ήθως, αυτοί που προσπαθούν να καταξιωθούν με θεμιτά μέσα, θα νιώσουν την αναγνώριση έστω και από το οικείο τους περιβάλλον. Από την περηφάνια που θα αισθάνεται το παιδί τους, από το φιλί της γυναίκας τους, από το μπράβο του κόσμου. Έστω και αν τα λαμόγια κονομήσουν χοντρά, οι άλλοι θα έχουν πάντα τη συνείδηση τους καθαρή. Στο χώρο της δημοσιογραφίας, τα πράγματα φαίνονται πολύ πιο δύσκολα. Δυστυχώς, οι "καλοί", χάνονται στα μονόστηλα ή στα έντυπα περιορισμένης κυκλοφορίας. Αντίθετα, οι λομπίστες, κινούνται μέσα στη γκλαμουριά και στο star system. Πιάνουν καλά φράγκα στα χέρια τους, βρίσκουν δουλειές, κάπως βολεύονται. Οι 'καλοί', θα γνωρίσουν ίσως τη συμπάθεια του κόσμου κάποια στιγμή, αλλά ποτέ δε θα αποκτήσουν το ψευτοκύρος των μεγαλοδημοσιογράφων-κομματόσκυλων ή των δημοσιογράφων που βρίσκονται υπό την προστασία ενός συστήματος (πολιτικού, οικονομικού ή και αθλητικού-παράγοντες).Κάτι τέτοια πράγματα τα βλέπουμε μπροστά μας συνέχεια. Απο τη μία, ο Γιώ
ργος Κοίλιαρης που κινδύνευσε η ζωή του ενώ βρισκόταν σε αποστολή στο Αφγανιστάν. Πολεμικοί συντάκτες. Δημοσιογράφοι με όλη τη σημασία της λέξης. Ρισκάρουν τη ζωή τους για να μας προσφέρουν ενημέρωση. Δεν κλείνονται στα γραφεία τους, ούτε κρύβονται πίσω από τα λάπτοπ τους. Βγαίνουν μπροστά. Από την άλλη, τα κάθε λογής παπαγαλάκια, που τρέφονται από κάποιο πολιτικό, οικονομικό ή αθλητικό παράγοντα και προσφέρουν τις υπηρεσίες τους με αντάλαγμα το βόλεμα.Τα παπαγαλάκια δυστυχώς, αποτελούν τον κανόνα και όχι την εξαίρεση. Είτε είναι πολιτικοί είτε οικονομικοί, είτε αθλητικοί συντάκτες, οι περισσότεροι τρέφονται από κάποιο χέρι. Τώρα δε, με τα blogs, άνοιξαν καινούριες μπίζνες. Βγαίνει λοιπόν ο κάθε αυλικός και γράφει τις χυδαιότητές του, κρύβεται πίσω από την ανωνυμία του και είναι βέβαια ο ίδιος που θα τρέξει να μιλήσει για φίμωση αν ποτέ κατηγορηθεί ένας blogger για κάτι, γιατί γνωρίζει ότι κάποια στιγμή μπορεί να τον πάρει και αυτόν η μπάλα. Κάτι τέτοιοι τύποι, είναι το άλλοθι των κυβερνήσεων, για να περάσουν οι νόμοι που θα λογοκρίνουν το διαδίκτυο.
Σαν απάντηση λοιπόν σε όλους αυτούς, παραθέτω τους θανάτους πραγματικών δημοσιογράφων, από το 1992 μέχρι σήμερα. Δημοσιογράφων που σκοτώθηκαν στο καθήκον, υπηρετώντας ένα λειτούργημα. Τα στοιχεία είναι από το cpj.org .
2008 (μέχρι τις 14/10): 33
2007: 65
2006: 56
2005: 48
2004: 60
2003: 41
2002: 21
2001: 37
2000: 24
1999: 36
1998: 24
1997: 26
1996: 26
1995: 51
1994: 66
1993: 57
1992: 42
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Clandestino" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
