Διαβάζοντας το blog του Laplace , έκανα μια περασάδα από διάφορα ιστολόγια (τα δημοφιλή), στα οποία κατά καιρούς έχουν ανέβει θέματα που αφορούν τον ακτιβισμό, συμβολικές δράσεις πολιτών, διαμαρτυρίες κτλπ. Ε λοιπόν, όσο αφοριστικός και αν είναι μερικές φορές ο φίλος Laplace, έχει δίκιο. Βρήκα αναρτήσεις για τις κουκούλες, για δράσεις κομμάτων, καταγγελίες για πολιτικά πρόσωπα, ύμνους για πολιτικά πρόσωπα κτλπ. Αναρτήσεις για τον άνθρωπο που μονάχος του δίνει τον αγώνα ενάντια στην ακρίβεια δε συνάντησα.
Τελικά, μήπως ο ακτιβισμός είναι υπόθεση λίγων συγκεκριμένων, καπελωμένων από κόμματα και συλλογικότητες; Ένας απεργός πείνας έχει μεγαλύτερη αξία αν είναι μέλος μιας παράταξης ή μιας συλλογικότητας; Ένα καμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο, έχει μεγαλύτερη σημασία από έναν απεργό πείνας; Η προστασία των κορμοράνων έχει μεγαλύτερη αξία από την ανθρώπινη ζωή που τίθεται σε κίνδυνο προς όφελος του κοινού καλού;
Όλα αυτά μου θυμίζουν τη θέση που υποστηρίζει ότι το "εναλλακτικό έγινε τρέντυ και δεν το πήρε χαμπάρι" . Προφανώς, η διαμαρτυρία του Θοδωρή Τενέζου να γίνει και αυτή της "μόδας" όταν αποφασίσουν κάποια media και κάποιοι κύκλοι να ασχοληθούν περισσότερο. Αυτό όμως πότε θα γίνει; Όταν κάποιος απεργός πείνας πεθάνει; Μέχρι τότε τι;
Όλα αυτά, είναι ακόμα μια αφορμή για να σκευτούμε καλύτερα, που συμμετέχουμε, που βάζουμε την υπογραφή μας, που δίνουμε την ψήφο μας, ακόμα και ποια mass mail προωθούμε. Καλά τα πανηγυράκια και ο ηλεκτρονικός ακτιβισμός, αλλά η πραγματική μάχη γίνεται από άτομα σαν τον Θοδωρή. Μια μάχη που δίνεται από αυτόν για όλους μας.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Clandestino" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
