χυδαίου ψέματος).
Αυτό περικλείει πάμπολλους κινδύνους με πρώτο και καλύτερο την παραχάραξη της ιστορίας και τον ωμό αντικομμουνισμό που η ΕΕ και ειδικά η Γερμανικές πολυεθνικές του θεάματος εδώ και μια δεκαετία αναπαράγουν ανερυθρίαστα....
Σήμερα θα παραθέσουμε ένα παλαιότερο άρθρο μας που αφορά την παραχάραξη της ιστορίας και ήταν αποτέλεσμα ενός παλαιότερου ντοκιμαντέρ ανάλογης κατεύθυνσης από άλλο συνάδελφο και άλλο κανάλι σε σχέση με αυτούς που το αναπαρήγαγαν και αφορούσε άνάλογη φαιά προπαγάνδα....


Η ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗς ΙΣΤΟΡΙΑς ΚΑΙ ΤΟ ΑΟΥΣΒΙΤς

Η ιστορία μας διδάσκει πως το μεγαλύτερο ψέμα, μπορεί να διαφανεί ως η μεγαλύτερη αλήθεια,αρκει αυτός η αυτοί που μετατρέπουν το μεγαλύτερο ψέμα σεμια,αδιαμφησβήτη " αλήθεια",να τις φορέσουν το κατάλληλο προσωπείο. Ένα προσωπείο που όσο πιο πολλά χρόνια κρατήσει, όσο πιο ανθεκτικό είναι, όσο πιο πολύ αντέξει στο χρόνο τελικά, τόσο πιο πιστευτό θα γίνει στις λαϊκές μάζες, σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.Φυσικά καλύτερη συνταγή προσωπείου από τη λάσπη δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα, που όμως δεν είναι και τόσο ανθεκτική,γιατί ξεραίνετε και πέφτει παρασύροντας την ο άνεμος της ιστορίας. Συνήθως το ψέμα, έχει κοντό ποδάρι που λέει κι ο λαός μας. Και όσο πιο πολλές φορές επαναλαμβάνεται, τόσο πιο πολύ δείχνει πως δε γίνεται πιστευτό .
Πως όμως να γίνει πιστευτό; Όταν εδώ και 60 χρόνια το μεγαλύτερο μέρος των λαών της υφηλίου, και ο λαός μας ένα παραπάνω,γνωρίζει πως στρατόπεδα συγκέντρωσης υπήρχαν στην περίοδο του δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου και φτιάχτηκαν από τη χιτλερική Γερμανία, πως υπήρξαν και στη χώρα μας και συνεχίζουν να υπάρχουν και σήμερα από τους Αμερικανούς και Ευρωπαίους Ιμπεριαλιστές.
Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, δεν ανήκουν σε κάποιο σωφρονιστικό σύστημα. Ανήκαν και ανήκουν στη λογική που γέννησαν οι συνθήκες άμυνας και αντεπίθεσης του μεγάλου πολυεθνικού κεφαλαίου,όπως το περιβόητο "ιδιώνυμο" στην πατρίδα μας ,το "φασισμό" στην Ιταλία του Μουσολίνι,και το ναζιστικό Εθνικοσοσιαλισμό. Τη λογική των στρατοπέδων συγκέντρωσης,την επαναφέρει σήμερα ο ιμπεριαλισμός ,για να καθυποτάξει τους λαούς,και όσους δεν συμφωνούν με τις πολιτικές του σε μια χώρα,η σε πολλές μαζί.
Ο ιμπεριαλισμός όμως, δεν είναι κάτι που σχετίζεται μόνο με τη λογική των επεκτατικών πολιτικών και το γνωστό "imperium"της αρχαίας Ρώμης. Συγκεντρώνει τα πέντε στοιχεία, που ο Λένιν εξήγησε σε ένα από τα μεγαλειώδη έργα του, "ιμπεριαλισμός το ανώτατο και τελευταίο στάδιο του καπιταλισμού".
Ο ιμπεριαλισμός εκδηλώθηκε σε όλα του τα μήκη και πλάτη στη δεκαετία του σαράντα με το επίθετο του εθνικοσοσιαλισμού(η ναζισμού),και του φασισμού,που πολύ εύστοχα ο γραμματέας της τρίτης διεθνούς Γκιόργκι Δημητρώφ, είχε χαρακτηρίσει "ως την ανώτερη και πιο ανοιχτή μορφή τρομοκρατικής επίθεσης του κεφαλαίου εναντίον των λαών".
Ο ιμπεριαλισμός επαναλαμβάνει το εγχείρημα του ξανά,με το επίθετο του κοσμοπολιτισμού που είναι και αυτός φασισμός και μάλιστα πιο ξετσίπωτος,χωρίς τα ιδεολογήματα του Γιούντερ, του Κρίκ και του Ρόζενμπεργκ .Με τον "άξονα του κακού"όπως χαρακτηρίζει η κυβέρνηση των ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, και οι λοιπές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις να είναι στο στόχαστρο και να αποτελεί μέγιστο τροχοπέδη στην ίδια του την ανάπτυξη, να προετοιμάζει πολέμους και νέα στρατόπεδα συγκέντρωσης ακόμα και μέσα στις ίδιες του τις μητροπόλεις.Ο φασισμός δεν είναι κάποιο φυσικό φαινόμενο ούτε βεβαίως, γέννημα κάποιου « παράφρονα ». Αυτή εξέλιξη συνήθως βολεύει την ιδεολογική τη μήτρα της δικτατορίας των μονοπωλίων το κοσμοπολιτισμό, που πιστώνει τις πιο ανοιχτές τρομοκρατικές επιθετικές του μορφές,σε τάχατες "παρανοϊκούς" τύπους όπως ο Χίτλερ η σε τάχατες "βλάκες" όπως ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος.Η λογική αυτή δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο, από μια προσπάθεια συσκότισης της ιστορίας του χτες και του σήμερα και η προσπάθεια αναθεώρησης της μέσα από την πρόσφατη διάλυση της ΕΣΣΔ.
Είναι μια προσπάθεια ωραιοποίησης του καπιταλιστικού συστήματος στην ανώτερη μορφή του,η προσπάθεια Απόκρυψης, των γενεσιουργών οικονομικών-πολιτικών αιτιών και των κρίσεων μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα , που όσο πιο πολύ ανεβαίνει σκαλοπάτια ακόμα και σε αυτό το τελευταίο στάδιο του,τόσο πιο επιθετικός γίνεται στους λαούς, που δε διστάζει όχι μόνο να τους πολεμήσει με τα πιο ισχυρά και θανατηφόρα όπλα του, αλλά και όσους επιζήσουν σε περίπτωση ενός τέτοιου πολέμου,να είναι έτοιμος να τους κλείσει στα πιο απεχθή και πιο στυγνά στρατόπεδα συγκέντρωσης που πότε είναι το Άουσβιτς, πότε το Γκουαντάναμο και ποτέ οι φυλακές του Αμπου Γκραϊμπ.
Η απελευθερωτική προέλαση του Κόκκινου στρατού στο Άουσβιτς πριν 60 χρόνια εξαφανίζεται,και κάποιοι χαρακτηρίζουν τη βάση του τη Σοβιετική Ένωσή τη χώρα με τα τάχατες δικά της στρατόπεδα συγκέντρωσης που ο ίδιος ο Σολζενίτσιν (τον οποίο επικαλούνται) ,το 1993 σε μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα δήλωσε πως δεν υπήρξαν ποτέ όπως τα κατέγραψε,και πως ο ίδιος έτσι νόμιζε όταν έγραφε το γνωστό του βιβλίο "το αρχιπέλαγος των γκούλαγκ" .
Διαστρεβλώνουν την ιστορία και συγκρίνουν το σοβιετικό σωφρονιστικό σύστημα ,με τα κολαστήρια του Άουσβιτς του Νταχάου το Μπέλσεν,του Μαυτχάουζεν(όπου πάνω από 5.000.000 σοβιετικοί αιχμάλωτοι),μαζί με Ελληνες,Σέρβους,Πολωνούς, άλλους Ευρωπαίους και Ιουδαίους βασανίστηκαν και οι περισσότεροι απ'αυτούς πέθαναν.Συγκρίνουν τα κολαστήρια των ναζί με το σοβιετικό σωφρονιστικό σύστημα όπου πρώην κουλάκοι,μακρυνά μέλη της τσαρικής οικογένειας, λευκοφρουροί Ουκρανοί εθνικιστές ακόμα και μέλη της φιλοναζιστικής και εγκληματικής "Χαλιτσίνα"(γνωστοί για την εγκληματική δράση τους στον πατριωτικό πόλεμο),μέλη των Εσθονικών wafen ss που δε διέφυγαν στη Γερμανία η στη δύση,κάποιοι απ' αυτούς βγήκαν ,είτε μέλη και στελέχη του ΚΚΣΕ,είτε αναμορφωμένοι και μετανοιωμένοι για το παρελθόν τους.Ακόμα και σήμερα που ζουν κάποιοι απ' αυτούς ,(και δεν υπάρχει η Σοβιετική Ένωση φυσικά),δηλώνουν με πάσα ειλικρίνεια και εντιμότητα στα ντοκιμαντέρ που έχουν γυριστεί από έντιμους δημοσιολόγους πως δεν υπέστησαν καμιά βία,πως ,μορφώθηκαν και έγιναν ολοκληρωμένες προσωπικότητες στα Γκούλαγκ,τα οποία απ' ότι λένε οι εν λόγω πρώην "τρόφιμοι"τους δεν είχαν ούτε τοίχιση αλλά τελικά ήταν πόλεις απομακρυσμένες στο βορρά.
Στα λεγόμενα από την τσαρική εποχή Γκουλαγκ, το μόνο κοινό που απέμεινε επί της ΕΣΣΔ σε αυτά ήταν το όνομα γιατί οι μέθοδες,δεν ήταν πια οι ίδιες,δεν ήταν πια απάνθρωπες αλλά ότι ανθρωπιστικότερο έχει δει μέχρι σήμερα το σωφρονιστικό σύστημα ολόκληρης της ανθρωπότητας.
από εκεί,πέρασαν και τεράστιες προσωπικότητες όπως ο στρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης Κωνσταντίν Ροκοσόφσκυ.Ο εν λόγω ήταν ένας εκ' τον απελευθερωτών του Άουσβιτς και στρατάρχης του 2ου Ουκρανικού Μετώπου στην απελευθέρωση των λαών την 9η Μάη του 1945.
Όταν ρωτήθηκε από το BBC λίγο πριν το θάνατο του το 1968,για τους συνειρμούς που προέκυψαν μέσα του όταν μπήκε στο Άουσβιτς σε σχέση με τη Σιβηρία,είπε:"Οι μόνοι συνειρμοί που μπορώ να έχω,είναι πως στο Άουσβιτς μέρα με τη μέρα η ανθρωπότητα έκανε ένα ακόμα βήμα πέρα και απ' την κτηνοδία, νω στις φυλακές της χώρας μου,μέρα με τη μέρα η ανθρωπότητα ανέβαινε σκαλοπάτια ψηλότερα. Στα κολαστήρια της Πολωνίας και της Γερμανίας ανατρίχιαζες,αυτο που διάβαζες στα μάτια των νεκρών ζώντανων ήταν ο τρόμος,η απελπισία και ο θάνατος της αξιοπρέπειας. Ενώ στις φυλακές της Σιβηρίας που έκανα και εγώ,διάβαζες Τολστοϊ,μαθαινες τι σημαίνει θέατρο,πολιτισμός. Αναλφάβητοι γίνονταν καθηγητές πανεπιστημίου, λαμπροί επιστήμονες και τεχνολόγοι,κινηματογραφιστές,λογοτέχνες,απλοί εργάτες και από κτηματίες κουλάκοι συνεταιριστές αγρότες με παιδεία και ειδίκευση. Στα κολαστήρια του ποταμού Βιστούλα η ανθρωπότητα πέθαινε ενώ στο σωφρονιστικό μας σύστημα η ανθρωπότητα αναγεννιόταν."
Όλοι αυτοί που γράφουν για στρατόπεδα συγκέντρωσης και στη Δύση και στην πρώην Σοβιετική Ένωση,που μιλούν για "ολοκληρωτικά καθεστώτα"(στην επιστήμη της κοινωνιολογίας δεν υπάρχει τέτοιος όρος), το μόνο που προσφέρουν στο δρόμο για την ιστορική αλήθεια,πέραν της ημιμάθειας είναι η προβοκάτσια το ψέμα και οι καλές υπηρεσίες στον Ιμπεριαλισμό .
Τιμή στη μνήμη των θυμάτων του Άουσβιτς, όπως και όλων των θυμάτων του αντιφασιστικού αγώνα, ακόμα και των βασανισμένων Ελλήνων αγωνιστών στους τόπους εξορίας,των κολαστηρίων της Γιούρας,του Αϊ Στράτη, της Μακρονήσου,εκεί που πετούσαν ανθρώπους και γάτες μέσα σε δεμένα τσουβάλια στη θάλασσα, σημαίνει πρώτα απ όλα αγώνες του λαού κατά των αιτιών και των δυνάμεων που οδήγησαν στην γένεση του φασισμού και την αναπαραγωγή του στις σημερινές συνθήκες ως την κατάργησή τους.
Τιμή στα θύματα των τόπων εξορίας όπως το Αουσβιτσς,που απελευθέρωσε ο τιμημένος κόκκινος στρατός σημαίνει αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας,ανάδειξη των αιτιών που προξενούν το φασισμό και το ναζισμό,κατάργηση των των λευκών κελιών της Τουρκίας και του Ισραήλ,του Αμπού Γκράϊμπ και του Γκουαντανάμο (που δεν είναι Αμερικανική βάση όπως της Σούδας,αλλά Αμερικανικό έδαφος,να 'ναι καλά ο Μπατίστα που υπόγραφε αποικιοκρατικές συμβάσεις).Τιμή στη μνήμη των θυμάτων του Αόυσβιτς,σημαίνει πως βάζοντας στην ίδια μοίρα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, με το ανώτερο έως και σήμερα εποικοδόμημα που υπήρξε μέχρι σήμερα στην ανθρωπότητα που έδωσε πάνω από 20.000.000 κορμιά για να καταργηθεί ο φασισμός είναι ύβρης αν όχι συνειδητό έγκλημα για όλη την ανθρωπότητα!!!

Ράδιο Κολλεκτίβα.

Όσον αφορά το ζήτημα του ενλόγω ντοκυμαντέρ παραθέτουμε τμήμα άρθρου και σύνδεσμο του άρθρου του Ν. Μπογιόπουλου απ' το σημερινό Ριζοσπάστη που μας βρίσκει 100% σύμφωνους.

Το Κατίν, ο Γκαίμπελς και ο «Αλφα»

Το «στόρι» είναι γνωστό εδώ και 65 χρόνια: «Οι δολοφόνοι Μπολσεβίκοι και ο αιμοδιψής Στάλιν που το 1940 εκτέλεσαν 20.000 Πολωνούς αιχμαλώτους αξιωματικούς». Υπάρχει όμως κάτι, που μας αφορά όλους, και είναι τούτο: Για πρώτη φορά στην ελληνική τηλεόραση, η προπαγάνδα του Γκαίμπελς γύρω από την υπόθεση του Κατίν, σε συνδυασμό με τα ψέματα του γιελτσινικού καθεστώτος μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, βρήκαν τέτοια ανταπόκριση και τέτοια προθυμία να παρουσιαστούν σαν «αλήθεια». Το γεγονός ότι ο τηλεοπτικός σταθμός «Αλφα», που ενστερνίστηκε τους ισχυρισμούς της (ναζιστικής) Γερμανίας, ανήκει πλέον σε γερμανικά κεφάλαια, ενδεχομένως να είναι άσχετο. Πάντως, το καταγράφουμε...

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ

ΕΠΙΣΗΣ ΔΕΙΤΕ ΤΟ POST(ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ) ΑΠ' ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ "BAZOMA"
 ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/04/%ce%9f%ce%b9_%ce%91%ce%b3%cf%81%ce%bf%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82_%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%bf%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%b7_%ce%b3%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%bc%ce%ae_%cf%80%ce%ac%ce%bb%ce%b7%cf%82_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%a0%ce%91%ce%a3%ce%a5 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Οι Αγροτικές κινητοποιήσεις και η γραμμή πάλης της ΠΑΣΥ 2009-02-04T10:33:00-05:00 2009-02-04T10:33:00-05:00 Επιλέξαμε (όχι τυχαία φυσικά) να μην γράψουμε τίποτα για την "απόβαση"(όπως την ονόμασαν στελέχη της ΝΔ στα Χανιά, ξεχνώντας εσκεμμένα ότι και αυτοί συνέβαλαν σε αυτό πετώντας τη μπάλα στην εξέδρα και εκατοντάδες χημικά και πολύ περισσότερο ξύλο από τα ΜΑΤ) των συμπατριωτών μας αγροτών στην Αθήνα.
Επιλέξαμε να είμαστε στο δρόμο και να συμπαρασταθούμε έμπρακτα στα δίκαια αιτήματα τους στην πλατεία της Δημοτικής Αγοράς μαζί με την ΠΑΣΥ, βάζοντας και το ζήτημα της ΚΑΠ, που μόνο αυτή βάζει.
Οι αγρότες της Κρήτης στην πλειοψηφία τους περιορίστηκαν στα κελεύσματα της ΓΕΣΑΣΕ και των τεσσάρων Ομοσπονδιών του νησιού που είναι ΠΑΣΟΚοκρατούμενες, δηλαδή πραγματοποίησαν αιτήματα μακρυά απ' τις αιτίες που προέρχεται η φτώχεια τους και η φυγή τους από την ίδια τους τη γη, την ΚΑΠ, βγάζοντας λάδι την Ε.Ε.
Αυτό ήθελαν και το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ και τα στελέχη του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, που περιφέρονταν γύρω απ' αυτούς με το σύνθημα "ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ", θα είδατε προφανώς τον βουλευτή Χανίων του ΠΑΣΟΚ κ.Σκουλάκη στο you tube που δήλωνε και αγρότης και "κομμουνιστής", όταν έπεσε δυστυχώς γι' αυτόν πάνω σε αγρότες της ΠΑΣΥ που τον έκαναν του αλατιού ξεμασκαρεύοντας τον.
Φυσικά πάνω στο σύνθημα "ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ", κρύβονταν εντεχνιέντως οι αιτίες που προξενούν και γεννούν το ίδιο το πρόβλημα, αιτίες που σχετίζονται αποκλειστικά στην πολιτική της Ε.Ε.
Όλοι μαζί ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά καλλιεργούσαν το κλίμα του αδικημένου κρητικού αγρότη σε σχέση με όλους τους άλλους.
Πάνω σε αυτό το σύνθημα που απομονώνει το ζήτημα στα στενά τοπικά χαρακτηριστικά(που υπάρχουν, αλλά δεν λύνονται έτσι), περιορίστηκαν στο γιατί πήραν οι άλλοι στη Θεσσαλία πχ και δεν πήραμε εμείς;
Με αυτό το αποπροσανατολιστικό σύνθημα οι μεγαλοπαράγοντες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στην Κρήτη, προετοίμασαν την άνοδο την Αθήνα. Ωστόσο η κυβέρνηση τους "περίμενε" στη γωνία για να τους χτυπήσει. Εδώ οι παράγοντες των δυο μεγάλων κομμάτων και ο κ. Αλαβάνος έχουν μεγάλες ευθύνες γιατί όλοι τους γνώριζαν πως η κυβέρνηση θα χτυπήσει "τον εχθρό λαό".
Η πραγματικότητα έδειξε πως οι εν λόγω παράγοντες μαζί με την ηγεσία των τεσσάρων ομοσπονδιών της Κρήτης και τον πρόεδρο της ΓΕΣΑΣΕ, προτίμησαν οι αγρότες της Κρήτης να συναντήσουν τα ΜΑΤ,(μη μας κάνουν τις "αθώες περιστερές" πως δεν το περίμεναν), παρά να μείνουν στα μπλόκα και τα μέλη της ΠΑΣΥ, να τους "δηλητηριάζουν" τη συνείδηση με την ΚΑΠ και ΕΕ. Εμείς λέμε και τον υπουργό να συναντούσαν τι θα λύνονταν; Στη πραγματικότητα τα ίδια προβλήματα θα τα συναντούσαν ξανά μέσα σε ένα χρόνο(για να μην πούμε λιγότερο), εξάλλου είναι πια "τοις πάσι γνωστό", ότι κάθε διάλογος είναι μια απάτη και ότι το δίκιο στους δρόμους και μόνο στους δρόμους βρίσκεται.
Η βάναυση συμπεριφορά των ΜΑΤ είναι γνωστή εδώ και χρόνια και βλέπουν το λαό μόνο ως εχθρό, η καταστολή είναι κανόνας και τα δάκρυα του ΓΑΠ μπροστά στις κάμερες θέλουν να χτυπήσουν στο χαμηλό υπογάστριο του λαού, γιατί επί της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, χτυπήθηκαν συνταξιούχοι, τα ΜΑΤ, "έσφαζαν" λάστιχα, επί ΠΑΣΟΚ έως το 2004 και με βάση τα κελεύσματα της ΕΕ υπέγραφαν δεκάδες οδηγίες που αφορούν τον εχθρό λαό....
Θάλαμο αερίων θα έκαναν τον Πειραιά κάθε είδους υφυπουργοί του Ευρωμονόδρομου και το λαϊκό κίνημα έχει εμπειρίες, είτε αυτοί λέγονται Ρωμαίοι, είτε λέγονται Χρυσοχοϊδηδες, είτε λέγονται Βουλγαράκηδες, είτε Μαρκογιαννάκηδες.
Φυσικά μέσα στους θαλάμους αερίων από τα χημικά, την κτηνώδη βια και καταστολή των ΜΑΤ και της κυβέρνησης, ενάντια στους αγρότες, εδώ στη Κρήτη τα τοπικά κανάλια παρουσίασαν το χτύπημα εισβάρος της τιμής της Κρήτης, πετώντας την μπάλα ακόμη πιο μακρυά απ' την εξέδρα, έξω απ' το στάδιο λέμε εμείς.
Οι μικρομεσαίοι αγρότες της Κρήτης, της Ηπείρου, της Πελοποννήσου, της Στερεάς, της Θεσσαλίας, της Μακεδονίας, της Θράκης, των νησιών του Β.Α. του κεντρικού Αιγαίου, των Δωδεκανήσων και του Ιονίου, έχουν κοινά προβλήματα ανεξάρτητος περιφέρειας και καλλιέργειας και ο εχθρός τους είναι η ΚΑΠ και η ΕΕ , που θέλει να τους στείλει στο 3% του ενεργού πληθυσμού απ' το 22% που ήταν το 1990, όλα τα άλλα είναι καλλωπισμός των αναδιαρθρώσεων.
Επίσης τα ψίχουλα που δόθηκαν είναι τα ίδια του 2006 και δεν λύνουν τίποτα, εξάλλου δεν δίνονται σε μικρομεσαίους αγρότες, που την ΕΕ, την κυβέρνηση, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δεν τους αφορούν....

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠ' ΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ Rizobreaker

Ράδιο Κολλεκτίβα.

Η γραμμή πάλης της ΠΑΣΥ Η ΠΑΣΥ έδειξε για άλλη μια φορά την αγωνιστική της συνέπεια στον αγώνα για την προάσπιση των συμφερόντων της μικρομεσαίας αγροτιάς. Τις δύο προηγούμενες βδομάδες που η αγροτιά βγήκε μαζικά στους δρόμους του αγώνα, φάνηκε ακόμη πιο ξεκάθαρα πως μέσα στο κίνημα της αγροτιάς συγκρούονται δυο γραμμές πάλης: Η μια είναι η γραμμή που επιδιώκει να προωθήσει τις απαιτήσεις των μεγαλοαγροτών και όσων ονειρεύονται μεγάλες αγρομπίζνες. Η άλλη είναι η γραμμή πάλης υπέρ των συμφερόντων των μικρομεσαίων αγροτών.Η μια γραμμή εκπροσωπείται από τις ηγεσίες των ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΕΣΑΣΕ και ΣΥΔΑΣΕ και τα ηγετικά αγροτοσυνδικαλιστικά στελέχη της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ. Η συγκεκριμένη γραμμή έδειξε στη διάρκεια και αυτών των κινητοποιήσεων πόσο μακριά από τα συμφέροντα των μικρομεσαίων αγροτών είναι. Οι παραπάνω έδειξαν ότι κινούνται στην πεπατημένη της αντιαγροτικής πολιτικής, που συνδιαμορφώνουν οι κυβερνήσεις των κρατών - μελών της ΕΕ με την ΚΑΠ κινούμενες στο πλαίσιο και του ΠΟΕ. Εδειξαν ότι ενδιαφέρονται για τους μεγαλοεπιχειρηματίες αγρότες και τα μονοπώλια στην αγροτική οικονομία. Εδειξαν ότι οι διεκδικήσεις τους επιχειρούν να «ρίξουν» τους μικρομεσαίους αγρότες, επιταχύνοντας το ξεκλήρισμά τους. Αλλωστε, αυτόν το στόχο υπηρετούν οι θέσεις για το «μητρώο αγροτών» και τη στήριξη των «κατά κύριο επάγγελμα αγροτών». Επιπλέον, έδειξαν ότι στο κρίσιμο σημείο εγκαταλείπουν και υπονομεύουν τον αγώνα, όπως έγινε στο μπλόκο των Τεμπών και αλλού.Η άλλη γραμμή είναι αυτή της ΠΑΣΥ και των δυνάμεων που συσπειρώνονται γύρω της. Η γραμμή αυτή συγκρούεται με την αντιαγροτική πολιτική της ΕΕ και της ΚΑΠ, καθώς και με τον ΠΟΕ. Η γραμμή πάλης της ΠΑΣΥ θέτει καίρια αιτήματα, σε όφελος της αγροτιάς. Αιτήματα επιβίωσης και ενίσχυσης της αγροτικής δουλειάς και παραγωγής, όπως, π.χ., καθιέρωση κατώτατων εγγυημένων τιμών, μείωση του κόστους παραγωγής, ουσιαστική ρύθμιση των χρεών, προστασία της εγχώριας παραγωγής, να δίνονται οι επιδοτήσεις στην παραγωγή και να αναπροσαρμόζονται τιμαριθμικά με βάση τις πραγματικές ανάγκες των παραγωγών και πολλά άλλα. Ακόμα, η γραμμή πάλης της ΠΑΣΥ απαντά στις σημερινές ανάγκες, συμβάλλοντας στο άνοιγμα του δρόμου ανάπτυξης που θα υπηρετεί τους μικρομεσαίους αγρότες και τις οικογένειές τους. Η ενίσχυση αυτής της γραμμής και η αποδυνάμωση του συνδικαλισμού της υποταγής θα δώσει ώθηση στην οργάνωση της αγροτιάς, στη δημιουργία μαζικών, ισχυρών αγροτικών συλλόγων και επιτροπών αγώνα και θα συμβάλει στην ανασύνταξη του αγροτικού κινήματος, στην αποτελεσματικότητα της πάλης.Η γραμμή πάλης της ΠΑΣΥ αναδεικνύει και μιαν ακόμα διάσταση: Την αναγκαιότητα ενίσχυσης της κοινής δράσης και οικοδόμησης της κοινωνικής συμμαχίας ανάμεσα στη μικρομεσαία αγροτιά, στην εργατική τάξη και τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης, στις μαζικές αγωνιστικές οργανώσεις της νεολαίας, των γυναικών. Η αντιαγροτική πολιτική της ΕΕ και των ελληνικών κυβερνήσεων είναι κομμάτι μιας συνολικότερης αντιλαϊκής πολιτικής, που καταδικάζει στην ανέχεια και την ανεργία τους εργαζόμενους, χρεοκοπεί τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματοβιοτέχνες. Η μικρομεσαία αγροτιά πρέπει να συσπειρωθεί στην ΠΑΣΥ μαζικά. Με την ΠΑΣΥ θα κατακτά την κοινή πάλη της με τους εργάτες και αυτοαπασχολούμενους της πόλης, με στόχο την ανατροπή της πολιτικής των μονοπωλίων, γιατί μόνον έτσι θα ανατραπεί και η αντιαγροτική - αντιλαϊκή πολιτική, για να ανοίξει ο δρόμος εφαρμογής μιας φιλολαϊκής πολιτικής που θα συμφέρει και τη μικρομεσαία αγροτιά.
Ριζοσπάστης.

ΥΓ* ΓΙΑ ΤΗ ΚΑΤΑΦΩΡΗ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΠ' ΤΟΝ Κ. ΒΑΞΕΒΑΝΗ ΣΤΟΝ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΑΛΦΑ, ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΣΕ ΤΟ "ΓΚΑΤΙΝ" ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΜΕ ΑΥΡΙΟ.
ΑΠΛΑ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΤΟ ΕΞΗΣ, ΟΙ ΓΚΕΜΠΕΛΙΚΈΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΟΘΕΝΟΝΤΑΙ ΑΝΕΡΥΘΡΙΑΣΤΑ ... ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/03/%ce%99%ce%a4%ce%91%ce%9b%ce%99%ce%91_%ce%9d%ce%ad%ce%b1_%ce%b4%ce%b9%ce%ac%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%b7_%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd_%c2%ab%ce%9a%ce%bf%ce%bc%ce%bc%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae_%ce%95%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b4%cf%81%cf%85%cf%83%ce%b7%c2%bb radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): ΙΤΑΛΙΑ Νέα διάσπαση στην «Κομμουνιστική Επανίδρυση» 2009-02-03T17:58:00-05:00 2009-02-03T17:58:00-05:00 Το γεγονός της αποχώρησης από το Κόμμα της «Κομμουνιστικής Επανίδρυσης» της Ιταλίας (PRC), στις 25 Γενάρη, της τάσης «Επανίδρυση για την Αριστερά» ήταν μια αναμενόμενη εξέλιξη. Είναι το αποτέλεσμα αλλεπάλληλων εσωκομματικών συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων σε αυτό το κόμμα, που δημιουργήθηκε το 1991, με «στοιχείο στο DNA» του τον πολυτασικό και ετερόκλητο χαρακτήρα του, καθώς και τη θολή διακήρυξη περί «επανίδρυσης του κομμουνισμού» και των θεωριών περί «νέου υποκειμένου» και περί «κινήματος των κινημάτων».

Το κόμμα αυτό, που τυπικά προέκυψε από τη διαφωνία στη μετατροπή του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος (πρωτοπόρου στον «ευρωκομμουνισμό») σε «Δημοκρατικό Κόμμα της Αριστεράς», έφτασε το 1998 να συνεργαστεί για πρώτη φορά με την «κεντροαριστερά» του Ρομάνο Πρόντι. Η κυβέρνηση Πρόντι, θυμίζουμε, ήταν αυτή που συνέβαλε στο ΝΑΤΟικό πόλεμο που διαμέλισε τη Γιουγκοσλαβία. Η συνεργασία επαναλήφθηκε και το 2006, όταν ο Πρόντι και η κυβέρνησή του συνέχισε την παρουσία των ιταλικών στρατευμάτων στο κατεχόμενο από τους ΝΑΤΟικούς ιμπεριαλιστές Αφγανιστάν, παρά τις αντίθετες προεκλογικές «δεσμεύσεις». Ταυτόχρονα, προχώρησε τις αντεργατικές ρυθμίσεις της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι και αύξησε τα όρια συνταξιοδότησης κατά 5 χρόνια.

Με δεδομένο ότι όλα αυτά δημιουργούσαν αυξανόμενη λαϊκή δυσαρέσκεια, κορυφώθηκαν και οι συζητήσεις και αντιπαραθέσεις μέσα στο Κόμμα της «Κομμουνιστικής Επανίδρυσης». Η αποτίμηση της συμμετοχής στην κυβέρνηση Πρόντι και η συζήτηση για το «ρόλο του κόμματος στο πλαίσιο της νέας Αριστεράς» σημάδεψαν την προετοιμασία για τις εκλογές του Απρίλη του 2008. Ο τότε Εθνικός Γραμματέας Φάουστο Μπερτινότι (και τότε πρόεδρος του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς) προωθούσε τη «μεγάλη Αριστερά», όπου το κόμμα θα έπρεπε να διαχυθεί μέσα σε αυτή. Υπήρχαν και άλλες δυνάμεις και τάσεις που υποστήριζαν τη διατήρηση της αυτοτέλειας του κόμματος.

Αυτή η διαπάλη εκφράστηκε πολύ έντονα με τη δημιουργία, το Δεκέμβρη του 2007, της εκλογικής συμμαχίας «Αριστερά - Ουράνιο Τόξο» (Arcobaleno) με τη συμμετοχή και του Κόμματος της «Κομμουνιστικής Επανίδρυσης». Από την ηγεσία Μπερτινότι έγινε προσπάθεια η «Αριστερά - Ουράνιο Τόξο» να παρουσιαστεί ως «ευρύτερος χώρος της Αριστεράς», χωρίς για παράδειγμα να υπάρχει στο σήμα του ούτε το σφυροδρέπανο. Εντονες ήταν οι αντιδράσεις από πολλές οργανώσεις βάσης, απ' όπου ξεκίνησε μία πρωτοβουλία συλλογής υπογραφών για τη διατήρηση της «κομμουνιστικής αυτοτελούς παρουσίας».

Αποτυχία της «αποκομμουνιστικοποίησης»

Με την εκλογική πανωλεθρία της «Αριστεράς - Ουράνιου Τόξου» (3,08%) στις εκλογές του Απρίλη, πλέον οι διαμάχες οξύνθηκαν περαιτέρω και αναγκάστηκε σε παραίτηση ο τότε Γραμματέας Φράνκο Τζιορντάνο και συγκλήθηκε συνέδριο του κόμματος τον Ιούλη του 2008, με δύο βασικές απόψεις: Πρώτη αυτή υπέρ της διατήρησης της «αυτοτελούς κομμουνιστικής παρουσίας» υπό τον Πάολο Φερέρο (διατέλεσε υπουργός Κοινωνικής Αλληλεγγύης στη δεύτερη κυβέρνηση Πρόντι), που στηρίχτηκε από διάφορες τάσεις και δεύτερη αυτή της «Επανίδρυσης για την Αριστερά», που στήριζε και ο Μπερτινότι, υπό τον Νίκι Βέντολα (εκλεγμένος από τη συνεργασία με την «κεντροαριστερά» δήμαρχος στην περιοχή της Απούλια), για διάχυση σε ένα ευρύτερο σχήμα της «νέας αριστεράς».

Στο συνέδριο επικράτησε η πρώτη άποψη και ο Πάολο Φερέρο εκλέχτηκε νέος Εθνικός Γραμματέας του κόμματος με 53%, έναντι του 47% που έλαβε η τάση του Νίκι Βέντολα.

Η εξέλιξη της αποχώρησης του Βέντολα, που θέλει ανοιχτά τη συνεργασία με τη σοσιαλδημοκρατία, είναι το αποτέλεσμα της μακράς προσπάθειας «αποκομμουνιστικοποίησης» που επιχειρούσε από καιρό ο Φάουστο Μπερτινότι, προωθώντας και τη γραμμή του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που θέλει να μπει ανάχωμα σε κάθε προσπάθεια για το συντονισμό και τη συνεργασία των κομμουνιστικών και εργατικών κομμάτων για το δυνάμωμα της πάλης ενάντια σε όλα τα ιμπεριαλιστικά κέντρα και την ΕΕ, τη ρήξη με την ίδια και την εξουσία του κεφαλαίου.

Είναι δε χαρακτηριστικό ότι οι αποχωρίσαντες με τον Βέντολα δηλώνουν ανοιχτά την επιθυμία τους για συνεργασία με τους σοσιαλδημοκράτες. Ενδεικτικά η Ρίνα Γκαλιάρντι, στέλεχος της «Επανίδρυσης για την Αριστερά», δήλωσε στη «Λα Στάμπα»: «Ελπίζω σε μία διάλυση του Δημοκρατικού Κόμματος (το κόμμα του Βάλτερ Βελτρόνι που προέκυψε το 2007 από τη συνένωση των Αριστερών Δημοκρατών του Μάσιμο Ντ' Αλέμα με το καθολικό κέντρο) και στη συνέχεια ανασύνταξη της ιταλικής Αριστεράς. Φυσικά, θα ήμουν ευχαριστημένη αν από τις πιθανές στάχτες του Δημοκρατικού Κόμματος προκύψουν δύο πολιτικές δυνάμεις, μία αριστερή και μία κεντρώα. Είναι προφανές ότι εμείς θα πρέπει να ενδιαφερθούμε για την πρώτη και της οποίας μακάρι να ηγείται ο Μάσιμο Ντ' Αλέμα». Ο Αλφόνσο Τζιάνι, της ίδια τάσης (πρώην υφυπουργός στην κυβέρνηση Πρόντι), συμπληρώνει: «Σε μια τέτοια πιθανότητα θα έβαζα όχι μία, αλλά οκτώ υπογραφές. Ενα ωραίο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα με εμάς μέσα; Μακάρι».

Οι εξελίξεις στη γειτονική Ιταλία είναι ιδιαίτερα διδακτικές για το πού οδηγεί η ενσωμάτωση στο σύστημα. Ωστόσο, αναδεικνύουν και την ανάγκη οι πραγματικά κομμουνιστικές δυνάμεις να βρουν το δρόμο τους και να συμβάλουν στην ανάταση του εργατικού κινήματος σε ταξική ρότα, ενάντια στις σοσιαλδημοκρατικές διαχειριστικές αυταπάτες.


Δ. Καρ.

]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/02/01/%ce%97_%ce%bc%ce%ac%cf%87%ce%b7_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%a3%cf%84%ce%ac%ce%bb%ce%b9%ce%bd%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%b1%ce%bd%cf%84 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Η μάχη του Στάλινγκραντ 2009-02-02T00:27:00-05:00 2009-02-02T00:27:00-05:00 “Στον πόλεμο νικά όποιος διαθέτει περισσότερες εφεδρείες, περισσότερες πηγές δύναμης, περισσότερη σταθερότητα στη λαϊκή μάζα”. Λένιν.

Η μάχη του Στάλινγκραντ δεν υπήρξε μόνο η μεγαλύτερη μάχη στο “ανατολικό μέτωπο” τόσο σε χρόνο και αποφασιστικότητα, όσο και στις μέθοδες των μαχών συνολικά σε ολόκληρο το Β' Παγκόσμιο πόλεμο. Η μάχη του Στάλινγκραντ αντικειμενικά υπήρξε η μεγαλύτερη μάχη της έως σήμερα ιστορίας, στην οποία συγκρούστηκαν οι δυο μεγαλύτερες στρατιωτικές μηχανές της εποχής.

