- Ø Σύμφωνα με πληροφορίες της στήλης, πολύ στεναχωρημένη και προβληματισμένη έφυγε , μαζί με την κουστωδία της, από την Κρήτη η υπουργός Εργασίας κλπ , η Λούκα η Κατσέλη. Ο λόγος είναι πως την μάλωσαν πολύ οι σύντροφοί της εργατοπατέρες του νησιού για κάποια μικρά λαθάκια που έκανε στην ομιλία της και που στην κυριολεξία έβγαζαν μάτι, οπότε κάποιοι έπρεπε να σώσουν τα προσχήματα.
- Ø Έτσι στο θέατρο που στήθηκε κυριάρχησε το λάθος της κας υπουργού για το ποσοστό της ανεργίας στην Κρήτη. Λες και τους χιλιάδες άνεργους του νησιού , τους καίει το αν η υπουργός λέει πως η ανεργία είναι 4 ή 14%. Ή τους καίει πως η υπουργός ήρθε άκουσε και έφυγε - όπως κάνουν όλοι οι περιφερόμενοι θίασοι – και οι άνεργοι της Κρήτης και σήμερα θα περάσουν μια πικρή μέρα;
- Ø Φαίνεται όμως πως ήταν μια πολύ καλή αφορμή για κάποιους, να εμφανιστούν ως ήρωες και υπερασπιστές των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης οι οποίοι και στεναχώρησαν την κα υπουργό κάνοντάς την ….ντά. Βέβαια η κα Κατσέλη παρηγορήθηκε όταν έμαθε πως κάποιοι από τους εργατοσυνδικαλιστές που ήταν κακοί μαζί της, μετά την συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου για την ανεργία είχαν πολύ δουλειά καθώς είναι υποψήφιοι ή μαζεύουν ψήφους στήριξης στα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ.
- Ø Συγνώμη, αλλά ξέχασα να σας ενημερώσω, πως η υπουργός Εργασίας είναι “συντρόφισσα” με τους συγκεκριμένους «αγωνιστές» , καθώς είναι μέλη στο ίδιο κόμμα, μοχθούν και αγωνίζονται για το καλό του, σέβονται το καταστατικό του και τις αποφάσεις του προέδρου τους , που όλως τυχαίως είναι ο πρωθυπουργός του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, συγνώμη της χώρας ήθελα να πω.
- Ø Με την ευκαιρία έχω και την εξής απορία. Γιατί μπήκαμε σε τόσα έξοδα για να γίνει ολόκληρο «περιφερειακό συμβούλιο» σε ξενοδοχείο και να μετακινηθούν τόσοι νοματαίοι; Δεν ήταν αρκετό, - στο πλαίσιο της λιτότητας – να μαζευτούν όλοι αυτοί στα γραφεία της Νομαρχιακής Επιτροπής Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ και να πουν τα ίδια;
- Ø Σε όλους αυτούς που – είτε φταίνε είτε δεν φταίνε – βλέπουν τον κόσμο να υποφέρει και να πεινά, αλλά συνεχίζουν τα ίδια παραμύθια, αφιερώνω το κείμενο που ακολουθεί. Ας το διαβάσουν προσεκτικά, οι κρατικοδίαιτοι και κομματοτραφείς συνδικαλιστές, δηλαδή εκείνοι που πληρώνονται για να κάθονται στην καρέκλα ενός Εργατικού Κέντρου, ενώ παράλληλα είναι και ενεργά μέλη του κόμματος που κυβερνά.
