Ξύπνησα σήμερα αποφασισμένη να περιγράψω την απαξίωση της πολιτικής μέσα από λόγια πολιτικών. Μερικά κλασικά (Σημίτης « ευχαριστούμε τη κυβέρνηση των ΗΠΑ», Βουλγαράκης « άλλο το ηθικό κι άλλο το νόμιμο») μερικά φρέσκα («Οι εκλογές θα γίνουν στις 19 Φεβρουαρίου» Σαμαράς, «Λεφτά υπάρχουν» Παπανδρέου) αλλά και άλλα που αποδεικνύουν πως αν δεν μας είχαν οδηγήσει στη καταστροφή θα μπορούσαμε να γελάσουμε με όσα ακούμε. «Αν δεν ήταν τραγωδία, η ευρωπαϊκή κρίση θα ήταν αστεία» γράφει ο Πολ Κρούγκμαν και συνεχίζει: «Καθώς το ένα σχέδιο διάσωσης αποτυγχάνει μετά το άλλο, οι Πολύ Σοβαροί Άνθρωποι της Ευρώπης συνεχίζουν να φαίνονται όλο και περισσότερο γελοίοι». 
Μετά σκέφτηκα πως η πολιτική και οι ηγέτες της Ευρώπης (είναι άραγε «Πολύ Σοβαρός Άνθρωπος ο Σαρκοζί;) βρίσκονται στο ίδιο τσουβάλι με τους δικούς μας. Είπα να ασχοληθώ με τον αντιπολιτευτικό λόγο που ίσως εκφράζει την απαξίωση της κυβερνώσας τάξης. Αλλά τα σχόλια της Παπαρήγα «Ο λαός να πυκνώσει τις γραμμές των εργατών που γεμίζουν τους δρόμους στις πορείες διαμαρτυρίας»(……), του Καρατζαφέρη «Θα υποχωρήσουμε σε όλα όμως με τίποτε στην εθνική μας υπερηφάνεια», της Μπακογιάννη «Οι πολιτικοί έχουν πιάσει πάτο» και η φαγωμάρα της Αριστεράς (που έχει στις δημοσκοπήσεις 40%, θα μπορούσε να κυβερνήσει τη χώρα και να δώσει άλλη διάσταση στη κρίση θεσμών, αλλά προτιμά την εσωστρέφεια), μου έβαλαν φρένο. 
Η ίδια κακή εικόνα υπάρχει στον αποκαλούμενο «πνευματικό κόσμο». Με εξαίρεση το Ντίνο Χριστιανόπουλο που πρόσφατα έφτυσε όσους μεγαλοπιάνονται πνευματικά και ηθικά με τα βραβεία και τις «άνευ περιεχομένου» θέσεις (που προβάλλουν στα βιογραφικά τους όσοι μας κυβερνούν ή επιθυμούν να μας κυβερνήσουν) οι λοιποί συνοδοιπορούν μαζί τους. Ο Νταλάρας… έκανε τη γυναίκα του υπουργό. Ο Γερουλάνος ανέλαβε το υπουργείο Πολιτισμού για να επιδοτήσει το οικογενειακό μουσείο και να απελευθερώσει χώρο για την επιχείρησή του. Συγγραφείς, «διάσημοι» σκηνοθέτες και μουσικοσυνθέτες συνωστίζονται δίπλα σε αυτούς που ο Κρούγκμαν θα αποκαλούσε οι Πολύ Σοβαροί Άνθρωποι της Ελλάδας για να πάρουν ένα ξεροκόμματο εξουσίας ή επιδότησης. Και άπαντες εκφράζουν ένα λόγο…άλογο. Στο αδιέξοδο η λύση ήρθε από τον από μηχανής θεό! Το ίντερνετ (αν αναρωτιόσαστε). Φίλος μου έστειλε τις φωτογραφίες και την είδηση από την ομιλία του Νότη Μαριά στο Καστέλι. Ο Μαριάς (γνωστός Πανεπιστημιακός αλλά όχι διαπλεκόμενος για αυτό παραμένει εκτός τηλεόρασης πλην ορισμένων εξαιρέσεων) από την ημέρα που ανακοινώθηκε το πρώτο μνημόνια εξηγεί, πως μας κοροϊδεύουν. Αποτέλεσμα; Δεν ανήκει στις δομές «των Πολύ Σοβαρών Ανθρώπων της Ελλάδας». Δεν είναι πρύτανης και μαζί συνδικαλιστής. Δεν είναι εκλεγμένος δημοτικός ή περιφερειακός σύμβουλος, μάλλον γιατί δεν ανήκει σε κάποιο από τα κόμματα εξουσίας. Έτσι στην ομιλία του στο Καστέλι δεν παραβρέθηκαν κάμερες και «γνωστοί Κισαμίτες». Παραβρέθηκαν όμως κανονικοί άνθρωποι σαν εμένα και εσάς. Το δείχνουν οι φωτογραφίες. Σίγουρα όσοι τον άκουσαν ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ. Κι ίσως από αυτές τις μικρές συνάξεις –του Μαριά και μερικών άλλων φωτισμένων- στη περιφέρεια, πέσει ο σπόρος ώστε η χώρα να αποκτήσει πραγματικούς Πολύ Σοβαρούς Ανθρώπους. Κι έτσι αφιερώνω το κείμενό μου στο καθηγητή Νότη Μαριά και στους τυχερούς που άκουσαν την εισήγησή του στη Κίσαμο. Κι είμαι σίγουρη πως όλοι μαζί θα βοηθήσουν, θα βοηθήσουμε να ακούγεται η φωνή των Πολύ Σοβαρών Ανθρώπων κι ίσως έτσι αλλάξει η σημερινή απερίγραπτη απαξίωση στους θεσμούς! Μάγια Ε. Σπανουδάκη 
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "BlackCat.Hania" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
