Γυρεύουν έναν γητευτή... των άστρων ταξιδιώτηΜια πυξίδα των καιρών, να μάθουν να γυρνούνΔέσμιοι των προσδοκιών στη νιότη τους την πρώτηΤις χίμαιρες που άφησαν αιώνια θα ζητούν
Ζουν μες το χθες και πνίγονται, μα αν έρθει μια κραυγή τουςΤη στέλνουν μ ένα τίναγμα στον κόσμο… στη βουήΤ’ αλλοτινά τους όνειρα ζητούν το στοχαστή τουςΚι εκείνοι ανάξιοι κοιτούν.. ζητούν ανταμοιβή
Ονείρων, πεποιθήσεων διαγεγραμμένο μέλλονΈνας κλοιός συμπτώσεων… νομοτελειακώνΞεσκίζοντας τις σάρκες τους, όρθιοι παραμένουνΚι οι άναρθροι φθόγγοι γίνονται τραγούδια ποιητών…Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ο Φωτογράφος της Κισάμου" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »

