Chania Blogs » Η ενορία κοντά σου

Feeds

18958 άρθρα από 62 πηγές

Aa - Zz (7842)

• Acanthus (592)
• Amaltheia (170)
• Annie and Shawn (20)
• Beis (10)
• Bibliofilos (16)
• BlackCat.Hania (80)
• Chania Bee! (40)
• Chania Nikos-Themis (4662)
• Clandestino (40)
• CounterSteer auto-moto (5)
• Crete Weather (100)
• Dark Whispers (2)
• Ellies'spot (59)
• FoToS Blog (12)
• Free your mind (492)
• FriniTango (27)
• Halara! (22)
• Heretic Auto Blog (45)
• Kissamos (288)
• lyke-lyke (25)
• MAICh's blog (8)
• Me, MySelf and I (10)
• NeverLand (261)
• Radio Collectiva (1988-2008) (153)
• spiroslio@gmail.com (606)
• The Night Of The Stormrider (51)
• TSE2100 (43)
• Xnews.com (4)

Αα - Ωω (11116)

• Άρωμα Κρήτης (21)
• Άσπρη Τρύπα (59)
• Άνιση μάχη με την Εντροπία (50)
• Ένωση Προστασίας Καταναλωτών (540)
• Αγώνας της Κρήτης (630)
• Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά... (24)
• Αθιβολές (20)
• Αιρετική Πολιτεία - Heretic Republic (180)
• Αμπελοφιλοσοφίες (46)
• Διαβάζω, διαβάζεις, διαβάζει... (4)
• Ελλάδα και Επικαιρότητα (4570)
• Εξω απο τα δόντια (662)
• Η ενορία κοντά σου (72)
• Ημερολόγιο Ακρωτηρίου (46)
• Ιχνηλατώντας... (97)
• Κρητικός Αστέρας Α.Π.Σ. (109)
• Λίγο από όλα (43)
• Μικρές τρελές ιστορίες (11)
• Ο Φωτογράφος της Κισάμου (439)
• Ορειβατικές διαδρομές (23)
• Ομάδα Εθελοντών Πολιτικής Προστασίας Χανίων (83)
• Π.Σ. Νέων Χανιά (112)
• Προπονητής Ποδοσφαίρου (25)
• Πανέθημος (50)
• Ποδηλατώντας (111)
• Πολιτική Αφύπνιση (12)
• Σφήνες & Σφηνάκια (653)
• Σωματείο Λαϊκής Βιβλιοθήκης Παλαιών Ρουμάτων (53)
• Σύλλογος Ηπειρωτών (11)
• Σα δε ντρέπεσαι; (1909)
• Σκέψεις μιας νεράιδας (78)
• Τρελαμένος με τον Καιρό (8)
• Τα Όμορφα και τα Αληθινά... (21)
• Το καπηλειό (347)

Η ενορία κοντά σου (72)

• Χανιά, 06.03.2010
• 17:41

  Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΖΑΝΙ ΠΟΥ ΒΡΑΖΕΙ..........

   »  Η ενορία κοντά σου

  
  
  
  
  ΑΛΛΑ ΣΕ ΜΑΣ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ............ΑΣ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΛΥΚΟ ΜΑΣ ΥΠΝΟ...........
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 11:42

  ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

   »  Η ενορία κοντά σου
  
  Πώς και γιατί πρέπει να γίνεται το σημείο του Τιμίου Σταυρού
  
  
  «Ακούσατε, Χριστιανοί μου.
  
  
  Το άγιο Ευαγγέλιο μας λέγει: Η Αγία Τριάς δοξάζεται στον ουρανό από του Αγίους Αγγέλους
  πιο πολύ και πιο καλά από ό,τι εδώ στη γη από εμάς.
  Τι πρέπει λοιπόν να κάμεις;
  Σμίγεις τα τρία δάκτυλα του δεξιού χεριού σου, και μη μπορώντας να ανεβείς στον ουρανό να
  ενωθείς με τους Αγγέλους να προσκυνήσεις και να δοξολογήσεις την Αγία Τριάδα, βάνεις το
  χέρι σου στο κεφάλι σου, που είναι επάνω και στρογγυλό και συμβολίζει τον ουρανό, και λέγεις:
  καθώς σεις οι Άγγελοι δοξάζετε την Αγία Τριάδα, έτσι και εγώ ο ανάξιος δούλος της, την Αγία
  Τριάδα προσκυνώ.
  Και καθώς αυτά τα τρία δάκτυλα είναι τρία και ξεχωριστά και ενωμένα, έτσι και ο Θεός, είναι
  και τρία πρόσωπα και ένας Θεός.
  Κατεβάζεις μετά το χέρι στην κοιλιά σου και λέγεις: Σε προσκυνώ και Σε λατρέυω, Κύριέ μου,
  ότι κατεδέχθεις και σαρκώθηκες στην κοιλία της Υπεραγίας Θεοτόκου για την σωτηρία μας·
  Το βάνεις στον δεξιό σου ώμο και λέγεις: Σε παρακαλώ, Χριστέ μου, να με συγχωρήσεις και να
  με βάλεις στα δεξιά Σου με τους δικαίους.
  Βάνοντάς το δε στον αριστερό σου ώμο λέγεις: Σε παρακαλώ, Κύριέ μου, μη με βάλεις με τους
  αμαρτωλούς στα αριστερά.
  Έπειτα κύπτοντας κάτω στη γη λέγεις: Σε δοξάζω, Θεέ μου, Σε προσκυνώ και σε λατρέυω, γιατί
  όπως μπήκες Συ στον τάφο για μας, έτσι θα μπω κι εγώ.
  Έπειτα σηκώνεσαι όρθιος, φανερώνοντας έτσι την Ανάσταση, και λέγεις: Σε δοξάζω, Κύριε και
  Σωτήρα μου, Σε προσκυνώ και Σε λατρεύω. Γιατί αναστήθηκες από τους νεκρούς για να μας
  χαρίσεις την αιώνια ζωή.
  
  
  Αυτό σημαίνει ο Πανάγιος Σταυρός».
  (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, 5η διδαχή)
  
  
  
  
  Σήμερα ο σταυρός κυριαρχεί σ' ολόκληρη τη ζωή των πιστών χριστιανών, σ' ολόκληρη τη ζωή της Εκκλησίας μας, σαν όργανο θυσίας, σωτηρίας, χαράς, αγιασμού και χάριτος. "Όπως γράφει ο ιερός Χρυσόστομος, "αυτό το καταραμένο και αποτρόπαιο σύμβολο της χειρότερης τιμωρίας, τώρα έχει γίνει ποθητό και αξιαγάπητο". Παντού το Βλέπεις. "Στην αγία Τράπεζα, στις χειροτονίες των Ιερέων, στη θεία λειτουργία, στα σπίτια, στις αγορές' στις ερημιές και στους δρόμους' στις θάλασσες, στα πλοία και στα νησιά' στα κρεβάτια και στα ενδύματα' στους γάμους, στα συμπόσια' στα χρυσά και τ' ασημένια σκεύη' στα κοσμήματα και στις τοιχογραφίες... Τόσο περιπόθητο σ' όλους έγινε το θαυμαστό αυτό δώρο, ή ανέκφραστη αυτή χάρη".
  
  
  Η Εκκλησία μας δεν τιμά το σταυρό αυτό καθεαυτό, σαν απλό σχήμα, αποδεσμευμένο από τον εσταυρωμένο Κύριο. Αυτό θα ήταν πράγματι ειδωλολατρία. Αλλά τον τιμά σαν το σύμβολο της μεγάλης θυσίας του Χριστού, από την όποια απορρέει ή χάρη, ο αγιασμός και ή σωτηρία του ανθρώπου. Τον ασπάζεται και τον προσκυνά σαν το σημείο του Υιού του ανθρώπου (Ματθ. 24, 30), πού έχει προσλάβει μυστικά και ακατάληπτα, όπως είπαμε, τη χάρη και τη δύναμη Του.
  Βλέποντας ο πιστός το σχήμα του σταυρού, κάνοντας το σημείο του σταυρού, προσκυνώντας τον "τύπον" και το σύμβολο του σταυρού, βλέπει με τα μάτια της ψυχής του και προσκυνά τον εσταυρωμένο Ιησού. "Δεν ασπαζόμαστε το σταυρό σαν Θεό, αλλά δείχνοντας τη γνήσια διάθεση της ψυχής μας προς τον Εσταυρωμένο", γράφει ο άγιος Ιερώνυμος. Και ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός διευκρινίζει ότι, εκτός από το τίμιο Ξύλο, "προσκυνούμε και τον τύπο του τιμίου και ζωοποιού σταυρού, αν και είναι από διαφορετική ύλη κατασκευασμένος, όχι βέβαια τιμώντας ,την ύλη - μη γένοιτο -, αλλά τον τύπο, σαν σύμβολο του Χριστού".
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 05.03.2010
• 18:15

  Με το κρύο παγώνουν τα μυαλά ή για σας φίλοι της Βild......

   »  Η ενορία κοντά σου
  Λάδι στη φωτιά ρίχνει η γερμανική εφημερίδα Bild, συνεχίζοντας σε οξείς τόνους την καμπάνια κατά της οικονομικής στήριξης της Ελλάδος από τη Γερμανία, λίγο πριν τη συνάντηση του Ελληνα πρωθυπουργού με τη Γερμανίδα καγκελάριο.
  
  Με τη μορφή ανοικτής επιστολής προς τον κ. Παπανδρέου, η Bild απαριθμεί μία σειρά ανωμαλιών που υφίστανται -σύμφωνα πάντα με την εφημερίδα- στη χώρα μας και πληροφορεί τον Έλληνα πρωθυπουργό: «Είστε στη Γερμανία, μία χώρα πολύ διαφορετική από τη δική σας».
  
  Η Bild συνεχίζει παρουσιάζοντας μία λίστα συγκριτικών πλεονεκτημάτων της Γερμανίας έναντι της Ελλάδας. Ακολουθούν ορισμένες επιλογές:
  
  «Εδώ κανείς δεν πληρώνει χιλιάδες ευρώ σε “φιλοδωρήματα” (βλέπε φακελάκια) για να εξασφαλίσει ένα κρεβάτι στο νοσοκομείο». «Και η Γερμανία έχει υψηλά χρέη αλλά πληρώνουμε τα οφειλόμενα, γιατί ξυπνάμε νωρίς το πρωί και εργαζόμαστε όλη την ημέρα».
  
  Η εφημερίδα, με περίπου 12 εκατ. αναγνώστες ημερησίως, υπενθυμίζει επίσης στους Ελληνες ότι οι τουρίστες αφήνουν «ένα σωρό λεφτά» στην Ελλάδα, ενώ δεν παραλείπει να επισημάνει ότι ο προπονητής που έφερε τους Ελληνες στην κατάκτηση του Euro το 2004 (ο Οτο Ρεχάγκελ) ήταν Γερμανός.
  
  «Θέλουμε να είμαστε φίλοι των Ελλήνων», καταλήγει η Bild, «γι αυτό έχουμε δώσει για τη χώρα σας 50 δισ. ευρώ από την είσοδο σας στην Ε.Ε.». «Όμως φιλία σημαίνει επίσης ότι λέμε και την αλήθεια».
  
  Η γερμανική εφημερίδα συνοδεύει την ανοικτή επιστολή με ένα γραμματόσημο με την ένδειξη «σε περίπτωση που θέλετε να απαντήσετε».
  
  ( H ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ )
  
  
  
  
  
  ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΜΑΣ
  
  
  
  Είναι γεγονός ότι το πολύ κρύο πάγωσε το μυαλό μιας μερίδας γερμανών ώστε να πήξει και να ξεχάσουν πως εμείς οι Έλληνες μετά τις εγκληματικές πράξεις των προγόνων τους βγήκαμε από τα ερείπια μας πιο δυνατοί και πιο ισχυροί χωρίς να χρειαστεί να πουλήσουμε ούτε τα νησιά μας ούτε τα αρχαία μας αλλά κυρίως την ίδια την αξιοπρέπειά μας την οποία φρόντισαν εκείνοι με επιμέλεια να χάσουν. Τα γραμματόσημα ας τα κρατήσουν για να στείλουν μια συγνώμη έστω καθυστερημένα στα εκατομμύρια θύματα που άφησαν πίσω τους. Η Ελλάς είναι σύμβολο ειρήνης αγάπης και πολιτισμού και έχει κυριεύσει τον κόσμο μεταφέροντας το μήνυμα της συμφιλίωσης και της ευημερίας των λαών.
  Αλήθεια φίλοι μας αν η θηριωδία των προγόνων σας δεν μας πήγαινε εκατό χρόνια πίσω σήμερα θα ήμασταν μια χώρα πιο ισχυρή και είναι σίγουρο. Και είναι γεγονός φίλοι της Βild η φιλία, φιλία και η αλήθεια, αλήθεια φίλοι μας όσο και πονάει………….. Φέρτε πίσω τα κλεμμένα και μην επιχειρείτε να την βγάλετε με ένα φτηνό γραμματόσημο…….Είναι σίγουρο πως τα έθνη δεν ξεχνούν και η Ευρώπη είναι στο πλευρό μας γιατί οι πληγές είναι ακόμα νωπές…….. Σας αγαπούμε……..
  
  
  
  
  
  
  Mit der fror Gehirn oder Ihre Freunde
  Vild
  
  
  Es ist wahr, dass die sehr kalten erstarrte der Geist eines Teils der deutschen gerinnen lassen und vergessen, dass wir Griechen entstanden, nachdem die kriminellen Handlungen ihrer Vorfahren aus den Trümmern unserer stärker und stärker, ohne zu verkaufen oder unsere Inseln noch unserer alten, aber meist die gleiche Würde, dass wir uns um die in Gewahrsam nahm zu verlieren. Die Briefmarken, halten wir sie zu einer Entschuldigung auch spät in der Millionen von Opfern zu senden hinter sich gelassen. Griechenland ist das Symbol des Friedens und der Liebe und der Kultur hat die Welt, die Botschaft der Versöhnung und Wohlstand der Völker überwältigt.
  Wirklich unsere Freunde, wenn die Brutalität unserer Vorfahren wird nicht zurück hundert Jahren wären wir ein Land stärker und sicher. Und es ist wahre Freunde Vild Freundschaft, wahre Freundschaft und sind treue Freunde und es tut weh ... ... ... ... .. Bring back the gestohlen und nicht versuchen, mir eine billige Stempel ... .... Es ist sicher, dass die Völker nicht vergessen, Europa ist auf unserer Seite, denn die Wunden sind noch frisch ... ... .. Wir lieben ... ... ..
  
  
  С холодным замороженные мозги или ваших друзей
  Vild
  
  
  Это правда, что очень холодно заморозил ума части немецкой свернуться и забывать, что мы, греки, после уголовными деяниями своих предков, возникла из руин наше все сильнее и сильнее, не продавать или наших островах, ни наш древний, но в основном те же достоинства, что мы позаботились о находящихся под стражей лиц, чтобы проиграть. Марок мы держим их, чтобы отправить извинения даже в конце миллионы жертв остался позади. Греция является символом мира, любви и культуры подавила Мир несущих послание о примирении и процветания народов.
  Действительно, если наши друзья жестокость наших предков не вернется сто лет мы были бы страну более сильной и уверенной. И это правда, друзья Vild дружба, дружба и правда, истинные друзья и болит ... ... ... ... .. Верните украденные и не пытался заставить меня дешевый штамп ... .... Она уверена, что народы не забывают Европе на нашей стороне, потому что раны еще свежи ... ... .. Мы любим ... ... ..
  
  With the cold frozen brains or your friends
  Vild
  
  
  It is true that the very cold froze the mind of a portion of German to clot and forget that we Greeks after the criminal acts of their ancestors emerged from the ruins of our stronger and stronger without having to sell or our islands nor our ancient but mostly the same dignity that we took care of those in custody to lose. The stamps we keep them to send an apology even late in the millions of victims left behind. Greece is the symbol of peace and love and culture has overwhelmed the world carrying the message of reconciliation and prosperity of peoples.
  Really our friends if the brutality of our ancestors will not go back one hundred years now we would be a country more strong and sure. And it is true friends Vild friendship, friendship and true, true friends are and it hurts ... ... ... ... .. Bring back the stolen and not try to get me a cheap stamp ... .... It is certain that nations not forget Europe is on our side because the wounds are still fresh ... ... .. We love ...
  
  
  
  Vild
  
  
  זה נכון כי קר מאוד הקפיאו את המוח של חלק מגרמנית קריש ולשכוח שאנחנו היוונים לאחר למעשים פליליים של אבותיהם הגיח חורבות חזק חזק שלנו מבלי למכור או האיים שלנו ולא עתיק אבל בעיקר על כבוד אותו הקפדנו של אלה במעצר לאבד שלנו. אנחנו שומרים את הבולים אותם לשלוח התנצלות אפילו באיחור של מיליוני קורבנות שנותרו מאחור. יוון היא סמל של שלום ואהבה והתרבות יש המום את העולם נושא את המסר של פיוס ושגשוג של העמים.
  באמת חברים שלנו אם את הברוטליות של אבותינו לא תחזור מאה שנה עכשיו נהיה מדינה יותר חזקה בטוח. וזה נכון חברים Vild ידידות, ידידות אמת, נכון הם חברים וזה כואב ... ... ... ... .. להחזיר את גנוב ולא מנסה לגרום לי בול זול ... .... זה בטוח כי מדינות אירופה לא לשכוח היא בצד שלנו בגלל הפצעים עדיין טריים ... ... .. אנחנו אוהבים ... ... ..
  
  Avec de la cervelle de froid congelés ou vos amis
  Vild
  
  
  Il est vrai que le très froid a gelé l'esprit d'une partie de l'allemand à coaguler et oublier que nous, les Grecs après les actes criminels de leurs ancêtres émergé des ruines de nos plus en plus forte sans avoir à vendre ou à notre île, ni nos anciens, mais surtout à la même dignité que nous avons pris soin de ceux en garde à vue à perdre. Les timbres nous continuons à envoyer des excuses, même tard dans les millions de victimes laissées derrière. La Grèce est le symbole de paix et d'amour et de la culture a submergé le monde porter le message de réconciliation et de la prospérité des peuples.
  Vraiment nos amis, si la brutalité de nos ancêtres ne sera pas reculer d'une centaine d'années, nous serions un pays plus fort et sûr. Et il est vrais amis Vild amitié, l'amitié et le vrai, sont les vrais amis et ça fait mal ... ... ... ... .. Bring back the volés et ne pas essayer de me procurer un timbre à bas prix ... .... Il est certain que les nations N'oubliez pas que l'Europe est de notre côté, car les blessures sont encore fraîches ... ... .. Nous aimons ... ... ..
  
  Med den kolde frosne hjerne eller dine venner
  Vild
  
  
  Det er rigtigt, at det meget koldt frøs erindringen hos en del af tysk til at størkne og glemme, at vi grækere efter de kriminelle handlinger, deres forfædre frem fra ruinerne af vores stærkere og stærkere, uden at skulle sælge eller vores øer eller vores gamle, men for det meste den samme værdighed, som vi tog sig af dem i forvaring for at miste. Frimærkerne vi holder dem til at sende en undskyldning, selv sent i millioner af ofre efterladt. Grækenland er et symbol på fred og kærlighed og kultur har overvældet verden bærer budskabet om forsoning og velstand for befolkningerne.
  Virkelig vores venner, hvis den brutalitet, vores forfædre ikke vil gå tilbage hundred år nu, ville vi være et land, mere stærk og sikker. , Og det er rigtigt, venner Vild venskab, venskab og ægte, sande venner er, og det gør ondt ... ... ... ... .. Bringe tilbage den stjålet, og ikke forsøge at få mig en billig stempel ... .... Det er vist, at nationer ikke glemme Europa er på vores side, fordi de sår stadig er friske ... ... .. Vi elsker ... ...
  
  Със студена замразени мозък или приятелите си
  Vild
  
  
  Вярно е, че много студено замрази съзнанието на част от немски да се съсирва и забравяме, че ние гърците след престъпни действия на техните предци появиха от руините на нашите все по-силна, без да се налага да продават или нашите острови, нито нашата древна, но най-вече същото достойнство, че ние се погрижи за тези в ареста за губене. Печатите можем да ги изпрати извинение, дори в края на милионите жертви забравен. Гърция е символ на мир и любов и култура "надхвърли очакванията на света извършване на съобщение на помирение и благоденствието на народите.
  Наистина нашите приятели, ако бруталността на предците ни няма да се върна сто години сега ще бъде страна по-силен и сигурен. И това е вярно, приятели Vild приятелство, приятелство и вярно, верни приятели и са го боли ... ... ... ... .. Върни откраднатите и не се опитват да ме евтин печат ... .... Сигурно е, че не забравяйте народи Европа е на наша страна, тъй като раните са все още пресни ... ... .. Ние обичаме ... ... ..
  
  Com o cérebro congelado ou resfriado seus amigos
  Vild
  
  
  É verdade que o muito frio congelou o espírito de uma porção de alemão para coagular e esquecer que nós, gregos, após os actos criminosos dos seus antepassados emergiu das ruínas dos nossos mais fortes e mais fortes, sem ter que vender ou a nossa ilha, nem nossos antigos, mas principalmente a mesma dignidade que teve o cuidado de pessoas sob custódia para perder. Os selos que mantê-los para enviar um pedido de desculpas, mesmo no final dos milhões de vítimas para trás. A Grécia é o símbolo da paz e do amor e da cultura tem dominado o mundo levando a mensagem de reconciliação e prosperidade dos povos.
  Realmente os nossos amigos se a brutalidade de nossos antepassados não vai voltar cem anos agora, seria um país mais forte e seguro. E é verdade amigos amizade Vild, a amizade ea verdade, são verdadeiros amigos e dói ... ... ... ... .. Bring back the roubado e não tente me deixar um carimbo barato ... .... É certo que as nações não esquecer a Europa está do nosso lado, porque as feridas ainda estão frescas ... ... .. We love ... ... ..
  
  
  Са хладном замрзнути мозак или пријатељима
  Вилд
  
  
  Тачно је да је веома хладно замрзла ум дела немачки на угрушак и заборавити да смо ми Грци након кривична дјела својих предака настао из рушевина наших јаци и јаци, без потребе да продајете или наша острва, нити наших старих, али углавном исто достојанство које смо бринули оних у притвору, да изгубе. Марке ми би их послали извињење чак и касно у милионима жртава оставили за собом. Грчка је симбол мира и љубави и култура је преплавила свет носећи поруку помирења и просперитета народа.
  Стварно наши пријатељи, ако бруталност наших предака неће вратити сто година, сада бисмо били земља још јака и сигурна. И то је истина Вилд пријатељи пријатељство, пријатељства и прави, прави пријатељи су и боли ... ... ... ... .. Вратити украдене и не покушавајте да уклоните са јефтиним печат ... .... Сигурно је да нације не заборавимо Европи је на нашој страни, јер ране су још свеже ... ... .. Ми волимо ... ...
  
  随着寒冷冰冻大脑或您的朋友
  猖獗程度
  
  
  的确，非常寒冷冻结了德国的一部分头脑血栓，忘记了我们希腊人后，他们的祖先的犯罪行为，从废墟中出现的越来越强，而不必出售或我们的岛屿，也不我国古代，但大多是同样的尊严，我们注意到了被羁押者的照顾失去。该套邮票，我们让他们发送的道歉更晚的数百万受害者留下。希腊是和平与爱和文化的象征压倒了世界进行的和解和民族繁荣的讯息。
  真正的朋友，如果我们祖先的残暴不回去了百年，现在我们的国家会更强大和肯定。它是真正的朋友猖獗程度的友谊，友谊和真正的，真正的朋友，而且伤害... ... ... ... ..把被盗，不要试图把我便宜的邮票... ....可以肯定的是欧洲国家不要忘记在我们一边回流，是因为伤口仍记忆犹新... ... ..我们热爱... ... ..
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 04.03.2010
• 18:41

  Η ΠΟΝΤΙΑ

   »  Η ενορία κοντά σου
  
  ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΜΑΡΙΑΝΑΚΗ ΚΟΥΤΖΟΓΛΟΥ
  
  Η ΠΟΝΤΙΑ
  
  ΧΑΝΙΑ 2007
  
  
  

  
  
  Ένα βιβλίο που μας χάρισε εικόνες από τόπους ονειρεμένους………

  Ιστορίες που αγγίζουν ευαίσθητες χορδές για πρόσωπα που μετέχουν στο πάθος του γένους μας…….
  Ίσως μάλιστα αυτοί , να σηκώνουν το φορτίο της συνέχειάς μας και από το μακρινό παρελθόν να προλέγουν το μέλλον μας………..
  

  Η αγαπημένη αρχόντισσα των Χανίων ποιήτρια και σεβαστή μου δασκάλα, Δέσποινα Μαριανάκη Κουτζόγλου, ξεσπά με το βιβλίο της αυτό σε λυγμούς και μας δονεί συναισθηματικά .
  Η αγιασμένη της ψυχή σαν οσφράδιο συγκρατεί το μύρο το εύοσμο της ανθρωπιάς, της καλοσύνης, της πίστης και το σκορπά για να ευφράνει κάθε απογοητευμένο από τις δυσοσμίες που κυκλοφορούν στην εποχή μας με πολύ προχειρότητα…….
  Εκείνη, που αφουγκράζεται την αγωνία μας, το αισθάνεται και αφιερώνει το πόνημά της στον άνθρωπο, που άνω θρώσκει…………
  

  Θυμάμαι όταν μας δίδασκε τα γράμματα μέσα στη τάξη ήταν στιγμή μυσταγωγίας………….Εκείνη μας έμαθε να κοιτάμε ψηλά και να γελούμε και να δακρύζουμε, να ζούμε την κάθε στιγμή . Να φορτίζουμε συναισθηματικά την ύπαρξή μας να συμπάσχουμε στο πάθος του Χριστού να συμπονούμε τον συνάνθρωπό μας και να σεβόμαστε την ελευθερία του άλλου……….
  

  Η Πόντια. Εκατό σαράντα και μία σελίδες με αισθήματα για μια εποχή που λειτουργεί με το ένστικτο είναι πρόκληση και πρόσκληση συνάμα……..Αξίζει να την αναζητήσεις……………
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 10:53

  ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ή ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ?

   »  Η ενορία κοντά σου
  ΙΣΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΌΜΑΣΤΕ ΛΙΓΟ ΑΝ ΒΛΕΠΑΜΕ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΣΟΒΑΡΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΣΚΑ ΠΟΥ ΤΑ ΠΕΡΙΒΑΛΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ..............
  
  
  
  

  
  
  

  
  
  
  ΜΗΠΩΣ ΛΕΜΕ....ΜΗΠΩΣ Η ΠΡΟΒΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ?
  ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΗΘΕΛΗΜΕΝΑ ή ΜΗ ΝΑ ΑΜΥΝΘΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΑΥΤΑ ΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΟΨΙΑΣΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΠΕΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΕΒΑΣΜΕΝΟΙ……
  ΜΗΠΩΣ ΤΟΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΔΕΝ ΠΕΣΑΜΕ ΟΤΑΝ ΜΑΘΑΜΕ « ΕΝΤΕΛΩΣ ΞΑΦΝΙΚΑ ΟΤΙ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΑΜΕ ? » ΚΑΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΕΙΧΑΝ ΑΝΕΒΑΣΕΙ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΑΥΤΟΙ ΑΝΕΤΑ ΣΤΗ ΓΗ…………….. ΜΗΠΩΣ ΤΗΝ ΞΑΝΑΠΑΤΗΣΟΥΜΕ ?
  
  
  
  
  
  
  

  
  
  

  
  

  
  
  ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΕΓΙΝΑΝ ΛΑΘΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ Η ΕΥΡΩΠΗ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΜΑΣ ΕΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ……..ΑΝ ΔΕΝ ΜΑΣ ΒΟΗΘΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΗΝ ΜΑΣ ΠΥΡΟΒΟΛΟΥΝ……….ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΞΑΝΑΔΕΙ......
  

  Ήρθαν τα πρώτα τηλεγραφήματα
  
  Σταμάτησαν τα πιεστήρια και περίμεναν
  
  Έγιναν οι παραγγελίες στις αρμόδιες αρχές.
  
  Μα ο νεκρός δεν πέθανε την ορισμένη ώρα.
  
  Όλοι φόρεσαν τις μαύρες γραβάτες
  
  Δοκίμασαν στον καθρέφτη τις συντριμμένες πόζες
  
  Ακούστηκαν οι πρώτοι λυγμοί τα θλιβερά εγκώμια.
  
  Μα ο νεκρός δεν πέθανε την ορισμένη ώρα.
  
  Στο τέλος οι ώρες γινήκαν μέρες
  
  Εκείνες οι φριχτές μέρες της αναμονής
  
  Οι φίλοι άρχισαν να διαμαρτύρονται
  
  Έκλεισαν τα γραφεία τους σταμάτησαν τις πληρωμές
  
  Γυρνούσαν τα παιδιά τους αδέσποτα στους δρόμους.
  
  Έβλεπαν τα λουλούδια να μαραίνονται.
  
  Μα ο νεκρός δεν πέθανε την ορισμένη ώρα.
  
  (Τόσα και τόσα πράγματα πού δεν προβλέπονται
  
  Τόσες συνέπειες ανυπολόγιστες, τόσες θυσίες,
  
  Σε ποιους υπεύθυνους να διαμαρτυρηθείς, που να φωνάξεις;)
  
  Και ο νεκρός δεν πέθανε την ορισμένη ώρα.
  
  Μ.ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
  
  

  
  

  
  
  
  
  
  ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΓΙΑ ΛΑΪΚΙΣΜΟ ΚΑΘΕ ΤΙ ΠΟΥ ΔΕΙΛΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΒΟΥΚΕΝΤΡΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΟΠΟΙΑΣ ΦΥΛΗΣ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΟΣ… ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΟΠΟΙΟΣ ΕΘΙΓΕ ΤΕΤΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΗΤΑΝ ΛΑΪΚΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΦΑΙΔΡΟΣ . ΤΩΡΑ Ο ΛΑΟΣ ΞΥΠΝΗΣΕ ΑΠΟΤΟΜΑ ΕΧΑΣΕ ΤΗ ΦΑΙΔΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΗΝ ΖΗΜΙΑ ΕΝΩ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΘΕΝ ΕΧΟΥΝ ΛΑΚΙΣΕΙ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕ ΤΟ ΑΖΗΜΙΩΤΟ ……..
  ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΘΑ ΑΝΤΛΗΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΟΠΩΣ ΕΠΡΑΞΑΝ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΠΕΡΑΣΑΝ ΤΗΝ ΛΑΙΛΑΠΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ………..ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΩΣ ΚΑΙ ΠΡΟ ΠΑΝΤΩΝ ΜΗΝ ΚΟΙΤΑΜΕ ΜΟΝΟ ΤΟ ΤΟΜΑΡΙ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΠΛΑΝΟ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΙΚΟΝΑ ΘΕΟΥ.......…

  
  

  
  

  
  

  
  

  
  
  

  
  

  
  

  
  

  
  ΚΙ ΟΜΩΣ ΞΑΝΑΜΙΛΑ. ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΟΡΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΦΟ.....

  
  

  
  "Εἶμαι ἕνας ἄνθρωπος χωρὶς κανένα ἀπολύτως πολιτικὸ δεσμὸ καί, μπορῶ νὰ τὸ πῶ, μιλῶ χωρὶς φόβο καὶ χωρὶς πάθος. Βλέπω μπροστά μου τὸν γκρεμὸ ὅπου μᾶς ὁδηγεῖ ἡ καταπίεση ποὺ κάλυψε τὸν τόπο. Αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία πρέπει νὰ σταματήσει. Εἶναι ἐθνικὴ ἐπιταγή.
  Τώρα ξαναγυρίζω στὴ σιωπή μου. Παρακαλῶ τὸ Θεὸ νὰ μὴ μὲ φέρει ἄλλη φορὰ σὲ παρόμοια ἀνάγκη νὰ ξαναμιλήσω".
  
  ( ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ 28 Μαρτίου τοῦ 1969 )

  
  
  
  
  
  
  MAYBE nécessité de discuter de LIGO Si vous voyez le plus gravement LIGO FAITS ET EN DEHORS DU MASQUE AU PLUSIEURS FOIS .............. Environ DIRE MIPOS .... MIPOS Le PROVA DE CHANTIER TOPO États-Unis; MOINS SI NOUS NE POUVONS PAS intentionnellement ou de se défendre devant les suspects, tels PM U. S. Pour se trouvent pas dans les nuages ... ... nous avons téléchargé
  MIPOS TOUTES LES JOURS nous étions là quand nous avons entendu "absolument tout à coup que fait faillite; "Certains avaient NOTRE Raise synnefa de Voyage ILS VIE SUR TERRE ... ... ... ... ... .. OSO KI erreurs ont été faites CRIME EN EUROPE PROGONOUS étasunien doit une agréable ... ... .. PAS UN ASSISTANT U. S. AUJOURD'HUI QUE NOUS NE SERONS PAS MOINS Notre feu ... ... .... Cette LE TRAVAIL QUE NOUS XANADO ...... premier télégraphe
  
  Ils ont arrêté les presses et d'attente
  
  Il y avait des ordres aux autorités compétentes.
  
  Mais les morts ne meurent pas sur une certaine heure.
  
  Tous portaient des cravates noires
  
  Ils ont essayé de refléter la concassée pose
  
  Entendu le premier sanglot éloges triste.
  
  Mais les morts ne meurent pas sur une certaine heure.
  
  À la fin des temps jour ginikan
  
  Ces jours terribles de l'attente
  
  Les amis ont commencé à se plaindre
  
  Ont fermé leurs bureaux de cessation de paiement
  
  Gyrnousan leurs enfants errants dans les rues.
  
  Ils ont vu les fleurs se fanent.
  
  Mais les morts ne meurent pas sur une certaine heure.
  
  (Tant de choses non prévues
  
  Autant de conséquences incalculables, tel sacrifice,
  
  Quels sont les dirigeants de protester, à hurler?)
  
  Et les morts ne meurent pas sur une certaine heure.
  
  M. Anagnostakis
  Nécessité d'une vigilance ont pour KI Certaines catégories, tout populisme Coward tente de devenir un aiguillon de chaque HOMME GREC OPOIAS RACE ET COULEUR ... QUI DATE cette émission a été abordé LAIKISTIS et Phèdre. Maintenant, je me suis réveillé LAOS APOTOMA perdu sa gaieté et paiera pour les pertes, et les catégories et était supposé avoir LAKISEI et cela avec un but lucratif ... ... ..
  Optimistes s'appuiera sur la foi de nos DANS NOS PRINCIPAUX QUE LA Pateres ne dépassera U. S. et l'occupation du Laelaps et la guerre civile ... ... ... .. avec la prière et SMILE aller de l'avant et on laisse le PARELTHONTOS erreurs et surtout pas Ne regarde que sa peau NOS AUTRES ET QUI SONT NOS adjacentes image de Dieu ... MAIS XANAMILA KI. Cette fois-ci par la tombe ... Je suis un homme de faire sans liens politiques et, je mai dire, je parle sans peur et sans passion. Je vois devant moi la falaise qui mène la répression a porté sur la place. Cette anomalie doit prendre fin. Est un impératif national.
  Retournez maintenant à me faire taire. S'il vous plaît Dieu ne m'a jamais porter à un tel besoin de parler à nouveau. "
  
  
  MAYBE NEED to discuss LIGO IF YOU SEE THE MOST SERIOUSLY LIGO FACTS AND OUTSIDE THE MASK TO THE MANY TIMES .............. Environ MIPOS SAY .... MIPOS The PROVA STARTS FROM TOPO U.S.; LEAST IF WE CAN NOT intentionally or to defend himself in front of suspicious SUCH PM U.S. FOR NOT fall into the clouds ... ... WE Uploaded
  MIPOS TOUTES THE DAYS THERE we were when we heard "ABSOLUTELY suddenly that goes bankrupt; "SOME HAD OUR Raise SYNNEFA to travel THEY LIVING ON EARTH ... ... ... ... ... .. OSO KI mistakes were made CRIME IN EUROPE PROGONOUS U.S. owes a pleasant ... ... .. NOT AN ASSISTANT U.S. TODAY THAT WE WILL NOT LEAST OUR FIRE ... ... .... This THE WORK WE XANADO ...... first telegraph
  
  They stopped the presses and waiting
  
  There were orders to the relevant authorities.
  
  But the dead did not die on a certain hour.
  
  All wore black neckties
  
  They tried to mirror the crushed poses
  
  Heard the first sob sad eulogies.
  
  But the dead did not die on a certain hour.
  
  In the end times ginikan days
  
  Those terrible days of waiting
  
  The friends began to complain
  
  Closed their offices stopped payments
  
  Gyrnousan their children stray in the streets.
  
  They saw the flowers to wilt.
  
  But the dead did not die on a certain hour.
  
  (So many things not provided
  
  So many incalculable consequences, such sacrifice,
  
  Which leaders to protest, to scream?)
  
  And the dead did not die on a certain hour.
  
  M. ANAGNOSTAKIS
  Need for vigilance have as KI Some categories, populism everything Coward trying to become a goad OF EACH AND EVERY HUMAN GREEK OPOIAS BREED AND COLOR ... WHO TO DATE SUCH issue was touched upon LAIKISTIS and Phaedrus. Now I woke LAOS APOTOMA lost his cheerfulness and will pay for the losses, and the categories and supposedly HAVE LAKISEI and that with a view to profit ... ... ..
  Optimists will draw on OUR FAITH IN OUR MAIN AS THE PATERES did overtake U.S. AND OCCUPATION OF Laelaps and the Civil War ... ... ... .. WITH PRAYER AND SMILE go ahead and we let the mistakes PARELTHONTOS And above all DO NOT only look his skin OUR OTHER AND WHO ARE OUR adjacent image of God ... BUT XANAMILA KI. THIS time through the grave ... I am a man do without any political links and, I may say, I speak without fear and without passion. I see before me the cliff which leads repression covered the place. This anomaly must end. Is a national imperative.
  Now go back to silence me. Please God do not ever bring me to such a need to talk again. "
  (GEORGE SEFERIS 28 March 1969)
  
  
  Müssen nötigenfalls LIGO Wenn Sie die am stärksten LIGO ZAHLEN UND AUSSERHALB der Maske, um die vielen Male .............. Environ MIPOS sagen .... MIPOS Die PROVA beginnt diskutieren TOPO US; zumindest, wenn wir NICHT vorsätzlich oder sich zu verteidigen vor verdächtigen diesen PM U. S. FÜR NICHT fallen in die Wolken ... ... wir Uploaded
  MIPOS TOUTES DER Tagen waren wir, als wir "absolut hörte plötzlich in Konkurs geht; "Einige hatten UNSERE Raise SYNNEFA zu reisen sie auf der Erde leben ... ... ... ... ... .. OSO KI Fehler gemacht wurden KRIMINALITÄT IN EUROPA PROGONOUS USA verdankt einen angenehmen ... ... .. kein Helfer, U. S. HEUTE, dass wir nicht zuletzt unsere FIRE ... ... .... Diese Arbeit, die wir XANADO ...... ersten Telegraphen
  
  Sie hielten die Maschinen und warten
  
  Es wurden Aufträge an die zuständigen Behörden.
  
  Aber die Toten nicht sterben auf einer bestimmten Stunde.
  
  Alle trugen schwarze Krawatten
  
  Sie versuchten, den zerdrückten Spiegel stellt
  
  Gehört der erste traurig Lobreden sob.
  
  Aber die Toten nicht sterben auf einer bestimmten Stunde.
  
  In der Endzeit ginikan Tage
  
  Diese schrecklichen Tage des Wartens
  
  Die Freunde begannen sich zu beschweren
  
  Schlossen ihre Büros Zahlungen gestoppt
  
  Gyrnousan ihre Kinder streunenden in den Straßen.
  
  Sie sahen die Blumen verwelken.
  
  Aber die Toten nicht sterben auf einer bestimmten Stunde.
  
  (So viele Dinge nicht vorgesehen
  
  So viele unabsehbare Folgen, wie Opfer,
  
  Die Staats-und Regierungschefs zu protestieren, zu schreien?)
  
  Und die Toten nicht sterben auf einer bestimmten Stunde.
  
  M. Anagnostakis
  Need for Wachsamkeit haben als KI Einige Kategorien, Populismus Coward alles versuchen, zu einem Stachel der jeden Menschen GRIECHISCH OPOIAS RASSE UND FARBE ... WER TO DATE dieser Emission wurde auf LAIKISTIS und Phaedrus berührt. Jetzt wachte ich LAOS APOTOMA verlor seine Heiterkeit und wird für die Verluste aufkommen, und die Kategorien und angeblich haben LAKISEI und dass im Hinblick auf die Gewinn-... ... ..
  Optimisten auf unser Vertrauen in unseren MAIN DIE Pateres zeichnen sich U. S. und die Besetzung des Laelaps und den Bürgerkrieg ... ... ... .. mit dem Gebet und SMILE überholen gehen Sie vor und lassen wir die Fehler PARELTHONTOS Und vor allem sehen nicht nur seine Haut UNSERE ANDERE und wer sind unsere benachbarten Bild Gottes ... ABER XANAMILA KI. Dieses Mal durch das Grab ... Ich bin ein Mann tun, ohne politische Bindungen und ich kann sagen, ich sprechen, ohne Angst und ohne Leidenschaft. Ich sehe vor mir die Klippe, die Unterdrückung betraf den Ort führt. Diese Anomalie muss aufhören. Ist eine nationale Imperativ.
  Nun gehen Sie wieder zu mir Schweigen. Bitte Gott bringen mich nie auf ein solches Bedürfnis, wieder zu reden. "
  (George Seferis 28. März 1969)
  
  ВОЗМОЖНО, необходимо обсудить LIGO Если вы видите, наиболее серьезно LIGO ФАКТЫ И ВНЕ маски многократно .............. Environ Mipos ГОВОРЯТ .... Mipos PROVA начинается с TOPO США, наименее если мы не сможем умышленно или защищать себя перед подозрительной ТАКИХ PM У. С. Ибо не попадают в облака ... ... мы загружены
  Mipos TOUTES дни мы были, когда мы слышали "абсолютно неожиданно, что банкротства; "Некоторые из них НАШИ Raise SYNNEFA путешествовать они живут на Земле ... ... ... ... ... .. Западный КИ были допущены ошибки преступности в Европе PROGONOUS США обязан приятно ... ... .. не помощник У. С. сегодня, что мы НЕ МЕНЕЕ нашего огня ... ... .... Это работа, которую мы XANADO ...... первая телеграфная
  
  Они остановились прессов и ожидания
  
  Были приказы соответствующих властей.
  
  Но мертвые не умер на определенный час.
  
  Все были в черных галстуках
  
  Они пытались зеркало измельченной позах
  
  Услышали первые рыдать печально похвалы.
  
  Но мертвые не умер на определенный час.
  
  В конце времен ginikan дней
  
  Эти страшные дни ожидания
  
  Друзья стали жаловаться
  
  Закрыли свои отделения прекратил выплаты
  
  Gyrnousan своих бездомных детей на улицах.
  
  Они видели, как цветы к твоему.
  
  Но мертвые не умер на определенный час.
  
  (Так много вещей не предусмотрено
  
  Так много непредсказуемые последствия, такие жертвы,
  
  Какой лидеры протестовать, кричать?)
  
  И мертвые не умер на определенный час.
  
  М. ANAGNOSTAKIS
  Необходимость проявлять бдительность иметь К. Некоторые категории, популизм все Трус пытается стать побуждать каждого ЧЕЛОВЕКА ГРЕЧЕСКАЯ OPOIAS породу и цвет ... ВОЗ дата выдачи Такова была затронута LAIKISTIS и Федра. Теперь я проснулся ЛАОС APOTOMA потеряли свою бодрость и будут платить за убытки, и категории, и, предположительно, LAKISEI и что с целью получения прибыли ... ... ..
  Оптимисты будет опираться на веру в нашу ГЛАВНАЯ С. Отцы же догнать У. С. и оккупации Laelaps и гражданской войны ... ... ... .. с молитвой и улыбкой идти вперед и положить ошибки PARELTHONTOS И прежде всего не только посмотреть его кожи НАШИ другой и которые являются нашими прилегающие образ Божий ... НО XANAMILA КИ. На этот раз через могилу ... Я человек без каких-либо политических связей и, могу сказать, я говорю без страха и без страсти. Я вижу перед собой скалу, где она ведет репрессии охватывали место. Эта аномалия должна быть прекращена. Является национальным императивом.
  Теперь вернемся к заставить меня замолчать. Дай бог, никогда не приведет меня к такой необходимости говорить снова ".
  (Джордж Сеферис 28 марта 1969)
  
  
  
  也许需要讨论，如果你看到最严重的黎戈事实外面罩的多次..............环境MIPOS假设.... MIPOS的普罗瓦始于黎戈拓扑异构酶美国;如果我们不能有意或最不捍卫此类可疑日下午美国阵线不会落入云... ...我们自己上传
  MIPOS及一切的日子有我们在，当我们听到“绝对的突然倒闭; “有些人我们的提高，他们的旅行SYNNEFA地球上的活... ... ... ... ... ..官方机密条例碘化钾错误是在欧洲PROGONOUS美国犯罪欠一个愉快的... ... ..不是美国助理，我们今天将尤其是我们的消防... ... ....这我们工作XANADO ......第一条电报
  
  他们停止了压力机和等待
  
  有向有关当局的命令。
  
  不过，死者并没有死在某一个小时。
  
  都穿着黑色领带
  
  他们试图粉碎带来镜像
  
  听取了第一哭泣悲伤悼词。
  
  不过，死者并没有死在某一个小时。
  
  在结束时间ginikan天
  
  等待那些可怕的日子
  
  朋友们开始抱怨
  
  封闭停止支付其办事处
  
  Gyrnousan他们的孩子流浪街头。
  
  他们看到了鲜花枯萎。
  
  不过，死者并没有死在某一个小时。
  
  （所以，很多事情没有提供
  
  因此，许多无法估量的后果，这样的牺牲，
  
  哪些领导人抗议，尖叫？）
  
  和死者并没有死在某一个小时。
  
  米ANAGNOSTAKIS
  需要保持警惕作为碘化钾一些类别，民粹主义尔科沃德努力成为每一个人类希腊语OPOIAS品种和颜色鞭策...他们迄今此类问题时LAIKISTIS和裴德感动一切。现在，我醒来老挝APOTOMA失去了他的开朗，并支付损失，类别和据说有LAKISEI，并以期利润... ... ..
  乐观主义者将利用在我们的主要由于本立瓦迪本店信守没有超越的厉和内战... ... ... ..祈祷和微笑美国和占领继续进行，我们让错误PARELTHONTOS最重要的是不要只看看他的皮肤我们的其他，谁是我们的上帝形象毗邻...但XANAMILA碘化钾。本文通过...严重的时候，我一个人这样做没有任何政治联系，我可以说，我说没有恐惧，没有激情。我看到我面前的悬崖，导致所涉及的地方镇压。必须结束这种不正常现象。是国家的当务之急。
  现在回到我沉默。上帝，请不要给我过这种需要再谈。“
  （乔治塞菲里斯1969年3月28日）
  (George Seferis 28 Mars 1969)

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 03.03.2010
• 22:27

  ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΣΟΙ ΔΕ ΦΤΑΙΝΕ.........

   »  Η ενορία κοντά σου
  » Των κριτών «
  
  
  Την επαύριον μετά την γιορτή των καθαρμών βγήκανε από τα καταφύγια οι μεγάλοι αδελφοί πεινασμένοι. Δώσανε διαταγή να στρωθεί πάλι τράπεζα μεγάλη. Φέτος θα γιορτάσουνε μαζί και τα νικητήρια. Κάμανε πρόσκληση σε κάθε μεγαλόσχημο που κείνες τις δύσκολες ώρες κρατούσε το φανάρι του επιμελώς αναμμένο να φωτίζει το έργο του αγαθού που είχανε να επιτελέσουν και ορίσανε να αρχίσει το δείπνο το μεσονύχτι, την ώρα που η πλάση ησυχάζει. Έτσι είπαν και έτσι κάμανε. Μαζώχτηκαν από τα τέσσερα μέρη του ορίζοντα και δείπνησαν σάρκες απ’ την σάρκα τους και ήπιαν αίμα από το αίμα τους ζεστό και καθαρμένο.
  - Το νιτερέσο είναι νιτερέσο και η αγάπη είναι αγάπη. Έχουμε…. είπανε, και εμείς ανθρώπους που στηρίζονται στα κράσπεδα των ιματίων μας.
  Ανοίξανε τη βίβλο των ποιητών και διαβάσανε στίχους να ευφρανθεί η ψυχή τους.
  Σελίδα δέκα τρία κεφάλαιο πρώτο :
  
  
  
  Άνοιξε το στήθος ενός λύκου
  και ξερίζωσε την καρδιά του
  να δεις την εικόνα σου
  να δεις την ομοίωσή σου
  κι ύστερα πάρε φύραμα
  και πλάσε τον κόσμο σου.
  Κι ύστερα πάρε το γκρίζο του μαλλί
  και φτιάξε πανωφόρι
  να ζεστάνεις το ψύχος που φώλιασε
  τούτες τις μέρες στην γειτονιά σου.
  
  
  
  
  
  
  Έμειναν άφωνοι να θαυμάζουνε την μυστική φωνή του ποιητή που κρένει εδώ και αιώνες. Που ‘χε την προαίσθηση, κοιτώντας κάποτες απ’ το αμπαρωμένο του παράθυρο, πως δε θα ‘ναι λίγες οι φορές που θα βάλουνε κείνο το πανωφόρι και θα δουν στον καθρέπτη τους κείνη την εικόνα.
  Ενθουσιάστηκαν πολύ που τ’ ανήσυχο πνεύμα του ανθρώπου έσκαψε τόσο βαθιά τα μύχια της ψυχής κι αρχίσανε να κάνουνε επανάληψη :
  
  
  
  
  
  
  Έπεσε ανίερος λιμός
  μα σεις γευτείτε γάλα
  και κάμετε νηστεία
  σαράντα ημερών
  και κοιμηθείτε αμέριμνοι
  πως κάματε το χρέος σας.
  Σαλπίσατε λόγια
  π’ απαλύνουν τις πληγές
  διδάξετε την πενία
  στρώσετε το σκεπαστήρι σας
  και κοιμηθείτε αμέριμνοι
  πως κάματε το χρέος σας.
  Ψάλετε άσματα γλυκά
  πως έρχεται η κρίση
  φόβος και τρόμος μέγας,
  κι αφήστε τους μονάχους
  να βρουν μεσσίες να σωθούν
  και κοιμηθείτε αμέριμνοι
  πως κάματε το χρέος σας.
  Στο τέλος λυπηθείτε τους πολύ
  γι αυτό σας δίνουμε τα γρόσια,
  και βεβαιώστε πως
  η αθάνατη ψυχή τους
  μια ανέσπερη ημέρα
  θα βρει το δίκιο της
  και θα γευτεί το γάλα
  που βυζαίνετε εσείς τώρα
  στ’ όνομα αυτού που είχε
  για φόρεμα ένα κουρέλι
  κι ύστερα κάτσετε
  στους δώδεκα θρόνους σας
  σαν θέσμιοι εκπρόσωποι
  και κοιμηθείτε αμέριμνοι
  πως κάματε το χρέος σας.
  
  
  
  
  
  
  Κι ήτανε βάλσαμο οι στίχοι αυτοί για την ψυχή τους, που χώνεψαν γρήγορα το θήραμα του κόσμου…….
  Τέλος πριν χωριστούνε, βγάλανε το συμπέρασμα. Ο κύκλος της ζωής γυρίζει ατέρμονος και υποταγμένος στο άτηκτο θέλημα μιας κάστας αποφασισμένων, όπως τότε και τώρα και στους αιώνας των αιώνων.
  
  
  
  
  ( Απουσία )
  
  
  
  Κάποτε μιαν μελαχρινή αγραπιδιά αγγαρέψαμε
  καθώς γαντζωμένη
  έστεκε στο ακροκέραμο των αιώνων
  να γράψει στον ίσκιο της
  την λέξη Δικαιοσύνη.
  
  Όσοι δεν προσκυνήσαμε χρωματιστούς
  φελλούς με τα σκουριασμένα νύχια μας
  σκαλίσαμε τα άνυδρα παρτέρια.
  Μέσα απ΄ τις μελανές παπαρούνες μας
  πετάχτηκε η άνοιξη σα ροδομάγουλη
  κυρά και δικαιοκρατούσα.
  
  Τα βήματά μας έφεγγε η νύχτα
  και τους φελλούς πατήσαμε
  που τάπωναν τα σιγαλά ηφαίστεια
  και γελούσαμε
  και γελούσαμε
  σαν τα παιδιά που η θειά θαλασσινή
  εκέρναε γλυκό τριαντάφυλλο.
  
  Τούτα τα μάτια δεν προσκύνησαν κανένα.
  
  Διψούσανε για ζωή
  και ήπιανε γουλιά γουλιά
  τον « πρώτον καλόν » ήλιο.
  Πεινούσανε για γνώση
  και φάγανε μπουκιά μπουκιά
  το σιτευτό φεγγάρι.
  
  Αίμα στα δόντια μας ακόμα
  στα κομμένα μας πόδια
  σάρκες πρησμένες
  αδύναμες πια να πλειοδοτήσουν.
  
  Τούτα τα πριονισμένα χέρια δεν προσκύνησαν κανένα.
  
  Χτενίσανε τις φαλακρές κορφές
  των « ορέων που καπνίζουν »
  των ορέων που επιβλέπουν
  τις ξερολιθιές και τα ευώδη σύμπαντα.
  
  Μέρα τη μέρα κατ΄ απ΄ τα χιόνια
  τη χλαίνη ζέσταιναν
  σημάδια νεκρών
  παυσίπονα
  στην δακρυρροούσα πηγή
  που την οργή μεταμόρφωνε.
  
  Ορκίζω τον γλάρο
  τα χνώτα μας στο κατάρτι να υψώσει
  μια απ΄ εδώ
  μια απ΄ εκεί
  ανεμίζοντας στο καπηλειό
  των αδελφών ζητιάνων.
  
  Με τα φτερά του ήλιου πετάξαμε
  το χρέος στην άνοιξη να εκπληρώσουμε.
  
  (Η δικαιοσύνη όμως είναι λέξη
  ακριβή
  και παραμένει σε χρόνους
  μελλούμενους.)
  
  Όσο κι αν επιμένουν
  να τρυγούν την καρδιά μας
  το αίμα μας Tsunami
  θα γενεί,
  
  (ένα παιδί του δρόμου ν΄ αμνηστεύσουμε
  που αύριο του έμελλε να γεννηθεί
  πρώτα αδελφοί μου θέλει να πεθάνουμε
  κι ύστερα η ζωή να μας δοθεί, )
  
  όσον κι αν θέλουν με την ψυχή
  μας να χορτάσουνε
  τα χέρια μας μπαλτάδες
  θα γενούνε,
  
  (ένα παιδί του δρόμου ν΄ αμνηστεύσουμε
  που αύριο του έμελλε να γεννηθεί
  πρώτα αδελφοί μου θέλει να πεθάνουμε
  κι ύστερα η ζωή να μας δοθεί.)
  

  ΑΠΟ ΤΗΝ ΩΔΗ ΣΤΑ ΠΑΘΗ

  
  http://pemmanouil.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 15:01

  Αντώνιος του ΣουρόζΛόγοι για ...

   »  Η ενορία κοντά σου
  
  
  Αντώνιος του Σουρόζ
  Λόγοι για την προσευχή
  
  ( Μετάφραση από τα αγγλικά: Δημήτριος Κ. Κόκκινος Από το βιβλίο Αντωνίου του Σουρόζ Θέλει τόλμη η προσευχή, εκδόσεις Ακρίτας )
  
  Προσευχή σημαίνει αναζήτηση του Θεού, συνάντηση με τον Θεό, και προώθηση πιο πέρα από τη συνάντηση, στην κοινωνία μαζί Του. Η προσευχή είναι λοιπόν μια πράξη, ένα βίωμα, μία στάση.
  Μια στάση όχι μόνο σε σχέση με τον Θεό αλλά και σε σχέση με τον κόσμο της δημιουργίας. Προκύπτει από τη συναίσθηση ότι ο κόσμος στον οποίο ζούμε δεν είναι απλώς δυσδιάστατος, φυλακισμένος στις συντεταγμένες του χρόνου και του χώρου -ένας κόσμος επίπεδος στον οποίο συναντούμε την επιφανειακή όψη των πραγμάτων, μια θαμπή επιφάνεια που σκεπάζει το κενό...
  Η προσευχή προκύπτει από την ανακάλυψη ότι ο κόσμος έχει βάθος, και ότι δεν περιστοιχειζόμαστε μόνο από ορατά πράγματα, αλλά ότι είμαστε βουτηγμένοι μέσα σε αόρατα πράγματα και διαποτισμένοι απ’ αυτά.
  Κι αυτός ο αόρατος κόσμος είναι συγχρόνως η παρουσία του Θεού, η ύψιστη και κορυφαία πραγματικότητα, και η εσώτατη μας αλήθεια.
  Το ορατό και το αόρατο δε βρίσκονται σε αντίθεση μεταξύ τους ούτε μπορούν να αντιπαρατεθούν σαν ποσά προς άθροιση• είναι παρόντα συγχρόνως, όπως η φωτιά μέσα στο πυρωμένο σίδερο.
  Το ένα συμπληρώνει το άλλο κατά ένα μυστηριώδη τρόπο που ο Άγγλος συγγραφέας Charles Williams περιγράφει ως «συν-ενύπαρξη»: Η παρουσία της αιωνιότητος στο χρόνο, το μέλλον μέσα στο παρόν και επίσης η παρουσία κάθε εφήμερης στιγμής μέσα στην αιωνιότητα, το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, όλα μαζί εσχατολογικά, το ένα μέσα στο άλλο όπως το δέντρο μέσα στο σπόρο!
  Το να ζει κανείς μόνο μέσα στον ορατό κόσμο είναι σαν να ζει στην επιφάνεια, αγνοεί ή παραγκωνίζει όχι μόνο την ύπαρξη του Θεού, αλλά και το βάθος των δημιουργημάτων.
  Σημαίνει καταδίκη του εαυτού μας σε μια επιφανειακή μόνο αντίληψη του κόσμου. Όταν όμως δούμε βαθύτερα τότε ανακαλύπτουμε στην καρδιά των πραγμάτων ένα σημείο ισορροπίας που αποτελεί την τελείωσή τους.
  Στα γεωμετρικά μεγέθη δεν υπάρχει εσωτερικότητα. Τα όριά τους είναι πεπερασμένα. Ο κόσμος τέτοιων μορφών είναι δυνατό να πολλαπλασιαστεί, αλλά δεν μπορεί να επεκταθεί σε βάθος.
  Η καρδιά όμως του ανθρώπου διαθέτει βάθος. Όταν προσεγγίσουμε την απαρχή της ζωής μέσα στον άνθρωπο, ανακαλύπτουμε πως η ίδια αυτή η ζωή πηγάζει από πιο πέρα.
  Η καρδιά του ανθρώπου είναι ανοιχτή στο μη ορατό. Όχι στο μη ορατό της ψυχολογίας του βάθους, αλλά στο άπειρο μη ορατό, στο δημιουργικό Λόγο του Θεού στον Θεό τον ίδιο.
  Έτσι η επιστροφή στον εαυτό μας δεν είναι συνώνυμη με την ενδοστρέφεια, αλλά με την ανάδυσή μας πέρα από τα όρια του πεπερασμένου εαυτού μας.
  Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος είπε: «Όταν ανακαλύπτεις την πόρτα της καρδιάς σου, ανακαλύπτεις την πύλη τ' ουρανού». Η ανακάλυψη τώρα του δικού μας εσωτερικού βάθους συμβαδίζει με την αναγνώριση του βάθους των άλλων. Καθένας μας έχει τη δική του απεραντοσύνη. Χρησιμοποιώ τη λέξη «απεραντοσύνη» σκόπιμα. Σημαίνει πως το βάθος δε μετριέται, όχι γιατί είναι τόσο μεγάλο που να μην το φτάνουν τα μέτρα μας, αλλά διότι η ποιότητα του δεν υπόκειται καθόλου σε μετρήσεις.
  Η απεραντοσύνη της προσωπικής μας κλήσεως είναι ότι μετέχουμε στη θεία φύση, και ότι ανακαλύπτοντας το προσωπικό μας βάθος ανακαλύπτουμε τον Θεό τον οποίο μπορούμε να ονομάσουμε αθέατο πλησίον μας, Άγιον Πνεύμα, Χριστό, Πατέρα.
  Επίσης ανακαλύπτουμε την απεραντοσύνη και την αιωνιότητα του Θεού στο γύρω κόσμο μας. Και αυτή είναι η απαρχή της προσευχής: η αναγνώριση ενός τρισδιάστατου κόσμου σε χρόνο, χώρο και σε ένα μόνιμο αλλά συνεχώς εναλλασσόμενο βάθος.
  
  .
  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:13

  [nt]

   »  Η ενορία κοντά σου
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:11

  [nt]

   »  Η ενορία κοντά σου
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 02.03.2010
• 11:32

  Νικολάου Μαλαξιανάκη «Η Θεία Λειτουργία»

   »  Η ενορία κοντά σου
  Η ΑΠΟΦΑΣΗ
  
  
  
  Το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο της Ενορίας του Αγίου Παντελεήμονος Κοκκίνου Μετοχίου Μουρνιών αποφάσισε να εκδόσει το μουσικό έργο του Πρωτοψάλτου μας κυρίου Νικολάου Μαλαξιανάκη «Η Θεία Λειτουργία».
  
  Πρόκειται για μια σειρά ύμνων που ο μουσικοσυνθέτης μελοποίησε σύμφωνα με την πολυετή πείρα και εμπειρία του πάνω στα αναλόγια των εκκλησιών της περιοχής του δήμου «Ελλ. Βενιζέλου» που διακόνησε και διακονεί.
  
  Οι μελοποιημένοι ύμνοι αυτοί αποτελούν βασικό στοιχείο της Ορθοδόξου Χριστιανικής Λατρείας και το όλο έργο συμβάλει στην συνέχεια και συνέπεια της Ελληνορθοδόξου πολιτισμικής μας κληρονομιάς, αφού θα είναι πολύτιμο εργαλείο για τους ιεροψάλτες, τους κληρικούς αλλά και για κάθε φιλόμουσο.
  
  Το ήθος και το ύφος του μουσουργού εγγυώνται ότι το πόνημα αυτό θα βρει ανταπόκριση από το σύνολο των φιλόμουσων τόσο σε τοπικό όσο και ευρύτερο επίπεδο.
  
  Είμαστε βέβαιοι ότι η προσπάθεια αυτή προάγει έργο υψηλής πολιτισμικής αξίας και είναι ευτυχές γεγονός ότι ένας άνθρωπος του τόπου μας, της περιοχής μας ειδικότερα είναι εκείνος που κοπίασε και σήμερα μας προσφέρει έργο ισάξιο μεγάλων διδασκάλων της βυζαντινής και πατρώας μας μουσικής.
  
  Τα έσοδα από την πώληση των βιβλίων ο μελωδός κύριος Νικόλαος Μαλαξιανάκης τα προσφέρει για την αποπεράτωση του Ενοριακού Πολιτιστικού Κέντρου μας όπου θα βρουν ασφαλές καταφύγιο και ένα δικό τους χώρο τα παιδιά και οι νέοι της περιοχής μας .
  
  
  
  ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΤΟΥ
  
  
  
  Χάριτι Θεού και δια πρεσβειών του αγίου Μεγαλομάρτυρος και Ιαματικού Παντελεήμονος, η Ενορία μας προχωρεί με ιδιαίτερη χαρά στην έκδοση του παρόντος τόμου και προσφέρει σε όλο τον υμνήσιο κόσμο, τους εκτελεστές των φθόγγων της παρασημαντικής αλλά και σε όλους τους φιλόμουσους το έργο του πρωτοψάλτου του ναού μας και καθηγητού της βυζαντινής μουσικής κυρίου Νικολάου Μαλαξιανάκη με τον τίτλο η « Θεία Λειτουργία ».
  
  Πρόκειται για κατάθεση ψυχής, απόσταγμα γλυκυφθόγγων μελισμάτων, έκφραση βιουμένων που η θεοσεβής πολυετή παρουσία του μουσουργού στην διακονία της υμνολογικής τέχνης τον ενέπνευσε και η οξυπετής κάλαμός του κατέγραψε προς δόξαν Θεού.
  
  Στο έργο αυτό κυριαρχεί το γνήσιο εκκλησιαστικό ύφος και ήθος του ψαλτωδού κυρίου Νικολάου Μαλαξιανάκη που παραμένει σταθερός στην κλασική παραδοσιακή γραμμή που την χαρακτηρίζει η λιτότητα, κύριο συστατικό της πατρογονικής μονοφωνικής σοβαρής και εκφραστικής μουσικής μας που στοχεύει κατά την ώρα της Θείας Λατρείας να γεννηθεί μέσα μας η κατάνυξη και η διάθεση προσευχής.
  
  Εκ μέρους του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου επιθυμώ να ευχαριστήσω Θερμά τον Μουσικολογιότατο πρωτοψάλτη μας που παραχώρησε το πόνημά του αυτό στην Ενορία μας ώστε να το εκδώσομε και τα έσοδα να διατεθούν για την αποπεράτωση του ναού μας.
  
  Επίσης επιθυμώ να ευχαριστήσω και όλους εσάς που προμηθευτήκατε τον τόμο αυτό, ο οποίος έχω την πεποίθηση ότι δεν θα λείψει στιγμή από το αναλόγιό σας και να σας ευχηθώ ο Κύριος μας να σας δίδει δύναμη και υγεία να διακονείται την θεοτερπή Βυζαντινή μουσική μας είτε από την έδρα είτε από το αναλόγιο είτε από οπουδήποτε αλλού ταχθήκατε να το πράξετε.
  
  
  Κόκκινο Μετόχι 1 Οκτωβρίου 2008
  
  Της Υπεραγίας Θεοτόκου της Γοργοϋπηκόου
  
  Ο Εφημέριος
  
  Πρεσβύτερος Εμμανουήλ Εμμ. Γεωργιακάκης
  
  ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ-ΔΙΑΘΕΣΗ
  enoria@freemail.gr
  
  
  ΑΡΧΕΙΑ
  
  Συνημμένα έργα του μελοποιού απο την παρουσίαση.... Ψάλλει η χορωδία του Συνδέσμου Ιεροψαλτών νομού Χανίων " Γεώργιος ο Κρής" υπο την διεύθυνση του κυρίου Δημητρίου Κιτάκη.
  Τον σταυρόν σου προσκυνούμεν Δέσποτα.....ήχος δεύτερος.Στο σόλο ο κύριος Ιωάννης Σκαλιδάκης.
  Download
  Χερουβικό -απόσπασμα.... ήχος τρίτος. Στο σόλο ο κύριοις Κωνσταντίνος Στεφανάκης.
  Download
  
  Άγιος ο Θεός.... ήχος πλάγιος του τετάρτου.Στο σόλο ο κύριος Εμμανουήλ Περογιάννης.
  Download
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 10:37

  ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣΚΟΚΚΙΝΟΥ ΜΕΤΟΧΙΟΥ ΜΟΥΡΝΙΩΝ

   »  Η ενορία κοντά σου
  ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ
  ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΜΕΤΟΧΙΟΥ ΜΟΥΡΝΙΩΝ
  
  
  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ
  ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ
  
  Α ΓΕΝΙΚΑ
  
  ΔΕΥΤΕΡΑ - 17.30 ΤΟ ΜΕΓΑ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ
  ΤΡΙΤΗ - 17.30 ΤΟ ΜΕΓΑ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ
  ΠΕΜΠΤΗ- 17.30 ΤΟ ΜΕΓΑ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ
  ΤΕΤΑΡΤΗ- 18.00 ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ- 19.00 Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ
  ΣΑΒΒΑΤΟ - 18.00 Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ
  ΚΥΡΙΑΚΗ - 07.30 ΟΡΘΡΟΣ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
  
  Β. ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ
  
  ΤΕΤΑΡΤΗ - 17.00-18.00 ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΗ
  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ - 18.00-19.00
  ΣΑΒΒΑΤΟ -18.30- 19.30
  
  Γ. ΕΙΔΙΚΑ
  
  23/2 ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ - 07.00 ΟΡΘΡΟΣ-Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
  17/3 ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ - 18.00 Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
  19/3 ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ -19.00 ΑΓΡΥΠΝΙΑ - ΟΡΘΡΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ.
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 01.03.2010
• 21:06

  ΑΒΒΑ ΙΣΑΑΚ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ

   »  Η ενορία κοντά σου
  ΠΕΡΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΜΕ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ.
  
  Ερώτησις. Δεν μπορεί άραγε ή ψυχή να καθαρθεί, διατηρώντας σχέσεις με τον εξωτερικό κόσμο;
  Απόκρισης. Δένδρου, πού ποτίζεται καθημερινώς, ξηραίνεται ποτέ ή ρίζα του; Και σκεύος του οποίου το περιεχόμενο αυξάνεται καθημερινώς, αδειάζει πότε; Αν ή καθαρότης δεν είναι τίποτε άλλο, παρά το να λησμονήσει κάποιος την συναναστροφή με την ελευθεριότητα και να έξέλθη από τις συνήθειες της, πώς και πότε θα θέληση να καθαρθεί ή ψυχή του όποιος επαναφέρει πρακτικώς, είτε στον εαυτό του είτε σε άλλους, δια των αισθήσεων την ανάμνηση της παλαιάς συνήθειας μέσα του, δηλαδή την γνώση της κακίας; Πότε μπορεί να καθαρθεί ή ψυχή του άπ' αυτό ή πότε μπορεί να απαλλαγή από τα εξωτερικά ανταγωνίσματα, για να δή επί τέλους τον εαυτό του; Αν ή καρδιά του ρυπώνεται καθημερινώς, πότε θα καθαριστή από τον ρύπο; Δεν μπορεί ούτε καν ν' αντισταθεί προς την εξωτερική επενέργεια, πόσο μάλλον δεν μπορεί να καθαρίση την καρδιά του, διότι ευρίσκεται στην μέση του στρατοπέδου και περιμένει καθημερινώς ν' ακούσει ξαφνικά την αναγγελία του πολέμου• και πώς λοιπόν τολμά να κήρυξη την ειρήνη στην ψυχή του; Μόνο αν απομακρυνθεί άπ' αυτά, τότε μπορεί επί τέλους να ηρέμηση βαθμιαίως στο εσωτερικό του• διότι, όσο ό ποταμός δεν φράσσεται από επάνω, τα ύδατα του δεν ξηραίνονται παρακάτω. Όταν μεταβεί κάποιος στην ησυχία, τότε ή ψυχή μπορεί να διακρίνει τα πάθη και να διερεύνηση με σύνεση την σοφία της. Τότε καί ό εσωτερικός άνθρωπος αφυπνίζεται για την πνευματική εργασία καί ήμερα με την ήμερα αντιλαμβάνεται την κρυφή σοφία πού ανθεί μέσα στην ψυχή του.
  Eερώτησις. Ποια είναι τα ακριβή τεκμήρια και τα σαφή σημεία, από τα όποια και δια των οποίων αισθάνεται κανείς ότι άρχισε να βλέπη μέσα στην ψυχή του καρπό μυστικό;
  Απόκρισης. α'. Όταν αξιωθεί κανείς της χάριτος των πολλών δακρύων πού τρέχουν αβίαστα. Διότι τα δάκρυα έχουν τεθεί στην διάνοια σαν όριο μεταξύ των σωματικών και των πνευματικών, μεταξύ της εμπάθειας και της καθαρότητας. Μέχρι πού να δεχθεί κανείς τούτο το χάρισμα, ή ενέργεια του έργου του ευρίσκεται ακόμη στον εξωτερικό άνθρωπο και δεν αισθάνθηκε ακόμη καθόλου την ενέργεια των μυστικών του πνευματικού ανθρώπου. Όταν όμως αρχίσει να αφήνει τα σωματικά πράγματα του παρόντος κόσμου και φαίνεται να διαβαίνει προς τον χώρο εκείνον πού είναι έξω από την φύση, αμέσως φθάνει σ' αυτήν την χάρι των δακρύων. Τα δάκρυα αρχίζουν από την πρώτη μονή της κρυφής διαγωγής και τον οδηγούν στην τελειότητα της αγάπης του Θεού. Και όσο προχωρεί προς τα εκεί, τόσο πλουτεί σ' αυτά, ώστε λόγω της αφθονίας των να τα πίνη με την τροφή και το ποτό του.
  β'. Το γνήσιο σημείο είναι τούτο, ότι εξήλθε ή διάνοια από τον κόσμο τούτον και αισθάνθηκε τον κόσμον εκείνον τον πνευματικό. Όσο πλησιάζει τούτον τον κόσμο με την διάνοια του ό άνθρωπος, τόσο ελαττώνονται τα δάκρυα του, και όταν ή διάνοια στερηθεί τελείως τούτων των δακρύων, αυτό είναι σημείο ότι ό άνθρωπος έχει ταφή στα πάθη.
  γ'. Υπάρχουν δάκρυα πού καίουν και δάκρυα πού τρέφουν. Έτσι, όλα τα δάκρυα πού εξέρχονται από την κατάνυξη της αγνής καρδίας λόγω των αμαρτιών ξηραίνουν το σώμα και το καίουν, πολλές φορές μάλιστα και το ίδιο το ηγεμονικό αισθάνεται σαν να υφίσταται κάποια βλάβη από την έξοδο τους. Πρώτα λοιπόν αναγκαστικά ό άνθρωπος συναντά αυτήν την τάξη των δακρύων, και από αυτά του ανοίγεται ή θύρα να είσέλθη στην δεύτερη τάξη, πού είναι ανώτερη άπ' αυτήν αυτή είναι ή χώρα της χαράς, όπου ό άνθρωπος δέχεται το έλεος του Θεού. Αυτά είναι τα δάκρυα πού χύνονται από την σύνεση, πού και ομορφαίνουν και τρέφουν το σώμα. Κατεβαίνουν μόνα τους αβίαστος, και όχι μόνο, όπως λέχθηκε, τρέφουν το σώμα του ανθρώπου, άλλα και αλλοιώνουν την δράση του. Διότι, λέγει, «όταν ευφραίνεται ή καρδιά, το πρόσωπο είναι θαλερό, ενώ Όταν λυπήτε, είναι σκυθρωπό».
  Ερώτησις. Ποια είναι ή άνάστασις της ψυχής, για την οποία ό απόστολος λέγει, «αν συναναστηθήκατε με τον Χριστό»
  
  Απόκρισης. Λέγοντας ό απόστολος, «ό Θεός πού είπε να λάμψη από το σκότος φως, αυτός έλαμψε μέσα στις καρδιές μας», έδειξε ότι άνάστασι ψυχής ονομάζει την έξοδο από την παλαιότητα, ώστε ό άνθρωπος να γίνη νέος, μη έχοντας τίποτε κοινό με τον παλαιό άνθρωπο, όπως λέγει και ό προφήτης• «και θα τους δώσω νέα καρδιά και νέο πνεύμα»
  Ερώτησις. Ποια είναι εν συντομία ή δύναμις της πράξεως της ησυχίας;
  Απόκρισης. Ή ησυχία νεκρώνει τις εξωτερικές αισθήσεις και διεγείρει τις εσωτερικές κινήσεις, ενώ ή συναναστροφή με τα εξωτερικά ενεργεί τα αντίθετα τούτων, δηλαδή διεγείρει τις εξωτερικές αισθήσεις και νεκρώνει τις εσωτερικές κινήσεις.
  Ερώτησις. Ποια είναι ή αίτία των οράσεων και των αποκαλύψεων, διότι μερικοί βλέπουν, ενώ άλλοι πού κοπιάζουν περισσότερο άπ' αυτούς δεν δέχονται την ενέργεια της οράσεως;
  Απόκρισης. α'. Οι αιτίες των είναι πολλές. Άλλες άπ' αυτές είναι οικονομικές, χάριν του κοινού λάου, και άλλες είναι ενισχυτικές, για την παρηγοριά των ασθενών, την ενθάρρυνση και την διδαχή.
  β'. Κατά πρώτον, όλα αυτά οικονομούνται για τους ανθρώπους από το έλεος του Θεού καί κυρίως τα πράγματα αυτά ρυθμίζονται κατά τις τρεις τάξεις των ανθρώπων προς τους απλούστερους καί υπερβολικά άκακους, προς τους τελείους καί αγίους, προς εκείνους πού από θερμό ζήλο για τον Θεό καί απογοήτευση από τον κόσμο απαρνήθηκαν τελείως καί αναχώρησαν από την συναναστροφή των ανθρώπων καί ακολούθησαν τον Θεό, μη περιμένοντας καμιά βοήθεια από τα ορατά πράγματα, τώρα όμως τους καταλαμβάνει δειλία λόγω της απομονώσεως των ή τους περισφίγγει ό κίνδυνος θανάτου από τον λιμό ή την αρρώστια ή από κάποια περίσταση καί θλίψη, ώστε να αγγίξουν τα όρια της απογνώσεως. Οί παρακλήσεις λοιπόν πού γίνονται προς ανθρώπους αυτού του είδους, ενώ δεν γίνονται προς άλλους πού τους ξεπερνούν αυτούς σε ασκήσεις, είναι αποτέλεσμα της συνειδήσεως.
  γ'. Ή δεύτερη αίτία είναι ακριβώς αυτή Όταν κανείς δέχεται παρηγοριά από άνθρωπο ή από κάποιο ορατό πράγμα, δεν του συμβαίνουν τέτοιες αποκαλυπτικές παρακλήσεις, παρά μόνο για κάποια οικονομία χάριν του κοινού. Εμείς όμως ομιλούμε εδώ περί των αναχωρητών. Μάρτυς των λεγομένων είναι ένας από τους πατέρες, πού παρεκάλεσε τον Θεό για τέτοια όραση, άλλ' άκουσε, σου αρκεί ή παρηγοριά καί ή συνομιλία με τους ανθρώπους
  δ'. Κάποιος άλλος πατήρ αυτής της κατηγορίας, όταν ήταν σε αναχώρηση κι' ζούσε με την συντροφιά της απομονώσεως, κάθε ώρα απήλαυσε της παρηγοριάς της χάριτος των οράσεων, όταν όμως πλησίασε τον κόσμο κι' ζήτησε την χάρι, όπως συνήθιζε, δεν την έλαβε. Παρακάλεσε λοιπόν τον Θεό να του δήλωση την αιτία, λέγοντας• Μήπως, Κύριε, απομακρύνθηκε από εμένα ή χάρις λόγω της αποδοχής του επισκοπικού αξιώματος;. Και του λέχθηκε• Όχι'. Αυτό λοιπόν συμβαίνει, διότι ό Θεός προνοεί υπέρ των ερημιτών και τους αξιώνει τέτοιες παρηγοριές. Δεν μπορεί όμως να έχη κάποιος άνθρωπος ορατή παρηγοριά καί συγχρόνως να δέχεται καί την πνευματική, έκτος αν πρόκειται για κάποια από τις παραπάνω οικονομίες, κρυμμένη καί μόνο σ' αυτόν πού οικονομεί τέτοια πράγματα γνωστή.
  Ερώτησις. Είναι το ίδιο όρασης καί αποκάλυψις, ή όχι;
  Απόκρισης. όχι, διαφέρουν. Ό όρος αποκάλυψις πολλές φορές λέγεται καί για τα δύο επειδή δηλαδή φανερώνεται το κρυπτό, κάθε όρασης λέγεται αποκάλυψις, ή αποκάλυψις όμως δεν λέγεται δράσης. Ή αποκάλυψις αναφέρεται κυρίως στα γινωσκόμενα καί υπό του νου γευόμενα καί νοούμενα, ενώ ή δράσης γίνεται με κάθε τρόπο, σαν σε εικόνα καί τύπο, όπως συνέβαινε παλαιά με τους αρχαίους, είτε σε βαθύ ύπνο είτε σε εγρήγορση, άλλοτε ακριβώς καί άλλοτε κατά φαντασία καί αμυδρώς. Γι' αυτό πολλές φορές ούτε ό ίδιος ό βλέπων γνωρίζει αν θεωρεί σε κατάσταση εγρηγόρσεως ή ύπνου. Μερικές φορές είναι δυνατό ν' ακούει κάποια φωνή για βοήθεια, άλλοτε να βλέπη κάποιον συμβολικό τύπο καί άλλοτε καθαρότερα πρόσωπο με πρόσωπο. Τόσο ή δράσης, όσο καί ή ομιλία καί ή έρώτησις καί ή συνάντησης είναι δυνάμεις άγιες, πού βλέπονται από τους άξιους καί ενεργούν αποκαλύψεις. Αυτού του είδους οί υποθέσεις γίνονται σε ερημικότερους τόπους πού απέχουν από τους κατοικούμενους χώρους, όπου πολύ τις χρειάζεται ό άνθρωπος, διότι δεν έχει άλλη βοήθεια ή παρηγοριά λόγω του τόπου. Οι αποκαλύψεις όμως πού συλλαμβάνονται με τον νου γίνονται δεκτές δια της καθαρότητας και ανήκουν μόνο στους τελείους και γνωστικούς.
  Ερώτησις. Ποιο είναι το σημείο του ότι έφθασε κάποιος στην καθαρότητα της καρδίας; Και πότε γνωρίζει ό άνθρωπος ότι έφθασε ή καρδιά του στην καθαρότητα;
  Απόκρισης. Όταν θεωρεί όλους τους ανθρώπους καλούς και δεν του φαίνεται κανένας ακάθαρτος και βέβηλος, τότε είναι πράγματι καθαρός στην καρδιά. Διότι πώς αλλιώς εκπληρώνεται ό λόγος του αποστόλου πού λέγει• «να θεωρείται όλους γενικώς ανωτέρους σας» αν δεν φθάση κανείς με ειλικρινή καρδιά το λεγόμενο ότι «ό αγαθός οφθαλμός δεν βλέπει πονηρά»
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 23.02.2010
• 18:50

  ΨΗΦΙΣΜΑ

   »  Η ενορία κοντά σου
  ΨΗΦΙΣΜΑ
  
  Το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο της Ενορίας Αγίου Παντελεήμονος Κοκκίνου Μετοχίου Μουρνιών μόλις πληροφορήθηκε την κοίμηση της μακαριστής Αγάπης Σημαντηράκη μέλους της ερανικής επιτροπής ανεγέρσεως του ναού μας και συζύγου του κυρίου Νικολάου Σημαντηράκη Ταμία του Συμβουλίου συνεδρίασε εκτάκτως σήμερα Δευτέρα 22/2/2010 και ώρα 17.00 και α) τέλεσε στο παρεκκλήσιο της Αγίας Ξενίας τρισάγιο υπέρ Αναπαύσεως της ψυχής της και β) αποφάσισε ομόφωνα με την υπ΄ αρίθ. Πράξη 2 αυτού να εκδώσει το ακόλουθο ψήφισμα :
  
  Η μακαριστή Αγάπη Σημαντηράκη αγάπησε και διακόνησε με ζήλο τους ανθρώπους αλλά και τον τόπο όπου έζησε όλες τις ευχάριστες και δυσάρεστες στιγμές της ζωής της.
  Ασχολήθηκε με πάθος με τα κοινά, τον Πολιτιστικό Σύλλογο της περιοχής και την Ερανική Επιτροπή ανεγέρσεως του Ιερού μας Ναού.
  Υπήρξε υποδειγματική σύζυγος και μητέρα και έχαιρε αγάπης και εκτιμήσεως απ΄ όσους είχαν την τιμή να την γνωρίσουν.
  Σήκωσε με υπομονή και πίστη τον σταυρό της ασθενείας της κατά τα τελευταία έτη της ζωής της και σήμερα πορεύεται στην Βασιλεία των Ουρανών.
  Το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο δέεται υπέρ αναπαύσεως της ψυχής της μακαριστής Αγάπης, εκφράζει την ευγνωμοσύνη του για την συμμετοχή της στους αγώνες για την ανέγερση του ιερού μας Ναού και αποφασίζει τα εξής :
  
  1. Να εκφράσει τα θερμά του συλλυπητήρια στους οικείους της.
  2. Ένα από τα μνημόσυνά της να γίνει με την ευθύνη του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου.
  3.Εκ μέρους του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου και της Ερανικής Επιτροπής επικήδειο λόγο να εκφωνήσει ο αιδεσιμότατος πρόεδρος.
  4. Να δημοσιευτεί το παρών ψήφισμα στον τοπικό τύπο.
  
  Για το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο
  
  Ο Πρόεδρος.
  
  Ο Εφημέριος Κοκκίνου Μετοχίου Μουρνιών
  πρ. Εμμανουήλ Εμμ. Γεωργιακάκης
  
  
  Ο Γραμματέας
  Γεώργιος Παπαδημητρίου.
  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 20.02.2010
• 20:06

  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΟΡΤΗΣ ΑΓΙΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ

   »  Η ενορία κοντά σου
  
  Με αγάπη και τιμή σας κάνουμε γνωστό ότι την Τρίτη 23 Φεβρουαρίου μνήμη του αγίου Ιερομάρυρος Πολυκάρπου Επισκόπου Σμύρνης, εορτάζει το δεξιό κλίτος του Ιερού Ναού Αγίου Παντελεήμονος Κοκκίνου Μετοχίου Μουρνιών.
  
  Το πρόγραμμα της εορτής έχει ως εξής
  
  Α) Την Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου παραμονή της εορτής, στις 17.00 θα ψαλλεί ο μέγας πανηγυρικός Εσπερινός και η ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου.
  
  Β) Την Τρίτη 23 Φεβρουαρίου στις 07.00 οι ακολουθίες του Όρθρου των Ωρών και η προηγιασμένη Θεία Λειτουργία.
  
  Γ) Θα ακολουθήσει δεξίωση στο Ενοριακό Πολιτιστικό Κέντρο.
  
  
  Στις εκδηλώσεις θα συμμετάσχει ο Σύλλογος Μικρασιατών νομού Χανίων « ο Άγιος Πολύκαρπος.»
  
  
  

  
  

  
  
  
  ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ
  ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ
  
  
  
  
  Ή Εκκλησία τοΰ Θεοΰ πού παροικεί στη Σμύρνη προς
  τήν· Εκκλησία τοΰ Θεοϋ πού παροικεί στο Φιλομήλιο και
  προς δλες τις παροικίες της αγίας και καθολικής Εκκλη-
  σίαςσέ κάθε τόπο* έλεος, ειρήνηκαι αγάπη τουΘεοϋ
  πατρός και του Κυρίου ημών Ίησοΰ Χρίστουπληθυνθείη
  σέσας.
  
  
  
  
  Σας γράψαμε, αδελφοί, τα σχετικά με τους μάρτυρες και τό τέλος του μακαρίου Πολυκάρπου, πού σαν σφρα-γίδα έκλεισε τους διωγμούς. "Ολα δσα έλαβαν χώραν φανερώνουν με το φως τοΰ Θεού πώς μαρτυρείται το Ευαγγέλιο.”O Πολύκαρπος αυτή την ώρα περίμενε, για να παραδοθή και ό ίδιος, κάνοντας ό,τι είχε κάμει κι' ό Κύριος ώστε νά τον μιμηθούμε κι εμείς μη μόνον σκοπο-ύντες το καθ' εαυτούς, άλλα και το κατά τους πέρας. Δι-ότι γνώρισμα της αληθινής και δυνατής αγάπης είναι το να μη θέλη κανείς να σώση μόνο τον εαυτό του, άλλα και όλους τους αδελφούς.
  Υπήρξαν, λοιπόν, μακάριοι και γενναίοι όλοι οι μάρτυ-ρες πού έπεσαν πιστοί στο θέλημα του Θεού. Κι εμείς πρέπει με περισσότερη ευλάβεια τώρα να εμπιστευόμα-στε το πάν στον εξουσιαστή των πάντων Θεό. Και ποιος δεν θεά θαυμάση τη γενναιότητα, την υπομονή και τον έ-ρωτα προς τον Κύριο, πού είχαν εκείνοι; Με το μαστίγω-μα τους καταξέσχισαν το κορμί, κάνοντας να φάνουν οι φλέβες και οι αρτηρίες, άλλ' εκείνοι έδειξαν τόση καρτε-ρία, ώστε οι θεαταί να νοιώσουν έμφοβο θαυμασμό και συμπόνοια και να ξεσπάσουν σε οδυρμό. Άλλοι μάρτυρες έφτασαν σε τέτοιο σημείο ανδρείας πού κανένας τους δεν έβγαλε άχνα και στεναγμό, δείχνοντας έτσι σ' όλους μας ότι εκείνη την ώρα των βασάνων ανέβαιναν στον Χρίστο ή μάλλον ό ίδιος ό Κύριος είχε κατεβή και συνομι-λούσε μαζί τους. Κολλημένοι στη χάρι του Χριστού, κα-ταφρονούσαν τα βάσανα πού τους έκανε ό κόσμος, αγο-ράζοντας μέσα σε λίγες στιγμές ολόκληρη την αιωνία ζωή. Ή φωτιά πού τους έβαζαν οι δήμιοι ήταν γι' αυ-τούς δροσιά. Διότι μπροστά στα μάτια τους ένα είχαν μέ-λημα· πώς να ξεφύγουν το αιώνιο πυρ, τη φωτιά πού δεν σβύνεται ποτέ κι οί καρδιές τους λαχταρούσαν εκείνα τα αγαθά πού περιμένουν όσους έγκαρτερήσουν, τα αγαθά, ά ούτε ους ήκουσε ούτε οφθαλμός είδεν ούτε επί καρδί-αν ανθρώπου ανέβη. Αυτά τα αγαθά τους παρουσίαζε ή-δη ό Κύριος και δεν ήσαν πλέον άνθρωποι, αλλά άγγελοι. Επίσης και εκείνοι πού ρίχθηκαν στα θηρία υπέφεραν πολλή και φοβερή δοκιμασία. Άλλοι έγι-ναν κομμάτια μ' αγκαθωτά κολαστήρια όργανα κι άλλοι τέλος μ' άλλες χιλιότροπες επινοήσεις βασάνων τελειώ-θηκαν. "Ολους αυτούς ό διάβολος πάσχισε μ' ένα σωρό δοκιμασίες να τους τραβήξη στην άρνησι, αλλά χωρίς να το καταφέρη.
  Πολλά μηχανεύθηκε εναντίον τους το πονηρό πνεύ-μα. Άλλα δόξα τω Θεώ- όλοι το κατατρόπωσαν. Παρά-δειγμα τους ενισχυτικό ήταν ή υπομονή πού έδειξε ό γενναιότατος Γερμανικός. Αυτός αντιμετώπισε και τα θηρία μέσα στο αμφιθέατρο. Ενώ ό ανθύπατος προσπα-θούσε να τον πείση ν' άλλάξη γνώμη, λέγοντας του να λυπηθή τα νιάτα του, προκάλεσε ό ίδιος το θηρίο να τον κατασπάραξη, θέλοντας μια ώρα γρηγορώτερα ν' απαλ-λαγή από την άδικη και άνομη πολιτεία των εθνικών. Μό-λις, λοιπόν, ό όχλος είδε και θαμπώθηκε άπ' αυτό το δείγμα γενναιότητος του θεοφιλούς και θεοσεβούς γέ-νους των χριστιανών ξέσπασε σε φωνές" Να λείψουν οι άθεοι! Φέρε εδώ και τον Πολύκαρπο!
  "Ένας όμως από τους χριστιανούς, πού τον έλεγαν Κόϊντο, καταγόμενος· από τη Φρυγία, και πού είχε έλθει πρόσφατα από εκεί, βλέποντας τα θηρία λιποψύχισε. Ενώ ό ίδιος ήταν πού είχε πείσει μερικούς άλλους να έλθουν να μαρτυρήσουν μόνοι τους, χωρίς να τους έχουν πιάσει. Αυτόν ό ανθύπατος κατώρθωσε με καλοπιάσματα πολλά να τον κάνη να' έξομόση και νά θυσιάση στα είδωλα. Γι' αυτό, λοιπόν, αδελφοί, δεν επαινούμε εκείνους πού πάνε να μαρτυρήσουν χωρίς να τους βιάση κανείς, διότι δεν διδάσκει έτσι το Ευαγγέλιο.
  "Όσο για τον ύπερθαύμαστο Πολύκαρπο, όταν άκου-σε ότι ζητούσαν να τον πιάσουν, δεν ταράχθηκε, άλλα ή-θελε να μείνη στην πόλι. Άλλα οι πιστοί τον έπεισαν να κρυφθή. Και κρύφθηκε σ' ένα μικρό κτήμα πού δεν απεί-χε πολύ από την πάλι κι έκει έμεινε με λίγους χριστια-νούς, νύχτα μέρα μην κάνοντας τίποτε άλλο παρά να προσεύχεται για όλους και για τις Εκκλησίες της οικου-μένης, πράγμα πού ήταν ή συνήθεια του. Και καθώς προ-σευχόταν είδε μια οπτασία, τρεις μέρες πριν από τη σύλ-ληψί του. Είδε ότι το προσκέφαλο του είχε πιάσει φωτιά. Και γύρισε και είπε στους συντρόφους του" Θα καώ ζωντανός.
  Και καθώς οι έρευνες γίνονταν πιο επίμονες και πλησίαζαν στο μέρος πού κρυβόταν, ό Πολύκαρπος έφυγε και πήγε σ' ένα άλλο αγρόκτημα. Και μόλις έ-φυγε, έφθασαν εκείνοι πού τον ζητούσαν. Και μην έ-χοντας τον βρει, έπιασαν δύο παιδιά πού δούλευαν στο κτήμα από τα όποια το ένα άφορη το βασάνισαν ώμολόγησε. "Αλλωστε ήταν αδύνατο να ξεφύγη, διότι εκείνοι πού τον είχαν προδώσει ήταν γνωστοί του. Και ό είρήναρχος, πού είχε το ιώδιο με τον Πολύκαρ-πο όνομα και τον έλεγαν επίσης και Ηρώδη, βιαζόταν να τον μπάση στο αμφιθέατρο, έτσι πού ό μεν Πολύ-καρπος να τελειωθή, γινόμενος κοινωνός του Χρί-στου, οι δε καταδότες του να πάρουν την τιμωρία του Ιούδα.
  "Έχοντας, λοιπόν, οδηγό το παιδί, ημέρα Παρασκευή και κατά το σούρουπο, βγήκαν οι στρατιώτες της καταδιώξεως με καβαλλάρηδες, αρματωμένοι σαν σε πόλεμο και ως επί ληστήν τρέχοντες. Και αργά το βράδυ έκαμαν έφοδο στο μέρος πού βρισκόταν και τον βρήκαν στο υπερώο, ξαπλωμένον σ' ένα δωμάτιο. Και από κει θα μπορούσε να φύγη, αλλά είχε άρνηθή, λέγοντας· το θέλημα του Θεού' γενέσθω "Όταν, λοι-πόν, τους άκουσε, κατέβηκε κι έπιασε κουβέντα μαζί τους. Και απόρησαν βλέποντας την ευστάθεια της μεγάλης του ηλικίας και τη βιασύνη να συλληφθή τό-σο γέρος άνθρωπος. Ευθύς, λοιπόν, πρόσταξε να τους βάλουν να φάνε και να πιουν όσο θέλουν και τους παρακάλεσε να του επιτρέψουν στο μεταξύ να προσευχηθή άνετα. Εκείνοι του τό επέτρεψαν και έ-πιασε και προσευχήθηκε πλημμυρισμένος από τη Χάρι του Θεού δύο ολόκληρες ώρες, έτσι πού θαμπώθηκαν οι στρατιώτες και μερικοί άπ' αυτούς μετάνοιωσαν πού είχαν έλθει να πιάσουν ένα τέτοιο θεόπρεπο γέ-ροντα.
  "Όταν κάποια φορά τελείωσε την προσευχή, στην οποία μνημόνευσε όλους όσοι είχαν έλθει σε συνά-φεια μαζί του, μικρούς και μεγάλους, ένδοξους και ά-σημους και όλη τήν καθολική Έκκλησία πού απλώνε-ται στην οικουμένη, και ήλθε ή ώρα να βγουν,· τον έ-βαλαν πάνω σ' ενα όνο και τον έφεραν στην πόλι,. ξη-μερώματα του Μεγάλου Σαββάτου. Και στον δρόμο τον προϋπάντησε ό είρήναρχος * Ηρώδης με τον πα-τέρα του τον Νικητή πού τον Έβαλαν να καθίση δί-πλα τους στο αμάξι τους, κι άρχισαν να προσπαθούν να τον μεταπείσουν, λέγοντας.
  —Μα είναι τόσο κακό .να πης' Κύριος είναι ό Καί-σαρ; Είναι τόσο σπουδαίο πράγμα να θυσιάσης στους θε-ούς και νά κάνης όλους τους υπολοίπους τύπους, προκειμένου να γλυτώσης τη ζωή σου;
  Εκείνος στην αρχή σώπαινε, άλλα όταν είδε ότι επέμεναν αποκρίθηκε.
  —Δεν πρόκειται να κάμω αυτά πού με συμβου-λεύετε.
  Τότε εκείνοι, βλέποντας πώς του κάκου πήγαν τα λόγια τους, τον περιέλουσαν με βρισιές και τον γκρέμισαν από το αμάξι, έτσι πού πέφτοντας να πληγωθή στο πό-δι. Και χωρίς να τους πι ούτε λέξι, σαν να μην είχε πά-θει τίποτε, πορευόταν· όλοπρόθυμα, οδηγούμενος στο αμφιθέατρο, όπου γινόταν τέτοια οχλοβοή ώστε να μη μπορή να κρυφθή ή φωνή κανενός,
  Άλλα στον Πολύκαρπο καθώς έμπαινε στο αμ-φιθέατρο ακούσθηκε φωνή από τον ουρανό πού έλεγε* "Ίσχυε, Πολύκαρπε, και άνδρίζου. Και εκείνον πού μίλησε κανένας δεν τον είδε, άλλα τη φωνή την άκουσαν οι δίκοι μας που βρίσκονταν εκεί. "Όταν, λοιπόν, ώδηγήθηκε εκεί, έγινε μεγαλύτερη ή ο-χλοβοή, διότι ό λαός έμαθε ότι ό Πολύκαρπος είχε συλληφθή. Στεκόμενον μπροστά στο βήμα του, ό αν-θύπατος άρχισε να τον άνακρίνη. Πρώτα τον ρώτησε αν ήταν ό ίδιος ο Πολύκαρπος και σαν εκείνος το έβε-βαίωσε, βάλθηκε ό ανθύπατος νά τον πείση ν' άρνηθή την πίστι του, λέγοντας* Λυπήσου τα χρόνια, σου και άλλα παρόμοια πού συνηθίζουν οι εθνικοί δικα-σταί, όπως: Αναγνώρισε τη θεία δύναμι του Καίσαρος, άλλαξε γνώμη, πες Να λείψουν οι άθεοι.
  Ό Πολύκαρπος τότε με γαλήνια κι άτρομη όψη γυρόφερε το βλέμμα στις κερκίδες πού ήσαν σκεπα-σμένες από τους ανόμους εθνικούς, σήκωσε το χέρι ε-ναντίον τους με τρομερή κίνησι, αναστέναξε και άνα-βλέποντας τέλος στον ουρανό είπε. "Ας λείψουν οι ά-θεοι!
  Και καθώς, επιμένοντας ο ανθύπατος του έλεγε. —Έξώμοσε, βρίσε τον Χρίστο και σ* ελευθερώνω, αποκρίθηκε ό Πολύκαρπος.
  -—'Ογδόντα εξ χρόνια τον υπηρετώ και σε τίπο-τε δεν με βλαψε. Πώς μπορώ, λοιπόν, να υβρίσω τον βασιλέα και σωτήρα μου ;
  Άλλα ό ανθύπατος επέμενε, λέγοντας.
  —Αναγνώρισε τη θεία δύναμι του Καίσαρος. Και ο Πολύκαρπος αποκρίθηκε.
  —Ζητείς να αναγνωρίσω τη θεία δύναμι του αύτοκρά-τορος και υποκρίνεσαι ότι αγνοείς ποιος είμαι. Άκουσε, λοιπόν, καθαρά και ξάστερα την άπάντησί μου. Κι μαι χριστιανός. Κι αν θέλεις να διδαχθής τον χριστιανισμό, δες μου καιρό να σου τον μάθω. Του λέγει ο ανθύπατος. —Πείσε τον όχλο. Και ό Πολύκαρπος του άπαντα.
  —Εσένα σ’ αξίωσα των λόγων μου. Διότι διδαχθήκαμε να άποδίνουμε στις αρχές και εξουσίες πού υπάρχουν με την ανοχή του Θεού τιμή τόση όση δεν μας ζημιώ-νει. Λυτοί εδώ υμάς δεν -έχουν κανένα δικαίωμα ν’ α-κούσουν την απολογία μου. Και ό ανθύπατος του λέγει. —"Έχω θηρία, σ' αυτά θά σε ρίξω, αν δεν άλλάξης γνώμη. Και ό Πολύκαρπος αποκρίνεται.
  —Φέρε τα γλύστρημα για μας από τα καλύτερα στα χει-ρότερα δεν επιτρέπεται. Απεναντίας από τα χαλεπά μας αρέσει να ανεβαίνουμε στα δίκαια. Και ό ανθύπατος πάλι.
  —Θα σε ανάψω σαν λαμπάδα, αν δεν σου φαίνονται σκληρή τιμωρία τα θηρία, και μείνης αμετανόητος. Και ό Πολύκαρπος του απαντά.
  —Μ’ απειλείς με τη φωτιά πού καίει για λίγη ώρα κι υστέρα σβύνεται κι αγνοείς το πυρ της μελλού-σης κρίσεως κι αιωνίας κολάσεως πού φυλάγεται άσβυ-στο για τους ασεβείς. Άλλα τί αργοπορείς; Κάμε ό,τι θέλεις.
  Αυτά κι άλλα ακόμα λέγοντας, ήταν πλημμυρισμένος α-πό θάρρος και χαρά και στο πρόσωπο του έλαμπε ή θεία χάρις. "Οχι μόνο δεν είχαν καμμιά έπίδρασι πάνω του οι συμβου-λές κι οί απειλές πού άκουε, άλλ' απεναντίας σάστισε ό ανθύπατος. "Εστειλε τότε τον κήρυκα του στη μέση του στίβου νά φωνάξη τρεις φορές.
  —Ό Πολύκαρπος ώμολόγησε ότι είναι χριστιανός.
  Μόλις τ' άκουσε ό όχλος των ειδωλολατρών και των Ιουδαίων πού είχαν μαζευθή εκεί άπ' όλη τη Σμύρνη ξέ-σπασε σε κραυγές φωνάζοντας άγρια.
  —Αυτός είναι ό δάσκαλος της Ασίας, ό πατέρας των χριστιανών, ό χαλαστής των θεών μας, ό άνθρωπος πού έμαθε πολλούς να μη προσκυνούν και να μη θυσιάζουν.
  Και φώναζαν στον άσιάρχη Φίλιππο ν' άμολήση πάνω στον Πολύκαρπο ένα λέοντα. Άλλα εκείνος αποκρίθηκε ότι δεν είχε τέτοιο δικαίωμα, διότι παρόμοια θεάματα εί-χαν δοθή και τελειώσει πια τις προηγούμενες ημέρες.
  Τότε όλοι με μια φωνή ζήτησαν να ριχθή στη φωτιά ό Πολύκαρπος. Διότι έπέπρωτο να πραγματοποιηθή ή ο-πτασία πού είχε δη, όταν είδε το προσκέφαλο να καίεται και γύρισε και είπε προφητικά στους πιστούς πού τον τριγύριζαν Θα καώ ζωντανός.
  "Όλα έγιναν με τέτοια γρηγοράδα, πού περισσότερη ώρα κάνει κανείς να τα διηγηθή. Οι όχλοι μάζεψαν αμέ-σως από τα γειτονικά εργαστήρια και λουτρά ξύλα και φρύγανα και προπαντός οι Ιουδαίοι πού σε κάτι τέτοιες περιστάσεις συνήθως είναι οι πιο πρόθυμοι άπ' δλους. Και όταν ετοιμάσθηκε ή πυρά, έβγαλε όλα τα ρούχα του, ξεζώσθηκε κι έσκυψε να βγάλη και τα υποδήματα του, πράγμα πού έ-καμε για πρώτη φορά, διότι πάντα έσπευδαν τα πνευμα-τικά του παιδιά να τον υπηρετούν σ' αυτό άμιλλώμενα ποιο πρώτο να τον άγγίξη. Τόση μεγάλη αρετή τον στό-λιζε πριν από το μαρτύριο. Ευθύς, λοιπόν, τον τύλιξαν με τα σίδερα πού χρησιμοποιούνται στους καταδικασμένους να πεθάνουν πάνω στην πυρά. Κι ενώ πήγαιναν να τον καρφώσουν, είπε.
  —Αφήστε με έτσι. Εκείνος πού με έσπρωξε έως τη φωτιά, θα μ' άξιώση και χωρίς τα καρφιά σας να μείνω α-σάλευτος πάνω της.
  Έτσι δεν τον κάρφωσαν, άλλα τον Έδεσαν μονάχα. Και εκείνος ενώνοντας πίσω στη ράχη τα χέρια του και α-φήνοντας να τα δέσουν, σαν κάποιο διάλεχτο κριάρι πού προσφέρεται από ολόκληρο κοπάδι, ολοκαύτωμα εύάρε-στο στον Θεό, σήκωσε τα μάτια στον ουρανό και είπε.
  —Κύριε, ό Θεός ό παν τοκ ρ άτωρ, ό πατέ-ρας του αγαπητού και εύλογητού παιδιού σου Ιησού Χρί-στου, από τον όποιον σε γνωρίσαμε βαθειά, ό Θεός των αγγέλων και δυνάμεων και πάσης της κτίσεως και όλων των δικαίων πού ζουν ενώπιον σου, σ5 ευχαριστώ πού μ5 αξιώνεις μ' αύτη την ημέρα και την ώρα, ώστε να συγκα-ταριθμηθώ στους μάρτυρες σου πού ήπιαν από το ποτή-ριον του Χριστού σου εις άνάστασιν ζωής αιωνίας της ψυχής και του σώματος μέσα στην αφθαρσία του Άγιου Πνεύματος. Είθε να γίνω δεκτός ανάμεσα στους μάρτυ-ρες σου σήμερα σε μία Ουσία πλούσια κι ευπρόσδεκτη, Όπως προετοίμασες και προφανέρωσες κι έξεπλήρωσες, ό αληθινός και άψευδής Θεός. ΙΥ αυτό και για όλα σε αι-νώ, σε ευλογώ, σε δοξάζω δια του αιωνίου και επουρανί-ου άρχιερέως Ιησού Χριστού, του αγαπητού σου υιού, δια του οποίου σε σένα μαζί του και μαζί με το Πνεύμα το Άγιο απονέμεται δόξα και τώρα και στους μέλλοντες αιώνες. Αμήν.
  Άφοΰ ανέπεμψε το Αμήν και τελείωσε την προσευ-χή του, έβαλαν φωτιά στα ξύλα και τα φρύγανα. Τότε ξε-πήδησε μεγάλη φλόγα και είδαμε ένα θαύμα σ* όσους α-πό μας δόθηκε να το δούμε. Οι όποιοι και φυλαχθήκαμε σώοι για να το αναγγείλουμε και στους λοιπούς. Οι φλό-γες, λοιπόν, έφτιαξαν ένα είδος καμάρας, σαν πανί καραβιού φουσκωμένο από τον άνεμο και περιτείχισαν κυκλοτερά το σώμα του μάρτυρος. Κι αυτός ήταν στο κέντρο όχι σαν σάρκα καιόμενη, αλλά σαν ψωμί πού ψή-νεται στο φούρνο ή σαν χρυσάφι ή σαν ασήμι πού πυρώ-νεται στο καμίνι. Και μας ήλθε τέτοια ευωδία, σαν από λι-βάνι ή από κάποιο άλλο, ακριβό θυμίαμα.
  Στο τέλος βλέποντας οι άνομοι ότι το σώμα του δεν το άγγιζε ή φωτιά, πρόσταξαν ένα κομφέκτορα να τον χτυ-πήση με το ξίφος του. Και σαν τον χτύπησε, έτρεξε αίμα τόσο πού έσβησε τη φωτιά κι ό όχλος θαύμασε την τόση διαφορά πού υπάρχει ανάμεσα στους άπιστους και τους εκλεκτούς. "Ένας από τους εκλεκτούς ήταν και ό ύπερ-θαύμαστος Πολύκαρπος πού υπήρξε στον καιρό μας δι-δάσκαλος αποστολικός και με προφητικό χάρισμα και επί-σκοπος της .καθολικής Εκκλησίας στη Σμύρνη. Διότι κά-θε λόγος πού βγήκε άπό το στόμα του, και πραγματοποι-ήθηκε κα! θα πραγματοποιηθή.
  "Όσο για τον αντίζηλο και βάσκανο και πονηρό ε-χθρό των δικαίων, σαν είδε το μεγαλοπρεπές τέλος του Πολυκάρπου και την ανέκαθεν άνεπίληπτη ζωή του, σαν τον είδε στεφανομένον με τον στέφανο της αφθαρσίας και βραβευμένον αναντίρρητα, βρήκε τρό-πο να μην πάρουμε μήτε το σκήνωμα του, πού τόσοι και τόσοι ανάμεσα στους πιστούς ήθελαν να το αποκτήσουν. Υπέβαλε, λοιπόν, στον Νικήτη, τον πατέρα του Ηρώδη και αδελφό της Αλκής, να παρακάλε-ση τον άρχοντα να μη μας παραδώση το σώμα. Και δι-ετύπωσε τη δικαιολογία ότι υπήρχε φόβος, αν άφηνε το λείψανο, να παρατήσουν τον εσταυρωμένο και να λατρεύουν αυτό. Αυτές τις ιδέες τις υπέβαλλαν και τις ενίσχυαν οι ιουδαίοι, πού εξ άλλου μας φύλαγαν μην πάρουμε το σώμα, μην ξέροντας ότι ούτε τον Χριστό ποτέ θα μπορέσουμε να εγκαταλείψουμε, πού έπαθε ό άμωμος για τη σωτηρία όλου του κόσμου ού-τε άλλον να λατρεύουμε. Αυτόν τον προσκυνούμε δι-ότι είναι ό Υιός του θεού και τους μάρτυρες ως μαθη-τάς και μιμητάς του Κυρίου τους αγαπούμε άξια, διό-τι ευνοήθηκαν απερίγραπτα από την βασιλέα και διδά-σκαλο τους. Είθε κι εμείς να γίνουμε κοινωνοί τους και συμμαθηταί τους.
  "Όταν, λοιπόν, είδε ό έκατόνταρχος την κακή διά-θεσι των Ιουδαίων, έβαλε το λείψανο στη μέση και κατά την συνήθεια των ειδωλολατρών το έκαψε. "Έτσι εμείς κατόπιν μαζέψαμε τα άκριβώτερα από πέ-τρες πολύτιμες και καθαρώτερα από χρυσάφι οστά του και τα αποθέσαμε σε κατάλληλο τοπίο. Έκεί θα συναζόμαστε μ' άγαλλίασι και χαρά και θα γιορτάζου-με τη γενέθλια ημέρα του μαρτυρίου του, με τη χάρι του Θεού, γιορτάζοντας τη μνήμη εκείνων πού άθλη-σαν και δυναμώνοντας τις ψυχές μας για νέα μαρτύ-ρια.
  Αυτά σχετικά με τον μακάριο Πολύκαρπο, πού μα-ζί μ' εκείνους πού προέρχονταν από τη Φιλαδέλφεια μαρτύρησε δωδέκατος στη Σμύρνη κα! ή μνήμη του ξεχωρίζει απ' όλων των άλλων και αναφέρεται σε κά-θε τόπο ακόμη και από τους ειδωλολάτρες. Ό Πολύ-καρπος δεν υπήρξε μονάχα μεγάλος διδάσκαλος της Εκκλησίας, άλλα και μάρτυς περιφανής, του οποίου το μαρτύριο δήλοι θέλουν να μιμηθούν διότι έγινε σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Χριστού. Πολέμησε με την υπομονή τον άρχοντα της αδικίας κι έτσι παίρ-νοντας τον στέφανο της αφθαρσίας, μαζί με τους α-ποστόλους κι όλους τους δικαίους άγάλλεται και δο-ξάζει τον Θεό και πατέρα παντοκράτορα και ευλογεί τον Κύριον ημών Ίησούν Χριστόν, τον σωτήρα των ψυχών μας και κυβερνήτη των σωμάτων μας και ποι-μένα της καθολικής και οικουμενικής Εκκλησίας.
  Μας ζητήσατε με λεπτομέρειες να σας διηγηθούμε τα όσα συνέβησαν και σε τούτο το γράμμα μας σας τα εκθέτουμε όλα, στέλνοντας το σας με τον αδελφό μας Μαρκίωνα. Άφού, λοιπόν, το διαβάσετε και μάθετε όσα αναφέραμε, στείλτε το και στους παραπέρα αδελφούς για^. να δοξάζουν κι εκείνοι τον Κύριο πού διαλέγει τους δούλους του.
  Στον δε δυνάμενο να μας εισαγάγη με τη χάρι του και τη δωρεά του στην αιωνία βασιλεία του διά του υιού του μονογενούς Ίησοϋ Χρίστου, ας είναι ή δόξα, ή τιμή, το κράτος, ή μεγαλωσύνη στους αιώνες. Χαιρετήστε μας όλους τους αγίους αδελφούς. Σας χαιρετούν όλοι οι δι-κοί μας και ό Εύάρεστος πού έγραψε το γράμμα, μ' όλη του την οικογένεια.
  Ό μακάριος Πολύκαρπος έμαρτύρησε τον μήνα Ξαν-θικό, στη δεύτερη μέρα, πριν από τις επτά Μάρτιες κα-λάνδες, τό Μέγα Σάββατο και ώρα ογδόη. Συνελήφθη από τον Ηρώδη, όταν άρχιερεύς ήταν ό Τραλλιανός Φί-λιππος, ανθύπατος ό Στάτιος Κοδράτος, βασιλεύς δε αι-ώνιος ό Κύριος ημών Ίησούς Χριστός. Στον όποιον ή δόξα, τιμή, μεγαλωσύνη, θρόνος αιώνιος άπό γενεά σε γενεά. Αμήν.
  
  
  
  
  ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΛΥΚΆΡΠΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ
  ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΙΣΙΟΥΣ.
  
  
  

  
  
  ῾Ο Πολύκαρπος καί οἱ πρεσβύτεροι πού εἶναι μαζί του πρός τήν ᾿Εκκλησία τοῦ Θεοῦ πού παροικεῖ στούς Φιλίππους. ἄς πληθυνθοῦν σέ σᾶς τό ἔλεος καί ἡ εἰρήνη ἀπό τόν παντοκράτορα Θεό καί τόν ᾿Ιησοῦ Χριστό τό σωτῆρα μας.
  Χάρηκα γιά σᾶς πολύ μέσα στόν Κύριό μας ᾿Ιησοῦ Χριστό, πού ὐποδεχθήκατε τούς μιμητάς τῆς ἀληθινῆς ἀγάπης καί τούς ξε-προβοδόσατε ὅπως σᾶς ἅρμοζε, τυλιγμένους μέ τά ἁγιοπρεπῆ δεσμᾶ, πού εἶναι διαδήματα τῶν διαλεκτῶν τοῦ Θεοῦ καί τοῦ Κυρίου μας. χάρηκα διότι ἔτσι ἡ ἀμετάθετη ρίζα τῆς πίστεως σας πού εἶναι γνωστή ἀπό τά παλιά χρόνια, ἀποδείχνεται ὅτι μένει ὥς τώρα καί καρποφορεῖ χάριν τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἔφθασεν ἕως τό θάνατο γιά τίς ἁμαρτίες μας, ὅν ἤγειρεν ὀ Θεός λύσας τάς ὁδύνας τοῦ ἅδου· εἰς ὄν οὐκ εἰδόντες πιστεύετε χαρᾴ ἀνεκλαλήτῳ καί δεδοξασμένῃ, στήν ὀποία πολλοί ἐπιθυμοῦν νά εἰσέλθουν, γνωρίζοντας ὅτι χάριτί ἐστε σεσωσμένοι, οὐκ ἐξ ἔργων, ἀλλά μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ διά ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ.
  Διό ἀναζωσάμενοι τάς ὀσφύας ἡμῶν δουλεύσατε τῷ Θεῷ ἐν φόβῳ καί μέσα στήν ἀλήθεια, παρατῶντας τήν κούφια ματαιολογία καί τήν πλάνη τῶν πολλῶν, πιστεύσαντες εἰς τόν ἐγείραντα τόν Κύριον ἡμῶν ᾿Ιησοῦν Χριστό ἐκ νεκρῶν καί δόντα αὐτῷ δόξαν καί θρόνο στά δεξιά του· ᾦ ὑπετάγη τά πάντα ἐπουράνια καί ἐπίγεια, τά ὁποῖα πᾶσα πνοή λατρεύει, ὁ ὁποῖος ἔρχεται κριτής ζώντων καί νεκρῶν καί πού γιά τό αἷμα του θά ζητήση λόγο ὁ Θεός ἀπό ἐκείνους πού ἀπειθοῦν σ᾿ αὐτόν. Καί ἐκεῖνος πού ἤγειρε ἐκ νεκρῶν τόν Κύριο, καί ἡμᾶς ἐγερεῖ, ἄν κάνουμε τό θέλημά του καί βαδίζουμε στίς ἐντολές του καί ἀγαποῦμε ὅσα ἀγάπησε, ἀπέχοντες ἀπό κάθε ἀδικία, πλεονεξία, φιλαργυρία, καταλαλιά, ψευδομαρτυρία· μή ἀποδίδοντες κακόν ἀντί κακοῦ, ἤ λοιδορίαν ἀντί λοιδορίας ἤ γροθιά ἀντί γροθιᾶς ἤ κατάρα ἀντί κατάρας. ᾿Αλλά ἔχοντας πάντα στή μνήμη μας ἐκεῖνα πού εἶπε διδάσκοντας ὁ Κύριος· μή κρίνετε, ἵνα μή κριθῆτε· ἀφίετε καί ἀφεθήσεται ὑμῖν· ἐλεᾶτε, ἵνα ἐλεηθῆτε· ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε, ἀντιμετρηθήσεται ὑμῖν· καί ὅτι μακάριοι οἱ πτωχοί καί οἱ διωκόμενοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστίν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Αὐτά τά λόγια γιά τή δικαιοσύνη σᾶς τά ἔγραψα, ἀδελφοί, ὄχι γιατί τό ἐπέτρεψα στόν ἑαυτό μου, ἀλλά σεῖς προηγουμένως μοῦ τό ζητήσατε. Οὔτε ἐγώ οὔτε ἄλλος σάν ἐμένα μπορεῖ νά συγκριθῆ στή σοφία μέ τό μακάριο Παῦλο πού ἦλθε στόν τόπο σας παλαιότερα ὁ ἴδιος καί δίδαξε μ᾿ ἄκρίβεια καί βεβαιότητα τό λόγο τῆς ἀλήθείας καί κατόπιν ὄντας μακριά ἔγραψε σέ σᾶς ἐπιστολές. Σ᾿ αὐτές ἄν ἐγκύπτετε θά μπορεῖτε νά οίκοδομηθῆτε στήν πίστι πού σᾶς δόθηκε. ῾Η πίστι εἶναι ἡ μητέρα ὅλων μας. Τήν ἀκολουθεῖ ἡ ἐλπίδα. Καί προπομπός της εἶναι ἡ ἀγάπη στό Θεό καί τό Χριστό καί τόν πλησίον. ῞Οποιος βρίσκεται μέσα σ᾿ αὐτά, ἐκπληρώνει ὅλην τήν ἐντολή τῆς δικαιοσύνης· διότι ἐκεῖνος πού ἔχει ἀγάπη εἶναι μακριά ἀπό κάθε ἁμαρτία.
  ᾿Αρχή δέ πάντων χαλεπῶν φυλαργυρία. Ξέροντας, λοιπόν, ὅτι τίποτα δέν ἔχομε φέρει μαζί μας στόν κόσμο αὐτό, ἀλλ᾿ οὔτε καί τίποτα δέ θά μπορέσουμε νά πάρομε μαζί μας ὅταν θά φεύγουμε, ἄς ἁρματωθοῦμε μέ τά ὅπλα τῆς δικαιοσύνης καί ἄς μάθουμε τόν ἑαυτό μας πρῶτα νά βαδίζουμε στήν ἐντολή τοῦ Κυρίου. ῎Επειτα ἄς διδάξουμε καί τίς γυ-ναῖκες μας σύμφωνα μέ τήν πίστι, ἀγάπη καί τήν ἀγνότητα πού τούς δόθηκε, ὥστε νά εἶναι ἀφωσιωμένες στούς ἄνδρες τους μέσα σέ κάθε ἀλήθεια καί νά ἀγαποῦν τούς πάντες μέσα σέ κάθε ἐγκράτεια, καί τά τέκνα τους νά τά μορφώνουν στό φόβο τοῦ θεοῦ. Τίς χῆρες νά τίς διδάσκετε νά σωφρονοῦν στό ἔδαφος τῆς πίστεως τοῦ Κυρίου, νά γνοιάζονται ἀκατάπαυστα γιά ὁλους, νά στέκονται μακριά ἀπό κάθε διαβολή, καταλαλιά, ψευδομαρτυρία, φυλαργυρία καί κάθε ἄλλο κακό, ξέροντας ὅτι ἀποτελοῦν θυσιαστήριον τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ὅλα τά ἐξετάζει μέ λεπτολογία καί τίποτε δέν τοῦ ξεφεύγει τούς λογισμούς οὔτε ἀπό τά νοήματα οὔτε ἀπό τά κρυπτά τῆς καρδίας.
  Ξέροντας, λοιπόν, ὅτι Θεός οὐ μυκτηρίζεται, ὀφείλουμε νά πολιτευόμαστε ἀντάξια στά προστάγματά του καί τή δόξα του. ῾Ομοίως οἱ διάκονοι νά εἶναι ἄμεμπτοι μπροστά στή δικαιοσύνη του, ὡς διάκονοι τοῦ Θεοῦ καί τοῦ Χριστοῦ καί ὄχι τῶν ἀνθρώπων. ῎Οχι διάβολοι, ὄχι δίλογοι, ἀφυλάργυροι, ἐγκρατεῖς σέ ὅλα, εὔσπλαχνοι, ἐπιμελεῖς, πατῶντας στά ἴχνη τῆς ἀληθείας τοῦ Κυρίου πού ἔγινε διάκονος ὅλων. Σ᾿ αὐτόν ἄν φανοῦμε εὐάρεστοι κατά τόν παρόντα αἰῶνα, θά ἀπολαύσουμε καί τόν μέλλοντα, μιά καί μᾶς ὑποσχέθηκε ὅτι θά μᾶς ἀναστήση καί ὅτι ἄν πολιτευθοῦμε ἀντάξιά του, συμβασιλεύσουμε μαζί του, ἄν βέβαια ἔχουμε πίστι. ῞Ομοίως καί οἱ νεώτεροι νά εἶναι ἄμεμπτοι σέ ὅλα, πρίν ἀπ᾿ ὅλα ἔχοντας ἔγνοια καί χαλιναγωγῶντας τόν ἑαυτό τους μπροστά σέ κάθε κακό. Εἶναι ὠραῖο νά ἀναχαιτίζη τόν ἑαυτό του κανείς μπροστά σέ κάθε κακό. Εἶναι ὤραῖο νά ἀναχαιτίζη κανείς τόν ἑαυτό του μπροστά στίς ἐπιθυμίες τοῦ κόσμου, διότι κάθε ἐπιθυμία κατά τοῦ πνεύματος στρατεύεται καί οὔτε πόρνοι οὔτε μαλακοί οὔτε ἀρσενοκοῖται βασιλείαν Θεοῦ κληρονομήσουσιν οὔτε ὅσοι κάνουν τά ἄτοπα. Γι᾿ αὐτό πρέπει νά ἀπέχετε ἀπ᾿ ὄλα τά παρόμοια, ὑποτάσσοντας τούς ἑαυτούς σας στούς πρεσβυτέρους καί στούς δι-ακόνους σάν στό Χριστό. Καί οἱ παρθένες νά ζοῦν μέ ἄμωμη καί ἀγνή συνείδηση.
  Καί οἰ πρεσβύτεροι νά εἶναι εὔσπλαχνοι, ἐλεήμονες σέ ὅλους, νά γυρίζουν πίσω τά πλανεμένα πρόβατα, νά ἐπισκέπτονται ὅποιον εἶναι ἄρρωστος, νά γνοιάζονται γιά τίς χῆρες, τά ὀρφανά καί τούς πένητες. Νά εἶναι προνο-οῦντες ἀεί τοῦ καλοῦ ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων. Νά ἀπέχουν ἀπό κάθε ὀργή, προσωποληψία, ἄδικη κρίση. Νά στέκονται μακριά ἀπό κάθε φυλαργυρία. Νά μήν εἶναι εὔκολοι νά παραδεχθοῦν κατηγορίες ἐναντίον ὁποιουδήποτε. Νά μήν εἶναι σκληροί στίς κρίσεις τους, ξέροντας ὅτι ὅλοι εἴμαστε ὀφειλέται ἁμαρτίας. ῞Αν, λοιπόν, παρακαλοῦμε τόν Κύριο νά μᾶς συγχωρέση τίς ἁμαρτίες, ὀφεί-λουμε καί μεῖς νά συγχωροῦμε. Διότι εἴμαστε μπροστά στά μάτια τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί πάντας δεῖ παραστῆναι τῷ βήματι τοῦ Χριστοῦ καί ἕκαστον ὑπέρ αὐτοῦ λόγον δοῦναι. ῎Ετσι λοιπόν, δουλεύσωμεν αὐτῷ μετά φόβου καί πάσης εὐλαβείας, σύμφωνα μέ τά προστάγματά του καί ἐκεῖνα τῶν ᾿Α-ποστόλων πού μᾶς ἐκήρυξαν τό Εὐαγγέλιο καί τῶν προφητῶν πού προεῖπαν τήν ἔλευσιν τοῦ κυρίου μας. ῞Ας εἴμαστε ζηλωτάί σέ ὅ,τι καλό, ἀπέχοντας ἀπό τά σκάνδαλα καί ἀπό τούς ψευδαδέλφους καί ἀπό ἐκείνους πού ὑπο-κριτικά βαστᾶνε τό ὄνομα τοῦ Κυρίου καί ὁδηγοῦν στή πλάνη κούφιους ἀνθρώπους.
  Πᾶς ὅς ἄν μή ὀμοληγῇ, ᾿Ιησοῦν Χριστόν ἐν σαρκί ἐληλυθέναι, ἀντίχριστός ἐστιν. Καί ὅποιος δέν ὁμολογεῖ τό θεῖο πάθος,ἐκ τοῦ διαβόλου ἐστίν. Καί ὅποιος παραχαράσσει τά λόγια τοῦ Κυρίου σύμφωνα μέ τίς ἴδιες του ἐπιθυμίες καί λέγει ὅτι δέν ὑπάρχει οὔτε ἀνάστασις οὔτε κρίσις, αὐτός εἶναι πρωτότοκος τοῦ σατανᾶ. Γι᾿ αὐτό, παρατῶντας τή μαται-ότητα τῶν πολλῶν καί τίς ψευδοδιδασκαλίες, ἄς ἐπιστρέψουμε στό κήρυγμα πού ἀπό τήν ἀρχή μᾶς παραδόθηκε, νήφοντες πρός τάς εὐχάς καί προσκαρτεροῦντες μέ νηστεῖες, ζητῶντας μέ δήσεις ἀπό τόν παντεπόπτη Θεό, μή εἰσενέγκεῖν ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, καθώς εἶπεν ὁ Κύριος· τό μέν πνεῦμα πρόθυμον ἡ δέ σάρξ ἀσθενής.
  ᾿Αδιάλειπτα, λοιπόν, ἄς προσκαρτεροῦμεν βασισμένοι στήν ἐλπίδα ἡμῶν καί στόν ἀρραβῶνα τῆς δικαιοσύνης μας πού εἶναι ὁ ᾿Ιησοῦς Χριστός, ὅς ἀνήνεγκεν ἡμῶν τάς ἁμαρτίας τῷ ἰδίῳ σώματι ἐπί τό ξύλον, ὅς ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδέ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ. ῾Αλλά γιά μᾶς, γιά νά ζήσωμεν, μέσα σ᾿ αὐτόν, ὅλα τά ὐπέμεινε. ῎Ας γίνουμε, λοιπόν, μιμηταί τῆς ὑπομονῆς του καί πάσχοντας γιά τό ὄνομά του, ἄς τόν δοξάζουμε. Διότι αὐτόν τόν ὑπογραμμόν μᾶς ἔβαλε μέ τό παράδειγμά του καί αὐτό εἶναι ἡ πίστις μας.
  Σᾶς παρακαλῶ, λοιπόν, ὅλους νά πει-θαρχῆται τῷ λόγῳ τῆς δικαιοσύνης καί νά ὑπομένετε ὅλην τήν ὑπομονή, πού τήν εἴδατε μέ τά μάτια σας ὄχι μόνο στά παραδείγματα τῶν μακαρίων ᾿Ιγνατίου, Ζωσίμου καί Ρούφου, ἀλλά καί σέ ἄλλων δικῶν σας καί στόν ἴδιο τόν Παῦλο καί στούς λοιπούς ᾿Αποστόλους· ἔχοντας τήν πεποίθησι ὅτι ὅλοι αὐτοί οὐκ εἰς κενόν ἔδραμον, ἀλλά μέσα στήν πίστι καί τή δικαιοσύνη καί ὅτι τώρα βρίσκονται στόν τόπο πού ἄξιζαν κοντά στόν Κύριο, μέ τόν ὁποῖο συνέπαθαν. Διότι δέν ἀγάπησαν τόν αἰῶνα αὐτό, ἀλλά τόν Κύριο πού πέθανε γιά μᾶς καί ὁ Θεός τόν ἀνέστησε.
  ...............................................................
  Μοῦ γράψατε καί σεῖς καί ὁ ᾿Ιγνάτιος ἄν τύχει καί πάει κανείς στή Συρία, νά πάρη μαζί του καί τά δικά σας γράμματα, πρᾶγμα πού θά τό κάμω ἄν βρῶ εὐκαιρία εἴτε ὁ ἴδιος εἴτε μέ ἄλλον πού στέλλω νά μέ ἀντιπροσωπεύση καί ὡς δικός σας ἐκπρόσωπος. Τά γράμματα τοῦ ᾿Ιγνατίου πού λάβαμε ἀπό αὐτόν καθώς καί ἄλλα, ὅσα τύχαινε νά ἔχουμε, σᾶς τά στείλαμε, ὅπως τό ζητήσατε. ῞Ολα αὐτά εἶναι στό ἴδιο θέμα μέ τήν παροῦσα ἐπιστολή. Καί θά σᾶς ὠφελήσουν πολύ. Διότι περιέχουν πίστι καί ὑπο-μονή καί κάθε οἰκοδομή πού ἀνήκει στόν Κύριό
  

  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 18.02.2010
• 15:48

  Αββάς Ισαάκ ο Σύρος:

   »  Η ενορία κοντά σου
  
  
  
  
  «Δεν είσαι συ σοφότερος από το Θεό, γι’ αυτό μη λυπάσαι όταν η προσευχή σου δεν ακούγεται».
  «Τίμησον την ανάγνωσιν. Αύτη γαρ πηγή εστίν της καθαράς προσευχής δι’ό και εν τω καιρώ εν ώ η διάνοια σου εσκορπισμένη ευρίσκεται πλέον της ευχής, εν τη αναγνώσει έμμεινον».
  «Ο πολυμέριμνος και πολυπράγμων δεν μπορεί να γίνει πράος και ησύχιος, διότι χωρίς την αδιάλειπτο προσευχή δεν μπορείς να πλησιάσεις το Θεό!».
  «’Οποιος ζητεί με προσευχές γήινα πράγματα, ατιμάζει το Θεό!… ‘Οποιος περιφρονεί τη σάρκα του, ζητώντας τα Ουράνια, χαροποιεί τους Αγγέλους!».
  «Εκείνος που δεν υπομένει τους πειρασμούς κάποιας αρετής, ούτε την αρετή μπορεί να κατορθώσει!».
  «Τα λόγια του Θεού υπέρ το μέλι είναι γλυκά και σαν δροσιά στη φρόνιμη και Θεοφιλή ψυχή».
  «Ο Θεός δε δίνει σε κανένα μεγάλο χάρισμα, χωρίς μεγάλο πρώτα πειρασμό».
  «’Αν δεν είσαι άγιος κατά την καρδιά, γίνε καθαρός κατά το σώμα, δηλαδή, μη κάνεις σαρκικές αμαρτίες».
  «’Αν δεν είσαι πράος , ειρήνευε τουλάχιστον με τον εαυτό σου».
  «’Ω αγάπη! Μακάριος είναι εκείνος, που βρήκε εσένα, το λιμάνι κάθε χαράς!…»
  «’Οσα καλά ή κακά είναι ενωμένα με το σώμα, θα σε συνοδεύουν μέχρι τον τάφο. ‘Οσα όμως είναι ενωμένα με την ψυχή, θ’ αποτελέσουν την αιώνια προίκα σου!»
  «Ποιό φίλο απόκτησες στον Ουρανό, για να σε υποδεχθεί, όταν φύγεις απ’ αυτόν τον κόσμο; Σε ποιού το χωράφι δούλεψες, για να σου πληρώσει το μισθό σου; Κλάψε πολύ, για ν’ αναπαυθεί σε σένα το ‘Αγιο Πνεύμα, καθαρίζοντας το ρύπο της καρδιάς».
  «Σε εγκατέλειψα, Κύριε, μη μ’ εγκαταλείψεις, εισάγαγέ με στις νομές Σου, θρέψε με με τη χλόη των Θείων σου Μυστηρίων, παρηγόρησε με, γλύκανέ με με τη θεϊκή σου χαρά!…».
  «’Οποιος πιστεύει στο Θεό, θα επαινεθεί και από τους εχθρούς του. ‘Οποιος πιστεύει ότι τα αμαρτήματά του είναι μικρά, πέφτει σε μεγαλύτερα».
  «Επιτρέπει ο Θεός τις θλίψεις, για να τον πλησιάσουμε με τις προσευχές και την ταπείνωση και να μην πάθουμε ό,τι έπαθε ο σατανάς».
  «Οι αρρώστιες παραχωρούνται από το Θεό για την υγεία της ψυχής στούς ράθυμους και αμελείς, που αγαπούν το Θεό!…».
  «’Οποιος ομολογεί και εγκαταλείπει τις αμαρτίες, θα εύρει έλεος παρά Κυρίου (μετάνοια).»
  «Προφυλάξου και μην ελέγχεις κανένα για κανένα πράγμα. Η αγάπη δε θυμώνει, μήτε ελέγχει κανέναν με πάθος!…».
  «’Οταν δεν απομακρύνεσαι από τα αίτια, δίνεις αφορμές να σε πολεμάει ο εχθρός. Η μελέτη της Αγίας Γραφής διώχνει τις πονηρές μνήμες!..».
  «Μη βιάζεσαι στο περπάτημα χωρίς λόγο. Με πραότητα να ομιλείς!…».
  «Μην αποφεύγεις τα ευτελή έργα… Φίλους έχε τους φοβούμενους το Θεό. Κρύβε από κάθε άνθρωπο τα μυστικά σου και τους πολέμους σου!…»
  «Εάν φορτώσεις όλες τις μέριμνές σου στο Θεό, που φυσικά φροντίζει και για σένα, τότε θα δείς τα θαυμάσια του Θεού!…»
  «’Οταν αρχίσει να υψηλοφρονεί ο άνθρωπος, παραχωρεί ο Θεός να έλθουν ισχυρότεροι πειρασμοί και να τον νικήσουν, για να ταπεινωθεί και να ζητήσει και πάλι τη Θεία βοήθεια!…»
  «’Οσο με πόθο πλησιάζουμε το Θεό (Θεία Κοινωνία) τόσο κι ο Θεός πλησιάζει σ’ εμάς με τα χαρίσματά Του, και δεν αφαιρεί ποτέ από μας τη χάρη Του, όταν είμαστε ταπεινοί!…».
  «Καλό είναι το να θεολογείς για το Θεό, αλλά καλύτερο είναι το να καθαρίσεις τον εαυτό σου για το Θεό».
  «Δεν υπάρχει ασυγχώρητη αμαρτία, παρεκτός της αμετανοήτου…».
  «Για να υπομένεις τις μικρές σου θλίψεις, να συλλογίζεσαι τις μεγάλες θλίψεις, που υποφέρουν οι άλλοι».
  «Φιλάρετος είναι εκείνος που μετά χαράς δέχεται τα κακά που ακολουθούν την αρετή!..».
  «Σκοτίζεται ο νούς, όταν δεν έχει πνευματική εργασία και προσευχή, διότι στερείται τη Θεία βοήθεια και δαιμονίζεται!…».
  Τα χαρίσματα του Θεού έρχονται μόνα τους, εάν ο τόπος της καρδιάς είναι καθαρός!…».
  «Η αμοιβή δεν δίνεται στον άνθρωπο για την αρετή του, αλλά για την ταπείνωσή του. Χωρίς την ταπείνωση όλα είναι μάταια!…».
  «Η απομάκρυνση από τα καλά έργα και την προσευχή, μας οδηγεί στην υπερηφάνεια, οπότε φεύγει ο φύλακας άγγελός μας και μας κυριεύει ο σατανάς!…».
  «Πολυχρόνια υπομονή οδηγεί στην ταπείνωση. Η ταπείνωση οδηγεί στην υγεία της ψυχής. Η υγεία της ψυχής στη γνώση του Θεού. Η γνώση του Θεού στην αγάπη του Θεού. Και τέλος η αγάπη του Θεού στη Χαρά του Θεού, που είναι γλυκύτερη από την μελοκήρηθρα!…».
  «Η αργία των προσευχών, της μελέτης των Θείων Γραφών και η αποχή από της Θείας Κοινωνίας, φέρνουν μέσα μας τους δαίμονες και μας εξουσιάζουν!…».
  «’Οποιος εμποδίζει το στόμα του από την καταλαλιά και κατάκριση, φυλάει την καρδιά του απαθή και βλέπει Κύριον τον Θεόν, διώκοντας μακριά τους δαίμονες της κακίας!…».
  «Οι άγιοι ’Αγγελοι φροντίζουν για μας, όπως οι μεγαλύτεροι αδελφοί για τους μικροτέρους».
  «’Οταν ζητάς κάτι από το Θεό και δεν στο δίνει, γίνεται: α) Διότι είσαι ανάξιος να λάβεις αυτό που ζητάς, β) Διότι δεν το ζητάς με την καρδιά σου, και γ) Διότι δεν έφθασες σε μέτρα να σου δοθεί το χάρισμα, που ζητάς».
  «Μην αποφεύγεις τις θλίψεις και στενοχώριες, διότι μ’ αυτές ευρίσκεις το Θεό! Χωρίς πειρασμούς δεν μπορούμε να μπούμε στη Βασιλεία των Ουρανών!…».
  «Η ταπεινοφροσύνη εξαφανίζει όλη την κακία των πειρασμών, διότι απ’ αυτή προέρχεται η υπομονή στις συμφορές σου. Από δε την υπομονή προέρχεται η παρηγορία και απ’ αυτή η προς το Θεό αγάπη, οπότε αυξάνεται η χαρά του Αγίου Πνεύματος, που οδηγεί στην τελειότητα την ψυχή».
  «’Οταν πάσχω για το Θεό, τότε έχω παρρησία προς Αυτόν και με βοηθά παντού και πάντοτε σ’ ότι του ζητήσω!…».
  «’Οποιος παιδεύεται εδώ για τις αμαρτίες του, τρώγει την κόλασή του!…».
  «Αν δεν πλησιάσουμε τον Κύριο με την προσευχή, τα ’Αχραντα Μυστήρια και το φόβο Κυρίου, εξάπαντος θα τον πλησιάσουμε με την «παιδεία Κυρίου»…».
  «Αν δεν είσαι πράος, ειρήνευε τουλάχιστον με τον εαυτό σου».
  «Αν δεν είσαι άγιος κατά την καρδιά, γίνε καθαρός κατά το σώμα, δηλαδή, μη κάνεις σαρκικές αμαρτίες».
  «Να μη λυπούμεθα όταν σφάλουμε σε κάτι, αλλ’ όταν επιμένουμε στο σφάλμα μας!…».
  «Ο Θεός είναι αγάπη. ’Οποιος ζει μέσα στην αγάπη του Θεού, καρπούται από το Θεό ζωή και οσφραίνεται από αυτόν τον κόσμο τον αέρα της αναστάσεως, όπου εντρυφούν οι δίκαιοι».
  «’Οταν αποκτήσουμε την αγάπη του Θεού, τότε τρεφόμαστε με τον Ουράνιον ’Αρτον και παίρνουμε δύναμη. Ο Ουράνιος ’Αρτος είναι ο Χριστός, που έδωκε ζωή στον κόσμο, δηλαδή η Θεία Κοινωνία!…».
  «Η μετάνοια είναι το πλοίο. Ο Θείος φόβος οι κωπηλάτες. Και η αγάπη είναι το Θεϊκό λιμάνι!…».
  «Ο Θεός υπομένει όλες τις ατέλειες του ανθρώπου, εκτός από το γογγυσμό. Η καρδιά η οποία ευχαριστεί διαρκώς το Θεό, γεμίζει από Θεϊκή χαρά και ευλογία!…».
  «’Οποιος διορθώνει στα κρυφά τον αδελφό του δεν είναι φθονερός. Εκείνος όμως που μπροστά σ’ άλλους διορθώνει τον αδελφό του, είναι φθονερός…».
  «Η ακαλλιέργητη γή φυτρώνει άκανθες και η ακαλλιέργητη ψυχή γεννά τα πάθη!… Πρέπει να καθαρίζουμε κάθε μέρα τα πάθη της καρδιάς, για να μη μας πνίξουν τον καλό σπόρο!…».
  «Πως βεβαιούμεθα ότι συγχωρήθηκαν οι αμαρτίες μας; α) ’Οταν η συνείδησή μας δε μας κατακρίνει μέσα μας για τις αμαρτίες μας, και β) ‘Οταν μ’ όλη μας την καρδιά εμισήσαμε τις αμαρτίες μας και φανερά κάνουμε τα ενάντια έργα των αμαρτιών μας!…».
  «Γιατί το Θεό, που μ’ αγάπησε τόσο πολύ, να τον λυπήσω τόσο πολύ; Αυτή είναι η κόλαση του αμαρτωλού…».
  «Αρχή της οδού του Θεού είναι, α) νηστεία, β) αγρυπνία, και γ) αδιάλειπτη ευχή!…».
  «Καθαρός στην καρδιά είναι εκείνος που βλέπει όλους τους ανθρώπους καλούς. Καλός οφθαλμός δεν βλέπει πονηρά. Επίσης και αυτός που από απλότητα και ακακία ομοιάζει με νήπιο!…».
  «Η ψυχή μας είναι νεκρή και πρέπει να κλαίμε δι’ αυτήν. ’Ας ζητούμε από τον Κύριο να μας δώσει τη χάρη των δακρύων και του πένθους. «Μακάριοι οι πενθούντες ότι αυτοί παρακληθήσονται».
  «Πρέπει ν’ αποφεύγουμε όλες τις αιτίες των παθών και να εμμένουμε στις προσευχές και τη συχνή Θεία Κοινωνία, μέχρις ότου ανδρωθούμε πνευματικά…».
  «΄Οταν αποφεύγουμε τις αιτίες των παθών και οι άλλοι, που δεν γνωρίζουν το σκοπό μας, σκανδαλίζονται, εμείς δεν είμαστε υπεύθυνοι του σκανδαλισμού τους. Διότι κανείς δεν μπορεί να δουλεύει στο Θεό και συγχρόνως ν’ αρέσει σ’ όλους τους ανθρώπους!…».
  «Η κάθαρση από τα πάθη δίνει την υγεία της ψυχής, με αποτέλεσμα την πνευματική χαρά, όταν κοινωνάμε, ευχόμεθα και μελετάμε τα λόγια Κυρίου!…».
  «H νηστεία, ως ασκητική αναφορά ολόκληρου του ανθρώπου στον Θεό ή ως προσπάθεια εν έργω καθολικού αγιασμού του ανθρώπου, είναι θεμέλιο όλων των αγαθών, υπεράσπιση κάθε αρετής και αρχή του πνευματικού αγώνα και στεφάνι των εγκρατών και η ομορφιά της παρθενίας και του αγιασμού και η λαμπρότητα της σωφροσύνης και η αρχή της οδού της χριστιανικής ζωής και η μητέρα της προσευχής και η πηγή της φρονήσεως και ο διδάσκαλος της ησυχίας και αυτή που προηγείται από όλα τα καλά έργα».
  «H νηστεία, ως ασκητική αναφορά ολόκληρου του ανθρώπου στον Θεό ή ως προσπάθεια εν έργω καθολικού αγιασμού του ανθρώπου, είναι θεμέλιο όλων των αγαθών, υπεράσπιση κάθε αρετής και αρχή του πνευματικού αγώνα και στεφάνι των εγκρατών και η ομορφιά της παρθενίας και του αγιασμού και η λαμπρότητα της σωφροσύνης και η αρχή της οδού της χριστιανικής ζωής και η μητέρα της προσευχής και η πηγή της φρονήσεως και ο διδάσκαλος της ησυχίας και αυτή που προηγείται από όλα τα καλά έργα».
  «Με τα ίδια μέσα που έχασες το αγαθό, προσπάθησε πάλι να το αποκτήσης. Χρυσάφι χρωστάς στον Θεόν; Δε θέλει από σένα μαργαριτάρια. Τη σωφροσύνη σου έχασες; Δεν σου γυρεύει ελεημοσύνη, αλλά τον αγιασμό του σώματος απαιτεί. Περιφρονείς την εντολή της αγάπης, νικημένος από το πάθος του φθόνου; Για ποιό λόγο πολεμάς τον ύπνο με άμετρες αγρυπνίες ή αφανίζεις το σώμα σου με υπερβολική νηστεία; Αυτά δεν σου προσφέρουν καμμιά ωφέλεια, δε γιατρεύουν τον φθόνο. Κάθε αρρώστια της ψυχής, όπως και του σώματος, χρειάζεται ειδικά φάρμακα και θεραπεία ανάλογη».
  
  Περί της βλάβης του μωρού ζήλου του νομιζομένου ως θείου
  Ο ζηλωτής άνθρωπος ουδέποτε φθάνει εις την ειρήνην της διανοίας αυτού και όστις είναι ξένος της ειρήνης, αυτός είναι ξένος και της χαράς διότι εάν ως λέγουσιν, η ειρήνη είναι η τελεία υγεία της διανοίας, ο δε ζήλος υπάρχει ενάντιος της ειρήνης, έπεται λοιπόν, όστις έχει μωρόν ζήλον, αυτός ασθενεί μεγάλην ψυχικήν ασθένειαν.
  Ω άνθρωπε, συ νομίζων, ότι δια ζήλου σου θεραπεύεις τα ξένα σφάλματα, αποδιώκεις την υγείαν της ψυχής σου εάν δε αληθώς επιθυμής να θεραπεύσης τους ασθενείς κατά την ψυχήν γνώριζε καλώς, ότι οι ασθενείς και άρρωστοι κατά την ψυχήν, χρειάζονται μάλλον συμπαθειας παρά επιπλήξεως. Και πάλιν, όταν συ δεν έχης συμπάθειαν προς τους άλλους, προξενείς εις εαυτόν μεγάλην ψυχικήν βλάβην.
  Οι άνθρωποι δεν κρίνουσι τον ζήλον από τα είδη της σοφίας αλλ’ από τα αρρωστήματα της ψυχής, όπερ υπάρχει αποτέλεσμα μικρού νοός και πολλής ανοησίας. Η αρχή της σοφίας του Θεού είναι η επιείκεια και η πραότης ήτις υποφέρει τας ασθενείας των ανθρώπων, και είναι κατόρθωμα γενναίας και μεγάλης ψυχής διότι λέγει ο απόστολος Παύλος, υμείς οι δυνατοί βαστάσατε τα ασθενήματα των αδυνάτων, και διορθώσατε τον πταίοντα εν πνεύματι πραότητος εκ των καρπών του πνεύματος λαμβάνει ο απόστολος την ειρήνην και την υπομονήν.
  Όταν η καρδία λυπήται δια τας ασθενείας και αδυναμίας του σώματος ένεκα των οποίων δεν δύναται το σώμα να πράξη τα έργα της αρετής αναπληροί δια ταύτης της λύπης τον τόπον όλων των σωματικών έργων αι σωματικαί εργασίαι άνευ της λύπης της διανοίας εισίν ως άψυχον σώμα. Όστι έχει μεν την καρδίαν περίλυπον, υπάρχει όμως ασθενής κατά τας σωματικάς αισθήσεις, ομοιάζει με άρρωστον, ο οποίος, κινούμενος υπό του σωματικού πόνου, δέχεται εις το στόμα και τρώγει πάσαν βλαβεράν τροφήν. Όστις έχει μεν την καρδίαν περίλυπον, υπάρχει όμως ασθενής κατά τας σωματικάς αισθήσεις, ομοιάζει με άνθρωπον, όστις έχων μονογενή υιόν θυσιάζει αυτόν δια των ιδίων αυτού χειρών ολίγον κατ’ ολίγον.
  Η λύπη της καρδίας είναι τιμία προσφορά εις τον Θεόν, και όστις υποφέρει αυτήν ως πρέπει, ομοιάζει με άνθρωπον ο οποίος φέρει αγιότητα εις τα ίδια αυτού μέλη.
  Από τον ΝΗ’ Λόγον του Αββά Ισαάκ του Σύρου
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 13.02.2010
• 07:22

  Μεγάλη Σαρακοστή

   »  Η ενορία κοντά σου
  Η μεγάλη έξοδος από την φυλακή των παθών της εθνικής μας μοναξιάς.
  
  
  

  
  
  

  
  
  
  Μέσα στον καταιγισμό των ειδήσεων για την οικονομική κρίση, την ύφεση στην ανάπτυξη, την αβεβαιότητα για το μέλλον του τόπου μας και όλα τα σχετικά με τα δημοσιονομικά μεγέθη που πιθανόν να έχουν μετατρέψει την γαλήνη της ψυχή μας σε « πεδίο βολής φτηνό, » « σαν κρίνο ολάνθιστο » προβάλει και φέτος η Μεγάλη Σαρακοστή πάντα ταπεινή και μακριά από τον θόρυβο της πόλης.
  Έρχεται να δώσει νόημα στην ζωή μας, να μας αποτοξινώσει από τα οικονομικά μεγέθη των ελλειμμάτων ενός απρόσωπου κράτους και να μας θυμίσει τα ελλείμματα του προσώπου μας που είναι αποτέλεσμα της « υπέρογκης αύξησης των επιτοκίων » των παθών μας που αυτά πραγματικά περιορίζουν τα όρια της ελευθερίας μας εντός ενός επικίνδυνου πεδίου αδιαφορίας που αν δεν μας οδηγήσει στον πνευματικό θάνατο μια ώρα αρχύτερα θα μας κρατήσει φυλακισμένους δηλαδή αποκομμένους από την πηγή της ζωής που είναι ο δημιουργός μας.
  Η πνευματική μας φυλακή , είναι γνωστό, μας αποξενώνει και από τον συνάνθρωπο, και απ΄ όλη την κτίση και συσκοτίζει τον νου με αποτέλεσμα τον αργό και βασανιστικό θάνατο.
  Η Μεγάλη Σαρακοστή είναι η μεγάλη ευκαιρία που φιλάνθρωπα η αγία μας Εκκλησία θέσπισε για να αποδράσουμε από αυτή την φυλακή, να συμφιλιωθούμε με τον Κύριό μας και να επανατοποθετηθούμε στο αιώνιο κάλεσμά του με την μετάνοια, την «Θύραν της Χάριτος» την « πορεία από το κατ' εικόνα στο καθ' ομοίωση » κατά τους θείους Πατέρες.
  
  
  
  
  
  
  

  
  
  
  
  
  Σε αντίθεση με την λογική του κόσμου τούτου που θέλει την μετάνοια ως υποτίμηση του ανθρώπινου προσώπου η λογική της Εκκλησίας λέει ότι αυτή ανυψώνει μπροστά στον Θεό και τους ανθρώπους εκείνον που αποφασίζει να αλλάξει την ζωή του και να βαδίσει τον ανηφορικό δρόμο που όμως δεν κουράζει αλλά οδηγεί με ασφάλεια στην Βασιλεία των Ουρανών.
  Φυσικά η μετάνοια δεν είναι μια ανθρώπινη μεμονωμένη πράξη και μόνο των ημερών της Μεγάλης Σαρακοστής, είναι μια διαρκής κατάσταση που χαρακτηρίζει όλη την ζωή μας και αν προσωρινά χάσουμε τον στόχο μας αυτόν η Μεγάλη Σαρακοστή έρχεται να μας το θυμίσει και να μας δείξει το πώς θα μετανοήσουμε.
  Εκείνος που μετανοεί έχει διαπιστώσει και παραδέχεται ότι έχει απομακρυνθεί από την πατρική στοργή του θεού και δεν κοινωνεί αγαπητικά πια μαζί του αλλά ούτε και με τον συνάνθρωπό του με αποτέλεσμα ως ύπαρξη να ζει απομονωμένος.
  Συνεπώς η μετάνοια είναι δώρο του Θεού σ΄ εμάς τα παιδιά του για να βρούμε το νόημά μας , τον στόχο μας, την ψυχή μας,. να αφυπνίσουμε την ύπαρξή μας και να πραγματοποιήσουμε την κοινωνία της αγάπης με Εκείνον και όλη την δημιουργία.
  
  Στον τόπο μας έχουμε δυσκολίες και κανείς δεν το αμφισβητεί , όμως η οικονομική αυτή κρίση είναι συνέπεια της ηθικής κρίσεως, συνέπεια πάλι της απομακρύνσεώς μας από τον Θεό και της απομονώσεώς μας στο κυνήγι της προσωπικής ευδαιμονίας.
  Όλοι μας λίγο ως πολύ ξεχάσαμε την Σαρακοστή και σαγηνευτήκαμε από την λογική της ευημερίας με συνέπεια να πιαστούμε στον ιστό της αράχνης ενός ελεγχόμενου συστήματος ανήμποροι να αντιδράσουμε. Ο επιούσιος άρτος δεν ήταν αρκετός να θρέψει την αδηφάγα ψυχή μας και ορθώσαμε πύργους να αποθηκεύσουμε ξένες και πρόσκαιρες ελπίδες. Η ασκητική της Εκκλησίας μοιάζει σαν να μην υπάρχει πουθενά και η αγία στέρηση από μέσον παιδαγωγικό έγινε ο μεγαλύτερος εφιάλτης μας.
  
  Από το σαλόνι του σπιτιού μας και την πολυθρόνα του υπολογιστή μας απευθύνουμε λόγους περί νηστείας, αγρυπνίας και κακοπάθειας χωρίς να έχουμε την παραμικρή αίσθηση του τι σημαίνουν αυτά. Λόγια παχιά που προσθέτονται στα τόσα ακαταλαβίστικα λόγια της εποχής μας που η Βαβυλωνία μοιάζει σαν φροντιστήριο ξένων γλωσσών.
  
  
  Για να φτάσουμε στον στόχο αυτό να ικανοποιήσουμε το εγώ μας ακολουθήσαμε δρόμους φτηνούς και στερήσαμε από τον συνάνθρωπό το δικαίωμα να ζήσει αύριο με αξιοπρέπεια. Αδιαφορώντας για τις υποχρεώσεις μας όλα αυτά τα χρόνια προς το κράτος που έχει πρόσωπο και είναι το παιδί μας, ο γονιός μας, ο γνωστός και ο άγνωστός μας, δείχνοντας μάλιστα ασέβεια και στον κόπο τους πολλές φορές με ασυλλόγιστες σπατάλες φτάσαμε στο χείλος του γκρεμού και μάλιστα δεσμώτες.
  
  Η μεγάλη έξοδος απ΄ αυτήν την φυλακή των παθών μας μπορεί να γίνει μόνο με την μετάνοιά μας σε όλα τα επίπεδα με προτεραιότητα σε εκείνο της πνευματικής ζωής, με την επιστροφή μας στην πατρική οικία, να πέσουμε στην ζεστή αγκαλιά του Πατέρα και Δημιουργού μας ζητώντας ταπεινά το έλεός Του. Να ρίξουμε το βλέμμα μας στον συνάνθρωπό μας, να απαλύνουμε τον πόνο του να του ζητήσουμε συγνώμη και άλλα πολλά που θα ενεργοποιήσουν τις ευαίσθητες χορδές μας για να εξωτερικεύσουμε την δημιουργική δύναμη που μας προσφέρει την ίδια την ζωή δηλαδή την όντως αγάπη που πηγάζει από τον Τριαδικό μας Θεό.
  Προϋπόθεση όμως αυτής της αγαπητικής προσφοράς προς τους άλλους είναι η εν Χριστώ πορεία μας ώστε να νοιώσουμε πρώτοι εμείς την ζεστή αγάπη Του.
  Μέσα στην αοριστία της έννοιας της αγάπης που ο κόσμος στηρίζει και στηρίζεται για να βρει άλλοθι και να αναπαύσει την ψυχή του ότι έκανε δηλαδή το χρέος του με μέσα εξωτερικά χωρίς ουσία και μόνο στους ελαχίστους ή εμπερίστατους αδελφούς, η εκκλησίας μας διδάσκει ότι αγάπη είναι το πλήρωμα της μαρτυρίας και διακονίας του χριστιανού στον κόσμο όλο.
  Η αγάπη ζυμώνεται μέσα μας στην διάρκεια της Σαρακοστής, και της μεγάλης των σαράντα ημερών και της διαρκούς της κάθε στιγμής της ζωής μας , με την στέρηση με τα δάκρυα με το άνοιγμα της καρδιά μας να χωρέσει ο άλλος η ορατή εικόνα του θεού για να γίνει προσφορά στο θυσιαστήριο του Γολγοθά , να αγιαστεί να γίνει ζωή που πηγάζει από το κενό μνημείο και τέλος « ελπίδος συμπλήρωση » .
  
  Σ΄ ένα ελεύθερο κράτος όπως το δικό μας που καυχάται για την συντριπτική πλειοψηφία των χριστιανικών ταυτοτήτων του θα περίμενε κανείς την αγάπη να είναι θεμέλιο της ζωής και ο Χριστός το κέντρο των υποτιθέμενων πλειοψηφούντων πολιτών που η πνευματική ζωή είναι το Α και το Ω των ενδιαφερόντων τους συνέπεια και συνέχεια της αποστολικής και πατερικής διδασκαλίας.
  Όμως η βαθιά κρίση των αξιών σε όλα τα επίπεδα που οδηγεί στο « μαύρο αδιέξοδο, στην άβυσσο του νου » χτύπησε ενοχλητικά την πόρτα της « εθνικής μας μοναξιάς » και τα αίτια πρέπει να τα αναζητήσουμε πρώτα κοιτώντας τον καθρέπτη της αιωνιότητας σταθερά και προσεκτικά. Η λογική του, ο άλλος φταίει, το μόνο που κάνει είναι να μας οδηγεί στην αφετηρία όλου του κακού στον κόσμο, στην πτώση.

  Ο υμνογράφος μας προτρέπει «Ιδού καιρός ευπρόσδεκτος! Ιδού καιρός μετανοίας!» Τούτη η Μεγάλη Σαρακοστή είναι μια μοναδική ευκαιρία για την προσωπική και την εθνική μας πορεία προς το Πάσχα, την ελπίδα για την ζωή και την πρόσκαιρη και την αιώνια αρκεί γρήγορα να το καταλάβουμε………..
  
  
  

  
  
  
  
  
  
  
  The great exodus from the prison of our national victim of loneliness.
  
  
  Through the barrage of news on the economic crisis, the slowdown in growth, uncertainty about the future of our country and all of the financial terms that could have turned the quiet of our soul 'butts cheap, "" like Lily flowery 'highlight this year's Lent always humble and far from the city noise.
  It comes to give meaning to our lives, let us detoxify the economic fundamentals of an impersonal state deficits and to remind us of the shortcomings of our face as a result of "excessive growth rates" of our passions, they really limit the boundaries of freedom within our scope of a dangerous indifference if not lead us to spiritual death an hour later we keep prisoners separated from that source of life that is our Creator.
  The spiritual prison, known, and alienates us from the neighbors, and of all creation and obscures the mind resulting in a slow and excruciating death.
  The Great Lent is the great philanthropic opportunity that our Holy Church has adopted to escape from this prison, to reconcile with our Lord and to reposition the eternal call of the repentance, the 'Thyran of Grace "the' state of the in the picture on the model 'for the divine Fathers.
  
  
  Unlike the logic of this world who wants to repentance as a devaluation of the human person, the logic of the Church says that this raises in front of God and the people who decides to change his life and walked the steep road that is not tiring but drive safely in the kingdom of heaven.
  Of course, repentance is a human individual act only on the days of Lent, is a permanent condition that characterizes all our lives if temporarily lose our goal that Great Lent is to remind us and show us how repent.
  He has found that repents and admits it has been removed from the paternal affection of God and no longer dear communion with him nor with his fellow man so as to live there alone.
  Thus repentance is God's gift to us children to find meaning in our goal, our soul,. to awaken our existence and to realize a society of love with Him and all creation.
  
  In place we have problems and nobody denies, but this financial crisis is a consequence of moral crisis, a consequence of deportation again our God and our isolation in pursuit of personal happiness.
  We all more or less forgotten the Lent and seduced by the sense of prosperity to fall consistently in the spider's web of a controlled system unable to respond. The daily bread was not enough bread to feed the voracious our souls and erect towers to save foreign and temporary hope. The ascetic of the Church seems as if there is nowhere in the Bible, and deprivation of means of teaching became our biggest nightmare.
  
  From the living room of our house and the chair of the computer send our reasons for fasting, vigil and kakopatheias without having the slightest sense of what they mean. Words that are added to thick so incomprehensible words of our time Babylon is like a foreign language tutorial.
  
  
  To achieve this objective to satisfy the ego we followed roads and cheap deprive his fellow man the right to live in dignity tomorrow. Disregarding our obligations over the years in the country that person is our child, the parent's world, known and unknown, we showing disrespect and even the trouble many times with the profligate wastage reached the brink and even captors.
  
  The high output from this prison of our passions can only be done by our repentance at all levels with priority to that of the spiritual life with our return to the paternal home, falling into the warm embrace of our Creator and Father asking humble his mercy. To cast our eyes to our fellow man, to alleviate the pain to apologize to the many more that will trigger our sensitive strings to externalize the creative force that gives us life itself that is indeed the love that comes from the Triassic our God.
  Provided, however, that the offer to loving others in Christ is the way to our first we feel the warm love.
  Within the vagueness of the concept of love in the world supports and builds to find an excuse of rest and soul that made the debt with external media without substance and only the minimum or emperistatous brothers, the church teaches us that love is crew of the testimony and ministry of the Christian world over.
  Love is fermented in us during Lent, and the great forty days and the standing of every moment of our lives, the deprivation of tears with the opening of our hearts to hold the other the visible image of God to become offer the altar of Calvary, to be sanctified life that stems from the monument and then empty "hope συμπλήρωση.
  
  In a free country like ours that boasts the vast majority of Christian identity would expect love to be the foundation of life and Christ the center of its majority citizens alleged that the spiritual life is the alpha and omega of interest the consistency and continuity of the apostolic and patristic teaching.
  But the deep crisis of values at all levels leading to black dead end into the abyss of the mind 'annoying knocked on the door of "our national loneliness and the causes we must look first looking the mirror of eternity steadily and carefully. The logic of the other's fault, all that does is lead us to the starting point of all evil in the world, in the fall.
  
  The hymnographer urges us "Behold time welcome! Here come repentance! "This Great Lent is a unique opportunity for personal and our national road to the Easter hope for the life and temporary and the eternal quickly enough to understand ... ... ... ..
  
  
  
  Der große Exodus aus dem Gefängnis unserer nationalen Opfer der Einsamkeit.
  
  
  Durch die Flut von Nachrichten über die wirtschaftliche Krise, die Verlangsamung des Wachstums, die Unsicherheit über die Zukunft unseres Landes und all die finanziellen Bedingungen, die die Ruhe der Kolben unserer Seele "billig gemacht haben könnte", "wie Lily blumigen "Highlight der diesjährigen Fastenzeit immer bescheiden und weit vom Lärm der Stadt.
  Es kommt zu geben, die unserem Leben Sinn, lassen Sie uns entgiften den wirtschaftlichen Fundamentaldaten einer unpersönlichen staatlichen Defizite und uns die Mängel unseres Gesicht daran erinnern, als Folge der "übermäßigen Wachstum" unserer Leidenschaften, begrenzen sie wirklich die Grenzen der Freiheit im Rahmen unserer Möglichkeiten einer gefährlichen Gleichgültigkeit, wenn nicht dazu führen, geistigen Tod eine Stunde später halten wir Gefangenen aus dieser Quelle des Lebens, die unser Schöpfer ist getrennt.
  Die geistige Gefängnis, bekannt, und entfremdet uns von den Nachbarn und der gesamten Schöpfung und den Geist verdunkelt was zu einem langsamen und qualvollen Tod.
  Die Große Fastenzeit ist die große Chance, dass unsere philanthropischen heiligen Kirche angenommen hat, um aus diesem Gefängnis zu entgehen, mit unserem Herrn zu versöhnen und auf die ewige Ruf der Umkehr zu positionieren, die "Thyran of Grace" die "state of the im Bild das Modell 'für die göttliche Väter.
  
  
  Anders als die Logik dieser Welt, die als eine Entwertung der menschlichen Person Reue will, sagt die Logik der Kirche, dass dies wirft vor Gott und den Menschen, sein Leben zu ändern und ging entscheidet die steile Straße, die nicht anstrengend ist, aber ein Fahrzeug sicher in das Reich der Himmel.
  Der natürlich ist die Reue ein menschliches Individuum sich nur auf die Tage der Fastenzeit, ist ein permanenter Zustand, dass alle unser Leben prägt, wenn vorübergehend unser Ziel, dass Große Fastenzeit ist es, uns daran zu erinnern und uns zu zeigen, zu verlieren, wie bereuen.
  Er hat festgestellt, dass bereut gibt und es hat sich von der väterlichen Liebe Gottes entfernt wurde und nicht mehr lieben Gemeinschaft mit ihm noch mit seinen Mitmenschen so zu leben allein.
  So Buße ist ein Geschenk Gottes für uns Kinder, einen Sinn in unser Ziel, unsere Seele. für unsere Existenz zu erwecken und eine Gesellschaft der Liebe mit ihm und der ganzen Schöpfung zu verwirklichen.
  
  An die Stelle haben wir Probleme und niemand bestreitet, aber diese Finanzkrise ist eine Folge der moralischen Krise, eine Folge der Abschiebung wieder unser Gott und Isolation in unserer Streben nach persönlichem Glück.
  Wir alle mehr oder weniger vergessen, die Fastenzeit und verführt durch das Gefühl des Wohlstands auf, ständig in das Spinnennetz aus einem geregelten System nicht in der Lage zu reagieren fallen. Das tägliche Brot war nicht genug Brot zu füttern die gefräßigen unsere Seelen und Türme errichten, die Außen-und vorübergehende Hoffnung zu speichern. Der Asket der Kirche scheint, als gäbe es nirgends in der Bibel, und Entzug der Mittel des Unterrichts wurde zu unserem größten Albtraum.
  
  Vom Wohnzimmer unseres Hauses und der Vorsitzende des Computers senden wir Ihnen unsere Gründe für das Fasten, Wachen und kakopatheias ohne den geringsten Sinn, was sie bedeuten. Wörter, die sind so dick hat unverständliche Worte unserer Zeit Babylon ist wie eine Fremdsprache Tutorial.
  
  Um dieses Ziel zu erreichen, das Ego folgten wir Straßen und günstigen nehmen seinen Mitmenschen das Recht auf ein Leben in Würde morgen gerecht zu werden. Ungeachtet unserer Verpflichtungen im Laufe der Jahre in dem Land, diese Person ist unser Kind, die Eltern Welt, bekannt und unbekannt, wir missachtet und sogar die Mühe, viele Male mit der verschwenderischen Verschwendung erreicht den Rand und auch Entführern.
  
  Die hohe Leistung aus diesem Gefängnis unserer Leidenschaften kann nur durch unsere Reue auf allen Ebenen mit Priorität mit der das geistige Leben mit unserer Rückkehr in das Elternhaus, fallen in die warme Umarmung von unserem Schöpfer und Vater zu fragen getan werden demütig sein Erbarmen. Um unsere Augen für unsere Mitmenschen Stimmen, um die Schmerzen zu lindern, die vielen mehr, die unsere empfindlichen Saiten Auslöser für die schöpferische Kraft zu externalisieren, die uns das Leben selbst das ist ja auch die Liebe, die aus der Trias kommt entschuldigen unser Gott.
  Vorausgesetzt jedoch, dass das Angebot, andere zu lieben in Christus ist der Weg zu unserem ersten fühlen wir uns der warmen Liebe.
  Innerhalb der Unbestimmtheit des Begriffs der Liebe in der Welt unterstützt und baut auf eine Entschuldigung der Ruhe und der Seele, die Schulden, mit externen Medien ist ohne Substanz und nur der Mindest-oder emperistatous Brüder zu finden, die Kirche lehrt uns, daß die Liebe Besatzung des Zeugnis und Dienst der christlichen Welt.
  Liebe ist in uns während der Fastenzeit fermentiert, und die großen vierzig Tage und die Stellung des in jedem Augenblick unseres Lebens, der Entzug der Tränen mit der Öffnung unseres Herzens die anderen das sichtbare Bild Gottes halten, um zu bieten dem Altar der Kalvarienberg, als geheiligte Leben, das aus dem Denkmal stammt und leeren Sie dann "Hoffnung συμπλήρωση.
  
  In einem freien Land wie dem unseren, dass die überwiegende Mehrheit der christlichen Identität bietet erwarten würde liebend gern die Grundlage des Lebens und Christus im Mittelpunkt der Mehrheit seiner Bürger behauptet, dass das geistige Leben ist das Alpha und Omega von Interesse die Kohärenz und Kontinuität des apostolischen und patristische Lehre.
  Aber der tiefe Krise der Werte auf allen Ebenen, die zu schwarzen Sackgasse, in die Tiefe des Geistes "ärgerlich an der Tür von" unserer nationalen Einsamkeit und die Ursachen müssen wir uns zunächst hast den Spiegel der Ewigkeit kontinuierlich und sorgfältig klopfte. Die Logik der anderen die Schuld, all das tut, ist uns zum Ausgangspunkt allen Übels in der Welt führen, in dem Fall.
  
  Die hymnographer drängt uns "Siehe Zeit herzlich willkommen! Hier kommen Buße! "Das Große Fastenzeit ist eine einzigartige Gelegenheit für den persönlichen und unsere nationalen Weg zum Osterfest Hoffnung für das Leben und die Zeit und den ewigen schnell genug zu verstehen ... ... ... ..
  
  Le grand exode de la prison de notre victime national de la solitude.
  
  Grâce au barrage de nouvelles sur la crise économique, le ralentissement de la croissance, l'incertitude sur l'avenir de notre pays et de toutes les conditions financières qui aurait pu tourner le calme de la crosse de notre âme "bon marché», «comme Lily fleurie 'highlight carême toujours humble et loin des bruits de la ville cette année.
  Il vient de donner un sens à notre vie, nous détoxiquer les fondements économiques d'un déficit de l'Etat impersonnel et de nous rappeler les lacunes de notre visage à la suite de "taux de croissance excessive" de nos passions, ils limitent vraiment les limites de la liberté dans notre rayon d'une indifférence dangereuse si nous conduit pas à la mort spirituelle d'une heure plus tard, nous gardons les prisonniers ainsi séparés à partir de cette source de vie qui est notre Créateur.
  La prison spirituelle, connus, et éloigne de nous des voisins, et de toute la création et obscurcit l'esprit qui résulte en une mort lente et atroce.
  Le Grand Carême est l'occasion philanthropique fantastique que notre sainte Eglise a adopté à s'échapper de cette prison, de se réconcilier avec notre Seigneur et à repositionner l'éternel appel de la repentance, la «Thyran of Grace» de «l'état de la dans l'image sur le modèle "pour les Pères divine.
  
  Contrairement à la logique de ce monde qui veut la repentance comme une dévaluation de la personne humaine, la logique de l'Eglise dit que cela pose en face de Dieu et le peuple qui décide de changer sa vie et se dirigea la route escarpée qui n'est pas fatigant, mais conduire de façon sécuritaire dans le royaume des cieux.
  De cours, la repentance est un acte individuel de l'homme que les jours du Carême, est une condition permanente qui caractérise toute notre vie, si une perte temporaire de notre objectif que la Grande-Carême est pour nous le rappeler et nous montre comment repentir.
  Il a constaté que se repent et admet qu'elle a été enlevée à l'affection paternelle de Dieu et non plus cher communion avec lui ni avec ses semblables, afin d'y vivre seule.
  Ainsi, le repentir est un don de Dieu pour nous les enfants à trouver un sens à notre but, notre âme. pour éveiller notre existence et de réaliser une société d'amour avec Lui et toute la création.
  
  A la place nous avons des problèmes et que personne ne nie, mais cette crise financière est une conséquence de la crise morale, une conséquence de l'expulsion de plus notre Dieu et notre isolement dans la poursuite du bonheur personnel.
  Nous avons tous plus ou moins oublié le carême et séduit par le sens de la prospérité de tomber systématiquement dans la toile d'araignée d'un système contrôlé incapable de répondre. Le pain, le pain quotidien ne suffit pas à nourrir les voraces nos âmes et d'ériger des tours pour sauver l'espérance étrangers et temporaires. L'ascète de l'Eglise semble comme s'il n'y avait nulle part dans la Bible, et la privation de moyens d'enseignement est devenu notre pire cauchemar.
  
  Du salon de notre maison et le président de l'ordinateur envoyer nos raisons pour le jeûne, la veillée et kakopatheias sans avoir la moindre idée de ce qu'ils veulent dire. Les mots qui sont ajoutés à épais tant de mots incompréhensibles de notre temps Babylone est comme une langue étrangère tutoriel.
  
  
  Pour atteindre cet objectif de satisfaire l'ego nous avons suivi les routes et les bas prix de priver ses semblables le droit de vivre dans la dignité demain. Sans tenir compte de nos obligations au cours des ans dans le pays cette personne est notre enfant, le monde des parents, connus et inconnus, nous montrant un manque de respect et même de la peine à plusieurs reprises avec le gaspillage débauché atteint le bord et même ravisseurs.
  
  La sortie du secondaire de cette prison de nos passions peuvent uniquement être effectué par notre repentir, à tous les niveaux, avec priorité à celle de la vie spirituelle avec notre retour à la maison paternelle, tombant dans l'étreinte chaleureuse de notre Créateur et Père demandant humbles sa miséricorde. De jeter les yeux sur notre prochain, pour soulager la douleur de s'excuser auprès de la multitude d'autres qui déclencheront nos cordes sensibles d'externaliser la force créatrice qui nous donne la vie elle-même qui est en effet l'amour qui vient du Trias notre Dieu.
  Pourvu, cependant, que l'offre à aimer les autres à Christ est la voie à la première on sent l'amour chaleureux.
  Dans le flou de la notion de l'amour dans le monde soutient et développe de trouver un prétexte de repos et d'âme qui fait la dette avec un support externe, sans substance et seul le minimum ou emperistatous frères, l'Église nous enseigne que l'amour est l'équipage du témoignage et du ministère du monde chrétien entier.
  L'amour est fermenté en nous pendant le carême, quarante jours et le grand et permanent de tous les instants de notre vie, la privation des larmes avec l'ouverture de nos cœurs pour contenir l'image de l'autre visible de Dieu pour devenir offrent l'autel du Calvaire, à vie sanctifiée qui découle du monument, puis συμπλήρωση "vide d'espoir.
  
  Dans un pays libre comme la nôtre qui possède la grande majorité de l'identité chrétienne de l'amour pourrait s'attendre à être le fondement de la vie et le Christ au centre de ses citoyens, la majorité a allégué que la vie spirituelle est l'alpha et l'oméga de l'intérêt la cohérence et la continuité de l'enseignement apostolique et patristique.
  Mais la profonde crise de valeurs à tous les échelons menant à l'impasse noir dans l'abîme de l'esprit »ennuyeux frappé à la porte de« notre solitude nationales et les causes, nous devons d'abord examiner regardant le miroir de l'éternité régulièrement et soigneusement. La logique de l'autre la faute, qui ne fait que nous conduire au point de départ de tous les maux dans le monde, à l'automne.
  
  Le Hymnographe nous exhorte: «Voici le temps de bienvenue! Voici venu le repentir! "Ce Grand Carême est une occasion unique pour les personnels et notre route nationale à l'espérance de Pâques pour la vie et temporaire et l'éternel assez vite à comprendre ... ... ... ..
  
  
  Великий исход из тюрьмы нашей национальной жертвой одиночества.
  
  Через шквал новостей на экономический кризис, замедление темпов роста, неопределенность в отношении будущего нашей страны, и все финансовые условия, которые могли бы превратил тишину прикладами наши души "дешево", "как Лилия цветочным "указывает в этом году постом всегда скромным и далеко от городского шума.
  Она приходит, чтобы придать смысл нашей жизни, давайте нейтрализовать экономические основы безличные дефицита государственного и напоминать нам о недостатках нашего лица в результате "чрезмерных темпов роста" наших страстей, они реально ограничить границы свободы в нашей сфере опасное безразличие, если не привести нас к духовной смерти через час мы продолжаем заключенные отдельно от источника жизни, который является нашим Создателем.
  Духовная тюрьма, известны, и отдаляют нас от соседей, и всего творения и затемняет сознание в результате медленной и мучительной смертью.
  Великий пост является большим благотворительным возможности, что наша Святая Церковь приняла бежать из этой тюрьмы, чтобы примириться с нашим Господом и измените Вечный зов о раскаянии, 'Thyran благодати "" состоянии на картинке модели для божественных отцов.
  
  В отличие от логики в этом мире, кто хочет к покаянию как девальвация человеческого лица, логика церкви говорит, что это ставит перед Богом и людьми, которые решили изменить свою жизнь и пошел крутой дороге, которая не утомительно, но безопасно управлять автомобилем в Царстве Небесном.
  Из Конечно, покаяние является человеческая личность действовать только в дни поста, является постоянным условием, что характеризует все наши жизни, если временно потерять наша цель, что Великий Пост напоминает нам и показать нам, как покаяться.
  Он обнаружил, что раскаивается и признает, что был удален из отцовской любви Бога и не дорогой общении с ним, ни со своим ближним, чтобы жить там в одиночестве.
  Таким образом покаяние это дар Бога к нам, детям, найти смысл в нашу цель, наша душа. пробудить наше существование и создать общество, в любви с Ним, и все творение.
  
  На месте у нас есть проблемы, и никто не отрицает, но на этот финансовый кризис является следствием моральный кризис, следствием депортации снова Бога нашего и нашей изоляции в поисках личного счастья.
  Все мы более или менее забыли Поста и соблазнил смысле процветания падать из года в паутину управляемой системы не в состоянии ответить. Хлеб не хватало хлеба, чтобы накормить прожорливого наших душах и строительству башен сохранить внешнюю и временную надежду. Аскетической церкви кажется, что нигде в Библии, и лишение средств обучения стала нашей самой большой кошмар.
  
  Из гостиной нашего дома и председатель компьютера отправить причины для нашего поста, бдения и kakopatheias не имея ни малейшего смысла, что они означают. Слова, которые добавили к таким толстым непонятные слова нашего времени Вавилон, как иностранный язык учебника.
  
  Для достижения этой цели, чтобы удовлетворить его мы следовали дорог и дешевое лишить его товарищи человеку право на достойную жизнь завтра. Игнорируя свои обязательства на протяжении многих лет в стране, это лицо нашего ребенка, мир родителей, известным и неизвестным, мы неуважение и даже проблемы во много раз с расточительной отходы находятся на грани и даже похитителей.
  
  Высокий выход из этой тюрьмы наших страстей может быть сделано только наше покаяние на всех уровнях, уделяя приоритетное внимание, что духовная жизнь нашего возвращения в отчий дом, попадая в теплые объятия нашего Творца и Отца просят скромный милость Его. Чтобы привести наши глаза к нашим ближним, чтобы облегчить боль, чтобы попросить прощения у многих других, которые будут вызывать наших чувствительных строк воплощать творческие силы, которые дает нам сама жизнь, что это действительно любовь, которая исходит от триаса Бог наш.
  При этом, однако, что предложение в любви к другим во Христе это путь к нашим первым мы чувствуем теплое любви.
  В расплывчатости понятия любви в мире поддерживает и строит, чтобы найти предлог отдохнуть и душой, что сделало задолженности с внешнего носителя без вещества и лишь минимальное или emperistatous братья, церковь учит нас, что любовь Экипаж свидетельство и служение христианского мира.
  Любовь на дрожжах нас во время поста, и больше сорока дней и Постоянной каждый момент нашей жизни, лишение слез с открытием нашего сердца, чтобы провести другие видимый образ Бога, чтобы стать Предложение алтарь на Голгофе, чтобы быть освященной жизни, которая связана с памятником, а затем пустые "συμπλήρωση надежды.
  
  В свободной стране, как наша, которая гордится подавляющее большинство христианской идентичности было бы ожидать люблю быть основой жизни, и Христос в центре большинства своих граждан, утверждал, что духовная жизнь это альфа и омега интереса последовательность и непрерывность апостольского и святоотеческого учения.
  Но глубокий кризис ценностей на всех уровнях, ведущих к черным тупиком в бездну ума "раздражает постучал в дверь" нашего национального одиночества и причины надо искать первые глядя зеркало вечности постоянно и внимательно. Логика других вин, все, что делает это приведет нас к исходной точке всего зла в мире, осенью.
  
  Сочинитель псалмов призывает нас: "Вот временем Добро пожаловать! Здесь приходят покаяние! "Это Великий Пост является уникальной возможностью для личного и нашей национальной дороге в надежде Пасху для жизни и временное и вечное достаточно быстро, чтобы понять ... ... ...

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 28.11.2009
• 20:05

  ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΜΑΣ ΕΤΟΥΣ 2010.

   »  Η ενορία κοντά σου
  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 16.10.2009
• 22:53

  Ευχαριστίες.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Ο Εφημέριος πρεσβύτερος Εμμανουήλ, το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο, η Ειδική Ενοριακή Επιτροπή , οι συνεργάτες της ενορίας και το χριστεπώνυμο πλήρωμα αυτής θερμά ευχαριστεί τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη της πολυνησιακής αγιοτάτης μητροπόλεως Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας, Μήλου και Μυκόνου κ.κ. Δωρόθεο τον Β΄ τον μελίρρυτο ιεράρχη των αιγαιοπελαγίτικων κυμάτων, που έδωσε την άδεια να εξέλθει η τίμια κάρα εκ της Άνδρου και της επισκοπικής του περιφερείας.
  
  
  
  
  
  Επίσης ευχαριστούμε τον ακοίμητο φρουρό και ικέτη του αγίου μας, τον πολυσέβαστο πανοσιολογιότατο άγιο Καθηγούμενο της Ιεράς μονής Παναχράντου Άνδρου κύριο Ευδόκιμο ο οποίος υπέστη κόπον και πολύωρο ταξίδι για να έρθει εδώ κομιστής της μεγάλης αυτής ευλογίας και χαράς. Επίσης ευχαριστούμε και τον συνοδό του και αδελφό της μονής πατέρα Αέτιο.
  
  
  

  
  -------------------
  
  

  Ως ο εφημέριος της νέας Ενορίας αυτής ευχαριστώ τους πολύτιμους συνεργάτες που κοπίασαν και τις ημέρες αυτές, αλλά και για να έρθει η ποθητή ημέρα των εγκαινίων του νέου ναού μας.
  

  
  
  
  

  ----------------------

  
  

  
  Στιγμιότυπα από την δράση των συνεργατών μας.

  
  
  
  

  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  ( Καθιέρωση σκηνωμάτων )
  
  

  
  
  

  Γονυκλισίες και λιτανείες
  

  σε ώρες λιποψυχίας,
  

  για να βρούμε τον χαμένο μίτο,
  

  ν’ αντικρίσουμε στην έξοδο
  

  το απαστράπτων φως
  

  και πλοία με λευκά πανιά
  

  πριν βυθιστούμε στο αιγαίο.
  

  Πλάι κοχλάζει το μελισσόκερο,
  

  οσμές από μαστίχα και θυμίαμα
  

  ευφραίνουν τις αισθήσεις
  

  κι εμείς προ των θυρών
  

  συλλέγουμε των αρετών την γύρη.
  

  Άρατε πύλας την ψυχή μας να βρούμε,
  

  άρατε πύλας μόνο να κοιταχτούμε,
  

  άρατε πύλας απλά να μαζωχτούμε
  

  στην ιερουργία της ζωής
  

  που αδιάκοπα τελείτε σε σκηνώματα
  

  καθιερωμένα μ’ ενός αθανάτου ιερομύστη
  

  τ΄ άγιο λείψανο
  

  και μιας αμίαντης μάνας
  

  την δροσοστάλαχτη αναπνοή.
  
  
  ( πρ. Εμμανουήλ )

  
  
  
  

  
  

  
  
  

  
  
  

  
  
  

  
  Αθλοφόρε άγιε και ιαματικέ Παντελεήμων πρέσβευε τω ελεήμονι Θεώ ίνα πταισμάτων άφεσιν παράσχη, ταίς ψυχαίς ημών.
  
  
  Έτερον. Ήχος γ'. Θείας Πίστεως.
  
  Θείων τρόπων σου, τη επιστήμη, νέμεις άμισθον, την θεραπείαν,
  των ψυχών και των σωμάτων εν Πνεύματι.
  όθεν ημάς πάσης νόσου απάλλαξον,
  Παντελεήμον ελέους θησαύρισμα.
  Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε,
  δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

  
  
  

  Μεγαλυνάρια
  Αγίου Παντελεήμονος του Ιαματικού
  δια τον εν Κοκκίνω Μετοχίω Μουρνιών Σεπτόν Ναόν του.

  
  
  

  
  Σπεύσον τοις προστρέχουσιν ευλαβώς, τω σεπτώ ναώ σου καί παράσχου τας δωρεάς, ω Παντελεήμων τοις πάσχουσί σου δούλοις, Κοκκίνου Μετοχίου φύλαξ και πρόμαχε.
  
  Δίδου ημίν άγιε φωτισμόν , καί υγείαν πάσαν τοις εν τούτῳ τω ιερώ, ναώ σου Παμμάκαρ διακονούσι πόθῳ , και ρύου εκ
  παντοίων των περιστάσεων.
  
  Σκέπε ημάς πάντας τριάς σεπτή, ω Παντελεήμων και Πολύκαρπε ιερέ, συν της Θεοτόκου εικόνισμα μυρσίνης, και τους πολέμους παύσον των θλιβερών πειρασμών.
  
  ( Μάρκος Ανιτσάκης.)

  
  
  

  
  Χαίροις της Ευβούλης θείος βλαστός, αθλητής γενναίος και αστέρας αειλαμπής, Κοκκίνου Μετοχίου φρουρός και αντιλήπτωρ Παντελεήμων μάκαρ σε μεγαλύνομεν.
  
  Δεύτε ευφημήσωμεν οι πιστοί, τον ποταμόν ελέους και μαρτύρων την καλλονή, Κοκκίνου Μετοχίου τον μέγαν Πολυούχον, των Αναργύρων δόξα Παντελεήμονα.
  
  Χάιροις Εκκλησίας λαμπρή Τριάς, Κοκκίνου Μετοχίου οι προστάτες και πρεσβευτές,
  Πολύκαρπε γενναίε, Παντελεήμων Θείε, συν των Κυθήρων Κλέος Μυρτιδιώτισσα.
  
  Σκέπε φρούρει φύλλατε Ιατρέ, την ενορίαν ταυτην την τιμώσαν σε ευλαβώς, συν τω ποιμενάρχη καί τοις ασπαζομένοις, πίστει και ελπίδα το θείον σου λείψανον.
  
  ( π. Εμμανούλ Γεωργιακάκης )
  

  
  
  

  

  
  
  

  ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΤΩ ΘΕΩ ΔΟΞΑ

  
  
  

  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 22:19

  ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΩΝ ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ Δ ΜΕΡΟΣ

   »  Η ενορία κοντά σου
  
  Δ΄
  
  
  
  
  Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΚΑΡΑΣ
  
  
  Την Δευτέρα 5/10/2009 σε κλίμα συγκίνησης και εν πληθούση εκκλησία μετά την ακολουθία του εσπερινού και της παρακλήσεως αναχώρησε ο πολύτιμος θησαυρός που σκόρπισε ευλογία, παρηγοριά, χαρά και ελπίδα στην ενορία μας και την πόλη των Χανίων, η τίμια Κάρα του Ιαματικού Παντελεήμονος για την ιερά Μονή Παναχράντου Άνδρου.
  

  
  
  
  
  

  Εκ μέρους των ενοριτών η κυρία Αριστέα Πατεράκη προσωρινώς υπεύθυνη του Συλλόγου Κυριών " Παναγία η Μυρτηδιώτισσα " απήγκηλε ποίημα ευχαριστίας στον άγιο Παντελεήμονα.

  
  
  

  
  
  

  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 20:17

  Γ΄ 4/10/2009 ...

   »  Η ενορία κοντά σου
  Γ΄
  4/10/2009
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΙΘΟΥΣΑΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ
  
  
  
  
  
  
  
  
  Την επομένη μέρα Κυριακή μετά τα εγκαίνια του ναού σε ενοριακή - οικογενειακή ατμόσφαιρα τελέστηκε αρχιερατική θεία λειτουργία προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Δαμασκηνού συλλειτουργούντων του ηγουμένου της ιεράς Μονής Παναχράντου Άνδρου αρχιμ. κυρίου Ευδοκίμου και πολλών ιερέων παρουσία πλήθους κόσμου.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  

  
  
  
  
  
  
  
  
  
  

  Την ημέρα αυτή στην διάρκεια της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος τέλεσε την εις πρεσβύτερον χειροτονία του ευλαβεστάτου διακόνου κυρίου Νεκταρίου που κατάγετε από το Βαρύπετρο Κυδωνίας και θα διακονίσει ως εφημέριος σε κενή ενορία της μητροπόλεώς μας.
  
  

  
  
  
  
  
  
  
  
  

  

  
  
  
  

  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Στο τέλος της λειτουργίας ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ.κ. Δαμασκηνός χειροθέτησε πνευματικό τον Εφημέριο του Ναού πρεσβύτερο κύριο Εμμανουήλ Γεωργιακάκη.
  
  

  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Στις 11 τελέστηκε απο τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη μας κ.κ. Δαμασκηνό ο αγιασμός των εγκαινίων του γραφείου και της αιθούσης φιλοξενίας.
  
  
  

  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Η ημέρα έκλεισε με εόρτιο γεύμα που παρέθεσε η ενορία μας σε όλους τους μετέχοντες στις πνευματικές εκδηλώσεις στην αίθουσα φιλοξενίας και στον αύλιο χώρο του ναού.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 06.10.2009
• 20:24

  [nt]

   »  Η ενορία κοντά σου
  
  
  

  
  
  
  Πλήθος πιστών από όλο τον νομό Χανίων, το Ρέθυμνο και το Ηράκλειο παρευρέθηκε στις εορταστικές εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν με αφορμή τα εγκαίνια του ιερού μας ναού και προσκύνησε την θαυματουργή Τίμια Κάρα του Ιαματικού Παντελεήμονος.
  
  
  Α΄
  2/10/2009
  
  
  
  
  Η ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΚΑΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΩΝ ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ
  
  
  Την παραμονή των εγκαινίων υποδεχτήκαμε τον προστάτη άγιο μας και τα ιερά λείψανα αγίων Μαρτύρων που τοποθετήθηκαν στο "φυτό" της αγίας Τραπέζης στην συμβολή των οδών Σοφοκλή Βενιζέλου και Αγίας Μαρίνας. Παρόντες οι Δήμαρχοι Χανίων και « Ελ. Βενιζέλου » καθώς και ο Αντινομάρχης Χανίων κύριος Χαράλαμπος Κουκιανάκης.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Μετά την Δέηση σχηματίστηκε πομπή που λάμπρυναν με την συμμετοχή τους συνοδεύοντας τον άγιό μας οι παραδοσιακοί αμαξάδες της περιοχή μας, η φιλαρμονική του Δήμου Χανίων και παιδιά με παραδοσιακές στολές.
  
  

  
  
  
  
  
  
  
  
  

  
  
  
  
  
  
  
  
  

  

  
  
  
  
  
  
  
  
  

  Με την είσοδο στο Ναό εψάλει δοξολογία στο τέλος της οποίας ομίλησαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ.κ. Δαμασκηνός, ο Εφημέριος Κοκκίνου Μετοχίου Μουρνιών πρεσβύτερος κύριος Εμμανουήλ Γεωργιακάκης, και ο ηγούμενος της Ιεράς μονής Παναχράντου Άνδρου αρχιμ. κύριος Ευδόκιμος.

  
  
  

  
  

  
  

  
  Στον ηγούμενο ο εφημέριος πρόσφερε στο τέλος της προσφωνήσεως μια εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου ως ανάμνηση της συμμετοχής του στα ιερά εγκαίνια.
  

  Στην δοξολογία παρέστη η οσιοτάτη μοναχή Θεοδόχη εκπρόσωπος της οσιολογιοτάτης ηγουμένης της ιεράς μονής Χρυσόπηγής γερόντισσας Θεοξένης.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  

  

  
  
  
  
  
  
  
  Ακολούθησε ο μέγας πανηγυρικός εσπερινός των εγκαινίων προεξάρχοντος του πανοσιολογιοτάτου ηγουμένου της ιεράς μονής Παναχράντου Άνδρου κυρίου Ευδοκίμου συμπροσευχομένων πολλών ιερέων της Μητροπόλεώς μας καθώς και του πανοσιολογιοτάτου αρχιμ. κυρίου Αλεξίου γραμματέα θρησκευτικού Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμύνης.
  
  

  
  

  
  
  
  
  
  
  

  
  

  
  
  Μετά το πέρας του εσπερινού ακολούθησε δεξίωση στον αύλιο χώρο του Ναού και οι ακολουθίες του μικρού αποδείπνου με τους χαιρετισμούς εις τον ιαματικό Παντελεήμονα και ο όρθρος των εγκαινίων.

  Την μουσική επιμέλεια στην δεξίωση είχε η οικογένεια του Μηνά Γκάζιο με ηπειρώτικα τραγούδια που ερμήνευσε ο διευθυντής του πολιτιστικού κέντρου και υπεύθυνος πολιτιστικών εκδηλώσεων κύριος Αθανάσιος Σαμαράς.
  
  

  
  

  Β.΄
  

  3-10-2009
  
  
  

  
  

  
  ΤΑ ΙΕΡΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΝΑΟY
  

  
  Προεξάρχοντος του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Δαμασκηνού το πρωί της 3ης Οκτωβρίου τελέστηκαν οι ακολουθίες των ορών, των εγκαινίων και η πρώτη αρχιερατική θεία Λειτουργία. Συλλειτούργησαν 19 ιερείς και 2 διάκονοι μεταξύ των οποίων ο πανοσιολογιότατος αρχιμ. κύριος Αλέξιος γραμματέας θρησκευτικού Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμύνης, ο αιδεσιμολογιότατος πρωτ. κύριος Μιχαήλ Πίσσαρης εφημέριος του ιερού ναού του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου και ο ιερολογιότατος διάκονος του μητροπολιτικού ναού της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης κύριος Γεώργιος Χανιωτάκης.

  
  
  
  
  

  

  
  
  
  

  

  
  
  
  

  

  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Παρευρέθηκαν οι υποψήφιοι βουλευτές Χανίων Μανώλης Σκουλάκης και Ιωάννης Κάκακνος, ο Δήμαρχος «Ελ. Βενιζέλου » Εμμανουήλ Κεμεσίδης, η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Γεωργία Αποστολάκη ο επικεφαλής της αντιπολιτεύσεως και τέως δήμαρχος Γεώργιος Πολιουδάκης. και μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου. Επίσης συμπροσευχήθηκαν μοναχές της Ιεράς Μονής Χρυσοπηγής εκπροσωπώντας την ηγουμένη Γερόντισσα Θεοξένη.
  
  

  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Ο εφημέριος ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο κ.κ. Δαμασκηνό για την παρουσία του και εκ μέρους του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου και των ενοριτών, του πρόσφερε μια ποιμαντορική ράβδο.
  
  

  
  
  Στο τέλος των ακολουθιών η ενορία μας παρέθεσε εόρτιο γεύμα στους μετέχοντες στα εγκαίνια στην αίθουσα φιλοξενίας και στον αύλιο χώρο του ναού.
  Έπαιξαν οι δεξιοτέχνες της κρητικής μουσικής Μανώλης Φαντάκης και Αρτέμης Πεντάρης με τους συνεργάτες τους και χόρεψαν τα παιδιά του Χορευτικού ομίλου Χανίων ο «Ψηλορήτης,» του λάτρη της παραδόσώς μας και μεγάλου δασκάλου κυρίου Κώστα Μπούτζουκα τα οποία ήταν και παραστάτες στην αγία Κάρα του αγίου μας.
  Στην διάρκεια του γεύματος ο δήμαρχος της περιοχής πρόσφερε στον ναό μας ένα σταυρό ευλογίας.

  
  

  
  

  
  
  
  
  
  
  

  

  
  
  
  
  
  
  

  Ενθύμια των εγκαινίων μοιράστηκαν σε όλους τους πιστούς , λιβάνι, μια εικόνα του αγίου μας και αρωματικό μύρο που κατασκεύασε η ομάδα επι των εκκλησιαστικών τεχνών της ενορίας μας.
  
  
  
  

  
  
  
  
  
  
  

  
  
  
  
  
  
  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 19.09.2009
• 12:11

  Η Εορτή της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας

   »  Η ενορία κοντά σου
  ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΚΥΔΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ
  ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ
  ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΜΕΤΟΧΙΟΥ ΜΟΥΡΝΙΩΝ
  
  
  
  
  Η Εορτή της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας στην Ενορία
  αγίου Παντελεήμονος Κοκκίνου Μετοχίου Μουρνιών
  
  ( Αριστερό Κλίτος )
  
  
  Η Ενορία του αγίου Παντελεήμονος Κοκκίνου Μετοχίου Μουρνιών κάνει γνωστό ότι την Πέμπτη 24 - 9 - 2008 εορτή της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας εορτάζει το αριστερό κλίτος του Ιερού Ναού.
  
  Το πρόγραμμα της πανηγύρεως έχει ως εξής :
  
  23-9-2008 Τετάρτη
  
  18.00 Μέγας πανηγυρικός Εσπερινός και παράκληση.
  
  24-9-2008 Πέμπτη
  
  07.30 Όρθρος και θεία λειτουργία.
  
  
  
  Εκ της Ενορίας
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 01.09.2009
• 18:13

  Τα εγκαίνια του Ιερού μας Ναού.

   »  Η ενορία κοντά σου
  
  
  
  
  
  Η ΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΚΑΡΑΣ ΤΟΥ ΙΑΜΑΤΙΚΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΧΡΑΝΤΟΥ ΑΝΔΡΟΥ
  ΚΑΙ ΤΑ ΙΕΡΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΟΜΩΝΥΜΟΥ ΝΑΟΥ
  ΣΤΗΝ ΝΕΟΪΔΡΥΘΕΙΣΑ ΕΝΟΡΙΑ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΜΕΤΟΧΙΟΥ ΜΟΥΡΝΙΩΝ
  ( ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ)
  
  
  
  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2 – ΔΕΥΤΕΡΑ 5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009
  
  
  
  
  
  
  Πρόγραμμα εκδηλώσεων:
  
  
  
  
  Α. Υποδοχή τιμίας Κάρας και ιερών λειψάνων αγίων Μαρτύρων.
  
  
  
  
  Παρασκευή 2/10/2009 Κόκκινο Μετόχι, συμβολή των Οδών Αγίας Μαρίνας και Σοφοκλή Βενιζέλου.
  18.00 Υποδοχή της αγίας Κάρας και των ιερών λειψάνων αγίων Μαρτύρων. Δέηση και πομπή προς τον ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος.
  18.20 Δοξολογία και προσφωνήσεις.
  18.50 Ακολουθία καταθέσεως Ιερών λειψάνων των αγίων Μαρτύρων επί του αγίου Δισκαρίου.
  19.00 Μέγας αρχιερατικός εσπερινός των εγκαινίων χοροστατούντος του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτου Κυδωνίας και Αποκορώνου κ.κ. Δαμασκηνού.
  20.30 Δεξίωση στον αύλιο χώρο του Ναού.
  22.00 Το απόδειπνο με τους χαιρετισμούς στον άγιο Παντελεήμονα και η ακολουθία του Όρθρου.
  
  
  
  Β. Τα Εγκαίνια του Ναού.
  
  Σάββατο 3/10/2009.
  07.00 Η ακολουθία των Ωρών.
  07.30 Η ακολουθία των εγκαινίων και η Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Δαμασκηνού.
  11.00 Παραδοσιακή Φιλοξενία.
  18.00 Η ακολουθία του εσπερινού, παράκληση εις τον ιαματικό Παντελεήμονα και μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των κτητόρων, ευεργετών και δωρητών του ναού μας.
  21.30 Απόδειπνο και χαιρετισμοί στον ιαματικό Παντελεήμονα.
  
  Γ. Εγκαίνια γραφείου και αιθούσης φιλοξενίας.
  
  
  
  Κυριακή 4/10/2009
  06.45 Όρθρος Αρχιερατική Θεία Λειτουργία και χειροτονία πρεσβυτέρου προεξάρχοντος του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Δαμασκηνού.
  11.00 Εγκαίνια γραφείου και αιθούσης φιλοξενίας της Ενορίας μας.
  11.30 Παραδοσιακή Φιλοξενία.
  18.00 Εσπερινός Παράκληση απόδειπνο με τους χαιρετισμούς εις το ιαματικό Παντελεήμονα.
  21.30 Νυκτερινή Θεία λειτουργία.
  
  
  Δ. Αναχώρηση αγίας Κάρας.
  
  
  
  
  Δευτέρα 5/10/2009
  07.30 Παράκληση εις τον ιαματικό Παντελεήμονα και αγιασμός.
  18.00 Εσπερινός παράκληση, απόδειπνο με τους χαιρετισμούς εις τον άγιο Παντελεήμονα.
  20.00 Αναχώρηση αγίας Κάρας.
  
  
  
  
  Κατά την διάρκεια που η αγία κάρα θα τίθεται για προσκύνηση στην Ενορία μας ο Ναός θα παραμένει ανοικτός όλη την ημέρα έως τις 12.00 τα μεσάνυκτα.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  ΕΚ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ
  
  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 21.08.2009
• 23:38

  Aνακοίνωση

   »  Η ενορία κοντά σου
  ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΧΑΝΙΩΝ
  ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ
  ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΜΕΤΟΧΙΟΥ ΜΟΥΡΝΙΩΝ
  
  
  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Με χαρά σας ενημερώνουμε ότι τα εγκαίνια του ναού μας θα γίνουν το Σάββατο 3 Οκτωβρίου από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου κ.κ. Δαμασκηνό. Κατά τις ημέρες αυτές οι πιστοί θα έχουν την χαρά και την ευλογία να προσκηνύσουν την αγία κάρα του Ιαματικού Παντελεήμονος που φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Παναχράντου Άνδρου. Το πλήρες πρόγραμμα των εορταστικών εκδηλώσεων θα ανακοινωθεί εντός ολίγων ημερών.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 25.07.2009
• 12:29

  ΕΥΕΡΓΕΤΙΝΟΣ

   »  Η ενορία κοντά σου
  Από το βίο της άγίας Συγκλητικής
  Τις αμελείς και ράθυμες ψυχές - έλεγε ή μακάρια Συγκλη­τική - κι εκείνες πού από νωθρότητα δεν καταφέρνουν να προκόψουν στην αρετή, καθώς και όσες κυριεύονται εύκο­λα από την απόγνωση, πρέπει νά τις ενθαρρύνουμε. "Αν μάλιστα παρουσιάσουν ακόμα κι ένα μικρό καλό, να το θαυμάζουμε και νά το μεγαλοποιούμε. 'Απεναντίας, και τα πιο σοβαρά και μεγάλα σφάλματά τους, νά τα χαρακτηρίζουμε μπροστά τους σαν πολύ μι­κρά κι ασήμαντα. Γιατί ο διάβολος, πού θέλει όλα νά τα διαστρέφει για νά μας κολάσει, προσπαθεί νά κρύβει από τούς αγωνιστές και τούς επιμελείς στην άσκηση τις αμαρτίες τους, κάνοντάς τους νά τις ξεχνούν, για νά τούς ρίξει _Ένας στρατιώτης ρώτησε τον αββά Μιώς, αν άραγε ο θεός δέχεται τη μετάνοια τού αμαρτωλού. και ο αββάς, αφού τον δίδα­ξε με πολλούς λόγους, είπε: . Πες μου, αγαπητέ. Αν σχισθεί το χιτώνιό σου, το πετάς;
  Όχι, απάντησε εκείνος. Το ράβω και το χρησιμοποιώ πάλι. - "Αν λοιπόν εσύ λυπάσαι το ρούχο σου, τού είπε τότε ο γέρο­ντας, δεν θα λυπηθεί ο θεός το δικό του πλάσμα;
  
  Ένας αδελφός ρώτησε τον αββά Ποιμένα:
  Έκανα αμαρτία μεγάλη, και θέλω νά μείνω σε μετάνοια τρία χρόνια
  Πολύ είναι, τού λέει ο γέροντας. Ρώτησαν τότε κάποιοι, πού βρίσκονταν εκεί: Φτάνουν σαράντα μέρες;
  Πολύ είναι, είπε πάλι ο αββάς. Εγώ νομίζω πώς, αν ένας άν­θρωπος μετανοήσει μ' όλη του την καρδιά και δεν συνεχίσει ν' αμαρτάνει πια, ακόμα και σε τρεις μέρες τον δέχεται ο Θεός.
  
  Κάποιος άλλος ρώτησε πάλι τον αββά Ποιμένα:
  Αν ένας άνθρωπος αμαρτήσει και μετανοήσει, τον συγχωρεί ο Θεός; Και ο γέροντας του αποκρίθηκε:
  Ο Θεός έδωσε εντολή στους ανθρώπους αυτό νά κάνουν. Δεν θα το κάνει λοιπόν, πολύ περισσότερο ο 'Ίδιος;
  Γιατί πρόσταξε τον Πέτρο νά συγχωρεί «έως έβδομηκοντάκις επτά» (Ματθ. 18:22) όσους αμάρτησαν και μετανόησαν.
  Άλλος πάλι ρώτησε τον ίδιο γέροντα: Τι είναι μετάνοια για την αμαρτία; Και είπε ο γέροντας:
  Το νά μην την ξανακάνεις πια. Γι' αυτό, άλλωστε, ονομάστηκαν άμωμοι οι δίκαιοι, γιατί έπαψαν ν' αμαρτάνουν και έγιναν δί­καιοι.
  
  Ένας αδελφός ρώτησε τον αββά Σισώη:
  Τι νά κάνω, αββά, πού έπεσα; Του λέει ο γέροντας: Νά σηκωθείς. Σηκώθηκα και ξανάπεσα. Νά σηκωθείς πάλι και πάλι. Μέχρι πότε; Μέχρι πού νά σε βρει ο θάνατος είτε στο καλό είτε στην πτώ­ση. Γιατί σ' οποια κατάσταση βρεθεί τότε ο άνθρωπος, σ' αύτή και φεύγει.
  
  Κάποιος αδελφός ησύχαζε σ' ένα κελί της Αιγύπτου, ζώντας με πολλή ταπείνωση. Είχε όμως στην πόλη μιαν αδελφή πόρνη, πού γινόταν αιτία νά χάνονται πολλές ψυχές. Οι γέροντες παρακι­νούσαν συχνά τον αδελφό νά πάει νά τη βρει, μήπως με τις συμ­βουλές του κατορθώσει νά την αποσπάσει από την αμαρτωλή ζωή της. Τελικά κατάφεραν νά τον πείσουν.
  Μόλις έφτασε στον τόπο πού έμενε ή αδελφή του, κάποιος γνω­στός τον είδε κι έτρεξε νά της μηνύσει:
  Έλα νά δεις! Ό αδελφός σου είναι έξω, στην πόρτα! Σκίρτησε ή καρδιά της μόλις τ' άκουσε.
  Παράτησε τούς ερα­στές, πού περιποιόταν, κι έτρεξε ξέσκεπη νά συναντήσει τον αδελ­φό της. 'Έκανε αυθόρμητα νά τον αγκαλιάσει, και εκείνος της εί­πε:
  Αδελφή μου γνήσια, λυπήσου την ψυχή σου.
  Πώς θ' αντέξεις τα πικρά κι ατέλειωτα βασανιστήρια της κολάσεως, για τούς τόσου πού χάνονται εξαιτίας σου; Περίτρομη εκείνη τού λέει: Είσαι βέβαιος πώς -υπάρχει πλέον για μένα σωτηρία;
  Υπάρχει, φτάνει νά θέλεις, απάντησε ο αδελφός.
  'Έπεσε τότε στα πόδια του και τον παρακαλούσε νά την πάρει μαζί του στην έρημο.
  Ρίξε στο κεφάλι σου το ιμάτιο σου κι έλα, της είπε. 'Όχι, πάμε νά φύγουμε! Με συμφέρει νά κυκλοφορώ άπρεπα
  ξέσκεπη, παρά νά ξαναμπώ οστό εργαστήριο της ανομίας.
  Καθώς προχωρούσαν, ο αδελφός της τη νουθετούσε για νά με­τανοήσει. Κάποια στιγμή όμως είδε μερικούς διαβάτες νά τούς πλησιάζουν από την αντίθετη κατεύθυνση. της λέει λοιπόν:
  - Επειδή δεν ξέρουν πώς είσαι αδελφή μου, βγές για λίγο έξω από το δρόμο, ώσπου νά περάσουν αυτοί πού έρχονται. Εκείνη ξεμάκρυνε από κοντά του.
  Ας συνεχίσουμε τώρα το δρόμο μας, αδελφή μου, της είπε με­τα την απομάκρυνση των περαστικών.
  Μα δεν πήρε απόκριση.
  Πλησίασε κοντά της, και τη βρίσκει νεκρή! Συνάμα βλέπει και τα πόδια της καταματωμένα ήταν, βλέπετε, ξυπόλητη.
  Όταν αργότερα ο αδελφός ανακοίνωσε το γεγονός στους γέ­ροντες, εκείνοι διαφωνούσαν μεταξύ τους για το αν σώθηκε ή όχι. Τελικά όμως ο Θεός αποκάλυψε γι' αυτήν σ' ένα γέροντα, ότι δέ­χθηκε τη μετάνοιά της, επειδή, μόλις μεταμελήθηκε, αδιαφόρησε πια για όλα τα υλικά πράγματα, καταφρόνησε ακόμα και το σώμα της και δεν έβγαλε ούτε ένα στεναγμό για τις τόσες πληγές της.
  
  Ένας αδελφός (πού αμάρτησε), αφού μετανόησε, γύρισε στην ησυχία.
  Λίγο αργότερα όμως σκόνταψε απότομα σε μία πέτρα και πλήγωσε το πόδι του.
  'Έχασε μάλιστα τόσο αίμα από την πληγή, πού λιποθύμησε και σε λίγο ξεψύχησε.
  'Έρχονται λοιπόν οι δαίμονες για νά παραλάβουν την ψυχή του. Οι άγγελοι όμως τούς λένε:
  Προσέξτε την πέτρα και κοιτάξτε το αίμα του, πού το έχυσε για τον Κύριο!
  Μόλις είπαν αυτά τα λόγια οι άγγελοι, ή ψυχή αναχώρησε ελεύθερη για τον ουρανό.
  
  Σ' έναν αδελφό, πού έπεσε σε αμαρτία, φανερώθηκε ο σατανάς του λέει: Δεν είσαι χριστιανός!
  Μα ο αδελφός του αποκρίθηκε: Ό,τι και νά 'μαι, τώρα σε αφήνω και φεύγω!
  Σου το λέω, θα πας στην κόλαση! επέμεινε ο σατανάς. Δεν είσαι συ ο κριτής μου ούτε ο Θεός μου! του λέει ο αδελφός.
  'Έτσι, καθώς δεν κατόρθωνε τίποτα ο σατανάς, σηκώθηκε κι έφυγε.
  Ό αδελφός, πάλι, μετανόησε ειλικρινά ενώπιον του Θεού και έγινε αγωνιστής.
  
  Ένας αδελφός, πού βασανιζόταν από τη λύπη, ρώτησε κάποι­ον γέροντα:
  - Τι νά κάνω, πού έρχονται οι λογισμοί και μου λένε πώς άδι­κα άφησα τον κόσμο, και πώς δεν πρόκειται νά σωθώ; Και ο γέροντας απάντησε:
  Κι αν ακόμα δεν μπορέσουμε νά μπούμε στη γη της επαγγε­λίας, είναι προτιμότερο νά πέσουν τα κορμιά μας στην έρημο, πα­ρά νά γυρίσουμε πίσω στην Αίγυπτο (πρβλ. Άριθ. 14: 29-33).
  
  Άλλος αδελφός ρώτησε τον ίδιο γέροντα:
  Πάτερ, τι εννοεί ο προφήτης λέγοντας, «ουκ εστί σωτηρία αυτώ εν τώ Θεώ αυτού»; (Ψαλμό. 3:3).
  Εννοεί τούς λογισμούς της απελπισίας, είπε ο γέροντας, πού υποβάλλουν οι δαίμονες σ' όποιον αμάρτησε.
  Τού λένε, δηλαδή, ότι ο Θεός δεν πρόκειται πια νά τον σώσει, και έτσι προσπαθούν νά τον γκρεμίσουν ατά βάραθρα της απογνώσεως.
  Τέτοιους λογισμούς όμως πρέπει νά τούς διώχνει ο άνθρωπος με τα λόγια: «Κύριος κα­ταφυγή μου, ότι αυτός εκσπάσει εκ παγίδος τούς πόδας μου» (πρβλ. Έξοδ. 17:15. Ψαλμό. 24:15).
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 23.07.2009
• 20:18

  Εγκώμιον εις τον Άγιον Μεγαλομάρτυρα Παντελεήμονα.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Νικήτα του Παφλαγόνος
  Εγγώμιον εις τον Άγιον Μεγαλομάρτυρα
  Παντελεήμονα.
  
  ( Απόσπασμα )
  
  Χαίρε τέκνον Θεού Πατρός αμώμητον και αμίαντον, μάρτυς Ιησού Χριστού, γλυκύτατε σοφώτατε και πιστότατε θεράπων του Παρακλήτου δραστικώτατε και θερμότητε. Χαίρεις το ήδυσμα και αγλάισμα των θείων νόων , ο φίλτατος τοις Αποστόλοις και τοις Αγίοις , αιδεσιμώτατος Προφήταις. – Ο τοις ακροτάτοις και πρώτοις των αθλοφόρων ισοστάσιος, ως ούτε τοις παθήμασι και ταις ομολογίαις, ουτε σημείοις και θείοις και τέρασι, τα δευτερεία τινός απενεγκάμενος. Χαίρε ότι μόνος εκ πάντων αγίων ετιμήθης τη θεωνυμία* μόνος Παντελεήμων κατά μετουσίαν, δια την υπερβολήν δηλαδή προς του φύσει παντελεήμονος ανηγορεύθεις. Χαίρε, ότι νενίκηκας τον κόσμον εν τω Χριστώ , σίδηρον ήμβλυνας, πυρ εμάρανας, θάλασσαν υπέταξας, θήρας ημέρωσας, τροχόν εξουδένωσας, και πάσαν του τυράννου κατήργησας μηχανήν * και νυν στεφανίτης παριστάμενος εν ουρανοίς εν Χριστώ, μνήσθητι καμού δεομαί σου και επίσκεψαι και ίασαι πάσαν νόσον ψυχής ομού και σώματος, περίελε τον ονειδισμόν, περίελε το σκότος ημών , ως του μεγάλου και αληθινού και πρώτου φωτός έγκονος πεφηνώς εν αυτώ Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών. Ω πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις, άμα τω Πατρί και τω αγίω Πνεύματι , νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων αμήν.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 16.07.2009
• 10:47

  Η εορτή της ενορίας μας.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ
  ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΜΕΤΟΧΙΟΥ ΜΟΥΡΝΙΩΝ
  ( ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ )
  27 Ιουλίου 2009
  
  Η Ενορία του Κόκκινου Μετοχίου Μουρνιών εορτάζει και τιμά τον προστάτη άγιο της Μεγαλομάρτυρα και Ιαματικό Παντελεήμονα.
  
  Με αγάπη και τιμή καλούμε όλους τους φιλέορτους Χριστιανούς να παρευρεθούν και να συνεορτάσουν μαζί μας.
  
  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΟΡΤΗΣ
  
  ΚΥΡΙΑΚΗ 26/7/2009
  ( Παραμονή της εορτής )
  
  18.00 Η ακολουθία του ιερού ευχελαίου.
  19.30 Μέγας πανηγυρικός εσπερινός.
  21.00 Παραδοσιακή φιλοξενία στον αύλειο χώρο του Ναού προσφορά της ενορία μας.
  22.00 Ακολουθία του μικρού αποδείπνου με τους χαιρετισμούς εις τον άγιο Παντελεήμονα και η Ιερά παράκληση.
  23.15 Νυκτερινή Θεία λειτουργία.
  
  ΔΕΥΤΕΡΑ 27- 7- 2008
  ( Ημέρα της εορτής )
  
  07.30 Όρθρος πανηγυρική θεία λειτουργία.
  10.00 Λιτάνευση του ιερού λειψάνου στους κεντρικούς δρόμους της
  ενορίας μας.
  10.30 Δεξίωση στην αίθουσα του ενοριακού πολιτιστικού κέντρου.
  
  19.30 Εσπερινός, παράκληση και μνημόσυνο των δωρητών και ευεργετών της ενορίας μας.
  
  
  ΕΚ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 08:52

  Ευχή εις την αγίαν Μαρίναν.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ο πάντας καλών προς σωτηρίαν, ο την καρδίαν της ενδόξου μάρτυρός σου Μαρίνης τω φωτί της χάριτός σου φωτίσας, εις την σήν επίγνωσιν εκάλεσας, ήτις δια την των ουρανίων αγαθών απόλαυσιν, ου μόνον την πατρικήν ασέβειαν εμίσησεν, αλλά και πάντα τα τερπνά του κόσμου, και την γεηράν τρυφήν προθύμως εγκαταλείψασα, σε ηκολούθησε, και δια το ονομά σου πικράς τιμωρίας και μαρτυρικόν θάνατον καρτερικώς υπέμεινε. Ης ταις ικεσίαις δυσωπηθείς, στερέωσον δεόμεθά σου, ως παντοδύναμος Θεός και ημάς επι την σην αγάπην και καθαράν λατρείαν, και προσδεξάνενος τας ημών εντεύξεις ρύσαι ημάς πάσης ανάγκης και θλίψεως νόσου σωματικής και ψυχικής λύμης, όπως εκατέρωθεν ευεκτούντες, και την μνήμην αυτής επιτελούντες, καταξιωθώμεν ευαρεστήσαι σοι και της αλήκτου ζωής απολαύσαι ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 14.07.2009
• 08:13

  Νέα εκπομπή

   »  Η ενορία κοντά σου
  Παρακολουθείστε στην ENORIA TV την υποδοχή των αγίων λειψάνων Παρθενίου και Ευμενίου των εν Κουδουμά στην Ενορία μας κατά την Εορτή του αγίου Παντελεήμονος το 2007.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 30.06.2009
• 11:49

  Παρουσίαση Βιβλίου Στην Ενορία μας.

   »  Η ενορία κοντά σου
  
  
  
  
  
  
  ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ
  
  
  
  
  
  
  
  
  ( Ο Εφημέριος πρ. Εμμανουήλ Εμμ. Γεωργιακάκης, ο καθηγητής κύριος Χαράλαμπος Τζινευράκης και ο μουσουργός κύριος Νίκος Μαλαξιανάκης.)
  
  
  
  
  
  Παρουσία του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτου Κυδωνίας και Αποκορώνου κ.κ. Δαμασκηνού πλήθος ιεροψαλτικού κόσμου πραγματοποιήθηκε στην Ενορία μας η παρουσίαση του πονήματος του πρωτοψάλτου του Ναού μας κυρίου Νικολάου Μαλαξιανάκη « Η Θεία Λειτουργία Μελοποιημένη».
  Η εκδήλωση διοργανώθηκε με την πρωτοβουλία της Ενορίας και την συνεργασία του Συνδέσμου Ιεροψαλτών νομού Χανίων « Γεώργιος ο Κρής ».
  Προλόγισε ο Εφημέριος πατήρ Εμμανούλ, ο οποίος αναφέρθηκε στην προσωπικότητα του πρωτοψάλτου.
  Στην συνέχεια διαβάστηκε χαιρετισμός του προέδρου του Συνδέσμου Ιεροψαλτών και πρωτοψάλτου Χανίων κυρίου Νικολάου Πιακή.
  Το βιβλίο παρουσίασε ο λαμπαδάριος του Ιερού Ναού αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης και αποσπασμένος συνεργάτης του τμήματος μουσικών σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας μουσικολογιώτατος κύριος Χαράλαμπος Τζινευράκης.
  Η Χορωδία του Συνδέσμου έψαλε μέλη - συνθέσεις - του κυρίου Μαλαξιανάκη.
  Το πρώτο μέρος έκλεισε έκλεισε ο μουσουργός με σκέψεις του για την σύνθεση των ύμνων.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  

  Στο δεύτερο μέρος διαβάστηκαν χαιρετισμοί του Σεβασμιοτάτου Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ.κ. Ειρηναίου, του Βουλευτού Χανίων κυρίου Στυλιανού Νικηφοράκη, του πρωτοψάλτου και καθηγητού κυρίου Ιωάννη Καστρινάκη και του πρωτοψάλτου κυρίου Γεωργίου Χατζηθεοδώρου.
  Χαιρετισμό απηύθυναν και οι παριστάμενοι βουλευτής Χανίων κύριος Μανούσος Βολουδάκης, η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου δήμου « Ελ. Βενιζέλου » εκ μέρους του Δημάρχου και ο αντινομάρχης Χανίων εκ μέρους του Νομάρχου Χανίων κύριος Χαράλαμπος Κουκιανάκης .
  

