Het is heel erg stil op deze weblog. Dat komt doordat er in mijn wereldje veel narigheid is. En het is te intiem om de details met de wereld te delen.Ik hield ooit van boeken, geloof ik, maar nu staren ze me blanco aan. Na één bladzijde ben ik mijn concentratie al kwijt, dus ik begin er niet meer aan.Het énige dat ik nog graag doe is vintage kleding kopen uit de jaren 50/60. Ik shop me arm zogezegd, maar gelukkig is het allemaal oude betaalbare meuk.Een gat in je ziel vullen met vintage. Hoe bedenk je het...Vierentwintig maart ben ik getrouwd met mijn lief en het was een hemelse dag die we gedeeld hebben met onze naasten. We waren bang dat het beladen zou zijn, een tranendal, maar het werd een fantastisch feest. M'n lief leek net een gloeilampje, zo stráálde hij!Nu zou ik er alles voor geven om de klok stil te kunnen zetten. Gewoon, voor altijd vandaag en nooit morgen.Men zegt dat dit levenslessen zijn, dat je er een beter mens door word, erdoor groeit en andersoorts blablabla. De prijs die ervoor betaald moet worden is te hoog. Ik vond het prima zoals ik hiervoor was, eindelijk gelukkig.In ons geval is stilstand vooruitgang.Alleen vandaag telt nog, maar vandaag gaat zo godvergeten snel voorbij en ik wil niet dat er een nieuwe dag aanbreekt.Voor eeuwig vandaag. In godsnaam.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Bibliofilos" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »