Κι όταν τ΄όνειρο μου κάπου συναντήσεις μην το προσπεράσεις. Κράτησε το και πες πως είναι ένα μικρό παιδί που χάθηκε στη νύχτα, ξυπόλητο μες τη βροχή.Γι΄αυτό πάρ' το στοργικά από το χέρι δώσ' του ρούχα ζεστά ν' αλλάξει και γλυκά νανούρισε το μέχρι ν΄αποκοιμηθεί. Και σαν ξυπνήσει το πρωί και κλαίει μην το μαλώσεις, κανάκισε το πες του λόγια
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Τα Όμορφα και τα Αληθινά..." »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