  
  
  
  

  

  
  
  
  

  Με απόφαση του Εφημερίου και του ΔΣ του Συνδέσμου Ιεροψαλτών Χανίων ο Σεβασμιότατος πρόσφερε τιμητικές διακρίσεις και δώρα ευχαριστίας στους επί χρόνια άμισθους βοηθούς ιεροψάλτες κύριο Σάββα Λαγογιάννη, κύριο Ιωάννη Παπαδημητρίου, κύριο Εμμανουήλ Κουκουδάκη, κυρία Αριστέα Πατεράκη και κυρία Όλγα Μιχαηλίδου.
  
  Την εκδήλωση έκλεισε ο Σεβασμιότατος ενώ ακολούθησε επίσημη δεξίωση στον αύλιο χώρο του Ναού.

  
  

  
  

  ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΕΦΗΜΕΡΙΟΥ( ΑΠΌΣΠΑΣΜΑ ) Σεβασμιότατε,
  Ερίτιμε κυρία πρόεδρε του δημοτικού Συμβουλίου, Κύριε Βουλευτά,Κύριε Αντινομάρχα,
  Μουσικολογιώτατε και πολύ αγαπητέ σε όλους μας κύριε Χαράλαμπε Τζινευράκη,
  Κυρίες και κύριοι φιλόμουσοι και διάκονοι της βυζαντινής μουσικής μας
  
  
  
  Με πολύ χαρά σας καλωσορίζω τούτη την όμορφη ΜΟΥΣΙΚΗ βραδιά στην Ενορία μας και στην παρουσίαση του βιβλίου του πρωτοψάλτη του ναού μας κυρίου Νικολάου Μαλαξιανάκη με τον τίτλο η Θεία Λειτουργία Μελοποιημένη.
  
  Πιστεύω πως κάθε εκδήλωση που γίνεται για την παρουσίαση ενός μουσικού βιβλίου, ή ενός ψηφιακού δίσκου με ύμνους της εκκλησίας μας αποτελεί ΞΕΧΩΡΙΣΤΌ γεγονός που τιμά και προβάλει για μια ακόμα φορά πρώτ’ απ΄ όλα το μεγαλείο της μονοφωνικής , της ανόργανης, της εκφραστικής, της πατρώας βυζαντινής μουσικής μας και εν συνεχεία τιμά και το πρόσωπο που έσκυψε στα μύχια αυτής σκαλίζοντας τις υπερευαίσθητες χορδές της, ώστε να μας φανερώσει πάλιν και πολλάκις την υπερούσια ουσία της που γεννά στην ψυχή μας την χαρά, την ελπίδα, τα δάκρυα της μετανοίας και τον θείο έρωτα απαλύνοντας τον πόνο που καλλιεργεί η πολυτάραχη ζωή μας, και την θλίψη που κυοφορούν οι αστοχίες και τα λάθη μας.
  
  Η εκδήλωση αυτή λοιπόν εν πρώτοις είναι αφιερωμένη στην μεγάλη αγάπη όλων όσων βρισκόμαστε απόψε εδώ, την εκκλησιαστική μας μουσική, και μας δίδεται μια ευκαιρία ακόμα να το εκφράσουμε , μια ευκαιρία ακόμα να ανανεώσουμε την υπόσχεσή μας ότι θα την διακονούμε πιστά χωρίς την παραμικρή ιδέα να παρεκκλίνουμε των κανόνων της , του σταυροαναστάσιμου ύφους της και του ταπεινού και συνάμα αρχοντικού ήθους της .
  
  Παράλληλα όμως εκφράζουμε την αγάπη μας και την ευγνωμοσύνη μας και στους ανά τους αιώνας διάχρυσους μουσηγέτες του βυζαντινού μας μέλους και τους τιμούμε απόψε στο πρόσωπο ενός αξίου διαδόχου των και εραστή αυτής της θεοτερπούς μουσικής, πιστό διάκονό της , φιλομαθή και μιμητή αυτών των ουρανόμηκων δασκάλων , άνθρωπο δοκιμασμένο στο σκληρό αμόνι της ζωής και όμως αναστημένο πνευματικά, τον «ως φωνή αύρας λεπτής» καλλικέλαδο και γλυκήμολπο ταπεινό ικέτη μουσικολογιώτατο πρωτοψάλτη του ιερού μας ναού κύριο Νικόλαο Μαλαξιανάκη.
  
  Μέσα στην πλημμύρα του ανθρωποκεντρικού, υλιστικού και κοσμικού φρονήματος και στον χείμαρρο των συγχρόνων μουσικών ρευμάτων που είναι σαν να πηγάζουν από το πρωτόγονον χάος είναι δώρο Θεού που υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν και υπηρετούν την βυζαντινή μας μουσική που έχει τις ρίζες της βαθιά κρυμμένες στην μουσική της αρχαίας Ελλάδας και προσπαθούν να την αξιοποιήσουν προς δόξα Θεού στην δημόσια λατρεία .
  
  Έτσι μέσα από την δοκιμασία των πολλών προσπαθειών όπως και αυτή την συγγραφική του κυρίου Μαλαξιανάκη κατανοούμε σήμερα ότι η παραδοσιακή μας μουσική που στάθηκε ένα από τα ωραιότερα δημιουργήματα του βυζαντινού πολιτισμού και παραμένει έκφραση και κοινή γλώσσα της οικουμενικής ορθοδοξίας δεν αποτελεί πολυτέλεια αλλά προϋπόθεση αληθινού και γνήσιου ορθόδοξου ήθους και ζωής.
  Είναι το πύρινο άρμα που μεταφέρει τα θεία μηνύματα ευχάριστα και γλυκόηχα στα αυτιά και την καδιά των πιστών.
  
  Το ταπεινό φρόνημα του μελουργού και η πηγαία ευλάβειά του συνάντησαν την βαθιά γνώση των κανόνων της μουσικής και την πάνω από τριάντα χρόνια παρουσία του στα αναλόγια της ενορίας αγίου Γεωργίου Κατσιφαριανών πρώτα και της Ενορίας μας αργότερα, για να γεννήσουν στην συνέχεια την πολύτιμη εμπειρία που του έδωσε το δικαίωμα να προχωρήσει στα ενδότερα της ψαλτικής τέχνης δηλαδή την σύνθεση.
  
  Η υμνολογική του μέθη καταγράφηκε στο χαρτί και το λειτουργικό του τέλεσμα θα ζωντανεύει στα αναλόγια όπου θα ψάλλωντε τα μέλη που εμπνεύστηκε.
  
  Μαθητής μεγάλων δασκάλων ο κύριος Νίκος Μαλαξιανάκης μετά από 15 χρόνια μαθητείας και 32 συνολικά ως ιεροψάλτης κουβαλάει στους ώμους του υπεύθυνα και επάξια την παράδοση και την μεταλαμπαδεύει υπεύθυνα και ταπεινά στις νεότερες γενιές.
  
  Ο πατήρ και δεινός ψάλτης Δημήτριος Δασκαλάκης ως καθηγητής του το πρώτον στην ενορία αγίου Νικολάου Σπλάντζιας είναι εκείνος που τον ενέπνευσε και τον εισήγαγε στον αχώρητο - χώρο της βυζαντινής μουσικής και δεν έπαψε να τον διδάσκει και να τον καθοδηγεί μέχρι και την ημέρα του θανάτου του.
  Κατόπιν είχε την ευλογία να συναντήσει στον δρόμο του μεγάλους δασκάλους που ο κάθε ένας είχε κάτι ξεχωριστό και μοναδικό να τον διδάξει. Ο πατέρας Αντώνιος Τσουρλάκης ο κύριος Γεώργιος Χατζηθεοδώρου πρωτοψάλτης και μουσουργός, ο κύριος Ιάκωβος Γιαμαίος, ο κύριος Εμμανουήλ Σουργιαδάκης και ο κύριος Χαράλαμπος Τζινευράκης που το οδήγησε στην απόκτηση του πτυχίου είναι εκείνοι που καλλιέργησαν της μουσικής του ερήμου το άγονο για να προσφέρουν στην εκκλησία έναν κήπο ευωδιαστό με μελωδίες που μεθούν πνευματικά τέρπουν και κατανύσουν όποιον προσευχόμενο τις ακούει.
  
  Είναι γεγονός ότι όλοι οι παρευρισκόμενοι γνωρίζετε καλά τον κύριο Νίκο Μαλαξιανάκη και γνωρίζετε καλύτερα την λάμπουσα αξία του ως ιεροψάλτου. Για τον λόγο αυτό στην συνέχεια θα προσπαθήσω εν συντομία να σας παρουσιάσω και τον άνθρωπο Μαλαξιανάκη όπως το γνώρισα πριν τέσσερα χρόνια που ανέλαβα να οργανώσω την νεοϊδρυθείσα αυτή ενορία.
  
  Ήταν μεγάλη Σαρακοστή όταν ήρθα εδώ και χωρίς να του το ζητήσω ερχόταν τις καθημερινές για να βοηθήσει στις ακολουθίες. Μάλιστα πολλές φορές ήταν διπλή ακολουθία για εκείνον αφού πρώτα πήγαινε στην ενορία που έψαλε επίσημα.
  
  Γρήγορα διαπίστωσα πως πρόκειται για ένα θησαυρό, έναν πολύτιμο μελλοντικό συνεργάτη που θα συνδιακονήσει την καινούρια ενορία μας στο τομέα της θείας λατρείας. Και πράγματι δεν έπεσα έξω. Μετά το Πάσχα του 2005 ανέλαβε καθήκοντα πρωτοψάλτου και το αναλόγιο του ναού μας έγινε μια κυψέλη όπου πλέων πολλοί ενορίτες μας με αγάπη και συνέπεια κάθε Κυριακή πλαισιώνουν.
  
  Σε σύντομο χρονικό διάστημα με πολύ επιμέλεια και ενδιαφέρων κάλυψε και το καινό του αριστερού αναλογίου με έναν από τους πολλούς μαθητές του τον κύριο Μανόλη Στυλιανουδάκη.
  
  Άνθρωπος της απολύτου τάξεως όπως είναι έχει την ευλογία να είναι χειροθετημένος αναγνώστης από τον Σεβασμιότατο αρχιεπίσκοπο Σινά Φαράν και Ραιθό κύριο Δαμιανό για τις ανάγκες της ιεράς μονής αγίας Τριάδος Περιβολίων μετόχι της μονής του Σινά την οποία διακονεί αόκνως ψάλλοντας στις νυκτερινές λειτουργίες και στις πανηγύρεις .
  
  Στο σημείο αυτό θα επισημάνω ότι σε κάθε θεία λειτουργία που τελούμε και καθημερινές είναι παρών και ψάλει με αγάπη και όλη του την ψυχή αφού και ο χρόνος του το επιτρέπει καθώς είναι συνταξιούχος υπάλληλος της 115 πτέρυγας μάχης τεχνολόγος ηλεκτρονικός μηχανικός αφ ενός μεν και αφ΄ ετέρου καθώς δεν αισθάνεται ότι το χρέος του ως υπάλληλος του ναού είναι η Κυριακάτικη λειτουργία μόνο ή έστω και ο εσπερινός του Σαββάτου.
  Γνωρίζοντας μάλιστα πως ως νέα ενορία είχαμε ανάγκες πολλές δεν δέχτηκε μισθό για τον πρώτο χρόνο που ανέλαβε ως πρωτοψάλτης μας.
  
  Δοξάζω τον Θεό που μου έστειλε τέτοιον συνεργάτη, τέτοιον άνθρωπο και τέτοιον ψάλτη που δεν κουράζει αλλά ξεκουράζει, με ήθος , με καλοσύνη, με ευγένεια και πάνω απ΄ όλα με ευλάβεια και φόβο Θεού.
  
  Για τον λόγο αυτό εισηγήθηκα προς τα μέλη του Εκκλησιαστικού μας Συμβουλίου να εκδώσουμε με δική μας δαπάνη τιμής ένεκεν το βιβλίο που σήμερα παρουσιάζουμε και εκείνος με την σειρά του μας είπε τα έσοδα να διατεθούν για την αποπεράτωση του ιερού μας ναού και τον ευχαριστώ θερμά και γι αυτό.
  
  Θα κλείσω την σύντομη αναφορά μου με μερικά λόγια ενός μαθητή του, του κυρίου Γιάννη Παπαδημητρίου που έπεσαν στα χέρια μου και αφορούν την προσωπικότητα του αγαπητού μας κυρίου Νικου Μαλαξιανάκη για να δούμε πως τον βλέπει και τον αξιολογεί και ένας άλλος άνθρωπος που τον γνωρίζει περισσότερα χρόνια από εμένα και συνάμα μαθητής του ..
  Γράφει ο κύριος Παπαδημητρίου…..
  ..................................................................
  Αυτά αναφέρει μεταξύ άλλων ο κύριος Παπαδημητρίου και ρίχνοντας ωραία χρώματα στο πορτραίτο του κυρίου Μαλαξιανάκη.
  Να συμπληρώσω ακόμα ότι έχει δυο παιδιά που στολίζουν την τοπική κοινωνία, επιστήμονες και με αίσθημα ευθύνης σε ότι κάνουν. Το Νικόλαο τον νεώτερο Μηχανολόγο Μηχανικό που ελπίζουμε να τον δούμε να διαδέχεται στο αναλόγιο τον πατέρα του καθώς έχει όλα τα προσώντα, και την Αθηνά Ηλεκτρολόγο μηχανικό και πάντα πρόθυμη να ενισχύσει το ενοριακό μας έργο.
  
  Αγαπητέ μας Νίκο,
  Ο έμφωτος χορός του αδελφών συμπρεσβυτέρων που συμμετέχουν στην αποψινή εκδήλωση, οι συνενορίτες σου, οι συνεργάτες, οι μαθητές και οι φίλοι σου, με προεξάρχοντα τον πνευματικό πατέρα και επίσκοπό μας Σεβασμιώτατο άγιο Κυδωνίας Και Αποκορώνου κύριο κύριο Δαμασκηνό που παρίστατε και σε τιμά, όλοι εμείς λοιπόν ευχόμαστε στον Δομήτορα της Εκκλησίας και μέγα αρχιερέα Ιησού Χριστό να σου χαρίζει την πολυπόθητο σωματική και ψυχική υγεία να τον διακονείς, και έτη πολλά να στολίζεις τον θεάρεστο υμνήσιο κόσμο και χορό των κοπιόντων και ψαλλόντων πολύτιμων συνεργατών μας στο γεώργιο της τοπικής μας εκκλησίας.
  
  Ευχαριστώ.
  
  

  
  
  

  

  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 10.06.2009
• 12:18

  Εκδρομή.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Την Κυριακή 14 Ιουνίου μετά την θεία Λειτουργία η Ενορία μας θα πραγματοποιήσει εκδρομή στην Αργυρούπολή. Τιμή εισιτηρίου 12€
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 03.06.2009
• 23:02

  Ανακοίνωση.

   »  Η ενορία κοντά σου
  ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ
  ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΜΕΤΟΧΙΟΥ
  ΜΟΥΡΝΙΩΝ ΧΑΝΙΩΝ ΚΡΗΤΗΣ
  ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
  
  Η Ενορία αγίου Παντελεήμονος Κοκκίνου Μετοχίου Μουρνιών
  σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Ιεροψαλτών Νομού Χανίων
  « Γεώργιος ο Κρής »
  με αγάπη και τιμή σας προσκαλούν
  την Τετάρτη 24 Ιουνίου και ώρα 20.00
  στον ιερό ναό (εργατικές κατοικίες ) στην παρουσίαση του βιβλίου του πρωτοψάλτη μας κυρίου Νικολάου Μαλαξιανάκη
  « Η Θεία Λειτουργία»
  (Μελοποιημένη).
  
  Για το βιβλίο θα μιλήσει ο Λαμπαδάριος του Ιερού ναού Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης καθηγητής κύριος Χαράλαμπος Τζινευράκης.
  
  Προλογίζουν : ο Εφημέριος της Ενορίας και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ιεροψαλτών και πρωτοψάλτης του Μητροπολιτικού Ναού Χανίων κύριος Νικόλαος Πιακής.
  
  Ύμνους από το βιβλίο θα ψάλει ο σύνδεσμος Ιεροψαλτών νομού Χανίων υπό την διεύθυνση του κυρίου Δημητρίου Κιτάκη.
  
  
  
  Με εκτίμηση
  Ο Εφημέριος
  Κοκκίνου Μετοχίου Μουρνιών
  πρ. Εμμανουήλ Εμμ. Γεωργιακάκης.
  
  
  
  ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
  ΤΗΛ/FAX 28210-94007
  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 20.05.2009
• 09:49

  Πρωινή Προσευχή.

   »  Η ενορία κοντά σου
  ΠΡΩΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ
  Αιώνιε Κύριε, Δημιουργέ των απάντων ο καλέσας με εις την ζωήν ταύτην τη ανεξερευνήτω Σου αγαθότητι· ο δους μοι την Χάριν του Βαπτίσματος και την σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος· ο κοσμήσας με τη επιθυμία του αναζητείν Σε, τον μόνον αληθινόν Θεόν, επάκουσον της δεήσεώς μου.
  Ο Θεός μου, ουκ έχω ζωήν, φως, χαράν, σοφίαν, δύναμιν άνευ Σου.
  Αλλά Συ είπας τοις μαθηταίς Σου: «Πάντα όσα εάν αιτήσητε εν τη προσευχή πιστεύοντες, λήψεσθε».
  Όθεν τολμώ επικαλείσθαι Σε: Καθάρισόν με από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος.
  Δίδαξον με πως δει προσεύχεσθαι.
  Ευλόγησον την ημέραν ταύτην ήν εχάρισάς μοι, τω αναξίω δούλω Σου.
  Ικάνωσόν με τη δυνάμει της Χάριτός Σου αδιαλείπτως ομιλείν και εργάζεσθαι προς την Σην δόξαν εν πνεύματι καθαρότητος, ταπεινώσεως, υπομονής, αγάπης, ευγενείας, ειρήνης, ανδρείας και σοφίας, επιγινώσκειν αεί την απανταχού παρουσίαν Σου.
  Κύριε ο Θεός, δείξόν μοι την οδόν του θελήματός Σου εν τη απείρω Σου αγαθότητι και αξίωσόν με πορεύεσθαι ενώπιόν Σου χωρίς αμαρτίας.
  Καρδιογνώστα Κύριε, Συ επιγινώσκεις πάσαν μου ένδειαν, Συ γινώσκεις την τυφλότητα και την άγνοιάν μου, Συ γινώσκεις την αστάθειαν και την διαφθοράν της ψυχής μου.
  Αλλ’ ουδ’ ο πόνος ουδ’ η αγωνία η εμή κεκρυμμένα Σοι τυγχάνει. Επάκουσον της δεήσεώς μου και δίδαξόν με τω Πνεύματί Σου τω Αγίω, οδόν εν ή πορεύσομαι.
  Μη εγκαταλείψης με, ότι η διεφθαρμένη μου θέλησις οδηγήση με προς άλλας οδούς, αλλά βιαίως επανάγαγέ με προς Σε.
  Δος μοι, τη δυνάμει της Σης αγάπης, στερεωθήναι με εις το αγαθόν.
  Φύλαξον με από παντός λόγου ή έργου ψυχοφθόρου, από πάσης εσωτερικής και εξωτερικής κινήσεως μη ευαρέστου ενώπιόν Σου και επιβλαβούς δια τον αδελφόν μου.
  Δίδαξόν με πώς δει και τι με δει λαλείν.
  Εάν το Σον θέλημα εστι του μη αποκριθήναι με δος μοι πνεύμα ειρηναίας σιωπής, αλύπου και ακινδύνου δια τον αδελφόν μου.
  Νομοθέτησόν με εν τη τρίβω των εντολών Σου και έως εσχάτης μου αναπνοής μη επιτρέψης παρεκκλίναι με από του Φωτός των προσταγμάτων Σου, έως ότου καταστώσιν ο μοναδικός νόμος πάσης υπάρξεώς μου, προσκαίρου τε και αιωνίου.
  Δέομαί Σου ο Θεός ελέησόν με.
  Λύτρωσαί με από της θλίψεως και αθλιότητός μου και μη αποκρύψης απ’ εμού την οδόν της σωτηρίας. Εν τη αφροσύνη μου, ο Θεός, περί πολλών και μεγάλων δέομαί Σου, γινώσκων αεί την εμήν κακότητα, την αδυναμίαν και φαυλότητα κράζω Σοι: ελέησόν με.
  Μη απορρίψης με από του Προσώπου Σου ένεκεν της αλαζονείας μου.
  Δος και αύξησον εν εμοί τω αχρείω την δύναμιν του αγαπάν Σε, κατά τας εντολάς Σου, εξ όλης της καρδίας μου, εξ όλης της ψυχής μου, εξ όλης της διανοίας μου, εξ όλης της ισχύος μου, και δι’ όλου του είναι μου.
  Ναι, ο Θεός, δίδαξόν με δικαίαν κρίσιν και γνώσιν τω Πνεύματί Σου τω Αγίω.
  Δος μοι του γνώναι την Αλήθειάν Σου προτού με απελθείν εκ της ζωής ταύτης.
  Παράτεινον τας ημέρας της ζωής μου έως ότου Σοι προσφέρω μετάνοιαν αληθινήν.
  Μη αναγάγης με εν ημίσει ημερών μου μηδέ εν ώ ο εμός νους τετυφλωμένος εστί.
  Και όταν ευδοκήσης ελθείν το τέλος της ζωής μου προγνώρισόν μοι τον θάνατον, ίνα η ψυχή μου ετοιμασθή προς συνάντησίν Σου.
  Έσο μετ’ εμού, Κύριε, εν εκείνη τη ώρα τη φοβερά και απόδος μοι την αγαλλίασιν του Σωτηρίου Σου.
  Καθάρισόν με από παντός αμαρτήματος φανερού και αποκρύφου, από πάσης ανομίας κεκρυμμένης εν εμοί και δώρησόν μοι καλήν απολογίαν ενώπιον του φοβερού βήματός Σου. Ο Θεός, κατά το μέγα έλεός Σου και την άμετρον φιλανθρωπίαν Σου, επάκουσον της δεήσεώς μου.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 18.05.2009
• 11:51

  Πρόγραμμα Εκδηλώσεων 68ης Επετείου Μάχης της Κρήτης, 16 έως 24 Μαΐου 2009

   »  Η ενορία κοντά σου
  O τελευταίος σταθμός της Κρητικής ιστορίας είναι η κατάληψη της Κρήτης από τους Γερμανούς και Ιταλούς, μετά από μια επική αντίσταση.
  
  Η μάχη για τη κατάληψη της Κρήτης κράτησε από τις 20 ως τις 29 του Μάη 1941. Στις 20-28 Μαΐου του 1941 έγινε η απόβαση των Γερμανών στο νησί, καθώς και η ταυτόχρονη ρίψη των αλεξιπτωτιστών. Οι Κρητικοί με τους συμμάχους: Βρετανούς, Νεοζηλανδούς και Αυστραλούς αντιστάθηκαν ηρωικά αλλά ηττήθηκαν. Όμως αυτή ήταν μια πύρρειος νίκη για τους Γερμανούς, γιατί τους προξένησε μεγάλες απώλειες σε έμψυχο και άψυχο δυναμικό.
  Μετά την κατάληψη της Κρήτης στο Νομό Λασιθίου αποβιβάστηκε ένα Σύνταγμα Ιταλών και σε λίγες μέρες, έφθασε και η Μεραρχία της Σιένας που απλώθηκε σ' όλο το Νομό, καθώς και στα Δωδεκάνησα. Στην υπόλοιπη Κρήτη απλώθηκαν οι Γερμανοί. Διοικητής των ιταλικών στρατευμάτων του Ν. Λασιθίου και Δωδεκανήσου έγινε ο Ιταλός Στρατηγός Άγγελος Κάρτα και Διοικητής της υπόλοιπης Κρήτης ο Γερμανός στρατηγός Κράιπε. Ωστόσο μετά τη Μάχη της Κρήτης ταυτοχρόνως αρχίζει και η υψηλόφρονη Εθνική αντίσταση του κρητικού λαού. Σκοπός της κατάληψης της Κρήτης από τους Γερμανούς ήταν η χρησιμοποίηση της νήσου σαν αεροπορική βάση εναντίον της Αγγλίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Ιδιαίτερα ως βάση για την προστασία των θαλάσσιων επικοινωνιών στο Αιγαίο από Βρετανικές επιθέσεις που προέρχονταν από την Αλεξάνδρεια και ιδιαίτερα για την προστασία της μεταφοράς πετρελαίου στην Ιταλία.
  Η απόφαση για την κατάληψη της Κρήτης λήφθηκε από τον ίδιο τον Χίτλερ στις 25 Απριλίου 1941, λίγες ημέρες μετά την παράδοση της ηπειρωτικής Ελλάδας στις δυνάμεις του Άξονα, και έλαβε την κωδική ονομασία "Επιχείρηση Ερμής"
  Στόχος ήταν να εξασφαλιστούν τα νοτιοανατολικά νώτα των Γερμανών ενόψει της μεγάλης "Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα" όπως είχε ονομαστεί η εκστρατεία για την κατάληψη της Ρωσίας και να εφορμήσουν στη συνέχεια από εκεί στη βόρεια Αφρική, με εφαλτήριο την Κρήτη.
  Το σχέδιο για την κατάληψη της Κρήτης εκπονήθηκε από το διοικητή της 7ης Γερμανικής μεραρχίας αλεξιπτωτιστών στρατηγό Kουρτ Στούντεντ και παρουσιάστηκε στο Χίτλερ από το αρχηγό της Γερμανικής αεροπορίας Γκέρινγκ.
  Για την κατάληψη της Κρήτης είχαν διατεθεί από τους Γερμανούς η 7η Μεραρχία αλεξιπτωτιστών, η 5η Ορεινή μεραρχία και ένα σύνταγμα της 5ης Θωρακισμένης μεραρχίας. Επίσης 1.370 γερμανικά αεροπλάνα έριξαν περίπου 60.000 Γερμανούς αλεξιπτωτιστές στην Κρήτη με παντός είδους οπλισμό.
  Οι συμμαχικές δυνάμεις που έλαβαν μέρος στη Μάχη της Κρήτης ήταν 30-32.000 στρατιώτες και 1.500 αξιωματικοί, Άγγλοι, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί. Επίσης 11.500 Έλληνες νεοσύλλεκτοι. (Υπήρχαν στο νησί οκτώ τάγματα νεοσύλλεκτων που μεταφέρθηκαν από την Τρίπολη και το Ναύπλιο, μία αξιόμαχη δύναμη της Σχολής χωροφυλακής και σύσσωμος ο ηρωικός Κρητικός λαός).
  Επικεφαλής της Δύναμης Κρήτης ήταν ο στρατηγός Μπέρναρντ Φρέιμπεργκ, Νεοζηλανδός, ήρωας του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Είχε φθάσει στην Κρήτη στις 29 Απριλίου του 1941.
  Το τίμημα που πλήρωσε η Κρήτη από την εισβολή και κατοχή των Γερμανών είναι 6.593 άνδρες, 1.113 γυναίκες και 869 παιδιά. Νεκροί και αγνοούμενοι των συμμάχων είναι 1.751. Οι Γερμανικές απώλειες είναι περίπου 4.000 νεκροί και αγνοούμενοι και πάνω από 170 αεροπλάνα.
  Στην επιχείρηση των 10 ημερών της Μάχης της Κρήτης τα θύματα των Γερμανών ήταν περισσότερα από ολόκληρη την επιχείρηση στη Γιουγκοσλαβία και Ελλάδα. Η 7η αερομεταφερόμενη Μεραρχία του Γ΄ Ράιχ, η επίλεκτη Μεραρχία των Αλεξιπτωτιστών στο μέλλον δεν θα παίξει πια κανένα ουσιαστικό ρόλο, ούτε θα επιχειρηθεί παρόμοια επιχείρηση κατά την διάρκεια του πολέμου από τους Γερμανούς.
  Η Μάχη της Κρήτης αντέστρεψε τη χρονολογική σειρά των σχεδίων του Γερμανικού επιτελείου. Επέφερε ριζική μεταβολή στις εκστρατείες και ιδίως στην πορεία όλου του πολέμου.
  Kαθυστέρησε την επίθεση κατά της Ρωσίας που είχε προγραμματιστεί για τις 18 Μαΐου του 1941 και έδωσε τη δυνατότητα στους Ρώσους να κερδίσουν χρόνο για να αμυνθούν. Έτσι ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος (Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα) αντί στα μέσα Μαΐου άρχισε στις 22 Ιουνίου 1941. Α΄ ΓΕΝΙΚΑ

  1. Από τις 8 το πρωί της 16ης Μαΐου μέχρι το βράδυ της 24ης Μαΐου ορίζεται σημαιοστολισμός των καταστημάτων, των Δημοσίων Υπηρεσιών, των ΟΤΑ, των ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ, των Τραπεζών, καθώς και των πλοίων που βρίσκονται στο λιμάνι της Σούδας.
  2. Επίκαιρες Εορταστικές Εκδηλώσεις τις δύο (2) τελευταίες διδακτικές ώρες της Παρασκευής 22 Μαΐου, σύμφωνα με απόφαση του Υπουργείου Παιδείας & Θρησκευμάτων.
  

  Β΄ ΕΙΔΙΚΑ
  
  

  ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΜΑΪΟΥ

  
  11:00 - Βίλα Κούνδουρου
  - Εγκαίνια Έκθεσης «4 σημεία»
  - Παρουσίαση του βίντεο της παράστασης «4 σημεία» ( αντιπολεμικό χοροθέατρο με αναφορές στη Μάχη της Κρήτης) που παρουσιάστηκε στα ερείπια του Μεγάλου Αρσεναλίου τον Αύγουστο του 1991, στα πλαίσια του διεθνούς Φεστιβάλ σύγχρονου χορού. Ταυτόχρονα με την προβολή παρουσιάζονται αντιπολεμικά έργα του καλλιτέχνη.
  Υπεύθυνος έκθεσης: Γιάννης Μαρκαντωνάκης, καλλιτεχνικός Δ/ντής Εικαστικού Εργαστηρίου Δήμου Χανίων.Οργάνωση: Δήμος Χανίων, Εικαστικό εργαστήρι Δήμου Χανίων - ΔΗΠΕΧ
  
  ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ
  Α) 11:30 - Χρυσαυγή Δήμου Βουκολιών:
  Αποκαλυπτήρια Μνημείου
  - Επιμνημόσυνη δέηση.
  - Χαιρετισμός από το Δήμαρχο Βουκολιών κ. Νίκο Μπομπολάκη.
  - Ομιλία για τα γεγονότα της περιοχής από την κ. Ελένη (Λιάνα) Κουριδάκη Μανουσέλη, δικηγόρο.
  - Προσκλητήριο πεσόντων.
  - Κατάθεση στεφάνων, κ.λπ.
  Οργάνωση : Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων - Δήμος Βουκολιών
  Β) 19:00 - Μεγάλο Αρσενάλι
  - Εγκαίνια έκθεσης φωτογραφίας με τίτλο «Μέρες Πολέμου - Τόποι Μνήμης».
  Επιμέλεια έκθεσης: Ζαχαρένια Σημανδηράκη, Προϊσταμένη Ιστορικού Αρχείου Κρήτης.
  Οργάνωση: Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων - Ιστορικό Αρχείο Κρήτης
  Διάρκεια ΄Εκθεσης : 17 έως και 24 Μαϊου 2009Ωρες επισκέψεων : 10.00 - 14.00 και 19.00 - 23.00

  
  Γ) 20:00 - Πνευματικό Κέντρο Χανίων
  Εκδήλωση Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων
  - Μουσική εκδήλωση: Του κύκλου τα γυρίσματα - « Πατρίδες.......Πατρίδες........».
  Συμμετέχουν:
  Τραγούδι: Πάνος Λαζαράτος, Τενόρος Καθηγητής Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών.
  Πιάνο: Σπύρος Μπάνος
  Τσέλο: Μarina Kislitsina
  Λύρα: Μιχάλης Παυλάκης
  Εισαγωγή: Ρόζα Μοτάκη-Κονταδάκη, δικηγόρος και Στέλλα Μπατάκη, δικηγόρος.Οργάνωση: Δικηγορικός Σύλλογος Χανίων - Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων
  
  - Σε όλη τη διάρκεια των εκδηλώσεων, στο προθάλαμο της αίθουσας εκδηλώσεων του Πνευματικού Κέντρου Χανίων θα λειτουργεί έκθεση μοντελισμού σχετική με την εποχή.
  Οργάνωση: Όμιλος Στατικού Μοντελισμού Χανίων
  
  
  ΔΕΥΤΕΡΑ 18 ΜΑΪΟΥ
  11:00 Καμπανός Κοινή εκδήλωση Δήμων Αν.Σελίνου, Καντάνου, Πελεκάνου- Επιμνημόσυνη δέηση.- Χαιρετισμός από το Δήμαρχο Ανατ. Σελίνου κ. Λευτέρη Παπαδερό.- Ομιλία για τα γεγονότα της περιοχής από τον κ. Σταμάτη Αποστολάκη,δάσκαλο - λαογράφο. - Προσκλητήριο πεσόντων.- Κατάθεση στεφάνων, κ.λπ.Οργάνωση : Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων - Δήμος Ανατ. Σελίνου
  
  
  18:30 - Λιμανάκι Νέας Χώρας Δήμου Χανίων
  - Εκδήλωση προς τιμήν των πεσόντων υπέρ Πατρίδος κατοίκων της συνοικίαςΝέας Χώρας.
  - Επιμνημόσυνη δέηση.
  - Χαιρετισμός από το Δήμαρχο Χανίων κ. Κυριάκο Βιρβιδάκη.
  - Ομιλία για τα γεγονότα της περιοχής από τον κ. Παύλο Σειραδάκη, δικηγόρο.
  - Προσκλητήριο πεσόντων.
  - Κατάθεση στεφάνων, κ.λπ.
  Οργάνωση : Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων - Δήμος Χανίων
  21:00 - Πνευματικό Κέντρο Χανίων, «Διαγωνισμός Μαντινάδας»
  - Χαιρετισμοί.
  - Απονομή βραβείων στους νικητές του διαγωνισμού Ριζίτικου.
  - Απονομή βραβείων στους νικητές του διαγωνισμού Μαντινάδας.
  - Μουσικοχορευτικό πρόγραμμα με τη συμμετοχή τοπικών παραδοσιακών συλλόγων.
  Οργάνωση : Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων - Δήμος Χανίων - Σύλλογος Στιχουργών Ν. Χανίων
  
  ΤΡΙΤΗ 19 ΜΑΪΟΥ
  11:00 - Κόκκινο Χωριό Δήμου Βάμου
  - Επιμνημόσυνη δέηση.
  - Χαιρετισμός και αναφορά στα γεγονότα της περιοχής από το Δήμαρχο Βάμου κ. Λεωνίδα Λιμαντζάκη.
  - Προσκλητήριο πεσόντων.
  - Κατάθεση στεφάνων, κ.λπ.
  Οργάνωση : Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων - Δήμος Βάμου
  
  19:00 - Καστέλι Δήμου Κισσάμου
  α) Μνημείο Πεσόντων στον κόμβο Καλλεργιανών
  - Επιμνημόσυνη δέηση.
  - Προσκλητήριο πεσόντων.
  - Κατάθεση στεφάνων, κ.λπ.
  β) Λύκειο Κισσάμου
  - Χαιρετισμός από την κ. Φρόσω Σκουλάκη, Δήμαρχο Κισσάμου.
  - Ομιλία με τίτλο «ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ: Τιμή στην Κισσαμίτικη Απαρχή» από την κ. Φωτεινή Σεγρεδάκη, λογοτέχνη.
  - Ριζίτικα Τραγούδια.
  - Προβολή οπτικού υλικού (σλάιντς)
  Οργάνωση: Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων - Δήμος Κισσάμου
  
  ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΜΑΪΟΥ
  11:00 - Σούδα Δήμου Σούδας
  α) Μνημείο Αφανούς Ναύτου
  - Επιμνημόσυνη δέηση.
  - Προσκλητήριο πεσόντων.
  - Κατάθεση στεφάνων, κ.λπ.
  β) Λέσχη Αξιωματικών Ναυστάθμου Κρήτης
  - Χαιρετισμός από το Δήμαρχο Σούδας κ. Γιάννη Περάκη.
  - Αναφορά στα γεγονότα από τον κ. Χρήστο Γιουβάνη, δάσκαλο του Δημοτικού Σχολείου Τσικαλαριών.
  - Προβολή ντοκιμαντέρ με θέμα: Ο ρόλος του λιμανιού της Σούδας στο Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο από το Σύλλογο «Οι φίλοι του βυθού».
  Οργάνωση : Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων - Δήμος Σούδας
  19:00 - Γουβερνέτο Δήμου Ακρωτηρίου- Επιμνημόσυνη δέηση.
  - Χαιρετισμός από το Δήμαρχο Ακρωτηρίου κ. Μιχάλη Κυνηγό.
  - Ομιλία για τα γεγονότα της περιοχής από τον κ. Νίκο Πλουμιστάκη, Δημοτικό Σύμβουλο Ακρωτηρίου.
  - Προσκλητήριο πεσόντων.
  - Κατάθεση στεφάνων, κ.λπ.
  Οργάνωση : Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων - Δήμος Ακρωτηρίου.
  21:00 - Πνευματικό Κέντρο Χανίων
  - Ομιλία από το Δήμαρχο Χανίων κ. Κυριάκο Βιρβιδάκη.
  - Συναυλία με το Μουσικό Σύνολο και τη Μικτή Χορωδία του Δήμου Χανίων με τα έργα του Μίκη Θεοδωράκη:
  α)«Ρωμιοσύνη» σε στίχους Γιάννη Ρίτσου.
  Αφήγηση: κ. Μιχάλης Αεράκης, Ηθοποιός - Καλλιτεχνικός Διευθυντής ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης.
  β)«Μαουτχάουζεν», σε στίχους Ιάκωβου Καμπανέλη.
  Διεύθυνση - Ενορχήστρωση Συνόλου και Χορωδίας: Παύλος Μπαϊλάκης
  Διδασκαλία Χορωδίας: Δέσποινα Δρακάκη
  Οργάνωση: Δήμος Χανίων
  
  ΠΕΜΠΤΗ 21 ΜΑΪΟΥ
  11:00 - Μνημείο Ευελπίδων Δήμου Κολυμβαρίου
  - Επιμνημόσυνη δέηση.
  - Χαιρετισμός και αναφορά στα γεγονότα της περιοχής από το Δήμαρχο Κολυμβαρίου κ. Πολυχρόνη Πολυχρονίδη.
  - Προσκλητήριο πεσόντων.
  - Κατάθεση στεφάνων, κ.λπ.
  Οργάνωση : Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων - 5η Ταξιαρχία Πεζικού, Δήμος Κολυμβαρίου
  19:00 - Ραμνή Δήμου Αρμένων
  - Επιμνημόσυνη δέηση.
  - Χαιρετισμός από τον Δήμαρχο Αρμένων κ. Πέτρο Βλαχάκη.
  - Ομιλία για τα γεγονότα της περιοχής από τον κ. Μιχάλη Κατσανεβάκη, αρχιτέκτονα - συγγραφέα
  - Προσκλητήριο πεσόντων.
  - Κατάθεση στεφάνων, κ.λπ.
  Οργάνωση : Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων - Δήμος Αρμένων
  
  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22 ΜΑΪΟΥ
  10:30 - Φρούριο Φιρκά- Επίσημη έπαρση Σημαιών.
  - Επίσκεψη στις αίθουσες εκθεμάτων της «Μάχης της Κρήτης», στο Ναυτικό Μουσείο Κρήτης.
  
  19:30 - Γαλατάς - Νεοζηλανδικό Μνημείο Δήμου Ν. Κυδωνίας
  - Επιμνημόσυνη δέηση.
  - Χαιρετισμός και αναφορά στα γεγονότα από το Δήμαρχο Ν. Κυδωνίας κ. Μανώλη Σταματάκη.
  - Κατάθεση στεφάνων, κ.λπ.
  Οργάνωση : Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων - Δήμος Ν. Κυδωνίας
  
  ΣΑΒΒΑΤΟ 23 ΜΑΪΟΥ
  09:45 - Παλαιό Λιμάνι Χανίων
  Αεροπορική επίδειξη από το ακροβατικό σμήνος της RAF «RED ARROWS» (Κόκκινα Βέλη)
  11:00 - Aλικιανός Δήμου Μουσούρων
  - Επιμνημόσυνη δέηση.
  - Χαιρετισμός από το Δήμαρχο Μουσούρων κ. Ξενοφώντα Αρναντωνάκη.
  - Ομιλία για τα γεγονότα της περιοχής από τον Αντιδήμαρχο κ. Μανούσο Βολάνη.
  - Προσκλητήριο πεσόντων.
  - Κατάθεση στεφάνων, κ.λπ.
  Οργάνωση : Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων - Δήμος Μουσούρων
  
  18:00 - Συμμαχικό Νεκροταφείο
  Εκδήλωση Βρετανικής Πρεσβείας
  - Επιμνημόσυνη δέηση.
  - Κατάθεση στεφάνων, κ.λπ.
  Οργάνωση : Βρετανική Πρεσβεία της Αθήνας
  21:00 - Πνευματικό Κέντρο Χανίων
  - Χαιρετισμός από το Νομάρχη Χανίων κ. Γρήγορη Αρχοντάκη.
  - Προβολή του ντοκιμαντέρ: «Η μηχανή του χρόνου» στη Μάχη της Κρήτης. Προλογίζει ο κ. Χρίστος Βασιλόπουλος, δημοσιογράφος.
  - Συζήτηση για τα γεγονότα της εποχής μεταξύ Βετεράνων της Μάχης της Κρήτης και μαθητών από Σχολεία του Ν.Χανίων.
  Οργάνωση : Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων
  
  ΚΥΡΙΑΚΗ 24 ΜΑΪΟΥ
  
  Μητροπολιτικός Ναός Χανίων
  - 07:00 Όρθρος και Θεία Λειτουργία.
  - 10:30 Μνημόσυνο πεσόντων και αναιρεθέντων.
  - 11:00 Επίσημη δοξολογία χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κυδωνίας και Αποκορώνου κ.κ. Δαμασκηνού.
  
  13:00 - Γερμανικό Νεκροταφείο Εκδήλωση Γερμανικής Πρεσβείας
  - Επιμνημόσυνη δέηση.
  - Κατάθεση στεφάνων, κ.λπ.
  Οργάνωση: Πρεσβεία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Αθήνα
  
  19:00 - Συκολιά Δήμου Ν.Κυδωνίας
  Μνημειακό Συγκρότημα, Κεντρική Εκδήλωση
  - Επιμνημόσυνη δέηση.
  - Προσκλητήριο πεσόντων.
  - Δρώμενο: απόσπασμα από το ποιητικό έργο «Δάφνινο στεφάνι», του Μιχάλη Μπονατάκη, γιατρού - ποιητή.
  Σκηνοθεσία - μουσική επιμέλεια: Λεωνίδας Μανωλικάκης, ηθοποιός-σκηνοθέτης.
  Αφήγηση Μιχάλης Αεράκης, ηθοποιός, καλλιτεχνικός Δ/ντής ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κρήτης.
  Συμμετέχει ο Λαογραφικός Όμιλος Χανίων.
  - Κατάθεση στεφάνων (μόνο από τους εκπροσώπους των κρατών, Ελλάδος - Μ.Βρετανίας - Αυστραλίας - Ν.Ζηλανδίας)
  Οργάνωση: Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 17.05.2009
• 12:34

  Εnoria tv πρόγραμμα.

   »  Η ενορία κοντά σου
  ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΣΤΗΝ ENORIA TV
  
  
  ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ Η ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ......
  Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ........
  ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ......(ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ )
  ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 2005 ΥΠΟΔΟΧΗ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ...
  ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣ ΚΥΔΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΗΤΗΣ Κ.Κ. ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ…….(ΜΟΝΟ ΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ)
  ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ...........
  ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 2007 ΥΠΟΔΟΧΗ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΡΘΕΝΙΟΥ ΚΑΙ ΕΥΜΕΝΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΥΔΟΥΜΑ…...........
  ΟΜΙΛΙΑ ΑΡΧΜ. ΑΝΔΡΕΟΥ ΚΟΝΑΝΟΥ ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ (ΜΟΝΟ ΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ)
  ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΠΑΤΡΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΔΡΟ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ.(ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΟ) (Το πρόγραμμα επαναλαμβάνετε κάθε μία ώρα περίπου.)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 12.05.2009
• 22:13

  Μην Μάιος.

   »  Η ενορία κοντά σου
  
  ΤΗ ΙΓ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
  
  Μνήμη τής Αγίας Μάρτυρος Γλυκερίας. Απολυτίκιον
  Τόν συνάναρχον Λόγον
  Δεύτε πάντες φιλέορτοι νύν συνέλθωμεν, εν τώ ναώ Γλυκερίας τής καλλιμάρτυρος, καί τήν επέτειον αυτής μνήμην τελέσωμεν, Ότι δοράν τής κεφαλής, αφαιρεθείσα απηνώς, απέπνιξε τόν Βελίαρ, καί Χριστώ συμπαρισταμένη, υπέρ ημών αεί πρεσβεύει Αυτώ. Συναξάριον
  Τή ΙΓ' τού αυτού μηνός, Μνήμη τής Αγίας Μάρτυρος Γλυκερίας.
  Στίχοι
  · Θηρός τό πικρόν δήγμα τή Γλυκερία
  · Υπέρ γλυκάζον ως αληθώς ήν μέλι.
  · Εν τριτάτη δεκάτη δάκε καί κτάνε θήρ Γλυκερίαν.
  
  Τή αυτή ημέρα, Μνήμη τού Οσίου Πατρός ημών Σεργίου τού Ομολογητού.
  Στίχοι
  · Ο Σέργιός μοι πώς τελευτάς τόν βίον,
  · Κοινώ τέλει τέθνηκα, καί ζών ειμί σοι.
  
  Τή αυτή ημέρα, Μνήμη τού Οσίου Πατρός ημών Παυσικάκου, Επισκόπου Συννάδων.
  Στίχοι
  · Ο Παυσικάκου προστρέχων τώ λειψάνω,
  · Παθών κακούντων παύσιν ευρίσκει ξένην.
  
  Τή αυτή ημέρα, ο άγιος Λαοδίκιος ο δεσμοφύλαξ, ξίφει τελειούται.
  
  Ο άγιος Ιερομάρτυς Αλέξανδρος, επίσκοπος Τιβεριανών, ξίφει τελειούται.
  
  Ο όσιος Ευθύμιος ο νέος, ο κτίτωρ τής εν Άθω μονής τών Ιβήρων καί Ιωάννης ο Ίβηρ, ο πατήρ τού ρηθέντος Ευθυμίου, καί Γεώργιος ο συγγενής αυτών, εν ειρήνη τελειούνται.
  
  Ο όσιος Γαβριήλ ο Ίβηρ, ο θείας φωνής ακηκοώς, καί εξαγαγων τής θαλάσσης τήν θανματουργόν εικόνα τής Πορταϊτίσσης, εν ειρήνη τελειούται.
  
  Οι μοναχοί οσιομάρτυρες ιβηρίται, οι τούς λατινόφρονας ελέγξαντες, τόν βασιλέα, φημί, Mιχαήλ, καί τόν πατριάρχην Βέκκον, εν τη θαλάσση βληθέντες τελειούνται.
  Στίχοι
  · Υπέρ πατρώων επνίγητε δογμάτων
  · Καί πρός γαληνούς ωρμίσασθε λιμένας.
  
  Ταίς αυτών αγίαις πρεσβείαις, ο Θεός, ελέησον ημάς. Αμήν.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 10.05.2009
• 20:52

  ΔΙΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΆΓΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΗ ΗΛΙΑ ΚΛΕΟΠΑ

   »  Η ενορία κοντά σου
  ΧΙΛΙΑ ΕΤΗ ΩΣ Η ΗΜΕΡΑ Η ΕΧΘΕΣ ΗΤΙΣ ΔΙΗΛΘΕ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΗ ΕΝ ΝΥΚΤΙ (Ψαλ. 89 στ. 3)
  ΔΙΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΆΓΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΗ ΗΛΙΑ ΚΛΕΟΠΑΖούσε σ' ένα κοινόβιο ένας ευλαβής μονάχος ο όποιος κάποτε ακούγοντας τον στίχο του ψαλτηρίου «Χίλια έτη, Κύριε, ως ή ήμερα ή εχθές ήτις διήλθε και φυλακή εν νυκτί» (Ψαλ. 89 στ. 3), δεν μπορούσε να καταλάβει τον στίχο κι επειδή σ' αυτό το δεν υπήρχε κανένας έμπειρος διδάσκαλος να το βοηθήσει, έκανε επίμονη προσευχή στον Κύριον να του αποκαλύψει την έννοια του στίχου. Πράγματι ο Κυριος άκουσε το θέλημα του φοβούμενου εαυτόν. Μια ήμερα μετά τον όρθρο, αφού έφυγαν οί αδελφοί στα κελιά τους, αυτός έμεινε να προσευχηθεί –κατά την συνήθεια του- στην εκκλησία.
  Τότε βλέπει ξαφνικά έναν πολύ ωραίο αετό να πετά πάνω από το κεφάλι του μέσα στο ναό! Ξαφνιάστηκε, εντυπωσιάσθηκε καί χάρηκε πολύ από την ωραιότητα του και θέλησε να τον πιάσει. Ό αετός απομακρυνόταν λίγο -λίγο καί ό μοναχός τον ακολουθούσε. Δεν πετούσε ψη­λά όπως οί άλλοι αετοί. Ακολουθώντας τον ό μοναχός βγήκε από την εκκλησία, βγήκε από το μοναστήρι κι έφθασε σ' ένα δάσος.
  Εκεί εισήλθε σ' έναν απόκρυφο τόπο κι άρχισε ό αετός να ψέλνει μια μελωδία γλυ­κύτατη καί αγγελική, ώστε ό μοναχός -απορροφημέ­νος από την γλυκιά ψαλμωδία- ξέχασε όλα τα του κόσμου καί με τον νου καί την καρδιά του βρισκόταν στον παράδεισο. Με την χάρη του Θεού δεν αισθανό­ταν κόπωση, πείνα, δίψα, πόνους, κρύο ή άλλες ανάγκες του σώματος. Αισθανόταν μέσα του τόση αγαλ­λίαση, ώστε επί... τριακόσια χρόνια άκουγε ευφραινόμενος την αγγελική ψαλμωδία διότι άγγελος Κυ­ρίου ήταν ό φαινόμενος ωσάν αετός! Μετά ό άγγελος υψώθηκε στους ουρανούς, ενώ ό μοναχός επανερχό­μενος στον εαυτό του από αυτή την «θεωρία», επέστρεψε στο μοναστήρι, νομίζοντας ότι μία μόνον ώρα πέρασε από τότε πού έφυγε από την μονή. Φθάνοντας εκεί, ό πορτάρης τον ρώτησε από που είναι….Τότε αυτός απόρησε, διότι δεν είδε αυτόν πού γνώρισε ως πορτάρη καί του είπε με φυσικό τρόπο:- Εγώ είμαι ό τάδε μοναχός. Δεν με γνωρίζεις ; Ό πορτάρης νόμιζε ότι ό επισκέπτης του θα έχασε τα μυαλά του καί του είπε: Πήγαινε στον δρόμο σου, γιατί εμείς δεν έχουμε τέτοιο μοναχό. Εσένα δεν σε είδα καμιά φορά ούτε μπήκες ποτέ σ' αυτό το μοναστήρι! Τότε ό μοναχός ταραγμένος, του είπε όλα τα τυπικά του κοινοβίου καί τα ονόματα των αδελφών. Κατόπιν πηγαίνοντας στον ηγούμενο καί λέγοντας όλα 'αυτά, αυτός συγκέντρωσε τους πατέρες, άλλα από αυτούς κανέναν δεν γνώριζε. Τότε ό μοναχός τους είπε με απορία:
  -Θαυμάζω κι εξίσταμαι, πατέρες, πώς έγινε αλλαγή για μία μόλις ώρα πού απουσίασα από εδώ ώστε ν' αλλάξουν τα πάντα, ώστε να μη γνωρίζω κανέναν από εσάς κι εσείς να μη γνωρίζετε εμένα!Μάρτυς μου ό Θεός, ότι δεν πέρασε παρά μία ώρα που εξήλθα από το μοναστήρι, αφού προηγουμένως διαβάσαμε την ακολουθία του όρθρου.
  Ό Γέροντας ανέτρεξε στον κώδικα του μοναχολογίου, αναζητώντας τα ονόματα των πατέρων πού ανέ­φερε ό άγνωστος μοναχός. Εξετάζοντας προσεκτικά τον κώδικα του μοναχολογίου -όπου ήσαν γραμμένα όλα τα ονόματα των αδελφών- διάβασε τα ονόματα πού του είπε ό μοναχός καί κατάλαβε με τρόμο, πώς είχαν περάσει... τριακόσια ολόκληρα χρόνια! Τότε άρχισε να ρωτά τον μοναχό τι είδους άνθρωπος είναι καί τι αγαθά έργα στην ζωή του έκανε, για να μάθει πώς αξιώθηκε από τον Θεόν τέτοιας χάριτος.
  Αυτός του είπε: Δεν γνωρίζω καμιά αρετή στον εαυτό μου, παρά μόνον ότι είχα υπακοή στους προεστούς της μονής ,τέλεια αγάπη προς όλους καί δεν σκανδαλιζόμουν ποτέ καί από τίποτε. Είχα πολλή αγάπη στην Πανα­γία Δέσποινα καί κάθε μέρα διάβαζα μπροστά στην εικόνα Της τους χαιρετισμούς.
  Κοιτάξετε πόσο αυτή ή ιστορία συνοψίζει τα καθή­κοντα ενός μοναχού...
  Κατόπιν διηγήθηκε την εμφάνιση του αετού και την ιστορία στο δάσος καί οι πατέρες τον αγκάλιαζαν τον καταφιλούσαν ως έναν κατά κυριολεξία ουράνιο καί όχι επίγειο άνθρωπο, διότι καί τα λόγια του ουράνια καί θεια. Ό ηγούμενος του είπε: -Δόξαζε τον παντοδύναμο Θεόν, ό οποίος σε αξίωσε μιας τέτοιας θαυμαστής οπτασίας, την οποία δεν είδε άλλος με αυτό τον τρόπο σ' αυτό τον παράλογο κόσμο. Έζησες κάτι από την χαρά καί την γλυκύτητα του παραδείσου!.. Άλλα γνώριζε, αδελφέ μου τριακόσια χρόνια πέρασαν καί όχι μία ώρα όπως σου έφάνη!.. Τόση χαρά κι ευφροσύνη θα αισθάνονται οι άγιοι στον παράδεισον -όντες μπροστά στον θρόνο της Άγίας Τριάδος- ώστε να περνούν χίλια χρόνια σαν ΜΙΑ μέρα! Ακούγοντας αυτά ό μοναχός δόξασε τον Θεόν έκλαψε από χαρά καί ζήτησε να κοινωνήσει των αχρά­ντων Μυστηρίων. Λαμβάνοντας τ' άχραντα Μυστή­ρια, είπε: «Νυν απολύεις τον δούλον Σου, Δέσποτα...» καί αμέσως παρέδωσε την ψυχή του στα χέρια του Θεού.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 07.05.2009
• 20:31

  Ημερολόγιο τσέπης 2009.

   »  Η ενορία κοντά σου
  
  
  ( ΕΞΑΝΤΛΗΘΗΚΕ…..)
  
  
  
  
  
  
  
  
  Ενα ακόμη “Ημερολόγιο τσέπης από την ενορία Αγ. Παντελεήμονα Κόκκινου Μετοχίου Μουρνιών” (εφημέριος ο π. Εμμ. Γεωργιακάκης) βρίσκεται στα χέρια μας. Το κείμενο: “Η Ενορία κοντά σου” (σ. 13-14) πιστοποιεί τις προθέσεις και τους στόχους του Εφημερίου, για το πλήρωμα που του έχει ο Θεός εμπιστευθεί. Εξάλλου και τα άλλα κείμενα που γεμίζουν τις σελίδες του Ημερολογίου είναι περιεκτικά, ενδιαφέροντα, εποικοδομητικά. Ευχόμαστε υγεία, δύναμη και την παρά Κυρίου ενίσχυση στον π. Εμμανουήλ και στους Ενορίτες του για το καλό της Ενορίας Αγ. Παντελεήμονα.
  
  ( Χανιώτικα Νέα 27/2/2009) [www.haniotika-nea.gr]
  
  ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ, Δάσκαλος – Λαογράφος
  
  
  
  Σημ.
  Ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον σας προς τις εκδόσεις της Ενορίας μας. Το ημερολόγιο εκδίδεται σε 800 αντίτυπα και κυκλοφορεί αρχές Δεκεμβρίου εκάστου έτους.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 19:56

  Ενοριακά Στιγμιότυπα

   »  Η ενορία κοντά σου
  Έκδοση της Ενορίας μας. Το έργο του πρωτοψάλτου μας κυρίου Νικολάου Μαλαξιανάκη η θεία Λειτουργία Μελοποιημένη.
  
  

  Περισσότερες λεπτομέρειες για το βιβλίο θα βρείτε στον συνδεσμο που ακολουθεί.
  

  [agiospanteleimonas.blogspot.com]
  

  
  
  Επίσκεψη πατρός Ευθυμίου , από την Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Άνδρου.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Δεξιός Χορός.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Φωτογραφικά στιγμιότυπα από εκδρομή στο Ρέθυμνο και το Σπήλι που πραγματοποίησε η ενορία μας. Η αναχώρηση έγινε μετά την Κυριακάτικη θεία λειτουργία.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  

  
  
  
  
  
  

  
  
  
  
  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 04.05.2009
• 18:51

  Εκδρομή.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Στα πλαίσια του προγράμματος « Ενορία η μεγάλη οικογένειά μας » την Κυριακή 10 Μαΐου η Ενορία μας θα πραγματοποιήσει εκδρομή στον Ομαλό.
  Ώρα αναχώρησης μετά το πέρας της θείας λειτουργίας.
  Τιμή Εισιτήριου 10€
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 18:41

  Πάσχα με τα παιδιά

   »  Η ενορία κοντά σου
  Πάσχα με τα παιδιά
  Ενορία Αγίου Παντελεήμονα
  Κόκκινο Μετόχι - Εργατικές Κατοικίες
  
  Κάλεσε ο εφημέριος τα παιδιά μας σε συνεστίαση
  κάτω στην αίθουσα του Ναού. Θυμήθηκα την
  πρόσκληση του Ιησού: "Αφήστε τα παιδιά να
  έρθουν κοντά μου".
  Και κάθισε ο πατήρ Εμμανουήλ στο κεφάλι του
  τραπεζιού. Δίπλα του κι απέναντί του τα παιδιά της Ε-
  νορίας, και τα δικά του παιδιά μαζί. Έτρωγαν στο
  στρωμένο πασχαλινό τραπέζι και συνομιλούσαν... και
  τραγούδησαν παραδοσιακά τραγούδια... Και εκείνος
  τα καμάρωνε ευτυχισμένος.
  Στη συνεστίαση εκείνη την ευλογημένη, ελάμπρινε
  η ταπεινή παρουσία της πρεσβυτέρας Ειρήνης, που με
  απλότητα και αγάπη αθόρυβα και ειρηνικά περιποιό-
  ταν τα παιδιά και τα εγγόνια μας.
  Νοιώθω πολύ ευτυχία που θα θυμάμαι την όμορφη
  αυτή εικόνα.
  ΑΡΙΣΤΕΑ ΜΠΑΚΑΤΣΑΚΗ - ΠΑΤΕΡΑΚΗ
  
  ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ "ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ" ΔΕΥΤΕΡΑ 4/5/2009 ΣΕΛΙΔΑ 39
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 24.04.2009
• 19:02

  Χριστός Ανέστη

   »  Η ενορία κοντά σου
  ***المسيح هو مرتفع!***É Cristo ressuscitado!***İsa Risen olduğunu!
  ***Christ is Risen!
  ***Krishti është ngjallur!
  ***المسيح هو مرتفع!***Kitô là tăng!***Christ est ressuscité! ***Christus ist auferstanden! ***Kristus er opstanden! ***Hristos a înviat!
  ***Crist Ressuscitat!
  ***मसीह बढ़ रहा है!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 18:45

  Χριστός Ανέστη

   »  Η ενορία κοντά σου
  Χριστός Ανέστη ! Άγγελοι με λαμπερή θωριά
  σαλπίζουνε το μήνυμα στης νύχτας το σκοτάδι.
  Νέα ζωή δίν΄ ο Χριστός Χαρά και λευτεριά
  επάτησε το θάνατο, ενέκρωσε τον Άδη.
  
  Χριστός Ανέστη ! Σπάσανε του τάφου τα κλειδιά
  ασπίδες, δόρατα, σπαθιά στην άκρη πεταμένα.
  Φεύγουν οι άγρυπνοι φρουροί με τρόμο στην καρδιά
  κι έχουν την όψη κίτρινη, τα μέλη παγωμένα.
  
  Χριστός Ανέστη ! άπιστοι Φαρισαίοι στη γη
  θαυμάστε και μάθετε την άγια μας την πίστη.
  Μες΄ απ΄ τον τάφο ανάβλυσε νέας ζωής πηγή
  δοξάσετε τον Πλαστουργό και Κύριο και Κτίστη.
  
  
  
  Τιμ. Παπουτσάκης +( Αρχιεπ. Κρήτης )
  

  
  

  
  
  
  Christ is Risen!
  
  
  Christ is Risen! Angels in bright thoria
  trumpet message Stis night darkness.
  New life din Christ joy and freedom
  epatise death, enekrose Hades.
  
  Christ is Risen! Break the tomb keys
  shields, spears, swords aside discarded.
  Vigilant guards fleeing the terror of the heart
  I have the yellow side, members unfrozen.
  
  Christ is Risen! unfaithful Farisaioi on earth
  admire and learn to our holy faith.
  Inside the tomb of a new spurt of life source
  beliefs and Plastourgo the Lord and built.
  
  Cristo è risorto!
  
  Cristo è risorto! Angeli in luminose thoria
  tromba messaggio STIs tenebre notte.
  Nuova vita din gioia di Cristo e la libertà
  epatise morte, Ade enekrose.
  
  Cristo è risorto! Rompere la tomba di chiavi
  scudi, lance, spade ritiro scartato.
  Vigili guardie in fuga il terrore del cuore
  Ho la faccia gialla, i membri non sono gelate.
  
  Cristo è risorto! infedele Farisaioi sulla terra
  ammirare e imparare a nostra santa fede.
  All'interno della tomba di un nuovo scatto di fonte di vita
  credenze e Plastourgo il Signore e costruito.
  
  
  Krishti është ngjallur!
  
  Krishti është ngjallur! Engjëjve në ndritshme thoria
  trombë mesazh IST natën errësira.
  New jetën din gëzim Krishtin dhe lirinë
  epatise vdekje, enekrose xhehnem.
  
  Krishti është ngjallur! Pushim çelësat e varrit
  mburoja, spears, Shpata mënjanë fshi.
  Vigjilent të rojeve të largoheshin terrorit të zemrës
  Kam të verdhë anë, anëtarët unfrozen.
  
  Krishti është ngjallur! i pabesë Farisaioi në tokë
  admirojnë dhe mësojnë të besimit tonë të shenjtë.
  Brenda në varrin e një rrymë të re të jetës burim
  besimet dhe Plastourgo Zotit dhe ndërtuar.
  
  
  
  المسيح هو مرتفع!
  
  المسيح هو مرتفع! الملائكة في المشرق thoria
  البوق رسالة ظلام الليل الأمراض المنقولة بالاتصال الجنسي.
  حياة جديدة الدين المسيح الفرح والحرية
  epatise الموت ، enekrose الإنحرافات.
  
  المسيح هو مرتفع! كسر مفاتيح ضريح
  الدروع والرماح ، والسيوف جانبا نبذها.
  يقظة الحراس الذين فروا من الرعب في القلب
  لقد الصفراء الجانب اعضاء رفع التجميد.
  
  المسيح هو مرتفع! مخلصة Farisaioi على الأرض
  ونعجب ونحن نعلم أن الإيمان المقدسة.
  داخل قبر جديد بطفرة مصدر الحياة
  المعتقدات وPlastourgo وبنى الرب.
  
  
  Christ est ressuscité!
  
  Christ est ressuscité! Angels in bright thoria
  trompette message stis nuit obscurité.
  Nouvelle vie din Christ la joie et la liberté
  epatise mort, enekrose Hadès.
  
  Christ est ressuscité! Pause de la tombe clés
  boucliers, lances, épées de côté jeté.
  Vigilant gardes fuyant la terreur de coeur
  J'ai le jaune, les membres non gelés.
  
  Christ est ressuscité! unfaithful Farisaioi sur la terre
  d'admirer et d'apprendre à notre sainte foi.
  À l'intérieur de la tombe d'une nouvelle poussée de la source de vie
  croyances et Plastourgo le Seigneur et construit.
  
  
  
  המשיח הוא עלה!
  
  
  המשיח הוא עלה! מלאכים ב thoria מוארת
  חצוצרה הודעה Stis הלילה החושך.
  חיים חדשים דין המשיח שמחה וחופש
  epatise מוות, enekrose גיהנום.
  
  המשיח הוא עלה! לשבור את המפתחות קבר
  shields, spears, חרבות מושלך הצידה.
  המשמר השומרים fleeing הטרור של הלב
  יש לי את הצהוב בצד, חברי unfrozen.
  
  המשיח הוא עלה! נואף Farisaioi על פני האדמה
  להעריץ וללמוד את האמונה שלנו הקודש.
  בתוך קבר של התפרצות חדשה של מקור חיים
  אמונות ו Plastourgo ובנו של לורד
  
  
  基督复活了！
  
  
  基督复活了！天使在明亮的钍
  小号消息性病夜间黑暗。
  新的生活标准基督喜悦和自由
  epatise死亡， enekrose阎王。
  
  基督复活了！打破坟墓钥匙
  盾，矛，剑一边丢弃。
  警惕守卫逃离恐怖的心
  我有黄色方面，成员解冻。
  
  基督复活了！地球上的不忠Farisaioi
  钦佩和学习我们神圣的信仰。
  陵墓内的一个新的高潮的生活来源
  信仰和Plastourgo勋爵和建造。
  
  
  Cristo Resucitado!
  
  Cristo Resucitado! Ángeles en el brillante thoria
  trompeta mensaje stis noche oscuridad.
  Nueva vida estruendo alegría de Cristo y de la libertad
  epatise muerte, Hades enekrose.
  
  Cristo Resucitado! Romper claves de la tumba
  escudos, lanzas, espadas lado descartado.
  Vigilantes guardias que huyen del terror del corazón
  Tengo el lado amarillo, los miembros pero no heladas.
  
  Cristo Resucitado! Farisaioi infiel en la tierra
  admirar y aprender a nuestra santa fe.
  En el interior de la tumba de un nuevo chorro de fuente de vida
  creencias y el Señor Plastourgo y construido.
  
  Христос Воскресе!
  
  Христос Воскресе! Ангелы в ярких thoria
  труба сообщение ИППП ночной тьме.
  Новая жизнь DIN Христа радость и свободу
  epatise смерти, enekrose Hades.
  
  Христос Воскресе! Перерыв могиле ключи
  щиты, копья, мечи отбрасываются в сторону.
  Бдительность охранников, спасающихся от террора, от сердца
  Я имею в сторону желтого, члены разморожены.
  
  Христос Воскресе! неверных Farisaioi на земле
  восхищаться и учиться в нашей святой веры.
  Внутри гробницы новую струю в жизнь источник
  верований и Plastourgo Господа и построили.
  
  
  キリスト上昇です！
  
  キリスト上昇です！天使たちの明るいトリア
  トランペットメッセージStis夜闇。
  新生活騒音、キリストの喜びと自由
  epatise死、 enekroseハーデス。
  
  キリスト上昇です！休憩の墓キー
  盾、槍、刀脇破棄。
  心臓のテロ警戒の警備員から逃げる
  私は、会員非凍結の黄色の側面がある。
  
  キリスト上昇です！浮気をFarisaioi地球上の
  感心すると私たちの神聖な信仰を学ぶ。
  人生の新たなスパートの墓の中のソース
  信念やPlastourgoは、主に建設。
  
  İsa Risen olduğunu!
  
  İsa Risen olduğunu! Melekler parlak thoria olarak
  trompet mesaj Stis gece karanlıkta.
  Yeni yaşam DIN İsa neşe ve özgürlük
  epatise ölüm, enekrose cehennem.
  
  İsa Risen olduğunu! Break Türbenin anahtarları
  kalkanlar, mızraklar, kılıç bir kenara atılır.
  Tetikte gönül terör kaçan muhafızlar
  Ben, üye unfrozen sarı tarafı var.
  
  İsa Risen olduğunu! sadakâtsiz Farisaioi yeryüzünde
  hayran ve kutsal inanç öğrenmek.
  Hayat yeni bir hamle yapmak ve mezar içinde kaynak
  Yorumları ve Plastourgo Rab ve inşa ettik.
  
  
  É Cristo ressuscitado!
  
  É Cristo ressuscitado! Anjos na brilhante thoria
  trompete mensagem DSTs noite escuridão.
  Nova vida din Cristo alegria e liberdade
  epatise morte, enekrose Hades.
  
  É Cristo ressuscitado! Quebre o túmulo chaves
  escudos, lanças, espadas lado descartados.
  Vigilantes guardas fogem do terror do coração
  Eu tenho o amarelo lado, os membros não geladas.
  
  É Cristo ressuscitado! infiel Farisaioi na terra
  admirar e aprender a nossa santa fé.
  Dentro da tumba de um novo surto de vida fonte
  crenças e Plastourgo o Senhor e construído.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 12.04.2009
• 13:39

  ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΜΑΣ

   »  Η ενορία κοντά σου
  
  Αγαπητοί φίλοι
  πρωτοψάλτες, λαμπαδάριοι,
  δάσκαλοι της μουσικής μας παραδόσεως,
  φιλόμουσοι,
  
  
  Με αγάπη και τιμή σας παρουσιάζουμε το Έργο του πρωτοψάλτου του Ενοριακού μας Ναού κυρίου Νικολάου Μαλαξιανάκη « η Θεία Λειτουργία.»
  
  Προλογίζει ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ.κ. Δαμασκηνός
  
  Σελίδες 273.
  
  Τα έσοδα θα διατεθούν για την αποπεράτωση του ναού μας.
  
  Παραγγελίες-Πληροφορίες
  Γραμματεία Ιερού Ναού. 2821094007
  και Νικόλαος Μαλαξιανάκης. 6976847961
  
  
  
  
  
  ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΤΟΥ
  
  
  
  Χάριτι Θεού και δια πρεσβειών του αγίου Μεγαλομάρτυρος και Ιαματικού Παντελεήμονος, η Ενορία μας προχωρεί με ιδιαίτερη χαρά στην έκδοση του παρόντος τόμου και προσφέρει σε όλο τον υμνήσιο κόσμο, τους εκτελεστές των φθόγγων της παρασημαντικής αλλά και σε όλους τους φιλόμουσους το έργο του πρωτοψάλτου του ναού μας και καθηγητού της βυζαντινής μουσικής κυρίου Νικολάου Μαλαξιανάκη με τον τίτλο η « Θεία Λειτουργία ».
  Πρόκειται για κατάθεση ψυχής, απόσταγμα γλυκυφθόγγων μελισμάτων, έκφραση βιουμένων που η θεοσεβής πολυετή παρουσία του μουσουργού στην διακονία της υμνολογικής τέχνης τον ενέπνευσε και η οξυπετής κάλαμός του κατέγραψε προς δόξαν Θεού.
  Στο έργο αυτό κυριαρχεί το γνήσιο εκκλησιαστικό ύφος και ήθος του ψαλτωδού κυρίου Νικολάου Μαλαξιανάκη που παραμένει σταθερός στην κλασική παραδοσιακή γραμμή που την χαρακτηρίζει η λιτότητα, κύριο συστατικό της πατρογονικής μονοφωνικής σοβαρής και εκφραστικής μουσικής μας που στοχεύει κατά την ώρα της Θείας Λατρείας να γεννηθεί μέσα μας η κατάνυξη και η διάθεση προσευχής.
  Εκ μέρους του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου επιθυμώ να ευχαριστήσω Θερμά τον Μουσικολογιότατο πρωτοψάλτη μας που παραχώρησε το πόνημά του αυτό στην Ενορία μας ώστε να το εκδώσομε και τα έσοδα να διατεθούν για την αποπεράτωση του ναού μας.
  
  
  Κόκκινο Μετόχι 1 Οκτωβρίου 2008
  Της Υπεραγίας Θεοτόκου της Γοργοϋπηκόου
  
  Ο Εφημέριος
  
  Πρεσβύτερος Εμμανουήλ Εμμ. Γεωργιακάκης
  
  
  Η παρουσίαση στην πόλη των Χανίων θα γίνει μετά το Πάσχα και σε ημερομηνία που θα σας ανακοινώσουμε.
  
  ΤΙΜΗ ΤΟΜΟΥ 30 €
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 09.04.2009
• 19:40

  ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣΚΟΚΚΙΝΟΥ ΜΕΤΟΧΙΟΥ ΜΟΥΡΝΙΩΝ

   »  Η ενορία κοντά σου
  ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ
  ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΜΕΤΟΧΙΟΥ ΜΟΥΡΝΙΩΝ
  
  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
  « Ο ραπισθείς υπέρ γένους ανθρώπων και μη οργισθείς, ελευθέρωσον εκ φθοράς την ζωήν ημών, Κύριε, και σώσον ημάς.»
  
  Παρασκευή προ των Βαΐων
  08.00 Προηγιασμένη θεία λειτουργία
  Σάββατο του Λαζάρου
  07.30 Όρθρος και Θεία Λειτουργία
  18.00 Μέγας Εσπερινός των Βαΐων
  Κυριακή των Βαΐων
  07.30 Όρθρος και Θεία Λειτουργία
  19.30 Η ακολουθία του Νυμφίου
  Μεγάλη Δευτέρα
  19.30 Η ακολουθία του Νυμφίου
  Μεγάλη Τρίτη
  08.00 Θεία Λειτουργία των προηγιασμένων Δώρων
  (Κοινωνία Ασθενών)
  19.30 Η ακολουθία του Νυμφίου(Τροπάριο Κασσιανής)
  Μεγάλη Τετάρτη
  18.00 Το μυστήριο του Αγ. Ευχελαίου
  19.30 Η ακολουθία του Ιερού Νιπτήρος
  Μεγάλη Πέμπτη
  08.00 Θεία Λειτουργία
  19.00 Η ακολουθία των Παθών
  Μεγάλη Παρασκευή
  08.00 Η ακολουθία των Μεγάλων Ωρών ο Εσπερινός και η Αποκαθήλωση
  19.00 Η ακολουθία του Επιταφίου
  20.30 Η περιφορά του επιταφίου στους κεντρικούς δρόμους της ενορίας μας
  Μεγάλο Σάββατο
  08.00 Θεία Λειτουργία
  23.10 Η προοιμιακή ακολουθία της Αναστάσεως
  00.00 Η Ανάσταση
  00.10 Ο Όρθρος και η Αναστάσιμη Λειτουργία
  Κυριακή του Πάσχα
  11.00 Ο εσπερινός της Αγάπης
  

  
  ΕΚ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 11.03.2009
• 22:45

  Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

   »  Η ενορία κοντά σου
  Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 09.03.2009
• 16:53

  Enoria tv

   »  Η ενορία κοντά σου
  Ακούστε απο την ENORIA TV το διαδικτυακό τηλεοπτικό κανάλι μας απόσπασμα απο την εις επίσκοπο Κυδωνίας και Αποκορώνου χειροτονία του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ.κ. Ειρηναίου. (Επαναλαμβάνετε κάθε μία ώρα περίπου.)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 16:21

  Η Μετάνοια........

   »  Η ενορία κοντά σου
  « Αν έχεις αμαρτίες, να μην απελπιστείς, αυτά δεν παύω να σας τα λέω συνεχώς, και αν κάθε μέρα αμαρτάνεις να μετανοείς καθημερινά, και εκείνο που κάνουμε στα παλιά σπίτια, όταν φθαρούν αφαιρούμε δηλαδή τα σαπισμένα μέρη και ετοιμάζουμε καινούρια και ποτέ δεν ξεχνούμε να τα φροντίζουμε συνέχεια, αυτό ας κάνουμε και για εμάς. Αν παλιώσεις σήμερα από την αμαρτία, να ανακαινίσεις τον εαυτό σου με την μετάνοια. Και είναι δυνατό, μπορεί να πει κανείς, να σωθώ αφού μετανοήσω ; Και βέβαια είναι. Όλη μου την ζωή την πέρασα μέσα στις αμαρτίες και εάν μετανοήσω βρίσκω την σωτηρία ; Πολύ. Από πού γίνετε φανερό ; Από την φιλανθρωπία του Κυρίου σου……γιατί δεν μετριέται η φιλανθρωπία του Θεού, ούτε μπορεί να ερμηνευθεί με λόγια η αγαθότητά του….Σκέψου μια σπίθα πού έπεσε μέσα στην θάλασσα, μήπως μπορεί να σταθεί εκεί ή να φανεί; Όση σχέση έχει μια σπίθα με το πέλαγος , τόση έχει η αμαρτία σε σύγκριση με την φιλανθρωπία του Θεού και καλύτερα όχι τόση αλλά πιο πολλή. Γιατί το πέλαγος ακόμη και αν είναι μεγάλο, έχει όριο που μετριέται, ενώ η φιλανθρωπία του Θεού είναι απεριόριστη.»
  
  Ομιλία 8η του Χρυσοστόμου για την μετάνοια. (Ε.Π.49,327) --------------------------------------------------- Repentance ........ «If you sin, do not despair, do not stop to tell you again, if every day trespass to daily repentance, and what do the old homes where damaged ie remove the rotten parts and preparing new and never forget to ensure the continuity, let's do this for us. Although now aged from sin, renovations to yourself by repentance. It is possible to say, after sotho to repent? Of course it is. All my life I spent in the sins and repent if you find the salvation? Too. What become clear? From philanthropy of the Lord ... you ... why not measure the charity of God, nor can it be interpreted in words of kindness .... Think of a spark that fell into the sea, we can stand there and be seen? relationship as it has a spark in the sea, so is the sin in comparison to the charity of God and better but not much more. Why the sea even if large, limit is measured, and the charity of God is unlimited. » Speech 8 Chrysostom for repentance. (E.P.49, 327)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 07.03.2009
• 06:34

  Κυριακή της Ορθοδοξίας.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Το μεγάλο ξεκίνημα του νέου Διδασκάλου, για την σωτηρία του ανθρωπίνου γένους περιγράφει σήμερα το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής της πρώτης των νηστειών. Μετά την βάπτισή Του στον Ιορδάνη Ποταμό και την φανέρωση της Αγίας Τριάδος στον κόσμο, μετά την σαρανταήμερη έξοδό του στην μοναξιά της ερήμου, την νηστεία , την προσευχή και την νίκη Του στους τρεις πειρασμούς, πρώτο Του μέλημα είναι να βρει τους ανθρώπους που θα σηκώσουν στους ώμους του τα αιώνια μυστικά του ουρανού και να τα μεταφέρουν στα πέρατα της πωρωμένης οικουμένης για να ανακαινιστεί η πλάση από την φθορά και να λυτρωθεί από την τυραννία του διαβόλου.
  Είναι η στιγμή που το απόστημα της υποκρισίας του φαρισαϊσμού και της ηθικής κατάπτωσης θα σπάσει και η όντως ζωή θα θριαμβεύσει. Είναι η ώρα της εκλογής των μαθητών. που θα απαλύνουν τις πληγές του κόσμου, θα χτίσουν τον νέο Ισραήλ και θα οδηγήσουν τους νέους πολίτες του στην βασιλεία των ουρανών.
  Άνθρωποι απλοί, γεμάτοι ζωή, ψαράδες στο επάγγελμα οι νέοι ασκοί θα ζυμώσουν τον μούστο και σαν έρθει η ώρα θα μεταγγίσουν το καινούριο κρασί της αιωνιότητας στις ψυχές που διψούν για τον ορθό δρόμο που θα τους οδηγήσει με ασφάλεια στην μόνη αλήθεια που ελευθερώνει, « τον Ιησού Χριστό τον αρχηγό και τελειωτή της πίστεώς μας»[1] που λυτρώνει.
  Έτσι λοιπόν ο νέος ραβί της οικουμένης απλώνει τα δίκτυα της αγάπης Του στην Γαλιλαία και σαγηνεύει αυτή την φορά τον Φίλλιπο συμπολίτη του Ανδρέα και του Πέτρου και του λέει «ακολούθει μοι»[2]. Ο Φίλλιπος που γνώριζε τι είπε ο Μωυσής και οι Προφήτες [3] κάνει υπακοή και χωρίς την παραμικρή αμφιβολία τον ακολουθεί. Στο γλυκύ και πράο πρόσωπο του Χριστού βρίσκει τον λυτρωτή, τον ελευθερωτή και έτσι εκπληρώνεται η προσδοκία και ο πόθος που είχε ανάψει στην καρδιά του με την μελέτη των γραφών.
  Αμέσως κιόλας θριαμβευτικά έχοντας ακλόνητη πίστη, ενθουσιασμό και χαρά τρέχει στον Ναθαναήλ να κηρύξει τον ερχομό του Μεσσία : « ευρήκαμεν τον Ιησούν τον υιόν του Ιωσήφ, τον από Ναζαρέτ,»[4] « έρχου και ίδε.» Ο Ναθαναήλ ενώ πρώτα αμφισβητεί στην συνέχεια με πίστη αναγνωρίζει και αυτός τον Υιό του Θεού και βασιλιά του Ισραήλ. Ο Κύριος επιβραβεύει την ομολογία του Ναθαναήλ λέγοντάς του πως στο μέλλον θα αυξηθεί και θα τελειοποιηθεί η πίστη του καθώς θα δει μεγαλύτερα πράγματα από αυτά που μέχρι εκείνη την στιγμή είδε, δηλαδή « τον ουρανόν ανεωγότα, και τους αγγέλους του Θεού αναβαίνοντας και καταβαίνοντας επί τον υιόν του ανθρώπου».[5]
  Το « ακολούθει μοι,» είναι η γλυκιά πρόσκληση ανά τους αιώνες, στο πείσμα του πικρόκοσμου τούτου ο οποίος αναζητά θύματα στο βωμό της ηδονής και του κέρδους, που εξακολουθεί να φθάνει στα αυτιά κάθε ανθρώπου ευτυχισμένου ή δυστυχισμένου, δίκαιου ή αμαρτωλού, πιστού ή άπιστου με διαφορετικό τρόπο και έκφραση κατά την περίσταση για να του ανοίξει ορίζοντες και πεδία δράσεως σε σφαίρες μιας άλλης λογικής που « ου ζηλοί, ου περπερεύεται, ου φυσιούται.....Ουκ ασχημονεί ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν.....Ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αλήθεια...»[6]
  Το « ακολούθει μοι » αντηχεί στους αιώνες, αλλά χρειάζεται ο δικός μας πνευματικός σηματωρός να λάβει το σήμα που θα το οδηγήσει στον δέκτη της καρδιάς μας η οποία πρέπει να έχει διάθεση αγάπης, αγάπης όπως του Φιλλίπου που οδηγεί στην απόλυτη και σταθερή πίστη, την ορθόδοξη Εκκλησία.
  Ο Χριστός που δια της εκκλησίας Του βρίσκεται πάντα παρών στην ζωή μας, ζητά από εμάς τέτοια πίστη που δηλώνει βεβαιότητα γι΄ αυτά που δεν βλέπουμε[7] και τέτοια φλεγόμενη καρδιά που να ομολόγεί με θάρρος και παρρησία στον διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο μας πως « ευρήκαμεν τον Μεσσία ,» να καλεί με το « έρχου και ίδε » κάθε δυστυχισμένη και εγκλωβισμένη ψυχή που πέφτει θύμα αιρέσεων, καταστρεπτικών λατρειών, ψεύτικων θεών, της ανθρώπινης ματαιοδοξίας και των πρόσκαιρων ηδονών και να αγωνίζεται να υπερασπιστεί την μόνη σώζουσα αλήθεια της Ορθοδοξίας.
  Με αυτήν την ακλόνητη και αγαθή πίστη και ελπίδα χιλιάδες άγιοι της Εκκλησίας μας μαρτύρησαν - όπως άλλωστε και ο Κύριος έκανε για μας στον φρικτό Γολγοθά - δίνοντας το αίμα τους την εποχή εκείνη της αναταραχής για την προσκύνηση ή μη των εικόνων. Με θάρρος οι θεοφώτιστοι πατέρες μας τότε έδωσαν και την μαρτυρία της αλήθειας :
  « Όπως είδαν οι Προφήτες, όπως δίδαξαν οι Απόστολοι, όπως παρέλαβε η Εκκλησία, όπως δογμάτισαν οι διδάσκαλοι, όπως έλαμψε η αλήθεια... έτσι φρονούμε, έτσι λαλούμε, έτσι κηρύσσουμε ότι ο Χριστός είναι ο αληθινός Θεός μας. Τιμάμε δε τους Αγίους του με λόγια, με συγγράμματα, με τη θυσία της θείας Ευχαριστίας στους ναούς…. Και τον μεν Χριστό προσκυνούμε ως Θεό και Δεσπότη, τους δε Αγίους του, τιμούμε και απονέμουμε σχετική προσκύνηση.»[8]
  Ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, ένωσε στον εαυτό του τη θεία με την ανθρώπινη φύση, άρα λοιπόν μπορούμε να τον εικονίζουμε και όταν τον προσκυνούμε, η πίστη και η αγάπη μας, πηγαίνουν στο πρωτότυπο, δηλαδή στον ίδιο το Θεάνθρωπο Κύριο.
  « Αὕτη ἡ πίστις τῶν ἀποστόλων, αὕτη ἡ πίστις τῶν πατέρων, αὕτη ἡ πίστις τῶν ὀρθοδόξων, αὕτη ἡ πίστις τήν οἰκουμένην ἐστήριξε».
  
  Με αυτή την ακλόνητη πίστη, με αυτήν την διακήρυξη η ειρήνη επανήλθε, κάθε μέθοδος του διαβόλου να διχάσει έπεσε στο κενό, ο θρίαμβος της Ορθοδοξίας είναι γεγονός και τότε και τώρα και στους αιώνες γιατί ο θεμέλιος λίθος της είναι ο Χριστός .[9]
  Παράλληλα η Ορθόδοξος εκκλησία μας υπενθυμίζει την διαρκεί πρόσκληση « έρχου και ίδε, » « γεύσασθε και ίδετε. »[10] Καλούμαστε να αναζητήσουμε τον αληθινό θησαυρό της, « τον Μονογενή Υιόν και Λόγον του Θεού, » στην σταυρική Θυσία και την ένδοξη ανάστασή του, στο άγιο ευαγγέλιο, την αποστολική και αγιοπατερική παράδοσή της.
  Καλούμαστε να μαθητεύσουμε στο ασκητικό της πνεύμα «προσκαρτερούντες τη διδαχή, ... καί τη κοινωνίᾳ καί τη κλάσει τού άρτου καί ταίς προσευχαίς»[11] μιμούμενοι τους πρώτους χριστιανούς οπου « πάντες οἱ πιστεύσαντες ήσαν επὶ τὸ αυτὸ καὶ είχον άπαντα κοινά, καὶ τα κτήματα και τας υπάρξεις επίπρασκον και διεμέριζον αυτὰ πάσιν καθότι αν τις χρείαν είχεν· μετελάμβανον τροφής εν αγαλλιάσει καὶ αφελότητι καρδίας, αινούντες τὸν θεὸν καὶ έχοντες χάριν πρὸς όλον τὸν λαόν.»[12]
  Καλούμαστε να γευθούμε το « ύδωρ το αλλόμενον »[13] να ξεδιψάσουμε στην πηγή της αγάπης και της σοφίας της ώστε με ορθή και ακλόνητη πίστη δια της οδού της ορθοδόξου εκκλησίας να ακολουθήσουμε τον Κύριο ως γνήσιοι και αγαπημένοι μαθητές, αδελφοί και φίλοι του.
  Μέσα στο πνεύμα αυτό, της ορθοπραξίας, της αλήθειας, της βεβαιότητας, της πίστεως, της ελπίδας και της αγάπης, κάθε στιγμή της ζωής μας αλλά κυρίως την περίοδο αυτή της μετανοίας, της ασκήσεως και της πορείας μας προς τον Γολγοθά πρέπει να αγωνιστούμε ώστε ν΄ ανταποκριθούμε στην αιώνια πρόσκληση, στο « ακολούθει μοι » και να « εκκαθάρωμεν εαυτούς .»
  Να τον ακολουθήσομε όπως ο Φίλλιπος, οι Δώδεκα και οι Εβδομήκοντα μαθητές του, ο μέγας Παύλος, τα αναρίθμητα νέφη των μαρτύρων, ο χορός των Οσίων, των Ομολογητών, των Αναργύρων, των νεομαρτύρων, μένοντας ακλόνητοι μαχητές στο πνευματικό στάδιο της « μίας αγίας καθολικής και αποστολικής εκκλησίας»[14] αγωνιζόμενοι τον αγώνα τον καλό, ώστε και με την χάρη του Τριαδικού Θεού ν΄ αποκτήσουμε βίο καθαρό και να δώσουμε έτσι την δική μας έμπρακτη μαρτυρία, ως εν επιγνώσει ορθοδόξοι χριστιανοί ευαγγελιζόμενοι « τα μεγαλεία του θεού »[15] στον σύγχρονο κόσμο της Βαβέλ, της ματαιότητας και των ψευτοσωτήρων, και να αξιωθούμε στο τέλος της επί γης ζωή μας με ασφάλεια να συμπορευτούμε με « τον ερχόμενο Κύριο προς το εκούσιον πάθος,» «εις την άνω Ιερουσαλήμ την βασιλεία των ουρανών .»[16]
  
  «Τῶν δε της Ορθοδοξίας προμάχων ευσεβών Βασιλέων, αγιωτάτων Πατριαρχών, Αρχιερέων, Διδασκάλων, Μαρτύρων, Ομολογητῶν,» των οποίων τους αγώνες και την θυσία σήμερα θυμόμαστε και τιμούμε, Αιωνία η μνήμη.
  Γένοιτο
  
  Φεβρουάριος 2009
  Πρεσβύτερος Εμμανουήλ
  [1] Έβρ. ιβ' 2
  [2] Ιωανν. α,44
  [3] Ιωανν. α,46
  [4] Οπ. παραπάνω
  [5] Ιωανν .α, 52
  [6] Κορινθίους Α 13,5
  [7] Εβρ. 11, 1
  [8] Κείμενο της Αγίας Εβδόμης Οικουμενικής Συνόδου για την Ορθοδοξία
  [9] Α' Κορ. γ' 11
  [10] Ψαλμός 33
  [11] Πραξ. Β,42
  [12] Πραξ. Β,44-45
  [13] Ιωάν. 4, 14
  [14] Συμβ. Πίστεως
  [15] Πραξ. β,11
  [16] Αίνοι όρθρου Μ. Δευτέρας
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 01.03.2009
• 23:02

  Πρόγραμμα Μ. Τεσσαρακοστής

   »  Η ενορία κοντά σου
  ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
  ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΥΔΩΝΙΑΣ & ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ
  ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΜΕΤΟΧΙΟΥ ΜΟΥΡΝΙΩΝ =========================================
  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Μ. ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ
  2009
  
  
  
  
  ΔΕΥΤΕΡΑ –ΤΡΙΤΗ- ΠΕΜΠΤΗ
  18.00 ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟΥ
  
  
  ΤΕΤΑΡΤΗ
  17.30 ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟΥ
  19.00 ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
  
  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
  19.00
  ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ
  
  
  ΣΑΒΒΑΤΟ
  17.30 ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ
  
  ΣΑΒΒΑΤΟ-ΚΥΡΙΑΚΗ
  07.30 ΟΡΘΡΟΣ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
  
  
  
  ΕΚ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 28.02.2009
• 13:45

  Κυριακή της Τυρινής.

   »  Η ενορία κοντά σου
  
  Συχνά πυκνά στη ζωή μας ή σε ορισμένες περιπτώσεις σχεδόν καθημερινά, συμβαίνει κάποιος αόρατος φόβος να στριφογυρίζει μέσα μας, η συνείδησή μας να στροβιλίζεται σε μια φοβερή δίνη και το είναι μας να βρίσκεται σε διαρκεί συναγερμό. Άλλοτε πάλι συμβαίνει μια αίσθηση πίκρας να εισχωρεί στην ομαλή ροή της καθημερινότητάς μας που φέρνει εφιάλτες, λαχτάρα, αϋπνία, αδυναμία, άγχος, αναλγησία, ψυχρότητα που εν τέλει μετατρέπετε σ΄ ένα αιώνιο σαράκι που ροκανίζει την ψυχή μας. Είναι αυτή ακριβώς η στιγμή που κλείνουμε την πόρτα της ψυχής μας στον Χριστό και η ακόρεστη επιθυμία του πλουτισμού σαν δηλητήριο ξεχύνεται στις φλέβες μας, που δίχως εκείνες να είναι εμβολιασμένες με το σωτήριο αντίδοτο της πίστης και της εμπιστοσύνης στον δημιουργό πατέρα που φροντίζει και για τα « πετεινά του ουρανού »[1], οδηγούν ανενόχλητα το θανατηφόρο υγρό κατ΄ ευθείαν στην καρδιά μας.
  Την ευλογία της εργασίας που μας αποφέρει τα προς το ζην εμείς την μετατρέπουμε τότε σε κατάρα. Γινόμαστε θλιβεροί είλωτες της ύλης, πουλάμε την ζωή μας στο όνομα του κέρδους που θα γεμίσει τα σεντούκια μας πολλούς θησαυρούς, σπίτια και αυτοκίνητα πολυτελείας, καταθέσεις, μετοχές και ομόλογα ώσπου έρθει η στιγμή και ένας κλέπτης τα κλέψει, ένας εμπρηστής τα κάψει, και μια παγκόσμια οικονομική ύφεση τα αφανίσει από την μια στιγμή στην άλλη.
  Κοιτάζοντας τότε πίσω μας θα έχουν μείνει τα ερείπια της ζωή μας και η φτώχεια της ψυχή μας την οποία επιμελώς αφήσαμε γυμνή από αρετές και δίχως παρελθών στο δριμύ ψύχος της μοναξιάς, της αποξένωσης, της απελπισίας, της σκληροκαρδίας χωρίς καν το απαραίτητο ένδυμα που θα την ζεστάνει για να ανανήψει από τον φρικτό της θάνατο.
  « Όπου γαρ εστίν ο θησαυρός υμών εκεί εσταί και η καρδία υμών,» [2] και είναι αλήθεια πως όλο και περισσότεροι άνθρωποι σήμερα στήνουμε τον βωμό θυσιάζοντας και αυτή την αξιοπρέπειά μας πολλές φορές στον Θεό του πλουτισμού και μάλιστα του εύκολου, όμως αγνοούμε επιμελώς πως ο πλουτισμός είναι ένα διαρκές μαρτύριο βαριάς μορφής μέσα στο οποίο η αγωνία και η παλιννόστηση των λογισμών σκοτώνουν τα ιδανικά , το χαμόγελο της ζωής, την χαρά και το φτερούγισμα της σκέψης στις σφαίρες του αιωνίου.
  Τα αδιάψευστα χείλη του ψαλμωδού επίκαιρα πάντα, μας προειδοποιούν αιώνες τώρα πως « πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν, οι δε εκζητούντες τον Κύριο ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού».[3]
  Όμως και ο καρδιογνώστης Κύριος των πάντων και πλαστουργός μας, σήμερα, υπενθυμίζει με τον ζωογόνο λόγο του σε κάθε άνθρωπο « μη θησαυρίζετε υμίν θησαυρούς επί της γής, όπου σής και βρώσις αφανίζει, και όπου κλέπται διορύσσουσι και κλέπτουσι» και την ίδια στιγμή συμβουλεύει, «θησαυρίζετε δέ υμίν θησαυρούς εν ουρανώ, όπου ούτε σής ούτε βρώσις αφανίζει, και όπου κλέπται ου διορύσσουσιν ουδέ κλέπτουσιν·»
  Θησαυρούς του ουρανού να συλλέγουμε μας προτρέπει στοργικά, σίγουρο και καθαρό απόθεμα, αφορολόγητο από τις δυνάμεις του Σατανά, θησαυρό πνευματικό, τις αρετές που ντύνουν την ζωή μας με παρών παρελθών και μέλλον και που λαμπρύνουν την στολή την ψυχή μας. Τις αρετές που κανείς δεν μπορεί να μας τις κλέψει, που ενώ το χρόνια περνούν εκείνες λάμπουν ακόμα περισσότερο στο χρηματιστήριο του ουρανού και εγγυώνται την ασφαλή μετάβασή μας στην πατρική αγκαλιά του δημιουργού.
  Οι αρετές, χωρίς πολύ κόπο και χωρίς μεγάλες θυσίες μπορούν να μαζευτούν στο θησαυροφυλάκιο της ψυχή μας και να δώσουν νόημα και ρυθμό στην σκουριασμένη ζωή μας. Τότε χαρά μυστική και καρδιακή θα πλημμυρίσει το είναι μας για εκείνο τον παράξενο θησαυρό που δεν κιτρινίζει και που εργαστήκαμε ν΄ αποχτήσουμε στην γη υπομένοντας καρτερικά τους διωγμούς, τις στερήσεις, τους σταυρωμούς, τους κατατρεγμούς, τα μαρτύρια, τις συκοφαντίες, τις δοκιμασίες και τα κτυπήματα που συνηθίζει να δίνει τούτος ο κόσμος με μανία σ΄ εκείνους που νοιώθουν το νόημα της ζωής ψηλότερα απ΄ την σκόνη, τους συμβιβασμούς και τις συμβατικότητες.
  Ο Κύριός μας δεν μας αναγκάζει να σηκώσουμε φορτία δυσβάσταχτα, ούτε κόπο και πόνο πάνω από τα μέτρα των δυνατοτήτων μας αλλά μας ζητά να επενδύσουμε στην αιωνιότητα, να είμαστε σπλαχνικοί, ελεήμονες, πράοι, αμνησίκακοι, και προ πάντων να πετάξουμε τις μάσκες της υποκρισίας και να είμαστε αληθινοί και αυθεντικοί άνθρωποι και χριστιανοί.
  Και ο Πάντων Δεσπότης προχωρεί σταθερά και διαχρονικά να μας οδηγεί με συμβουλές που μέχρι την έλευσή του ο κόσμος δεν ήθελε να ξέρει. Μας παίρνει από το χέρι και μας ανεβάζει ψηλότερα από την κτίση και μας αποκαλύπτει την ομορφιά της Βασιλείας του, και προτρέπει να αγωνιστούμε για να ξαναβρούμε την μακαριότητά μας , την αιώνια κληρονομιά και την λευτεριά μας, ότι δηλαδή έχασαν οι πρώτοι άνθρωποι ο Αδάμ και η Εύα. Και η Μεγάλη Τεσσαρακοστή, είναι το χρυσό κλειδί που ανοίγει τις πόρτες της φυλακής του « κόσμου τούτου » για να λευτερωθούμε από την σκλαβιά της αμαρτίας και οι όροι της απελευθέρωσης είναι απλοί.
  Όταν πλέων η κύρια μέριμνά μας θα είναι ο πνευματικός πλουτισμός και η καρδιά μας θα αναζητά τον μόνο « Θησαυρό των αγαθών τον της ζωής χορηγό »[4] και θα έχει πια μαλακώσει στο «χωνετύρι» της μεγάλης Του αγάπης τότε θα μπορούμε να συγχωρήσουμε με όλη την δύναμη της ψυχής μας τον αδελφό μας που έσφαλε, που μας πίκρανε, που μας έκανε κακό, για να δώσουμε στην συνέχεια το δικαίωμα σ΄ Εκείνον τον μόνο Πολυεύσπλαχνο να συγχωρήσει και τα δικά μας εγκλήματα και σφάλματα. Να είμαστε στην ζήση μας επιεικείς, συμπαθείς, αμνησίκακοι και φιλάδελφοι γιατί τίποτα δεν αποστρέφεται τόσο ο Θεός όσο την ωμότητα και την ασπλαχνία. Πολλές φορές τόνισε πως πρέπει ν΄ αγαπούμε όχι μόνο τους φίλους αλλά ν΄ αγαπούμε και τους εχθρούς μας,[5] να διώξουμε από την καρδιά μας την έχθρα και αντί της σατανικής μανίας να λάβουμε την ηρεμία των αγγέλων. Να κατευνάσουμε τα αδηφάγα κύματα της οργής που παφλάζουν μέσα μας για να οδηγήσουμε την ζωή μας σε ακύμντο και ασφαλές πέλαγος, ειρηνικό και γαλήνιο.
  Με την συγχωρητικοτητά μας θα πάψη η ζωή μας να είναι κόλαση και ο κόσμος ένα απέραντο δικαστήριο
  « πιθηκιζόντων ευσεβώς.»[6] Οι άνθρωποι και γιατί όχι όλοι οι λαοί, θα έρθουν πιο κοντά κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο κατάματα, για να νοιώσουν πως όλοι είναι αδέλφια.
  Το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός θα περάσουν στο χρονοντούλαπο της πονεμένης ιστορίας για να θυμίζουν την γερασμένη ανθρωπότητα που δεν ήξερε τι θα πει συγνώμη, άφεση αμαρτιών, έλεος και ευσπλαχνία. Οι καρδιές θα γλυκάνουν, οι ψυχές θα γίνουν οι πραγματικές νότες της ωδής στην χαρά των λαών που σαν δροσερό αγέρι θα σκαρφαλώνει την σκάλα του ουρανού για να ξυπνά σκουριασμένες αιθεροβάμονες συνειδήσεις και θαλερό θα φυτρώσει το άνθος της ειρήνης του Χριστού « στο εικονοστάσι της πλάσης »[7] σαν δώρο στις ψυχές που αναζητούν την ομορφιά και την ευαισθησία στην σύντομη ζωή τους.
  Με την συγχωρητικοτητά μας θρυμματίζουμε την αμαρτία που θριαμβεύει στην διαίρεση, στην αντίθεση, τον χωρισμό, το μίσος των ανθρώπων και την « βεντέτα » και υψώνουμε στον ιστό της καρδιάς μας την σημαία της ενότητας, της σύμπνοιας, της καταλλαγής και της αγάπης.
  Τέλος, ο πρώτος όρος για την πνευματική μας απελευθέρωση είναι η νηστεία, η οποία είναι «συνηλικιώτις της ανθρωπότητος»[8], δηλαδή όσο παλιά από απόψεως χρονικής είναι η ανθρωπότητα, τόσο αρχαία είναι και η θεία αυτή εντολή που νομοθετήθηκε μέσα στον Παράδεισο. Με την παραβίαση αυτού του όρου από τον Αδάμ ο άνθρωπος « εξεβλήθη του παραδείσου της τρυφής» και έχασε « την θεοϋφαντον και «φωταυγή»[9] στολή, καί κατεκρίθη εργάζεσθαι τήν γήν, εξ ής ελήφθη αυτός, ιδρώτι δέ πολλώ, εσθίειν άρτον αυτού.»[10]
  Με την δική μας νηστεία προσπαθούμε να λευτερώσουμε το πνεύμα μας από την δικτατορία της σάρκας και της ύλης, να προσανατολίσουμε την βούλησή μας στὸν Θεό και να την υποτάξουμε στο θείο Θέλημα ώστε να γίνουμε ευάρεστοι στον Χριστό, «ίνα τού Παραδείσου τήν οίκησιν, πάλιν απολάβωμεν»[11] « αξιωθήναι δε, τού ξύλου τής ζωής μεταλαβείν, καί τής χαράς, ής τό πρότερον, εν σοί κατετρυφήσαμεν.»[12]
  Γι αυτό πρέπει να νηστεύομε, όχι για τον έπαινο των ανθρώπων αλλά για την αγάπη του Χριστού. Με πρόσωπα όχι μίζερα αλλά χαρούμενα όπως εκείνων που δεν νηστεύουν. Αληθινή νηστεία είναι η αποξένωση από κάθε κακό, η χαλιναγώγηση της γλώσσας, η αποχή από τον θυμό, ο χωρισμός από τις κακές επιθυμίες, την κατάκριση, το ψέμα και την επιορκία. Η έλλειψη όλων αυτών είναι νηστεία αληθινή και αρεστή στον Θεό. [13] Η νηστεία ως μέσον εγκράτειας, μετάνοιας και πνευματικής ανάτασης πρέπει να συνοδεύεται από ελεημοσύνη , προσευχή, καύση καρδίας και δάκρυα μετανοίας που θα προσφέρουμε κρυφά για να έχουν πραγματική αξία και ο Πατέρας ο Ουράνιος που γνωρίζει τα μύχια των καρδιών, θα μας τα αποδώσει στα φανερά την ώρα της κρίσεως.[14]
  Με τις προϋποθέσεις αυτές προϋπαντούμε την « τών πνευματικών αγώνων αρχή»[15] ενός ακόμη έτους της ζωής μας. Το στάδιο των αρετών εντός ολίγου θ΄ ανοίξει και όσοι θέλετε να αθληθείτε, ας μπείτε, αναλαμβάνοντας τον καλόν αγώνα της νηστείας. Γιατί όσοι αθλούνται σύμφωνα με τους κανόνες, δίκαια στεφανώνονται. Κι αφού πάρουμε την πανοπλία του Σταυρού, ας πολεμήσουμε ενάντια στον εχθρό, έχοντας ως άρρηκτο τείχος την πίστη, ως θώρακα την προσευχή και ως περικεφαλαία την ελεημοσύνη. Αντί για μαχαίρι, τη νηστεία, που κόβει κάθε κακία από την καρδιά. Όποιος κάνει αυτά, παίρνει το αληθινό στεφάνι από τον βασιλιά όλων, τον Χριστό, την ημέρα της Κρίσεως.»[16]
  «Αποθώμεθα ουν τα έργα του σκότους και ενδυσώμεθα τα όπλα του φωτός.»[17] «Ιδού καιρός ευπρόσδεκτος! Ιδού καιρός μετανοίας! »[18]Ιδού η ψυχωφελής αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή ! « Η κατά τών δαιμόνων νίκη, η πάνοπλος εγκράτεια, η τών Αγγέλων ευπρέπεια, η πρός Θεόν παρρησία.» « Κύριε, δι' αυτής αξίωσον καί ημάς, προσκυνήσαι σου τα Πάθη καί την αγίαν Ανάστασιν, ως φιλάνθρωπος.»[19]
  Γένοιτο. Καλή και ευλογημένη Σαρακοστή!
  
  
  
  Πρ. Εμμανουήλ
  Φεβρουάριος 2009
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  

  
  [1] Ματθ.6,26
  [2] Ματθ. 6,21
  [3] ψαλμ. 34, 10
  [4] Στιχηρό ιδιόμελο εσπερινού Πεντηκοστής
  [5] Ματθ. 5,44
  [6] Πρ. Εμμ. Γεωργιακάκη «Ωδή στα πάθη»
  [7] Οπ. παραπάνω
  [8] Μ. Βασιλείου περί νηστείας (Ε. Π. Ε., τ. 6,´ Ὁμιλία σελ. 22-52 )
  [9] Τριώδιον, 67
  [10] Μεσώδιο κάθισμα Κυριακής της τυρινής.
  [11] Στιχηρά προσόμοια τού Τριωδίου Σάββατο Τυρινής εσπέρας.
  [12] Στιχηρό εσπέριοι προσόμοιο Κυριακής της τυρινής.
  [13] Στιχηρό εσπέριο ιδιόμελον Δευτέρας ά νηστειών.ήχος γ
  [14] Ματθ.6,4
  [15] Δοξαστικό αίνων Κυριακής Τυρινής
  [16] Στιχηρό ιδιόμελο. Αίνων…Κυριακής Τυροφάγου
  [17] Ρωμ. 13,12
  [18] Ρωμ Β’ Κορ. 6,2
  [19] Δοξαστικό αίνων Κυριακής Τυρινής.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 26.02.2009
• 13:29

  Άφες αυτοίς.....

   »  Η ενορία κοντά σου
  Δείχνοντας σπλαχνικά στον κάθε εχθρό σου
  Πως είσαι συ Χριστέ ο λυτρωτής
  Εφώναξες ψηλά από τον σταυρό σου
  Πατέρα στοργικέ « άφες αυτοίς».
  
  Μας είπες να σκορπάτε την συγνώμη
  Κι όταν θα σας ποτίζουν με χολή
  Αυτό είναι οι Προφήτες και οι νόμοι
  Αυτό είναι η καινούρια μου εντολή.
  
  Εκείνος είναι φίλος κι αδελφός
  Εκείνος είναι γνήσιος μαθητής
  Που λέει για τα σφάλματα του κόσμου
  Πατέρα στοργικέ « άφες αυτοίς.»
  
  
  + Τιμόθεος ΠαπουτσάκηςΑρχ.Κρήτης
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 25.02.2009
• 19:41

  Τιμή στον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης απο το Πολυτεχνείο Κρήτης.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Στον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ειρηναίο θα απονεμηθεί φέτος το χρυσό μετάλλιο του Πολυτεχνείου Κρήτης, σε εκδήλωση που θα γίνει την Παρασκευή στις έξι το απόγευμα στα Χανιά, στη αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου «Χρυσόστομος».
  Το χρυσό μετάλλιο δίνεται στον κ. Ειρηναίο σε ένδειξη ευγνωμοσύνης, για την προσφορά και τη συμπαράστασή του σε όλη την πορεία ανάπτυξης του Πολυτεχνείου Κρήτης.
  Η εκδήλωση θα ξεκινήσει με προσφώνηση του πρύτανη του Πολυτεχνείου, Ιωακείμ Γρυσπολάκη, ενώ στη ζωή και το έργο του Αρχιεπισκόπου Κρήτης, θα αναφερθεί ο Μητροπολίτης Κισσάμου και Σελίνου, Αμφιλόχιος.
  
  
  
  

  
  
  

  Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος που την 23ην Φεβρουαρίου έκκλεισε τα 34 χρόνια Αρχιερατικής διακονίας και δράσης στην Μητρόπολή μας και την Αρχιεπισκοπή , είναι το κόσμημα της εκκλησίας της Κρήτης, ο πολύτιμος λίθος στην αλυσίδα των ιεραρχών που κυκλώνουν τον Οικουμενικό Θρόνο. Επίσκοπος βγαλμένος από συναξάρια αποστολικών πατέρων, που θυσιάζει τον εαυτό του για τις πνευματικές ανάγκες του ποιμνίου του. Τον θυμούμαστε πάντα άγρυπνο φύλακα των ψυχών μας, πάντα ήρεμο και χαμογελαστό, δίχως προσωπική περιουσία, μακριά από την χλιδή και τις πρωτοκαθεδρίες, όλη μέρα στο δρόμο και χωρίς να αφήσει κανένα άνθρωπο που τον γύρεψε χωρίς να του απαντήσει είτε δια αλληλογραφίας είτε δια τηλεφώνου. Ο άμβωνας του ραδιοφωνικού μας σταθμού έχει καταγράψει χιλιάδες ώρες διδασκαλίας του ενώ η φύση βρήκε τον προστάτη της στο πρόσωπο του πράσινου δεσπότη. Χιλιάδες είναι τα χωρίς πράσινο στρέματα που έγιναν οάσεις δροσιάς και οξυγόνου. Με πλήρη συναίσθηση του αρχιερατικού του αξιώματος είναι ο λειτουργός του υψίστου που η ζωή του αρχίζει και τελειώνει στο θυσιαστήριο, πάντοτε πράος, σε στάση προσευχής, ακοίμητη λαμπάδα με ύφος ιεροπρεπές και πατριαρχικό παράστημα, δέεται « υπέρ της Εκκλησίας της Κρήτης, υπέρ της πρώτης επισκοπής του που τόσο αγάπησε και ανέβασε πνευματικά την Κυδωνία και τον Αποκόρωνα, και " υπέρ πάσης ψυχής θλιβομένης και καταπονουμένης, ελεόυς Θεού και βοηθείας επιδεομένης…"
  Θα είμαστε εκεί γιατί δεν ξεχνούμε και δεν θα ξεχάσουμε την μορφή εκείνη που μας ενέπνευσε και μας εμπνέει υψηλούς πνευματικούς στόχους, ποιμαντικές μεθόδους που στοχεύουν στην καρδιά του δοκιμαζόμενου από την αμαρτία ανθρώπου με στοργή, ανύστακτο ενδιαφέρον, και θυσιαστική αγάπη έως εσχάτων.
  Θα είμαστε εκεί για τον επίσκοπο Ειρηναίο που "βλέπει" πάντα μπροστά, τον άνθρωπο του Θεού τον ιεράρχη του λαού, που είναι πάντα εδώ και με την σιωπή του μας διδάσκει και με την προσευχή του μας κατευθύνει……

  π. Εμμανουήλ

  
  

  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 23.02.2009
• 05:35

  Ὁ Ἅγιος Πολύκαρπος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Σμύρνης.

   »  Η ενορία κοντά σου
  
  
  Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Πολύκαρπος γεννήθηκε περὶ τὸ 80 μ.Χ. ἀπὸ εὐσεβεῖς καὶ φιλόθεους γονεῖς, τὸν Παγκράτιο καὶ τὴ Θεοδώρα, ποὺ εἶχαν ἐγκλειστεῖ στὴ φυλακὴ γιὰ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, καὶ βαπτίσθηκε Χριστιανὸς σὲ νεαρὴ ἡλικία. Ὑπῆρξε μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο Ἰγνάτιο τὸν Θεοφόρο μαθητὴς τοῦ Εὐαγγελιστῆ Ἰωάννη. Λίγο πρὶν ἀναχωρήσει ἀπὸ τὸν πρόσκαιρο αὐτὸ βίο ὁ Ἅγιος Βουκόλος, Ἐπίσκοπος Σμύρνης (τιμᾶται 6 Φεβρουαρίου), χειροτόνησε μετὰ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ὡς διάδοχό του, τὸν Ἅγιο Πολύκαρπο καὶ μετὰ κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη.
  Ὁ Ἅγιος παρακολούθησε μὲ ἀγωνία καὶ προσευχὴ τὴ σύλληψη τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Θεοφόρου, Ἐπισκόπου Ἀντιοχείας καὶ τὰ μαρτύρια αὐτοῦ. Ἡ ἀγάπη του πρὸς τὸν θεοφόρο Πατέρα μαρτυρεῖται καὶ ἀπὸ τὴν Ἐπιστολὴ τὴν ὁποία ἔγραψε πρὸς τοὺς Φιλιππησίους. Σὲ αὐτὴ τὴν ἐπιστολὴ τοὺς συγχαίρει γιὰ τὴν φιλοξενία, τὴν ὁποία παρεῖχαν στὸν Ἅγιο Ἰγνάτιο, ὅταν αὐτὸς διῆλθε ἀπὸ τὴν πόλη τους. Τὸ κείμενο αὐτὸ τοῦ Ἁγίου Πολυκάρπου διακρίνεται γιὰ τὸν ἀποστολικό, θεολογικὸ καὶ ποιμαντικὸ χαρακτῆρα του.
  Ὁ Ἅγιος Πολύκαρπος, διακρινόταν γιὰ τὴν σωφροσύνη, τὴ θεολογικὴ κατάρτιση καὶ τὴν ἀφοσίωση στὴ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου, καθὼς μιλοῦσε πάντα σύμφωνα μὲ τὶς Γραφές. Ἦταν ὁ γνησιότατος ἐκπρόσωπος τῆς ἀποστολικῆς διδασκαλίας σὲ ὅλες τὶς Ἐκκλησίες τῆς Ἀσίας. Ὁ Ἅγιος Εἰρηναῖος παρέχει τὴν πληροφορία ὅτι ὁ Ἅγιος Πολύκαρπος μετέστρεψε πολλοὺς ἀπὸ τὶς αἱρέσεις τοῦ Βαλεντίνου καὶ τοῦ Μαρκίωνος στὴν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ. Διηγεῖται μάλιστα καὶ ἕνα ἐπεισόδιο ἀναφερόμενο στὴ στάση τοῦ Ἁγίου Πολυκάρπου ἔναντι τοῦ Μαρκίωνος. Ὅταν ὁ αἱρεσιάρχης αὐτὸς τὸν πλησίασε κάποτε καὶ τοῦ ἀπηύθυνε τὴν παράκληση: «ἐπεγίνωσκε ἠμᾶς», δηλαδὴ ἀναγνώρισέ μας, ὁ Ἅγιος ἀπάντησε: «ἐπιγινώσκω, ἐπιγινώσκω σὲ τὸν πρωτότοκον τοῦ Σατανᾶ».
  Ἕνα ἄλλο ἐπεισόδιο ἀνάγεται στὴ γεροντικὴ ἡλικία τοῦ Ἁγίου Πολυκάρπου. Ὅπως εἶναι γνωστό, οἱ Ἐκκλησίες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἑόρταζαν τὸ Πάσχα στὶς 14 τοῦ μηνὸς Νισσᾶν, σὲ ὁποιαδήποτε ἡμέρα καὶ ἂν τύχαινε αὐτό. Ἀντίθετα οἱ ἄλλες Ἐκκλησίες δὲν ἑόρταζαν καθόλου τὸ Πάσχα, ἀλλὰ ἀρκοῦνταν στὸν ἑβδομαδιαῖο κατὰ Κυριακὴ ἑορτασμὸ τῆς Ἀναστάσεως, τονίζοντας ἀσφαλῶς περισσότερο τὸν ἑορτασμὸ τῆς πρώτης Κυριακῆς μετὰ τὴν πανσέληνο τῆς ἐαρινῆς ἰσημερίας. Ἐπειδὴ λόγω τῆς διαφορᾶς αὐτῆς ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρώμης τηροῦσε αὐστηρὴ στάση ἔναντι τῶν Μικρασιατῶν, ὁ Ἅγιος Πολύκαρπος ἀναγκάσθηκε νὰ μεταβεῖ στὴ Ρώμη, γιὰ νὰ διευθετήσει τὸ ζήτημα καὶ ἄλλα δευτερεύοντα θέματα, μὲ τὸν Ἐπίσκοπο Ρώμης Ἀνίκητο.
  Μετὰ τὴν ἐπιστροφή του ἀπὸ τὴν Ρώμη, ὑπέργηρος πλέον, συνέχισε τὴν ἀποστολικὴ δράση του μὲ τόση ἐπιτυχία, ὥστε προκάλεσε τὴν ὀργὴ τῶν εἰδωλολατρῶν. Αὐτὴ ἡ προδιάθεση ἦταν φυσικὸ νὰ προκαλέσει τὸ μαρτύριό του, ποὺ ἀκολούθησε τὴν ἑξῆς πορεία. Ὁ Κόιντος, ζηλωτὴς Χριστιανός, ὁ ὁποῖος ᾖλθε στὴ Σμύρνη ἀπὸ τὴ Φρυγία, παρακίνησε ὁμάδα Φιλαδελφέων Χριστιανῶν νὰ προσέλθουν στὸν ἀνθύπατο Στάτιο Κοδράτο, γιὰ νὰ δηλώσουν σὲ αὐτὸν τὴν ἰδιότητά τους καὶ τὴν πίστη τους στὸν Χριστό, πρᾶγμα τὸ ὁποῖο φυσικὰ προοιώνιζε θάνατο. Τελικὰ μαρτύρησαν ὅλοι, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Κόιντο, ὁ ὁποῖος δειλιάσας τὴν τελευταία στιγμή, θυσίασε στὰ εἴδωλα. Ὁ ὄχλος, ἂν καὶ θαύμασε τὴν γενναιότητα τῶν Μαρτύρων, ἀπαιτοῦσε νὰ ἐκτελεσθοῦν οἱ «ἄθεοι» καὶ νὰ ἀναζητηθεῖ ὁ Ἅγιος Πολύκαρπος, ὁ ὁποῖος πιεζόμενος ἀπὸ τοὺς Χριστιανοὺς εἶχε ἀναχωρήσει σὲ κάποιο ἀγρόκτημα. Τελικὰ ὁ Ἅγιος συνελήφθη τὸ ἔτος 167 καὶ ὁδηγήθηκε ἐνώπιον τοῦ ἀνθυπάτου.
  Ὁ γηραιὸς Ἐπίσκοπος δὲν ταράχθηκε. Τὸ πρόσωπό του ἦταν γαλήνιο καὶ λαμπερό. Ὁ ἀστυνόμος Ἡρῴδης καὶ ὁ πατέρας του Νικήτας προσπάθησαν νὰ πείσουν τὸν Ἅγιο νὰ ἀρνηθεῖ τὸν Χριστό. Ὁ Ἅγιος ὅμως, μὲ πνευματικὴ ἀνδρεία ἀπάντησε ὅτι ὑπηρετεῖ τὸν Χριστὸ ἐπὶ 86 ἔτη χωρὶς καθόλου νὰ Τὸν ἐγκαταλείψει. Πῶς μποροῦσε λοιπὸν τώρα νὰ Τὸν βλασφημήσει καὶ νὰ Τὸν ἀρνηθεῖ; Ὁ ἀνθύπατος τότε διέταξε νὰ τὸν ρίξουν στὴν φωτιά. Ὁ Γέρων Πολύκαρπος ἀποδύθηκε μόνος τὰ ἱμάτιά του καὶ περίμενε προσευχόμενος λέγοντας: «Κύριε, ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ, ὁ τοῦ ἀγαπητοῦ καὶ εὐλογητοῦ παιδός Σου Ἰησοῦ Χριστοῦ Πατήρ, δι’ Οὐ τὴν περὶ Σοῦ ἐπίγνωσιν εἰλήφαμεν, ὁ Θεὸς τῶν ἀγγέλων καὶ δυνάμεων, καὶ πάσης τῆς κτίσεως, καὶ παντὸς τοῦ γένους τῶν δικαίων, οἱ ζώσιν ἐνώπιόν Σου, εὐλογῶ Σε, ὅτι ἠξίωσας μὲ ἧς ἡμέρας καὶ ὥρας ταύτης τοῦ λαβεῖν μὲ μέρος ἐν ἀριθμῷ τῶν μαρτύρων Σου, ἐν τῷ ποτηρίῳ τοῦ Χριστοῦ Σου, εἰς ἀνάστασιν ζωῆς αἰωνίου, ψυχῆς τε καὶ σώματος, ἐν ἀφθαρσίᾳ Πνεύματος Ἁγίου, ἐν οἲς προσδεχθείην ἐνώπιόν Σου σήμερον ἐν θυσίᾳ πίονι καὶ προσδεκτή, καθὼς προητοίμασας καὶ προσεφανέρωσας καὶ ἐπλήρωσας ὁ ἀφευδὴς καὶ ἀληθινὸς Θεός. Διὰ τοῦτο καὶ περὶ πάντων αἰνῶ Σε, εὐλογῶ Σε, δοξάζω Σε, σὺν τῷ αἰωνίῳ καὶ ἐπουρανίω Ἰησοῦ Χριστό,…».
  Ἡ φωτιὰ σχημάτισε γύρω ἀπὸ τὸ σῶμα τοῦ Ἁγίου Πολυκάρπου καμάρα χωρὶς νὰ τὸν ἀγγίζει. Τότε στρατιώτης ἐκτελεστὴς τελείωσε τὸν Ἅγιο Μάρτυρα διὰ τοῦ ξίφους. Ἔπειτα τὸ Ἱερὸ λείψανο ρίφθηκε στὴν φωτιά, οἱ δὲ πιστοὶ συνέλεξαν τὰ ἱερὰ λείψανα αὐτοῦ.
  
  
  
  Ἀπολυτίκιο. Ἦχος δ'. Ταχὺ προκατάλαβε.
  Τὴν κλῆσιν τοὶς ἔρνοις σου, ἐπισφραγίσας σοφέ, ἔλαια κατάκαρπος, ὤφθης ἐν οἴκῳ Θεοῦ, Πολύκαρπε ἔνδοξε, σὺ γὰρ ὡς Ἱεράρχης, καὶ στερρὸς Ἀθλοφόρος, τρέφεις τὴν Ἐκκλησίαν, λογικὴ εὐκαρπία, πρεσβεύων Ἱερομάρτυς, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἠμῶν.
  
  Κοντάκιον. Ἦχος α’. Χορὸς Ἀγγελικὸς.
  Καρποὺς τοὺς λογικούς, τῷ Κυρίῳ προσφέρων, Πολύκαρπε σοφέ, ἀρετῶν δι' ἐνθέων, ἐδείχθης ἀξιόθεος, Ἱεράρχα μακάριε, ὅθεν σήμερον, οἱ φωτισθέντες σοὶς λόγοις, ἀνυμνοῦμέν σου, τὴν ἀξιέπαινον μνήμην, δοξάζοντες Κύριον.
  
  
  ΜΑΡΤΥΡΙΟΝΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ
  ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ
  ΉΕκκλησίατοΰ Θεοΰ πού παροικεί στη Σμύρνη προς τήν· Εκκλησία τοΰ Θεοϋ πούπαροικείστο Φιλομήλιο και προς δλεςτις παροικίες της αγίας και καθολικής Εκκλη- σίας σέ κάθε τόπο* έλεος, ειρήνηκαι αγάπη του Θεοϋ πατρός και του Κυρίου ημών Ίησοΰ Χρίστου πληθυνθείη σέ σας.
  Σας γράψαμε, αδελφοί, τα σχετικά με τους μάρτυρες και τό τέλος του μακαρίου Πολυκάρπου, πού σαν σφρα-γίδα έκλεισε τους διωγμούς. "Ολα δσα έλαβαν χώραν φανερώνουν με το φως τοΰ Θεού πώς μαρτυρείται το Ευαγγέλιο.”O Πολύκαρπος αυτή την ώρα περίμενε, για να παραδοθή και ό ίδιος, κάνοντας ό,τι είχε κάμει κι' ό Κύριος ώστε νά τον μιμηθούμε κι εμείς μη μόνον σκοπο-ύντες το καθ' εαυτούς, άλλα και το κατά τους πέρας. Δι-ότι γνώρισμα της αληθινής και δυνατής αγάπης είναι το να μη θέλη κανείς να σώση μόνο τον εαυτό του, άλλα και όλους τους αδελφούς.
  Υπήρξαν, λοιπόν, μακάριοι και γενναίοι όλοι οι μάρτυ-ρες πού έπεσαν πιστοί στο θέλημα του Θεού. Κι εμείς πρέπει με περισσότερη ευλάβεια τώρα να εμπιστευόμα-στε το πάν στον εξουσιαστή των πάντων Θεό. Και ποιος δεν θεά θαυμάση τη γενναιότητα, την υπομονή και τον έ-ρωτα προς τον Κύριο, πού είχαν εκείνοι; Με το μαστίγω-μα τους καταξέσχισαν το κορμί, κάνοντας να φάνουν οι φλέβες και οι αρτηρίες, άλλ' εκείνοι έδειξαν τόση καρτε-ρία, ώστε οι θεαταί να νοιώσουν έμφοβο θαυμασμό και συμπόνοια και να ξεσπάσουν σε οδυρμό. Άλλοι μάρτυρες έφτασαν σε τέτοιο σημείο ανδρείας πού κανένας τους δεν έβγαλε άχνα και στεναγμό, δείχνοντας έτσι σ' όλους μας ότι εκείνη την ώρα των βασάνων ανέβαιναν στον Χρίστο ή μάλλον ό ίδιος ό Κύριος είχε κατεβή και συνομι-λούσε μαζί τους. Κολλημένοι στη χάρι του Χριστού, κα-ταφρονούσαν τα βάσανα πού τους έκανε ό κόσμος, αγο-ράζοντας μέσα σε λίγες στιγμές ολόκληρη την αιωνία ζωή. Ή φωτιά πού τους έβαζαν οι δήμιοι ήταν γι' αυ-τούς δροσιά. Διότι μπροστά στα μάτια τους ένα είχαν μέ-λημα· πώς να ξεφύγουν το αιώνιο πυρ, τη φωτιά πού δεν σβύνεται ποτέ κι οί καρδιές τους λαχταρούσαν εκείνα τα αγαθά πού περιμένουν όσους έγκαρτερήσουν, τα αγαθά, ά ούτε ους ήκουσε ούτε οφθαλμός είδεν ούτε επί καρδί-αν ανθρώπου ανέβη. Αυτά τα αγαθά τους παρουσίαζε ή-δη ό Κύριος και δεν ήσαν πλέον άνθρωποι, αλλά άγγελοι. Επίσης και εκείνοι πού ρίχθηκαν στα θηρία υπέφεραν πολλή και φοβερή δοκιμασία. Άλλοι έγι-ναν κομμάτια μ' αγκαθωτά κολαστήρια όργανα κι άλλοι τέλος μ' άλλες χιλιότροπες επινοήσεις βασάνων τελειώ-θηκαν. "Ολους αυτούς ό διάβολος πάσχισε μ' ένα σωρό δοκιμασίες να τους τραβήξη στην άρνησι, αλλά χωρίς να το καταφέρη.
  Πολλά μηχανεύθηκε εναντίον τους το πονηρό πνεύ-μα. Άλλα δόξα τω Θεώ- όλοι το κατατρόπωσαν. Παρά-δειγμα τους ενισχυτικό ήταν ή υπομονή πού έδειξε ό γενναιότατος Γερμανικός. Αυτός αντιμετώπισε και τα θηρία μέσα στο αμφιθέατρο. Ενώ ό ανθύπατος προσπα-θούσε να τον πείση ν' άλλάξη γνώμη, λέγοντας του να λυπηθή τα νιάτα του, προκάλεσε ό ίδιος το θηρίο να τον κατασπάραξη, θέλοντας μια ώρα γρηγορώτερα ν' απαλ-λαγή από την άδικη και άνομη πολιτεία των εθνικών. Μό-λις, λοιπόν, ό όχλος είδε και θαμπώθηκε άπ' αυτό το δείγμα γενναιότητος του θεοφιλούς και θεοσεβούς γέ-νους των χριστιανών ξέσπασε σε φωνές" Να λείψουν οι άθεοι! Φέρε εδώ και τον Πολύκαρπο!
  "Ένας όμως από τους χριστιανούς, πού τον έλεγαν Κόϊντο, καταγόμενος· από τη Φρυγία, και πού είχε έλθει πρόσφατα από εκεί, βλέποντας τα θηρία λιποψύχισε. Ενώ ό ίδιος ήταν πού είχε πείσει μερικούς άλλους να έλθουν να μαρτυρήσουν μόνοι τους, χωρίς να τους έχουν πιάσει. Αυτόν ό ανθύπατος κατώρθωσε με καλοπιάσματα πολλά να τον κάνη να' έξομόση και νά θυσιάση στα είδωλα. Γι' αυτό, λοιπόν, αδελφοί, δεν επαινούμε εκείνους πού πάνε να μαρτυρήσουν χωρίς να τους βιάση κανείς, διότι δεν διδάσκει έτσι το Ευαγγέλιο.
  "Όσο για τον ύπερθαύμαστο Πολύκαρπο, όταν άκου-σε ότι ζητούσαν να τον πιάσουν, δεν ταράχθηκε, άλλα ή-θελε να μείνη στην πόλι. Άλλα οι πιστοί τον έπεισαν να κρυφθή. Και κρύφθηκε σ' ένα μικρό κτήμα πού δεν απεί-χε πολύ από την πάλι κι έκει έμεινε με λίγους χριστια-νούς, νύχτα μέρα μην κάνοντας τίποτε άλλο παρά να προσεύχεται για όλους και για τις Εκκλησίες της οικου-μένης, πράγμα πού ήταν ή συνήθεια του. Και καθώς προ-σευχόταν είδε μια οπτασία, τρεις μέρες πριν από τη σύλ-ληψί του. Είδε ότι το προσκέφαλο του είχε πιάσει φωτιά. Και γύρισε και είπε στους συντρόφους του" Θα καώ ζωντανός.
  Και καθώς οι έρευνες γίνονταν πιο επίμονες και πλησίαζαν στο μέρος πού κρυβόταν, ό Πολύκαρπος έφυγε και πήγε σ' ένα άλλο αγρόκτημα. Και μόλις έ-φυγε, έφθασαν εκείνοι πού τον ζητούσαν. Και μην έ-χοντας τον βρει, έπιασαν δύο παιδιά πού δούλευαν στο κτήμα από τα όποια το ένα άφορη το βασάνισαν ώμολόγησε. "Αλλωστε ήταν αδύνατο να ξεφύγη, διότι εκείνοι πού τον είχαν προδώσει ήταν γνωστοί του. Και ό είρήναρχος, πού είχε το ιώδιο με τον Πολύκαρ-πο όνομα και τον έλεγαν επίσης και Ηρώδη, βιαζόταν να τον μπάση στο αμφιθέατρο, έτσι πού ό μεν Πολύ-καρπος να τελειωθή, γινόμενος κοινωνός του Χρί-στου, οι δε καταδότες του να πάρουν την τιμωρία του Ιούδα.
  "Έχοντας, λοιπόν, οδηγό το παιδί, ημέρα Παρασκευή και κατά το σούρουπο, βγήκαν οι στρατιώτες της καταδιώξεως με καβαλλάρηδες, αρματωμένοι σαν σε πόλεμο και ως επί ληστήν τρέχοντες. Και αργά το βράδυ έκαμαν έφοδο στο μέρος πού βρισκόταν και τον βρήκαν στο υπερώο, ξαπλωμένον σ' ένα δωμάτιο. Και από κει θα μπορούσε να φύγη, αλλά είχε άρνηθή, λέγοντας· το θέλημα του Θεού' γενέσθω "Όταν, λοι-πόν, τους άκουσε, κατέβηκε κι έπιασε κουβέντα μαζί τους. Και απόρησαν βλέποντας την ευστάθεια της μεγάλης του ηλικίας και τη βιασύνη να συλληφθή τό-σο γέρος άνθρωπος. Ευθύς, λοιπόν, πρόσταξε να τους βάλουν να φάνε και να πιουν όσο θέλουν και τους παρακάλεσε να του επιτρέψουν στο μεταξύ να προσευχηθή άνετα. Εκείνοι του τό επέτρεψαν και έ-πιασε και προσευχήθηκε πλημμυρισμένος από τη Χάρι του Θεού δύο ολόκληρες ώρες, έτσι πού θαμπώθηκαν οι στρατιώτες και μερικοί άπ' αυτούς μετάνοιωσαν πού είχαν έλθει να πιάσουν ένα τέτοιο θεόπρεπο γέ-ροντα.
  "Όταν κάποια φορά τελείωσε την προσευχή, στην οποία μνημόνευσε όλους όσοι είχαν έλθει σε συνά-φεια μαζί του, μικρούς και μεγάλους, ένδοξους και ά-σημους και όλη τήν καθολική Έκκλησία πού απλώνε-ται στην οικουμένη, και ήλθε ή ώρα να βγουν,· τον έ-βαλαν πάνω σ' ενα όνο και τον έφεραν στην πόλι,. ξη-μερώματα του Μεγάλου Σαββάτου. Και στον δρόμο τον προϋπάντησε ό είρήναρχος * Ηρώδης με τον πα-τέρα του τον Νικητή πού τον Έβαλαν να καθίση δί-πλα τους στο αμάξι τους, κι άρχισαν να προσπαθούν να τον μεταπείσουν, λέγοντας.
  —Μα είναι τόσο κακό .να πης' Κύριος είναι ό Καί-σαρ; Είναι τόσο σπουδαίο πράγμα να θυσιάσης στους θε-ούς και νά κάνης όλους τους υπολοίπους τύπους, προκειμένου να γλυτώσης τη ζωή σου;
  Εκείνος στην αρχή σώπαινε, άλλα όταν είδε ότι ε πέμεναν αποκρίθηκε.
  —Δεν πρόκειται να κάμω αυτά πού με συμβου-λεύετε.
  Τότε εκείνοι, βλέποντας πώς του κάκου πήγαν τα λόγια τους, τον περιέλουσαν με βρισιές και τον γκρέμισαν από το αμάξι, έτσι πού πέφτοντας να πληγωθή στο πό-δι. Και χωρίς να τους πι ούτε λέξι, σαν να μην είχε πά-θει τίποτε, πορευόταν· όλοπρόθυμα, οδηγούμενος στο αμφιθέατρο, όπου γινόταν τέτοια οχλοβοή ώστε να μη μπορή να κρυφθή ή φωνή κανενός,
  Άλλα στον Πολύκαρπο καθώς έμπαινε στο αμ-φιθέατρο ακούσθηκε φωνή από τον ουρανό πού έλεγε* "Ίσχυε, Πολύκαρπε, και άνδρίζου. Και εκείνον πού μίλησε κανένας δεν τον είδε, άλλα τη φωνή την άκουσαν οι δίκοι μας που βρίσκονταν εκεί. "Όταν, λοιπόν, ώδηγήθηκε εκεί, έγινε μεγαλύτερη ή ο-χλοβοή, διότι ό λαός έμαθε ότι ό Πολύκαρπος είχε συλληφθή. Στεκόμενον μπροστά στο βήμα του, ό αν-θύπατος άρχισε να τον άνακρίνη. Πρώτα τον ρώτησε αν ήταν ό ίδιος ο Πολύκαρπος και σαν εκείνος το έβε-βαίωσε, βάλθηκε ό ανθύπατος νά τον πείση ν' άρνηθή την πίστι του, λέγοντας* Λυπήσου τα χρόνια, σου και άλλα παρόμοια πού συνηθίζουν οι εθνικοί δικα-σταί, όπως: Αναγνώρισε τη θεία δύναμι του Καίσαρος, άλλαξε γνώμη, πες Να λείψουν οι άθεοι.
  Ό Πολύκαρπος τότε με γαλήνια κι άτρομη όψη γυρόφερε το βλέμμα στις κερκίδες πού ήσαν σκεπα-σμένες από τους ανόμους εθνικούς, σήκωσε το χέρι ε-ναντίον τους με τρομερή κίνησι, αναστέναξε και άνα-βλέποντας τέλος στον ουρανό είπε. "Ας λείψουν οι ά-θεοι!
  Και καθώς, επιμένοντας ο ανθύπατος του έλεγε. —Έξώμοσε, βρίσε τον Χρίστο και σ* ελευθερώνω, αποκρίθηκε ό Πολύκαρπος.
  -—'Ογδόντα εξ χρόνια τον υπηρετώ και σε τίπο-τε δεν με βλαψε. Πώς μπορώ, λοιπόν, να υβρίσω τον βασιλέα και σωτήρα μου ;
  Άλλα ό ανθύπατος επέμενε, λέγοντας.
  —Αναγνώρισε τη θεία δύναμι του Καίσαρος. Και ο Πολύκαρπος αποκρίθηκε.
  —Ζητείς να αναγνωρίσω τη θεία δύναμι του αύτοκρά-τορος και υποκρίνεσαι ότι αγνοείς ποιος είμαι. Άκουσε, λοιπόν, καθαρά και ξάστερα την άπάντησί μου. Κι μαι χριστιανός. Κι αν θέλεις να διδαχθής τον χριστιανισμό, δες μου καιρό να σου τον μάθω. Του λέγει ο ανθύπατος. —Πείσε τον όχλο. Και ό Πολύκαρπος του άπαντα.
  —Εσένα σ’ αξίωσα των λόγων μου. Διότι διδαχθήκαμε να άποδίνουμε στις αρχές και εξουσίες πού υπάρχουν με την ανοχή του Θεού τιμή τόση όση δεν μας ζημιώ-νει. Λυτοί εδώ υμάς δεν -έχουν κανένα δικαίωμα ν’ α-κούσουν την απολογία μου. Και ό ανθύπατος του λέγει. —"Έχω θηρία, σ' αυτά θά σε ρίξω, αν δεν άλλάξης γνώμη. Και ό Πολύκαρπος αποκρίνεται.
  —Φέρε τα γλύστρημα για μας από τα καλύτερα στα χει-ρότερα δεν επιτρέπεται. Απεναντίας από τα χαλεπά μας αρέσει να ανεβαίνουμε στα δίκαια. Και ό ανθύπατος πάλι.
  —Θα σε ανάψω σαν λαμπάδα, αν δεν σου φαίνονται σκληρή τιμωρία τα θηρία, και μείνης αμετανόητος. Και ό Πολύκαρπος του απαντά.
  —Μ’ απειλείς με τη φωτιά πού καίει για λίγη ώρα κι υστέρα σβύνεται κι αγνοείς το πυρ της μελλού-σης κρίσεως κι αιωνίας κολάσεως πού φυλάγεται άσβυ-στο για τους ασεβείς. Άλλα τί αργοπορείς; Κάμε ό,τι θέλεις.
  Αυτά κι άλλα ακόμα λέγοντας, ήταν πλημμυρισμένος α-πό θάρρος και χαρά και στο πρόσωπο του έλαμπε ή θεία χάρις. "Οχι μόνο δεν είχαν καμμιά έπίδρασι πάνω του οι συμβου-λές κι οί απειλές πού άκουε, άλλ' απεναντίας σάστισε ό ανθύπατος. "Εστειλε τότε τον κήρυκα του στη μέση του στίβου νά φωνάξη τρεις φορές.
  —Ό Πολύκαρπος ώμολόγησε ότι είναι χριστιανός.
  Μόλις τ' άκουσε ό όχλος των ειδωλολατρών και των Ιουδαίων πού είχαν μαζευθή εκεί άπ' όλη τη Σμύρνη ξέ-σπασε σε κραυγές φωνάζοντας άγρια.
  —Αυτός είναι ό δάσκαλος της Ασίας, ό πατέρας των χριστιανών, ό χαλαστής των θεών μας, ό άνθρωπος πού έμαθε πολλούς να μη προσκυνούν και να μη θυσιάζουν.
  Και φώναζαν στον άσιάρχη Φίλιππο ν' άμολήση πάνω στον Πολύκαρπο ένα λέοντα. Άλλα εκείνος αποκρίθηκε ότι δεν είχε τέτοιο δικαίωμα, διότι παρόμοια θεάματα εί-χαν δοθή και τελειώσει πια τις προηγούμενες ημέρες.
  Τότε όλοι με μια φωνή ζήτησαν να ριχθή στη φωτιά ό Πολύκαρπος. Διότι έπέπρωτο να πραγματοποιηθή ή ο-πτασία πού είχε δη, όταν είδε το προσκέφαλο να καίεται και γύρισε και είπε προφητικά στους πιστούς πού τον τριγύριζαν Θα καώ ζωντανός.
  "Όλα έγιναν με τέτοια γρηγοράδα, πού περισσότερη ώρα κάνει κανείς να τα διηγηθή. Οι όχλοι μάζεψαν αμέ-σως από τα γειτονικά εργαστήρια και λουτρά ξύλα και φρύγανα και προπαντός οι Ιουδαίοι πού σε κάτι τέτοιες περιστάσεις συνήθως είναι οι πιο πρόθυμοι άπ' δλους. Και όταν ετοιμάσθηκε ή πυρά, έβγαλε όλα τα ρούχα του, ξεζώσθηκε κι έσκυψε να βγάλη και τα υποδήματα του, πράγμα πού έ-καμε για πρώτη φορά, διότι πάντα έσπευδαν τα πνευμα-τικά του παιδιά να τον υπηρετούν σ' αυτό άμιλλώμενα ποιο πρώτο να τον άγγίξη. Τόση μεγάλη αρετή τον στό-λιζε πριν από το μαρτύριο. Ευθύς, λοιπόν, τον τύλιξαν με τα σίδερα πού χρησιμοποιούνται στους καταδικασμένους να πεθάνουν πάνω στην πυρά. Κι ενώ πήγαιναν να τον καρφώσουν, είπε.
  —Αφήστε με έτσι. Εκείνος πού με έσπρωξε έως τη φωτιά, θα μ' άξιώση και χωρίς τα καρφιά σας να μείνω α-σάλευτος πάνω της.
  Έτσι δεν τον κάρφωσαν, άλλα τον Έδεσαν μονάχα. Και εκείνος ενώνοντας πίσω στη ράχη τα χέρια του και α-φήνοντας να τα δέσουν, σαν κάποιο διάλεχτο κριάρι πού προσφέρεται από ολόκληρο κοπάδι, ολοκαύτωμα εύάρε-στο στον Θεό, σήκωσε τα μάτια στον ουρανό και είπε.
  —Κύριε, ό Θεός ό παν τοκ ρ άτωρ, ό πατέ-ρας του αγαπητού και εύλογητού παιδιού σου Ιησού Χρί-στου, από τον όποιον σε γνωρίσαμε βαθειά, ό Θεός των αγγέλων και δυνάμεων και πάσης της κτίσεως και όλων των δικαίων πού ζουν ενώπιον σου, σ5 ευχαριστώ πού μ5 αξιώνεις μ' αύτη την ημέρα και την ώρα, ώστε να συγκα-ταριθμηθώ στους μάρτυρες σου πού ήπιαν από το ποτή-ριον του Χριστού σου εις άνάστασιν ζωής αιωνίας της ψυχής και του σώματος μέσα στην αφθαρσία του Άγιου Πνεύματος. Είθε να γίνω δεκτός ανάμεσα στους μάρτυ-ρες σου σήμερα σε μία Ουσία πλούσια κι ευπρόσδεκτη, Όπως προετοίμασες και προφανέρωσες κι έξεπλήρωσες, ό αληθινός και άψευδής Θεός. ΙΥ αυτό και για όλα σε αι-νώ, σε ευλογώ, σε δοξάζω δια του αιωνίου και επουρανί-ου άρχιερέως Ιησού Χριστού, του αγαπητού σου υιού, δια του οποίου σε σένα μαζί του και μαζί με το Πνεύμα το Άγιο απονέμεται δόξα και τώρα και στους μέλλοντες αιώνες. Αμήν.
  Άφοΰ ανέπεμψε το Αμήν και τελείωσε την προσευ-χή του, έβαλαν φωτιά στα ξύλα και τα φρύγανα. Τότε ξε-πήδησε μεγάλη φλόγα και είδαμε ένα θαύμα σ* όσους α-πό μας δόθηκε να το δούμε. Οι όποιοι και φυλαχθήκαμε σώοι για να το αναγγείλουμε και στους λοιπούς. Οι φλό-γες, λοιπόν, έφτιαξαν ένα είδος καμάρας, σαν πανί καραβιού φουσκωμένο από τον άνεμο και περιτείχισαν κυκλοτερά το σώμα του μάρτυρος. Κι αυτός ήταν στο κέντρο όχι σαν σάρκα καιόμενη, αλλά σαν ψωμί πού ψή-νεται στο φούρνο ή σαν χρυσάφι ή σαν ασήμι πού πυρώ-νεται στο καμίνι. Και μας ήλθε τέτοια ευωδία, σαν από λι-βάνι ή από κάποιο άλλο, ακριβό θυμίαμα.
  Στο τέλος βλέποντας οι άνομοι ότι το σώμα του δεν το άγγιζε ή φωτιά, πρόσταξαν ένα κομφέκτορα να τον χτυ-πήση με το ξίφος του. Και σαν τον χτύπησε, έτρεξε αίμα τόσο πού έσβησε τη φωτιά κι ό όχλος θαύμασε την τόση διαφορά πού υπάρχει ανάμεσα στους άπιστους και τους εκλεκτούς. "Ένας από τους εκλεκτούς ήταν και ό ύπερ-θαύμαστος Πολύκαρπος πού υπήρξε στον καιρό μας δι-δάσκαλος αποστολικός και με προφητικό χάρισμα και επί-σκοπος της .καθολικής Εκκλησίας στη Σμύρνη. Διότι κά-θε λόγος πού βγήκε άπό το στόμα του, και πραγματοποι-ήθηκε κα! θα πραγματοποιηθή.
  "Όσο για τον αντίζηλο και βάσκανο και πονηρό ε-χθρό των δικαίων, σαν είδε το μεγαλοπρεπές τέλος του Πολυκάρπου και την ανέκαθεν άνεπίληπτη ζωή του, σαν τον είδε στεφανομένον με τον στέφανο της αφθαρσίας και βραβευμένον αναντίρρητα, βρήκε τρό-πο να μην πάρουμε μήτε το σκήνωμα του, πού τόσοι και τόσοι ανάμεσα στους πιστούς ήθελαν να το αποκτήσουν. Υπέβαλε, λοιπόν, στον Νικήτη, τον πατέρα του Ηρώδη και αδελφό της Αλκής, να παρακάλε-ση τον άρχοντα να μη μας παραδώση το σώμα. Και δι-ετύπωσε τη δικαιολογία ότι υπήρχε φόβος, αν άφηνε το λείψανο, να παρατήσουν τον εσταυρωμένο και να λατρεύουν αυτό. Αυτές τις ιδέες τις υπέβαλλαν και τις ενίσχυαν οι ιουδαίοι, πού εξ άλλου μας φύλαγαν μην πάρουμε το σώμα, μην ξέροντας ότι ούτε τον Χριστό ποτέ θα μπορέσουμε να εγκαταλείψουμε, πού έπαθε ό άμωμος για τη σωτηρία όλου του κόσμου ού-τε άλλον να λατρεύουμε. Αυτόν τον προσκυνούμε δι-ότι είναι ό Υιός του θεού και τους μάρτυρες ως μαθη-τάς και μιμητάς του Κυρίου τους αγαπούμε άξια, διό-τι ευνοήθηκαν απερίγραπτα από την βασιλέα και διδά-σκαλο τους. Είθε κι εμείς να γίνουμε κοινωνοί τους και συμμαθηταί τους.
  "Όταν, λοιπόν, είδε ό έκατόνταρχος την κακή διά-θεσι των Ιουδαίων, έβαλε το λείψανο στη μέση και κατά την συνήθεια των ειδωλολατρών το έκαψε. "Έτσι εμείς κατόπιν μαζέψαμε τα άκριβώτερα από πέ-τρες πολύτιμες και καθαρώτερα από χρυσάφι οστά του και τα αποθέσαμε σε κατάλληλο τοπίο. Έκεί θα συναζόμαστε μ' άγαλλίασι και χαρά και θα γιορτάζου-με τη γενέθλια ημέρα του μαρτυρίου του, με τη χάρι του Θεού, γιορτάζοντας τη μνήμη εκείνων πού άθλη-σαν και δυναμώνοντας τις ψυχές μας για νέα μαρτύ-ρια.
  Αυτά σχετικά με τον μακάριο Πολύκαρπο, πού μα-ζί μ' εκείνους πού προέρχονταν από τη Φιλαδέλφεια μαρτύρησε δωδέκατος στη Σμύρνη κα! ή μνήμη του ξεχωρίζει απ' όλων των άλλων και αναφέρεται σε κά-θε τόπο ακόμη και από τους ειδωλολάτρες. Ό Πολύ-καρπος δεν υπήρξε μονάχα μεγάλος διδάσκαλος της Εκκλησίας, άλλα και μάρτυς περιφανής, του οποίου το μαρτύριο δήλοι θέλουν να μιμηθούν διότι έγινε σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Χριστού. Πολέμησε με την υπομονή τον άρχοντα της αδικίας κι έτσι παίρ-νοντας τον στέφανο της αφθαρσίας, μαζί με τους α-ποστόλους κι όλους τους δικαίους άγάλλεται και δο-ξάζει τον Θεό και πατέρα παντοκράτορα και ευλογεί τον Κύριον ημών Ίησούν Χριστόν, τον σωτήρα των ψυχών μας και κυβερνήτη των σωμάτων μας και ποι-μένα της καθολικής και οικουμενικής Εκκλησίας.
  Μας ζητήσατε με λεπτομέρειες να σας διηγηθούμε τα όσα συνέβησαν και σε τούτο το γράμμα μας σας τα εκθέτουμε όλα, στέλνοντας το σας με τον αδελφό μας Μαρκίωνα. Άφού, λοιπόν, το διαβάσετε και μάθετε όσα αναφέραμε, στείλτε το και στους παραπέρα αδελφούς για^. να δοξάζουν κι εκείνοι τον Κύριο πού διαλέγει τους δούλους του.
  Στον δε δυνάμενο να μας εισαγάγη με τη χάρι του και τη δωρεά του στην αιωνία βασιλεία του διά του υιού του μονογενούς Ίησοϋ Χρίστου, ας είναι ή δόξα, ή τιμή, το κράτος, ή μεγαλωσύνη στους αιώνες. Χαιρετήστε μας όλους τους αγίους αδελφούς. Σας χαιρετούν όλοι οι δι-κοί μας και ό Εύάρεστος πού έγραψε το γράμμα, μ' όλη του την οικογένεια.
  Ό μακάριος Πολύκαρπος έμαρτύρησε τον μήνα Ξαν-θικό, στη δεύτερη μέρα, πριν από τις επτά Μάρτιες κα-λάνδες, τό Μέγα Σάββατο και ώρα ογδόη. Συνελήφθη από τον Ηρώδη, όταν άρχιερεύς ήταν ό Τραλλιανός Φί-λιππος, ανθύπατος ό Στάτιος Κοδράτος, βασιλεύς δε αι-ώνιος ό Κύριος ημών Ίησούς Χριστός. Στον όποιον ή δόξα, τιμή, μεγαλωσύνη, θρόνος αιώνιος άπό γενεά σε γενεά. Αμήν.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 21.02.2009
• 19:00

  Κυριακή της απόκρεω.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Η πρώτη έλευση του « ποιητού ουρανού και γης»[1] στον τόπο κατοικίας του « κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση»[2] πλάσματός του εδώ στην γη έγινε με τρόπο ταπεινό, σε φάτνη αλόγων ζώων, σε σπήλαιο που η γη του παραχώρησε. Εκεί στην μικρή και χειμωνιάτικη Βηθλεέμ τον υποδέχτηκαν λίγοι ασήμαντοι βοσκοί που στην καρδιά τους όμως βασίλευε η καλοσύνη και η απλότητα. Τότε τα αδιάψευστα χείλη του « Υιού του ανθρώπου »[3] είπαν ότι « ου γαρ ήλθον ίνα κρίνω τον κόσμον, αλλ΄ ίνα σώσω τον κόσμον »[4] και τράβηξε την μοναχική πορεία Του προς το θείο πάθος, μέσα στην ατιμία, την ύβρη και τον ονειδισμό. Το γεγονός αυτό ήταν και η εκπλήρωση της υποσχέσεως προς τον πρώτο άνθρωπο, το Πρωτευαγγέλιο[5], ότι δηλαδή θα τσακίσει το κεφάλι του όφεως τουτέστιν τον διάβολο και θα επαναφέρει τον άνθρωπο στο ύψος που του πρέπει, απαλλαγμένο από τον φόβο του θανάτου και δίχως τα αισθήματα της ενοχής και της δουλείας,[6] έκφραση της άπειρης αγάπης του μόνου Ελεήμονος Θεού και Πατέρα προς το πλάσμα Του.
  Δύο μέρες όμως πριν το ιουδαϊκό Πάσχα[7] και την αφετηρία των κοσμοσωτήριων γεγονότων του χριστιανικού Πάσχα, προαναγγέλλει στους μαθητές του πως « όταν έλθει ο Υιός του ανθρώπου εν τη δόξη αυτού και πάντες οι άγιοι άγγελοι αυτού, τότε καθίσει επί θρόνου δόξης αυτού, και συναχθήσεται έμπροσθεν αυτού πάντα τα έθνη, και αφοριεί αυτούς απ΄’ αλλήλων ώσπερ ο ποιμήν αφορίζει τα πρόβατα αυτού από των ερίφων, και στήσει τα μεν πρόβατα εκ δεξιών αυτού, τα δε ερίφια εξ ευωνύμων.»[8]
  Είναι το μεγάλο γεγονός που τα προφητικά μάτια του Ζαχαρία είδαν και το στόμα του λάλησε και είπε, « Τότε θα εξέλθη ο Κύριος ….. και τα πόδια του θα πατήσουν κατά την ημέρα εκείνη στο όρος των Ελαιών, που ευρίσκεται απέναντι και προς ανατολάς της Ιερουσαλήμ. Το όρος των Ελαιών θα σχιστεί εις δύο ήμισυ από ανατολών μέχρι δυσμών. Μέγα δε χάος θα παρεντεθεί μεταξύ των δύο τμημάτων. Το ήμισυ του όρους των Ελαιών θα κλίνη προς βορρά και το άλλο ήμισυ θα κλίνη προς νότο…. Τότε θα έλθει ο Κύριος ο Θεός μου και όλοι οι άγιοι άγγελοι μαζί του….Θα είναι αυτή μία εξαιρετική ημέρα, ημέρα γνωστή μόνον στον Κύριο….. Η ημέρα αυτή δεν θα είναι, όπως οι άλλες ημέρες, και η νύκτα δεν θα είναι όπως οι άλλες νύκτες. Κατά δε την εσπέρα θα υπάρχει φως.»[9]
  Είναι το μεγάλο αυτό γεγονός της δεύτερης έλευσής Του στον κόσμο, η προσδοκία της μίας αγίας καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας ανά τους αιώνες, « και πάλιν ερχόμενον »[10] αυτή την φόρά με δόξα, με όλους τους αγίους αγγέλους, και που όλος ο κόσμος θα δει να εκτυλίσσεται μπροστά στα έκπληκτα μάτια του. Είναι η ώρα της δίκαιης κρίσης, ή ώρα της αλήθειας και της μισθαποδωσίας.
  Η γη τότε θα δώσει τους ζωντανούς και η αιωνιότητα θα δώσει τις μυριάδες των ψυχών που πέρασαν από τούτο τον κόσμο, που οραματίσθηκαν και εργάστηκαν για το όμορφο και τα έργα του φωτός ή, που κυριεύτηκαν από το κακό και εργάστηκαν για την ανομία και τα έργα του σκότους.
  Μπροστά από τον θρόνο του Θεού θα σταθούμε γυμνοί. Μόνος συνοδός τα έργα μας όποια κι αν είναι αυτά, οι κακίες, οι αδικίες, οι απάτες, οι καλοσύνες, οι αρετές, οι ευσπλαχνίες, οι φθόνοι, τα πάθη, οι αστοχίες, οι θυσίες οι διαλογισμοί και οι επιθυμίες μας. Στην μεγάλη ζυγαριά της δικαιοσύνης του Θεού δεν χωρούν άνομοι συμβιβασμοί, υποκρισίες, και πληρωμένοι υποστηρικτές. Τότε « οι τα αγαθά πιοιήσαντες » και κάθε πικραμένος, αδικημένος και απόκληρος, θα πορευθεί « εἰς ανάστασιν ζωής,»[11] και κάθε φαύλος και καλοβολεμένος άρπαγας που έζησε πατώντας πάνω σε πτώματα και περιφρόνησε κάθε πάσχοντα θα πορευθεί « εἰς ἀνάστασιν κρίσεως ».[12]
  Την ημέρα εκείνη την φοβερά, « αποκαλύψεις και μετακομίσεις »[13] θα συνταράξουν κάθε ψυχή ενώ απορίες και αντιρρήσεις θα λάβουν απαντήσεις από τον καρδιογνώστη Χριστό που « θα φωτίσει τα κρυπτά του σκότους, και θα φανερώσει τας βουλάς των καρδιών.»[14]
  Ένας Θεός που είναι όλος αγάπη και πατέρας σπλαχνικός θα κρίνει με το μέτρο φυσικά της αγάπης και της ευσπλαχνίας. Αν η δική μας καρδιά είναι φιλάνθρωπος, και καίγεται από αγάπη και συμπόνια για τον πεινασμένο, τον διψασμένο, τον άστεγο, τον γυμνό, τον άρρωστο, το φυλακισμένο και κάθε εμπερίστατο που είναι εικόνα Θεού, τότε και η μεγάλη Πατρική του αγκαλιά θα μας δεχτεί με τους ευλογημένους και κληρονόμους της Βασιλείας του, της από καταβολής κόσμου. Ο Κύριος της ζωής δεν μας ζητά να σηκώσουμε φορτίο βαρύ, αλλά να ντύσουμε την ψυχή μας με την αρετή της ελεημοσύνης και της συμπάθειας, να μεταγγίσουμε από τις φλέβες μας την αγάπη που ρέει και αυτό όχι με υπερβολή αλλά στο μέτρο που ο κάθε ένας μπορεί ν΄ ανταποκριθεί καθώς δεν μας είπε στην φυλακή ήμουν και δεν με απαλλάξατε, ή άρρωστος ήμουν και δεν με θεραπεύσατε, αλλά πολύ απλά μας είπε πως δεν με επισκεφθήκατε.
  Τούτο το μεγάλο έργο της ελεημοσύνης ας αναλάβουμε σε όλη την ζωή μας, όχι μόνο στον τομέα των υλικών αγαθών, ψωμί, νερό και ρούχο για τις ανάγκες του σώματος, αλλά και των πνευματικών αγαθών για τις ανάγκες της ψυχής, με αγάπη σωματική και ψυχική καθώς είμαστε οντότητα ψυχοσωματική. Έτσι λοιπόν χρέος μας είναι να θρέψουμε τον Χριστό ο οποίος πεινά για την δική μας σωτηρία, αλλά και εκείνον τον πεινώντα που πεινά και διψά για την διδασκαλία του θείου λόγου. Εάν τον θρέψουμε και τον ποτίσουμε είναι σαν να θρέψαμε και να ποτίσαμε τον ίδιο τον Χριστό. Αλλά και αν δούμε έναν ξένο που έφυγε από την ουράνια πατρίδα, την ορθόδοξη εκκλησία και ο οποίος έχει αποβάλει το ένδυμα της αφθαρσίας, το άγιο βάπτισμα, να τον μαζέψουμε και να τον ντύσουμε ξανά με το ρούχο της πίστεως. Τον ασθενούντα στην πίστη να τον επισκεφθούμε και να διαλύσουμε την αμφιβολία του, να ενισχύσουμε την αγάπη του προς τον Χριστό και την εκκλησία καθώς « ωφείλωμεν ημείς οι δυνατοί τα ασθενήματα των αδυνάτων βαστάζειν και μη εαυτοίς αρέσκειν.»[15] Εκείνους που βρίσκονται στις σκοτεινές φυλακές και εργάζονται τα έργα της σάρκας και- της φιληδονίας ας τους επισκεφθούμε για να τους δώσουμε το φως του Χριστού που ελευθερώνει τον άνθρωπο.
  Ας ανοιχτούμε στον συνάνθρωπό μας στοργικά, έχει μάλιστα λεχθεί πως είναι « μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί τον Θεόν όψωνται» και «είδες τὸν ἀδελφόν σου, είδες Κύριον τὸν Θεόν σου,»[16]και ακόμα « ο ελεών πτωχόν δανείζει Θεόν »
  Ας ανοιχτούμε με αγάπη όχι του τύπου ενός καθώς πρέπει ανθρωπιστικού ενδιαφέροντος, για μια δικαιοσύνη απροσδιόριστη σε εμπερίστατους που δεν έχουν όνομα είναι μάζα και που περιφέρονται σε γεωγραφικά όρια, αλλά με προσωπική αγάπη που γίνεται θυσία για συγκεκριμένο δοκιμαζόμενο άνθρωπο, που έχει όνομα, τόπο κατοικίας και συγκεκριμένες ανάγκες, τον άνθρωπο του τρίτου κόσμου, εκείνον που έγινε ερείπιο κάποιου πολέμου, τον άνθρωπο της πόλεώς μας, της γειτονιάς μας, της διπλανής πόρτας, τον εν Χριστώ αδελφό μας.
  Η μεγάλη μέρα της δικαίας κρίσεως « έρχεται ανίατος, θυμού και οργής » , « ως κλέπτης εν νυκτί» [17], και «εν ριπή οφθαλμού»[18] για να « αποδώσει ( ο Κύριος ) εκάστω κατά τα έργα αυτού »[19] και, μπροστά στον θρόνο της κρίσεως σοφοί, ισχυροί, αμαθείς, νέοι, γέροντες, πτωχοί, πλούσιοι, ο Αδάμ, ο Κάιν, ο Ιούδας, ο Παύλος, ο Νέρων, οι πατέρες της εκκλησίας, οι διώκτες της αρετής, οι μάρτυρες της πίστεως, εσύ και εγώ.
  Αλήθεια είναι πως στο άκουσμα « Μέλλουσα Κρίσης » άλλοι κυριεύονται από ρίγος, φόβο, αμφιβολία και δέος και άλλοι κυριεύονται από αισθήματα γλυκόπνοα προσδοκίας και χαράς που θα περάσουν το σκοτεινό γεφύρι του θανάτου στο απέραντο φως της αιωνιότητας.
  Αλήθεια είναι όμως πως με την δική μας προαίρεση μπορούμε να ζούμε από τούτη την ζωή την αιώνια ζωή και να χαιρόμαστε και να παρηγορούμαστε στο άκουσμα της μελούσης κρίσεως γιατί θα το επιτρέπουν αυτό τα έργα της πίστεώς μας. Το πώς, μας το δίδαξε ο Χριστός με την θυσία Του και τα αιώνια λόγια Του.
  Με την δική μας προαίρεση μπορούμε να είμαστε απλά άνθρωποι αυθεντικοί, μαθητές πιστοί και γνήσιοι του μεγάλου δασκάλου και νυμφίου της ψυχής μας που αγαπούν, που έχουν στοργή κι αισθήματα, ιδανικά και υψηλούς πνευματικούς στόχους και όχι να είμαστε απάνθρωποι, άσπλαχνοι, άρπαγες, είρωνες, υπερόπτες γλοιώδεις υπεράνθρωποι σκοτεινοί και φυγόπονοι τύποι.
  Ας αγρυπνούμε λοιπόν με άσβηστες λαμπάδες προσευχόμενοι και γρηγορούντες και με ελπίδα στο άπειρο έλεός Του ν΄ αξιωθούμε ν΄ ακούσουμε την μακάρια και φιλάνθρωπο φωνή και απόφασή Του, « δεύτε οι ευλογημένοι του πατρός μου, κληρονομήσατε την ητοιμασμένην υμίν βασιλείαν από καταβολής κόσμου ». Γένοιτο Κύριε μας γένοιτο.
  Φεβρουάριος 2009
  Π. Εμμανουήλ.
  
  
  
  
  
  [1] Σύμβολο Πίστεως, άρθρο 1
  [2] Γεν. 1.26
  [3] Ιω. 6, 53
  [4] Ιωανν. 12,47
  [5] Γεν. 3:15
  [6] Εβρ. Β,14
  [7] Ματθ. 26,2
  [8] Ματθ. 25,31
  [9] Ζαχαρ. 14,3-7.
  [10] Συμβ. πίστεως
  [11] Ιωανν. 5,29
  [12] Ιωανν. 5,29
  [13] Πρωτ. Ευαγγέλου Παχυγιαννάκη Κυριακάτηκες Σκέψεις
  [14] Κορινθ. Α. δ,5
  [15] Ρωμ. 14,1
  [16] Ἀββᾶ Ἀπολλώ, γ΄, σσ. 20-21
  [17] Α΄ Θεσσ. ε΄ 1
  [18] Οπ. Παρ.
  [19] Ρωμ. Β, 7
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 20.02.2009
• 14:48

  Μνήμη Ιερομάρτυρος Πολυκάρπου Επισκόπου Σμύρνης

   »  Η ενορία κοντά σου
  ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
  ΚΥΔΩΝΙΑΣ & ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ
  ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ
  ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΜΕΤΟΧΙΟΥ ΜΟΥΡΝΙΩΝ
  
  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
  
  Την Δευτέρα 23 / 2/ 2009 Μνήμη του αγίου Ιερομάρτυρος Πολυκάρπου Επισκόπου Σμύρνης εορτάζει το Δεξιό Κλίτος του Ιερού ναού Αγίου Παντελεήμονος Κοκκίνου Μετοχίου Μουρνιών. ( Εργατικές Κατοικίες).
  