Η μάχη του Στάλινγκραντ δεν υπήρξε καν η απαρχή της νίκης του κόκκινου στρατού επί της μεγαλύτερης ιμπεριαλιστικής στρατιωτικής μηχανής της εποχής(αυτό είχε ήδη διαφανεί απ' τις απαρχές της εισβολής στην Σοβιετική Ένωση στις 22/6/1941, στη μη επίτευξη της λύσης της πολιορκίας του Λένινγκραντ, αλλά και την επική μάχη της Μόσχας) , υπήρξε όμως το ελατήριο εκείνο που συσσωρεύθηκε στην οπισθοδρόμηση του τόσο πολύ, όσο ήταν ικανό στην εμπροσθοδρόμηση του να αποτελέσει την αρχή της αντεπίθεσης του τιμημένου κόκκινου στρατού με τελική κατάληξη το Βερολίνο στις 9/5/1945, όπου και έληξε ο Β' Παγκόσμιος πόλεμος επί Ευρωπαϊκού εδάφους.
Η μάχη του Στάλινγκραντ ήταν μια εξάμηνη εποποιία του Σοβιετικού Λαού και ιδιαίτερα των κομμουνιστών που πρωτοστάτησαν σε μια μάχη ανάμεσα σε πτώματα , λάσπες, χιόνι, πολικό ψύχος και καμπίσια ζέστη, αλλά και κατεστραμμένα κτήρια. Σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα, συγκρούονταν δυο απ' τους καλύτερους τακτικούς στρατούς της εποχής.
Οι μάχες σώμα με σώμα γύρω και μέσα στα κατεστραμμένα οικοδομικά τετράγωνα, ξεκίνησε με τα τελειότερα και πιο σύγχρονα όπλα της εποχής με τακτικές και στρατηγικές πρωτοφανέρωτες έως τότε, περνώντας εκεί που κάθε σοβαρός στρατιωτικός γνωρίζει στις μάχες που γέννησαν το πεζικό, τις μάχες με μόνο όπλο το ξίφος που στην προκειμένη ήταν οι ξιφολόγχες, καταλήγοντας αρχικά στην περικύκλωση 22 μεραρχιών και δεκάδων ανεξάρτητων μονάδων της 6ης και της 4ης τεθωρακισμένης στρατιάς (330.000 Γερμανοί, Ιταλοί, Ρουμάνοι), στις 23 Νοέμβρη του 1942 και στη επιχείρηση "Ουρανός"η οποία ουσιαστικά αιχμαλώτισε 91.000 στρατιώτες και αξιωματικούς ανώτερους και ανώτατους στις 2/2/1943. Η μάχη του Στάλινγκραντ ήταν δε η σκυτάλη του κόκκινου στρατού για τις επόμενες μεγαλύτερες μάχες της ιστορίας και του Β' Παγκοσμίου πολέμου όπως η μεγαλύτερη αρματομαχία όλων των εποχών τη "ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΟΥΡΣΚ", τη μεγαλύτερη Αερομαχία της Ιστορίας, τη ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΤΑΜΑΝ, την απελευθέρωση του Καυκάσου, της Ουκρανίας, της Λευκορωσίας(επιχείρηση Μπαγκρατίον) και μια σειρά άλλες μάχες που πραγματοποιήθηκαν στο ανατολικό μέτωπο και πέρα από αυτό, που αιχμαλώτισε και εξαφάνισε πάνω από 618 μεραρχίες των ναζί και ουσιαστικά κατέβασε τη λαομίσητη σβάστικα απ' τα κυβερνητικά κτήρια της ευρωπαϊκής Ηπείρου.

Ράδιο Κολλεκτίβα

Στις 2 Φλεβάρη 1943 ολοκληρώθηκε η εποποιία του Στάλινγκραντ. Ο Κόκκινος Στρατός, ο σοβιετικός λαός, αντιμετώπισαν σε μια μάχη σώμα με σώμα, κτίριο με κτίριο, δρόμο με δρόμο, τις χιτλερικές στρατιές μέχρι την τελική νίκη και επικράτηση. Δεν ήταν μια ακόμη μάχη του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, αλλά, όπως τη χαρακτήρισε ο ηγέτης των μπολσεβίκων Ι. Β. Στάλιν, «η μεγαλύτερη στην ιστορία των πολέμων». Η νίκη της, άλλαξε ριζικά το ρου του πολέμου. Εδωσε «φτερά» στον ηρωικό σοβιετικό λαό που αντεπιτέθηκε σε όλο το μήκος του Ανατολικού Μετώπου. Παράλληλα, ενίσχυσε, ηθικά και ουσιαστικά, τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη. Και, τη μάχη αυτή, ο σοβιετικός λαός, με πρωτοπορία τους κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες, την έδωσε μόνος του. Χωρίς καμιά βοήθεια από τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και Μεγάλης Βρετανίας, οι οποίες έδρασαν με καθαρά υπονομευτικό τρόπο, αρνούμενες να ανοίξουν δεύτερο μέτωπο.

Η μάχη του Στάλινγκραντ, χωρίζεται σε δύο μεγάλες περιόδους. Την αμυντική μάχη από τις 17 Ιούλη έως τις 18 Νοέμβρη, όπου ο Κόκκινος Στρατός ήταν αμυνόμενος και την επιθετική από τις 19 Νοέμβρη μέχρι τις 2 Φλεβάρη 1943, όπου περνά στην αντεπίθεση και κατακτά την τελική νίκη.
Στις 4 Οκτώβρη οι μάχες γίνονταν μέσα στα ίδια τα εργοστάσια. Στα μέσα Οκτώβρη οι συγκρούσεις γενικεύτηκαν σε όλη την πόλη και είχαν χαρακτήρα αγώνα σώματος προς σώμα. Οι μάχες γίνονταν στους δρόμους της πόλης, στα σπίτια, στα εργοστάσια και στη δεξιά όχθη του Βόλγα. Ηταν αδιάκοπες, μέρα και νύχτα. Οι Γερμανοί προσπάθησαν και το Νοέμβρη να ολοκληρώσουν την κατάληψη του Στάλινγκραντ, αλλά απέτυχαν κάτω από τη σθεναρή αντίσταση του Κόκκινου Στρατού και του σοβιετικού λαού, που ενίσχυε τους πολιορκημένους με κάθε τρόπο και μέσο. Στο τέλος της αμυντικής περιόδου, ο Κόκκινος Στρατός κρατά σταθερά τις θέσεις του βόρεια του εργοστασίου τρακτέρ, το εργοστάσιο «Μπαρικάντι» και τα βορειοανατολικά οικοδομικά τετράγωνα του κέντρου της πόλης. Το μέτωπο στο Στάλινγκραντ σταθεροποιούνταν. Η γερμανοφασιστική διοίκηση πείστηκε πια πως δεν μπορεί να επιτύχει την εκπλήρωση των αντικειμενικών της σκοπών και δόθηκε διαταγή να περάσει στην άμυνα. Ετσι, αποφάσισε να κρατήσει τα στρατεύματα στις θέσεις τους, μέχρι την άνοιξη του 1943, οπότε υπολόγιζε να τα ενισχύσει και να ξαναρχίσουν την επίθεση. Οι Γερμανοί περίμεναν ότι ύστερα από τόσο σκληρές και αιματηρές συγκρούσεις τα σοβιετικά στρατεύματα δε θα μπορούσαν να ενεργήσουν οποιαδήποτε σοβαρή επιχείρηση για πολύ χρόνο.
Ωστόσο, η σοβιετική διοίκηση, ακόμα και όταν διεξάγονταν οι σκληρές αμυντικές μάχες, σχεδίαζε τις μελλοντικές επιχειρήσεις και συγκέντρωνε δυνάμεις και μέσα για μεγάλη αντεπίθεση. Στις 13 Νοέμβρη, εγκρίθηκε από την ανώτατη διοίκηση και το γενικό επιτελείο σχέδιο με την κωδική ονομασία «Ουράν», που προέβλεπε την κύκλωση και εξόντωση του εχθρού στο Στάλινγκραντ. Το σχέδιο εγκρίθηκε από την ανώτατη διοίκηση με επικεφαλής τον Ι. Β. Στάλιν. Μέσα σε λιγότερο από 72 ώρες, στις 20 Νοέμβρη 1942, είχε σχηματιστεί ο κλοιός γύρω από τις χιτλερικές στρατιές, με μιαν αιφνιδιαστική και τέλεια οργανωμένη επίθεση του Κόκκινου Στρατού. Οι μάχες συνεχίστηκαν, σκληρές, μέχρι τα τέλη Γενάρη, οπότε παραδόθηκε η επίλεκτη 6η Στρατιά των χιτλερικών και στις 2 Φλεβάρη, ολοκληρώθηκε η συντριβή.
Στη διάρκεια της μάχης, οι στρατοί του φασιστικού συνασπισμού έχασαν το 25% της δύναμης που είχαν παρατάξει στο σοβιετογερμανικό μέτωπο. Η συντριβή των Γερμανών στο Βόλγα σήμαινε την αρχή της αποφασιστικής στροφής στο Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο και σε όλο το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Εως τη μάχη του Στάλινγκραντ, στην ιστορία των πολέμων, δεν υπήρξε ποτέ περίπτωση κύκλωσης και ολοκληρωτικής καταστροφής τόσο μεγάλης στρατιωτικής δύναμης.

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
http://radiocollectiva.blogspot.com/2008/05/blog-post.html
http://radiocollectiva.blogspot.com/2008/05/6-3-8-1945.html



]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/01/31/%ce%88%ce%bd%ce%b1_%ce%b5%ce%be%ce%b1%ce%b9%cf%81%ce%b5%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c_%ce%b2%ce%af%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%bf_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%9a%ce%9d%ce%95_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%a0%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%af%ce%bd%ce%b7 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Ένα εξαιρετικό βίντεο της ΚΝΕ για την Παλαιστίνη 2009-01-31T22:47:00-05:00 2009-01-31T22:47:00-05:00 Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό! from KNE Video on Vimeo. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/01/31/%ce%a3%ce%b1%ce%bd_%cf%83%ce%ae%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b1_5_3_1953_%ce%ad%cf%86%cf%85%ce%b3%ce%b5_%ce%b1%cf%80__%cf%84%ce%b7_%ce%b6%cf%89%ce%ae_%ce%bf_%ce%9c%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf%cf%82_%ce%95%ce%a0%ce%91%ce%9d%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%91%ce%a4%ce%97%ce%a3 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Σαν σήμερα 5/3/1953 έφυγε απ' τη ζωή ο Μεγάλος ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ 2009-01-31T22:47:00-05:00 2009-01-31T22:47:00-05:00
Ιωσήφ Βισσαρίονοβιτς (Στάλιν) Του Λευτέρη Ηλιάκη

Ο Ιωσήφ Βισσαρίονοβιτς, γνωστός με το επαναστατικό ψευδώνυμο Στάλιν, που στα ρωσικά σημαίνει Ατσαλένιος, γεννήθηκε το 1897 στον Καύκασο, στη μικρή πόλη Γκόριτης Γεωργίας, στα Βόρεια της Τιφλίδας. Οι γονείς του ήταν φτωχοί αγρότες, απόγονοι δουλοπάροικων, αλλά όχι αγράμματοι, και άξεστοι, (όπως αναφέρουν σκόπιμα αρκετοί βιογράφοι του). Τα πρώτα γράμματα τα διδάχτηκε από την μητέρα του, η οποία τον προόριζε για ιερέα. Γι΄ αυτό και σε συνέχεια, φοίτησε στο ιεροδιδασκαλείο της Τιφλίδας, εγκατέλειψε όμως τις σπουδές του μετά από τη μύησή του στις επαναστατικές ιδέες του τότε παράνομου σοσιαλδημοκρατικού κόμματος. Η σταδιοδρομία του ως επαγγελματία επαναστάτη, αρχίζει το 1899, με την ενεργό συμμετοχή του σε αντικαθεστωτικές ενέργειες, οπότε απεπέμθη από το Ιερατικό Σεμινάριο, όπου φοιτούσε. Επί δυο χρόνια σχεδόν ασχολήθηκε αποκλειστικά με τη μελέτη επαναστατικών και ιστορικών κειμένων, για να αποκτήσει τις πολιτικές γνώσεις που πίστευε ότι του ήταν απαραίτητες. Κατά τις μαρτυρίες πολλών συντρόφων του, της εποχής εκείνης, ο Στάλιν εθεωρείτο μεταξύ των πιο μορφωμένων νέων επαναστατών, σε αντίθεση με όσα του καταλόγιζε ο Τρότσκι που τον θεωρούσε «…άξεστο, πεισματάρη, περιορισμένων πνευματικών ικανοτήτων και χωρίς δημιουργική φαντασία…». Εκτός από τα Γεωργιανά, τη μητρική του γλώσσα γνώριζε άπταιστα τα ρωσικά και τα αρμένικα. Από το 1897 ως το 1901 εργάστηκε ως καθοδηγητής παράνομων εργατικών πυρήνων, μεταξύ των εργατών της Τιφλίδας και, σε συνέχεια, των εργατών της τότε αναπτυσσόμενης Βιομηχανίας πετρελαίου του Βατούμ στις Γεωργιανές ακτές του Εύξεινου, και στο Μπακού, στο σημερινό Αζερμπαϊτζάν, στις ακτές της Κασπίας. Το 1901 συλαμβάνεται από την Ωχράνα (τη μυστική Αστυνομία του Τσάρου) κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων στο Μπακού, και φυλακίζεται για δυο περίπου χρόνια. Όμως μετά την αποφυλάκισή του εκτοπίζεται αμέσως στην Ανατολική Σιβηρία, από όπου όμως γρήγορα δραπετεύει και συνεχίζει ξανά την παράνομη πολιτική δραστηριότητά του στην περιοχή του Καυκάσου. Με τη διάσπαση του σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος το 1903, σε δυο παρατάξεις προσχώρησε με τους συντρόφους του στους μπολσεβίκους (πλειοψηφούντες) των οποίων ηγείτο ο Λένιν. Από το 1905 ως το 1908 διευθύνει, μαζί με τον Ορτζονίκιζε και τον Βοροσίλως τον αγώνα χιλιάδων εργατών στα διυλιστήρια του Μπακού, ενώ το Μάρτη του 1908 ξανασυλαμβάνεται και καταδικάζεται σε εξορία, αλλά δραπετεύει μετά από οχτώ μήνες και επιστρέφει στο Μπακού, όπου αναδιοργανώνει την κομματική ομάδα της περιοχής και επανεκδίδει την τοπική κομματική εφημερίδα, που η κυκλοφορία της είχε διακοπεί. Την περίοδο αυτή ο Στάλιν κάνει τις πρώτες πολιτικές δηλώσεις του σχετικά με την στρατηγική και πολιτική του κόμματος. Συγκεκριμένα δηλώνει ότι «…για την επιτυχία του αγώνα μας απαραίτητη είναι η διατήρηση του παράνομου μηχανισμού του κόμματος… Ακόμα είναι αναγκαία η συνεργασία μας με τα άλλα, εκτός Ρωσίας, επαναστατικά κόμματα, απαιτείται μεγάλη επιλογή μεθόδων δράσης που εφαρμόζονται στο εξωτερικό… άλλες είναι οι συνθήκες που επικρατούν στη Γερμανία ή στη Γαλλία, και άλλες στη Ρωσία….». Αυτές οι δηλώσεις του Στάλιν αποτέλεσαν και μια από τις διαφωνίες του με τον Τρότσκι, που υποστήριζε την λεγόμενη «γερμανική τακτική», σύμφωνα με την οποία «… η επανάσταση πρέπει να αρχίσει πρώτα στις βιομηχανικά ανεπτυγμένες χώρες…». Κατά τη διάρκεια μιας απεργίας ο Στάλιν συλλαμβάνεται πάλι, εκτοπίζεται στη Σιβηρία, αλλά δραπετεύει και πάλι το Φλεβάρη του 1912. αναλαμβάνει τότε σε μια μικρή περίοδο νομιμότητας τη θέση του αρχισυντάκτη της εφημερίδας Πράβδα, που στα ρωσικά σημαίνει Αλήθεια, επίσημο όργανο της μπολσεβίκικης παράταξης του κόμματος. Τον Απρίλη του 1912 εκλέγεται αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ και λίγο αργότερα μέλος του Πολιτικού Γραφείου του κόμματος. Την ίδια εποχή, προς τα τέλη του Απρίλη συλλαμβάνεται πάλι εκτοπίζεται στη δυτική Σιβηρία και δραπετεύει με την έκρηξη της επανάστασης του Μάρτη (1917) και επέστρεψε στην Ευρωπαϊκή Ρωσία. Στις 19-25 Απρίλη ο Λένιν δέχεται επίθεση από τους συντηρητικούς της μπολσεβίκικης παράταξης γιατί υποστήριζε μια σκληρότερη πολιτική κατά της προσωρινής κυβέρνησης του Κερένσκυ. Ο Στάλιν όμως ανέλαβε την υπεράσπιση του Λένιν με έμφαση κι όπως αποδείχτηκε είχε δίκιο. Από τον Ιούλιο του 1917 ο Στάλιν αναλαμβάνει τη θέση του Γραμματέα της ΚΕ της Μπολσεβίκικης παράταξης, όταν ο Λένιν έπεσε στην παρανομία κατά την περίοδο της σκληρής τρομοκρατίας από την κυβέρνηση Κερένσκυ. Λίγο αργότερα οργανώνει μαζί με τον Σβερντλώφ το 6ο συνέδριο της παράταξης όπου από τη μια μεριά προετοιμάστηκε η εξέγερση του Οκτώβρη κι από την άλλη εγκρίθηκε επίσημα η μετανομασία της παράταξης σε Κομμουνιστικό Κόμμα που πραγματοποιήθηκε το Μάρτη του 1918. το συνέδριο αυτό αποτέλεσε σταθμό για την πολιτική ζωή του Στάλιν, ο οποίος υποστήριξε θερμά τις θέσεις του Λένιν, με το σύνθημα: «Όλη η εξουσία στα νέα Σοβιέτ…!». Οι θέσεις αυτές εγκρίθηκαν από τους αντιπροσώπους των επαναστατικών πυρήνων παρά τις έντονες αντιδράσεις του Κάμενεφ, Ρύκωφ και άλλων περιφερειακών, μαζί με τον ακροαριστερό Τρότσκι ότι «ο σοσιαλισμός πρέπει να ξεκινήσει από τις βιομηχανοποιημένες χώρες. Λίγες μέρες αργότερα ο Κερένσκυ (με υπόδειξη και των Άγγλων συμβούλων τους προβαίνει σε μια σειρά κατασταλτικά μέτρα και διατάσσει τη σύλληψη και την προσαγωγή σε δίκη, του Λένιν, την επαναφορά του στρατιωτικού νόμου και τις θανατικές ποινές και την διάλυση των εκτελεστικών επιτροπών των Σοβιέτ. Με τη δημοσίευση του εντάλματος ο Λένιν αποφασίζει να παραδοθεί για να λάμψει η αλήθεια στη δίκη…. Ο Στάλιν όμως τον πείθει και τον φυγαδεύει σ΄ ένα χωριό κοντά στα Φιλανδικά σύνορα, μαζί με τον Ζηνόβιεφ. Η σθεναρή υποστήριξη των απόψεων του Λένιν, εκ μέρους του Στάλιν, εναντίο των θέσεων των περιφερειακών και των ακροαριστερών, έσωσε, ουσιαστικά την επερχόμενη Οχτωβριανή Επανάσταση, ενώ αποτελεί, ταυτόχρονα μια πρώτη «σύγκρουση» μεταξύ Στάλιν και των μετέπειτα «αντισταλινικών» της περιόδου 1930-1938 (Τρότσκι, Ζηνοβιέφ, Κάμενεφηλιπς). Οι οποίοι αν επικρατούσαν από την αρχή το Σοβιετικό κράτος θα είχε διαλυθεί ήδη από το 1924.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ Η ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ

]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/01/30/%ce%91%ce%bb%ce%bb%ce%ac_%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%b2%ce%ac%ce%b6%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b5_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%ac%ce%bb%ce%bb%ce%b1_%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%b2%ce%b1%ce%af%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b5; radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Αλλά διαβάζουμε και άλλα καταλαβαίνουμε; 2009-01-30T09:50:00-05:00 2009-01-30T09:50:00-05:00 Δεν εξηγείται αλλιώς. Αυτό φυσικά δεν έχει συμβεί μια φορά, αλλά γίνεται επανειλημμένος και σταθερά, με τη λογική της κριτικής στα όσα δημοσιεύονται και τίποτα δεν πρέπει να μένει στο απυρόβλητο όταν εκτίθεται και δημοσιοποιείται. Ως εδώ δεν υπάρχει το παραμικρό μεμπτό, όμως είναι άλλο πράγμα η κριτική και η πολεμική σε αυτά που λέμε και άλλο πράγμα η διαστρέβλωση
Όταν στέλνεις μέιλ σε κάποιο που βάζει δικό σου άρθρο το οποίο είναι δική σου γνώμη(που είναι άλλο πράγμα απ' την άποψη) και αυτή παρουσιάζεται σχεδιασμένη και κατευθυνόμενη απ' τα πάνω κοκ, και στην πραγματικότητα τη μεταφράζεις και την κριτικάρεις όχι με τα δεδομένα το γράφοντος, αλλά κατά όπως θες εσύ και μάλιστα δυο φορές, αυτό λέγεται διαστρέβλωση θέσεων.
Ανεξάρτητα με το τι στομάχι έχουμε και τι έχουμε ζητήσει το οποίο επίσης δεν πραγματοποιήθηκε,(έγινε χωρίς την άδεια μας σε κείμενο δικό μας), στην πορεία δημοσιεύεται και τμήμα ενός mail που αποστείλαμε και διαστρεβλώνει αυτά που λέμε.
Ανεξάρτητα με την ταπεινή συγνώμη που ζητήσαμε στο νεκρό αγωνιστή μιας και ξέρουμε τι σημαίνει να μη ζεις και δεν μας αρέσει να σκυλεύεται κανένας νεκρός, και μάλιστα άδικα δολοφονηθείς και στυγερά από συγκεκριμένους τραμπούκους(κάτι που γράψαμε), για μας είναι άλλο πράγμα "κοινωνικός αγωνιστής" όπως το αποκαλείτε και άλλο πράγμα Λαϊκός ήρωας, όπως ο Λαμπράκης, ο Πετρούλας, ο Μπελογιάννης κλπ., το περιεχόμενο και οι συνθήκες είναι άλλες, ανεξάρτητα που ανήκει πολιτικά ο καθείς, αν και έχει σημασία, που είδατε εσείς ότι τον υποτιμούμε και τον υβρίζουμε;
Την εποχή εκείνη όταν έγινε αυτό το φρικτό έγκλημα τα ΜΜΕ έλεγαν πως άνηκε στην ΠΑΣΚΕ και που είναι δηλαδή το μεμπτό, είχε κάθε δικαίωμα να ανήκει όπου ήθελε, αυτό που ακούγονταν σας είπαμε και εφόσον δεν άνηκε εκεί και στην προκειμένη να ζητήσουμε εκατομμύρια συγνώμες εφόσον το οφείλουμε γιατί πορφανώς αυτό σας εκνεύρισε και δικαίως, ωστόσο ήταν μέιλ και έπρεπε να μας πείτε ότι άνηκε εκεί. Προφανώς κάναμε λάθος στο ότι άνηκε στην οργάνωση ΕΑΜ ο εν λόγω αγωνιστής, ειλικρινά δεν το γνωρίζαμε και ζητάμε δημοσίως συγνώμη, ωστόσο εμείς άλλο θέλαμε να δείξουμε και θα καταλάβετε παρακάτω.
Είδατε ποτέ να κάνουμε συνθήματα τους εκατοντάδες χιλιάδες άγνωστους κομμουνιστές που έδωσαν τη ζωή τους; Μέσα σε αυτούς έχουμε και συγγενείς.
Δηλαδή που βλέπετε την ύβρι; Στην τελική ο εν λόγω αγωνιστής άδικα πλήρωσε τους παλικαρισμούς άλλων και κρίμα που δε ζει ο άνθρωπος, τη ζήσαμε αυτή την περίοδο, γιατί διαστρεβλώνετε αυτά που λέμε και τα οποία τα χρησιμοποιήσαμε ως παράδειγμα για να αναδείξουμε και από μια άλλη πλευρά τις φιλοσοφικές μας διαφορές.
Ο Λένιν έλεγε πως το κίνημα δεν είναι αριθμητική πράξη, αλλά αλγεβρική σκεφτείτε το και θα καταλάβετε το σκεπτικό μας.
Στο πρώτο άρθρο με βάση αυτό το σύνθημα και κάποια άλλα προσπαθήσαμε να αναδείξουμε τη διαφορά στο σκεπτικό μας ως πολιτικές οντότητες, αλλά είδατε "ύβρις", φυσικά στη λεγόμενη ύβρη δεν είδατε πουθενά το τραμπούκους της ΟΝΝΕΔ, δικαίωμα σας.
Ο καθένας βλέπει ότι θέλει και δικαίωμα του αρκεί να μη διαστρεβλώνει, ωστόσο να πούμε ορισμένα πραγματάκια εδώ πέρα.
Οι γράφοντες δηλαδή που παρ' ολίγο να βρίσκονταν στη θέση του μακαρίτη και αγωνιστή, το 1991 στο λεγόμενο Μακεδονικό, όταν μια ντουζίνα παλληκάρια των γνωστών μεγάλων παρατάξεων στη σχολή τους τους βαρούσανε με θρανία και άρβυλα με σίδερα στην κορυφή θα ήταν ήρωες; Μακρυά από μας το εν λόγω επίθετο.
Όταν το 1995 τα παλληκάρια του παρακράτους έκαψαν ζωντανό σύντροφο μας στην πορεία του Πολυτεχνείου και αυτός ήταν για 6 μήνες στην εντατική, ήταν ήρωας; Είδατε ποτέ να κάνουμε σύνθημα το όνομα του;
Όταν το 1998 στη Νομική εισβάλουν παρακρατικοί με τσεκούρια και αφήνουν ανάπηρους συντρόφους μας, τους εξισώσαμε ποτέ με τον Πέτρουλα και το Λαμπράκη;
Όταν το 2001 στο ΤΕΙ Αθήνας έγινε το ίδιο πράγμα πάλι σε δικούς μας συντρόφους είδατε πουθενά να γίνετε σύνθημα;
Όταν χτυπήθηκε ο γιος συντρόφου που παρ ολίγο να ήταν νεκρός πριν ένα μήνα, είδατε να γίνει σύνθημα;
Ακούσατε καθόλου τις δηλώσεις που έκανε η σ/φισα γραμματέας, προφανώς όχι.
Τέλος πάντων ο κατάλογος είναι ατελείωτος Επειδή είμαστε απόγονοι αγωνιστών που οι μισοί γλίτωσαν τα εκτελεστικά αποσπάσματα και οι άλλοι μισοί δεν υπόγραψαν κάνοντας τη ζωή τους κουρέλι, αυτοί μας έμαθαν να ξεχωρίζουμε τους ήρωες απ' τους αγωνιστές, γιατί αυτοί ουδέποτε είπαν ήρωα τον εαυτό τους.
Κλείνοντας καλέ μας φίλε σας λέμε το εξής, οι διαπομπεύσεις που γίνονται διακηρύξεις εις βάρος μας, δείχνουν γιατί δε μπορούμε να είμαστε στο ίδιο μετερίζι και φυσικά δεν μας ακουμπούν.
Προφανώς θα κλείσετε τα μάτια σας σε αυτό το άρθρο και θα προσπαθήσετε να κάνετε αυτά που έχετε στο μυαλό σας, δικαίωμα σας, κάντε ότι καταλαβαίνετε όπως σας γράψαμε στο δεύτερο μέιλ και όπως δεν σας διαβάζαμε πριν το μέιλ ούτε και τώρα θα σας διαβάζουμε και φυσικά δεν ακολουθήσουμε σε παραπέρα συνέχεια. Έτσι και αλλιώς δεν έχουμε σκοπό να συνδιαλεγόμαστε μαζί σας.
Σας λέμε επίσης πως οι θέσεις αυτές είναι δικές μας και δεν απηχούν σε καμία περίπτωση τις θέσεις του κόμματος, εξάλλου δυστυχώς δεν καθοδηγούμαστε...
Τέλος σας ευχόμαστε καλοπροαίρετα(όπως και στο μέιλ που σας στείλαμε), να είστε καλά και να έχετε δυνάμεις ακόμα και να μας ξεπεράσετε, αλλά με απειλές(που δε μας ακουμπούν), τυχοδιωκτισμός και με διαστρεβλώσεις δυστυχώς δε θα το καταφέρετε.


Ράδιο Κολλεκτίβα

]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/01/28/%ce%9c%ce%ae%cf%80%cf%89%cf%82_%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%ac_%ce%ae%cf%84%ce%b1%ce%bd_%ce%9c%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%bf%cf%8d%cf%81%ce%b1; radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Μήπως τελικά ήταν Μπροσούρα; 2009-01-28T17:40:00-05:00 2009-01-28T17:40:00-05:00 Υπάρχουν μερικά ζητήματα που αφορούν τον εν λόγω εγχειρίδιο που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1985 και σε εμάς έτυχε να πέσει στα χέρια μας κάπως καθυστερημένα στην έκδοση του 1987, ωστόσο δε δικαιολογείται να μην το γνωρίζουμε...

Κατά τη γνώμη ορισμένων, δεν αποτελεί "μπροσούρα", αλλά ένα βιβλίο που είναι γεμάτο συνεντεύξεις, "άσχετες" με τον οπορτουνισμό του Μίμη;
Κατά την τοποθέτηση μας στο πρώτο μέρος που ήταν αυτή:"Το είδαμε και το φωτογραφίσαμε, είναι ένας δυσεύρετος αχταρμάς ανάμεσα σε σοβαρά και εντελώς οπορτουνιστικά ρεύματα με συγγραφέα τον "πολυγραφότατο" Μ. Ανδρουλάκη", ένας αχταρμάς που προσπαθεί να γίνει κολυμβύθρα του Σιλωάμ για τους οπαδούς του οπρτουνισμού, μιας και σε αυτό το βιβλίο υπήρξαν και σοβαροί μελετητές του Μαρξισμού-Λενινσού ανακατεμένοι με στεγνούς σοσιαλδημοκράτες που δρούσαν ως ανατρεπτικά στελέχη μέσα στο ΚΚΣΕ και σήμερα κρατούν την παντιέρα του αντικομμουνισμού.
"Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 1987 και αποτελεί μνημείο οπορτουνισμού και μεταφυσικής σκέψης από τον πρόλογο του κι όλας.
Η σχέση του με το Μαρξισμό είναι τέτοια, όσο η σχέση του Συνασπισμού με την συνέπεια σε λόγους και έργα μιας και πατάει σε δυο βάρκες....
Γενικά είναι μια πολύ καλή "μπροσούρα" που από μέσα της απορρέει η παράνοια και ο απύθμενος οπορτουνισμός. Δυστυχώς κάτι τέτοιοι σαν το "συγγραφέα" αυτής της "μπροσούρας", πάλευαν για τη διάλυση της ΕΣΣΔ, μετατρέποντας το δράμα σε παρωδία για τους λαούς όλης της υφηλίου.", δεν παίρνουμε τίποτα πίσω....
Οι λόγοι της έδοσης αυτής ήταν η σταθερή προώθηση του οπορτουνισμού και το θολώματος που αυτός προξενούσε όταν παρατείθονταν συνθετικά δίπλα σε πραγματικά Λενινιστικές αρχές. Πέραν των 200 σελίδων με συνεντεύξεις, που αποτελούσαν μνημείο οπορτουνιστικής σκέψης στους "οικονομιστές" του Κρεμλίνου, (δηλαδή αυτούς που διέλυσαν την ΕΣΣΔ), αρχικά ιδεολογικά και μετέπειτα πολιτικά και οικονομικά, είναι και οι καμιά δεκαριά σελίδες από τον πρόλογο του ίδιου του Μ. Ανδρουλάκη, που κάνει προσπάθεια ωραιοποίησης του τότε επερχόμενου "νέου" και ταυτόχρονα τόσο παλαιού δεξιού οπορτουνισμού, που για σημαία του είχε την μετέπειτα γκλάσνοστ και περεστρόικα.
Αν αυτό το βιβλίο δεν είναι μπροσούρα οπορτουνισμού, τότε ποιο είναι, όταν σε αυτό καθαγιάζεται η λογική της γενικευμένης συναίνεσης στην υποδόρια ανατροπή του σοσιαλισμού και προωθείται μεθοδικά και αταλάντευτα η εξ' ολοκλήρου ισοπέδωση του σοσιαλισμού και η μεταρρύθμιση του σε κάτι άλλο. Ότι υπάρχουν και σοβαροί δημοσιολόγοι που παρουσιάζονται εδώ, αυτοί χάνονται στο κύριο που είναι η συνολικότερη διαστρέβλωση και φυσικά στον πρόλογο που ουσιαστικά μας παραπέμπει εκεί, στον οπορτουνισμό δηλαδή.

Το πρώτο κεφάλαιο είχε τίτλο: "ΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΗΜΕΡΑ-ΑΥΡΙΟ"
Σε αυτό το κεφάλαιο ο Μίμης παίρνει συνέντευξη από τον ιδεολογικό "πατριάρχη" του Γκορμπατσοφισμού τον Βαντίμ Ζαγκλάντιν :
Ποιος είναι αυτός: Αυτός που διετέλεσε μεταξύ άλλων ως Αντιπρόεδρος του Συλλόγου για την ευρώ-ατλαντική Συνεργασία (AEAC), στην προώθηση των δεσμών μεταξύ της Ρωσίας και του ΝΑΤΟ.
Στην συνέντευξη επίσης προωθεί την συνείδηση της κοινωνικής ειρήνης και της γεφύρωσης των διαφορών ανάμεσα σε σοσιαλισμό και σοσιαλδημοκρατία...

Το δεύτερο κεφάλαιο είχε τον τίτλο "Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ; Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΣΕ ΠΟΙΟΤΙΚΑ ΝΕΑ ΦΑΣΗ".
Σε αυτό ο Μίμης παίρνει συνέντευξη στον Γιούρι Κράσιν.
Ποιος είναι αυτός; Καθηγητής κοινωνικών επιστημών και στέλεχος του ιδρύματος Γκορμπατσόφ. Είναι ιδεολογικός καθοδηγητής της φράξιας που παλεύει στην ομαλή μετάβαση του σοσιαλισμού στη δημοκρατία.
Πολλά από τα έργα του χρηματοδοτήθηκαν από το ΝΑΤΟ...
Στην συνέντευξη του στο εν λόγω βιβλίο αναπτύσσει με ένα πιο "σοσιαλίζοντα λόγο", τα ακριβώς τα ίδια πράγματα, υμνώντας την "κοινωνική αυτοδιαχείριση" δηλαδή το αντιμαρξιστικό μοντέλο του Μπουχάριν...

Το τρίτο κεφάλαιο έχει τον τίτλο "ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ: ΜΙΑ ΟΧΙ ΑΠΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ"
Σε αυτό ο Μίμης παίρνει συνέντευξη στον Αλεξέι Σεστοπάλ.
Στην συνέντευξη του στο εν λόγω βιβλίο αναπτύσσει τα σύνθετα προβλήματα που θα προκύψουν στον κομμουνισμό, εδώ δεν έχουμε κάτι μεμπτό, ωστόσο όμως την περίοδο που έγινε η συνέντευξη, ο κομμουνισμός αποτελούσε το όραμα που θα έρχονταν διαμέσου της περεστρόικα, δηλαδή της αντεπανάστασης...

Ένα από τα βασικά κεφάλαια του βιβλίου είναι η συνέντευξη με το Νικολαϊ Πετράκοφ και φέρει τον τίτλο "ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ.
Εδώ σε όλο τους μεγαλείο αναπτύσσονται οι νόμοι της αγοράς.
Οι θεωρίες για τις "εμπορευματικές σοσιαλιστικής παραγωγής" ή "του σοσιαλισμού με αγορά", η αποδοχή του νόμου της αξίας ως νόμου του κομμουνιστικού τρόπου παραγωγής που λειτουργεί και στη φάση της αναπτυγμένης σοσιαλιστικής οικοδόμησης.

Φυσικά υπάρχουν και συνεντεύξεις από σοβαρούς μελετητές που ουδέποτε απώλεσαν τον τίτλο τιμής, τον τίτλο του κομμουνιστή, ωστόσο όμως σε αυτούς είτε γίνονται ερωτήσεις με οπορτουνιστικά χαρακτηριστικά, είτε αναπτύσσεται ένας διάλογος απομακρυσμένος απ' τη τότε σοσιαλιστική οικοδόμηση, με σκοπό την εστίαση του σοσιαλισμού στο παλλαϊκό κράτος.

Να πούμε εδώ πέρα πως εμείς εδώ απλά τη γνώμη μας εκφράζουμε, η οποία δεν είναι θέση του κόμματος για το βιβλίο αυτό και αυτό το γράφουμε για εκείνους που μας φόρτωσαν στο μέιλ, αυτά τα χαρακτηριστικά....
Η γνώμη μας εξάλλου για τον Ανδρουλάκη δεν ήταν ποτέ και η καλύτερη δυνατή ακόμα και την περίοδο που οι οπορτουνιστές τον έλεγαν "μέγα"....

