"Τα καλά νέα είναι ότι φεύγει η Νέα Δημοκρατία. Τα κακά είναι ότι έρχεται το ΠΑΣΟΚ". Αυτό το σχόλιο είναι στα χείλη πολλών. Ναι, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι διεφθαρμένη ως το κόκαλο, αιχμάλωτη του κάθε νταβατζή - ξέρετε, οποιονδήποτε από αυτούς που θα πολεμούσε το συγκεκριμένο κόμμα - και απολύτως ανίκανη. Από την άλλη, η προοπτική της επανόδου του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία είναι τρομακτική. Αφ'ενός λόγω του ότι ο αρχηγός του δεν εμπνέει καμία απολύτως εμπιστοσύνη ως προς τις ικανότητές του, αφ'ετέρου διότι ως κόμμα ούτε δημοκρατικό είναι ούτε έντιμο (θυμηθείτε ποιος ενίσχυσε τους τυποκτόνους νόμους και την απόλυτη ατιμωρησία-ασυδοσία των πολιτικών). Το μόνο πράγμα στο οποίο διαφέρει από τη Νέα Δημοκρατία είναι η - σχεδόν ελευθεροτεκτονική - αλληλεγγύη και αλληλοϋποστήριξη που διαπνέει τον κομματικό του μηχανισμό, όχι όμως λόγω του ότι οι άνθρωποι αυτοί πιστεύουν πραγματικά στην αλληλεγγύη, αλλά γιατί γνωρίζουν πάρα πολύ καλά (σας παραπέμπω στην περίφημη πραγματεία του Ευάγγελου Λεμπέση με τίτλο "Η Τεράστια Κοινωνική Σημασία Των Βλακών Εν Τω Συγχρόνω Βίω" για να καταλάβετε τι ακριβώς εννοώ) ότι είναι ο μόνος τρόπος για να παραμείνουν στην εξουσία και να διαιωνίσουν το φαγοπότι τους. Δηλαδή, με απλά λόγια, η μόνη διαφορά του ΠΑΣΟΚ από τη Νέα Δημοκρατία είναι ότι το ΠΑΣΟΚ θα δυσκολευτούμε πάρα πολύ να το ξεφορτωθούμε. Βάλτε και το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ είναι εξόχως αποτελεσματικό στην - συνήθως λαϊκίστικη - αντιπολίτευση, στην εκμετάλλευση-αναμόχλευση εμφυλιοπολεμικών συνδρόμων (η "δημοκρατική" - λέμε τώρα - παράταξη και η "επάρατος δεξιά") και στη διανομή λείας προς τους παρατρεχάμενούς του (άρα στη δημιουργία εξαρτήσεων) και έχετε μια πλήρη εικόνα της κατάστασης.
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Γεγονός είναι λοιπόν ότι η χώρα οδεύει για μία ακόμη φορά στην "αγκαλιά" ενός κόμματος που της προξένησε τεράστιες ζημίες σε όλους τους τομείς, με πρώτο απ'όλους αυτόν του πολιτικού πολιτισμού. Δε φταίει όμως το ΠΑΣΟΚ. Τέτοιοι είμαστε. Θέλουμε το λαϊκισμό. Θέλουμε να καίμε τα δάση και να χτίζουμε αυθαίρετα. Θέλουμε να μην τιμωρούμαστε ποτέ για τις παρανομίες μας. Θέλουμε να είμαστε διεφθαρμένοι. Θέλουμε το εύκολο κέρδος. Μας αρέσει να είμαστε γκλαμουράφραγκοι και ξερολάσχετοι. Δεν ξέρω αν μας έμειναν αυτά τα κουσούρια από τη μακραίωνη χριστιανική κατοχή ή από την οθωμανική κυριαρχία, αλλά ο πολιτικός μας πολιτισμός είναι χειρότερος κι από αυτόν του Τρίτου Κόσμου.
