- Είντά 'παθες, την ηρώτησεν η Καλλιώ ταραχθείσα. Έπεσες ;
- Ο Πατούχας... ο Πατούχας ο αναθεματισμένος … εψέλισσε η κόρη, μη κατορθώνουσα από τους λυγμούς να τελειώση την φράσιν.
Και τα δάκρυά της επέτεινον το θέαμα της υγρασίας, ως δια να παραστήσουν τραγικώτερον το γεγονός.
- Είντα σούκαμ' ο Πατούχας;
- Μια πέτρα μου 'ριξε.. και μου 'σπασε το σταμνί στον ώμο μου, κατώρθωσεν επί τέλους να είπη η Μαργή.
- Μα πώς! εκουζουλάθηκε ; είπεν η Καλλιώ απορρούσα.
- Κατέω και 'γώ είντα του 'ρθε του Νεραϊδή ;
Ο Κονδυλάκης με ματιά εύθυμη, ψυχογραφική, ηθογραφική ζωντανεύει το ιστορικό και κοινωνικό περιβάλλον του χωριού, δίδοντας παράλληλα πλούσιο λαογραφικό υλικό μα και γλωσσικό, διότι, παρά την απλή καθαρεύουσα που χρησιμοποιεί, οι διάλογοι των ηρώων του είναι σε ζωντανά, γνήσια κρητικά. Το δε κωμικό στοιχείο είναι διάσπαρτο στο κείμενο.
Φωτογραφιες Ανυφαντάκη από την θεατρική παράσταση του 1974 στο 1ο Δημοτικό σχολείο
Πατούχας ο αξέχαστος Παπαδάκης Κωστής !!!
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ο Φωτογράφος της Κισάμου" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