Ράδιο Κολλεκτίβα

]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/01/21/%ce%9f%ce%b9_%ce%b3%ce%bb%cf%85%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%ac%ce%bb%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%b9_Rockers_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%bf_%ce%9f%ce%bc%cf%80%ce%ac%ce%bc%ce%b1 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Οι γλυκανάλατοι Rockers και ο Ομπάμα 2009-01-21T09:58:00-05:00 2009-01-21T09:58:00-05:00 Κάτι γλυκανάλατοι ρόκερς που ευτυχώς ποτέ δε μας άρεσαν όχι μόνο για το έργο τους,(που σε ποιότητα και δημοσιότητα δεν διέφερε και πολύ από το έργο της Μαντόνα), αλλά και για την τάχατες πολιτικοποιημένη - "αντιπολεμική" δράση τους, προχτές παραβρέθηκαν στις προεόρτιες εκδηλώσεις για την ορκωμοσία του Ο Μπάμα.
Κάτι τύποι σαν τον Μπρους Σπρίνγκστιν, τους U2(βασικά το Μπόνο γιατί οι άλλοι είναι γλάστρες), το Στίβι Γουόντερ, για την Μπιγιονσέ δε συζητάμε έτσι και αλλιώς γιατί αυτή είναι προϊόν της βιομηχανίας του θεάματος,(όχι ότι οι άλλοι τρεις δεν είναι, αλλά ξεκίνησαν αλλιώς), συμμετείχαν στο show της ορκωμοσίας του νέου "πλανητάρχη", μη λαμβάνοντας υπόψη τη βούληση του για νέους πολέμους επικεντρωμένους όχι στο Ιράκ, αλλά στο Αφγανιστάν και αλλού, ούτε φυσικά για το ρόλο του σαν άλλο "Πόντιο Πιλάτο" ο οποίος "νίπτει τας χείρας" για τις σφαγές στη Παλαιστίνη.
Κάτι γλυκανάλατα παλληκάρια σαν τα παραπάνω ουδέποτε μας συγκίνησαν, όχι μόνο γιατί αποτελούσαν τους κύριους εκφραστές του ροκ και της soul του γλυκού νερού, αλλά γιατί στη πραγματικότητα αυτό που ουσιαστικά πραγματοποιούσαν ήταν ανέκαθεν ένα δεκανίκι στον ιμπεριαλισμό, που θα σωθεί εκ των έσω, δηλαδή ανούσιες παράτες για γενικευμένο αποπροσανατολισμό.
Ξέρουμε και πιστεύουμε πως η μουσική και το τραγούδι δε μπορεί να δημιουργήσει επαναστάσεις, η έστω επαναστατικές συνθήκες μιας και απέχει παρασάγγας από τις νομοτέλειες της πολιτικής οικονομίας, ωστόσο μπορεί να διαφωτίσει για το ρόλο του καπιταλισμού...
Ανέκαθεν όπως και στη δεκ' του '60 που για μας επίσης, μουσικά ήταν μια μέτρια δεκαετία(εντελώς προσωπική γνώμη), όταν το τραγούδι αμφισβήτησης αποτέλεσε άλλοθι μαζί με την ψυχεδέλεια και το ροκ τύπου Woodstock το οποίο ανέκαθεν καλλώπιζε το σύστημα.
Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι "αμφισβητίες" της δεκ' του '60 αποτέλεσαν τους μετέπειτα Yappis, που ήταν οι βασικοί υποστηρικτές του "οράματος" της Wall Street. Ήταν οι ίδιοι που στήριζαν όλες τις θεωρίες της "μαύρης αντίδρασης" όπως οι φιλοσοφίες του Underground και οι θεωρίες της μεταφυσικής Ανατολής....
Δε λέμε ότι είναι ίδιο το ροκ των 60ς με τους μετέχοντες στα προεόρτια πάρτι για τον Μπάρακ Ο Μπάμα, ωστόσο όλοι μαζί εκφράζουν το ροκ της Αμφισβήτησης, δηλαδή του γλυκού νερού.

Ραδιο Κολλεκτίβα ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/01/20/%ce%91%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bb%ce%b5%ce%b3%ce%b3%cf%8d%ce%b7_%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82_%ce%9b%ce%b1%ce%bf%cf%8d%cf%82 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Αλληλεγγύη στους Λαούς 2009-01-20T18:37:00-05:00 2009-01-20T18:37:00-05:00
Επιτέλους μας έβγαλαν απ' το feed τους οι συνασπισμένοι...
]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/01/18/%ce%a0%ce%9f%ce%99%ce%91_%ce%91%ce%a1%ce%99%ce%a3%ce%a4%ce%95%ce%a1%ce%91_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%a0%ce%9f%ce%99%ce%91_%ce%95%ce%9d%ce%9f%ce%a4%ce%97%ce%a4%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3;_%ce%92__%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%bf%cf%82 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): ΠΟΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ; Β' μέρος 2009-01-18T16:30:00-05:00 2009-01-18T16:30:00-05:00 Για ένα κόσμο η έννοια αριστερά αντανακλά τη κοινωνική δικαιοσύνη και τη βελτίωση ζωής των πιο φτωχών λαϊκών στρωμάτων, σημαίνει τη διαδικασία καλυτέρευσης της ποιότητας ζωής, ενός άλλου τρόπου σκέψης. Όμως είναι έτσι τα πράγματα και τι σημαίνουν ορισμένοι όροι που πηγάζουν μέσα απ' αυτό το γενικό "πολιτικό" όρο Αριστερά.
Μήπως αυτός ο όρος αυτός αντί να διευκολύνει τις εξελίξεις για την ανατροπή του καπιταλισμού, η να δίνει παραπάνω περιθώρια για φιλολαϊκότερες πολιτικές με τη πίεση του λαϊκού κινήματος, να εγκλωβίζει παραπέρα το λαϊκό κίνημα διατείνοντας "αταξικά" θεωρητικά σχήματα με "λύσεις" εκ των έσω, λύσεις που καθαγιάζουν το καπιταλιστικό σύστημα παραγωγής δίνοντας του περιθώρια ζωής και μάσκες οξυγόνου δια της "μεταρρύθμισης" που ζητούν οι κάθε λογής οπορτουνιστές;
Όλα αυτά όμως έχουν και παρελθόν, τίποτα δεν αποτελεί μέρος παρθενογένεσης και δε μπορεί να γίνει έτσι.
Όλες οι σημερινές "σύγχρονες σχολές" συναντούν τους πολιτικούς τους προγόνους 1μίση αιώνα πίσω, στο 19ο αιώνα και η κάθε μια "νέα" θεωρία είναι τόσο παλιά όσο το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα.
Το κυρίαρχο ρεύμα στη λεγόμενη "αριστερά", είναι ο "δημοκρατικός σοσιαλισμός" που είναι η επίσημη ιδεολογία του σύγχρονου ρεφορμισμού, διατυπώθηκε το 1951 στη Φραγκφούρτη και στο συνέδριο της σοσιαλιστικής διεθνούς, όμως ο πολιτικός του πρόγονος είναι η σοσιαλδημοκρατία του Μπερνστάϊν
Απ' την επίσημη διακήρυξη του εν λόγω συνεδρίου αναπτύσσεται το θεωρητικό πλαίσιο της μετωπικής αντιπαράθεσης με το Μαρξισμό - Λενινισμό. Οι θεωρητικές ρίζες του βρίσκονται στο λεγόμενο ηθικό σοσιαλισμό (νεοκαντιανισμός). Σύμφωνα με τον ηθικό σοσιαλισμό πρόγονο της σοσιαλδημοκρατίας, ο σοσιαλισμός είναι ζήτημα "ορισμένης ηθικής κοσμοθεωρίας", τουτέστιν την "επιστημονική" θεωρία που απονεκρώνει τις αντιθέσεις στις κοινωνικές σχέσεις μεταφέροντας στις στο πεδίο της μεταφυσικής, δηλαδή εδώ έχουμε την ταξική συνεργασία σε πλήρη ανάπτυξη.
Γενικά υπάρχει ιδεολογική σχέση και με τον "ινστρουμενταλισμό" που δηλώνει ότι "το κίνημα είναι το παν, ό τελικός στόχος δεν είναι τίποτα", που σημαίνει άρνηση της πάλης για το σοσιαλισμό.
Ο ηθικός σοσιαλισμός δεν έχει καμία σχέση με την κομμουνιστική ηθική μιας και η τελευταία είναι αποτέλεσμα του συνόλου των αρχών και κανόνων που αντιστοιχούν στον επιστημονικό κομμουνισμό και στο κόμμα νέου τύπου.
Σε όλες τις φάσεις του εργατικού κινήματος υπήρχε πλήρης διαδοχή και αντιστοίχηση, όλων ανεξαιρέτως των οπορτουνιστικών σχολών και των τάσεων. Αυτό που αναπτύσσονταν και διαμορφώνονταν θεωρητικά και ιδεολογικά γύρω και μέσα απ' την λεγόμενη αριστερά κατά το παρελθόν, ακριβώς το ίδιο διαμορφώνεται και σήμερα. Τίποτα νέο δεν υπάρχει σε αυτές τις "νέες αριστερές" που ξεκινούν απ' τη σοσιαλδημοκρατία και καταλήγουν στον Γκυ Ντε Μπορ.
Ο εμπειρισμός είναι ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα το οποίο χρησιμοποιούν οι κάθε λογής οπορτουνιστές, αρνούμενοι τη σημασία και τη χρησιμότητα της θεωρίας.
Αποθεώνουν την αίσθηση της μοναδικής εμπειρίας γενικά και αόριστα ξεκόβοντας την απ' το ιστορικό προτσές.
Γι' αυτούς ο κόσμος και τα προβλήματα είναι αυτά και όπως τα βλέπουμε και πρέπει να "λυθούν" εδώ και τώρα και επειδή τίποτα δε λύνεται "τώρα" καταλήγουν στις μεταφυσικές θεωρητικές υπεραπλουστεύσεις του "εκ των έσω". Γι' αυτούς δεν υπάρχουν οι αιτίες που γεννούν αυτό που τάχα "πολεμούν", καταλήγοντας σε αντιμαρξιστικά συμπεράσματα όπως αυτό(οι τάξεις ξεχωρίζουν απ' το δηλωθέν εισόδημα τους), ή αυτό ( ο πλούσιος είναι και αναγκαστικά αστός) τέτοιες βλακείες δηλαδή...
Οι εμπειριστές γενικά αρέσκονται στα σκληρά παζαρέματα, δείχνοντας (εσκεμμένα) άγνοια στη διασύνδεση θεωρίας και πράξης, περιορίζονται και οχυρώνονται στο πρόβλημα και στο διαμοιρασμό θέσεων στους "περισσότερο άξιους", στην ετερόκλητη σύγκλιση προγραμμάτων για να "λυθεί" τάχατες το πρόβλημα, βγάζοντας λάδι τον καπιταλισμό(άραγε σας θυμίζει κάτι αυτό); Οι πιο χαρακτηριστικοί εμπειριστές είναι η της σχολής της "εμπειρικής κοινωνιολογίας", που αποσυνδέει την κοινωνία σε κλάδους μετατρέποντας τους σε τάξεις.
Ο Μαρξισμός φιλοσοφικά θεωρεί την αισθησιακή εμπειρία ως αρχή της γνώσης και απορρίπτει τον εμπειρισμό, αναγνωρίζει ότι πηγή της αισθησιακής εμπειρίας είναι εξωτερικός κόσμος που υπάρχει αντικειμενικά.
Μια άλλη σχολή είναι αυτή που είχε ιδρύσει ο Μπουχάριν στα πρότυπα των Μπογκντάνωφ - Μαρτώφ και αποκαλείται η σχολή της "αυτοδιαχείρισης" την οποία την υιοθέτησε μερικώς ο Γιόσιπ Μπρος(Τίτο) στην πρώην Γιουγκοσλαβία και ήταν το όχημα - σύνθημα για τους δεξιούς οπορτουνιστές και συγκεκριμένα εκείνο το τμήμα των στελεχών που ανέτρεψε το σοσιαλισμό το 1991 στην πρώην Σοβιετική Ένωση.
Η αυτοδιαχείριση είναι ενάντια στον κεντρικό σχεδιασμό και το δημοκρατικό συγκεντρωτισμό στα πλαίσια της σχέσης κράτους κόμματος νέου τύπου και είναι το ιδεολογικό όπλο που χρησιμοποιούν σήμερα αναρχικοί, αριστεριστές κάθε λογής και κοπής, σοσιαλδημοκράτες, κεντροαριστεροί ακόμα και αποσχιστικές τοπικιστικές ομάδες που δρουν σε χώρες της ΕΕ , Βέλγιο, Ισπανία(Καταλονία), Νότια Γαλλία, Ιταλία(Τεργέστη) και σήμερα την έχουν κάνει σημαία. Αυτό δε σημαίνει πως όλοι oι παραπάνω είναι ίδιοι.
Η αυτοδιαχείριση είναι τόσο ελαστική και τόσο αντικομμουνιστική, που αποτέλεσε και το σύνθημα του πρώην Σοσιαλιστή και κατοπινού ιδρυτή του φασισμού Μουσολίνι το 1926, όταν αυτός καλούσε τους μικροαστούς και το λούμπεν προλεταριάτο να εξεγερθούν απ' τα "αυτοδιαχειριζόμενα φάσσιο" (που σημαίνουν «δέσμες» ή «ενώσεις» προσώπων), να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να εξεγερθούν, ενάντια στην αστική τάξη και το προλεταριάτο με το σύνθημα «όποιος κρατάει τα όπλα έχει και το ψωμί».
Όλες οι σχολές και οι τάσεις που είχαν και έχουν ως στόχο όχι τον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό, αλλά το συνεπές οργανωμένο κίνημα που καθοδηγείται απ' το κόμμα νέου τύπου και τα τρία χαρακτηριστικά που αποτελούν τις αρχές λειτουργίας του.
Κατά συνέπεια όλοι όσοι βαράνε το λαϊκό κίνημα και την οργανωμένη ταξική πάλη, είτε μιλώντας για την ενότητα της αριστεράς στο πρόβλημα, είτε για να το κατασυκοφαντήσουν , δεν παλεύουν ενάντια στον καπιταλισμό, αλλά ενάντια στην όποια λύση μπορεί να δοθεί στο μέλλον με προοπτική για το λαϊκό μέτωπο και φυσικά για το σοσιαλισμό.
Δεν ήταν ποτέ και μπορεί να γίνει σύμμαχος το κομμουνιστικό κίνημα με τους οπαδούς του αυθόρμητου και της προχειρότητας οι οποίοι είναι έτοιμοι να εξαγγείλουν και πάλι "στις 18 σοσιαλισμό". Ακόμα και να πετύχαιναν το έργο τους όλοι αυτοί, οι κάθε λογής οπορτουνιστές, πάλι θα έπρεπε να βρουν απέναντι τους το συνεπές κίνημα, γιατί το ζήτημα είναι να νικήσεις εφαρμόζοντας με συνέπεια τον επιστημονικό κομμουνισμό και όχι κάτι άλλο, οτιδήποτε άλλο είναι φτιασίδωμα εκ των έσω, ένα προσωρινό και καταδικασμένο σε ήττα απ' την ίδια την ιστορία φληνάφημα.


