skip to content
Chania Blogs » Acanthus | |||
|
Όλα τα blogs του νομού Χανίων με μια ματιά |
Pass Free Internet με Extra! *ΝΕΟΣ* αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α. | ||
19074 άρθρα από 62 πηγές
Aa - Zz
(7916)
Αα - Ωω
(11158)
Στο καφενείο του χωριού του καθότανε ένας γέρος Κρητικός. Φορούσε την παραδοσιακή Κρητική στολή που είχε από τα νιάτα του, για να τον βλέπουνε οι τουρίστες σαν αξιοθέατο του χωριού και να κάνει χάζι ο γέρος, να περνά την ώρα του...
Μια μέρα τράβηξε την προσοχή μιας ομάδας από νεαρές κοπέλες, τελευταία τάξη του λυκείου θάτανε, που είχανε έρθει εκδρομή στο χωριό του.
Πλησιάσανε 5 - 6 κοπέλες τον γέρο, τον περιεργάζονταν χαχανίζοντας και σε μια στιγμή αποφάσισαν να βγάλουν μερικές φωτογραφίες μαζί του.
Μια - μια ή δυο - δυο μαζί σιμώνανε του γέρου, τον αγκαλιάζανε σε διάφορες στάσεις, οι πιο τολμηρές καθίζανε στα πόδια του, τρίβοντας πάνω του ότι έχουν τα κορίτσια: μπουτάκια, βρακάκια, μπαλάκια και μαλλάκια, τραβώντας όσο περισσότερες φωτογραφίες μπορούσαν και τόσο πιο sexy όσο παραγνωρίζονταν μαζί του...
Ο γέρος ανελώθηκε (η ψυχή του έστω) για μια στιγμή και κοιτώντας την παντέρμη του που παρόλα αυτά παράμενε...ανενεργή, είπε μια μαντινάδα που εξέφραζε το παράπονο του για τη κατάσταση, που θα μπορούσε να ήταν κι αλλιώς:
Παντέρμη μου απού έκανες
τσαντίρι το σεντόνι
εδά που σε χρειάζομαι
σε πήρανε οι Δαιμόνοι...
Μερικά έθιμα και δεισιδαιμονίες από της Κρήτης την παράδοση όπως αυτή καταγράφτηκε, για την Κυριακή την Τυρινή δηλαδή την τελευταία αποκριά, καθώς και την επόμενη της μέρα, την Καθαρή Δευτέρα:
Η εμφάνιση της μάσκας ανάγεται σε αρχαίες μυστηριακές θρησκευτικές τελετές:
Για κάλυψη προσώπων ιερέων ή για δημιουργία υποβολής και επιβολής ενός θεϊκού μυστηρίου. Τα πιο παλιά προσωπεία βρέθηκαν στο βασιλικό νεκροταφείο της Ουρ στη Μεσοποταμία και αποτελούσαν στοιχεία τέτοιων θρησκευτικών τελετών. Δεν υπάρχει λαός που για τους δικούς του λόγους να μην είχε το έθιμο της μασκαράτας (Κίνα, ασιατικές, αφρικανικές χώρες, κ.λπ.).
Οι ειδικοί μιλούν για εμφάνιση της μάσκας κατά την εποχή που πάτησε το πόδι του στη γη ο πρώτος άνθρωπος. Τη θεωρούν ως ένα από τα πιο σημαντικά έργα τέχνης κι ως ένα πνευματικό προϊόν ενός ανώτερου εξελικτικά όντος, όπως είναι ο άνθρωπος.
Η μάσκα ως προσωπείο χρησιμοποιήθηκε στο αρχαίο Ελληνικό θέατρο σε ποικίλους δηκτικούς, σατιρικούς, αλλά και τραγικούς ρόλους.
Η μάσκα φαίνεται πως είναι αναπόσπαστα δεμένη με τη ζωή μας, τόσο ως στοιχείο πρόκλησης ευθυμίας και χαράς (Απόκριες), όσο και ως στοιχείο κάλυψης της βαρβαρότητας (Πολιτική - Διπλωματία). Τα μεγαλύτερα εγκλήματα έγιναν και θα συνεχίσουν να γίνονται κάτω από "μάσκες" φραστικών ή εικονικών επιχειρημάτων ("εκδημοκρατισμός, ειρηνευτικές επεμβάσεις, ανεξαρτητοποιήσεις" κ.λπ.).
Η μάσκα έχει συνδεθεί με το πολιτικό ψεύδος, γι αυτό και θα θέλαμε να πούμε στους πολιτικούς όλων των κομμάτων, ιδεολογιών και αποχρώσεων: "κάτω οι μάσκες"!
Οι Απόκριες είναι σήμερα η μοναδική περίπτωση που μας παρέχεται η ευκαιρία να εξωτερικεύσουμε αυτά που έχουμε καλά κρυμμένα στο υποσυνείδητό μας. Να εκφραστούμε χωρίς δεσμεύσεις κι αναστολές, χωρίς κατά συνθήκην ψεύδη και συμβατικότητες.
Το καρναβάλι είναι η πιο ανέμελη γιορτή του χρόνου. Προσκαλεί μικρούς και μεγάλους να ντυθούν, να μασκαρευτούν, να ξεχαστούν, να ξεσκάσουν. Με παρελάσεις καρναβαλιστών με σώματα καλυμμένα ή ακάλυπτα και προκλητικά (όπως στη Βραζιλία), όπου δεν χωράνε οι καθημερινές απαγορεύσεις. Τώρα γίνονται αυτοσχέδιοι χοροί με υπαινικτικούς συμβολισμούς και "σεξιστικά" σχόλια: με φαλλοφορία, βωμολοχίες, χειρονομίες κι άλλες εκφράσεις ελευθεριότητας
Τα εξ αμάξης και τα ξανάστροφα, με ταυτόχρονη παρωδία γάμου και θανάτου, με τρελούς χορούς και σκωπτικά τραγούδια, με εικονικές βιαιοπραγίες και άφθονο φαγοπότι, με μέθη και τρέλα, με αντιμετάθεση των κοινωνικών ρόλων να δίνουν και παίρνουν. Προσπαθούμε έστω και φευγαλέα για λίγες μέρες, να εξορκίσουμε την ίδια την αβίωτη ζωή μας και να ξεγελάσουμε το θάνατο...
Σκεφθείτε μόνο πόσοι επισκέπτες ταξιδεύουν σε Πάτρα, Ξάνθη, Νάουσα, Ρέθυμνο κλπ προορισμούς - τόπους καρναβαλιών για να γλεντήσουν, ή έστω να δουν τους άλλους να γλεντούν!
Και επειδή η υπέρβαση που με την ασφάλεια της μάσκας κάνουμε πρόκειται να δείξει τον πραγματικό μας εαυτό, ας φροντίσουμε τον τύπο της μάσκας που θα φορέσουμε: να ανταποκρίνεται στην ψυχοσύνθεσή μας...
Στις περιπτώσεις αυτές, αν τύχει κανείς και συναντήσει ή γνωρίσει έναν άνθρωπο με το προσόν της γενναιοδωρίας, όχι μόνο θα βρεθεί στη θέση να δεχθεί κάποια δείγματα αυτής της αρετής, αλλά θα δοκιμάσει και την ευτυχία ή τη χαρά, την εμπειρία της μετατροπής του εαυτού του σε κάτι ανάλογο ή παρόμοιο έστω και σε πιο περιορισμένη κλίμακα και βαθμίδα. Γιατί η αρετή της γενναιοδωρίας είναι πανίσχυρη και μεταδοτική. Λαμβάνεις πολλά από τον παροχέα της, επιστρέφεις ελάχιστα σε εκείνον και τούτο σε γεμίζει χαρά και αγαλλίαση.
Ο γενναιόδωρος άνθρωπος είναι ανεξάντλητος. Είναι γεννήτορας ιδεών και καλοσύνης. Η έμπνευση τον συνοδεύει. Ακόμα και όταν κάποιοι εκμεταλλευθούν τη γενναιοδωρία του, ο γενναιόδωρος ποτέ δεν "στεγνώνει" εντελώς. Η φώτιση ποτέ δεν τον εγκαταλείπει.O άνδρας ανακάλυψε τα ΧΡΩΜΑΤΑ και δημιούργησε την ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ...
Η γυναίκα ανακάλυψε την ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ και δημιούργησε το ΜΑΚΙΓΙΑΖ...
O άνδρας ανακάλυψε τις ΛΕΞΕΙΣ και δημιούργησε την ΣΥΖΗΤΗΣΗ...
Η γυναίκα ανακάλυψε την ΣΥΖΗΤΗΣΗ και δημιούργησε το ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ...
O άνδρας ανακάλυψε το ΠΑΙΧΝΙΔΙ και δημιούργησε τα ΧΑΡΤΙΑ...
Η γυναίκα ανακάλυψε τα ΧΑΡΤΙΑ και δημιούργησε τα TAROT...
Ο άνδρας ανακάλυψε την ΓΗ και δημιούργησε την ΤΡΟΦΗ...
Η γυναίκα ανακάλυψε την ΤΡΟΦΗ και δημιούργησε την ΔΙΑΙΤΑ...
O άνδρας ανακάλυψε τα ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ και δημιούργησε την ΑΓΑΠΗ...
Η γυναίκα ανακάλυψε την ΑΓΑΠΗ και δημιούργησε τον ΓΑΜΟ...
O άνδρας ανακάλυψε την ΓΥΝΑΙΚΑ και δημιούργησε το ΣΕΞ...
Η γυναίκα ανακάλυψε το ΣΕΞ και δημιούργησε τον ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟ...
O άνδρας ανακάλυψε το ΕΜΠΟΡΙΟ και δημιούργησε το ΧΡΗΜΑ...
Η γυναίκα ανακάλυψε το ΧΡΗΜΑ και τα ΓΑΜΗΣΕ ΟΛΑ!!!
Έχει συνεργαστεί ως εξειδικευμένος σύμβουλος με μεγάλες επιχειρήσεις και κρατικούς οργανισμούς σε θέματα Παρακίνησης Ανθρώπινου δυναμικού, Ανάπτυξης Πωλήσεων, Επικοινωνίας, Επίτευξης Στόχων, Ομαδικότητας, Διοικητικών Ικανοτήτων και Ψυχολογίας της Επίτευξης.
Η διαφθορά, η διαπλοκή, ο χρηματισμός, η χυδαιότητα και η απληστία, είναι κυρίαρχα σε κάθε τομέα αλλά οι άνθρωποι στην συντριπτική τους πλειονότητα δεν είναι σε θέση για διάφορους λόγους να αντιδράσουν, να διαμαρτυρηθούν, να αγαναχτήσουν και να στραφούν ενάντια όχι απλώς στους διαπλεκόμενους και τους διεφθαρμένους αλλά ενάντια στο ίδιο το σύστημα που γεννά τη διαπλοκή και τη διαφθορά.
Άλλωστε οι πολλοί απλώς υποψιάζονται και αγνοούν σε βάθος τα περισσότερα από τα κακώς έχοντα γύρω τους. Άγονται και φέρονται από τους λαοπλάνους, τους δημαγωγούς, τους υποκριτές πολιτικούς, την παντοδύναμη διαφήμιση και τα κυκλώματα.
Χρόνια παρακολουθούμε και ακούμε δημόσιους υπαλλήλους, πολιτικούς, να κάνουν "αρπαχτές" και μάλιστα χοντρές και μετά την Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ), όλα και όλοι βγαίνουν καθαρά...
Ποτέ κανείς δεν τιμωρήθηκε για οικονομική απάτη είτε προς όφελός του είτε προς όφελος άλλου. Η κομπίνα έγινε, αποδείχθηκε, αλλά κανείς δεν ευθύνεται και όλα μέλι γάλα...Gotta JOB (Just Over Broke)? Trade it in for a YOB (Your Own Business)!!
Thinking SERIOUS about starting a home business? Not sure where to begin?
Start your home business on a rock - solid base!
If you are like me, I've searched the Internet over and wasted lots of time and money with "get rich quick" businesses that turned out to be schemes.
I've always wanted to start my own business that was LEGITIMATE and HONEST (and not a "pie in the sky" fairy tale).
Well, I did it! I've officially started my own home business as an affiliate with SFI (Strong Future International).
Here are some of the reasons why I decided to go with SFI:
There's nothing to lose and everything to gain here, including more time with your family and more money in your wallet.
It's well worth looking at SFI and investing in your future with us.
For more information, see
Οι "Μικρές Χαρές" του του Κωσταντίνου Πιλάβιου από το 2008, είναι μια ταινία μικρού μήκους που απέσπασε το βραβείο καλύτερης ελληνικής ταινίας μικρού μήκους στο πρώτο Διεθνές Φεστιβάλ ταινιών υγείας της Κω.
Μια φορά κι έναν καιρό σε μια χώρα μακρινή...Ζούσε ένα αγόρι, διαφορετικό απ΄όλα τ΄άλλα. Όλα κυλούσαν ήρεμα στη ζωή του...Ώσπου κάποτε πριν πολλά πολλά χρόνια, ένα γεγονός έγινε η αιτία για να δει τη ζωή με άλλα μάτια. Τότε του αποκαλύφθηκε ένα μεγάλο μυστικό...Αυτά διατεινόταν πως τα προσφέρει η μέθοδος "Silva", όπως είδε σε μια πρωτοσέλιδη καταχώρηση σε τοπική εφημερίδα που καλούσε τους ενδιαφερόμενους για την εξέλιξη του νου και την βελτίωση των νοητικών ικανοτήτων τους, να παρακολουθήσουν δωρεάν μια εισαγωγική διάλεξη που θα γινόταν σε 2 μέρες σε κεντρικό ξενοδοχείο.
Πήγε ο Κάκος στην διάλεξη κείνο το χειμωνιάτικο βράδυ αρχές του Φλεβάρη. Μαζί με πολλούς άλλους ανθρώπους, γρήγορα γέμισε περίεργο πλήθος όλων των ηλικιών η μεγάλη αίθουσα εκδηλώσεων του ξενοδοχείου.
Χωρίς ν' ακούγεται άχνα από τόσο πλήθος, παρακολούθησαν μια σχεδόν δίωρη διάλεξη για την λειτουργία του εγκεφάλου, τον τρόπο να χρησιμοποιεί κάποιος μεγαλύτερο μέρος τον νου του, τη σωματοψυχική επίδραση, πως το στρες φορτίζει αρνητικά στη ζωή και πως μπορεί η μέθοδος "Silva" (που ανέπτυξε ένας αγράμματος Τεξανός κι έφτασε να διδάσκεται σε περισσότερες από 118 χώρες με πάνω από 18 εκατομμύρια απόφοιτους ως σήμερα), μπορεί να συμβάλλει στην γενική αυτοβελτίωση του ανθρώπου, ν' αλλάξει τη στάση του απέναντι στη ζωή, να ξεπερνά τις δυσκολίες και να πετύχει τους στόχους του αναπτύσσοντας την δημιουργικότητα, την διαίσθηση και την επικοινωνία του και αξιοποιώντας τις ικανότητες του για ν' ανταπεξέρχεται στις συνεχώς αυξανόμενες απαιτήσεις της σύγχρονης ζωής, που καθιστούν όλες τις δύσκολα αποκτημένες γνώσεις γρήγορα ανεπαρκείς και ξεπερασμένες...
Η διάλεξη έκλεισε με μια εκπληκτική επίδειξη μνήμης από τον ομιλητή που ενθουσίασε το κοινό του, μικρό δείγμα των αποτελεσμάτων της μεθόδου, μνήμη την οποία υποσχόταν πως θα καλλιεργούσαν κι εκείνοι που θα παρακολουθούσαν το τριήμερο σεμινάριο τον άλλο μήνα...
Όταν όμως μετά την διάλεξη τους κάλεσε να δηλώσουν συμμετοχή στο σεμινάριο προκαταβάλλοντας ένα μικρό χρηματικό ποσόν, πολλοί από τους παρεβρισκόμενους λάκισαν προς την έξοδο, προφασιζόμενοι δικαιολογίες και παριστάνοντας τους βιαστικούς, ενώ ο μόνος λόγος ήταν η έλλειψη χρήματος ή η αναποφασιστικότητα και οι δισταγμοί να το δώσουν κάπου...
Είναι θλιβερό να βλέπεις πραγματικά φτωχούς να μην είναι σε θέση να διαθέσουν ένα ποσόν για να μάθουν πως να βελτιώσουν την άθλια ζωή τους, ή άλλους δήθεν ξερόλες να διαθέτουν τέτοια ποσά σε λουλουδούδες στα σκυλάδικα, παραβλέποντας την προσωπική τους ανάπτυξη. Και οι δυο κατηγορίες τα έχουν περισσότερη ανάγκη από άλλους...
Πράγματα που δεν ίσχυαν για τον Κάκο, που αν και δεν είχε κείνη τη στιγμή ζεστό μετρητό στην τσέπη του, είχε τη δυνατότητα να κάνει μια ανάληψη από την πιστωτική του κάρτα το αρκετά τσουχτερό ποσόν που απαιτούνταν για να παρακολουθήσει το σεμινάριο "Silva". Ίσόποσο με ένα σαββατοκύριακο διακοπών κάπου sic, ή ένα καλό κοστούμι, μα τώρα το διέθετε εδώ...
Με πίστωση βέβαια, μα αν περίμενε πότε θα πλουτίσει για να ξεκινήσει, θα έμενε για πάντα στην αφετηρία και τελικά στο μηδέν. Ήταν ένα δώρο στον εαυτό του, η ανακάλυψη του δυναμικού του ίδιου του του νου!
Πέρασε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα τριήμερα της ζωής του, παρασκευή απόγευμα - σαββατοκύριακο όλη μέρα στο άνετο συνεδριακό κέντρο του ΜΑΙΧ, παρακολουθώντας τη θεωρία και βιώνοντας το σεμινάριο "Silva" με τις τεχνικές του, με δάσκαλο τον μετέπειτα και φίλο του Παναγή Μεταξάτο, έναν από τους καλύτερους δασκάλους της μεθόδου διεθνώς, παρέα με αρκετό κόσμο που τελικά πλήρωσε και συμμετείχε, ώστε να βγάλει ο διοργανωτής και κάποια κέρδη, πέρα από τα έξοδα του...
Έμαθε όσα ήταν απαραίτητα να μάθει, μετά ήταν στην διάθεση του να τα εξασκήσει, να τα βελτιώσει, να τα χρησιμοποιήσει...
Δεν μετάνιωνε ποτέ που διέθετε κάποια ποσά για να κάνει πράγματα που σε άλλους φαινόταν παράξενα ή περιττά, να δοκιμάζει νέες εμπειρίες, ν' αποκτά γνώσεις και να έχει μια ολιστική αντίληψη για τα πράγματα. Έμαθε να σκέφτεται και να λειτουργεί με διαφορετικό τρόπο, όταν είναι σε εκγρήγορση να σκέφτεται και να εκτελεί μα και στον χρόνο που χαλαρώνει να σχεδιάζει και να επεξεργάζεται...
