Τίποτα δεν είναι ίδιο.Πια. Άλλαξαν όλα.Εγώ. Τίποτα δεν είναι κόκκινο πια. Μου λείπει το κόκκινο. Θρηνώ το κόκκινο.
Τα δακρυα, ο κόμπος στο στήθος, η σιωπή, η απουσία σου, η απουσία της αγάπης σου, δεν είναι κόκκινα.
Η ανασφάλεια, ο φόβος, η απογοήτευση,η αδιαφορία, ο εγωισμός σου, η απόρριψη, η απόρριψη των θέλω μου, η απόρριψη του εγώ μου, δεν είναι κόκκινα.
Αλήθεια, έψαξα παντού για κόκκινο.
Εκεί, στις μνήμες, στους θησαυρούς της καρδιάς μου, στις ελπίδες και στα όνειρα, στα φιλιά και στις υποσχέσεις, στα βήματα τα ταυτόχρονα, στα γέλια και στα τραγούδια.
Έψαξα παντού αλλά δεν το βρήκα πουθενά
Πλεόν..
Θέλω να βουλιάξω στην Θάλασσα. Μου λείπει η Θάλασσα.
Θέλω να πετάξω στον ουρανό. Μου λείπει ο Ουρανός
Θέλω να γίνω Μπλε. Μου λείπει η ελευθερία
Είμαι Μπλε. Μου λείπω εγώ
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Dark Whispers" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