Γιάννης Κ. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/01/17/%ce%9f%ce%b9_%ce%a3%cf%85%ce%bd%ce%b1%cf%83(%ce%a0%ce%9d%ce%99%ce%93)%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf%ce%b9_%ce%b1%cf%80__%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%9f%ce%9b%ce%9c%ce%95_%cf%80%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%b9 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Οι Συνασ(ΠΝΙΓ)μένοι απ' την ΟΛΜΕ πιάνονται 2009-01-17T19:39:00-05:00 2009-01-17T19:39:00-05:00
Επιστρατεύουν και την ΟΛΜΕ Είναι εντοπισμένη τα τελευταία χρόνια η προσπάθεια των δυνάμεων του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και διαφόρων άλλων «γκρουπ» να παρέμβουν στο μαθητικό κίνημα. Κι επειδή δεν τα καταφέρνουν να πείσουν και να κερδίσουν τους μαθητές με την πολιτική τους, προσπαθούν έξω από τα σχολεία, έξω από το κίνημα, να φτιάξουν υποτιθέμενες μαθητικές δομές, με μοναδικό τους μέλημα να συκοφαντήσουν και να χτυπήσουν την υπάρχουσα οργάνωση και το συντονισμό του μαθητικού κινήματος.Μετά τη δολοφονία του Αλ. Γρηγορόπουλου, βρήκαν και πάλι ευκαιρία. «Ελευθεροτυπία», «Αυγή» και άλλα κέντρα και παράκεντρα - του Τύπου και όχι μόνο - προσπάθησαν να στήσουν τον περασμένο Δεκέμβρη από το πουθενά, ένα υποτιθέμενο συντονιστικό μαθητών με την επωνυμία «Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος». Μοναδικός τους σκοπός ήταν να χτυπήσουν το ήδη υπάρχον Συντονιστικό Αγώνα Σχολείων Αθήνας (ΣΑΣΑ), να γκρουπάρουν μαθητές αποκλειστικά γύρω από το αίτημα «να πέσει η κυβέρνηση» και μέσα από έναν υποτιθέμενο μαθητικό φορέα (υποτιθέμενο γιατί το συντονιστικό που εφηύραν δεν είχε κανένα έρεισμα στα σχολεία, δεν το γνώριζαν οι μαθητές) να καθοδηγήσουν κάποιους μαθητές... προς τα αστυνομικά τμήματα κλπ.Η προσπάθεια αυτή, όμως, δεν τους βγήκε. Ετσι, μέσα στις γιορτές εμφανίστηκε πάλι από το πουθενά (δηλαδή όχι μέσα από τα σχολεία, αλλά από την ανωνυμία του διαδικτύου) ένα άλλο υποτιθέμενο μαθητικό συντονιστικό, το «Συντονιστικό Αντίστασης Μαθητικών Πρωτοβουλιών», το οποίο διαλαλεί διαδικτυακά ότι «η αντίσταση συνεχίζεται μέχρι να... φύγει η κυβέρνηση των δολοφόνων». Αυτό το καινούριο υποτιθέμενο «Συντονιστικό» ανακοίνωσε μάλιστα, ότι η επόμενη συνεδρίασή του θα γίνει... στα γραφεία της ΟΛΜΕ! Προκειμένου, δηλαδή, να μην πέσει στο κενό και αυτή η νέα προσπάθεια να γκρουπάρουν και να κατευθύνουν τους μαθητές σύμφωνα με τους σχεδιασμούς τους, επιστρατεύτηκε η «ομπρέλα» της ΟΛΜΕ, για προσφέρει στέγη και κυρίως να νομιμοποιήσει πολιτικά το χτύπημα στο ΣΑΣΑ. Να ξέρουν όμως ότι για άλλη μια φορά δε θα τους περάσει. Γ. Σ. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/01/16/%ce%a3%cf%85%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%80%ce%b9%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf%ce%b9_%ce%b5%ce%af%cf%83%cf%84%ce%b5_%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%af_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b2%ce%bf%ce%ba%ce%ac%cf%81%ce%b5%cf%84%ce%b5_%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%81%ce%ba%cf%8e%cf%82 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Συνασπιμένοι είστε προκλητικοί και προβοκάρετε διαρκώς 2009-01-16T18:13:00-05:00 2009-01-16T18:13:00-05:00 Εδώ και μερικές μέρες διαβάζοντας τα σχόλια των συνασπισμένων, νομίζει κανείς ότι έχει να κάνει με τίποτα “ξυπασμένα χαζογκομενάκια” που τους πήρανε το “παιχνίδι”, όμως δεν είναι έτσι. Αυτή είναι η συνηθισμένη διαχρονική τακτική τους απ' την εποχή του “πάλαι ποτέ” Ευρωκομμουνισμού.Το κυρίαρχο χαρακτηριστικό των “κλαψιάρηδων” είναι ότι μπαίνουν στα δικά μας ιστολόγια για διάλογο και ανάλογα με την περίπτωση πετούν τα επαναλαμβανόμενα “σκουπίδια” τους στην εξέδρα, πότε με ύφος 1000 καρδιναλίων, πότε με συγκαταβατικό ύφος και πότε με ύφος συντρόφου που ενδιαφέρεται για την ενότητα.Ακόμα και μέσα στα ιστολογία τους βλέπει κανείς αυτή την εναπόθεση της πιο παραπολιτικής – βλακέντιας “συνομοσιολογίας” τους, ενώ κεντρικές πολιτικές επιλογές όπως η ΕΕ, η συνθήκη του Μαάστριχτ, η αποδοχή του σχεδίου Ανάν και χιλιάδες άλλα, τα οποία ουδέποτε απέρριψε η Κουμουνδούρου (και παίζουν σημαντικό ρόλο στα πολιτικά πεπραγμένα), τα θεωρούν ανούσια ξεπερασμένα, έλα όμως που κανένα απ' αυτά δεν είναι!!!
Θα είχε ενδιαφέρον για να μην πούμε “πλάκα”, αν οι συγκεκριμένοι “ιστολόγοι” ήταν “γραφικοί”, όμως γραφικοί δεν είναι. Στην πραγματικότητα εδώ πέρα έχουμε να κάνουμε με μια “οργανωμένη” η “ανοργάνωτη” ωστόσο συνειδητή επιλογή τροχοδρόμησης της πολιτικής της Κουμουνδούρου.
Οι εν λόγω είναι τόσο καλά ενημερωμένοι για τις κεντρικές και εναλλακτικές – τυχοδιωκτικές πολιτικές επιλογές του μορφώματος που λέγεται ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, που δε μπορεί κανείς να τους καταλογίσει γραφικότητα.
Τα παλληκάρια κάνουν τι δουλειά τους και από αυτή την άποψη καλά κάνουν, μιας και το θνησιγενές μόρφωμα του οπορτουνισμού, τώρα που έχασε τους συνεργάτες απ' το ΠΑΣΟΚ, κλείνει το μάτι προς τα αριστερά του για να μην κλείσει η ιστορική του διαδρομή μέσα στο χρόνο και το διασπαστικό μένος ενάντια στον αιώνιο και μοναδικό εχθρό του το ΚΚΕ.
Κάνουν τα αδύνατα δυνατά, χωρίς καμία επίφαση δημοκρατικής τσίπας, για να πιαστούν απ' τα μαλλιά και ας επαίρονται για το αντίθετο....
Από τη μια μας βρίζουν και απ' την άλλη μας λένε συντρόφους, απ' την μια είμαστε “οι τίμιοι πλην όμως εξαπατημένοι από μια αρτηριοσκληρωτική ηγεσία” και όταν βλέπουν ότι εμείς παλεύουμε για την πραγματοποιήση της πολιτικής του ΚΚΕ, τότε φτιάζουν σενάρια επιστημονικής φαντασίας και μας βρίζουν με χυδαίο τρόπο. Σχολιάζουν με τα δικά τους κριτήρια τα δικά τους θέματα, ανεξάρτητα με το τι έχουμε αναρτήσει κάνοντας σαν τα μούτρα τους τα γραφόμενα μας, τα οποία δεν τα έχουμε αναρτήσει για να τα διαπραγματευτούμε με κανένα πικραμένο, αλλά απ' την ανάγκη να πούμε αυτά που θέλουμε και σκεπτόμαστε ...
Καλόπαιδα του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, δεν ήμασταν, δεν είμαστε και δε θα γίνουμε ποτέ σύντροφοι σας, μην κάνετε σα χαζογκομενάκια γιατί δεν είστε, αφού ούτε γι' αυτό είστε ικανοί και εκτίθεστε.
Μας βρίζετε με χυδαίο τρόπο για την πολιτική μας και μας τσουβαλιάζεται στα feed της "ενότητας" σας, που όλως τυχαίως η πλειοψηφία εκεί μέσα μιλάει με τη δική σας πολιτική γλώσσα .
Δεν μας αφορά αν το κάνει η Κουμουνδούρου επίσημα ή τα μέλη και οι φίλοι του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ “αυτοβούλως”, δεν μας αφορά καν το γεγονός του αν γίνεται “αυθόρμητα”, που πολύ αμφιβάλλουμε και γι' αυτό, δεν μας αφορά τελικά εμάς καμία ενότητα στην αριστερά σας και δε θα συναινέσουμε, δε μας αφορά αν ο σχεδιασμός του συστήματος που πρεσβεύετε σας χρησιμοποίησε και τώρα σας πετά σα στημένη λεμονόκουπα, δεν είναι δικό μας το πρόβλημα , είναι δικό σας και σαν τέτοιο το αντιμετωπίζουμε.
Εμείς έχουμε το σθένος να το λέμε και να το διακηρύττουμε με στεντόρεια φωνή απ' το 1996 και μετά το 15ο στρατηγικό μας συνέδριο, παλεύουμε να φτιάξουμε το Αντιιμπεριαλιστικό Αντιμονοπωλιακό Μέτωπο Πάλης και θα το παλέψουμε χωρίς καμία περιστροφή όσο μπορούμε.
Εμείς δε χειροκροτούσαμε τον Κ. Σιμίτη όταν ευχαριστούσε την Κυβέρνηση των ΗΠΑ στη Βουλή οι δικοί σας το έκαναν.
Για δις εκατομμύρια λόγους ακόμα, δε συναινούμε στη συμμετοχή μας σε feed μαζί με σας και κάτι γκρουπούσκουλα που είναι μαζί σας.
Όχι μόνο θα μας βγάλετε, αλλά θα αναγκαστείτε να μας βγάλετε γιατί θα αποκαλύπτουμε το ποιόν σας με αυτά που θα γράφουμε για εσάς από εδώ και στο εξής, φροντίστε να μην εκτεθείτε στους δικούς σας αναγνώστες γιατί σε δικούς σας μας βάλατε να μας διαβάζουν και αν μας έχετε για πολύ καιρό θα τους χάσετε και αυτούς γιατί θα σας αποκαλύπτουμε παλιοπορτούνες, εχθροί του λαού....
Είναι δική μας επιλογή να είμαστε όπου θέλουμε και με όποιον θέλουμε, τίποτα κοινό δεν έχουμε μαζί σας, ούτε και σε επίπεδο προβληματισμού και κατεύθυνσης, και γράφουμε στα παλαιότερα των υποδημάτων μας του τι λέτε, γενικώς και τι λέτε στα δικά σας ιστολόγια δε μας αφορά ποσώς.
Εσείς όμως μεγάλοι δημοκράτες γιατί δεν σέβεστε το να μην είμαστε μαζί σας; Αυτή είναι η δημοκρατία και η ελευθερία της γνώμης που λέτε και διακηρύσσετε από εδώ και από εκεί, η λειτουργείτε ως γνήσιοι πολιτικοί απόγονοι της σοσιαλδημοκρατίας, το αδελφάκι του φασισμού, η μήπως ξεχνάτε πως ο Μουσολίνι ήταν πρώην Σοσιαλδημοκράτης;

Radio Collectiva

ΥΓ* Έχετε βαλθεί να μιλάτε ότι καθοδηγούμαστε και ότι βάλαμε τις Κομματικές οργανώσεις στα μπλογκς, σας λέμε τούτο και βάλτε το καλά στο μυαλουδάκι σας.

Ότι κάνουμε το κάνουμε συνειδητά γιατί αυτό πιστεύουμε, καθοδηγούμαστε απ' την ίδια την συνείδηση, την όποια θεωρητική υπόσταση μας που ΔΥΣΤΥΧΩΣ για σας Συνασπισμένοι, είναι η ίδια με του κόμματος που αγαπάμε και φυσικά δε βγαίνει η κάθε λογής προβοκάτσια που ετοιμάζατε προσπαθείτε τεχνηέντως να στήσετε στα εργαστήρια της Κουμουνδούρου.

Μακάρι στη τελική να υπήρχε και ένα τέτοιο όργανο που θα μας καθοδηγούσε, αλλά δεν υπάρχει γιατί εμείς δεν πιστεύουμε στις βλακώδεις θεωρίες περί κινήματος των bloggers και στους διαλόγους = διαόλους με εσάς. Και επειδή θα προστρέξετε σε μια σειρά από σπέκουλες σας λέμε και αυτό, πάψτε να κάνετε ευαγγέλιο κάθε τι που φαινομενικά σας βολεύει, είτε πρόκειται για γνώμη φίλου η μέλους στο προσυνεδριακό, η για διηγήματα που τυπώθηκαν στο “Ρ”, των οποίων τη λογοτεχνική αξία ας την κρίνει ο καθένας, αλλά δεν προδικάζουν σε καμία περίπτωση καμία θέση του κόμματος, ο οπορτουνισμός όμως του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΥΓΗΣ ξεσπαθώνει και αναλώνεται σε έναν αντιΚΚΕ “ορυμαγδό, αλλά από τυχοδιώκτες τι να περιμένει κανείς ;

ΥΓ*ΝΑΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΜΕΛΕΤΑΜΕ ΔΙΑΔΙΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΑΙΟΝΟΝΤΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ 1991 ΚΑΙ ΜΕΤΑ. ΝΑΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΚΟΜΕΠ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, ΟΔΗΓΗΤΗ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ 902, ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΓΙ'ΑΥΤΟ;ΜΗΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ, ΤΟΥ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ;

ΜΗΠΩΣ ΘΥΜΑΣΤΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΟΥ Η ΑΥΓΟΥΛΑ ΣΑΣ ΖΗΤΑΓΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΟΙ ΚΚΕΔΕΣ ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΟΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΤΑ ΠΟΓΚΡΟΜ...

ΣΥΡΙΖΑΤΟΙ ΕΙΣΤΕ ΑΝΤΙΚΚΕΔΕΣ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΨΥΧΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΕ ΣΑΣ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ ΕΙΔΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ.....

ΡΑΔΙΟ ΚΟΛΛΕΚΤΙΒΑ ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/01/16/%ce%95%ce%9b%ce%95%ce%a5%ce%98%ce%95%ce%a1%ce%99%ce%9f%ce%a3_%ce%92%ce%95%ce%9d%ce%99%ce%96%ce%95%ce%9b%ce%9f%ce%a3__%ce%95%cf%80%ce%b9%ce%bc%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%bf%cf%85_%cf%83_%cf%86%ce%bf%cf%85_%ce%9b%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b7_%ce%97%ce%bb%ce%b9%ce%ac%ce%ba%ce%b7 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ Επιμέλεια του σ/φου Λευτέρη Ηλιάκη 2009-01-16T11:42:00-05:00 2009-01-16T11:42:00-05:00 Επιμέλεια Λευτέρη Ηλιάκη

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ένας από τους μεγαλύτερους πολιτικούς της νεότερης Ελλάδας, γεννήθηκε στις Μουρνιές Κυδωνίας στις 24 Αυγούστου (11 Αυγούστου με το παλιό ημερολόγιο) 1864. καταγόταν από την οικογένεια Κρέβατα της Σπάρτης που είχε πρωτοστατήσει στην εξέγερση του Ορλώφ, υποκινούμενη από τη Ρωσία. Μετά την κατάπνιξη της επανάστασης εκείνης δυο Κρεβατάδες σφάχτηκαν από τους Τούρκους. Ο Μπενιζέλος Κρεβατάς κατόρθωσε την τελευταία στιγμή να ξεφύγει και να περάσει στην Κρήτη για να γίνει τελικά γενάρχης των Μπενιζέλων ή Βενιζέλων, όπως μετονομάστηκαν οι απόγονοι των Κρεβατάδων κάνοντας το όνομα επίθετο.
Καθώς η Κρήτη ζούσε μόνιμα σε κατάσταση αναταραχής και Εθνικού ξεσηκωμού οι εξεγέρσεις διαδέχονταν η μία την άλλη η οικογένεια του Κυριάκου Βενιζέλου αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Κρήτη κατά την επανάσταση του 1866 και εγκαταστάθηκε στη Σύρα, οπού ο Βενιζέλος τέλειωσε το δημοτικό σχολείο. Με τη χορήγηση αμνηστίας η οικογένεια Βενιζέλου επέστρεψε στην Κρήτη και εγκαταστάθηκε στα Χανιά όπου ο Ε.Β. τέλειωσε το ελληνικό σχολείο. Από νωρίς έδειξε ιδιαίτερα πνευματικά χαρίσματα, δίψα για μάθηση και ασυνήθιστη δύναμη για εργασία. Ξεχώρισε από όλους τους συμμαθητές του τόσο στο Ελληνικό όσο και στο Γυμνάσιο. Ακολούθησε πανεπιστημονικές σπουδές στη Νομική Σχολή Αθηνών και το 1886 αναγορεύθηκε σε διδάκτορας του Δικαίου.
Αρχίζει να δικηγορεί στα Χανιά ενώ συνάμα τον τραβά και η δημοσιογραφία. Το 1889 ήταν συνεκδότης με τον Φούμη, Ιάκωβο Μπάτσι και τον Πολωγεωργάκη της τοπικής εφημερίδας «Λευκά Όρη».
Αργότερα άρχισε να συνεργάζεται και με Αθηναϊκές εφημερίδες. Η δημοσιογραφική του σταδιοδρομία εγκαινιάστηκε με ένα άρθρο στα «Λευκά Όρ绨όπου κηρύσσει την ανάγκη της συμμαχίας των Χριστιανικών κρατών εναντίον της απολυταρχικής και Μαμεθανικής Τουρκίας. Ήταν μια πατριωτική και προοδευτική ιδέα εμπνευσμένη ίσως από τους οραματισμούς του Ρήγα. Ο φίλος και συνεργάτης του Ιωάννης Ηλιάκης, διευθυντής της εφημερίδας «Κήρυξ» που εκδόθηκε στις 7 του Δεκέμβρη θα γράψει ολόκληρο βιβλίο για την δημοσιογραφική του επίδοση με τον τίτλο «Ο Βενιζέλος δημοσιογράφος».
Οι διώξεις του Βενιζέλου για τη δημοσιογραφική του ενασχόληση και η ολιγοήμερη φυλάκισή του στις φυλακές του Ιτζεδίν δείχνουν τους αναμφισβήτητους δεσμούς του με την δημοσιογραφία. Αλλά οι δεσμοί του αυτοί ήταν περισσότερο πολιτικοί παρά επαγγελματικοί. Στην πραγματικότητα η πρώτη και μοναδική του αγάπη κι ο κύριος σκοπός της ζωής του ήταν η πολιτική.
Στην πολιτική και στο εθνικο-απελευθερωτικό κίνημα της Κρήτης αναδείχθηκε πολύ νωρίς και το 1889 εκλέγεται για πρώτη φορά βουλευτής Κυδωνιών σε ηλικία 25 χρόνων. Το 1897 θα εκλεγεί πάλι βουλευτής από μέρους του εθνικού φιλελεύθερου κόμματος που λέγονταν αλλιώς και κόμμα των ξυπόλυτων. Δεν εντάχθηκε όμως στην αριστερά, παρά στη δεξιά, μετριοπαθή πτέρυγα του.
Ήταν μια εποχή έντονου εθνικού και κοινωνικού αναβρασμού, αλλά σκληρών αγώνων και φοβερών δοκιμασιών και ταπεινώσεων για το λαό τόσο της Ελλάδας, όσο και της Κρήτης. Το 1889 η Τουρκία επεμβαίνει δυναμικά στην Κρήτη και ανακαλεί τα «προνόμια», δηλαδή τις σχετικές ελευθερίες που είχε υποχρεωθεί να παραχωρήσει στο λαό της Κρήτης με τη συνθήκη του Βερολίνου. Η έξαψη και η ανωμαλία κράτησαν ως το 1894 οπότε αποφασίστηκε να συγκληθεί συνέλευση, αλλά ματαιώθηκε από νέα επιδείνωση της εσωτερικής κατάστασης. Μετά τις σφαγές του 1896 η Κρήτη καταλήφθηκε από τον Ελληνικό στρατό και ενώ ξεδιπλώθηκε το 1897 η σημαία της Εθνικής επανάστασης και της Ένωσης στην Ελλάδα ξέσπασε ταυτόχρονα ο Ελληνοτουρκικός πόλεμος. Ο Βενιζέλος στήνει τότε στρατόπεδο στο Ακρωτήρι με υψωμένη τη σημαία της Εθνικής Ελευθερίας και συντάσσει το ιστορικό ψήφισμα της Ένωσης με την Ελλάδα. Η περιοχή όμως του Ακρωτηρίου ανήκει στις προστάτιδες δυνάμεις και οι αντιπρόσωποί τους στην Κρήτη ενισχύοντας την Τουρκία και υποστηρίζοντας την τουρκική κατοχή διατάσσουν τους επαναστάτες να αποσυρθούν. Κι επειδή εκείνοι αρνήθηκαν οι στόλοι των Συμμάχων τους βομβαρδίζουν ανηλεώς. Ο Βενιζέλος τότε έγραψε το κείμενο μιας έντονης διαμαρτυρίας προς τους ναυάρχους των τριών «προστάτιδων» δυνάμεων. Κάτω απ΄ αυτές τις συνθήκες η επανάσταση του 1897 κατέληξε σε συμβιβασμό και η Κρήτη αντί να ενωθεί με την Ελλάδα αποκτά ένα ιδιότυπο καθεστώς αρμοστείας με πρώτο αρμοστή τον πρίγκιπα Γεώργιο δευτερότοκο γυιο του Γεωργίου Α΄.
Η αρμονική συνεργασία του Βενιζέλου με τον αντιδραστικό σκληροτράχηλο πρίγκιπα Γεώργιο δεν κράτησε για πολύ. Γρήγορα ο Βενιζέλος θα περάσει στην αντιπολίτευση που είχε με το μέρος της όχι μόνο το μαχητικότερο αλλά και το μέγιστο μέρος του ελληνικού πληθυσμού Αυτή η σύγκρουση που αρχίζει το 1901 θα αναπτύσσεται συνεχώς και κορυφώνεται με την επανάσταση του Θερίσου που εκδηλώθηκε στις 26 του Φλεβάρη του 1905 και κράτη σε 8 μήνες και στην οποία ο Βενιζέλος έπαιξε ένα από τους κύριους ρόλους. Αλλά προτού να φτάσουν τα πράγματα ως την επανάσταση που ανάγκασε τον πρίγκιπα να παραιτηθεί και να οριστεί αρμοστής ο Αλέξ. Ζαΐμης στις 18-9-1905 η παράταξη των ενωτικών πέρασε δύσκολες μέρες και σκληρές διώξεις. Ο ίδιος μάλιστα ο Βενιζέλος ταλαντεύτηκε και σκέπτηκε σοβαρά να εγκαταλείψει τον αγώνα, να αποσυρθεί γενικά από την πολιτική και να ξενιτευτεί φεύγοντας στην Αίγυπτο. Μόνο χάριν στις πιέσεις των φίλων του, που εκφράζανε τα αισθήματα της μεγάλης πλειοψηφείας του δίκαια ξεσηκωμένου Κρητικού λαού, αναγκάστηκε ο Βενιζέλος να παρατήσει το σχέδιο της προσωρινής φυγής του στην Αίγυπτο. Μετά την επανάσταση του Θερίσου η φήμη του Βενιζέλου πέταξε και απλώθηκε σε όλη την Ελλάδα σαν ενός πετυχημένου πολιτικού που ταίριαζε στις διαστάσεις όλης της χώρας και γι΄ αυτό και οι πρωτεργάτες του κινήματος στο Γουδί σκέφτηκαν να προσφύγουν στον επιτυχημένο επαναστάτη του Θερίσου και να του αναθέσουν την πολιτική ηγεσία του. Αν βέβαια η στρατιωτικοπολιτική εκείνη εξέγερση βρισκόταν σε γερά χέρια ριζοσπαστών επαναστατών και όχι συντηρητικών μεταρρυθμιστών, θα προχωρούσε το φυσικό της δρόμο και δεν θα χρειαζόταν να μετακαλέσει κανένα ηγέτη και σωτήρα. Είναι όμως ιστορικό γεγονός ότι ο Βενιζέλος ξεπέρασε το συντηρητικό συμβιβασμό και τη συμφιλιωτική διάθεση του Στρατιωτικού Συνδέσμου.
Είναι βεβαιωμένο ότι τόσο πολύ προχώρησε ο Βενιζέλος στο συμβιβασμό του και στην αντιδημοτική προσπάθεια να περισώσει το παλάτι και να ξαναφέρει το διωγμένο από το Γουδί πριγκηπολοϊ στο Στρατό και στη διοίκηση του κράτους, ώστε και αυτός ο συντηρητικός ηγέτης του Στρατιωτικού Συνδέσμου Νικόλαος Ζορμπάς του εκδήλωσε την απόλυτη αντίθεσή του «Εάν τους επαναφέρετε θα θερμάνετε στους κόλπους σας Εχίδνας, αι οποίαι μόλις αναζωογονηθούν θα δαγκάσουν πρώτον υμάς τον ζωοδότην και ευεργέτη τους. Εύχομαι να διαψευτώ ή να μην ευρίσκομαι εις την ζωήν δια να ιδώ τα θλιβερά αποτελέσματα, τα οποία η μακράν μου πείρα με κάνει να προβλέπω. Μην παραγνωρίζετε κύριε πρόεδρε, την μακράν πείραν 50 ετών, την οποίαν αποκτήσαμε, συζώντες με τους ανθρώπους αυτούς εν Ελλάδι. Φοβούμαι μήπως μιαν ημέρα δαγκάσουν όχι υμάς αλλά και τα ζωτικότερα συμφέροντα της χώρας αυτής».
Ο Βενιζέλος από την Κρήτη ακόμα είχε συλλάβει την ιδέα της Βαλκανικής συμμαχίας κι εργάστηκε πολύ γι΄ αυτήν όταν ήταν πρωθυπουργός. Και θάταν ευτύχημα για τους Βαλκανικούς λαούς η σύμπηξη της Βαλκανικής συμμαχίας Ελλάδας – Βουλγαρίας – Σερβίας – Τουρκίας του σουλτάνου. Θα ήταν μεγάλη ιστορική κατάκτηση, αν η πρόσκαιρη αυτή συμμαχία μετατρέπονταν σε μονιμότερη, σε σταθερή συμμαχία σ΄ ένα είδος βαλκανικής Δημοκρατικής Ομοσπονδίας. Και ήταν μεγάλο ατύχημα ότι, όχι μόνο διασπάστηκε γρήγορα η Βαλκανική συμμαχία αλλά ήρθαν στη θέση της αλληλοσπαραγμοί και αδελφοκτόνες συγκρούσεις που δεν ξέσπασαν τόσο πολύ αυθόρμητα από διαφωνίες και καυγάδες στη μοιρασιά, όσο συστηματικά οργανώθηκαν και διατηρήθηκαν από τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές Δυνάμεις που για χάρη των ανόμων συμφερόντων τους ήθελαν τα Βαλκάνια να είναι χωρισμένα, να αλληλοτρώγονται και να αποτελούν μπαρουταποθήκη της Ευρώπης.
Το φιλελεύθερο – μοναρχικό ειδύλλιο που εξωτερικά εμφανίζονταν σαν γρανιτένια ενότητα δεν θα κρατήσει πολύ αλλά η ρήξη Βενιζέλου – Κωνσταντίνου δε θα γίνει για εσωτερικές αιτίες. Πίσω απ΄ αυτή τη σύγκρουση που θα πάρει σιγά – σιγά οξύτατη μορφή και θα έχει δραματικές συνέπειες για τη χώρα και το λαό είναι κρυμμένες οι αντιθέσεις συμφερόντων των Μεγάλων Δυνάμεων, αντιθέσεις που έχουν οδηγήσει πια στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο 1914 – 18. οι δυο συνασπισμοί χρειάζονται την Ελλάδα σαν «σύμμαχο» πιόνι στην τεράστια σκακιέρα τους.
Ο Βασιλιάς Κων/νος λόγω και της συγγένειας με τον Κάιζερ της Γερμανίας έπαιζε το παιγνίδι της ουδετερότητας, αλλά ουσιαστικά ήταν εναντίο της Αντάντ. Ο Βενιζέλος από την μεριά του ήταν θερμός υποστηρικτής της Αγγλογαλλικής συμμαχίας. Μολονότι θα αναγνωρίσει ο ίδιος στη Βουλή των Ελλήνων την ιδιοτέλεια όλων των μεγάλων Δυνάμεων της Δύσης, βρήκε κάποια δικαιολογία να ταχθεί με το μέρος της Αντάντ, υποστηρίζοντας ότι τα συμφέροντα της Αγγλίας και Γαλλίας ταυτίζονταν περισσότερο με τα δικά μας συμφέροντα. Επειδή όμως την πολιτική αυτή αντιστρατεύονταν ο Κων/νος παραιτείται, για να γίνουν εκλογές. Κερδίζει τις εκλογές και ο Βασιλιάς προχώρησε στο κατοπινό βήμα να παύσει το λαοπρόβλητο το πρωθυπουργό. Η ρήξη προχώρησε ως τα άκρα μέχρι τον αδελφοκτόνο σπαραγμό και το χωρισμό της Ελλάδας στα δύο. Στις 18 Αυγούστου 1915 ξέσπασε στη Θεσσαλονίκη το κίνημα της Εθνικής Αμύνης. Ο Βενιζέλος βρίσκονταν ακόμα στην Αθήνα αλλά με την βοήθεια των Γάλλων θα φύγει μαζί με το ναύαρχο Κουντουριώτη και το στρατηγό Δαγκλή θα αποβιβαστούν στη Θεσσαλονίκη. Έτσι θα οριστικοποιηθεί το κράτος της Θεσσαλονίκης και θα επικυρωθεί η ισχύς του, αλλά κυρίως με ξένες λόγχες.
Σε φίλο του που του έκανε υπαινιγμό για την αναρρίχησή του στην εξουσία την περίοδο εκείνη με τα ξένα όπλα, λέγεται ότι ο Βενιζέλος απάντησε: «καλύτερα με τα ξένα όπλα παρά με το ξένο Χρυσίο». Φαίνεται ότι με αυτό ο Βενιζέλος εννοούσε το όργιο της εξαγοράς πολιτευομένων, δημοσιογράφων και αξιωματούχων από το γερμανικό Βαρόνο Σέγκ που πλήρωνε αδρά για να τους κάνει να αλλάζουν πολιτικές πεποιθήσεις, μέσα σε 24 ώρες.
Το χειρότερο από αυτό ήταν ο αποκλεισμός, η καταδίκη του Ελληνικού λαού στην πείνα ο πειθαναγκασμός του να πολεμήσει για ξένα συμφέροντα. Αυτή την ωμή αγγλογαλική επέμβαση την καταδίκασε απερίφραστα ο Βλαδίμηρος Ιλιτς Λένιν. «Πεθαίνουν από την πείνα μια ολόκληρη χώρα, ένα ολόκληρο λαό για να τον αναγκάσουν ν΄ αλλάξει πολιτική».
Ο αμείλικτος αγώνας των ξένων στην Ελλάδα σημαδεύτηκε με ορισμένα βίαια γεγονότα στο εσωτερικό, όπως η εκθρόνιση του Κων/νου και η διαδοχή του από το δευτερότοκο γυιό του Αλέξανδρο, αλλά κυρίως με την είσοδο της Ελλάδας στο πόλεμο και την παράτασή του σ΄ αυτήν πέραν από τη λήξη του διεθνώς. Πραγματικά επακόλουθα της ιμπεριαλιστικής αυτής επέμβασης στην Ελλάδα και της φιλοπόλεμης φιλοδυτικής πολιτικής ήταν αργότερα αποστολή ελληνικού εκστρατευτικού σώματος στην Ουκρανία το 1919 όπως και η τυχοδιωχτική εκστρατεία στη μικρά Ασία που στοίχισε στην χώρα μας 50 χιλιάδες νεκρούς, 70 χιλιάδες τραυματίες και τον ξεριζωμένο ενάμιση εκατομμυρίων Ελλήνων καλά εγκατεστημένων στην γύρω περιοχή της Σμύρνης. Οι αδιάλλακτοι μοναρχικοί οργάνωσαν σε συνέχεια δολοφονική απόπειρα στο Βενιζέλο στις 30 Ιούλη του 1920 στο Παρίσι στο σταθμό της Λυών και ο Βενιζέλος γλύτωσε τη ζωή του μ΄ ένα μόνο ελαφρό τραυματισμό.
Τρεις μήνες αργότερα ο Βενιζέλος ζήτησε και έγιναν εκλογές στις οποίες δεν εκλέχτηκε ούτε ο ίδιος Βουλευτής ούτε κανείς υποψήφιος βουλευτής του κόμματός του στην Κρήτη.
Η αιτία της δεινής εκλογικής ήττας και όχι η αφορμή ήταν ο δεκάχρονος πόλεμος και τα μεγάλα δεινά του. Ο Ελληνικός λαός ψήφισε ειρήνη, αποστράτευση το ίδιο κι ο Ελληνικός στρατός στην Μικρά Ασία. Αλλά οι αντίπαλοι του Βενιζέλου μολονότι κέρδισαν τις εκλογές με την υπόσχεση της ειρήνης συνέχισαν τον πόλεμο και οδήγησαν τη χώρα στη μικρασιάτικη καταστροφή.

