Κοπέλια να χαιρόμαστε,
ετούτα τα... φυντάνια,
-π' αντίς ν' αναντρανίσουνε*-,
φορούνε τα... φουστάνια!!!
Τον κώλο τους τον στένουνε,
σε Δου-Νου-Τού κι... Ευρώπη,
-και με τσοι πράξεις τους αυτές-
φτωχοί γίνοντ' ανθρώποι!!!
Κι αν κανουν πως μαλώνουνε,
-να μας αποστραβώσουν-,
τα ίδια έχουν σχέδια:
για κρέας να μας δώσουν!!!
Στην "έχθρα" τους την έχουνε,
συναίνεση... μεγάλη,
-να φάνε θεν εις βάρος μας-,
με το χρυσό... κουτάλι!!!
Τα ίδια δόντια έχουνε,
-προβιά φορούνε... άλλη-,
για πρόβατα... λογίζουνται,
οι λύκοι οι... μεγάλοι!!!
Μα... θύματα υπάρχουνε,
-που δυστυχώς για όλους-,
με παλαμάκια δέχονται,
ετούτους τσοι... διαόλους!!!
Εθελοντές-κορόϊδα,
-κομμάτων... αιμοδότες-,
που δίνουν και την... προίκα τους,
σ' αυτούς τσοι δυό... προδότες!!!
Περνά ο χρόνος σύντεκνοι,
-το βλέπω, δεν ξυπνούμε-,
κι αν δεν τσοι... ξαποστείλουμε,
τον διάολο θα δούμε!!!
Γι' αυτό σου λέω σύντεκνε,
την ρίμα μου ακολούθα,
-προτού σου πάρουν σύντομα-,
ακόμα και τα... ρούχα:
Τον έναν πάρε, χτύπα τον(!),
απάνω εις τον... άλλο,
-οι χούντα θέλει σύντεκνοι-,
ξεσηκωμό μεγάλο!!!
ν' αναντρανίσουνε*=να σηκώσουν ανάστημα (διάλε το κέρατό μου διάλε!!!)
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Α.Γ.ιου... "ευλογίες"" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
