Με σπουδές αγγλικής φιλολογίας και ιδρυτής στη δεκαετία του 1970 των διάσημων (αλλά κάπως στατικών στη δημιουργία) Pilobolus (ομάδας που επίσης βασίζεται στη ψευδαίσθηση και το χορό(κλασικό και μοντέρνο) ο Μόζες Πέντλετον δημιούργησε στη δεκαετία του 1980 τους Momix. Οι Momix μάγεψαν χθες το βράδυ το Χανιώτικο κοινό, που παρόλο που η τιμή εισιτηρίου ήταν υψηλή (25 ευρώ)γέμισε το θέατρο της Ανατολικής Τάφρου και ανταποκρίθηκε εξαιρετικά θετικά στις μαγικές στιγμές που οι χορευτές και η τεχνολογία δημιούργησαν σκηνικές ψευδαισθήσεις, και με σουρεαλιστικό τρόπο απέδωσαν «τους κατιφέδες», «τις φλόγες του ήλιου», «το χορό των πόλων» κ.α.Οπτική ποίηση; Μοντέρνος χορός με εκφάνσεις κλασικού που υποδεικνύει τι μπορεί να δημιουργήσει το ανθρώπινο σώμα κι η φαντασία; Υπερθέαμα που αψηφά το νόμο της βαρύτητας; Ακόμα και όσοι βρέθηκαν στην Ανατολική Τάφρο «με το ζόρι», μετά από τις πρώτες σκηνές, ξέχασαν τα κινητά, τα τσιγάρα, τη κουβέντα, και παρακολούθησαν με ζωντάνια τη παράσταση. Πόσο συνδέεται η χθεσινή παράσταση με τη παραδοσιακή οπτική του χορού; Όσο συνδέεται το «κλασικό» θέατρο με τις παραστάσεις του Θόδωρου Τερζόπουλου! Το γνωστότερο ελληνικό θεατρικό σχήμα όπου ο λόγος (η κορωνίδα της κλασικής θεατρικής θεώρησης) αντικαθίσταται από το σώμα. «Πιστεύω πως ερευνώντας την κρυμμένη ενέργεια του σώματος, είσαι πιο κοντά σε καινούριες ερμηνευτικές δυναμικές» δήλωσε πρόσφατα ο μαγευτικός Τερζόπουλος (που μετά από μια τραυματική παράσταση στην Ανατολική Τάφρο δήλωσε πως δεν ξαναέρχεται στα Χανιά αν δεν δημιουργηθεί ένα κανονικό θέατρο).Έτσι κι οι Momix χρησιμοποιούν με φαντασία το σώμα τους, σώμα δουλεμένο σκληρά που χρησιμοποιείται ακραία- σχεδόν απίστευτα στις χορογραφίες που δημιουργούν ο ιδρυτής του σχήματος και η σύζυγός και συνοδοιπόρος του Σύνθια (μαζί έχουν δημιουργήσει εκτός από φανταστικές εικόνες και μια κόρη, που είναι-τι άλλο- χορεύτρια την Κουήν (βασίλισσα) Πέντλετον στο Κρατικό Μπαλέτο του Μονακό. Το χορευτικό υπερθέαμα που είδαμε χθες ίσως να έκανε ένα θαυμαστή του κλασικού μπαλέτου να ξινίσει. Αλλά οι χορευτές έδωσαν το καλύτερο εαυτό τους, οι θεατές παρακολούθησαν σαν υπνωτισμένοι την μοναδική αυτή οπτική πανδαισία που αφηγείται όλες τις πλευρές της ζωής. Τον έρωτα, τον ήλιο, τη σχέση ανθρώπου-καθημερινών αντικειμένων αλλά και το γέλιο!
(Κλείνοντας το κειμενάκι μου είδα πως ο Ρολάν Πετί πέθανε χθες στη Γενεύη στα 87 του χρόνια, του οποίου η μοναδικότητα ήταν η ανάμειξη στοιχείων κλασικού μπαλέτου και μιούζικ χολ, ανάμειξη εκ πρώτης όψεως ιερόσυλη αλλά τόσο δημιουργική, ανάμειξη που αναζητώ συχνά στο τοπικό πολιτισμικό μας προϊόν αλλά δεν το βρίσκω).
Μάγια Ε. Σπανουδάκη
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "BlackCat.Hania" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »