Σε κάποια φάση της ζωής σου, κάνεις πράγματα, που υπό άλλες συνθήκες δε θα έκανες, δε θα ενέκρινες και φυσικά δε θα δεχόσουν να συμβούν σε σένα. Στην αρχή, απλά προσπαθείς να δικαιολογήσεις τις πράξεις σου, πρώτα και κύρια στον ίδιο σου τον εαυτό -αυτός δεν είναι συνήθως και ο πιο αυστηρός κριτής;- και μετά απλά σηκώνεις τα χέρια ψηλά, εγκαταλείπεις την προσπάθεια, κι απλά κλείνεις τους διαύλους επικοινωνίας ανάμεσα στο τμήμα του εγκεφάλου που ελέγχει την αίσθηση του καλού και του κακού, και σε εκείνο που ελέγχει τις πράξεις σου, κι είσαι για λίγο χαρούμενος και ήρεμος. Μερικές φορές, όμως, είναι πιο δύσκολο, και βρίσκεσαι αντιμέτωπος με τις συνέπειες που βλέπεις να έρχονται κατά πάνω σου σαν τρένα...
When you wake up in the morning I'm still sleeping by your sideLast night's sweetness drifts from your fingersSweetness lingers and we must hide..
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Σκέψεις μιας νεράιδας" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »