Αυτά τα φαινόμενα παρατηρούνται σε όλα τα φόρουμ. Έχω δει, συγκεκριμένα, πάνω από είκοσι περιπτώσεις ατόμων που εκμεταλλεύονταν την εύνοια/μεροληψία υπέρ τους κάποιων διαχειριστών και συντονιστών συζητήσεων για να μπορέσουν να τους στρέψουν κατά ατόμων που αντιπαθούσαν, ώστε αυτοί που έμπαιναν στη μαύρη λίστα ή να εκδιωχθούν ή να φιμωθούν από το φόβο ότι θα προκαλούσαν την οργή κάποιου διαχειριστή ή συντονιστή. Αυτή η πρακτική είναι εντελώς εμετική και, ως συντονιστής (moderator) αυτοκινητιστικού φόρουμ δηλώνω ξεκάθαρα ότι σ'εμένα ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΕΙ. Τα αηδιαστικά αυτά γλειφτρόνια συχνότατα επιτίθενται σε άλλους και χρησιμοποιούν τους - ελεγχόμενους πλέον από αυτά - συντονιστές, καθώς και άλλα μέλη, σχηματίζουν lynch mob για να σπιλώσουν, γελοιοποιήσουν και εξαναγκάσουν σε φυγή αυτόν που έχουν στοχοποιήσει.
Για να αποτραπούν τέτοια φαινόμενα, πρέπει ο ίδιος ο διαχειριστής ή ιδιοκτήτης του φόρουμ να επιλέγει άτομα που δε σηκώνουν τέτοιες τακτικές και να έχει επίσης την αποφασιστικότητα και το σθένος να αφαιρέσει καθήκοντα και αρμοδιότητες από συντονιστές που διαπιστώνεται ότι είναι επιρρεπείς σε τέτοιες συμπεριφορές. Τι γίνεται όμως όταν το μέλος που πάει να δημιουργήσει τέτοιες καταστάσεις είναι γυναίκα; Εδώ τα πράγματα μπερδεύονται. Πολλοί συγχέουν τον καλώς εννοούμενο ιπποτισμό με την ιδιότητα του λιγούρη. Θα μιλήσω πολύ ωμά: οι περισσότεροι στα αυτοκινητιστικά φόρουμ στερούνται σεξουαλικής ζωής (γι'αυτό και γίνονται κάγκουρες) και, λόγω της έλλειψης αυτοπεποίθησης που τους χαρακτηρίζει (δείτε εδώ και το υπέροχο άρθρο του Προφήτη Estarian με τίτλο "Περί αντρίλας"), αντί να βρούνε ερωτική ή ερωτικό σύντροφο, περιμένουν να το κάνουν μέσω διαδικτύου. Στα αυτοκινητιστικά φόρουμ, επειδή ακριβώς το αντικείμενο είναι μάλλον αδιάφορο για τις περισσότερες γυναίκες (ας το παραδεχθούμε: αν μια γυναίκα θέλει να ρωτήσει κάτι για αυτοκίνητα, έχει πάντα στη διάθεσή της γκόμενο ή κολλητό που ξέρει δυο κλούτσες, έστω και στραβές, οπότε δε νιώθει την ανάγκη να λιώνει μπροστά σε μια οθόνη), οι γυναίκες-μέλη είναι τραγικά λίγες, οπότε καταλαβαίνετε πώς λειτουργούν όλα τα λιγούρια μόλις γραφτεί κάποια κοπέλα σε φόρουμ: αρχίζει το πέσιμο με το καλημέρα.
Πώς θα λειτουργήσει τώρα η γυνή; Έχει τις εξής εναλλακτικές:
- Να το βάλει στα πόδια (η αντίδραση "παναΐαμ', πού βρέθηκα;"), τρομοκρατημένη απ'τη λιγουροσύνη/χλεμπουροσύνη των μελών.
- Να βάλει μερικούς-μερικούς στη θέση τους και να φερθεί κυριλέ με τους υπόλοιπους.
- Να το εκμεταλλευθεί δεόντως...
Ευτυχώς, έχω προσωπική ζωή κι έχω ξεπεράσει (έστω κι αν χρειάστηκε να πονέσω για να το καταφέρω) το στάδιο του "καλού παιδιού" που γίνεται χαλί να τον πατήσει η κάθε κοπελιά και μετά κλαίγεται ακούγοντας άσματα του Υπερδιαστημικού και Διαστρικού Βάρδου της Κλαψομουνίασης Γιάννη Πλούταρχο. Αυτό, σε συνδυασμό με την πολυετή μου εμπειρία στις διαδικτυακές κοινότητες κάθε είδους (Yahoo! groups, διαδικτυακά φόρουμ, Usenet κλπ), μου επιτρέπει να έχω πάντα σε λειτουργία το bullshit detector μου.
Μια άλλη προϋπόθεση για να αποφεύγονται τα ηλίθια δράματα στα φόρουμ είναι να υπάρχει πολιτική μηδενικής ανοχής απέναντι σε άτομα που:
- Ξεκινούν flame wars ή εξωθούν τους άλλους στο να γίνει κώλος ένα θέμα.
- Επιχειρούν να χειραγωγήσουν άλλους με τον τρόπο που προανέφερα.
Επίσης, φροντίζω να είμαι όσο γίνεται πιο αποστασιοποιημένος από τα άλλα μέλη, ακριβώς για να αποφύγω το ενδεχόμενο να μεροληπτήσω και να αδικήσω κάποιον. Και αν ακόμα πιάσω φιλίες με άλλα μέλη του φόρουμ, όταν ασκώ τα συντονιστικά μου καθήκοντα δεν είμαι φίλος ή εχθρός με κανέναν. Αυτό είναι πάρα μα πάρα πολύ σημαντικό, αλλά σπανίως εφαρμόζεται στην πράξη.
Θα σας πάω τώρα σε ένα φαινόμενο που μου έθεσε υπ'όψιν ένας γνωστός μου (που, για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, πολύ κακώς ασχολείται με το άτομο που προκάλεσε αυτές τις ιστορίες). Πρόκειται για την "ανακοίνωση αποχώρησης μέλους" από κάποιο φόρουμ. Μέχρι τώρα, σε χρονικό διάστημα περίπου 12 ετών, έχω δει καμιά πεντακοσαριά τέτοιες ανακοινώσεις. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία, επρόκειτο για δημοσιεύσεις που είχαν την εξής δομή:
- Χαιρετισμός προς τα υπόλοιπα μέλη του φόρουμ.
- Προσπάθεια του συντάκτη (ή της συντάκτριας) να κερδίσει τη συμπάθεια των υπολοίπων ("αγάπησα τόσο πολύ αυτό το φόρουμ", "με βοηθήσατε πάρα πολύ", "έμαθα πολλά", "πέρασα υπέροχες στιγμές" κλπ κλπ κλπ κλπ).
- Μπηχτή εις βάρος άλλων μελών.
- Κυρίως ανακοίνωση ("γι'αυτό αποχωρώ από το φόρουμ" - και βάλτε κι ό,τι φιοριτούρα θέλετε).
- Δεύτερη μπηχτή εις βάρος άλλων μελών.
Κατ'αρχάς, στο 50% των περιπτώσεων, ο/η ανακοινώσας/ανακοινώσασα την αποχώρηση παραμένει στο φόρουμ. Στην περίπτωση αυτή, για κάποιο χρονικό διάστημα (που εξαρτάται από διάφορους παράγοντες), χαίρει ισχυρότερης εύνοιας και τίθεται στο απυρόβλητο, ό,τι μαλακία και να κάνει, μην τυχόν και ξαναπάρει ανάποδες και φύγει οριστικά - μέχρι τελικά να κάνει κάποια πολύ χοντρή μαλακία και να φάει ban. Η ατμόσφαιρα όμως έχει πια χαλάσει και θυμίζει αυτήν που επεκράτησε στο χωριό του Αστερίξ με τις διαβολές και τις συκοφαντίες του Φούλιους Ζιζάνιους στο άλμπουμ "Η Διχόνοια", ενώ αυτοί που κατηγορήθηκαν - έμμεσα ή άμεσα - ότι προκάλεσαν τη φυγή του/της συντάκτη/συντάκτριας της ανακοίνωσης γίνονται οι αποδιοπομπαίοι τράγοι. Ξέρετε όμως ποιο είναι το ωραίο; Συνήθως, οι μομφές που διατυπώνουν οι συντάκτες/συντάκτριες τέτοιων ανακοινώσεων είναι 100% ψευδείς.