  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΟΡΤΗΣ
  
  Κυριακή 22/2. 17.00 Μέγας πανηγυρικός Εσπερινός.
  19.00 Ιερά Παράκληση εις τον
  Ιερομάρτυρα Πολύκαρπο.
  Δευτέρα 23/2 07.15 Όρθρος και θεία Λειτουργία.
  10.00 Λιτάνευση της εικόνος γύρω
  από τον Ναό.
  10.30 Μικρά δεξίωση στην αίθουσα.
  
  
  
  Εκ της Ενορίας.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 17.02.2009
• 11:53

  Η πνευματική ζωή.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Κύρια προϋπόθεση για να γίνει η ζωή του ανθρώπου πνευματική και να ονομαστεί εκείνος που την διαβαίνει πνευματικός άνθρωπος είναι να δεχτεί την παρουσία και την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος στην ζωή του.
  Γνώρισμα του πνευματικού ανθρώπου είναι η ανοικτή καρδιά του προς την αγάπη του Θεού και η αποδοχή της χάριτος του Χριστού. Τότε το είναι του κοινωνεί με το άγιο Πνεύμα και εκείνο που τον διακρίνει στο σύνολο των ανθρώπων είναι η περίσκεψη και ο στοχασμός του. Η σοφία του Αγίου Πνεύματος ενοικεί μέσα στην καρδιά του, του ανοίγει ορίζοντες και γίνεται αισθητή η γνώση της κλίσεώς του από τον Θεό.
  Ύψιστο αγαθό για την όλη πορεία του ανθρώπου είναι η πνευματική ζωή, που κύριο χαρακτηριστικό της έχει τον διαρκεί αγώνα, την «πάλη προς τας αρχάς, προς τα εξουσίας προς τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου προς τα πνευματικά της πονηρίας εν τοις επουρανίοις»[1] για την απόκτηση του αγίου Πνεύματος και βαθμίδες με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που ο αγωνιστής ανέρχεται.
  Πρώτη βαθμίδα είναι η μετάνοια. Η επιστροφή του ανθρώπου από την ξένη χώρα της αυτάρκειας της αυτονομίας και της εγωπάθειας. Πρέπει να νοιώσει ότι δίχως Θεό είναι ένας υποψήφιος ναυαγός όπως και η ιστορία μας έχει αποδείξει με πολλά παραδείγματα. Η συναίσθηση της ανθρώπινης αδυναμίας μπροστά στον ψευτόκοσμο των αισθήσεων, της απολαύσεως, της ηδονής και της ρομποτοποίησης της ανθρώπινης ζωής που χτίζει διαρκώς πύργους ημιτελείς όπως της Βαβέλ οδηγεί με ασφάλεια τον αθλητή στο επόμενο στάδιο, γιατί επικαλείται τελικά την βοήθεια του Θεού για να πολεμήσει όπως ο απόστολος των εθνών Παύλος προτρέπει, «ενδύσασθε την πανοπλία του Θεού προς το δύνασθαι ημάς στήναι προς τα μεθοδείας του διαβόλου»[2].
  Στην δεύτερη βαθμίδα η μετάνοια δια της εξομολογήσεως, της παραδοχής της αστοχίας μεταμορφώνει τον άνθρωπο, τον εισάγει στο πατρικό σπίτι, ξεθολώνει το μυαλό του, ανοίγει τους ορίζοντες της ζωής, ξεκλειδώνει την ερμητικά κλειστή πόρτα της καρδιάς του να εισέλθει «ο Βασιλεύς των Βασιλευόντων ο Κύριος των Κυριευόντων,»[3] και τον οδηγεί στο νυμφώνα της Εκκλησίας στο θυσιαστήριο, όπου καθαρός όλος κοινωνεί του τιμίου και ζωοποιού Σώματος και Αίματος. Ο Χριστός προσφέρει την ζωή Του και ο άνθρωπος Του αντιπροσφέρει τα κουρέλια της ύπαρξής του για να τα ξανακαινουριώσει και να τα λαμπρύνει.
  Ταπεινωμένος μα ανανεωμένος, ελεύθερος πια από τις αλυσίδες της αμαρτίες προχωρά στην Τρίτη βαθμίδα, κοινωνεί ως ίσος προς ίσον με τον συνάνθρωπο και δεν αισθάνεται ντροπή και να τον υπηρετήσει. Το εγώ γίνεται εμείς και το θέλημά του δαμάζετε. Η κοινωνία βρίσκει τον στόχο της στο πρόσωπο του ταπεινού και ελεύθερου ανθρώπου, γίνεται χαρά, επικοινωνία, συμπόνια, δικαιοσύνη, αισθήματα και μια μεγάλη αγάπη, γνωρίσματα των πρώτων χριστιανικών κοινωνιών. Τώρα πλέων ο άνθρωπος ξέρει την αξία και κάνει υπακοή στο θείο θέλημα και γκρεμίζεται το μεσότοιχο της έχθρας. Η ανυπακοή του πρώτου ανθρώπου θρυμματίζεται στις πέτρες του « γεννηθήτω το θέλημά σου»,[4] στο « ουχ ως εγώ θέλω, αλλ΄ ως συ »[5] αλλά και στο «ιδού η δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου» της Παναγίας που με την υπακοή της άρχισε το σωτήριο έργο του Υιού της και Θεού μας.
  Τώρα το χώμα είναι πια έτοιμο και στο Τέταρτο στάδιο φυτρώνουν οι καρποί, οι αρετές που αποκτά ο άνθρωπος, δώρα του Αγίου Πνεύματος που έχει θρόνο την καρδιά του αγωνιστή πνευματικού ανθρώπου. Και ο καρπός του Πνεύματος «είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότητα, αγαθοσύνη, πίστη, πραότητα, εγκράτεια.»[6]
  Η καρδιά του πνευματικού ανθρώπου γίνεται θησαυροφυλάκιο αρετών « όπου ούτε σης ούτε βρώσις αφανίζει, και όπου κλέπται ου διορύσσουσιν ουδέ κλέπτουσιν,»[7] η καρδιά του πνευματικού ανθρώπου με τις αρετές γίνεται θρόνος που κατοικεί πια ο Βασιλέας Χριστός, το Ά και το Ω του κόσμου. Η καρδιά του πνευματικού ανθρώπου γίνεται παράδεισος και αιώνια ζωή…
  Γι αυτό και η πνευματική ζωή δεν ανταλλάσσετε με κανένα θησαυρό στον κόσμο και « όπου γαρ εστίν ο θησαυρός υμών, εκεί έσται και η καρδία υμών.» [8] Πολύ απλά χρειάζεται φιλότιμος και ανύστακτος αγώνας και υπακοή στον Θείο λόγο, « γρηγορείτε και προσεύχεσθε ίνα μη εισέλθητε εις πειρασμόν· το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής.»[9]
  
  Π. Εμμανουήλ
  [1] Εφεσίους 6, 12
  [2] Εφ. στ’, 10-18
  [3] Τιμ. 6,15
  [4] Mατθ. 26 ,10
  [5] Ματθ. 26,42
  [6] Γαλ. 5,16
  [7] Ματθ. 6,19
  [8] Ματθ. 19,20
  [9] Ματθ. 26,41
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 14.02.2009
• 18:41

  Κυριακή του Ασώτου.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Απρόσκλητοι νοσταλγικοί ρεμβασμοί κτυπούν επίμονα την πόρτα της καρδιάς του νέου στην ηλικία χοιροβοσκού που ακουμπισμένος στο ραβδί του οραματίζεται το αρχοντικό του πατέρα του, τα πλούσια αγαθά, τα καθαρά ρούχα, τον αδελφό του, τους υπηρέτες και τις ανέσεις που του εξασφάλιζαν ανέμελη ζωή. Μια πικρή γεύση δυστυχίας οργώνει τα χείλη του, η πείνα θερίζει το άδειο στομάχι του και καθώς ζαρώνει στο βράχο που ‘χει για ξεκούραση, δάκρυα απελπισίας ξεπλένουν τα μάτια και την απερισκεψία του.
  Αυτή η θρασύτητα της άμυαλης νιότης που βιάζετε να πετάξει στο άνεμο της ξεγνοιασιάς γλιτώνοντας δήθεν από τον ζυγό της πατρικής στοργής και φροντίδας, έχει σαν αποτέλεσμα ο άσωτος γιος να ζήση το εφήμερο και να φορτωθεί την αμαρτία, να γίνει εκείνος που περιπλανιέται σε ξένη χώρα, βόσκει χοίρους και τρέφεται με χαρούπια.
  Ο άνθρωπος είναι πλασμένος να απολαμβάνει την ελευθερία που του χάρισε ο ουράνιος Πατέρας , και δεν είναι λίγες οι φορές που κάνει χρήση αυτού του δικαιώματός του και δεν θέλει να ονομάζεται γιος του Θεού, δεν θέλει να είναι μέλος της εκκλησίας Του. Σκορπά τα θεία δώρα που έλαβε άσκοπα εδώ και εκεί και προσπαθεί να βιώσει την ελευθερία δίχως ηθικές δεσμεύσεις, γκρεμίζει κάθε φραγμό και επιδίδετε σπάταλα στο κυνήγι της επιδερμικής ευχαρίστησης και της στιγμιαίας χαράς. Αυτή είναι και η ύψιστη και τραγικότερη μορφή της δουλείας που οδηγεί « στο μαύρο αδιέξοδο, στην άβυσσο του νου »[1] εν τέλει στην δεινή θέση του χοιροβοσκού. Ανταλλάζει πολύ απερίσκεπτα την δόξα του αφθάρτου Θεού με το ομοίωμα της εικόνας του φθαρτού ανθρώπου, λατρεύει την κτίση αντί τον κτίσαντα και στο τέλος χάνετε σύμφωνα και με τον θεόπνευστο λόγο του ιερού ψαλμωδού που βεβαιώνει : « ότι ιδού οι μακρύνοντες εαυτούς από σου ( Του Θεού) απολούνται. »[2]
  Η παραβολή του ασώτου υιού ή καλύτερα όπως πολλοί προτιμούν να την ονομάζουν η παραβολή του σπλαχνικού πατέρα, είναι ιστορία παρμένη από την καθημερινότητά μας. Όμως το βάθος του νοήματός της την έχει καταστήσει ανά τους αιώνες το αποκούμπι και την ελπίδα κάθε παραστρατημένου από τον δρόμο του Χριστού επαίτη ανθρώπου που ζητά λιμάνι γαλήνιο, αγάπη πατρική και σπλαχνική και ασφάλεια στην ζωή του.
  Η σύγκριση της κατάντιας του χοιροβοσκού με την αξιοπρέπεια που ζουν οι δούλοι του πατέρα περιδινεί στο μυαλό του ασώτου, ο ίλιγγος της αστοχίας του προκαλεί θολούρα, το πέπλο της απελπισίας σκεπάζει το είναι του και αισθάνεται βαριές τις χειροπέδες της ντροπής. Προσπαθεί κάθιδρος να βρει λύση, και ξαφνικά «έρχεται εις εαυτόν,»
  συλλογάτε την πρώτη του κατάσταση, την αρετή, την δόξα και την τιμή που απολαμβάνουν όσοι εργάζονται τα έργα του Θεού, τινάζεται σύγκορμος , μοιάζει να υψώνει τα κατάρτια της μετανοίας και της αποφασιστικότητας, πετά το ραβδί της απελπισίας και τσακίζει το θηρίο του εγωισμού. Τώρα επιστρέφει στο σπίτι του έστω να ζήσει εκεί σαν ένας μεταξύ των δούλων. Και « ο πατέρας των οικτιρμών και Θεός πάσης παρακλήσεως,»[3] που πάντα τον περιμένει με αγάπη και λαχτάρα συγκαταβαίνει και τον σφικταγκαλιάζει στην πόρτα της οικίας, δίνει εντολή η νεκρανάσταση του γιου του να γιορταστεί με κάθε μεγαλοπρέπεια σφάζοντας μάλιστα το καλοαναθρεμμένο μοσχάρι.
  Η ποικιλόμορφη αμαρτία, το πολυκέφαλο και πολύμορφο αυτό θηρίο, φανταχτερό, προκλητικό, ύπουλο, εύκολο, απατηλό και εν τέλει προδοτικό, με τις φτηνές του υποσχέσεις μας ξεγελά πολλές φορές, μας μεταφέρει σε σφαίρες εικονικής πραγματικότητας για να ρουφήξει και την τελευταία ικμάδα ανθρωπιάς, να μας εξουθενώσει και εν τέλει ως απόκληρους της κοινωνίας να μας μεθύσει με τύψεις. Όμως η Θεία αγάπη, ο δημιουργός και πατέρας μας, πάντα περιμένει σπλαχνικά και μ’ ανείπωτη χαρά, άλλωστε για μας θυσίασε τον « μόσχον τον άμωμον » τον μονογενή του Υιό « ίνα πας ο πιστεύων εις αυτόν μη απόλυται….»[4] και άπλωσε το χέρι Του να μας ανεβάσει στον ουρανό.
  Ποτέ και κανείς μας δεν μπορεί να αισθάνεται υπερήφανος πως δεν υπήρξε ή δεν θα υπάρξει έστω και για λίγο στην ζωή του δραπέτης της θείας αγάπης, που τράβηξε τον δικό του δρόμο για χώρες μακρινές, μα ποτέ δεν είναι αργά σ’ όποιο στάδιο ασωτίας κι αν βρεθούμε ή βρισκόμαστε, ηθελημένα ή αθέλητα να αισθανθούμε το σφάλμα μας, να αισθανθούμε ότι αποξενωθήκαμε από τον Θεό, να αποφασίσουμε να αλλάξουμε τρόπο ζωής και να εξαγορεύσουμε τις αμαρτίες μας λέγοντας « Πάτερ, ήμαρτον εις τὸν ουρανὸν καὶ ενώπιόν σου,»[5] να μπούμε πάλι στην εκκλησία στο πατρικό μας σπίτι, να ντυθούμε το καθαρό ρούχο του βαπτίσματός και της δικαιοσύνης την « Πρώτη Στολή, »[6] το ένδυμα εκείνο της υιοθεσίας, της καθαρότητας και της αγιοσύνης, να λάβουμε το δακτυλίδι στο χέρι για να δεχτούμε τα χαρίσματα του αγίου Πνεύματος με τα οποία η ψυχή νυμφεύεται το Χριστό, και να φορέσουμε τα « υποδήματα » της δύναμης ώστε να τρέχουμε πλέων γρήγορα και πρόθυμα στον δρόμο της αρετής πατώντας επάνω των νοητών « όφεων και των σκορπίων »[7] και να μην σκοντάψουμε στις πέτρες της αμαρτίας ποτέ ξανά. Τέλος να μετέχουμε του εορταστικού πνευματικού δείπνου του Σώματος και του Αίματός του Χριστού που κοινωνούμε στα άγια θυσιαστήρια ώστε να μην πεινάσουμε ποτέ αλλά να έχουμε ζωή αιώνια.
  Ποτέ δεν είναι αργά σ’ όποιο κατήφορο κι αν κατρακυλήσουμε να γυρίσουμε και να αναπαυθούμε στους κόλπους της μεγάλης αγάπης που ακαταπαύστως μας περιμένει και μας καλεί : « δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς.»[8]
  
  ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2009
  
  Π. Εμμανουήλ
  
  
  [1] Καρυωτάκης Κ.Γ. Αισιοδοξία, 1-2, 19-24. Ποιήματα και πεζά. Ερμής, 1979. 139.
  [2] Ψαλμ. οβ 27
  [3] Β΄ Κορ, 1,4
  [4] Κατά Ιωάννην 3,15
  [5] Λουκ. 15, 18
  [6] Λουκ., κεφ. Ι5, 22
  [7] Λουκ. 10,19
  [8] Ματθ. 11,29
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 10.02.2009
• 13:46

  ( Εγώ, ο μόνος Φαρισαίος )

   »  Η ενορία κοντά σου
  Κύριε, δεν είμαι όπως τα άλλα σκουλήκια,
  αλλά ούτε και μνημείο οστέων με
  περγαμηνές θεοπτίας.
  Είμαι ό,τι ο σπασμένος καθρέπτης μου δείχνει.
  
  Εγώ. Εγώ. Ο αινετός.
  
  
  Κύριε, ακαταπαύστως γράφω λάγνα,
  για να ευφραίνω οφθαλμούς
  αφού πρώτα ακτινογραφώ γυμνά στήθη.
  Είμαι ένα μυστηριώδες ασέληνο θρύλημα.
  
  Εγώ. Εσύ. Ο ερμητικός.
  
  Κύριε, θρομβούμαι
  θυσιάζοντας μια σπίθα ιδανικού
  καθώς απόψε πάλι επιμόνως με τράκαραν.
  Είμαι ένας γλάρος καθήμενος παρά την δόξα σου.
  
  Εγώ. Αυτός. Ο μόνος Φαρισαίος.
  
  
  
  ( Από την "Ωδή στα Πάθη." )Π. ΕμμανουήλSir, I am not like other worms, nor acceptance by monument theoptias parchment. I am what the broken mirror shows me. Me. Me. The Aeneas. Sir, I write akatapafstos concupiscent, to rejoice eyes after X-ray bare breasts. I am a mysterious moonless thrylima. Me. You. The hermetic. Sir, thromvoumai sacrificing a perfect spark and tonight again urged to collide. I am a gull seated despite your fame. Me. He. The only Farisaios. (From the "Ode to the Passions.") P. Emmanuel
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 09.02.2009
• 19:24

  Τριώδιον.

   »  Η ενορία κοντά σου
  " η δε ημέρα ήγγικεν..."Ψυχή μου, με τη σχεδία της πλάνης ταξιδεύτρα,απο των ανέμων την ορμήκαι της ζωής του καπνούς ζαλισμένη,τώρα που η νύχτα επροχώρησε κι η μέρα χαρούμενη ροδίζειάνοιξε τα φτερά σου να πετάξεις στης θεικής ευσπλαχνίας την αγκάλη και σε ωδές λυτρωτικές της ντροπής σου να σβήσεις την επώδυνη παρουσία..........Τιμ. Παπουτσάκης +
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 07.02.2009
• 22:11

  Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Ο Φαρισαίος ντυμένος τον μανδύα της έπαρσης, στρέφει το γεμάτο περιφρόνηση βλέμμα του στον αμαρτωλό Τελώνη, κι ύστερα με στόμφο, με επιδεικτικές κινήσεις, αλύγιστο βήμα και πολύ θράσος υψώνει τον εαυτό του, τεντώνει το κορμί του στο μέσον του Ναού των Ιεροσολύμων και αρχίζει να διαλαλεί τις καλές του πράξεις ξεδιπλώνοντας με μεγάλη ευκολία τον « τιμοκατάλογο» των αρετών του, « νηστεύω δις του Σαββάτου, αποδεκατώ πάντα όσα κτώμαι.»[1]
  Δεν σταματάει όμως εκεί το θράσος του ανθρώπου αυτού, διψά για αυτόδικαίωση. Βρίζει όλο το ανθρώπινο γένος και με την συνείδησή του ήσυχη πια περιμένει το « ρεγάλο »[2] του από τον Θεό, « ευχαριστώ σοι ότι ουκ ειμί ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων, άρπαγες, άδικοι, μοιχοί, ή και ως ούτος ο τελώνης.»[3]
  Η προσευχή του κατάντησε ένας ύμνος για τον εαυτό του, προσευχή γεμάτη πλάνη και σκληρότητα που δεν διστάζει να προστάζει τον Θεό ξεπερνώντας αυτά τα όρια του λογικού ανθρώπου που δημιουργεί την ψυχική τύφλωση, αποτέλεσμα της εγωπάθειας , της εγωλατρίας, της ψευδαίσθησης του τέλειου και του υπερανθρώπου.
  Το εγώ εκμεταλλεύεται ο διάβολος για να ανάψει περισσότερη φωτιά ανοησίας και η λατρεία του μηδέν δημιουργεί αυταπάτες και ψυχώσεις, φαντασία νοσηρή που θολώνει τον ορίζοντα της αξιοπρέπειας και, η δήθεν τελειότητα καταντά αρρώστια βαριάς μορφής. Ο εγωισμός εκδηλώνεται ως ατομική αξιοπρέπεια και είναι κύημα φτωχής καρδιάς και φτωχού πνεύματος. Το τέλος αυτού του κατήφορου είναι η μοναξιά που σφίγγει την ψυχή μέχρι να την πνίξει.
  Ο υπεράνθρωπος του εγωισμού παραμονεύει παντού. Σε όλους του τύπους των ανθρώπων, σ’ όλα τα στρώματα της κοινωνίας. Σ’ εκείνον που ‘χει την εξυπνάδα και που δεν δέχεται από κανένα διόρθωση γιατί τα ξέρει όλα, σ’ εκείνον που ‘χει ομορφιά και που όλη μέρα κοιτάζει τον καθρέπτη του, σ’ εκείνον που ψυχοπονεί τον άρρωστο, τον φτωχό και κάθε εμπερίστατο μα στο τέλος διαλαλεί το έργο του ψιθυρίζοντας
  « μην το πείς σε κανένα » , σ’ εκείνον που νηστεύει, που εκκλησιάζεται, κάνει δωρεές και θεωρεί του άλλους αμαρτωλούς και παραστρατημένους και κλείνετε στο καβούκι του μην τους συναντήσει, ή εκκλησιάζεται κάπου σκοτεινά για να μην βλέπει καν το πρόσωπό του αδελφού του, αλλά και σ’ όλους τους λοιπούς τύπους του Φαρισαίου που έχουν κοινό παρανομαστή το « δεν είμαι όπως οι άλλοι».
  Από τους δύο ανθρώπους της παραβολής δικαιωμένος φεύγει ο αμαρτωλός Τελώνης. Εκείνος που γονατιστός με το κεφάλι κάτω χτυπά το στήθος του και ζητά το έλεος του Θεού «και ο τελώνης μακρόθεν εστώς ουκ ήθελεν ουδέ τους οφθαλμούς εις τον ουρανόν επάραι, αλλ έτυπτεν εις το στήθος αυτού λέγων, ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ. Λέγω υμίν, κατέβη ούτος δεδικαιωμένος εις τον οίκον αυτού».[4]
  Η προσευχή είναι η χρυσή αλυσίδα που μας ενώνει με τον Θεό, τον Παντοδύναμο και Δίκαιο Κριτή μας και πρέπει να προσφέρεται με ταπείνωση και σε στιγμές που η συνείδηση υποταγμένη στην ψυχή, δροσίζει την κάψα της αμαρτίας, γκρεμίζει τα κάστρα του πάθους με τα ευλογημένα δάκρυα. Είναι η ώρα που συντελείτε η πραγματική ψυχική κοσμογονία, είναι η ώρα που με το « γνώθι σ’ αυτόν » ο άνθρωπος κοινωνεί με τον Θεό.
  « Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ, » η σύντομη προσευχή που δεν βαττολογεί και ανασύρει στο φως την φωσφόρο αυτοσυνείδηση μας. Είναι η προσευχή που έχει γαντζωμένα πάνω της όλα μας τα αιτήματα προς τον ουρανό και ελκύει το έλεος και την μακροθυμία του μόνου Πολυέλαιου. Είναι η θεραπεία του φτωχού πνεύματος, της φτωχής καρδιάς και της μοναξιάς του εγωιστή ανθρώπου. Είναι η δικαίωση του Τελώνη και η λύτρωση κάθε ψυχής που την πνίγει το Εγώ. Είναι η ταπείνωση η μητέρα πασών των αρετών η δοξασμένη, η σωτηριώδης, ο σύνδεσμος της μεταξύ αλλήλων αγάπης, ο φωτισμός του νού, ο οδηγός της ψυχής, το βάλσαμο των αμαρτιών, ο δρόμος της σωτηρίας, η σκάλα που ανεβάζει στο ύψος της δόξας και στα επουράνια σκηνώματα του Θεού. Όταν λυτρωθεί ο υπεράνθρωπος από το εγώ του ανακαλύπτει τον θησαυρό της ταπεινώσεως, βλέπει τον αδελφό του, τον αναζητά, τον συναντά, « και στο πρόσωπο του αδελφού του βλέπει τον ίδιο τον Κύριο και Θεό του,»[5] ζει με τον αδελφό του πλέων καθημερινά ως ίσος προς ίσον και οι μάσκες πέφτουν. Εκεί δεν χωράει η Φαρισαϊκή υποκρισία, εκεί ο άνθρωπος παραδέχεται την αμαρτωλότητά του και ζει ελεύθερος την ζωή του, γιατί ταπεινώνεται. Τώρα είναι ο αμαρτωλότερος των αμαρτωλών, ο ταπεινότερος των ταπεινών ανάμεσα στους ανθρώπους που δεν μένουν στάσιμοι στην όποια αρετή έστω κι αν έχουν, αλλά που κινούνται διαρκώς με μετάνοια και αγωνίζονται για την σωτηρία τους μέχρι και την ύστερη στιγμή της ζωής των. Και ο Θεός εκείνων την προσευχή ακούει, « υπερηφάνοις αντιτάσσεται ταπεινοίς δε δίδωσιν χάριν.» [6]
  [1] Λουκ.18,12
  [2] Ιταλικά regalo, δώρο, φιλοδώρημα.
  [3] Λουκ. 18,11
  [4] Λουκ. 18,13
  [5] Ἀββᾶ Ἀπολλώ, γ΄, σσ. 20-21
  [6] Ιακώβ. κεφ. 4, 6

  SUNDAY'S FEES AND FARISAIOU
  

  
  The Farisaios dressed the cloak of arrogance, contempt turns the full gaze of the sinner fees, and then tumidily with flashy moves, and step alygisto very nerve raises himself, stretched her body in the middle of the Temple in Jerusalem and begins to cry his good deeds and unfolds with great ease the «price» of the virtues. Does not stop there but the nerve of this man, thirst for aftodikaiosi. Revile the whole human race and the conscience quiet now await the «Regalo» by God, «Thank clan that indispensable Amy osper other people, grabs, unfair, moichoi, and the latter as the publican.» The prayer of a hymn has, for himself, full of prayer error and toughness not hesitate to God is in overcoming the limits of reasonable human being who creates the mental blindness, the result of egopatheias of egolatrias, the illusion of perfect and superhuman . The I the devil operates to ignite more fire stupidity and worship of zero creates illusions and psychosis, morbid fantasy that has clouded the horizon of the dignity and the alleged perfection becomes severe illness. The selfishness manifested as individual dignity are embryo poor poor heart and spirit. The end of this slippery slope is the loneliness that tightening the soul until you drown. The superhuman egoism lurk everywhere. In all types of people in all strata of society. In that 's intelligence and do not accept any correction because all he knows, in that' beauty is that all day looking in the mirror, in that psychoponei the sick, the poor and a Detailed cry at the end of the project psithyrizontas «Do not tell anyone», in that fast, to worship, make donations and considers the other sinners and parastratimenous and close to the shell not to meet them, or worship somewhere dark to not see even the face of his brother, but in all other types of Farisaiou who have a common denominator in «I am not like the others». From the parable of two people leaving the justified sinner fees. Those who kneeling with his head down beats his chest and ask the mercy of God «And the publican remote nor even indispensable ithelen eyes to the sky eparai but etypten in the chest this telling, God, ilasthiti Meanwhile MOI sinners. I say ymin, download latter dedikaiomenos at the home of this ». The prayer is the golden chain that unites us with God, the Almighty and our law judge and must be offered with humility and when the conscience subjugated to the dish cools soul of sin, knock down the castles of the blessed passion of tears. It is time to place the actual mental cosmogony is the time to «gnothi him» man communes with God. «God, ilasthiti Meanwhile MOI sinners.» It is the spirit of the poor treatment of poor heart and loneliness of the selfish man. It is the vindication of the charges and the salvation of each soul that I am the tightening. When freed from the superman in me sees his brother in looks, the faces, lives with him every day as equal to equal, and the masks are dropped. It does not fit the self-righteous hypocrisy, where the man admits sinfulness and live free life, because humiliated. Now is the amartoloteros of sinners, the tapeinoteros among the humble people who do not stay stagnant in any virtue, even if they have, but always moved by repentance and fighting for the salvation until the late time of life. Him and God hears prayer, «yperifanois not oppose tapeinois didosin example.»
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 04.02.2009
• 10:19

  Χριστιανισμός και Σώμα.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Η αφθαρσία ως προορισμός του σώματος. Ανάσταση είναι το να αποκτήσει η φύση μας την παραδεισιακή της κατάσταση…..Εφόσον κατά κάποιο τρόπο μοιάζουμε με τα στάχυα , έχουμε καταξεραθεί από την φοβερή ζέστη της αμαρτίας. Η γη όμως που μας δέχτηκε, αφού διαλυθήκαμε με το θάνατο, θα αναδείξει στην άνοιξη της αναστάσεως το σώμα μας, που μοιάζει με γυμνό σπόρο , σε ένα στάχυ ψηλό, λικνιζόμενο, όρθιο και διευθυνόμενο προς το ύψος του ουρανού, σ΄ ένα στάχυ στολισμένο με την αφθαρσία και τα άλλα θεϊκά γνωρίσματα. Πραγματικά, πρέπει η θνητή φύση μας τούτη να ντυθεί την αφθαρσία.
  
  ( Γρηγορίου Νύσσης « περί ψυχής και αναστάσεως». Ε. Π. 46, 148 και 157. Απόσπασμα. )
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 02.02.2009
• 10:56

  Πρόγραμμα ακολουθιών Φεβρουαρίου.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Τετάρτη 4/2 17.30 Πνευματικό Βραδινό.
  Σάββατο 7/2 17.30 Εσπερινός και η ακολουθία της Θείας Μεταλήψεως.
  Κυριακή 8/2 07.30 Όρθρος Θεία Λειτουργία.
  Τετάρτη 11/2 17.30 Πνευματικό Βραδινό.
  Σάββατο 14/2 07.30 Όρθρος Θεία Λειτουργία υπέρ των πτωχών.
  17.30 Εσπερινός και η ακολουθία της Θείας Μεταλήψεως.
  Κυριακή 15/2 07.30 Όρθρος Θεία Λειτουργία.
  Τετάρτη 18/2 17.30 Πνευματικό Βραδινό.
  Παρασκευή 20/1 17.00 Εσπερινός. ( Ψυχοσάββατο).
  Σάββατο 07.30 Όρθρος Θεία Λειτουργία.
  17.30 Εσπερινός και η ακολουθία της Θείας Μεταλήψεως.
  Κυριακή 22/2 07.30 Όρθρος Θεία Λειτουργία.
  17.00 Μέγας Εσπερινός. Μνήμη Αγίου Πολυκάρπου. ( Δεξιό κλίτος).
  Δευτέρα 23/2 07.15 Όρθρος και Ιερατικό Συλλείτουργο.
  Παρασκευή 27/2 20.00 Όρθρος και θεία Λειτουργία με την ακολουθία του ευχελαίου.
  Σάββατο 28/2 17.30 Εσπερινός και η ακολουθία της Θείας Μεταλήψεως.
  
  
  ΕΚ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 21.12.2008
• 05:23

  Πρόγραμμα δωδεκαημέρου.

   »  Η ενορία κοντά σου
  ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ
  ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΜΕΤΟΧΙΟΥ ΜΟΥΡΝΙΩΝ
  
  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΟΡΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑΗΜΕΡΟΥ
  « Λύτρωσιν απέστειλε Κύριος τω λαώ αυτού. »
  
  Α. ΤΑ ΑΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.

  
  
  ΤΕΤΑΡΤΗ 24 / 12 07.00 Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΟΡΘΡΟΥ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΟΡΩΝ Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ.
  17.30 ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΒΡΑΔΙΝΟ : Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΑΞΗ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΑ ΑΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.
  ΠΕΜΠΤΗ 25 /12 05.00 Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΟΡΘΡΟΥ ΚΑΙ Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ.
  ΚΥΡΙΑΚΗ 28/12 07.30 Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΟΡΘΡΟΥ ΚΑΙ Η ΑΡΧΑΙΟΠΡΕΠΗΣ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΘΕΟΥ.
  
  

  Β. Η ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

  ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ.

  
  
  ΤΕΤΑΡΤΗ 31/12 17.30 Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΡΘΡΟΥ.
  ΠΕΜΠΤΗ 1/1 08.00 Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΩΡΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ.
  10.00 Η ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ ΚΑΙ Η ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ.
  

  
  Γ. ΤΑ ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ.

  
  
  ΚΥΡΙΑΚΗ 4/1 07.30 ΟΡΘΡΟΣ ΚΑΙ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ.
  
  ΔΕΥΤΕΡΑ 5/6 06.30 Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΟΡΘΡΟΥ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΩΡΩΝ Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΙΩΝ Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΑΓΙΑΣΜΟΣ.
  ( ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΟΙΚΩΝ )
  
  ΤΡΙΤΗ 6/6 07.00 ΟΡΘΡΟΣ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ.
  

  
  ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2008 ΕΚ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ.
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 23.11.2008
• 19:47

  Μην εγκαταλείπεις τον αγώνα.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Αποδοκίμαζε τον εχθρό, ο οποίος μετά την διάπραξη της αμαρτίας σε εμποδίζει από την προσευχή ή την θεοσέβεια ή την αγρυπνία. Και να θυμάσαι εκείνον που είπε « για το ότι μου προκαλεί ταλαιπωρία η τυραννισμένη από τις προκαταλήψεις ψυχή, θα πάρω εκδίκηση από τους εχθρούς της…….» « Συνάντησα μερικούς επαίτες πτωχούς που δεν είχαν εντροπή και που με μερικά αστεία έκαναν ακόμα και τις καρδιές των βασιλέων να καμφθούν και να τους συμπαθήσουν. Και συνάντησα πάλι ανθρώπους πτωχούς από αρετές, οι οποίοι χρησιμοποίησαν λόγια ταπεινώσεως και σκοτεινής απογνώσεως βγαλμένα από το βάθος της απελπισμένης καρδιάς τους. Με τα λόγια αυτά, χωρίς ντροπή και με επιμονή, ανέκραζαν προς τον ουράνιο βασιλέα και κατόρθωσαν με την βία τους να παραβιάσουν την απαραβίαστη θεϊκή φύση και ευσπλαχνία.»
  
  Ιωάννου Σιναϊτου λόγος 15,69 και λόγος 7 , 43
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 13.11.2008
• 20:49

  Πνευματική άσκηση, νηστεία και εγκράτεια.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Πάντοτε η αγία μας Εκκλησία παρουσίαζε την άσκηση ως απαραίτητη για την ζωή του ανθρώπου και μάλιστα στους τομείς της εγκράτειας και της νηστείας. Η νηστεία μάλιστα είναι η πρώτη εντολή που δίνει ο Θεός στον πρωτόπλαστο άνθρωπο, στον οποίο απαγορεύει να φάει από τον καρπό της γνώσεως του καλού και του κακού. (Γεν. 2 ,16-17).
  
  Η αληθινή φύση του ανθρώπου, που έχει πλαστεί να μην υποτάσσεται στην υλική κτίση αλλά να την υπερβαίνει, εκφράζεται με την νηστεία. « Ουκ επ’ άρτω μόνο ζήσεται άνθρωπος, αλλ’ εν παντί ρήματι εκπορευομένω δια στόματος Θεού » . ( Ματθ. δ΄4 )
  
  Η νηστεία φανερώνει αυτήν την αλήθεια.
  
  Η αποχή από την τροφή δεν είναι περιφρόνηση προς τα υλικά αγαθά τα οποία ο Θεός προσφέρει στον άνθρωπο, αλλά αναζήτηση σε αυτά της παρουσίας και της ευλογίας του Θεού. Με την νηστεία λοιπόν που γίνεται στο όνομα του Θεού, εκφράζει ο άνθρωπος την πίστη του ό,τι όλα προέρχονται από Εκείνον και αναφέρονται σε Εκείνον.
  
  Η νηστεία που γίνεται με πίστη στον Θεό είναι πράξη πλήρους ελευθερίας, αφού αισθάνεται δυνατός ο άνθρωπος και δεν μένει υπόδουλος στα υλικά αγαθά και την κακία υπερβαίνοντας τις ανάγκες της φύσεώς του.
  
  Η εγκράτεια είναι η ρυθμιστική πράξη της πορείας του ανθρώπου στην πνευματική ζωή.
  
  Ο άνθρωπος γίνεται κύριος του εαυτού του και της κτίσεως. Με την πνευματική άσκηση ο άνθρωπος μορφώνει την ζωή του και την στολίζει με τα δώρα και τα χαρίσματα του αγίου Πνεύματος. Αυτό θα γίνει όχι με τις δυνάμεις του ανθρώπου μόνο, ούτε με την αλλαγή της εξωτερικής συμπεριφοράς του, ούτε με νομικές και τυπικές πράξεις, αλλά με την επίκληση της βοήθειας του Θεού, με την ένωσή του με τους συνανθρώπους του στο πρόσωπο του Χριστού.
  
  Αυτή η ένωση είναι το Σώμα του Χριστού η εκκλησία, και εκεί υπάρχει η χάρη του Θεού, δηλαδή η εκδήλωση της αγάπης και της εύνοιάς Του προς τον άνθρωπο, η σωτήρια δύναμή Του που θεραπεύει τις αδυναμίες αναπληρώνει τις ελλείψεις και μεταμορφώνει όλες τις προσπάθειες του αγωνιστή.
  
  Η πνευματική άσκηση έχει ως τέλος της την δοξολογία Του Θεού και όχι την οποιαδήποτε προβολή των αρετών και κατορθωμάτων του ανθρώπου.
  
  
  
  πρεσβύτερος Εμμανουήλ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 12.11.2008
• 21:37

  Ευχή εις τον άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ποιμήν αγαθέ και διδάσκαλε της αθανάτου ζωής, ο δια της φωτιστικής χάριτος του αγίου σου Πνεύματος τον εκλεκτόν σου δούλον Ιωάννην φωτίσας, και λόγου σοφίας και συνέσεως εμπλήσας, ποιμένα και διδάσκαλον της λογικής σου ποίμνης κατέστησας, ου ταις ευπροσδέκτοις πρεσβείες πρόσδεξαι, δεόμεθά σου τας ικεσίας ημών, ας εν τη ημέρα ταύτη της σεβασμίου κοιμήσεως αυτού ταπεινώς προσφέρομεν τη ση μεγαλειότητι, και καθαρίσας δια των ευαγγελικών διδαγμάτων τας κεχερσωμένας ψυχάς ημών τη δρόσω της ουρανίου χάριτός σου, καρποφόροις αρεταίς ταύτας ανάδειξον, και χάρισαι ημίν, ίνα δυνηθώμεν, καθάπερ την μνήμην αυτού ετησίως επιτελούντες, ούτω και την ενάρετον πολιτείαν αυτού μιμησώμεθα. όπως τοις καλοίς παραδείγμασιν αυτού επόμενοι, καταξιωθώμεν ευαρεστήσαί σοι. Ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
  
  (Ιερομονάχου Ανθίμου Δρόσου του Βρυενίου)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 11.11.2008
• 09:50

  Τουλάχιστον....

   »  Η ενορία κοντά σου
  « Κι αν δεν μπορείς να ηρεμήσεις την καρδιά σου, τουλάχιστον μη φλυαρείς. Κι αν δεν μπορείς να ελέγχεις τους λογισμούς σου, τουλάχιστον να ελέγχεις τις αισθήσεις σου. Κι αν δεν μπορείς να απομακρύνεις την σκέψη σου από τον κόσμο απομάκρυνε τουλάχιστον το σώμα σου. Κι αν δεν μπορείς να εργαστείς για το σώμα σου, λυπήσου για την σκέψη σου. Κι αν δεν μπορείς να νηστέψεις δύο ημέρες , νήστεψε μέχρι την εσπέρα. Κι αν δεν μπορείς ούτε μέχρι την εσπέρα, φρόντισε να μη χορτάσεις. Αν δεν μπορείς να ελεήσεις, να μιλάς ως αμαρτωλός. Δεν είσαι ειρηνοποιός, μη γίνεσαι φιλοτάραχος. Δεν μπορείς να γίνεις σπουδαίος, τουλάχιστον να είσαι ακούραστος στην σκέψη σου. »
  
  ( Ισαάκ Σύρου, Ευρεθέντα Ασκητικά.)
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 07.11.2008
• 22:12

  Ευχή εις τους Αγγέλους.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, Υιέ και λόγε του Θεού του ζώντος, ο καταστήσας εν ουρανοίς τάγματα Αγγέλων εις ακατάπαυστον ύμνον και αδιάλειπτον δοξολογίαν της απροσίτου δόξης της σής Θεότητος, πρόσδεξαι, δεόμεθά σου, τας ηκεσίας ημών, ας ευλαβώς πάντοτε, και εν τη ευσήμω ημέρα ταύτη μετά υμνωδιών σοι προσφέρομεν, και από πάσης ανάγκης και θλίψεως, νόσου τε και δεινών αμαρτιών ημάς ελευθέρωσον· και καθάπερ οι Άγγελοί σου εν ουρανώ ασυχγύτω τάξει και αρμονία αδιαλείπτως σοι λειτουργούσιν, ούτω χάρισαι και ημίν την προς αλλήλους αγάπην, ειρήνη τε και συμφωνίαν, ίνα εν πίστει και ευσεβεία σε λατρεύωμεν, και προσκυνώμέν σου την θεότητα· όπως ειρηναίαν ζωήν έχοντες, και την μνήμην αυτών ετησίως ύμνοις γεραίροντες καταξιωθώμεν τω ελέει σου της αιωνίου και μακαρίας ζωής απολαύσαι. Ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
  
  
  (Ιερομονάχου Ανθίμου Δρόσου του Βρυενίου)
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 06.11.2008
• 12:06

  Το δέντρο της ζωής.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Θέλω το δέντρο της ζωής να προχωρεί στα ύψη
  σε κόσμους ολοκάθαρους ν’ απλώνει τα κλαδιά
  από της γης τα βάσανα και τους καημούς να λείψει
  και στους αιθέρες να σκορπούν τα λούλουδα ευωδιά.
  
  Με τον αέρα μοναχά και με το φως ν’ ανθίζει
  στάκτη, καπνό και σκύβαλα τον κόσμο να κοιτά
  καράβι αγνό σ’ ωκεανούς ήσυχους ν’ αρμενίζει
  πουλάκι γλυκοκέλαϊδο στον ήλιο να πετά.
  
  Μα ήρθε φωνή υπέρκοσμη και μου ‘πε να πιστέψεις
  χωρίς τη ρίζα τους καρπούς σε δέντρο δεν θα δεις
  καράβι αν είσαι ταπεινό μ’ ανέμους θα παλέψεις
  της αρετής ρίζες στην γη ν’ απλώνεις όσο ζεις.
  
  Αρχιεπισκόπου Κρήτης Τιμοθέου ( † )
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 03.11.2008
• 11:21

  Πλανήτης ώρα μηδέν παρά πέντε.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Όλο και περισσότεροι άνθρωποι ευαισθητοποιούνται προ του κινδύνου της πλήρης καταστροφής του πλανήτη και η καταστροφή αυτή δεν επιδέχεται δυστυχώς διορθώσεως. Οργανώσεις, συμπόσια και συνεδριάσεις των ισχυρών της γης πασχίζουν την ύστατη στιγμή να βάλουν φρένο στον μεγάλο κατήφορο. Έστω και τώρα, όλα δεχτά σαν μια εύηχη νώτα αισιοδοξίας μέσα στην παραφωνία μιας ορχήστρας που το κάθε όργανο παίζει τον δικό του σκοπό.
  
  Ο άνθρωπος πλάστηκε κατ’ εικόνα Θεού και είναι η κορωνίδα της δημιουργίας. Του δόθηκε ως διακόνημα η φροντίδα της φύσης. Είναι πια ο φιλόστοργος βασιλέας της.
  Δίνει όνομα στο καθετί ως καλός οικονόμος και ζει αρμονικά με τις εποχές του χρόνου, τα ζώα και προ πάντων με τον Δημιουργό του, Του οποίου απολαμβάνει την φροντίδα και την στοργή με την σειρά του. Απολαμβάνει το κάθε τι στην πλάση και κοινωνεί με το κάθε ένα ξεχωριστά.
  
  Ακόμα και σήμερα οι άνθρωποι που ζουν σε πρωτογενή κατάσταση και που στην πάροδο των αιώνων αντί να λατρεύουν Τον Κτίστη λατρεύουν την κτίση, την φύση και τα στοιχεία της, βλέπουμε πόσο δεμένα ζουν μαζί της και πόσο την αγαπούν. Είναι αίσθημα έμφυτο, είναι η εντολή του Θεού, είναι το περιβάλλον όπου Τους έταξε να ζήσουν και ως άνθρωποι είναι εκείνοι που θα φροντίσουν την φύση και θα την παραδώσουν στις επόμενες γενιές όπως την παρέλαβαν. Δεν φταίνε όμως αυτοί οι άνθρωποι αν τα ποτάμια τους, τα φυτά και τα δέντρα τους έχουν μολυνθεί εξ αιτίας της ασυδοσίας του πολιτισμένου ( ; ) μας κόσμου.
  
  Όλα λοιπόν σε πλήρη αρμονία. Ο άνθρωπος Βασιλέας, υπηρέτης ,οικονόμος της κτήσης. Παιδί του Θεού, ώσπου ο σπόρος του εγώ δηλητηριαστεί από τον διάβολο και θελήσει να γίνει ο ίδιος Θεός. Από οικονόμος αφέντης, εξουσιαστής και δυνάστης πια. Μπροστά στην τέλεια αγάπη που είναι ο Θεός, ο άνθρωπος αυτοεξωρίζει τον εαυτό του μη μπορώντας να κοινωνήσει πια μαζί Του. Η ώρα που η τιμωρία θα έρθει δεν αργεί. Ο δημιουργός τον θέτει εκτός παραδείσου ης χαράς και της μακαριότητας αλλά σαν εύσπλαχνος πατέρας υπόσχεται πως δεν θα αφήσει το παιδί του έρμαιο στο κακό και τον θάνατο. Η φύση τώρα είναι εκδικητική και αμύνεται στο αδούλωτο ανθρώπινο εγώ. Η αμαρτία είναι πια το μεσότοιχο της έχθρας ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό, τον άνθρωπο και την φύση. Ο άνθρωπος όλο και ζητάει όλο και ματαιοδοξεί, δεν χορταίνει με το λίγο αλλά ούτε και με το πολύ. Το εγώ γιγαντώθηκε μέσα του και είναι η ρίζα κάθε κακού.
  
  Κατά συνέπεια το εγώ είναι η ρίζα και του οικολογικού προβλήματος ανά τους αιώνες. Χάριν του εγώ μας χτίζουμε στα δάση που κάψαμε. Ματαιοδοξία. Τα λίγα χρόνια της ζωής μας θα τα ζήσουμε σε μια βίλα που από το παράθυρό της θα βλέπουμε τα τσιμέντα του άλλου. Τα παιδιά μας θα κληρονομήσουν κουτιά που θα γίνουν κλίβανοι με την αύξηση της θερμοκρασίας. Τα 200 τμ κήπου που πιθανόν να έχουμε είναι απλά η ψευδαίσθηση που θέλουμε να έχουμε για πράσινο. Το πράσινο τα πουλιά τα ζώα είναι ζωή. Με την καταστροφή των εμείς αυτοκτονούμε. Χιλιάδες σπίτια φυτρώνουν σε εκτάσεις με σκοπό να πουληθούν σε ανθρώπους που θα ζήσουν σαν ποντίκια. Τα τέσσερα στρέμματα κουτσουρεύονται μόλις τα αυθαίρετα νομιμοποιήσουν την παρανομία. Δέντρα θα κοπούν, οικοσυστήματα θα καταστραφούν στο όνομα του εγώ που ζητά εικονική πραγματικότητα και χρήμα. Λες και εκείνοι που τα κάνουν αυτά θα ξεφύγουν από αυτήν την δίνη. Και αν ξεφύγουν αυτοί τουλάχιστον, ας τους πούμε ότι εγκληματούν γιατί σκοτώνουν τα παιδιά τους και τα παιδιά μας και ήδη από σήμερα. Τα απόβλητα των εργοστασίων ανεξέλεγκτα, λίμνες πηγές ποτάμια και κάθε είδος ζωής από αυτά εξοντώνεται. Με τον καιρό και οι άνθρωποι ακολουθούν την ίδια μοίρα με ασθένειες που θερίζουν.
  
  Ας μην γελιόμαστε. Τα δεντράκια που φυτεύουμε συμβολικά σε κάποια γωνιά κάποιας μεγαλούπολης δεν είναι λύση ούτε καν μπάλωμα. Μοιάζει πιότερο για κατάθεση στεφάνων στον τάφο της νεκρής φύσης.
  
  Παράλληλα με την κακοποίηση της φύσης ο άνθρωπος στρέφεται και εναντίων του συνανθρώπου του. Αν το πρώτο είναι έγκλημα τότε πώς να χαρακτηρίσουμε το δεύτερο. Σε εποχές που ο πολιτισμός ας πούμε έφτασε στο ύψιστο σημείο ακμής του ο άνθρωπος μοιάζει με κτήνος που τρώει την ίδια την σάρκα του για το τίποτα και το χειρότερο η συνείδησή του έχει νεκρωθεί τελείως. Το εγώ όλο και θεριεύει και σαν θελιά μας πνίγει. Όταν φτάσαμε ως εδώ πόσο μακρινό άραγε να μοιάζει το όνειρο να σώσουμε τον πλανήτη. Τον πλανήτη που υποτίθεται έπρεπε να φροντίζουμε σαν τα μάτια μας.
  
  Κάθε κακό πρέπει να το χτυπούμε στην ρίζα του. Η ρίζα της οικολογικής καταστροφής είναι η εγωιστική διάθεση του ανθρώπου να κυριαρχήσει βάρβαρα στην φύση βλέποντας τα πράγματα υπό το πρίσμα του πρόσκαιρου.
  
  Ο Χριστός με την ενανθρώπισή του γκρέμισε τον μεσότοιχο της έχθρας μεταξύ ανθρώπου και Θεού και κατά συνέπεια ανθρώπου και φύσης. Έδωσε την ευκαιρία στον άνθρωπο να κοινωνήσει με τον Θεό και έτσι να σταθεί μπροστά στην θεία Αγάπη Του καθαρός πια. Κατατρόπωσε τον διάβολο και τον θάνατο και έδωσε όπλα ισχυρά και το φάρμακο της σωτηρίας το Σώμα και το Αίμα του στον άνθρωπο να ξαναγίνει αν το θέλει ασφαλώς το αγαπημένο παιδί Του και ο βασιλέας, ο οικονόμος της κτίσεως. Όσο ο άνθρωπος τηρεί τις εντολές Του Χριστού και κοινωνεί μαζί του συνειδητοποιεί ότι δεν έχει ανάγκη να φάει τον κόσμο για να ζήσει, ότι μπροστά στο μεγαλείο του δημιουργού και του κόσμου όπου ζει δεν είναι τίποτα και ακόμα ότι μπροστά στην αιωνιότητα είναι ένα απόλυτο τίποτα όσα μαζεύει σπαταλώντας άσκοπα τον χρόνο του. Ουσιαστικά ταπεινώνετε έναντι του Θεού και του συνανθρώπου, βλέπει τα πράγματα πια υπό το πρίσμα της αιωνιότητας.
  
  Ο Θεός είναι πατέρας και δημιουργός. Λατρεύουμε τον Δημιουργό και σεβόμαστε με ευλάβεια κάθε τι που δημιούργησε. Αρκούμαστε σε αυτά που έχουμε, απολαμβάνουμε με την ψυχή μας την φύση, το δάσος, τα φρούτα, την θάλασσα, τα ζώα το κάθε τι και δεν παρεμβαίνουμε βάρβαρα, δεν κοιτάμε να φάμε την περιουσία του άλλου ούτε να καταπατήσουμε το δάσος που ανήκει σε όλους μας.
  
  Όταν το δούμε έτσι ως προσωπικό αγώνα για σωτηρία και ως εκκλησία Χριστού, σύνολο ανθρώπων που αγωνίζονται σύμφωνα με το θέλημά Του τότε θα έχει γίνει το πρώτο βήμα για να διατηρήσουμε τουλάχιστον ότι έχει απομείνει όρθιο.
  
  Η μεγαλύτερη οικολογική πράξη αγάπης στον κόσμο που ζούμε διαδραματίζεται σε κάθε Θεία Λειτουργία που τελείται στους ναούς και αναδεικνύει εις το διηνεκές την σχέση ορθοδόξου εκκλησίας και φύσεως. Τα κυριότερα συστατικά ζωής του ανθρώπου που η γη προσφέρει σε συνεργασία με τον κόπο και τον μόχθο του ανθρώπου , το κρασί και το ψωμί, τα προσφέρουμε σε Εκείνον που μας τα χαρίζει ως συστατικά για την βιολογική μας ανάπτυξη , να τα αγιάσει και να μας τα ξαναπροσφέρει τώρα ως το κυριότερο συστατικό για την πνευματική μας ανάπτυξη. Μας τα προσφέρει ως το πανάχραντο Σώμα και το τίμιο Αίμα του.
  
  Το οικολογικό πρόβλημα παρ’ όλες τις δυναμικές προσπάθειες των οικολογικών οργανώσεων και κάθε ευαίσθητου ανθρώπου που δρα μόνος του, μέχρι σήμερα δεν έχει λυθεί. Το βλέπουμε και οι ίδιοι αλλά και η επιστημονική κοινότητα από καιρού εις καιρόν κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ότι τα πράματα όλο και χειροτερεύουν.
  
  Για να πούμε πως θα γίνει κάτι έστω και έσχατα θα πρέπει να δούμε το θέμα στην βάση του. Να αποκαταστήσουμε τις σχέσεις μας με τον Δημιουργό , να ταπεινώσουμε τα θέλω μας, να ελευθερωθούμε από τα δεσμά της απληστίας μας, να καθαρίσουμε τον βούρκο της ψυχής μας ώστε μαζί με τον αγιασμό μας να αγιαστεί και να καθαριστεί το περιβάλλον. Το πώς θα το κατορθώσουμε το γράφει το ευαγγέλιο που είναι τρόπος ζωής αληθινής, πηγή ζωής αιωνίου.
  
  Πιστεύω πως η σήψη στον κόσμο έχει φτάσει σε οριακό επίπεδο, που αργά ή γρήγορα θα τρέξουμε να βρούμε τον δρόμο μας που είναι μονόδρομος , τον δρόμο του Χριστού και των αγίων μας. Ως τότε σίγουρα θα ζούμε με τον φόβο των μολύνσεων, της αύξησης της θερμοκρασίας, της ανόδου της στάθμης της θάλασσας, βέβαιοι ότι ο πλανήτης ζει στην ώρα μηδέν παρά πέντε. πρεσβύτερος Εμμανουήλ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Χανιά, 31.10.2008
• 16:02

  Ευχή στην μνήμη των αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού.

   »  Η ενορία κοντά σου
  Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ο ειπών, ο πιστεύων εις εμέ και τα έργα ά εγώ ποιώ, κακείνος ποιήσει, ο τους αληθώς αγαπήσαντάς σε, ου μόνον ενισχύσας υπομείναι καρτερικώς δεινούς και διαφόρους αικισμούς, αλλά και τελειωθέντας δια το ονομά σου, νικητικώ στεφάνω λαμπρώς κατακοσμήσας, και τοις θαύμασι δοξάσας· επίβλεψον, δεόμεθά σου, εφ’ ημάς, και ταις των θεραπόντων σου Κοσμά και Δαμιανού πρεσβείαις δυσωπηθείς, ρύσαι τας ψυχάς ημών δεινών αμαρτημάτων, και τα σώματα παντοίων παθών απαλλάξας, την ζωήν ημών κυβέρνησον και ανεπηρέαστον διαφύλαξον· όπως εν μεν τω παρόντι ειρηνικώς βιούντες, και την μνήμην των αγίων σου τιμώντες, δοξάζωμέν σε τω ευεργέτη Θεώ και θαυμαστώ εν τοις αγίοις σου· και εν τω μέλλοντι καταξιωθώμεν τω ελέει σου της μακαριότητος αυτών απολαύσαι. Ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων . Αμήν.
  
  (Ιερομονάχου Ανθίμου Δρόσου του Βρυενίου)
  
  
  
  
  Περισσότερα... »