Πολύ μας... στεναχώρεσες,
Διαμαντοπούλου Άννα,
-που χάνουμε κατάθεση-,
μωρή... παλιοπουτ@ν@!!!
Στ' αλήθεια η... απώλεια,
για μάς είναι μεγάλη,
-δεν θα τ' αντέξω σύντεκνοι-,
με πιάνει μία... ζάλη!!!
Τέτοια... προσωπικότητα(!),
να λείψει; -νιώθω ... πόνο(!),
-και 'μεις που θα πετάξουμε-,
γιαούρτια με τον... τόνο;
Δεν έχει τσίπα μέσα της,
και άντερα η τσούλα,
να λέει τέτοιες παπαριές,
τση Μπίλντεμπεργκ η... δούλα!!!
Να φτύνει με τα λόγια της,
των φοιτητών το αίμα,
-που σήμερα μας σάρωσε-,
τση χούντας τους το ρέμα!!!
Δε ντράπηκε το σούργελο,
η ανέραστη κ@ριόλα,
να μας πετά κατάμουτρα,
του ψέμματος την φόλα!!!
Ο Γκαίμπελς μοιάζει... άγγελος,
μπροστά σ' αυτήν την... σκρόφα,
-και θά 'τανε περήφανος-,
που τού 'κλεψε την... στόφα!!!
Έρχετ' η μέρα, Άννα μας(!),
-και στους λοιπούς τους...κάφρους-,
πως η... "μειοψηφία" μας,
σας ετοιμάζει... τάφους!!!
Και τότε θα τιμήσουμε,
την μνήμη σου, Αννούλα,
-για τα... καλά που έκανες-,
με την δικιά μας... βούλα:
Στεφάνια εις το μνήμα σου,
πολλοί θα καταθέσουν,
-μ' ακόμα περισσότεροι-,
θα 'ρθούνε να στο... χέσουν!!!
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Α.Γ.ιου... "ευλογίες"" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
