Επιστρέφοντας, στην ομιλία του Παπανδρέου, λοιπόν, αναρωτιέμαι, πως το να εξαντλήσεις τους φυσικούς πόρους μιας χώρας σε χρονικό διάστημα 20 ή 50 ή έστω 100 χρόνων, συμβαδίζει με τις υποσχέσεις για πράσινη ανάπτυξη. Για να σωθούν οικονομικά οι 3 γενιές που αυτή τη στιγμή τα έχουν καταφέρει να φέρουν τη χώρα σ'αυτό το χάλι (έλα μη λες ψέματα στον εαυτό σου, όλοι φταίμε σε ένα μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό), θα στερήσουμε από όοοολες τις επόμενες, ορυκτά, και άλλα αγαθά που απαιτούνται εκατομμύρια χρόνια και τεράστιων διαστάσεων φυσικοχημικές διεργασίες για να δημιουργηθούν. Είναι αυτό αειφορικός τρόπος ανάπτυξης; Χάνω κάτι;
Και φυσικά, δε γίνεται να παραβλέψει κανείς το γεγονός ότι οι δικές μας προσπάθειες για να ορθοποδήσουμε εν μέσω οικονομικής κρίσης, θα έχει, μέσω της καύσης πετρελαίου, φυσικού αερίου κλπ, σαν αποτέλεσμα την απελευθέρωση στο περιβάλλον τεραστίων ποσοτήτων ρύπων. Δεν γίνεται, ακόμα, να παραβλέψει κανείς, την δυνητική καταστροφή της μοναδικής σταθερής και ανανεώσιμης μορφής "βαριάς βιομηχανίας", του τουρισμού (μη βρίζεις, οικονομολόγε, ξέρω πως ο τουρισμός δεν είναι βιομηχανία!. τριτογενής τομέας. υπηρεσίες, το ξέρω, οκ;). Μια διαρροή από μια εγκατάσταση άντλησης, σε συνδυασμό με την τρομερή ταχύτητα και υπευθυνότητα με την οποία λειτουργούν οι κρατικοί μηχανισμοί, βλέπε πυρκαγιές, θα έχει πέρα από τις αυτονόητες συνέπειες στο περιβάλλον, σαν αποτέλεσμα την καταστροφή των ακτών που επί χρόνια εκμεταλλευόμαστε, για να εκμεταλλευτούμε οικονομικά τους τουρίστες!
Τέλος, όσοι πιστεύουν ότι είναι αναγκαίο κακό το να πάρουμε τα παραπάνω ρίσκα, αφού θα εξασφαλίσουμε τεράστια, απαραίτητα για την αποπληρωμή του χρέους (ακόμα αναρωτιέμαι, σε ποιόν χρωστάμε;) ποσά από την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου, μάλλον ξεχνάνε ότι οι μελέτες για την εξακρίβωση ύπαρξης επαρκών ποσοτήτων πετρελαίου που να δικαιολογούν το να μπούμε σε κόπο, καθώς και οι εγκαταστάσεις αυτές καθ'αυτές, απαιτούν ανάλογα τεράστιες επενδύσεις, που αυτή τη στιγμή από έλληνες μάλλον δεν είναι δυνατό να γίνουν. Άρα; Άρα ένα μέρος των χρημάτων θα πάει σε ξένουν επενδυτές, τους οποίους σε λίγο καιρό που θα μας περάσει η καύλα θα βρίζουμε ότι εκμεταλλεύονται για ένα κομμάτι ψωμί τον πλούτο του έθνους, και τους εργάτες του. Διαδηλώσεις με βάρκες κάτω από πλατφόρμες εξορυξης; Ουάου, άντε γιατί οι μουσάτοι του ΚΚΕ με τις κόκκινες και τις μαύρες σημαίες έξω από τη βάση της Σούδας έχουν γίνει εδώ και καιρό γραφικοί και βαρετοί.
Χωρίς να θέλω να ευλογήσω τα γένια μου, ή να το παίξω αυθεντία, που προφανέστατα και δεν είμαι, βρίσκω να είναι κρίμα για μια χώρα σαν την Ελλάδα να μη στραφεί στην εκμετάλλευση του ήλιου, του ανέμου και της θάλασσας, που τόσο απλόχερα της έχουν δοθεί, αλλά κοντόφθαλμα και απερίσκεπτα να στραφεί, όπως πάντα, στην εύκολη λύση.
Και του χρόνου...
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Σκέψεις μιας νεράιδας" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
