Ιστορία που είχε διηγηθεί ο Κουνελομιχάλης:
-------------------------------------------
Δεκαετία του '30 και τότε οι μουσικοί περπατούσαν ίσως και μερόνυχτα για να πάνε σε ένα χωριό να παίξουν. Ξεθεωμένος ο Κουνελοκωσταντής από την πολύωρη πορεία (από τα Καρφιανά για να πάει να παίξει σε γλέντι στην Τζιτζιφιά). Πρωτού πιάσει τις πλαγιάδες για να ανέβει στην Τζιτζιφιά,βγαίνοντας από το μονοπάτι έξω από τα Πλοκαμιανά, διακρίνει μπροστά στο Στόμιο, ένα καϊκι αραγμένο. Πεινασμένος όπως ήταν σκέφτηκε "έναν μεζέ θα τον φάω". Πλησιάσε λοιπόν τους ψαράδες, οι οποίοι εκείνη την στιγμή φτιάχνανε σε ένα πρόχειρο τσικάλι την κακαβιά τους. Περήφανος όμως όπως ήταν, σκέφτηκε "να μην φανώ και πεινασμένος", οπότε λοιπόν τους χαιρετά "γειά σας κουμπαράκια, ήντα καλό μαγερεύετε;", κι αυτοί τότε του απάντησαν "ψάρια βράζουμε κουμπάρε, έλα, κόπιασε να φάεις". Ο Κουνελοκωσταντής όμως σκέφτηκε "μην με περάσουν για λιμασμένο, άσε να αρνηθώ και να μου το ξαναπούνε" και τους απαντά λοιπόν "ευχαριστώ πολύ, άλλη φορά".
Και τότε του αποκρίνονται κι αυτοί: "Ε ,να'σαι καλά τότε, καλό δρόμο"!!
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Kisamos music and culture - Κίσαμος, μουσική και κουλτούρα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
