Ως πολίτης αυτής της Χώρας ,της φτώχειας, της ανέχειας και της δυστυχίας, που ζω ανάμεσα σε πολίτες άνεργους, πολίτες που τους έχουν μειωθεί δραματικά οι μισθοί και οι συντάξεις, μπορώ να σχολιάσω ότι στο μόνο που καθημερινά συμμετέχω είναι να γίνομαι ακροατής και εκείνο που ως επί το πλείστο κυριαρχεί δεν είναι η ευχή να βρεθεί"μια σανίδα σωτηρίας" για όλους εμάς, μα προπάντων για την ίδια μας την Χώρα,κυριαρχούν, οι "αφορισμοί" μιας διαχρονικής πολιτικής μηχανής και συστήματος, που απέχει πολύ από το "καυτό πρόβλημα",και στο μόνο που αναλώνεται είναι να διεκδικεί "εξουσία" σε μια κοινωνία που πονά και υποφέρει, δεν αντέχει την φτώχεια, αλλά πολύ περισότερο την "διχόνοια" των κομάτων που προσπαθούν να την κάνουν δοιχόνοια της ίδιας της κοινωνίας.Καμιά αξιοπιστία ,για κανένα, κανείς από τους Αρχηγούς των κομμάτων, δεν σκέφτεται πως θα βγει η Χώρα μας από αυτό το "αδιέξοδο" παρότι είναι ανακυκλούμενοι πολιτικοί, μοιάξουν άγνωστοι στο θέμα της πολιτικής.Οι πολίτες βλέπουν, εκείνοι τι βλέπουν;΄Πως να βάλουν την τρικλοποδιά στην Κυβέρνηση;΄Κάποιοι από αυτούς, χθεςδεν ήταν Κυβέρνηση;΄Ο λαός θέλει λύση από το αδιέξοδο, δεν θέλει εκλογές, δεν θέλει προχειρότητα.Η Χώρα μας, μας έχει ανάγκη, μας θέλει ενωμένους, κανείς πατριώτης περισσότερο από τον άλλο.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Εξω απο τα δόντια" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
