κι ο πόλεμος κρύβει το τρόμο του
για την καταστροφή.
Με ταξίδια τον ταξίδεψε
μ’ αναμνήσεις τον θυμήθηκε
αυτή η καταστροφή.
Κάθε πορεία θέλει το χρόνο της
κι η αγωνία κρύβει το φόβο της
μη χάσει τη τιμή.
Μ’ αγκαλιές τον αγκάλιασε
με φιλιά τον φίλησε
η αιώνια τιμή.
Κάθε λαβή έχει το φόνο της
κι ο αντρειωμένος κρύβει το πόνο της
να μην παραδοθεί.
Μ’ έρωτες τον ερωτεύτηκε
μ’ όνειρα τον ονειρεύτηκε
η άκαρδη λαβή.
Κάθε δύση σβήνει το πόθο της
κι η ανατολή γεννά το τρόπο της
ν’ ακουστεί η φωνή.
Με ζωή τον γέμισε
με θάνατο τον ύψωσε
του λαού η φωνή.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ο Φωτογράφος της Κισάμου" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