Υπάρχει βέβαια και μια ισχνότατη μειοψηφία ανακοινώσεων αποχώρησης, όπου το μέλος λέει "ευχαριστώ πολύ για τη βοήθειά σας, βρήκα αυτό που αναζητούσα" ή "παιδιά, πέρασα πολύ όμορφα μαζί σας, αλλά δεν έχω πια το χρόνο να έρχομαι στο φόρουμ" και όλα ωραία και καλά - τραβάει το δρόμο του/της και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
Θέλω εδώ να ξεκαθαρίσω κάτι: τα φόρουμ, όπως και οι παρέες, είναι κάτι στο οποίο μπαίνεις κατόπιν επιλογής σου. Αυστηρά και μόνο κατόπιν επιλογής σου. Δε σε υποχρεώνει κανείς να μπεις σε ένα φόρουμ, δε σε υποχρεώνει κανείς να συμμετέχεις ενεργά σε αυτό, δε σε υποχρεώνει κανείς να παραμείνεις. Επίσης, σε ένα φόρουμ, όπως και σε μια μεγάλη παρέα, μπορεί να υπάρχουν άτομα που συμπαθείς και άτομα που αντιπαθείς. Αν η αντιπάθειά σου ή η έχθρα σου με ορισμένα άτομα είναι τόσο ισχυρή που να θεωρείς ότι δε σε σηκώνει πια το κλίμα, είναι εντελώς αναξιοπρεπές το να βγάλεις ανακοίνωση αποχώρησης και να ανακατέψεις τα άλλα μέλη. Δεν τα αφορά και δε σου φταίνε σε τίποτα να γίνει χαμός στο φόρουμ (γιατί ΟΛΕΣ οι ανακοινώσεις αποχώρησης/μομφές εκεί καταλήγουν) επειδή εσύ είσαι drama queen. Αφήνω στην άκρη τον συνήθως συκοφαντικό χαρακτήρα των μομφών αυτών. Κι επίσης, μπορεί αρκετά από αυτά τα άτομα που κατηγορείς να γνωρίζονται μεταξύ τους πολλά χρόνια. Να'χουν περάσει από χίλιες-δυο φουρτούνες μαζί, να'χουν σταθεί ο ένας στον άλλο. Από εσένα περιμένουν νομίζεις να μάθουν τι είναι οι φίλοι τους;
Έτσι, λέω ένα πράγμα: δε σ'αρέσει πια να είσαι στο τάδε ή στο δείνα φόρουμ; Ωραία. Φύγε αξιοπρεπώς, σιωπηλά, χωρίς να προκαλέσεις ιστορίες, χωρίς τσιριμόνιες, χωρίς δράματα. Κι αν δε σέβεσαι κάποια άτομα που σε πίκραναν, θύμωσαν, στενοχώρησαν αρκετά για να φύγεις, σεβάσου τους άλλους που δεν έχουν καμία όρεξη να βλέπουν να γίνεται το σύστριγγλο στο φόρουμ.
Και κάτι ακόμα: αν υπάρχει κάποιο σοβαρό πρόβλημα με άλλο μέλος του φόρουμ, γι'αυτό υπάρχουν οι διαχειριστές και οι συντονιστές: για να μεσολαβήσουν ώστε να λυθεί η διαφορά. Τα υπόλοιπα μέλη δε φταίνε σε τίποτα να τα κάνεις κοινωνούς μιας κόντρας που, συχνότατα, είναι εντελώς ανούσια.
Μετά απ'όλα αυτά, νομίζω ότι καθίσταται σαφής η πρόθεση που κρύβεται πίσω από τη συντριπτική πλειοψηφία των ανακοινώσεων αποχώρησης. Αυτός που έχει πραγματικά πρόβλημα με κάποιον φροντίζει και το λύνει αξιοπρεπώς, ήσυχα και χωρίς να ταλαιπωρήσει τους άλλους. Αυτός που θέλει να τραβήξει την προσοχή και να το παίξει θύμα βγάζει ανακοίνωση. Στο φόρουμ όπου είμαι συντονιστής, ευτυχώς ως τώρα δεν είχαμε τέτοιες ιστορίες. Αλλά ξεκαθαρίζω ότι, μόλις δω τέτοια ανακοίνωση, ο συντάκτης της θα φάει ban αμέσως και το θέμα θα διαγραφεί.
Και νομίζω ότι, επειδή υπάρχει ένα κενό εκεί πέρα, μάλλον θα πρέπει να ξεκινήσω μια σχετική συζήτηση με την υπόλοιπη διαχειριστική/συντονιστική ομάδα.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Heretic Auto Blog" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
