"Αν σε σημασμένη διάβαση πεζών η κυκλοφορία των οχημάτων δεν ρυθμίζεται με φωτεινή σηματοδότηση ή με τροχονόμο, οι οδηγοί υποχρεούνται να πλησιάζουν στη διάβαση με ταχύτητα τόσο μικρή ώστε να μην εκθέτουν σε κίνδυνο τους πεζούς που τη χρησιμοποιούν ή εισέρχονται σε αυτήν και, σε περίπτωση ανάγκης, να διακόπτουν την πορεία του οχήματός τους για να επιτρέπουν τη διέλευση των πεζών. Σε σημασμένους με ειδική σήμανση πεζοδρόμους, τα οχήματα τα οποία επιτρέπεται να εισέλθουν σε αυτούς οφείλουν να κινούνται με ταχύτητα βαδίσματος και να παραχωρούν προτεραιότητα στους πεζούς.Στους οδηγούς των οδικών οχημάτων επιβάλλεται να παραχωρούν προτεραιότητα στις διαβάσεις πεζών ή ποδηλατιστών, όταν σε αυτές κινούνται πεζοί ή ποδηλατιστές αντίστοιχα."
Παρακαλώ συγχωρήστε το παντελώς αδιάφορο, από λογοτεχνικής πλευράς, της παραγράφου που μόλις παρέθεσα. Είναι γεγονός ότι τα νομοθετήματα δε φημίζονται για την ενδιαφέρουσα πλοκή, την ανάπτυξη χαρακτήρων και τα καλολογικά τους στοιχεία, αλλά διαβάστε τη λίγο. Ξέρω τι σκέφτεστε... Ανήκουστα πράγματα! Προτεραιότητα σε πεζούς; Μη γένοιτο, που έλεγε κι ο Ιωάννης ο Βρωμόστομος. Πού ακούστηκε τέτοιο πράγμα; Οι βασιλείς, βαρώνοι, πρίγκηπες, βαρωνέτοι, κόμηδες, δόγηδες κλπ του δρόμου με τα αυτοκίνητα και τις μοτοσυκλέτες να παραχωρήσουν προτεραιότητα στην πεζοπόρο πλέμπα; Είναι ποτέ δυνατόν;
Κι όμως είναι! Δεν το ξέρατε; Θα σας μαλώσω...
Τέλος πάντων, κατά έναν περίεργο τρόπο, η τήρηση των διαβάσεων φαίνεται να εξαρτάται από το γεωγραφικό πλάτος, με τους βορειότερους να τις τηρούν και τους νοτιότερους συχνά ή πάντα να κάνουν τους ανήξερους...
Στην Αγγλία, φερ'ειπείν, αρκεί να σταθεί κανείς στο πεζοδρόμιο μπροστά σε διάβαση, έστω και χωρίς να έχει εκδηλώσει πρόθεση να διασχίσει το δρόμο, για να σταματήσουν οι οδηγοί.
Στη Γαλλία και στη βόρεια Ιταλία, οι περισσότεροι οδηγοί τηρούν την προτεραιότητα των πεζών στις διαβάσεις όπως ακριβώς ορίζει ο Κ.Ο.Κ. και χωρίς ενδοιασμούς. Μάλιστα, πολλοί Γάλλοι συμπεριφέρονται ακριβώς όπως και οι Άγγλοι ομόλογοί τους.
Στον ιταλικό Νότο τώρα, τα πράγματα αλλάζουν. Οι διαβάσεις δεν τηρούνται και συχνά αποτελούν ένα διακοσμημένο κομμάτι ασφάλτου για να σταματάνε αυτοκίνητα και μηχανάκια - ενίοτε δε αποτελούν και διακοσμημένες θέσεις στάθμευσης.
Σε ό,τι αφορά δε την πατρίδα μας, τη χώρα του πράσινου ήλιου, του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ, της Καλαμαριάς και της φαιδράς πορτοκαλέας, στις περισσότερες περιοχές ισχύει ό,τι ακριβώς ισχύει και στη νότια Ιταλία, με τη διαφορά ότι συνήθως οι διαβάσεις είναι μισοσβησμένες ή τελείως σβησμένες, καθώς ο Κωλοέλληνας δεν ανέχεται τέτοιες στυλιστικές παρεμβάσεις στους δρόμους (μια χαρά όμως δέχεται τα συνθήματα "αθλητικών" ομάδων, κομμάτων και μπαχαλάκηδων παντού). Στη "λεβεντογέννα" (και καλά) Κρήτη όμως, οι διαβάσεις αποτελούν γραμμή εκκίνησης για πετσικά (καγκουρεμένα αγροτικά), πειραγμένα μηχανάκια και καγκουρεμένα επιβατηγά οχήματα, χώρους στάσης, στάθμευσης, αλλά και αναμονής μέχρι ν'ανάψει πράσινο... Κι αν διανοηθεί κανένας πεζός να διαμαρτυρηθεί για τη μη τήρησή τους, θ'ακούσει τα εξ αμάξης - στην καλύτερη περίπτωση.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Heretic Auto Blog" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