Απόκτησε και μερικά βιβλία (του ιδίου εκδότη και πολυσχιδή επιχειρηματία), χρήσιμα στην μετέπειτα βελτίωση της ποιότητας ζωής του νοητικά και πνευματικά και την ανάπτυξη κρίσιμων ικανοτήτων για επιτυχία και διάκριση...
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
Η δημοσιοϋπαλληλική ελίτ με βάση τις νόμιμες αποδοχές και τα παράπλευρα εκ διαφθοράς εισοδήματα έχει εθισθεί στην απόλαυση ενός προσωπικού κοινωνικού και οικονομικού καθεστώτος το οποίο έφτασε σήμερα να της παρέχει ουσιαστικά την κοινωνική ηγεμονία.
Και η διαφθορά σαν εμπόρευμα, υπόκειται στον νόμο Προσφοράς και Ζήτησης.
Όταν ακούγονται πολεοδομικές ρυθμίσεις ανεβαίνει η ταρίφα στις πολεοδομίες.
Όταν ακούγονται φορολογικές μεταρρυθμίσεις αυξάνει η ταρίφα στην Εφορία.
Όταν συλλαμβάνονται παραδικαστικά κυκλώματα αυξάνει η ταρίφα στα δικαστήρια.
Όταν εξαγγέλλονται περιβαλλοντικά μέτρα, εκτός της αναμενόμενης ως σίγουρης καταστροφής του Περιβάλλοντος, αυξάνει η ταρίφα της χωροθέτησης εγκαταστάσεων.
Όσο η τέλεση παράτυπης ή νόμιμα παράνομης πράξης στη Δημόσια Διοίκηση αυξάνει σε επικινδυνότητα για τον χειριστή, ανεβαίνει το καταβλητέο για την τέλεσή της ποσό.
Ποιος άλλος εκτός από τους διαφθαρμένους υπαλλήλους και τους προστάτες τους πολιτικούς απολαμβάνει ασφάλεια εργασίας, υψηλότατο εισόδημα και ωμή εξουσία;
Εκτός από μερικά (διαπλεκόμενα μεταξύ τους) φυσικά πρόσωπα, που θεωρούνται οι εγχώριοι "μεγιστάνες", ποιοι άλλοι έχουν τόση δύναμη προσωπικής επιρροής;
Κάτι μικροί επιχειρηματίες κι έμποροι, που τρέχουν σαν την άδικη κατάρα, σίγουρα όχι. Κάτι ελάχιστοι καινοτόμοι επιστήμονες ούτε. Βιοπαλαιστές και απλοί εργαζόμενοι δεν συζητείται.
Συνεπώς συνυπολογιζόμενου του "παγώματος" των μισθών τους, αναμένεται να προκύψουν τα εξής αποτελέσματα:
1. Τα υψηλόμισθα στρώματα των ΔΥ θα ανεβάσουν περαιτέρω τις τιμές για «διευκόλυνση», «παράβαση καθήκοντος», «ερμηνεία νόμου» και «γρηγορόσημο», ώστε να διατηρήσουν το επίπεδο ζωής που κατ' αυτούς «δικαιωματικά» απολαμβάνουν.
2. Τα μεσαία και χαμηλόμισθα στρώματα των ΔΥ θα υποβαθμίσουν περαιτέρω την ποιότητα των όποιων υπηρεσιών παρέχουν, στα όρια της «λευκής απεργίας», με σκοπό να αποσπάσουν και αυτοί από τους συναλλασσόμενους ένα μικρό κομμάτι από την πίττα της διαφθοράς, οι δε πιο θρασείς θα ζητάνε χρήματα ακόμα και για να δώσουν αριθμό πρωτοκόλλου, συνηθέστατο και σήμερα για «κράτηση αριθμών».
Τελικό αποτέλεσμα η πλήρης αποδιάρθρωση του όποιου κρατικού μηχανισμού και η πτώση της παραγωγικότητας στα τάρταρα.
Γάγγραινα του συστήματος όμως είναι η υπάρχουσα κρατική διάρθρωση που αποτελεί λόγο ύπαρξης για μια κάστα «συστημικών» παντός καιρού και κομματικού χρώματος.
Ποιος και με ποια εσωτερική δύναμη θα ξεκινήσει επιχείρηση ή θα αναλάβει παραγωγική ή άλλη οικονομική ενέργεια που θα περιλαμβάνει απαραίτητα διαδικασία σε δημόσιο φορέα ή υπηρεσία;
Και να την αναλάβει και να την φέρει σε πέρας, θα μετακυλίσει άμεσα το κόστος αυτών που υπέστη και κατέβαλε στον τελικό χρήστη ή καταναλωτή, με άνοδο του επιπέδου τιμών, πυροδοτώντας νέο φαύλο κύκλο πτώσης του βιοτικού επιπέδου κοκ.
Ο πρωθυπουργός με τις προχθεσινές εξαγγελίες επιχείρησε να βάλει στο φιλότιμο τους Έλληνες, να τους κάνει κοινωνούς της κρίσης, λες και αυτοί φταίνε που η οικονομία είναι κατεστραμμένη.
Γενικό πάγωμα μισθών στο δημόσιο, μείωση επιδομάτων 10%, αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, ακριβότερα καύσιμα για όλους, φόροι στα ακίνητα και άλλα πολλά και "τσουχτερά" που θα διευκρινιστούν με το επερχόμενο φορολογικό νομοσχέδιο.
Μήπως ακούσατε αν θα πληρώσουν αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στο γκρεμό;
Όχι, δεν τα ακούσατε διότι το σόου είχε συγκεκριμένους θεατές. Τους ξένους οίκους και τις αγορές που θέλουν να χυθεί αίμα, ζητούν θυσίες για να μας αφήσουν ήσυχους.
Ούτε το επώδυνο αλλά εν τέλει λυτρωτικό σενάριο της αναγέννησης μέσα από τις στάχτες της όποιας καταστροφής, φαίνεται εύκολο. Θα σερνόμαστε πολύ καιρό ακόμα.
Απλά μάς έβγαλαν στην "αναφορά", για αυτό δεν θα' λεγα ότι είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος.
Μια προσφορά στους πολυπληθείς αναγνώστες/θεατές μου, από σήμερα και τακτικά από αυτό το blog, με ιδέες - συμβουλές για προσωπική κι επαγγελματική επιτυχία.
Με τον Άκη Αγγελάκη LLM, SAC Dip. Authorized Trainer/Counselor (και καλό μου φίλο).
***********************************************************************
Ο Άκης Αγγελάκης είναι από τους πρωτοπόρους επιστήμονες δασκάλους προσωπικής και επαγγελματικής επιτυχίας στην Ελλάδα. Με περισσότερες από δύο δεκαετίες εμπειρίας στη διδασκαλία βιωματικών σεμιναρίων για την ανάπτυξη προσωπικών ικανοτήτων και την επίτευξη επαγγελματικής επιτυχίας κι ευημερίας.
Έχει συνεργαστεί ως εξειδικευμένος σύμβουλος με μεγάλες επιχειρήσεις και κρατικούς οργανισμούς σε θέματα Παρακίνησης Ανθρώπινου δυναμικού, Ανάπτυξης Πωλήσεων, Επικοινωνίας, Επίτευξης Στόχων, Ομαδικότητας, Διοικητικών Ικανοτήτων και Ψυχολογίας της Επίτευξης.
Ακούστηκαν χθες στην συζήτηση στη Βουλή:
Η σύγχρονη διακυβέρνηση απαιτεί αποκέντρωση εξουσιών και συγκέντρωση αρμοδιοτήτων σε όλη την κλίμακα της διοίκησης. Ενώ σήμερα έχουμε ακριβώς το αντίθετο: συγκέντρωση των εξουσιών στην κορυφή και πολυδιάσπαση αρμοδιοτήτων στη βάση...
Στην Ελλάδα δημιουργήθηκε ένα μοντέλο που διατηρεί όλες τις εξουσίες συγκεντρωμένες στην κορυφή, αλλά διανέμει αρμοδιότητες συνεχώς προς τα κάτω χωρίς αντίστοιχους πόρους. Το αποτέλεσμα ήταν να προκύψει μια σοβαρή αναντιστοιχία ανάμεσα στις εξουσίες και τις αρμοδιότητες στην κορυφή, αλλά και ανάμεσα στις αρμοδιότητες και τους απαραίτητους πόρους στη βάση του οικοδομήματος.
Έτσι προέκυψε ένα διοικητικό-πολιτικό μοντέλο, όπου στην κορυφή του υπάρχουν εξουσίες χωρίς αρμοδιότητες, ενώ στη βάση του υπάρχουν αρμοδιότητες χωρίς πόρους. Κι ανάμεσα αναπτύχθηκε μια τεράστια γραφειοκρατία. Που αυτό-αναπαράγεται και μπλοκάρει τα πάντα.
Καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να κυβερνήσει όπως θέλει, διότι οι πρωτοβουλίες της διασπώνται σε πολλαπλές "υπογραφές", που κατακερματίζουν την ευθύνη, ενώ το διοικητικό σύστημα είναι μονίμως μπλοκαρισμένο προς τα κάτω.
Και το γραφειοκρατικό μπλοκάρισμα κινητροδοτεί μόνο μηχανισμούς λαδώματος και γρηγορόσημου. Όπου όσοι έχουν το πόστο και την ευχέρεια ζητάνε "μεσιτικά" για να εξυπηρετήσουν σε λογικούς χρόνους νόμιμα αιτήματα των πολιτών...
Aυτό είναι πια καθημερινό γεγονός .Δυστυχώς όμως έφτασε να θεωρείται λαϊκό κεκτημένο, και ο οποιοσδήποτε τολμηρός επιχειρήσει να βάλει μια κάποια τάξη στα πράγματα, θα χαρακτηρισθει "αυταρχικός", "στενοκέφαλος", "ηθικολόγος", θα λοιδωρηθεί από τα ίδια ΜΜΕ, θα καταψηφιστεί κατ' υπόδειξη, θα περιθωριοποιηθεί και άλλα που σκοπό θα έχουν τη συνέχιση της ανομίας.
Η διαφθορά δημιουργείται όταν υπάρχουν ξένα λεφτά, λεφτά τρίτων, λεφτά φορολογουμένων, χρεωστούμενα φορολογουμένων, μελλοντικοί λογαριασμοί φορολογουμένων, και μηχανισμός βίας, εξαναγκασμού, κοροϊδίας από λίγους, για να τα πάρουν από τους πολλούς...
- Πληρώνεις ή εκβιάζεις τον πολιτικό για να σου κάνει το δικό σου σε βάρος του συνόλου.
- Πληρώνεις το φιλικό σου ΜΜΕ για να πείσει ή να εκβιάσει τον πολιτικό να σου κάνει το δικό σου σε βάρος του συνόλου.
- Λες ψέματα στο σύνολο που συνήθως κοιμάται μακάριο ή αδιαφορεί, σε συνεργασία με τον πολιτικό και το ΜΜΕ για να πάρεις κάτι που δεν σου ανήκει.
- Χρησιμοποιείς ως ευνοημένος - διαπλεκόμενος λεφτά του συνόλου, για να κάνεις όλα τα παραπάνω, για να κάνεις κι άλλα πράγματα σε βάρος του συνόλου.
- Κλέβεις, υφαρπάζεις και εκβιάζεις για πράγματα που δεν σου ανήκουν, για ίδιον όφελος.
- Όταν όλα τελειώσουν, φτάνεις να ξεπουλάς και το Έθνος σου το ίδιο, αν έτσι σε βολεύει για να συνεχίσεις τα σχέδια σου...
Από το ένα δωράκι στον ευατό του που έγινε τρόπος ζωής κάποτε με πρωθυπουργική ρήση, φτάσαμε να διοργανώσουμε την ακριβότερη Ολυμπιάδα, να πληρώνεται η καθαρίστρια των τελωνείων, της ΔΟΥ και της Βουλής καλύτερα από επιτρόπους της ΕΕ να τιμούμε κομιστές dvd κάνοντας τους εκδότες και μιζαδόρους εργολάβους με χαριστικά δημόσια έργα.
Οι πολιτικοί μας να συνευρίσκονται τακτικά να συζητούν για τα αποτελέσματα της διαχείρισης τους...
Και εμείς ν' απορούμε ακόμη με το μέγεθος και την ατιμωρησία της διαφθοράς, της θεσμικής κλοπής του δημόσιου χρήματος και της αναξιοπιστίας των πάντων. Όμως για την διαφθορά των κρατών τους ευθύνονται οπωσδήποτε και οι πολίτες τους, αφού ψηφίζουν (και ξαναψηφίζουν), όχι μόνον ανίκανες κυβερνήσεις, αλλά και τους ίδιους διεφθαρμένους πολιτικούς επί χρόνια και χρόνια...
Με λαχτάρα περίμενε ο Νεκτάριος το Σάββατο. Είχε συμπληρώσει τη πρώτη του βδομάδα εργασίας και θα έπαιρνε τον πρώτο του μισθό, 200 δραχμές την εβδομάδα.
Καλά λεφτά για ένα 13χρονο αγόρι που μόλις το είχε βάλει ο γέρος του βοηθό σ' ένα ξυλουργείο, να μάθει την τέχνη σιγά - σιγά με τα χρόνια, αφού δεν έπαιρνε τα γράμματα και με το ζόρι ξετέλεψε πέρυσι το δημοτικό σχολείο...
Μαζί με τους υπόλοιπους μπαρακεντέδες του ξυλουργείου, στάθηκαν αργά το μεσημέρι μπροστά στον αφεντικό τους και με τη σειρά παρέλαβαν από ένα φάκελο που περιείχε τα λεφτά του καθενός, ανάλογα με τον καιρό που ήταν στο μαγαζί και το έργο που πρόσφερε στη λειτουργία του...
Ο Νεκτάριος ασχολούνταν μόνο με τη ράσπα και το λούστρο σαν αρχάριος, μέχρι να μάθει να χειρίζεται τα μηχανήματα, να μπορεί να φτιάξει μια ντολάπα ή ένα τραπέζι και να πληρωθεί καλύτερα από τον πελάτη που τα παράγγειλε...
Μα κάπου ήταν ίσος με τα υπόλοιπα παιδιά: Είχανε συμφωνήσει το απόγευμα να πάνε στις πουτάνες, πρώτη φορά για τον Νεκτάριο μα νιοστή για τ' άλλα μεγαλύτερα και ξετσανωμένα παιδιά, που λόγω φτώχειας ήταν από νωρίς στη βιοπάλη...
Μια έντονη επιθυμία που είχανε, στις αρχές της εφηβείας τους όλοι τότε, φαί είχανε στο σπίτι τους, για τα ρούχα τους δε τους ένοιαζε και τόσο, μα θέλανε ν' ανακαλύψουνε τον έρωτα, κάτι που απασχολούσε σοβαρά το μυαλό και τις συζητήσεις τους.
Επί πληρωμή βεβαίως γιατί τότε κορίτσια δεν συναντούσε κανείς εύκολα πουθενά κι αν κατάφερνε και ξεμονάχιαζε καμιά και γίνονταν αντιληπτοί, ακολουθούσε την άλλη Κυριακή ο αρραβώνας και την αποπάνω ο γάμος. Ενώ με τις πουτάνες κανένα πρόβλημα, πήγαιναν, έκαναν ότι έκαναν γρήγορα κι έφευγαν...
Τα εργαζόμενα εκείνα παιδιά είχανε λεφτά, κουραζόμενα όλη μέρα εβδομαδιαίως στο ξυλουργείο, στο μηχανουργείο, σε φούρνο άλλο, σε σιδεράδικο, τζαμάδικο, υδραυλικά, οικοδομές, χωράφια όσοι είχανε...
Μα το Σάββατο το απόγευμα και η Κυριακή όλη μέρα ήταν δικά τους, στη διάθεση τους να πάνε όπου θέλουν, να κάνουν ότι θέλουν ξοδεύοντας ένα μέρος του μισθού τους, το υπόλοιπο πήγαινε στην οικογένεια με τις ανάγκες τις και σε κάποιες αποταμιεύσεις για αργότερα...
Βράζανε νερό στον τέτζερη, απλώνανε τον μουσαμά στη σκάφη στο πλυσταριό ή στην κουζίνα, μπαίνανε μέσα ορθοί και κάνανε μπάνιο, ρίχνοντας ζεστό νερό με τον μαστραπά όπου κι όταν χρειαζότανε. Πλυνόταν με πράσινο σαπούνι της ΑΒΕΑ, τριβότανε καλά σε όλο το σώμα να φύγει η βρώμα, το ροκανίδι και η μουτζούρα ολόκληρης της εβδομάδας, ξενερίζονταν και σκουπιζόταν, αφήνανε μετά τα σώβρακα και τις φανέλες τους στη μάνα τους που ήξερε καλύτερα, ξυριζόταν όσοι είχαν αρχίσει να βγάζουν εφηβική κανούπα με την μεταλλική μηχανή του γέρου και τα astor ξυραφάκια που θέλανε προσοχή γιατί κόβανε στο παραμικρό λάθος, φτιαχνότανε κι ετοιμάζονταν για την έξοδο τους...
Μιλάμε για τη εποχή 1 - 2 χρόνια πριν παιχτεί στις μεγάλες οθόνες το "Saturday Night Fever - Greeze" με τον Τραβόλτα, να ξεσηκώσει τους μουτζουρωμένους μπαρακεντέδες ανά τον κόσμο ( κι εκείνος σε συνεργείο δούλευε και χόρευε μόνο Σαββατόβραδο), να κάνουν χρυσές δουλειές οι μπριγιαντίνες και τα μαγαζιά "νεωτερισμών" με τα στενά παντελόνια και τα μυτερά παπούτσια με τακούνια και ν' ανοίξουνε οι πρώτες ντίσκο...
Τα παιδιά που από νωρίς είχανε βγει στη δουλειά είχανε κάποια λεφτά και μπορούσανε να πάνε στις πουτάνες τακτικά, τα άλλα που πηγαίνανε στο γυμνάσιο μαζεύανε τα τάληρα από τον γέρο τους ένα - ένα να φτάσουνε το ποσόν, ή αρκούνταν στο σινεμά όπου στη σκοτεινή αίθουσα την παίζανε ομαδικώς και συντονισμένα, με νικητή όποιον τελείωνε πρώτος κι έδειχνε τη χέρα του στους άλλους να βεβαιωθούν...
Μα ο Νεκτάριος αν και μικρός διέθετε λεφτά και θα πήγαινε επιτέλους στις πουτάνες όπως και οι μεγαλύτεροι του. Συναντηθήκανε το απόγευμα και πήγανε όλοι μαζί στο μπουρδέλλο. Κάθισαν στην αίθουσα αναμονής και περιμένανε. Μια ξερακιανή γριά ρύθμιζε την κυκλοφορία, με βάση τη σειρά που έφταναν οι πελάτες, σε τρία ξεχωριστά δωμάτια με κλειστές πόρτες οι πουτάνες δούλευαν, όταν τελείωναν (μερικά λεπτά υπόθεση ήταν όλο κι όλο, ξέρανε αυτές), άνοιγε η πόρτα, έφευγε ο προηγούμενος και περνούσε ο επόμενος με την συγκατάθεση της γριάς, που ταυτόχρονα εισέπραττε και το αντίτιμο, μόνο μετρητά και πάντα πριν την είσοδο...
Όχι τίποτα γυναικάρες εντυπωσιακές όπως υπάρχουνε κάποιες σούπερ-μοντέλες σήμερα που έρχονται κατ' οίκον, συνηθισμένες ήταν οι περισσότερες και σαβουρόγριες κάποιες, αν υπήρχε μια νέα και καλή πραγματικά, ήταν για ειδικές περιπτώσεις και χουβαρδάδες εκλεκτούς πελάτες, όχι για παιδιά, εργάτες και στρατιώτες...Με ειδική αμοιβή αυτή, αυξημένη, οι άλλες οι κοινές θέλανε 50 δραχμές τότε μα έπεφταν και στις 40, αν έβλεπαν κανένα νεαρό να μετρά τα τάληρα του και να μην του βγαίνουν ακριβώς...
Μια τέτοια χοντρή πήρε από τη χέρα και τράβηξε μέσα στο δωμάτιο της τον Νεκτάριο και αφού τον έγδυσε μόνη της τον μύησε στο γαμήσι. Μηχανικά και γρήγορα, τα έκανε όλα αυτή κι εκείνος ξάνοιγε να μαθαίνει την πρώτη του φορά...
Πήγαινε τακτικά από τότε, δεν τον ένοιαζε η ανύπαρκτη ομορφιά της και η περασμένη ηλικία της, αρκεί που γαμούσε κι είχε να λέει στους άλλους στο ξυλουργείο και στους φίλους του που σαν σχολιαρόπαιδα δεν είχανε δικά τους λεφτά, φοβότανε μη τους δούνε οι καθηγητές από πάνω και ακούγανε μόνο τις ιστορίες του με κάποιο θαυμασμό...
Είχανε και τα κριτήρια τους για να τις αξιολογούν, βασιζόμενοι σε αυτά που οι γυναίκες τους άφηναν να βλέπουν πριν επιλέξουν, έτσι μεταξύ τους τραγουδούσαν πάνω στη δουλειά:
Της Μαριάννας μοιάζουνε
με αγίνωτα λεμόνια,
μα της Κλειώς της κρέμονται
σαν τα ώριμα πεπόνια...
Εκεί κάπου ανάμεσα διαβαθμίζονταν τα προσόντα της Σούλας, της Ελεάνας, της Ελευθερίας, της Στέλλας και των άλλων εργαζόμενων γυναικών που συναντούσαν στα "σπίτια" με το κόκκινο φως απέξω που πήγαιναν, ευκαιρίας δοθείσης. Το άλλο δε, αυτό που κυρίως πλήρωναν, ήταν σε όλες ίδιο ανεξαρτήτως...συνοδευτικών και περιτυλίγματος, γιαυτό δεν έδιναν και πολλή προσοχή ποια τους τύχαινε κάθε φορά διαθέσιμη...
Το έκανε γνωστό και στον γέρο του πάνω σε μια κουβέντα που είχανε μια φορά, πως κάθε Σάββατο απόγευμα που ήταν κλειστά τα μαγαζιά πήγαινε στις πουτάνες και ξόδευε ένα μέρος του μισθού του, δεν τον πείραζε τον πατέρα, ήθελε να έχει τέτοιου είδους εμπειρίες ο γιος του πριν τον παντρέψει αργότερα όπως σχεδίαζε, να νοικοκυρευτεί, να γίνει οικογενειάρχης άνθρωπος. Τον ρώτησε μόνο ποια ώρα συνήθιζε να πηγαίνει, πράγμα που παραξένεψε τον Νεκτάριο...
Είχε την ευκαιρία να λύσει την απορία του πολύ καιρό αργότερα, όταν ένα Σαββατόβραδο καθυστέρησε στο καφενείο όπου κάποιος φίλος που είχε τη γιορτή του κερνούσε κρασί και μεζέδες. Πήγε καθυστερημένα στο μπουρδέλλο ο Νεκτάριος, πολύ πέρα από την ώρα που συνήθιζε, μα πάνω στο τσακ να δει τι εννοούσε ο πατέρας τότε:
Είδε τον γέρο του να εξέρχεται από την πόρτα ικανοποιημένος και ξαλαφρωμένος, ενώ ξοπίσω του η νεαρότερη κι ομορφότερη πουτάνα τον ξεπροβόδιζε λέγοντας του:
- Στο καλό ασίκη μου, ευχαριστώ για το ακριβό σου δώρο και σε περιμένω πάλι το άλλο Σάββατο βράδυ να έρθεις να παίξεις με την μικρή σου τζουτζούκα!
Ούτε η κυβέρνηση ούτε και ο ελληνικός λαός αμφισβητεί τις αντιξοότητες που αντιμετωπίζει ο αγροτικός κόσμος. Παρά ταύτα βλέπουμε, ότι οι περισσότερες κινητοποιήσεις των αγροτών λαμβάνουν χώρα χειμωνιάτικα, εξεγειρόμενοι κατά της κυβερνήσεως, όταν μάλιστα αυτή συμβαίνει να διάγει τους πρώτους μετεκλογικούς μήνες της θητείας της, βγάζοντας τα τρακτέρ και κλείνοντας τους δρόμους. Ο,τι έγινε τον Ιανουάριο 2005 με τα μπλόκα στην κυβέρνηση Καραμανλή το ίδιο και τώρα, να πλήξουν την κυβέρνηση Παπανδρέου. Τον υπόλοιπο καιρό οι κινητοποιήσεις τους έχουν επικοινωνιακό χαρακτήρα.
Είναι αλήθεια, ότι δεν υπήρξε συντεταγμένη και αποτελεσματική αγροτική πολιτική τα περασμένα χρόνια. Λύσεις δινόντουσαν περιστασιακά. Κι έρχονται τώρα οι αγρότες να διεκδικήσουν σειρά αιτημάτων σε περίοδο ισχνών αγελάδων. Δεν συμμερίζονται τις προθέσεις της κυβερνήσεως, που σκοπεύει να τους λύσει σταδιακά και θεσμικά τα προβλήματα της αναδιάρθρωσης της παραγωγής, την υποστήριξη της αγροτικής βιομηχανίας για την ανάπτυξη της γεωργίας, όχι στρεβλά και περιστασιακά. Θέλουν να λυθούν όλα τώρα, όσο κρατούν σε ομηρεία, τις συγκοινωνίες, οδικές, σιδηροδρομικές και θαλάσσιες, το εμπόριο και τους συμπολίτες τους, που δοκιμάζονται και αγανακτούν για τις μετακινήσεις τους.
Είναι αλήθεια ότι την αναδιάρθρωση της αγροτικής πολιτικής, που θα 'φερνε πλούτο στη χώρα, έπρεπε να την έχουν ξεκινήσει οι αρμόδιοι εδώ και χρόνια. Θα άλλαζαν ριζικά οι συνθήκες καλλιεργειών, θα βελτιωνόταν το εισόδημά των και θα καταλάβαιναν, ότι δεν μπορεί να στηρίζονται στις επιδοτήσεις, που επέτρεπαν μικρές ή μεγάλες κομπίνες στους "αετονύχηδες". Τα γνώριζε αυτά η πολιτεία, αλλά δεν τολμούσαν τις διαδικασίες, να κάνουν αγροτική εκστρατεία και να συνειδητοποιήσουν οι αγρότες, ότι πρέπει ν' αλλάξουν πολλά και πιο πολύ η νοοτροπία τους.
Είναι αλήθεια, ότι η γεωργική πολιτική ζει και κινείται επί δεκαετίες στο "θερμοκήπιο" και ήταν θέμα των κυβερνώντων, ν' ανοίξει την όρεξη των αγροτών να πάνε πάρα πέρα και ν' αναπτύξουν βιολογικές καλλιέργειες που αποδίδουν υψηλής ποιότητας προϊόντα, λόγω κλίματος στη χώρα μας, περιζήτητων στις πλούσιες χώρες της Ευρώπης. Και δεν το 'καναν οι πολιτικοί, διότι αυτή η πρακτική αποδίδει αποτελέσματα μακροπρόθεσμα χωρίς να παράγει πολιτική και διότι οι πολιτικοί μας είχαν κοντόφθαλμη προοπτική μιας τετραετίας.
Είναι αλήθεια, ότι στερούμεθα εθνικής αγροτικής πολιτικής. Γιατί; Διότι υποβάθμισαν τα ελληνικά προϊόντα. Εισάγουν π.χ. ελιές κατωτέρας ποιότητος από μια χώρα με 0,5 ευρώ το κιλό, τις ελληνοποιούν και τις πωλούν πάνω από 5 ευρώ. Ετσι "σκαρτεύει" το ελληνικό προϊόν και γίνεται μη ανταγωνιστικό. Ποιος φταίει; Ρωτήστε αυτούς, που διέλυσαν τους αγροτοσυνεταιρισμούς και τους μεγαλοεισαγωγείς.
Είναι, τέλος, αλήθεια, ότι δεν υπάρχει ενιαία εκπροσώπηση, ότι οι αγροτοσυνδικαλιστές συγκρούονται, άλλοι με αγώνες πραγματικούς και άλλοι με υπόβαθρο "σφραγίδες", υπερασπιζόμενοι πρώτα οικονομικές διεκδικήσεις και κατόπιν διαρθρωτικές αλλαγές που επιδιώκει να πετύχει η κατά γενικήν ομολογίαν γνωρίζουσα τα προβλήματα των αγροτών κ. Μπατζελή καλύτερα, όσο λίγοι άλλοι στο κόμμα της.
Έτσι φαίνεται ότι υπάρχει αδιέξοδο εν όψει. Η κυβέρνηση αιφνιδιάστηκε αφ' ενός, διότι δεν περίμενε τέτοια κλιμάκωση τουλάχιστον ως προς τις οικονομικές απαιτήσεις, αφού δεν είχε να δώσει, και αφ' ετέρου απ' την επιμονή των αγροτών, να μην κάνουν πίσω. Παρά το γεγονός, ότι το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ ήταν κοντά στις προσδοκίες τους προσαρμοσμένο στα όρια της ΕΕ ο αγροτικός κόσμος αντιμετωπίζει με δυστροπία τις εξαγγελίες της κυβέρνησης, λόγω της συσσώρευσης δυσπιστίας από μη εκπλήρωση υποσχέσεων προηγουμένων κυβερνήσεων και δεν πείθονται, ότι και οι τωρινές υποσχέσεις θα 'χουν άμεση αποτελεσματικότητα.
Πάντως η κυβέρνηση αποκλείει δυναμική παρέμβαση θάταν καταστροφικό, γι' αυτό πρέπει να βρεθεί ένας κοινός παρανομαστής και να γίνει αλλαγή πλεύσεως, ώστε να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των αγροτών με το πνεύμα της λογικής και ν ' απαλλαγεί η χώρα απ' το βραχνά των μπλόκων.
Άρα πρέπει να περικόψουμε τα έξοδα. Στην συντριπτική τους πλειοψηφία αυτά είναι τόκοι που δεν κόβονται, μισθοί δημοσίων υπαλλήλων και πολλές - πολλές κι αφύσικες συντάξεις.
Εδώ και 4 μήνες με την κυβερνητική αλλαγή δεν έχει γίνει τίποτα χειροπιαστό, πέρα από την άνοδο των επιτοκίων δανεισμού, αλλά έτσι είναι όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων 30 χρόνων, άδεια ταμεία και ευθύνες των προηγούμενων...
Από το 1997 για την ΟΝΕ λέμε ψέματα, τρώμε επιδοτήσεις και επιχορηγήσεις με μαϊμού έργα, μαϊμού αγρότες, μαϊμού πρόοδο, αλλά μας φταίνε οι κακοί ανθέλληνες που μας δανείζουν...
Δεν λειτουργεί τίποτα εδώ και πολλά χρόνια στην παιδεία, υγεία, δημόσια διοίκηση, παραγωγή, κλπ παρά μόνο το μέσο και η αρπαχτή...
Αν πάμε να αλλάξουμε τίποτα θα βγούνε οι συντεχνίες να μας που πως πρέπει να εξαιρεθούν: οι δικαστικοί / οι πολιτικοί /οι υπάλληλοι της Βουλής/ οι εφοριακοί /οι τελωνειακοί /οι συνδικαλιστές /οι κουμπάροι και οι κολλητοί /τα απούλητα των αγροτών /τα δίκαια των εργατών/ τα κεκτημένα της κομματικής παρέας /τα ιδρύματα των τέως πρωθυπουργών / οι επιχορηγήσεις των κομμάτων / τα κλειστά επαγγέλματα...κλπ...
Πρέπει λοιπόν να συνειδητοποιήσουμε ότι για να γίνει κάτι, όχι βήμα αλλά έστω μπουσούλημα θα πρέπει να σπάσουν αυγά.
Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει αφενός η πολιτική ηγεσία του τόπου να αρχίσει από τις τσέπες τις δικές τους, των αφεντικών και των φίλων τους και αφετέρου ο πολίτης να συνηδητοποιήσει ότι το πάρτυ τελείωσε και πρέπει να πληρώσει...
Όταν οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ επεμβαίνουν σε κάποιο κράτος, συνήθως ζητούν περικοπές δημοσίων δαπανών, αύξηση της φορολογίας, αλλαγή των επιτοκίων, και μέτρα σταθεροποίησης του νομίσματος. Η παρέμβαση του ΔΝΤ θεωρείται απίθανη για ένα μέλος της ζώνης του ευρώ, αλλά η Ελλάδα θα πρέπει να προετοιμαστεί για μέτρα εξίσου σκληρά με αυτά που θα πρότειναν από κει.
Το ερώτημα που τίθεται πλέον στις Βρυξέλλες είναι όχι το αν θα πρέπει να διασωθεί οικονομικά, αλλά η Ελλάδα αλλά το πώς ακριβώς θα διασωθεί. Πολλοί είναι αυτοί που ψάχνουν λύσεις, προκειμένου να ενισχύσουν με μεγάλα ποσά την Ελληνική οικονομία, πριν αυτή καταρρεύσει προκαλώντας σοβαρά προβλήματα και στα υπόλοιπα κράτη της ευρωζώνης.
Οι ξένοι δανειστές με δεδομένο ότι δεν μπορούν να μας βγάλουν από την ΕΕ γιατί δεν θέλουν τα δανεικά από ευρώ να μετατραπούν σε δραχμές, βρίσκονται μπροστά σε ένα καίριο δίλημα σχετικά με το πως θα πιεσθούμε να πάρουμε τα σωστά μέτρα.
Μάλλον καταλήγουν πως αν μέχρι τον Ιούνιο δεν αποδώσουν οι πειραματισμοί μας θα μας προκαλέσουν οικονομική ασφυξία με παύση των πληρωμών από το δημόσιο ώστε με τούτη ή άλλη βολικότερη κυβέρνηση να γίνουν τα σωστά...
Δείχνουν κάποιους φτωχο-τσιφούτηδες να καταθέτουν γκρινιάζοντας τις πινακίδες σαράβαλων 30ετίας για να γλιτώσουν τα τέλη κυκλοφορίας. Στοίχημα πως οι ίδιοι σε λιγότερο από μήνα που θα διαπιστώσουν πως δεν μπορούν χωρίς αμάξι θα πληρώσουν όσο - όσο να τις πάρουν πίσω...
Δεν δείχνουν ποτέ την Στέλλα, την Βίκυ, την Ελευθερία, την Ελεάνα, την Κούλα, τη Βαγγελιώ, όλες λίγο μετά τα 20 με ολοκαίνουρια κουκλίστικα αυτοκινητάκια που δεν έχουν καμιά δυσκολία να πληρώσουν αυξημένα τέλη κυκλοφορίας και βενζίνη για τις βόλτες τους και να τους περισσέψουν κι αρκετά να βάψουν μαλλιά και νύχια, να πάρουν τα ακριβότερα καλλυντικά και ρούχα (30 ευρώ ένα sexy βρακάκι και 65 ευρώ μια μαύρη φούστα που μόλις το καλύπτει, χώρια εκείνο το εφαρμοστό κορμάκι με τα strass) και να ξαμοληθούν αδέσποτες σε ολονύχτιες καθημερινές διασκεδάσεις. Πανάξια, με τον μισθό που από νωρίς. άνευ σπουδών και χωρίς ιδιαίτερο μόχθο εξασφάλισαν.
Δείχνουν 5 βρωμόγερους συχνά πυκνά να παραπονιούνται on camera για την ανεπάρκεια της σύνταξης τους και οτι τάχα δεν καλύπτει τα αναγκαία τους.
Δεν τους δείχνουν ποτέ την ώρα που καταθέτουν μεγάλο μέρος της στον πεταχτό κώλο της αραπίνας που εκ φύσεως εξάπτει φαντασιώσεις και λόγω αναδουλειάς παίρνει όποιους λάχει, με πρώτους και καλύτερους τους παραπάνω που βρήκαν λάγνα ευκαιρία τώρα..."με λίγα ευρώ και χωρίς πλαστικό".
Δείχνουν τον φτωχοντυμένο φουκαρά που περνά από την αγορά χωρίς να πάρει κρέας, που του φαίνεται ακριβό.
Δεν θα τον δείξουν παραμονή πρωτοχρονιάς από νωρίς το βράδυ ως το πρωί να παίζει 2.000 ευρώ στα ζάρια. Ούτε τις άλλες μέρες τακτικά στο καφενείο της γειτονιάς του.
Λέει τα κάλαντα όπως όπως η παρέα από ξενόφερτα γυφτάκια (κι αυτά!) μαζεύει σε χρόνο ρεκόρ μισή σακούλα παράδες και παραβλέποντας τα σκισμένα παπούτσια και ρούχα τους, τα ξοδεύουν όλα σε πυροτεχνήματα, συμβάλλοντας στα υπερ-κέρδη του αρπακολατζή που τέτοιες μέρες τα εισάγει και τα μοσχοπουλά αντάμα με χριστουγεννιάτικα μπιχλιμπίδια, έχοντας χρεία security κάθε βράδυ πολύ αργά όταν αποφασίζει να κλείσει το μαγαζί του που βρίθει κόσμο ολημερίς, για να τα μεταφέρει με ασφάλεια.
Δείχνουν τον νεαρό που στέκεται στη βιτρίνα και λέει πως δεν μπορεί να πάρει το ακριβό τζίν που κοιτά.
Άντε να τον αναγνωρίσουν το βράδυ μετά τα μεσάνυχτα μέσα στο ανώνυμο και πολυάριθμο πλήθος όμοιων του, να ξοδεύει το χαρτζιλίκι σε γαρύφαλα και ξύδια στο επαρχιακό σκυλάδικο την ώρα που ο καλλιτέχνης - καχέκτυπο σκυλά της πρωτεύουσας με όνειρο ζωής "να κάνει κι αυτός κάποτε CD", παριστάνει οτι ερμηνεύει τις περυσινές "επιτυχίες" του δεύτερου και ν' αποθεώνεται στη φαντασία του από τα μεθυσμένα επαρχιωτόπουλα που τα δουλεύει ψιλό γαζί.
Δείχνουν μερικούς ξεπεσμένους άστεγους και κάποιους ακόμη χασικλήδες που από δικά τους λάθη στη ζωή κατάντησαν να τρώνε στα φιλόπτωχα συσσίτια, μα εδώ δεν μπορούν να κρύψουν και δείχνουν και πλάνα από τα τόσα ρεβεγιόν χρονιάρες μέρες, σε πολλά - πολλά μέρη, μα έλα που δεν βρίσκει κανείς ούτε καρέκλα αδειανή αν πάει λίγο καθυστερημένα. Και το μενού να αρχίζει από τα 35 ευρώ/ άτομο.
Το ίδιο και με τις χειμερινές διακοπές που άλλοι ερωτώμενοι απαντούν πως δεν σκέφτονται καν να πάνε κι άλλοι παραπονιούνται πως φέτος με 24 βαθμούς τον Δεκέμβρη δεν έχει χιόνι σε μέρη με 300 ευρώ το δωμάτιο/Σαββατοκύριακο.
Αν παρακολουθήσει κανείς τα κανάλια θα νομίσει πως εξαφανίστηκε το χρήμα από τον λαό...Ευτυχώς ο έχων πόδια και μάτια κυκλοφορεί παντού και βλέπει που πραγματικά υπάρχει και ξοδεύεται.
Κι αντίρρηση δεν σηκώνει, γιατί όλα είναι αληθινά περιστατικά, τεκταινόμενα σε μια μέρα - νύχτα και μόνο!
Full screen:
Ως ένα από τα χρησιμότερα όπλα του ανθρώπου τόσο για την επιβίωσή του, όσο και για τη συμβίωση με τους συνανθρώπους του αναδεικνύεται καθημερινά και πέρα από την αυτοπεποίθηση, η αισιοδοξία.
Η πίστη δηλαδή ότι τα καλύτερα έρχονται στο μέλλον, αρκεί ο άνθρωπος ν' αγωνιστεί για αυτά διότι τίποτε ποτέ δεν θα του δοθεί δωρεάν και χωρίς να το ζητήσει...
Ο αισιόδοξος δε λυγίζει ψυχικά και ηθικά, μολονότι έχει πολλές φουρτούνες ν' αντιπαλέψει στον δρόμο του τις οποίες συχνά ξέρει και εκ των προτέρων. Αντίθετα, με δημιουργικό, αισιόδοξο - θετικό τρόπο σκέψης και αταλάντευτη αποφασιστικότητα, προσπαθεί να έρθει πιο κοντά στους συνανθρώπους του ανιδιοτελώς και στοχεύοντας στο να συνενώσουν όλοι τις δυνάμεις τους για να αποτρέψουν τις κάθε λογής συμφορές και προβλήματα που είναι να έρθουν σε μια κοινωνία.
Τον αισιόδοξο οι παροντικές και πρόσκαιρες αναποδιές της τύχης δεν τον αποθαρρύνουν, μήτε τον κάμπτουν. Στον αντίποδα, του δίνουν πιο πολλή ψυχική δύναμη και θάρρος και κουράγιο, για ελπίζει και ν' αγωνίζεται για ένα καλύτερο, πιο ανθρώπινο μέλλον.
Ο οπλισμένος με αισιοδοξία άνθρωπος δεν φροντίζει μονάχα για το προσωπικό του κέρδος, που εξασφαλίζεται από κάθε λογής εφήμερες απολαύσεις σε βάρος των άλλων συνανθρώπων του. Συνάμα υπηρετεί τη δόξα του μέλλοντος, την υστεροφημία, προσφέροντας αφειδώς και χωρίς δολιότητα, τη βοήθειά του σε όσους την έχουν πραγματικά ανάγκη και δεν περιμένει κανένα αντάλλαγμα. Αυτό το κάνει όχι για τα "μάτια του κόσμου", αλλά διότι πιστεύει ολόψυχα πως η λαϊκή παροιμία "βάστα με να σε βαστώ, ν; ανεβούμε στο βουνό" είναι ανάγκη να πραγματώνεται σε κάθε εκδήλωση της ανθρώπινης ζωής.
Αρκεί βεβαίως να θέλουν οι άνθρωποι, μέσα από μιαν ευγενή άμιλλα και όχι έναν αθέμιτο ανταγωνισμό, να προχωρήσουν πιο μπροστά από τις περασμένες γενιές και να προκόψουν...
Κρίνεται όμως απαραίτητο να επισημανθεί και ότι οι άνθρωποι, συν τοις άλλοις, όταν αντιμετωπίζουν με αισιοδοξία και σε διαρκή και άοκνη επαγρύπνηση τα αισθητήριά τους όργανα (μάτια και αφτιά) το μέλλον τους, επηρεάζονται λιγότερο από τα μικρά και ατομικά και πασίδηλα ζητήματα της καθημερινότητας, μα προτάσσουν πάντοτε τα μεγάλα και γενικά και δυσθεώρητα οράματα της εποχής μας και της παγκόσμιας κοινότητας.
Κατόπιν τούτου, πολλοί πιστεύουν ότι οι αισιόδοξοι πολίτες είναι οι πιστότεροι μαχητές και ταυτόχρονα, παρασέρνουν και πολλούς άλλους διστακτικούς ή οκνηρούς στους ακατάπαυτους αγώνες υπέρ των πανανθρώπινων αγαθών της ειρήνης, δικαιοσύνης, ελευθερίας.
Επιπλέον τους μαθαίνουν πώς χωρίς στρουθοκαμηλισμούς, εφησυχασμούς, οχαδερφισμούς και ευθυνοφοβίες, να μοχθούν υπέρ της εξάλειψης των κάθε είδους ρατσιστικών ή άλλων διακρίσεων, που χωρίζουν τις κοινωνίες σε τάξεις και διχάζουν τους πολίτες, αν και ο κίνδυνος της ηθικής σήψης και της πνευματικής στείρωσης είναι περισσότερο ίσως από παλαιότερα ευδιάκριτος, εξ όσων ακούμε ή βλέπουμε παρά τη φαινομενική μας υλική ευημερία!
Βγαίνοντας μια μέρα μια γυναίκαι από το σπίτι της είδε τρείς παραμυθένιους γέροντες με μακριές λευκές γενειάδες, να στέκονται στον μπροστινό κήπο. Εψαξε στο νου της αλλά δεν τους αναγνώρισε.
- Δεν μου φαίνεται να σας ξέρω, αλλά θα πρέπει να πεινάτε. Κοπιάστε να σας βάλω κάτι να φάτε...είπε η νοικοκυρά.
- Ο νοικοκύρης είναι μέσα; ρώτησαν εκείνοι...
- Οχι, λείπει, είπε η γυναίκα...
- Τότε δε μπορούμε να περάσουμε ακόμη, απάντησαν ξανά εκείνοι.
Οταν αργά το βράδυ γύρισε ο σύζυγός της, εκείνη του διηγήθηκε τι συνέβη.
- Πήγαινε πες τους ότι γύρισα και προσκάλεσε τους να περάσουν, της είπε ο άντρας της αφού την άκουσε κι εκείνη βγήκε και τους κάλεσε μέσα.
- Δεν μπαίνουμε ποτέ σ' ένα σπίτι όλοι μαζί, είπαν οι γέροντες...
- Και γιατί; ρώτησε η γυναίκα...
Ο ένας απ' αυτούς της εξήγησε:
- Το όνομα αυτού (κι έδειξε έναν από τους γέροντες), είναι Πλούτος...Το όνομα εκείνου (κι έδειξε τον άλλον) είναι Επιτυχία κι εγώ ονομάζομαι Αγάπη.... Αν θέλετε τώρα πηγαίνετε μέσα και συναννοηθείτε με το σύζυγό σας ποιόν από εμάς θέλετε να περάσει.
Η γυναίκα μπήκε σπίτι της κι ανάφερε στον άντρα της αυτά που της είπαν οι τρεις γέροντες. Εκείνος ενθουσιάστηκε.
- Υπέροχα! Το καλύτερο είναι να προσκαλέσουμε τον Πλούτο. Ας περάσει μέσα κι ας γεμίσει το σπίτι μας με πλούτη...
Η σύζυγος διαφώνησε.
- Αγάπη μου, γιατί να μην καλέσουμε την Επιτυχία;
Η κόρη τους άκουγε απ'ό την άλλη άκρη του σαλονιού και μπήκε στη μέση:
- Δεν θα ήταν καλύτερο να προσκαλέσουμε την Αγάπη; Ετσι το σπιτικό μας όλο θα γεμίσει με αγάπη...
- Έχεις δίκιο! Πήγαινε να καλέσεις να φιλοξενήσουμε την Αγάπη, είπε ο πατέρας.
Η νοικοκυρά βγήκε και ρώτησε τους τρείς γέροντες:
- Ποιός από σας είναι η Αγάπη; Παρακαλώ περάστε να σας περιποιηθούμε...
Αυτός που ονομαζόταν Αγάπη σηκώθηκε και προχώρησε προς το σπίτι, ενώ κι οι άλλοι δυο τον ακολούθησαν. Γεμάτη έκπληξη η γυναίκα ρώτησε τον Πλούτο και την Επιτυχία:
- Εγώ κάλεσα μόνο την Αγάπη, γιατί μπαίνετε όλοι σας μέσα;
Και οι τρεις γέροντες απάντησαν όλοι μαζί:
- Αν είχατε καλέσει τον Πλούτο ή την Επιτυχία, τότε οι άλλοι δυό θα μέναμε απέξω, αλλά εφ' όσον καλέσατε την Αγάπη, εκεί που αυτή πηγαίνει κι εμείς ακολουθούμε. Οπουδήποτε υπάρχει Αγάπη, εκεί υπάρχουν επίσης Πλούτος κι Επιτυχία...
Τα φετινά Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά είναι της λιτότητας.
Μελαγχολούν αλλά δεν παύουν νάναι μια γιορτή χαράς και αγάπης.
Είναι ημέρες ξεγνοιασιάς για λίγους και για τους περισσότερους προβληματισμός. Απουσιάζει απ' τον κόσμο το συναίσθημα, η ηθική, το βαθύτερο νόημα της ζωής και κυριαρχεί η νοοτροπία της απόλαυσης και των ηδονών.
Μιλάμε πολύ, αγαπάμε λίγο και μισούμε συχνά. Εχουμε μάθει πως να τα φέρνουμε βόλτα κι όχι πως να ζούμε. Εχουμε βάλει παραπάνω χρόνια ζωής και όχι ζωή στα χρόνια μας.
Ξοδεύουμε περισσότερα κι έχουμε λιγότερα. Αγοράζουμε περισσότερα πράγματα αλλά τα απολαμβάνουμε λιγότερο. Εχουμε μεγαλύτερα σπίτια και μικρότερες οικογένειες. Περισσότερες ευκολίες, αλλά λιγότερο χρόνο. Περισσότερη γνώση και χειρότερη κρίση. Πολλούς ειδικούς και περισσότερα προβλήματα.
Περισσότερα φάρμακα και λιγότερες θεραπείες.Περισσότερης διασκέδασης και λιγότερης απόλαυσης. Περισσότερων τροφίμων και λιγότερης υγιεινής διατροφής. Βλέπουμε παντού βιτρίνες γεμάτες υλικά αγαθά που συναγωνίζονται η μία με την άλλη ποια θα πουλήσει περισσότερα πράγματα.
Στην τηλεόραση βλέπουμε συνέχεια διαφημίσεις για τα Χριστούγεννα και στις εφημερίδες διαβάζουμε συνέχεια "αφιερώματα" για τα Χριστούγεννα και τον προορισμό καλύτερου εορτασμού τους.
Μια πόλη, δύο όψεις. Δύο κόσμοι που βαδίζουν δίπλα δίπλα, αλλά τόσο μακριά ο ένας από τον άλλο. Εμείς και οι άλλοι. Όλοι όμως άνθρωποι πλασμένοι από τον ίδιο Θεό που περιμένουμε να γεννηθεί σε λίγες μόλις μέρες.
Βαδίζουμε σε μία εποχή που τα ανθρώπινα δικαιώματα τα έχουμε αναγάγει σε μείζον κεντρικό θέμα, σε θεωρητικό όμως επίπεδο. Όσο μιλάμε για αυτά δυστυχώς τόσο δεν κάνουμε επί της ουσίας τίποτα για αυτά και τόσο πιο βάναυσα τα καταστρατηγούμε.
Δυστυχώς, όλοι γύρω μας μιλάνε για τα Χριστούγεννα των μεγάλων επιχειρήσεων και πώς θα βγάλουν περισσότερα χρήματα και τίποτε άλλο. Όλα αυτά μας έχουν κάνει να ξεχάσουμε το νόημα των Χριστουγέννων και μας έχουν καταντήσει να σκεφτόμαστε τι θα φάμε και τι θα πιούμε και πού θα διασκεδάσουμε. Τρέχουμε στα καζίνα, τρέχουμε παντού, πάντα πρόθυμοι σε όλα. Σκεφτόμαστε μόνο το ρεβεγιόν.
Οι αυθαιρεσίες και οι αδικίες ανθρώπου προς άνθρωπον άνοιξαν διάπλατα το δρόμο για την έλευση του Χριστού, ο οποίος γίνεται απ' τη σχέση Θεού και ανθρώπου.
Το μήνυμα των Χριστουγέννων είναι, ότι το φως υπάρχει για να νικήσει το σκοτάδι και ακριβώς ο Χριστός είναι το φως, αφού και τη γέννησή του την τοποθέτησαν οι άνθρωποι συμβολικά και όχι τυχαία την 25η Δεκεμβρίου, τις μέρες που ο ήλιος αρχίζει να γυρίζει, ν' αλλάξει πορεία και να στέλνει περισσότερο φως στη γη. Ετσι το σκοτάδι υποχωρεί, οι θαμμένοι σπόροι στο χώμα αρχίζουν να φυτρώνουν, διότι ο λόγος σαρξ γίνεται, το πνεύμα μετατρέπεται σε ύλη και η υπόσχεση σε υπόσταση. Η νίκη του φωτός στο σκότος είναι η νίκη της ζωής πάνω στις δυνάμεις του θανάτου.Κοινωνικό δράμα του Γιάννη Δαλιανίδη από το 1966.
Ένα όμορφο κορίτσι ζει με την μητέρα και τον πατριό της, με τον οποίο αποκτά την πρώτη ερωτική της εμπειρία.
Από τότε η Στεφανία παίρνει τον άσχημο δρόμο και εκμεταλλεύεται την ομορφιά της για να αποκτήσει μια πλούσια ζωή, όταν την πιάνει η αστυνομία και η ίδια οδηγείται στο αναμορφωτήριο...
Και σε πλήρη οθόνη:
Η πρώτη διεθνής επιχειρηματική ευκαιρία που αποφάσισε ν' ασχοληθεί ο Κάκος, ήταν αυτή που πρόσφερε η εταιρεία "Secrets2Success".
Αυτό επειδή η συγκεκριμένη πρόσφερε κι εκπαίδευση πάνω στα πράγματα που έπρεπε να κάνει, που σαν πρώτη φορά που εφαρμόζονταν με την αρχική ανάπτυξη του Internet λίγοι τα ήξεραν, δεν διδάσκονταν πουθενά σε καμιά σχολή ούτε φροντιστήριο, μόνο εκεί θα τα έβρισκε προς το παρόν ο Κάκος αν ήθελε να ασχοληθεί σοβαρά και να έχει κέρδη...
Στη ουσία ήταν ένα πρόγραμμα Direct Marketing μέσω Internet, που προωθούσε δυο βιβλία σε ανήσυχους κι ανοιχτόμυαλους επιχειρηματίες, που ήθελαν να αξιοποιήσουν την διείσδυση του διαδικτύου σε πολλούς ανθρώπους σε πολλές χώρες.
Το πρώτο με τον ομώνυμο τίτλο "Secrets2Success" που ήταν διαθέσιμο στο καθένα δωρεάν εξηγούσε τις ευκαιρίες που παρουσιάζονταν για online εμπόριο και τα μυστικά που θα τις έκαναν επιτυχείς και κερδοφόρες. Το δεύτερο με τίτλο "Advertising2Millions" πωλούνταν σε όσους αποφάσιζαν να προχωρήσουν, κι έδειχνε τον τρόπο να προωθήσουν τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες τους παντού στο κόσμο μέσω Internet, δουλεύοντας έξυπνα μα όχι αναγκαία σκληρά ενώ οι κατάλληλες καταχωρήσεις - αγγελίες τους, θα λειτουργούσαν ως "κράχτες" για τα συμφέροντα τους όλο το 24ωρο μέρα - νύχτα, βδομάδα με τη βδομάδα, μήνα με τον μήνα.
Αποφασισμένος να προχωρήσει ο Κάκος, πλήρωσε $199 χρεώνοντας την ολοκαίνουρια πρώτη πιστωτική του κάρτα που μόλις πριν λίγες μέρες παρέλαβε, μα για μια τέτοια στιγμή ήταν έτοιμος από καιρό, με την επιθυμία του να ξεφύγει από αφεντικά που δεν τον ήθελαν, να έχει εισόδημα και ελεύθερο χρόνο για τη ζωή του, που ήταν γεμάτη ενδιαφέροντα εξάλλου...
Με το ποσόν αυτό που θα φανεί υψηλό σε ανίδεα περί των επιχειρήσεων άτομα, απόκτησε το δικό του site, τα 2 παραπάνω βιβλία που για μια βδομάδα μελετούσε εξονυχιστικά, ασφαλή πρόσβαση στο σύστημα και το λογιστήριο της κεντρικής εταιρείας που θα έκανε τις συναλλαγές για λογαριασμό του, θα απέστελλε τις παραγγελίες όπου απαιτούνταν, θα ξεκαθάριζε τις πληρωμές και θα του έστελνε τα όποια κέρδη του με επιταγή όπου ζητούσε, τη δυνατότητα να δέχεται πληρωμές από όλες τις έγκυρες πιστωτικές κάρτες από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, εγγύηση επιστροφής χρημάτων στον αγοραστή αν υπαναχωρούσε εντός ενός μηνός και πλήθος γνώσεων πως να ξεκινήσει να θέσει σε λειτουργία το Remote Control System που είχε στη διάθεση του...
Όταν ένοιωσε έτοιμος άρχισε δράση ο Κάκος. Κείνα τα χρόνια για να μπει κάποιος στο Internet χρεωνόταν με την ώρα, διπλάσια τη μέρα από ότι τα βράδυ. Περίμενε λοιπόν να πάει 10.00μμ καθημερινά, συνδεόταν μέσω modem με λίγες προσπάθειες αν ήταν τυχερός, με αρκετή υπομονή άλλες μέρες που κι άλλοι χρήστες ήθελαν να κάνουν το ίδιο την ίδια ώρα...
Εφαρμόζοντας αυτά που είχε μάθει για το online direct marketing, εργαζόταν συστηματικά για 1- 2 ώρες κάθε βράδυ, τοποθετώντας σε κατάλληλα sites τις σωστές για το καθένα διαφημίσεις που ο ίδιος σκεφτόταν κι έγραφε τη μέρα, που άρπαζαν το ενδιαφέρον του αναγνώστη τους και παρέπεμπαν όλες στο δικό του site για παραπέρα ενημέρωση των ενδιαφερόμενων.
Σε λίγο καιρό κατάφερε να έχει αξιόλογη κίνηση με τα έξυπνα κειμενάκια του που συνεχώς αυξάνονταν και δούλευαν συνέχεια, θέλοντας ανανέωση κάθε βδομάδα ή μήνα μόνο και έτσι είχε τον χρόνο να περιηγηθεί στο υπόλοιπο διαδίκτυο, να βρίσκει τις ειδήσεις και τα θέματα που ήθελε, να επικοινωνεί με άλλα άτομα, να εξερευνήσει τα ερωτικά sites που πάντα επιθυμούσε...
Για αυτό το τελευταίο, με ευχάριστη έκπληξη ο Κάκος διαπίστωσε πως όσα είχε δει ως τώρα σε "τολμηρές" ταινίες στο σινεμά, ήταν ξεπερασμένα εδώ, όπου η φαντασία και η διαστροφή αφηνόταν ελεύθερες να οργιάσουν και να προσφέρουν ότι αναζητούσε ο καθένας ξεχωριστά χωρίς να ενοχλεί άλλους, που κι αυτοί έβρισκαν κάπου αλλού το δικό τους βίτσιο...
Η κίνηση προς το site του πήγαινε καλά τους επόμενους μήνες, μα υπήρχαν κάποια πράγματα που δεν τον είχαν ενημερώσει.
Το πρόγραμμα που συνδέθηκε ήταν σωστό χρυσωρυχείο τα πρώτα του χρόνια, μα ήταν ήδη σε λειτουργία 5 χρόνια στην Αμερική κυρίως, έτσι όσοι ήταν να το αγοράσουν και να συνδεθούν το είχαν ήδη κάνει, ο εφευρέτης του είχε πολλά κέρδη, όπως και οι πρώτοι που συνδέθηκαν μαζί του, όπως γίνεται σε κάθε νέα ευκαιρία...
Όταν μπήκε και ο Κάκος που το έμαθε από ένα βιβλίο (πονηρό κόλπο του συγγραφέα του να τροφοδοτεί με καινούριους ενδιαφερόμενους το δικό του site δια ζώσης, όταν πια οι προσπάθειες του στο διαδίκτυο λόγω πληθώρας άλλων συνδεδεμένων με την ίδια εταιρεία που ήθελαν κι έκαναν το ίδιο πράγμα, δεν έφερναν πολλά αποτελέσματα όπως πρωτύτερα)...
Παράλληλα με την ενασχόληση του με το δικό του πρόγραμμα, ο Κάκος διαπίστωσε πως υπήρχαν κυριολεκτικά χιλιάδες όμοια ή διαφορετικά, περίπου 14.000 χιλιάδες ευκαιρίες και πολλές περισσότερες χιλιάδες άνθρωποι τότε, προσπαθούσαν να κερδίσουν λεφτά από το Internet. Υπήρχαν κι αυτοί που έβρισκαν ακριβό να δώσουν $199 για το συγκεκριμένο πρόγραμμα, οι αναποφάσιστοι, οι άτολμοι, οι απογοητευμένοι, αφού δεν πετύχαιναν όλοι, χρειαζόταν προσπάθεια, επιμονή κι έμπνευση για να τα βγάλει πέρα κάποιος με τον διεθνή ανταγωνισμό από...όμοιους του, που σκέφτονταν σαν αυτόν και ήθελαν ότι κι αυτός!
Έτσι, αν και η καθαρή αμοιβή του ήταν $100 για κάθε πώληση που θα πραγματοποιούσε και σε ένα μήνα δεν ζητούσε τα χρήματα του πίσω ο πελάτης, ο Κάκος τους επόμενους μήνες εισέπραξε συνολικά μόνο $1.000 από 10 πωλήσεις σε ισάριθμους τολμηρούς ανά τον κόσμο, ποτέ δεν έμαθε που έμεναν οι πελάτες του, ούτε τον ένοιαζε, ούτε χρειαζόταν τίποτα, κι αυτοί μια ευκαιρία ζητούσαν και τους την έδωσε, αν κι αργά όπως και η δική του...
Μπόρεσε κι έβγαλε τα λεφτά που είχε δώσει και είχε κι $800 κέρδος, ποσόν με την ισοτιμία της δραχμής τότε ικανό να πληρώσει κάποιες δόσεις στη πιστωτική του κάρτα, μα πολύ λίγο για τις ανάγκες του, τις φιλοδοξίες του, τα όνειρα του.
Κι αν συνέχιζε κι επέμενε περισσότερο τζάμπα κόπος, αφού όλο και λιγότερους πελάτες θα είχε, με όλο και περισσότερο ανταγωνισμό. Έτσι αποφάσισε να το βάλει στην άκρη και δεν ενδιαφέρθηκε από τότε να μάθει τι απέγινε, με τη φθίνουσα πορεία που είχε πάρει η "Secrets2Success".
Κρατώντας όμως αυτά που έμαθε από τα 2 βιβλία του προγράμματος αυτού και την ενασχόληση του με το online marketing, που πραγματικά θα του ήταν πολύτιμα αργότερα, προχώρησε να δοκιμάσει άλλη επιχειρηματική ευκαιρία, από τις χιλιάδες που υπήρχαν και συνέχιζαν να εμφανίζονται στο νέο ακόμη Internet τότε...
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
Έχετε δει ποτέ σε έκθεση αυτοκινήτων τα μοντέλα δίπλα στα ολοκαίνουργια και αστραφτερά αυτοκίνητα να είναι άνδρες;
Δεν μπορεί να είναι τυχαίο, σωστά;
Επίσης έχετε ακούσει πολλές φορές γυναίκες να συζητούν για αυτοκίνητα;
Γιατί το αυτοκίνητο φτιάχτηκε για να το οδηγούν οι άνδρες, αφού πρώτα τους το έχει "πουλήσει" με τον δικό της...τρόπο μια γυναίκα! Αυτό το κείμενο είναι παράφραση ενός "Bar Stool Economics" που έγραψε ο David Kamerschen Ph.D. Professor of Economics University of Georgia:
Δέκα συμμαθητές από το Γυμνάσιο ξαναβρέθηκαν μετά από 30 χρόνια και άρχισαν να κάνουν καθημερινή παρέα.
Με διαφορετική οικονομική κατάσταση ο καθένας τους, αποφάσισαν να βρίσκονται σ' ένα καφενείο όπου έπιναν τις μπυρίτσες τους και έκαναν καθημερινό λογαριασμό 100€.
Οι 10 φίλοι συμφώνησαν επίσης να πληρώνουν τον λογαριασμό με βάση την οικονομική κατάσταση του καθενός, γεγονός που όλοι θεώρησαν δίκαιο.
Έτσι πλήρωναν τον λογαριασμό ως κάτωθι (όπως περίπου πληρώνουμε τους φόρους μας):
|
Όνομα |
Πληρώνει |
Εργασία |
Εισόδημα |
|
|
1 |
Αρτέμιος |
ταμείο ανεργίας |
5.000 ευρώ |
|
|
2 |
Βασίλειος |
ταμείο ανεργίας |
5.000 '' |
|
|
3 |
Γεώργιος |
ταμείο ανεργίας |
5.000 '' |
|
|
4 |
Δημήτριος |
ταμείο ανεργίας |
5.000 '' |
|
|
5 |
Ευστάθιος |
1 ευρώ |
Part time ταμίας |
10.000 " |
|
6 |
Ζαφείρης |
2 " |
Τεχνικός Η/Υ |
15.000 " |
|
7 |
Ηρόδοτος |
8 " |
Δημόσιος υπάλληλος |
25.000 " |
|
8 |
Θεοφάνης |
12 " |
Δικηγόρος |
40.000 " |
|
9 |
Ιγνάτιος |
22 " |
Γιατρός |
70.000 " |
|
10 |
Κωνσταντίνος |
55 " |
Επιχειρηματίας |
200.000 " |
|
ΣΥΝΟΛΟ |
100 ευρώ |
Οι φίλοι πλήρως ικανοποιημένοι με την συμφωνία, βρισκόταν καθημερινά για τις μπυρίτσες τους.
Ο καφετζής που απέκτησε ξαφνικά 10 νέους πελάτες, σαν επιχειρηματικό μυαλό που ήταν και για να μην τους χάσει από πελάτες, τους λέει ένα Σαββατόβραδο:
- Επειδή είσαστε οι καλύτεροι πελάτες μου, θα σας κάνω έκπτωση 20€ στον λογαριασμό σας! Έτσι από εδώ και στο εξής θα μου δίνετε 80 ευρώ για τις μπύρες σας αντί για 100!
Ξαφνικά οι 10 φίλοι απέκτησαν ένα πρόβλημα να λύσουν: τι ποσό θα πλήρωνε τώρα ο καθένας τους εάν συνέχισαν να πληρώνουν τον λογαριασμό όπως πληρώνουμε τους φόρους μας; Πως θα μοίραζαν την μείωση των 20 ευρώ μεταξύ των;
Ο Αρτέμιος (1ος) είπε στους υπόλοιπους ότι λογικό θα ήταν οι τέσσερις πιο φτωχοί να συνεχίσουν να μην πληρώνουν τίποτε, και οι υπόλοιποι έξι να μοιραστούν την έκπτωση ισόποσα μεταξύ των. Δηλαδή ο καθένας από τους έξι να πληρώνει 3,33 ευρώ λιγότερα. Εάν γινόταν αυτό, ο Ευστάθιος (5ος), και ο Ζαφείρης (6ος), πίνοντας δωρεάν μπύρες, θα κέρδιζαν και χρήματα καθημερινά! Αυτή η ιδέα απορρίφτηκε πάραυτα από τους υπόλοιπους!
Έτσι οι 10 φίλοι ζήτησαν την βοήθεια του καφετζή που τους πρότεινε την παρακάτω λύση:
|
Όνομα |
Πλήρωνε |
Πληρώνει |
Διαφορά |
% μείωσης |
|
|
1 |
Αρτέμιος |
|
|
|
|
|
2 |
Βασίλειος |
|
|
|
|
|
3 |
Γεώργιος |
|
|||
|
4 |
Δημήτριος |
||||
|
5 |
Ευστάθιος |
1 ευρώ |
1 ευρώ |
100% |
|
|
6 |
Ζαφείρης |
2 " |
1 ευρώ |
1 " |
50% |
|
7 |
Ηρόδοτος |
8 " |
5 " |
3 " |
38% |
|
8 |
Θεοφάνης |
12 " |
8 " |
4 " |
33% |
|
9 |
Ιγνάτιος |
22 " |
18 " |
4 " |
18% |
|
10 |
Κωνσταντίνος |
55 " |
48 " |
7 " |
13% |
|
ΣΥΝΟΛΑ |
100 " |
80 " |
Και οι 10 φίλοι είχαν κάθε λόγο να είναι ευχαριστημένοι. Οι 4 πιο φτωχοί εξακολουθούν να πίνουν τις μπυρίτσες τους δωρεάν. Ο 5ος της παρέας (Ευστάθιος) δεν πληρώνει πλέον τίποτε. Οι 5 που θα συνεχίζουν να πληρώνουν τον λογαριασμό, τώρα πληρώνουν λιγότερα.
Όμως, όταν βρέθηκαν έξω από το καφενείο, άρχισαν να συγκρίνουν πόσο λιγότερο πλήρωνε ο καθένας και έτσι άρχισαν οι γκρίνιες...
- Εγώ κέρδισα μόνο 1 ευρώ από την έκπτωση, είπε ο Ευστάθιος (5ος). Αλλά ο Κωνσταντίνος κέρδισε 7!
- Σωστά είπε ο Ζαφείρης (6ος). Και εγώ κέρδισα 1 ευρώ αλλά είναι αδικία που ο Κωνσταντίνος κέρδισε 700% περισσότερα!
- Αυτό είναι αλήθεια, είπε ο Ηρόδοτος (7ος). Εγώ κέρδισα 3 ευρώ και αυτός 7. Οι πιο πλούσιοι κερδίζουν τα πιο πολλά! (όπως θα έσκουζε αμέσως και κάθε αριστεριστής "αγωνιστής")...
Ταυτόχρονα σχεδόν οι 4 πρώτοι (Αρτέμιος, Βασίλειος, Γεώργιος και Δημήτριος) ούρλιαζαν: Μισό λεπτό. Εμείς δεν κερδίσαμε απολύτως τίποτα (παραβλέποντας πως ποτέ ως τώρα δεν επιβαρύνθηκαν και με τίποτα). Το σύστημα εκμεταλλεύεται μονίμως τους φτωχούς!
Οι 9 φίλοι όλοι δυσαρεστημένοι με τον πιο επιτυχημένο όλων τον Κωνσταντίνο που κέρδισε τα πιο πολλά, τον περικύκλωσαν έξω από το καφενείο, τον έκαναν τουλούμι στο ξύλο και τον άφησαν αναίσθητοστο πεζοδρόμιο...
Την επόμενη μέρα όπως ήταν αναμενόμενο, ο δαρμένος της παρέας ο Κωνσταντίνος, δεν εμφανίστηκε στο καφενείο. Οι υπόλοιποι 9 έπιναν χαρούμενοι τις μπυρίτσες τους έχοντας ταυτόχρονα βγάλει και το άχτι τους με τον Κωνσταντίνο!
Η χαρά όμως τους κόπηκε απότομα όταν ήλθε η ώρα του λογαριασμού! Τότε ανακάλυψαν ότι τα χρήματα που είχαν όλοι μαζί πάνω τους ήταν μόλις 32 ευρώ...Ούτε τον μισό λογαριασμό δεν μπορούσαν να πληρώσουν γιατί τους έλειπαν τα 48 ευρώ του Κωνσταντίνου...
Ο καφετζής αγανακτισμένος γιατί έχασε τα λεφτά του, τους έκοψε την έκπτωση...
Οι φίλοι δεν ξαναβρέθηκαν γιατί οι 4 πρώτοι δεν είχαν λεφτά για μπυρίτσες και ο τελευταίος που έβαζε και τα περισσότερα δεν του άρεσε και πολύ το γεγονός ότι οι άλλοι έπιναν με τα λεφτά του και τον έδερναν κιόλας...
Λοιπόν, εσείς που το διαβάσατε, τώρα ξέρετε πως λειτουργεί το σύστημα πληρωμής των φόρων.
Οι πιο πλούσιοι πληρώνουν τα πιο πολλά. Όταν όμως γίνεται μείωση φόρων, αυτοί που πλήρωναν τους υψηλότερους φόρους κερδίζουν τα πιο πολλά από την μείωση!
Εάν τους φορολογείς περισσότερο από τους άλλους και τους επιτίθεσαι επειδή έχουν την ευχέρεια που εσύ εκμεταλλεύεσαι, μπορεί να μην ξαναεμφανιστούν ποτέ στο "καφενείο της Ελλάς".
Στη πραγματικότητα μπορεί να αρχίσουν να πίνουν μπύρες σε άλλα "καφενεία" ανά τον κόσμο με καλύτερο φορολογικό καθεστώς, όπου η ατμόσφαιρα είναι πολύ πιο φιλική για τους επιτυχημένους και πιθανώς οι μπύρες να κοστίζουν λιγότερο!
Για όσους κατάλαβαν, δεν απαιτείται εξήγηση!
Για όσους ΔΕΝ κατάλαβαν, ΔΕΝ υπάρχει εξήγηση!
Για μέρες τώρα η πανεπιστημιακή κοινότητα ασχολείται με το ασήμαντο θέμα του "ασύλου" (όντως ανύπαρκτο αλλού) με καθηγητές και φοιτητές να χοροπηδούν σε κεντρικούς δρόμους για κάτι που δεν αφορά κανέναν σκεπτόμενο πολίτη...
Αντί να ασχοληθούν με άλλα ουσιωδέστερα, όπως πχ η σύνδεση των ιδρυμάτων και του έργου που γίνεται σε αυτά με τις πραγματικές ανάγκες της Ελλάδας, που σημειωτέον βρίσκεται στα πρόθυρα χρεωκοπίας.
Που θα αποφευχθεί η θα καθυστερήσει σημαντικά με την άνθηση της υγειούς, πέρα από διαπλοκές επιχειρηματικότητας, μάλιστα σε ανταγωνιστικούς καινοτόμους τομείς...
Σημαντικές δυνατότητες για τη σύνδεση της επιχειρηματικότητας με την καινοτομία και την έρευνα των πανεπιστημιακών - ερευνητικών φορέων προσφέρουν οι τεχνοβλαστοί ή εταιρείες spin off όπως αποκαλούνται διεθνώς...
Με τον όρο τεχνοβλαστό εννοούμε μια επιχείρηση τεχνολογικής βάσης η οποία προέρχεται από ένα ακαδημαϊκό ή ερευνητικό ίδρυμα το οποίο στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του έχει δημιουργήσει ένα νέο προϊόν ή υπηρεσία και μπορεί να την αξιοποιήσει εμπορικά δημιουργώντας μια εταιρεία σε συνεργασία με ιδιωτικούς φορείς. Στην εταιρεία αυτή συμμετέχει το ίδρυμα ή οι εργαζόμενοι ή οι ερευνητές.
Από τη δεκαετία του '80 άρχισε να παρατηρείται διεθνώς μια σημαντική ανάπτυξη αυτού του είδους των εταιρειών οι οποίες έδωσαν τη δυνατότητα στα πανεπιστήμια να αξιοποιήσουν πατέντες που αφορούσαν τεχνολογίες αιχμής.
Στην Ελλάδα η πρώτη περίοδος χρηματοδότησης τεχνοβλαστών ξεκίνησε από το Γ' ΚΠΣ οπότε χρηματοδοτήθηκαν κάποιες τέτοιες εταιρείες, ενώ - όπως ανέφερε - στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ αναμένεται να υπάρξει συνέχεια.
Η πιο σημαντική περίπτωση εταιρείας spin off στην Ελλάδα είναι η Forthnet η οποία δημιουργήθηκε στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας με τη βοήθεια του Ινστιτούτου Πληροφορικής και η οποία ξεκίνησε από ένα εργαστήριο το οποίο παρείχε τη σύνδεση με το ίντερνετ και μετεξελίχθηκε ουσιαστικά σε ένα όμιλο εταιρειών που απασχολεί εκατοντάδες εργαζόμενους, συνεισφέρει στην τοπική και εθνική οικονομία και επιπλέον στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
Την τελευταία δεκαετία έχουν αναπτυχθεί περίπου 30 τέτοιες εταιρείες. Κάποιες από αυτές είναι επιτυχημένες και άλλες προσπαθούν να βρουν ακόμα τον δρόμο τους. Το πρόβλημα είναι ότι οι μηχανισμοί ενδιάμεσης στήριξης δεν είναι καλά αναπτυγμένοι, ενώ οι εταιρείες που χρηματοδοτούν αυτές τις δραστηριότητες ακόμα δεν έχουν ένα επίπεδο ωριμότητας ώστε να πάρουν το ρίσκο και να χρηματοδοτήσουν τέτοιες δραστηριότητες.
Η δημιουργία νέων επιχειρήσεων με καινοτόμα χαρακτηριστικά όπως είναι οι spin off γίνεται ακόμα πιο επιτακτική και επιβεβλημένη δεδομένου όπως όπως είπε τη συνεχώς μειούμενη ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, την ανάγκη σύνδεσης της έρευνας που παράγεται στα εκπαιδευτικά ιδρύματα με την πραγματική αγορά και τον πραγματικό επιχειρηματικό κόσμο καθώς και με τη συνεχή μείωση της επιχειρηματικότητας των νέων επιστημόνων σε εθνικό επίπεδο...
Το πανεπιστημιακό άσυλο νοείται μόνο κατά τη διάρκεια μαθημάτων, όταν διακινούνται ιδέες. Μόνο στην Ελλάδα έχει αποκτήσει χωροταξική σημασία. Το σύνολο των Πανεπιστημίων παραδόθηκε στην πικοιλώνυμη χαζοχαρούμενη Ελληνική Αριστερά για νάχει να παίζει.
Όμως τα παιχνίδια αυτά δεν είναι για αστείο, τα αποτελέσματά τους φαίνονται πολύ αργότερα και είναι τραγικά. Ό,τι βλέπουμε και δε βλέπουμε σήμερα στην κατάσταση των Πανεπιστημίων αλλά και το επίπεδο των πτυχιούχων είναι ακριβώς αποτέλεσμα των πρακτικών που επικράτησαν στην Ανώτατη Εκπαίδευση μετά το 74.Η "ACANTHUS PRODUCTIONS" θα είναι παρών στο Money Show 2009 που διοργανώνεται στο Athens Hilton Hotel το Σαββατοκύριακο 19 - 20 Δεκεμβρίου.
Στο μεγαλύτερο πολυσυνέδριο στην Ν.Α. Ευρώπη που για 19η συνεχή χρονιά συγκεντρώνει το ενδιαφέρον χιλιάδων συνέδρων και επισκεπτών του οικονομικού, πολιτικού και κοινωνικού status της χώρας.
Εκτός την απαραίτητη περιήγηση μου στους χώρους και τα events του Money show, θα παραβρεθώ σε δυο διαφορετικά πρωτοποριακά σεμινάρια ιδιαίτερης επικαιρότητας και αποτελεσματικότητας, με τον φίλο μου (εξ ου και η πρόσκληση), κορυφαίο εκπαιδευτή Άκη Αγγελάκη LLM, SAC Dip. Authorized Trainer & Counselor, Εκδότη, Συγγραφέα 17 βιβλίων ως τώρα, Σύμβουλο Επιχειρήσεων.
Όπου θα αναλυθούν οι δεξιότητες (Skills for Success) επαγγελματικής επιτυχίας και η νέα φιλοσοφία που χρειάζεται να έχει κάθε επιχειρηματίας ή επαγγελματίας στον 21ο αιώνα, ώστε να επιβιώσει νικηφόρα σε περίοδο οικονομικής κρίσης, ανασφάλειας κι αβεβαιότητας και να αυξήσει θεαματικά τα παραγωγικά του αποτελέσματα, με πλήθος εφαρμόσιμες και ιδιαίτερα φιλοσοφημένες στρατηγικές, πρακτικές και τεχνικές που κυριολεκτικά ανατρέπουν όλα όσα οι μετριότητες μέχρι σήμερα ισχυρίζονται!
Μπορεί να αναφερθώ για λίγο στις δικές μου "Νο Budget Productions" που επινόησα σε περίοδο ανάγκης...
Για να βρεθούμε και να τα πούμε από κοντά αφού τώρα πια με ξέρετε και με αναζητάτε καθημερινά, μπορείτε να με συναντήσετε το
Σάββατο 19 Δεκεμβρίου, ώρες 18:00 - 20:00 μμ Ξενοδοχείο Athens Hilton, αίθουσα «Τερψιχόρη Α» και την
Κυριακή 20 Δεκεμβρίου, ώρες 14:00 - 16:00 μμ Ξενοδοχείο Athens Hilton, αίθουσα «Τερψιχόρη A» ή στο
γεύμα που θα δοθεί τιμής ένεκεν για όλους τους παρευρισκόμενους μετά την λήξη του δεύτερου σεμιναρίου.
ΣΗΜ: Η συμμετοχή και στα 2 σεμινάρια είναι ελεύθερη για τους επισκέπτες.
Και σε πλήρη οθόνη:
Μια επανάσταση έχει γίνει στο κινηματογράφο και είναι τόσο σημαντική, όσο και αυτή της μετάβασης κάποτε από τις ασπρόμαυρες ταινίες στις έγχρωμες. Ο σκηνοθέτης James Cameron που έχει χρησιμοποιήσει τα ειδικά εφέ όσο κανένας άλλος, σκηνοθέτησε επιτέλους τη ταινία που οραματίζονταν εδώ και πολλά χρόνια.
Η ταινία Avatar θεωρείται από πολλούς, ως η πλέον φιλόδοξη τρισδιάστατη ταινία που έχει γίνει ποτέ. Είναι λένε μια ματιά στο μέλλον του κινηματογράφου.
Σίγουρα αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο κινηματογράφος φλερτάρει με τη τεχνολογία 3D. Ακόμη και ο Alfred Hitchcock την είχε χρησιμοποιήσει στη δεκαετία του 1950, στη ταινία του Dial M for Murder. Όμως οι κριτικές για τις ταινίες αυτές ήταν πάντα από χαλαρές έως αρνητικές, κυρίως λόγω των ατελών εφέ ή ακόμη και των απλοϊκών σεναρίων τους. Ο προϋπολογισμός όμως του Avatar που άγγιξε τα $273 εκατομμύρια, σηματοδοτεί ένα μεγάλο άλμα στη κινηματογραφική τεχνολογία.
Ο Cameron περίμενε περισσότερα από 15 χρόνια προκειμένου να προχωρήσει στα γυρίσματα της ταινίας του, καθώς η απαραίτητη τεχνολογία δεν ήταν αρκετά αναπτυγμένη. Έχοντας βαρεθεί λοιπόν να περιμένει τη τεχνολογία να φτάσει στο επίπεδο που οραματίζονταν, αποφάσισε και συνεργάστηκε στην εξέλιξη μιας νέας γενιάς στερεοσκοπικών μηχανών λήψης. Πρόκειται απλά για δυο κάμερες ενωμένες μεταξύ τους, που η κάθε μια προσφέρει και μια ελαφρώς διαφορετική προοπτική της σκηνής, μιμούμενες τον τρόπο με τον οποίο τα ανθρώπινα μάτια βλέπουν τον κόσμο τρισδιάστατα. Αυτή του η κίνηση αλλάζει τον κινηματογράφο.
Όποιος έχει κάποια εμπειρία παρακολούθησης τρισδιάστατων ταινιών, γνωρίζει πως πρόκειται απλά για μια επίπεδη εικόνα με κάποιο αντικείμενο να πετάγεται που και που ξαφνικά προς τον θεατή. Η τεχνολογία όμως που εισάγει ο Cameron, είναι τελείως διαφορετική. Η οθόνη έχει πλέον βάθος και μοιάζει με κάποιο παράθυρο, μέσα από το οποίο ο θεατής παρακολουθεί ένα κόσμο με ξεχωριστό φόντο και ξεχωριστό προσκήνιο, αντί να μοιάζει με μια επίπεδη κινούμενη ζωγραφιά. Στην ουσία δημιουργείται η ψευδαίσθηση της θεατρικής σκηνής στο σινεμά.
Υπάρχει όμως και ένα κατάλοιπο της παλιάς τεχνολογίας 3D. Οι θεατές θα πρέπει να φορούν τα ειδικά γυαλιά, προκειμένου να μπορέσουν να απολαύσουν τη νέα εμπειρία της αληθοφανούς ψευδαίσθησης. Δεν θα είναι όμως τα συνηθισμένα χρωματιστά φτηνιάρικα γυαλιά φτιαγμένα από χαρτόνι. Τα νέα αυτά γυαλιά είναι πολωμένα και δεν προκαλούν πονοκέφαλο. Ο κάθε φακός διαθέτει διαφορετικό φίλτρο, που αφαιρεί διάφορα κομμάτια του ειδώλου, καθώς αυτό εισέρχεται στο κάθε μάτι. Δημιουργείται έτσι η εγκεφαλική ψευδαίσθηση πως το είδωλο το βλέπουμε από δυο διαφορετικές μεριές, με αποτέλεσμα να έχουμε το εφέ των τριών διαστάσεων.
Συνεχίζοντας την ανάπτυξη της νέας του τεχνολογίας, ο Cameron κατασκεύασε και μια «virtual camera», ένα μόνιτορ που μπορεί να κρατά στο χέρι, και να κινείται σε τρισδιάστατο περιβάλλον. Όπως λέει αυτό του επέτρεψε να δημιουργήσει το απόλυτο μέσο «εμβάθυνσης», το οποίο θεωρεί πως ξεπερνά οποιαδήποτε σχετική προσδοκία.
Αυτό που πέτυχε κυριολεκτικά, είναι το να μπορέσει να σκηνοθετήσει το φιλμ σαν να πρόκειται για κάποιο βιντεοπαιχνίδι. Όταν ήθελε να αλλάξει το σημείο αναφοράς, πατούσε μερικά κουμπιά ή μετακινούσε το ποντίκι, με αποτέλεσμα ο υπολογιστής να επανασχεδιάζει τον εικονικό κόσμο, από κάποιο άλλο σημείο αναφοράς...
H ιστορία της ταινίας, επικεντρώνεται στον Jake Sully που είναι ένας πρώην πεζοναύτης καθηλωμένος σε αναπηρική πολυθρόνα, ως αποτέλεσμα της συμμετοχής του στον πόλεμο. Επιλέγεται να πάρει μέρος στο πρόγραμμα Avatar, όπου το μυαλό του θα ελέγχει ένα υγιές σώμα σε έναν απομακρυσμένο κόσμο, και να σταλεί στη Πανδώρα, ένα φεγγάρι που καλύπτεται από δάσος και στο οποίο κατοικούν κάποια παράξενα πλάσματα που αποκαλούνται Navi. Πρόκειται για ήσυχα ανθρωποειδή που οι άνθρωποι τα θεωρούν ως πρωτόγονα όντα, αλλά η εντύπωση αυτή αποδεικνύεται τελείως λανθασμένη όταν οι άνθρωποι αποφασίσουν να κατακτήσουν βίαια τον κόσμο τους. Εν τω μεταξύ ο Jake θα πρέπει να διαλέξει με ποιου το μέρος θα πάει, σε μια μάχη που θα αποφασίσει και το μέλλον των δυο πλανητών...
Το Avatar Movie Trailer [HD]:
Τότε ήταν που μια Κυριακή μεσημέρι μάζεψε μια εφημερίδα "Καθημερινή" και είδε μια προσφορά που του ήταν κουτί.
Η εφημερίδα πρόσφερε στους αναγνώστες της έναν ολοκαίνουργιο Η/Υ γνωστής μάρκας σε προνομιακή τιμή, με την συλλογή κάποιων κουπονιών κι έκδοση πιστωτικής κάρτας από μεγάλη τράπεζα για τη αποπληρωμή του με μικρές δόσεις. Μαζί έπαιρνε ο ενδιαφερόμενος και μια σύνδεση στο Intetnet διάρκειας ενός χρόνου.
Αυτό ήταν ότι χρειαζόταν ο Κάκος εκείνη τη περίοδο. Κράτησε το πρώτο κουπόνι που βρήκε και είχε στην διάθεση του ένα ολόκληρο καλοκαίρι για να μαζέψει και τα υπόλοιπα. Δεν αγόραζε τις εφημερίδες, τις μάζευε από τα σκουπίδια όπου τις πετούσαν μετά το διάβασμα κάποιοι ηλικιωμένοι κυρίως αγοραστές κι αναγνώστες που δεν ενδιαφέρονταν για την προσφορά. Στο τέλος πήγε σ' ένα τοπικό πρακτορείο διανομής του τύπου και πήρε όσα κουπόνια του έλλειπαν από παλαιότερες εφημερίδες που επιστρέφονταν στον εκδότη τους ως απούλητες, σε πολύ φτηνή τιμή.
Το Σεπτέμβρη είχε μαζέψει όλα τα χρειαζούμενα κουπόνια και τα έστειλε εκεί όπου έπρεπε...
Τον προηγούμενο μήνα είχε και μια ευκαιρία για έξτρα εισόδημα: Ένας φίλος του εκπαιδευτικός του πρότεινε ν' αναλάβει 2 παιδιά του λυκείου που είχανε μείνει μετεξεταστέα, που ο ίδιος δεν προλάβαινε ανάμεσα στα τόσα άλλα που είχε, όπως του είπε. Η αλήθεια ήταν πως κανείς κοινός καθηγητάκος δεν τα ήθελε τα συγκεκριμένα παιδιά, που δεν τα παίρνανε τα γράμματα μα θέλανε να τελειώσουν το τεχνικό λύκειο και να πάρουν κάποιο βαθμό σε δύσκολα μαθήματα όπως Συστήματα Αυτομάτου Ελέγχου, Επεξεργασία Ψηφιακού Σήματος, Μικροϋπολογιστές, Φυσική...
Ο Κάκος που ποτέ δεν γούσταρε να γίνει εκπαιδευτικός μα σε τέτοιες περιπτώσεις πίεσης σε περιορισμένο χρόνο είχε λύσεις, με τις οργανωτικές του ικανότητες και την πειθαρχία που τους επέβαλε τους είπε την ύλη των μαθημάτων σε τρεις εβδομάδες με τον τρόπο που καταλάβαιναν αυτά, χωρίς να βαρεθούν. Την τελευταία εβδομάδα τους έβγαλε μερικά θέματα που θα έμπαιναν στις εξετάσεις (πάντα έπεφτε μέσα σε τέτοιες προβλέψεις κατά την μαθητική του ζωή) που τα παιδιά τα γράψανε στα χέρια τους κι όπου αλλού θέλανε και πήγαν στο σχολείο.
Πέρασαν τις εξετάσεις και με βαθμό που δεν ελπίζανε ποτέ πως θα παίρνανε, κάτι που εξασφάλισε μια καλή αμοιβή για τον Κάκο από τους ευχαριστημένους γονείς τους.
Με αυτά τα χρήματα έδωσε τη προκαταβολή για τον Η/Υ του για να εγκρίνει η τράπεζα τη έκδοση της πιστωτικής κάρτας που ποτέ άλλοτε δεν είχε στη ζωή του και αγόρασε το εγχειρίδιο "Πως να πλουτίσεις με τον Η/Υ σου" που έβλεπε να διαφημίζεται στον "Επενδυτή" τότε για κάμποσο καιρό, πράγμα που σήμαινε πως ο εκδότης του επέμενε να πληρώνει διαφήμιση αφού πουλούσε αρκετά αντίτυπα...
Το διάβασε προσεκτικά τον Οκτώβρη, όσο περίμενε για να παραλάβει τον Η/Υ του. Το βιβλίο γραμμένο σε απλή γλώσσα, του έδειξε πως μπορούσε να έχει εισοδήματα και απεριόριστη πελατεία από όλον τον κόσμο μέσω του υπολογιστή του (και του Internet που τότε άρχιζε να διαδίδεται στον πολύ κόσμο και ν' αυξάνονται αλματωδώς οι νέες συνδέσεις μέρα με την μέρα), φτάνει να μην έβλεπε τη χρήση του μόνο σαν γραφομηχανή όπως οι δακτυλογράφοι, να μην αρκούνταν να κάνει λογαριασμούς για λεφτά άλλων όπως οι λογιστές και να μην περιοριζόταν ν' ανταλλάσσει e-mails μόνο με τους φίλους του...
Και προπαντός να έχει τα κότσια να βγει μόνος σε διεθνή ανταγωνισμό αρκετών εκατομμυρίων άλλων όμοιων του, να μπορεί να χρησιμοποιεί επαρκώς τη γλώσσα των δημιουργών του διαδικτύου την Αγγλική και να επιστρατεύσει όση γνώση, επιμονή, αυτοπειθαρχία, αποφασιστικότητα, θέληση να μην εξαρτάται από την μιζέρια του μισθού διέθετε και να πάψει πια να σκέφτεται σαν μισθωτός...
Ακόμη ο συγγραφέας παρέθετε κάποιες επιχειρηματικές ευκαιρίες που ο Κάκος θα είχε την ευκαιρία λίγο αργότερα να γνωρίσει καλά...
Περίμενε κάποιες γραφειοκρατικές διαδικασίες ως τα τέλη του Νοέμβρη για να παραλάβει τον ολοκαίνουριο Η/Υ του, που αμέσως συναρμολόγησε και το ίδιο κιόλας βράδυ ενεργοποίησε την σύνδεση του με το Internet μέσω τηλεφωνικής γραμμής και modem, μετά από μερικές προσπάθειες όμως αφού κανείς δεν τον είχε ενημερώσει πως να το κάνει ως τώρα.
Μα τώρα ήταν έτοιμος να ξεκινήσει άλλες περιπέτειες...
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
Μια ωραία νέα κι έξυπνη γυναίκα συναντά κάποιον άνθρωπο που ζητούσε βοήθεια, ο οποίος στην πραγματικότητα ήταν ένας μεταμορφωμένος διάβολος...
Η γυναίκα τον βοηθά να σωθεί και κείνος στη συνέχεια της λέει:
- Για το καλό που μου έκανες εγώ έχω τη δύναμη να σου υλοποιήσω τρεις ευχές, τις θέλεις; Απλώς να έχεις υπόψη σου ότι ό,τι μου ζητάς, ο άνδρας σου μια και είσαι παντρεμένη, θα το αποκτά 10 φορές πιο πολύ. Τι λες;
Η γυναίκα χωρίς καν να σκεφτεί λέει αμέσως την πρώτη της επιθυμία:
- θέλω αμέσως να με κάνεις την πιο άμορφη γυναίκα του κόσμου.
- Μα αν το κάνω αυτό της λέει ο διάβολος, τότε 10 φορές θα γίνει πιο ωραίος ο άντρας σου και ίσως σου τον πάρει κάποια άλλη γυναίκα.
- Δεν με πειράζει, γιατί, αφού θα είμαι η πιο ωραία γυναίκα του κόσμου, όλοι οι άντρες άρα και ο δικός μου θα τρέχουν από πίσω μου, απαντά η γυναίκα και έτσι η γυναίκα αυτή έγινε η πιο ωραία του κόσμου...
Στη συνέχεια ο διάβολος λέει στη γυναίκα να του πει τη δεύτερή της επιθυμία της και κείνη του απαντά:
- Θέλω να γίνω η πιο πλούσια γυναίκα του κόσμου.
Και ο διάβολος της λέει:
- Θυμήσου ότι ό,τι αποκτάς εσύ το αποκτά και ο σύζυγος σου 10φορές πιο πολύ και έτσι και γίνει αυτό ίσως ο άνδρας σου σε αφήσει, γιατί δεν θα σε έχει ανάγκη.
- Δεν με πειράζει, γιατί ότι είναι δικό του είναι και δικό μου και το αντίθετο. απαντά η γυναίκα και έτσι η γυναίκα αυτή έγινε και η πιο πλούσια γυναίκα του κόσμου.
Και τώρα πες μου την τελευταία σου επιθυμία, λέει ο διάβολος στη γυναίκα και κείνη του λέει:
- θέλω να μου προξενήσεις ένα μικρό έμφραγμα.
- Μα αν γίνει αυτό ο άντρας σου θα πάθει 10 φορές πιο μεγάλο και στη συνέχεια θα πεθάνει, λέει ο διάβολος.
- Τι περιμένεις λοιπόν, προχώρα...διατάζει η γυναίκα.
Κι έτσι η γυναίκα αυτή έγινε η πιο ωραία, η πιο πλούσια και η πιο περιζήτητη χήρα του κόσμου!
Πριν από 6 - 7 χρόνια όλοι έλεγαν ότι η υλοποίηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων, καθώς και η απορρόφηση των πόρων απο τα ευρωπαϊκά προγράμματα θα συμβάλουν σημαντικά στην μείωση του δημόσιου χρέους.
Οι αποκρατικοποιήσεις έγιναν, όσες έγιναν κι όπως έγιναν τουλάχιστον, η απορρόφηση από τα ευρωπαϊκά προγράμματα ήταν αρκετά υψηλή, μα μείωση όμως των ελλειμμάτων μέχρι στιγμής δεν επιτεύχθηκε..
Τι φταίει τελικά;
- η μη αποτελεσματική διαχείριση του χρέους ή η οικονομική κρίση; γιατί η ελληνική οικονομία υποβαθμίζεται όταν τους τελευταίους μήνες στη ζώνη του ευρώ παρατηρείται οικονομική ανάκαμψη;
- μήπως ευθύνεται η αποβιομηχάνιση της χώρας;
- μήπως οι ελληνικές επιχειρήσεις δεν είναι ανταγωνιστικές, επειδή έχουν συνηθίσει να είναι κρατικοδίαιτες;
- μήπως έχει εξαφανιστεί μια στοιχειώδης εμπιστοσύνη προς την Ελλάδα από το ελληνικό κεφάλαιο του εξωτερικού, πριν καν ευδοκιμήσει η προσπάθεια;
- μήπως το οικονομικό μας πρόβλημα δεν μπορεί να το λύσει η πάταξη της φοροδιαφυγής όπως παρουσιάζεται με στοχοποίηση του πλούτου, μόνο να βοηθήσει λίγο μπορεί και για μικρό χρονικό διάστημα (από ένα σημείο καιπέρα έχουμε αποεπένδυση και ανεργία).
- μήπως ευθύνεται η εγγύηση του Δημοσίου για τη χρηματοδότηση φορέων της οικονομίας ( τραπεζών κτλ);
- μήπως ευθύνεται το πετρέλαιο που βρίσκεται στα $70.83 το βαρέλι με τη βενζίνη στο 1,10 ευρω όταν στις USA κοστίζει $2,6 to γαλόνι;
- μήπως ευθύνεται η μεγάλη αύξηση της ανεργίας, όπου όλοι περιμένουν διορισμό και κανείς δεν θέλει να κάνει τίποτα πέρα από αυτό για εργασία;
- φταίει ο τεράστιος δημόσιος τομέας,που τα τελευταία 30 χρόνια είναι το χαϊδεμένο παιδί όλων των κυβερνήσεων γιατί όποιος τους αγγίξει έχει άμεσο πολιτικό κόστος;
- μήπως ευθύνεται η μη αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου;
-μήπως ευθύνεται η παραοικονομία, η διαφθορά και η φοροδιαφυγή, κ.α. παρατράγουδα της οικονομίας;
- μήπως πως ακόμη δεν βρέθηκε κανείς ικανός να τα βάλει με τα μεγαλοσυμφέροντα και τους επιχειρηματίες και τραπεζίτες που θησαυρίζουν ακόμη κι εν μέσω της κρίσης;
Δεν πάει άλλο με την αναποφασιστικότητα και αναβλητικότητα των μέτρων που έπρεπε να ληφθούν, χθες όχι σήμερα.
Τι κάνει η κυβέρνηση, τι περιμένει;
Μήπως να μας ξετινάζουν καθημερινά οι εφημερίδες, οι αναλυτές και οι διεθνείς οίκοι; Οι αξιολογήσεις και οι υποβαθμίσεις από τους διεθνείς οίκους οφείλονται στην αναξιοπιστία της προηγούμενης κυβέρνησης, είπε ο υπουργός οικονομίας. Ο δε πρωθυπουργός χρησιμοποίησε πιο δραματικούς τόνους, κι ανάφερε πως το δημοσιονομικό αδιέξοδο της χώρας απειλεί την εθνική μας κυριαρχία για πρώτη φορά από το 1974, δηλαδή από τη μεταπολίτευση και ύστερα...
Περιμένοντας τις αποφάσεις και την ανάληψη ενός πιο ενεργού ρόλου, η οικονομία καταστρέφεται, οι μηχανισμοί είσπραξης εσόδων παραμένουν διαλυμένοι, μέτρα δεν λαμβάνονται και όλα πάνε πίσω.
Δύο είναι οι δυνατές εξηγήσεις:
Είτε η κυβέρνηση δεν είναι ικανή να πάρει μέτρα και έχει εγκλωβιστεί στις προεκλογικές της δεσμεύσεις.
Είτε περιμένουν να πιάσουμε πάτο, να χρεοκοπήσουμε και να κηρύξουμε στάση πληρωμών έτσι ώστε να έλθουν μετά τα επώδυνα μέτρα για εκατομμύρια πολίτες οπότε να τα "χωνέψουμε" όλοι πιο εύκολα. Δηλαδή δημιουργεί άλλοθι για πραγματικά αντιλαϊκά μέτρα, που οσονούπω έρχονται και θα τα πληρώσουμε όλοι, φταίχτες και μη...
Η ΝΔ μας χρέωσε 75 περίπου δις Ευρώ επιπλέον, τα χρόνια που κυβέρνησε Μήπως μπορεί να εξηγήσει κάποιος στον Ελληνικό λαό πού πήγαν τα λεφτά; Ότι έγινε δεν αλλάζει και πράσινοι και μπλέ έχουν μεγάλες διαχρονικά ευθύνες (αναλογικά ανά χρόνια διακυβέρνησης) το θέμα είναι από εδώ και πέρα τι γίνεται, πρέπει να παρθούν μέτρα περιμένουμε από τους κυβερνώντες με ουσία και όχι σάχλες.
Σηκώστε τα μανίκια λοιπόν κ.κ. της κυβέρνησης και αρχίστε τη δουλειά...
Και ξεκινήστε σωστά, από τους κουμπάρους και τα λαμόγια της εξουσίας, των χρημάτων που έκαναν φτερά, τους επιτήδειους των στημένων διαγωνισμών, των κρατικών προμηθειών, των ρουσφετιών και των ατέλειωτων διορισμών, των χαριστικών συμβάσεων και των απευθείας αναθέσεων, όσους τις τελευταίες δεκαετίες δεν κατόρθωσαν ή δεν ενδιαφέρθηκαν για παραγωγή ανταγωνιστικών Ελληνικών προϊόντων, κλπ βαρίδια της πραγματικής οικονομίας...
Μέτρα σε μια εθνική γραμμή για να στηριχθεί η οικονομία τώρα που είναι δύσκολα, για να βγούμε από το τούνελ μιας και κάποιοι θέλουν να μας χώσουν βαθύτερα...
Στη σύσκεψη των Ευρωπαίων ηγετών, όσοι μίλησαν μετά την ομιλία του δικού μας πρωθυπουργού, σε ομοφωνία μεταξύ τους και κρίνοντας τον προϋπολογισμό του 2010 ως ένα δείγμα προς την σωστή κατεύθυνση, δήλωσαν ότι θα στηρίξουν την χώρα μας να αντιμετωπίσει το πρόβλημα το οποίο παρέλαβε εκ κληρονομίας από την κυβέρνηση του εξαφανισθέντος πρώην πρωθυπουργού.
Βέβαια έχοντας υπόψιν τις διαψεύσεις όλων των δεσμεύσεων των προηγούμενων επί της οικονομίας, έκαναν υποδείξεις για ένταση της προσπάθειας με μέτρα για τα οποία ο νυν πρωθυπουργός έδωσε σαφείς διαβεβαιώσεις ότι είναι αποφασισμένος να πάρει και να εφαρμόσει.
Στην συνέντευξη τύπου που ακολούθησε ξεκαθάρισε ότι η κυβέρνησή του έχει κάνει τις διαγνώσεις της και θα προχωρήσει άμεσα στην θεραπευτική αγωγή με μέτρα τα οποία θα αλλάξουν το μοντέλο συνολικής λειτουργίας της οικονομίας ώστε χωρίς να θιγούν οι ασθενείς κοινωνικές ομάδες, να είναι αποτελεσματικά και να δώσουν μόνιμες λύσεις.
Κατέγραψε και εδώ τους τρεις άξονες του κακού (διαπλοκή, διαφθορά, πελατειακές λογικές, αδιαφάνεια) που οδηγούν στην ανομία και αυτή με την σειρά της στην οικονομική κατάρρευση. Και επειδή δεν επαρκούν μόνο οι όποιες προσπάθειες της κυβέρνησης αλλά χρειάζεται και μια μίνιμουμ αποδοχή και στήριξη από όλα τα κόμματα και τους πολίτες.
Συναφής με το οικονομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα είναι η πάταξη της διαφθοράς, που θα βρεθεί στο επίκεντρο της συζήτησης μεθαύριο, που ο πρωθυπουργός ζήτησε από τον πρόεδρο της δημοκρατίας να συγκαλέσει σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών για εθνική συστράτευση για την επίλυση του προβλήματος.
Η οξύτατη δημοσιονομική κρίση δεν είναι τίποτα άλλο από την κατάρρευση ενός ολόκληρου μοντέλου, βασικό χαρακτηριστικό του οποίου είναι μία κουλτούρα κλεπτοκρατίας και αυθαιρεσίας. Απ' αυτή την κουλτούρα που έχει διαποτίσει το σύνολο της κοινωνικής πυραμίδας, πηγάζουν η συστημική διαπλοκή/διαφθορά, η λεηλασία και η σπατάλη του δημόσιου χρήματος, καθώς και τα ποικίλα φαινόμενα αντικοινωνικής συμπεριφοράς.
Σύμφωνα με το ευρωβαρόμετρο, το 98% των Ελλήνων πιστεύει ότι η χώρα είναι βουτηγμένη στη διαφθορά, το "γρηγορόσημο" ζει και βασιλεύει σε όλα τα επίπεδα, οι μίζες των μεγαλοεπιχειρηματιών είναι κυρίαρχο στοιχείο της καθημερινότητας. Μάλιστα 8 στους 10 Έλληνες πιστεύουν ότι οι πολιτικοί σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο τα παίρνουν, είναι διεφθαρμένοι...
Η διαφθορά αφορά όλους τους ανθρώπους και όλες τις συναλλαγές. Ο μέσος Έλληνας ρέπει προς την διαφθορά, αλλά αυτό συμβαίνει επειδή έχει "άξιους" δασκάλους.
Πχ, ένας υπάλληλος του ΚΤΕΟ που ζητάει μίζα είναι διαφθαρμένος, ένα γιατρός του ΕΣΥ που ζητάει φακελλάκι είναι διεφθαρμένος, ένας εφοριακός που ζητάει λεφτά για να κάνει τα στραβά μάτια είναι διεφθαρμένος, κοκ.
Η διαπλοκή είναι υποσύνολο της διαφθοράς και αναφέρεται στα πάρε - δώσε των ανώτερης κοινωνικής ισχύος προσώπων..
Διεφθαρμένοι είναι όλοι εκείνοι οι κατέχοντες, που θεωρούν κεκτημένο δικαίωμά τους, με τον παρά τους να αλωνίζουν.
Διεφθαρμένοι είναι εκείνοι οι πολιτικοί, που εισέρχονται στην πολιτική, όχι για να υπηρετήσουν τους ψηφοφόρους τους και την πατρίδα τους, αλλά για να μεγιστοποιήσουν την περιουσία τους, από τις χορηγίες των νονών.
Οταν οι διεφθαρμένοι κατέχοντες μάθουν να πληρώνουν φόρους και να υπακούουν στους νόμους που ισχύουν για τους κοινούς θνητούς, τότε μόνο η διαπλοκή θα θεωρηθεί αποκλίνουσα συμπεριφορά κι οχι κανόνας εξουσίας. Τότε κι οι μονομερώς διαπλεκόμενοι πολιτικοί θα απομονωθούν, είτε ως προδότες είτε ως γραφικοί.
πχ. ένας πολιτικός που θέλει ψήφους κάνει τις χάρες σε ένα επιχειρηματία που έχει κάποιο ΜΜΕ (κανάλι, εφημερίδα, ραδιόφωνο, κλπ) και σε αντάλλαγμα παίρνει θετική επικοινωνιακή χροιά για τον ευατό του (ή αρνητική επικοινωνιακή χροιά για τον πολιτικό αντίπαλό του - εσωκομματικό ή μή).
Θα συζητήσουν όμως οι πολιτικοί αρχηγοί και για τις μεγάλες μάσες στα εξοπλιστικά προγράμματα και τις μίζες που δίνουν οι εκπρόσωποι των εμπόρων όπλων; Για τις αναθέσεις των δημοσίων έργων, για το μαύρο χρήμα που κυκλοφορεί στις off shore εταιρείες πίσω από τις οποίες κρύβονται επιχειρηματίες και πολιτικοί;
Θα τολμήσουν να πάρουν μέτρα για να πολεμήσουν τους μεγαλοεργολάβους που λυμαίνονται το δημόσιο χρήμα; Θα τα βάλουν με τους εθνικούς κατασκευαστές που στήνουν διαγωνισμούς δισεκατομμυρίων, μοιράζουν τα έργα, λαδώνουν πολιτικούς και δημοσιογράφους, εκμαυλίζουν συνειδήσεις και κάνουν πάρτι με ξένα κόλλυβα;
Προφανώς το συμβούλιο αυτό των πολιτικών αρχηγών, παρά την θερμή συμπαράσταση και του προέδρου της δημοκρατίας, δεν μπορεί να πάρει δεσμευτικές αποφάσεις ακόμη κι αν όλοι αναγνωρίσουν τους λόγους "εθνικής ανάγκης", που με τα σημερινά δεδομένα δύσκολα θα συμφωνήσουν ομοφώνως.
Η κυβέρνηση λοιπόν είναι υπεύθυνη να νομοθετήσει και να υλοποιήσει τα πρέποντα. Το ζητούμενο είναι να βρει την προσέγγιση εκείνη που δεν θα αγνοεί τις βασικές παραδοχές και των άλλων κομμάτων και να κινηθεί γρήγορα προς την κατεύθυνση εφαρμογής των κανόνων που θα αποφασίσουν.
Είναι ίσως η πρώτη φορά από τον πόλεμο και μετά, που κάποιος πολιτικός θα υποχρεωθεί να κάνει κάτι, ένα minimum έστω για τη διαφθορά. Ίσως επειδή είναι η πρώτη φορά που το καράβι Ελλάδα κινδυνεύει σοβαρά να βουλιάξει.
Στο κάτω - κάτω η ιστορία και της διαπλοκής και της οικονομικής παρακμής στην Ελλάδα δεν είναι τίποτα άλλο από την σταδιακή εκχώρηση εξουσίας σε εξωθεσμικά κέντρα και επιχειρήσεις με αποτέλεσμα η πολιτική, η οικονομική, αλλά και η πολιτιστική ζωή του τόπου να ελέγχονται σήμερα ασφυκτικά από 5 - 6 ομίλους και οικογένειες...
Το μεγαλύτερο πρόβλημα του πολιτικού συστήματος είναι η αδυναμία του να πείσει τους πολίτες. Γιατί ξέροντας από παλαιότερα πεπραγμένα τους, ότι και να ακούσουμε το χλευάζουμε θεωρώντας το ακόμη μια εξαγγελία που είναι αδύνατο να εφαρμοστεί.
"Την κρίση δεν θα την πληρώσει ο κοσμάκης και από τα μέτρα θα πονέσουν αυτοί που πρέπει να πονέσουν" είπε ο Γ. Παπανδρέου.
Άντε να δούμε τι θα γίνει κι αν επαληθευτούν πάλι οι χειρότεροι φόβοι των πολιτών για τους πολιτικούς, ιδιαίτερα για τους πολύ υψηλά ιστάμενους:
"Η διαπλοκή τους έβγαλε, θέλουν αλήθεια και μπορούν να τη χτυπήσουν;"
Και σε πλήρη οθόνη:
Η αλήθεια είναι πως με την συνεχή και ατελέσφορη αναζήτηση μισθωτής εργασίας, μια κατάσταση που κράτησε περίπου 4 μαύρα χρόνια από τη ζωή του, ο Κάκος κουράστηκε κι απογοητεύτηκε πολλές φορές...
Είχε φτάσει να ζητά οποιαδήποτε εργασία, ακόμη κι ανειδίκευτου εργάτη όπου καλά κρατούσαν οι αλλοδαποί και να στενοχωριέται άμα την έχανε λόγω...περίσσειας προσόντων, όπως άκουγε πολύ συχνά από μίζερα αφεντικά (πρώην εργάτες κι αυτοί που τώρα με τους ξένους πεινάλες, έφτιαξαν συνεργεία της κακής ώρας κι ασχολούνταν με διάφορες μικροδουλειές κατάλληλες για τα κυβικά τους, μα παρίσταναν τους σατράπες στο προσωπικό τους που έκανε τα πάντα για λίγα φράγκα μισθό, ίσα - ίσα για τα σουβλάκια και τις μπύρες της ημέρας)...
Καταλαβαίνοντας πως ποτέ δεν επρόκειτο να βρει χαΐρι με ξένο αφεντικό, ο Κάκος το πήρε απόφαση πως έπρεπε να κάνει κάτι δικό του, προσαρμοσμένο στα μέτρα του, όπως το ήθελε χωρίς να ρωτήσει κανέναν, αφού κανείς δεν φαινόταν να νοιαζόταν για αυτόν επίσης και την ανάγκη του για δουλειά, εισόδημα, κοινωνικοποίηση, αναγνώριση...
Δεν μπορούσε άλλο να περιμένει το τηλέφωνο που δεν χτυπούσε, εκείνη την υπόσχεση για δεύτερο ραντεβού που ποτέ δεν επαληθευόταν, να πηγαίνει να καταθέτει το βιογραφικό του και να τους βλέπει φεύγοντας από την τζαμαρία να το ρίχνουν στη βούτα γελώντας, να δέχεται προσβολές από τον κάθε μίζερο που έτυχε να έχει ένα μαγαζάκι...τέρμα πια. Από τώρα και στο εξής δεν θα έχανε άλλο χρόνο με δαύτους, δεν θα περίμενε ελπίζοντας να τον επιλέξουν, θα επέλεγε αυτός τι θα έκανε και με ποιους θα συνεργαζόταν.