- Ø «Οι ημεδαποί και αλλοδαποί «σοσιαλιστές» που μας κυβερνάνε εκτός από την επίδειξη σαδιστικών ενστίκτων πάνω στο σώμα της ελληνικής, προς το παρόν, κοινωνίας διαγκωνίζονται και σ’ ένα άλλο σπορ: ποιος, την ώρα που πέφτουν κορμιά, θα πετύχει το πιο απροκάλυπτο δούλεμα μέσω δημόσιων τοποθετήσεων, ο Γιωργάκης του «Ναι γίνεται» (η αγουρίδα μέλι) να είσαι σοσιαλιστής και να εφαρμόζεις ακραίο νεοφιλελευθερισμό ή το ΔΝΤ του «δώσαμε λάθος φάρμακο» και δεν συνιστούμε θεραπείες σοκ «αλά ελληνικά»;
- Ø Την ώρα που μένουμε εμβρόντητοι από την ασύλληπτη προκλητικότητα διαφόρων δηλώσεων και τοποθετήσεων, με τις οποίες κάποιοι «σοβαροί» αναλυτές καταπιάνονται εκτεταμένως, ενίοτε ψάχνοντας να βρουν σημάδια «σοσιαλιστικής» μεταστροφής, η «διεθνής» του κεφαλαίου ανενόχλητη συντονίζει ένα.. πρωτοφανές πλιάτσικο παίζοντας το κεφάλι μας. Το λάθος φάρμακο λοιπόν που μας δόθηκε και θα εξακολουθεί να μας χορηγείται, οδηγεί σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση του ΙΝΕ - ΓΣΕΕ, σε βαθιά ύφεση που κατά τις ενδείξεις δεν προβλέπεται να αντιστραφεί ούτε μετά το 2020!
- Ø Μέσα σε τρία χρόνια (2009 – 2010 – 2011) θα συμπληρωθεί η απώλεια 175.000 θέσεων εργασίας και ως το τέλος του 2011 η ανεργία θα χτυπήσει ιστορικό μεταπολεμικό ρεκόρ, ξεπερνώντας το 20% και το 1.000.000 ανέργους, μια «ανθρωποθυσία» χωρίς αποτέλεσμα.
- Ø Πού πάνε όμως οι θέσεις εργασίας όταν χάνονται; Γίνονται αριθμοί στα τεφτέρια της Γιούροστατ και δείκτες σε πίνακες με φθίνουσες κλίμακες και μπάρες. Τουλάχιστον όμως εκεί σου δίνεται η αίσθηση ότι με την παρέμβαση του γραφίστα τα μεγέθη μπορεί να αποκατασταθούν, αν όχι να πάρουν και αύξουσα πορεία.
- Ø Στην πραγματική ζωή όμως οι θέσεις εργασίας που χάνονται, το σίγουρο είναι ότι δεν θα ξαναγυρίσουν πίσω, ούτε με το πέρας της τριετίας που ψευδώς μας λένε ότι θα διαρκέσει το όποιο μνημόνιο, ούτε καν με το πέρας του προσδόκιμου ζωής που μας σέρβιρε ο Λοβέρδος.
- Ø Οι θέσεις εργασίας που χάνονται γίνονται θηλιά στις «ζωές των άλλων», ληξιπρόθεσμα χρέη, σπίτια υπό πλειστηριασμό, απλήρωτοι λογαριασμοί, κομμένα, φώτα, νερά, τηλέφωνα και ίντερνετ, κομμένα φροντιστήρια, συγκατοίκηση με τους γονείς στα τριανταπέντε ύστερα από βραχείες απόπειρες ανεξαρτητοποίησης, γίνονται οικογενειακή γκρίνια και ανασφάλεια, θυμός και φόβος, γίνονται ανάμνηση αξιοπρέπειας κι αυτονομίας, γίνονται χάπια αντικαταθλιπτικά και αυτοκτονίες. Και τόσα άλλα.
- Ø Το πολύ πολύ να επιστρέψουν πετσοκομμένες ως ημιαπασχόληση, τετράωρη, τρίωρη, δίωρη, ποτέ πια πλήρεις και ακμαίες, ποτέ πια μόνιμες. Και ποτέ πια στον αρχικό τους κάτοχο, ο οποίος ύστερα από χρόνια εξοικείωσης με τα καλά και τα στραβά της, θα έχει να επιλέξει ανάμεσα σε μια υποβαθμισμένη εκδοχή της πρώην εργασίας του και σε μια νέα εργασία, πάντα σε υποβαθμισμένη εκδοχή, ύστερα από ένα χέρι πέρασμα Δια Βίου Μάθησης…»
- (Από το Μαρικάκι topontiki.gr)
- Ø (Στην φωτο ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ κατά την επίσκεψή του στην συντρόφισσά του υπουργό Εργασίας όπου εξέφρασε την ελπίδα πως θα τα λένε πιο καλά από ότι με τον Λοβέρδο. Χε . . . καμε…)
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Σφήνες & Σφηνάκια" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