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Στην κοινωνική πολιτική όπως αναγνωρίζουν όλοι οι καλοπροαίρετοι ιστορικοί οι υπηρεσίες που πρόσφερε ο Βενιζέλος και το κόμμα των φιλελευθέρων του οποίου ηγείτο, ήταν θετικές. Εκσυγχρόνισαν την κοινωνική νομοθεσία και πάρθηκαν ορισμένα θετικά μέτρα στις τάξεις των εργατών, των αγροτών και των υπαλλήλων.
Πριν από το 1910 δεν υπήρχαν στην Ελλάδα κοινωνικοί νόμοι που να κατοχύρωναν ορισμένα δικαιώματα για τους εργάτες και υπαλλήλους στις περισσότερες αν όχι σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Οι Έλληνες εργάτες και υπάλληλοι βρίσκονταν εκτεθειμένοι περισσότερο κι από τους συναδέλφους τους των γειτονικών βαλκανικών κρατών στην ασύδοτη εκμετάλλευση του κεφαλαίου. Δεν υπήρχαν σύγχρονοι νόμοι για την ίδρυση και λειτουργία των εργατικών σωματείων, για το δικαίωμα της απεργίας, για το 8ωρο, για την προειδοποίηση και την αποζημίωση των απολυόμενων εργατών.
Η κυβέρνηση του Βενιζέλου ήταν η πρώτη που ψήφισε παρόμοια μέτρα. Ήταν όμως υποχρεωμένη να το κάνει γιατί τα εργατικά και πλατύτερα, τα κοινωνικά ζητήματα, όχι μόνο υπήρχαν, αλλά είχαν τεθεί επιτάπητος με οξύτητα και δεν δέχονταν άλλη αναβολή. Έπειτα η λύση που δόθηκε δεν ήταν τόσο φιλεργατική, όσο ήταν φιλοαστική. Και μολονότι, όπως ο ίδιος ο Βενιζέλος τα χαρακτήρισε, εξυπηρετούσαν περισσότερο το κεφάλαιο, παρά τους εργάτες, ωστόσο προσδίναν, με την κατάλληλη προπαγάνδα, την αίγλη ενός σπουδαίου αναμορφωτή στον ηγέτη των φιλελευθέρων και πρωθυπουργό και στο κόμμα του τον τίτλο του πιο προοδευτικού ελληνικού πολιτικού σχηματισμού, πράγμα που μπορούσε να μεταφραστεί σε προσέλκυση μεγάλης εκλογικής πελατείας ανάμεσα στα εργαζόμενα στρώματα του πληθυσμού.
Ο παρεμβατικός ρόλος του Βενιζέλου ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία τον τοποθετεί στο βάρθρο του κοινωνικού συμβιβαστή και των ειρηνοποιών και όχι του επαναστάτη και αναμορφωτή. Οι συντηρητικές αστικές απόψεις του αποτελούσαν το απαρασάλευτο κοινωνικό πιστεύω του. Είναι χαρακτηριστικό απ΄ αυτή την άποψη ότι, ενώ μίλησε με το πιο πάνω πνεύμα για το εργατικό ζήτημα στο Βόλο το 1920, κάπου 11 χρόνια αργότερα πάλι ως πρωθυπουργός της Ελλάδας στη συνεδρίαση στις 4 του Μάρτη 1938, της Γερουσίας, υποστήριξε επίσης συντηρητικές απόψεις, εκθέτοντας την γνώμη του για την ανάγκη ή όχι λειτουργίας κομμάτων, που να αντιπροσωπεύουν τις μεγάλες τάξεις των εργαζομένων.
Συνεπής με την πολιτική του να κατευνάζει κάθε διέγερση, να ανατρέπει στο μέτρο του δυνατού κάθε κοινωνικό κλονισμό, να βάνει φραγμούς στην επαναστατική οργάνωση των εργαζομένων όχι μόνο απαγόρευσε με νόμο κάθε συνδικαλιστική οργάνωση των δημοσίων υπαλλήλων σε ομοσπονδίες και συνομοσπονδίες και κάθε συσπείρωσή τους με τους εργάτες αλλά και κατοχύρωσε νομοθετικά το αστικό καθεστώς και κήρυξε ουσιαστικά εκτός νομού τη δράση των κομμουνιστών. Η ψήφιση από την κοινοβουλευτικά παντοδύναμη κυβέρνηση Φιλελευθέρων το 1929 του νόμου 4229 περί προστασίας του κοινωνικού καθεστώτος (περί ιδιωνύμου αδικήματος) δεν βρίσκεται σε αντίθεση με την όλη πολιτική θεωρία και πράξη του Βενιζέλου όπως επιχειρούν μερικοί να την παρουσιάσουν, αλλά σε πλήρη αρμονία.
Αλλά αν ο Βενιζέλος ήταν κοινωνικά συντηρητικός, στη μακρόχρονη σταδιοδρομία του παρέμεινε πολιτικά φιλελεύθερος, πεπεισμένος κοινοβουλευτικός δημοκράτης και ανυποχώρητα αντιδικτατορικός. Θεωρούσε την κοινοβουλευτική δημοκρατία παρά τις αδυναμίες και ελλείψεις της, το καλύτερο δυνατόν πολίτευμα και έμεινε αμετάπειστος στις προτροπές των φίλων του να επιβάλει δικτατορία. Σε αγόρευσή του στη Γερουσία επανέλαβε την αρνητική απάντηση που είχε δώσει σε φίλους που του είχαν υποδείξει να εγκαθιδρύσει δικτατορία.
Το να γίνει δικτάτορας, είπε, το θεωρούσε αμάρτημα στον τόπο και έγκλημα για τον εαυτό του.
Προικισμένος πολιτικός και ικανός διπλωμάτης ήξερε να μην συγχέει τα δρακόντεια μέτρα εσωτερικής πολιτικής με τις εξωτερικές σχέσεις, τις εσωτερικές αποκλειστικότητες και τους κοινωνικούς αφορισμούς με την εθνική ανάγκη να μην κλείνει τις πόρτες σε καμιά χώρα και αντίθετα να προάγει με όλες τις οικονομικές σχέσεις.
Μετά την αποτυχία του στις εκλογές του 1920 όπου και το κόμμα του συντρίβεται κυριολεκτικά και ο ίδιος προσωπικά δεν εκλέγεται βουλευτής θα αποσυρθεί από την πολιτική και θα φύγει στο εξωτερικό.
Για σύντομο χρονικό διάστημα το 1924 θα αναμειχθεί πάλι ενεργά στην πολιτική ζωή της Ελλάδας οπότε θα εκλεγεί πρόεδρος της Συνταχτικής Εθνοσυνέλευσης και θα αναλάβει πρωθυπουργός. Αλλά θα διαφωνήσει γρήγορα με τους παλιούς πολιτικούς φίλους του, που έχουν ανεξαρτοποιηθεί και ιδρύσει πολλά μικρότερα κόμματα και θα φύγει πάλι στο εξωτερικό ως ιδιώτης. Θα γυρίσει το 1928 και στις εκλογές του Αυγούστου θα εξασφαλίσει μεγάλη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Θα υποσχεθεί προεκλογικά ότι θα κάμει αγνώριστη την Ελλάδα αλλά μέσα στη δίνη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που άρχισε σε λίγο ο Ελληνικός λαός δοκιμάστηκε σκληρά.
Το βιοτικό επίπεδο, ιδίως των λαϊκών μαζών, εργατών, αγροτών κατά πρώτο λόγο θα υποβιβαστούν σημαντικά και νέα φορολογικά βάρη που επιβλήθηκαν. Την περίοδο αυτή της κοινοβουλευτικής παντοδυναμίας του ο Βενιζέλος θα αναπτύξει μεγάλη διπλωματική δραστηριότητα. Θα αναλάβει την πρωτοβουλία της Ελληνοτουρκικής προσέγγισης και θα υπογράψει με τον Κεμάλ Ατατούρκ στην Άγκυρα το Σύμφωνο Φιλίας Ελλάδας και Τουρκίας. Ήταν μια πράξη θετική και τολμηρή που φανέρωνε ικανότητα πολιτικού ρεαλισμού. Το ίδιο όμως δεν μπορεί να πει κανείς για το σύνολο της εξωτερικής του πολιτικής. Το αντίθετο μάλιστα και για δυο σοβαρούς ρόλους. Πρώτο γιατί βιάστηκε και υπόγραψε σύμφωνο φιλίας με τη φασιστική Ιταλία του Μουσολίνι. Και δεύτερο γιατί και σαν πρωθυπουργός και αργότερα σαν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα κάνει το παν για να αποδυναμώσει το Βαλκανικό Σύμφωνο. Αυτός που το 1910-11 είχε πρωτοστατήσει στην πραγμάτωση της Βαλκανικής συνεργασίας και μάλιστα με μορφή συμμαχίας, φοβήθηκε μετά ένα σταθερό σύμφωνο ισχυρής ενότητας των βαλκανικών χωρών για την από κοινού απόκρουση των δεινών τους απειλούσαν. Κι οι κίνδυνοι αυτοί προέρχονταν, όπως απόδειξε η ζωή μόνο από τα φασιστικά κράτη. Και όμως ο Βενιζέλος επέμεινε όσο κανείς άλλος Έλληνας πολιτικός να μην έχει ισχύ το Βαλκανικό Σύμφωνο απέναντι στην απειλή από τη φασιστική Ιταλία. Αλλά ούτε στην εσωτερική του πολιτική ευτύχησε ο Βενιζέλος περισσότερο. Γι΄ αυτό στην τετραετία 28-32 θα εξασθενίσει πολύ η κοινοβουλευτική δύναμη του κόμματος των φιλελευθέρων και στις εκλογές του Μαρτίου 1933 θα καταψηφιστεί. Οι στρατιωτικοί φίλοι του με επικεφαλής το στρατηγό Πλαστήρα θα αντιδράσουν με στρατιωτικό κίνημα το οποίο απέτυχε. Σε λίγους μήνες, στις 6 του Ιούνη 1933, στη λεωφόρο Κηφισίας θα γίνει η 8η στη σειρά αλλά η πιο σοβαρή και τελευταία απόπειρα της ζωής του. Τα αλεξίσφαιρα τζάμια του αυτοκινήτου θα σώσουν για άλλη μια φορά το Βενιζέλο. Ψυχή και εγκέφαλος της δολοφονικής απόπειρας ήταν ο διευθυντής της Αστυνομίας και κορυφαία στελέχη του κυβερνητικού λαϊκού κόμματος.
Η παράταξη των παλαιο-δημοκρατικών με την καθοδήγηση Βενιζέλου – Πλαστήρα θα απαντήσει στις επιθέσεις των φιλομοναρχικών με νέο στρατιωτικό κίνημα την 1η του Μάρτη του 1935.
Και το κίνημα αυτό είχε αποτυχία με αποτέλεσμα να επιταχυνθεί η διαδικασία κατάλυσης της δημοκρατίας. Οι ξένοι ιμπεριαλιστικοί κύκλοι και η εσωτερική αντίδραση που μεθόδευσαν από χρόνια τη μοναρχική παλινόρθωση βρήκαν την ευκαιρία για να χτυπήσουν τις δημοκρατικές κατακτήσεις του ελληνικού λαού, και μεθόδευσαν ψήφισμα να επιστρέψει ο Βασιλιάς Γεώργιος ο Β΄. Σε λίγους μήνες ο Βενιζέλος θα γράψει την τελευταία πράξη της ζωής του. Τον οριστικό συμβιβασμό του με την Ελληνική δυναστεία με το περίφημο εκείνο γράμμα που έστειλε από το Παρίσι στο φίλο του Ρούσο που κατέληγε με το… «Από μέσα από την καρδιά μου αναφωνώ. Ζήτω ο Βασιλεύς! Ο Βενιζέλος πέθανε στο Παρίσι στις 18 του Μάρτη του 1936.
Μερικές δεκαετίες μετά, φιλελεύθεροι και μοναρχικοί θα αναγνωρίσουν ομόφωνα ότι ο Βενιζέλος υπήρξε μεγάλος εθνικός ηγέτης. Στην πραγματικότητα όμως ήταν μεγάλος, και προικισμένος πολιτικός ηγέτης της αστικής τάξης της Ελλάδας.

Βιβλιογραφία: Η Ελλάς του 1912-20 Στέφανου Ι. Στεφάνου.
Ο Βενιζέλος όπως τον έζησα Κ. Τσάτσου, Γ. Μαύρου, Ευ. Αβέρωφ.
Ο Βενιζέλος σήμερα Μ. Μπίστη, Ελευθέριος Βενιζέλος, Δημ. Πουρναρά. ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/01/15/%ce%97_%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%b7_%ce%bc%ce%ac%cf%87%ce%b7_%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b2%ce%bb%ce%ae%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b5_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%bf_%ce%9c%ce%ac%cf%81%cf%84%ce%b7! radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Η μεγάλη μάχη αναβλήθηκε για το Μάρτη! 2009-01-16T00:48:00-05:00 2009-01-16T00:48:00-05:00 Η μεγάλη μάχη αναβλήθηκε για τα μέσα του Μάρτη, γιατί λέει δίνουμε ταυτόχρονα και άλλες, σε δυο νέα μέτωπα με την ιογενή επιπεφυκίτιδα και μας έδειξαν την άγουσα για τα αποδυτήρια πριν την έναρξη του αγώνα...
Είναι η δεύτερη αναβολή μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα , αλλά τι να κάνουμε πέρα από υπομονή, εξάλλου φάγαμε το γάιδαρο στην ουρά θα μείνουμε;
Εξάλλου η υπομονή είναι αρετή και όσοι θέλουν να λέγονται κομμουνιστές και μάλιστα του τιμημένου ΚΚΕ, πρέπει να έχουν μπόλικη και να έχουν την αισιοδοξία στο αίμα τους.
Εδώ παλεύουμε για κάτι που μπορεί να μη προλάβουμε να το ζήσουμε και θα κολλήσουμε στις λεπτομέρειες;
Θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους σ/φους και τις σφί/σες για τις ευχές τους στο μέιλ.
Τα σχόλια θα τα ξανανοίξουμε για όλους αλλά όχι ακόμα, γιατί υπάρχουν και οι “ενοχλητικοί”....
Απ΄ τη μια μας βρίζουν και απ' την άλλη μας κάνουν και feed και επειδή δε θέλουμε μας τη λένε ξανά......

Radio collectiva


 ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/01/14/%ce%98%ce%b1_%cf%84%ce%b7_%ce%b4%cf%8e%cf%83%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b5_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%ae_%cf%84%ce%b7_%ce%bc%ce%ac%cf%87%ce%b7... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Θα τη δώσουμε και αυτή τη μάχη... 2009-01-15T01:13:00-05:00 2009-01-15T01:13:00-05:00 Σύντροφοι Red Bloggers, πάμε να δώσουμε μια μάχη και ελπίζουμε να βγούμε νικητές...

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς
Γιάννης Κ. εκδότης Radio Collectiva.

ΥΓ* Μας έβγαλαν οι οπορτουνιστές τελικά από το FEED, της ενότητας τους;
Ελπίζουμε πως ναι, αν όχι για όσο διάστημα λείψουμε, εξουσιοδοτούμε (και φυσικά με τη θέληση τους πάντα τους συντρόφους) Rocean, Φάρο, MZ να υπερασπιστούν το δικαίωμα του ιστολογίου μας να απομακρυνθεί-διαγραφεί από το feed της 5ης Φάλαγγας του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, και της "ενότητας" του, για όσο καιρό θα είμαστε μακρυά σας....

ΥΓ : Η “συμμετοχή” μου στο μπλογκ της δήθεν “Ενότητα στα Blogs της Αριστεράς”, είναι καθαρή ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ !(To "κλέψαμε" :) π' τον σύντροφο run boy run) ]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/01/13/%ce%91%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b3%cf%81%ce%ac%cf%86%cf%89_%cf%84%ce%bf_%cf%83_%cf%86%ce%bf_%ce%a6%ce%ac%cf%81%ce%bf..._%ce%92%ce%b3%ce%ac%ce%bb%cf%84%ce%b5_%ce%bc%ce%b1%cf%82_%ce%b1%cf%80%ce%bf_%cf%84%ce%bf_%ce%a3%ce%a5%ce%a1%ce%99%ce%96%ce%9f%ce%a6%ce%9f%ce%a1%ce%9f%ce%a5%ce%9c_%ce%94%ce%95_%ce%98%ce%95%ce%9b%ce%9f%ce%a5%ce%9c%ce%95_%ce%95%ce%9d%ce%9f%ce%a4%ce%97%ce%a4%ce%91_%ce%9c%ce%95_%ce%95%ce%a3%ce%91%ce%a3... radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): Αντιγράφω το σ/φο Φάρο... Βγάλτε μας απο το ΣΥΡΙΖΟΦΟΡΟΥΜ ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΕΣΑΣ... 2009-01-13T19:49:00-05:00 2009-01-13T19:49:00-05:00 Ξεκάθαρα Πράγματα ! 1. ΟΧΙ, δεν έδωσα συγκατάθεση σε ΚΑΝΕΝΑΝ να “τοποθετεί” το μπλογκ μου όπου του … καπνίσει ! 2. ΟΧΙ, δεν συμμετέχω σε καμία ΕΝΟΤΗΤΑ με τους διαχρονικά επαγγελματίες διασπαστές ! 3. Το να “φιγουράρει” ΚΑΙ το μπλογκ μου μαζί με άλλα που ανήκουν στον ΣΥΡΙΖΑ ή στο ΠΑΣΟΚ είναι απλώς ΚΑΘΑΡΗ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ! 4. Όσοι “βάλατε” εκεί το μπλογκ μου, θα δέχεστε την σκληρή, επιθετική μου απάντηση σε ΚΑΘΕ ΠΟΣΤ που θα ανεβάζω από τώρα !
ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΦΑΡΟΥ(ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΥΜΦΩΝΟΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ)

ΒΓΑΛΤΕ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΡΙΖΟΦΟΡΟΥΜ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΗΝ 5Η ΦΑΛΑΓΓΑ.
ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ RED BLOGGERS (ΖΗΤΗΣΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΒΓΑΛΟΥΝ ΚΑΙ ΕΣΑΣ).
ΕΝΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΕΣΑΣ ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ Η ΚΟΛΥΜΒΥΘΡΑ ΤΟΥ ΣΙΛΩΑΜ ΣΕ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΑΪΚΟ ΕΡΕΙΣΜΑ...

ΔΕ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΑΝΤΙ-ΚΚΕ ΑΝΟΗΣΙΕΣ ΣΑΣ.
ΜΑΣ ΕΠΙΑΣΕ "ΤΖΟΥΓΡΟΥΝΤΖΑΣ" , ΜΟΛΙΣ ΕΙΔΑΜΕ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΜΕ ΛΑΣΠΕΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΜΑΣ.
ΒΓΑΛΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΑ.
ΠΡΙΝ ΜΑΣ ΒΑΛΕΤΕ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΛΕΜΕ ΣΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΚΔΟΤΗ...

ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΙΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ ΣΑΣ, ΝΑ ΤΙΣ ΧΑΙΡΕΣΤΕ.

ΡΑΔΙΟ ΚΟΛΛΕΚΤΙΒΑ



]]> http://www.chaniablogs.gr/Radio_Collectiva__(1988-2008)/2009/01/08/%ce%a0%ce%9f%ce%99%ce%91_%ce%91%ce%a1%ce%99%ce%a3%ce%a4%ce%95%ce%a1%ce%91_%ce%9a%ce%91%ce%99_%ce%a0%ce%9f%ce%99%ce%91_%ce%95%ce%9d%ce%9f%ce%a4%ce%97%ce%a4%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3;_%ce%92__%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%bf%cf%82 radiocollectiva Radio Collectiva (1988-2008): ΠΟΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ; Β' μέρος 2009-01-08T11:16:00-05:00 2009-01-08T11:16:00-05:00 Μήπως αυτός ο όρος αυτός αντί να διευκολύνει τις εξελίξεις για την ανατροπή του καπιταλισμού, η να δίνει παραπάνω περιθώρια για φιλολαϊκότερες πολιτικές με τη πίεση του λαϊκού κινήματος, να εγκλωβίζει παραπέρα το λαϊκό κίνημα διατείνοντας "αταξικά" θεωρητικά σχήματα με "λύσεις" εκ των έσω, λύσεις που καθαγιάζουν το καπιταλιστικό σύστημα παραγωγής δίνοντας του περιθώρια ζωής και μάσκες οξυγόνου δια της "μεταρρύθμισης" που ζητούν οι κάθε λογής οπορτουνιστές;
Όλα αυτά όμως έχουν και παρελθόν, τίποτα δεν αποτελεί μέρος παρθενογένεσης και δε μπορεί να γίνει έτσι.
Όλες οι σημερινές "σύγχρονες σχολές" συναντούν τους πολιτικούς τους προγόνους 1μίση αιώνα πίσω, στο 19ο αιώνα και η κάθε μια "νέα" θεωρία είναι τόσο παλιά όσο το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα.
Το κυρίαρχο ρεύμα στη λεγόμενη "αριστερά", είναι ο "δημοκρατικός σοσιαλισμός" που είναι η επίσημη ιδεολογία του σύγχρονου ρεφορμισμού, διατυπώθηκε το 1951 στη Φραγκφούρτη και στο συνέδριο της σοσιαλιστικής διεθνούς, όμως ο πολιτικός του πρόγονος είναι η σοσιαλδημοκρατία του Μπερνστάϊν
Απ' την επίσημη διακήρυξη του εν λόγω συνεδρίου αναπτύσσεται το θεωρητικό πλαίσιο της μετωπικής αντιπαράθεσης με το Μαρξισμό - Λενινισμό. Οι θεωρητικές ρίζες του βρίσκονται στο λεγόμενο ηθικό σοσιαλισμό (νεοκαντιανισμός). Σύμφωνα με τον ηθικό σοσιαλισμό πρόγονο της σοσιαλδημοκρατίας, ο σοσιαλισμός είναι ζήτημα "ορισμένης ηθικής κοσμοθεωρίας", τουτέστιν την "επιστημονική" θεωρία που απονεκρώνει τις αντιθέσεις στις κοινωνικές σχέσεις μεταφέροντας στις στο πεδίο της μεταφυσικής, δηλαδή εδώ έχουμε την ταξική συνεργασία σε πλήρη ανάπτυξη.
Γενικά υπάρχει ιδεολογική σχέση και με τον "ινστρουμενταλισμό" που δηλώνει ότι "το κίνημα είναι το παν, ό τελικός στόχος δεν είναι τίποτα", που σημαίνει άρνηση της πάλης για το σοσιαλισμό.
Ο ηθικός σοσιαλισμός δεν έχει καμία σχέση με την κομμουνιστική ηθική μιας και η τελευταία είναι αποτέλεσμα του συνόλου των αρχών και κανόνων που αντιστοιχούν στον επιστημονικό κομμουνισμό και στο κόμμα νέου τύπου.
Σε όλες τις φάσεις του εργατικού κινήματος υπήρχε πλήρης διαδοχή και αντιστοίχηση, όλων ανεξαιρέτως των οπορτουνιστικών σχολών και των τάσεων. Αυτό που αναπτύσσονταν και διαμορφώνονταν θεωρητικά και ιδεολογικά γύρω και μέσα απ' την λεγόμενη αριστερά κατά το παρελθόν, ακριβώς το ίδιο διαμορφώνεται και σήμερα. Τίποτα νέο δεν υπάρχει σε αυτές τις "νέες αριστερές" που ξεκινούν απ' τη σοσιαλδημοκρατία και καταλήγουν στον Γκυ Ντε Μπορ.
Ο εμπειρισμός είναι ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα το οποίο χρησιμοποιούν οι κάθε λογής οπορτουνιστές, αρνούμενοι τη σημασία και τη χρησιμότητα της θεωρίας.
Αποθεώνουν την αίσθηση της μοναδικής εμπειρίας γενικά και αόριστα ξεκόβοντας την απ' το ιστορικό προτσές.
Γι' αυτούς ο κόσμος και τα προβλήματα είναι αυτά και όπως τα βλέπουμε και πρέπει να "λυθούν" εδώ και τώρα και επειδή τίποτα δε λύνεται "τώρα" καταλήγουν στις μεταφυσικές θεωρητικές υπεραπλουστεύσεις του "εκ των έσω". Γι' αυτούς δεν υπάρχουν οι αιτίες που γεννούν αυτό που τάχα "πολεμούν", καταλήγοντας σε αντιμαρξιστικά συμπεράσματα όπως αυτό(οι τάξεις ξεχωρίζουν απ' το δηλωθέν εισόδημα τους), ή αυτό ( ο πλούσιος είναι και αναγκαστικά αστός) τέτοιες βλακείες δηλαδή...
Οι εμπειριστές γενικά αρέσκονται στα σκληρά παζαρέματα, δείχνοντας (εσκεμμένα) άγνοια στη διασύνδεση θεωρίας και πράξης, περιορίζονται και οχυρώνονται στο πρόβλημα και στο διαμοιρασμό θέσεων στους "περισσότερο άξιους", στην ετερόκλητη σύγκλιση προγραμμάτων για να "λυθεί" τάχατες το πρόβλημα, βγάζοντας λάδι τον καπιταλισμό(άραγε σας θυμίζει κάτι αυτό); Οι πιο χαρακτηριστικοί εμπειριστές είναι η της σχολής της "εμπειρικής κοινωνιολογίας", που αποσυνδέει την κοινωνία σε κλάδους μετατρέποντας τους σε τάξεις.
Ο Μαρξισμός φιλοσοφικά θεωρεί την αισθησιακή εμπειρία ως αρχή της γνώσης και απορρίπτει τον εμπειρισμό, αναγνωρίζει ότι πηγή της αισθησιακής εμπειρίας είναι εξωτερικός κόσμος που υπάρχει αντικειμενικά.
Μια άλλη σχολή είναι αυτή που είχε ιδρύσει ο Μπουχάριν στα πρότυπα των Μπογκντάνωφ - Μαρτώφ και αποκαλείται η σχολή της "αυτοδιαχείρισης" την οποία την υιοθέτησε μερικώς ο Γιόσιπ Μπρος(Τίτο) στην πρώην Γιουγκοσλαβία και ήταν το όχημα - σύνθημα για τους δεξιούς οπορτουνιστές και συγκεκριμένα εκείνο το τμήμα των στελεχών που ανέτρεψε το σοσιαλισμό το 1991 στην πρώην Σοβιετική Ένωση.
Η αυτοδιαχείριση είναι ενάντια στον κεντρικό σχεδιασμό και το δημοκρατικό συγκεντρωτισμό στα πλαίσια της σχέσης κράτους κόμματος νέου τύπου και είναι το ιδεολογικό όπλο που χρησιμοποιούν σήμερα αναρχικοί, αριστεριστές κάθε λογής και κοπής, σοσιαλδημοκράτες, κεντροαριστεροί ακόμα και αποσχιστικές τοπικιστικές ομάδες που δρουν σε χώρες της ΕΕ , Βέλγιο, Ισπανία(Καταλονία), Νότια Γαλλία, Ιταλία(Τεργέστη) και σήμερα την έχουν κάνει σημαία. Αυτό δε σημαίνει πως όλοι oι παραπάνω είναι ίδιοι.
Η αυτοδιαχείριση είναι τόσο ελαστική και τόσο αντικομμουνιστική, που αποτέλεσε και το σύνθημα του πρώην Σοσιαλιστή και κατοπινού ιδρυτή του φασισμού Μουσολίνι το 1926, όταν αυτός καλούσε τους μικροαστούς και το λούμπεν προλεταριάτο να εξεγερθούν απ' τα "αυτοδιαχειριζόμενα φάσσιο" (που σημαίνουν «δέσμες» ή «ενώσεις» προσώπων), να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να εξεγερθούν, ενάντια στην αστική τάξη και το προλεταριάτο με το σύνθημα «όποιος κρατάει τα όπλα έχει και το ψωμί».
Όλες οι σχολές και οι τάσεις που είχαν και έχουν ως στόχο όχι τον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό, αλλά το συνεπές οργανωμένο κίνημα που καθοδηγείται απ' το κόμμα νέου τύπου και τα τρία χαρακτηριστικά που αποτελούν τις αρχές λειτουργίας του.
Κατά συνέπεια όλοι όσοι βαράνε το λαϊκό κίνημα και την οργανωμένη ταξική πάλη, είτε μιλώντας για την ενότητα της αριστεράς στο πρόβλημα, είτε για να το κατασυκοφαντήσουν , δεν παλεύουν ενάντια στον καπιταλισμό, αλλά ενάντια στην όποια λύση μπορεί να δοθεί στο μέλλον με προοπτική για το λαϊκό μέτωπο και φυσικά για το σοσιαλισμό.
Δεν ήταν ποτέ και μπορεί να γίνει σύμμαχος το κομμουνιστικό κίνημα με τους οπαδούς του αυθόρμητου και της προχειρότητας οι οποίοι είναι έτοιμοι να εξαγγείλουν και πάλι "στις 18 σοσιαλισμό". Ακόμα και να πετύχαιναν το έργο τους όλοι αυτοί, οι κάθε λογής οπορτουνιστές, πάλι θα έπρεπε να βρουν απέναντι τους το συνεπές κίνημα, γιατί το ζήτημα είναι να νικήσεις εφαρμόζοντας με συνέπεια τον επιστημονικό κομμουνισμό και όχι κάτι άλλο, οτιδήποτε άλλο είναι φτιασίδωμα εκ των έσω, ένα προσωρινό και καταδικασμένο σε ήττα απ' την ίδια την ιστορία φληνάφημα.


Γιάννης Κ. ]]>