Αφού δεν διέθετε κεφάλαια για ν' ανοίξει μια συμβατική επιχείρηση όπως τόσες άλλες στον τόπο που έμενε, θα δοκίμαζε την τύχη του με κάποια από τις πολλές επιχειρηματικές ευκαιρίες που πρόσφερε το ραγδαία αναπτυσσόμενο εκείνα τα χρόνια Internet, που δεν απαιτούσαν τόσο κεφάλαια όσο τεχνολογικές γνώσεις, οργανωτικές ικανότητες, πρωτοβουλία, ανοιχτό μυαλό και ανήσυχο πνεύμα, πράγματα που ο Κάκος διέθετε σε αφθονία.
Με τις γνώσεις που είχε ήδη και με αυτές που ήταν πρόθυμος ν' αποκτήσει και ήξερε που να τις βρει, δεν θα συναντούσε και πολλές διαδικαστικές δυσκολίες στο ξεκίνημα του, θα είχε πεδίο δράσης όλο σχεδόν τον "δικτυωμένο" κόσμο που αυξανόταν με ταχείς ρυθμούς μήνα με τον μήνα και εκτός αυτού ήθελε να κάνει κάτι ξεχωριστό, που θα τον διαφοροποιούσε από τους άλλους νέους επιχειρηματίες...
Για το ξεκίνημα του όμως απαιτούνταν ένα απαραίτητο εργαλείο που δεν είχε στην κατοχή του ακόμη: ένας καινούριος Η/Υ με μια σύνδεση στο intetnet μέσω ενός όσο το δυνατόν πιο ταχύ modem, ο μόνος τρόπος για δικτύωση τότε...
Δεν τον είχε, μα κείνο το καλοκαίρι που αποφάσισε να πάρει τη ζωή του στα χέρια του και να πάψει να περιμένει πρόσληψη σε δουλειά άλλου, η μοίρα του έδωσε την ευκαιρία!
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
Η αλήθεια είναι πως με την συνεχή και ατελέσφορη αναζήτηση μισθωτής εργασίας, μια κατάσταση που κράτησε περίπου 4 μαύρα χρόνια από τη ζωή του, ο Κάκος κουράστηκε κι απογοητεύτηκε πολλές φορές...
Είχε φτάσει να ζητά οποιαδήποτε εργασία, ακόμη κι ανειδίκευτου εργάτη όπου καλά κρατούσαν οι αλλοδαποί και να στενοχωριέται άμα την έχανε λόγω...περίσσειας προσόντων, όπως άκουγε πολύ συχνά από μίζερα αφεντικά (πρώην εργάτες κι αυτοί που τώρα με τους ξένους πεινάλες, έφτιαξαν συνεργεία της κακής ώρας κι ασχολούνταν με διάφορες μικροδουλειές κατάλληλες για τα κυβικά τους, μα παρίσταναν τους σατράπες στο προσωπικό τους που έκανε τα πάντα για λίγα φράγκα μισθό, ίσα - ίσα για τα σουβλάκια και τις μπύρες της ημέρας)...
Καταλαβαίνοντας πως ποτέ δεν επρόκειτο να βρει χαΐρι με ξένο αφεντικό, ο Κάκος το πήρε απόφαση πως έπρεπε να κάνει κάτι δικό του, προσαρμοσμένο στα μέτρα του, όπως το ήθελε χωρίς να ρωτήσει κανέναν, αφού κανείς δεν φαινόταν να νοιαζόταν για αυτόν επίσης και την ανάγκη του για δουλειά, εισόδημα, κοινωνικοποίηση, αναγνώριση...
Δεν μπορούσε άλλο να περιμένει το τηλέφωνο που δεν χτυπούσε, εκείνη την υπόσχεση για δεύτερο ραντεβού που ποτέ δεν επαληθευόταν, να πηγαίνει να καταθέτει το βιογραφικό του και να τους βλέπει φεύγοντας από την τζαμαρία να το ρίχνουν στη βούτα γελώντας, να δέχεται προσβολές από τον κάθε μίζερο που έτυχε να έχει ένα μαγαζάκι...τέρμα πια. Από τώρα και στο εξής δεν θα έχανε άλλο χρόνο με δαύτους, δεν θα περίμενε ελπίζοντας να τον επιλέξουν, θα επέλεγε αυτός τι θα έκανε και με ποιους θα συνεργαζόταν.
Αφού δεν διέθετε κεφάλαια για ν' ανοίξει μια συμβατική επιχείρηση όπως τόσες άλλες στον τόπο που έμενε, θα δοκίμαζε την τύχη του με κάποια από τις πολλές επιχειρηματικές ευκαιρίες που πρόσφερε το ραγδαία αναπτυσσόμενο εκείνα τα χρόνια Internet, που δεν απαιτούσαν τόσο κεφάλαια όσο τεχνολογικές γνώσεις, οργανωτικές ικανότητες, πρωτοβουλία, ανοιχτό μυαλό και ανήσυχο πνεύμα, πράγματα που ο Κάκος διέθετε σε αφθονία.
Με τις γνώσεις που είχε ήδη και με αυτές που ήταν πρόθυμος ν' αποκτήσει και ήξερε που να τις βρει, δεν θα συναντούσε και πολλές διαδικαστικές δυσκολίες στο ξεκίνημα του, θα είχε πεδίο δράσης όλο σχεδόν τον "δικτυωμένο" κόσμο που αυξανόταν με ταχείς ρυθμούς μήνα με τον μήνα και εκτός αυτού ήθελε να κάνει κάτι ξεχωριστό, που θα τον διαφοροποιούσε από τους άλλους νέους επιχειρηματίες...
Για το ξεκίνημα του όμως απαιτούνταν ένα απαραίτητο εργαλείο που δεν είχε στην κατοχή του ακόμη: ένας καινούριος Η/Υ με μια σύνδεση στο intetnet μέσω ενός όσο το δυνατόν πιο ταχύ modem, ο μόνος τρόπος για δικτύωση τότε...
Δεν τον είχε, μα κείνο το καλοκαίρι που αποφάσισε να πάρει τη ζωή του στα χέρια του και να πάψει να περιμένει πρόσληψη σε δουλειά άλλου, η μοίρα του έδωσε την ευκαιρία!
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
Μεγάλο λάθος να πιστεύουν κάποιοι ότι στην εποχή της ηλεκτρονικής πληροφόρησης και του διευρυμένοι Internet μπορούν οι κάτοχοι των ΜΜΕ ή έστω μερικοί προβεβλημένοι δημοσιογράφοι τους, να πάνε τον κόσμο όπου εκείνοι θέλουν. Νομίζουν ότι τα υψηλά νούμερα τηλεθέασης, ανάγνωσης κ.ο.κ. σημαίνουν αυτόματα και υψηλή επιρροή - επίδραση επί των (άβουλων όπως εύχονται) θεατών και αναγνωστών.
Τα πράματα όμως δεν είναι έτσι απλά.
Μπορεί πράγματι κάποιο μέρος του κοινού να επηρεάζεται στην καθημερινότητα και στην εικόνα που έχει για ανθρώπους που δεν γνωρίζει καλά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά για τα θεμελιακά ζητήματα διαθέτει δικά του κριτήρια και επιδιώξεις.
Σε αυτό όποιος μπορεί βέβαια και θέλει να "δικτυωθεί" βοηθιέται όλο και περισσότερο από τα νέα μέσα πληροφόρησης που δεν είναι ελεγχόμενα και κύρια κινούνται στο Διαδίκτυο, όπως είναι τα blogs.
Το διαδίκτυο κι ιδιαίτερα τα blogs, αναβαθμίζουν τον ρόλο του πολίτη.
Από παθητικό αναγνώστη ή τηλεθεατή, όπως τον αντιμετωπίζουν τα παραδοσιακά ΜΜΕ, τα blogs ενισχύουν την αμφίδρομη σχέση κι εξωθούν τον παθητικό αναγνώστη σε δράση, σε συμμετοχή, μέτοχος της μεγάλης μάχης που μαίνεται καιρό ανάμεσα στα διαπλεκόμενα ΜΜΕ και τα blogs για την πρωτοκαθεδρία στην ενημέρωση των πολιτών.
Αντίστοιχη δυνατότητα, παρείχε παλαιότερα μόνο το ραδιόφωνο. Το διαδίκτυο όμως και πάλι υπερέχει, λόγω των πολλών εναλλακτικών επιλογών που προσφέρει σε πολύ μικρότερο χρόνο. Οι πολίτες σήμερα μπορούν να εκφραστούν, τα νέα μέσα υποστηρίζουν και ενθαρρύνουν τη συμμετοχή τους...
Έτσι τα σοβαρά blogs αναγνωρίζονται ως καθοριστικός παράγοντας διαμόρφωσης της κοινής γνώμης του "ψαγμένου" και δυναμικότερου κομματικού της κοινωνίας και χρησιμοποιούνται ως μέρος και σε προεκλογικές εκστρατείες. Η χρήση των διαδικτυακών μέσων αλλά και η "χρησιμοποίηση" των blogs και λοιπών social sites αποτελεί σήμερα το καλύτερο χρηστικό εργαλείο σε μία καμπάνια..
Για την ενημέρωση του πιο ανήσυχου και πιο απαιτητικού κοινού.
Όπου εκτός από δίαυλος ενημέρωσης του κοινού, είναι και πολύτιμος όσο κι απαραίτητος πλέον κρίκος επαφής των πολιτικών με την κοινωνία.
Ενδεχομένως μέχρι τις επόμενες εκλογές η διείσδυση του διαδικτύου να φτάσει σε τόσο μεγάλο βαθμό στους ψηφοφόρους, έτσι ώστε να επηρεάζει τις οποιαδήποτε έκβαση τους!
Το θέμα των blogs γενικά παρουσιάζει ένα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για τις μελλοντικές εξελίξεις..
Ολοι οι πολιτικοί μελοντικά θα θέλουν τα blogs μαζί τους, διότι θ' αντικαταστήσουν τα κλασικά ΜΜΕ και περισσότερο τα τηλεοπτικά, όπου διαπλεκόμενα αφεντικά, γλείφτες δημοσιογράφοι ελεεινοί και τρισάθλιοι, είναι έτοιμοι να πουλήσουν και τη μάνα τους ακόμη, σ' όσους τους υποσχεθούν αυξημένα κέρδη ή παραμονή στις θέσεις τους αντίστοιχα.
Βέβαια η ανωνυμία των ελεγχόντων τα blogs (δεν αφορά αυτό εδώ, εγώ όταν το δημιούργησα πρώτα έγραψα το όνομα μου σωστά και μετά το πρώτο μου κείμενο), αλλά και των ηλεκτρονικών οδών προς αυτά παραμένει ένα ερωτηματικό, ως προς την διαφύλαξη των προσωπικών δεδομένων του εκάστοτε χρήστη. Ακόμη η ασφάλεια του πληκτρολογίου έχει οδηγήσει κάποιους έτσι κι αλλιώς κακόβουλους σε παρεκτροπές στο Διαδίκτυο.Μία νέα κι εντυπωσιακή γυναίκα ήταν στη είσοδο ενός ακριβού ξενοδοχείου και περίμενε το ταξί που της είχαν καλέσει.
Το ταξί έρχεται, σταματά δίπλα της και ο θυρωρός του ξενοδοχείου προθυμοποιείται να της ανοίξει τη πόρτα, όταν κατά λάθος την χτυπά με τον αγκώνα του στο πληθωρικό της στήθος.
Μες την ντροπή του ο άντρας προσπάθησε να βρει μια καλή δικαιολογία. Της λέει λοιπόν:
- Αν η καρδιά σου είναι τόσο μαλακή όσο το στήθος σου ελπίζω να με συγχωρέσεις...
Και απαντάει αυτή: - Αν και ο ανδρισμός σου είναι τόσο σκληρός όσο ο αγκώνας σου, έλα να με βρεις απόψε το βράδυ που θα γυρίσω, στο δωμάτιο 32!Για όσους δεν το ξέρουν ή δεν το 'χουν πληροφορηθεί: Αύριο 9 του Δεκέμβρη είναι "η διεθνής ημέρα κατά της διαφθοράς".
Τουτέστιν, δε μας φτάνει που ζούμε μέσα στη διαφθορά, ο ξέρουμε, το παλεύουμε, και το "ανεχόμαστε", αλλά επιπλέον φτάσαμε και στον παραλογισμό να το... "γιορτάζουμε" κιόλας, όσοι το γιορτάζουν!
Και μετά τη διασκέδαση, το πρωί της 10ης Δεκεμβρίου θα ξαναγυρίσουν πίσω στις άλλες 364 ημέρες της διαφθοράς, περιμένοντας την επόμενη "Παγκόσμια Ημέρα κατά της Διαφθοράς της 9ης Δεκεμβρίου του 2010 για να το ξαναγιορτάσουν...
Από την άλλη ίσως λανθασμένα να την αποκαλούν "γιορτή" αφού γιορτή δεν είναι αλλά και πώς αλλιώς; Να την πουν επέτειο; Ούτε επέτειος είναι!
Ίσως γι' αυτό εκείνοι που την εφηύρανε, να την τοποθέτησαν στη κατηγορία "Παγκόσμιες ημέρες"!
Στην Ελλάδα είμαστε οι πρώτοι σε διαφθορά σαν λαός, πολιτική και πνευματική ηγεσία...
Έτσι μας αποδίδουν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας και ο κόσμος όλος, είναι μια διαπίστωση που πρέπει σαν έθνος και σαν λαό να μας προβληματίσει. Ενα κράτος που ανθεί η πελατειακή συνάφεια εξουσιαστών και εξουσιαζομένων.
Μια νομεγκλατούρα με αμοραλιστικές καταβολές, με μια γραφειοκρατία όπου το γρηγορόσημο αποτελεί το σημείο κατατεθέν του δημοσίου βίου και η δωροδοκία θέμα ρουτίνας για όλες τις μεγάλες πόρτες...
Ο συνδικαλισμός χρησιμοποιείται ανέκαθεν από τους εργατοπατέρες του χώρου ως εφαλτήριο για την είσοδό τους στην κεντρική πολιτική σκηνή με τα περισσότερα προνόμια, εις βάρος των "εργαζόμενων" αγελών που τους ακολουθούν και τους στηρίζουν.
Οι Επιχειρηματίες δεν μπορούν να διαπλεχθούν μόνοι τους. Πάντα με κομματικά πρόσωπα διαπλέκονται...
Όπου εμείς από την πλευρά μας να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας, για να δώσουμε στους κερδοσκόπους την ευκαιρία να ρουφήξουν το αίμα μας μέχρι την τελευταία σταγόνα
Μεγαλογιατροί αρνούνται σοβαρές ιατρικές πράξεις χωρίς το περίφημο φακελάκι. Η ελίτ του πλούτου ζει περισσότερο. Δεν την απασχολούν οι λίστες φαρμάκων ή οι λίστες αναμονής σε κάποιο δημόσιο νοσοκομείο. Μπορεί να δώσει παράταση στη ζωή της που κινδυνεύει από ανίατες ασθένειες, αφού έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει πρωτοποριακές πανάκριβες θεραπείες.
Δικαστές χρηματίζονται από μεγαλοδικηγόρους επιχειρηματιών ή εγκληματιών, κάποιοι από το σύνολο τους αλλά αρκετοί για να μειώσουν το μέγα αίσθημα του δικαίου στην ψυχή του απλού λαού.
Οι τράπεζες ασκούν ανεμπόδιστη νομική τοκογλυφία.
Ανθρωποκτονίες, ληστείες, ηθικοί εκτραχηλισμοί μυριάδων διοικητικών υπαλλήλων, αστυνομικοί που συναλλάσονται με τους νονούς της αμαρτωλής νύχτας σε ό,τι έχει σχέση με τον ποινικό κώδικα...
Δήμοι, πολεοδομίες, συντεχνίες πώλησης διπλωμάτων οδήγησης, συνεταιρισμοί συμφερόντων, πολιτικοί πατρόνες διεφθαρμένων κουμπάρων, κρατούν τα πρωτεία. Αυτό είναι και παραμένει το ηθικό τοπίο της χώρας που προσπαθεί να βγει από τα προβλήματα της...
Με πολλά εμπόδια και τρικλοποδιές από ένα σάπιο σύστημα που μόνο την ευτέλεια της ανθρώπινης υπόστασης απεργάζεται, και τον ανηθικισμό προάγει σε όλες τις μορφές του δημοσίου και κοινωνικού βίου των Ελλήνων...
Αυτά και μόνο αυτά είναι τα ηθικά διδάγματα που παίρνουν οι νέοι, από τα τηλεοπτικά παράθυρα της αγράμματης ασυναρτησίας και του εξειδικευμένου βερμπαλισμού.
Μαθαίνουν σε καθημερινή βάση ότι αυτό που αληθώς αξίζει στη ζωή είναι η φιλοσοφία του υπογαστρίου, ο εύκολος πλουτισμός, τα είδωλα του ποδοσφαίρου, η επιτυχημένη εξαπάτηση του συνανθρώπου, και προπάντων η ευτέλεια της προσωπικότητας σε ένα απαράδεκτο ζαμανφουτισμό.
Και από πού τάχα οι νέοι άνθρωποι να αντλήσουν διδάγματα και σοφία;
Από μια στρεβλή παιδεία ένα εκτροφείο νεαρών αμαθών παπαγάλων με βολεψάκηδες εκπαιδευτικούς ως επί τι πλείστον;
Ένα παπαδαριό φαρισαϊκής ηθικής πλην μετρημένων εξαιρέσεων που επιβεβαιώνουν απλώς το πρώτο, με κατοχυρωμένο ρόλο στα της πολιτείας που δεν τον αποχωρίζεται εύκολα, σε αγαστή συνεργασία με πολιτικά πνευματικά τους τέκνα;
Τι μπορούν καλόν και αγαθόν να δώσουν πια στον λαό οι εξουσιολάγνοι πολιτικοί, πέραν από τα στερεότυπα ενός αναξιόπιστου κοινοβουλευτικού βερμπαλισμού που μόνο αυτοί ξέρουν να αναπαράγουν με δεινή πράγματι μαεστρία;
Και ο αμοραλισμός και η αποσύνθεση της κοινωνικής διάταξης ευτελών πράξεων, δεν είναι φυσικά αποκλειστικό κουσούρι της μικρής Ελλάδας. Μα είναι παγκόσμιο φαινόμενο δραματικής διαπίστωσης.
Βεβαίως η πρωτιά της ντροπής και της καταισχύνης που μας αποδίδουν είναι υποκριτικά υπερβολική, χωρίς ενδελεχή τεκμηρίωση. Υπάρχουν μοραλιστές και έντιμοι άνθρωποι σε αυτόν τον τόπο του αφιλοσόφητου παραλογισμού, και είναι πολλοί και αφανείς στην ουμανιστική τους μετριοφροσύνη.
Μα εξακολουθούν να παραμένουν ΑΦΑΝΕΙΣ!
Και σε πλήρη οθόνη:
![]() |
Copyright © 2008 Chania Blogs Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το δικό σας blog |
Last Update: 12.03.2010 13:15:29 |