Ήρθε το 2004 η Νέα Δημοκρατία να κυβερνήσει, υποσχόμενη ότι θα κάνει ριζικές τομές. Δεν τόλμησε να κάνει τίποτα. Στο χώρο της παιδείας έβαλε την ουρά κάτω απ'τα σκέλια, τρομοκρατημένη από το ιερατείο της ΠΟΣΔΕΠ, παρέμεινε πάντα ψοφοδεής ενώπιον της "ιερής" ψήφου (αυτής δηλαδή που καθοδηγείται από τις παραεκκλησιαστικές οργανώσεις), αιχμάλωτη της λαϊκίζουσας ακροδεξιάς του ΛΑ.Ο.Σ., ενώ ο ίδιος ο πρωθυπουργός απέδειξε ότι είναι απολύτως ανίκανος και απρόθυμος να χρησιμοποιήσει ικανά στελέχη. Προτίμησε τα κομματόσκυλα, με τα γνωστά σε όλους μας αποτελέσματα. Μην πει κανείς το γνωστό "αν έβαζε καλά στελέχη, οι διεφθαρμένοι θα τον τρώγανε λάχανο", γιατί ο ίδιος είχε πει ότι "δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος". Είπε όμως ψέματα. Και σε ό,τι αφορά την "πάταξη της διαφθοράς", τα λόγια του ακούγονται πια σαν κακόγουστο ανέκδοτο. Για ποια "πάταξη της διαφθοράς" τολμά και μιλά όταν τα Ζωνιανά ξαναέγιναν άντρο της ανομίας, όταν έχουμε ύποπτες μεθοδεύσεις γιατί τάχαμου "οι συμφοιτητές του παιδιού που έσφαξε ο βαφτισιμιός του Μαρκογιαννάκη θα... κάνουν επεισόδια", αλλά μάλλον γιατί θέλουν αυτό το απόβρασμα, τον δις δολοφόνο, να τον βγάλουν λάδι, όπως έβγαλαν λάδι τους πρυτάνεις της διαφθοράς (έτσι τους αποκάλεσε η "Καθημερινή") που έφεραν μπράβους στο Πολυτεχνείο Κρήτης, όταν δεν υποχρεώθηκε ούτε ένας από τους βο(υ)λευτές και υπουργούς που αναμίχθηκαν στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου ή σ'αυτό της Μίζενς (η οποία έπρεπε να είχε ήδη αποκλεισθεί από κάθε διαγωνισμό του δημοσίου σε περίπτωση μη συνεργασίας της με τις - όχι και τόσο πρόθυμες να κάνουν τη δουλειά τους - δικαστικές αρχές) σε παραίτηση, όταν κανένας από αυτόν τον συρφετό δεν διώκεται ποινικά, όταν για το σκάνδαλο Μίζενς δεν έχει ανοίξει μύτη;
Και μας κράτησε ομήρους σε μια διετή εκλογική περίοδο, κατά την οποία δεν είχαμε καμία απολύτως άσκηση πολιτικής, παρά μόνον γκαλοπολογία και μια εκλογολογία ακατάσχετη και καταστροφική για την οικονομία. Σημειωτέον δε ότι πουθενά στον πολιτισμένο κόσμο δεν έχουμε φαινόμενα αλλεπάλληλων πρόωρων εκλογών και παρατεταμένων προεκλογικών περιόδων. Οι κυβερνήσεις εξαντλούν την τετραετία, δεν παίζουν τυχοδιωκτικά παιχνίδια με την απειλή των πρόωρων εκλογών και, αν έχει συμβεί κάτι χοντρό (όπως το Βατοπέδι, η Μίζενς, το σκάνδαλο ΜΑΝ κ.ο.κ.), έχουμε άμεσες παραιτήσεις υπουργών, ενδεχομένως και της ίδιας της κυβέρνησης. Αλλά ξέχασα... Το φιλότιμο δεν ανήκει στο λεξιλόγιο του ρωμιού (όσο κι αν ισχυρίζεται το αντίθετο), αλλά ευθιξία χαρακτηρίζει μόνον τους κουτόφραγκους που παραιτούνται ακόμη κι αν υπάρξει καταγγελία για κάτι που εμείς θεωρούμε "πταίσμα" (π.χ. να οδηγεί γιος βουλευτή υπό την επήρεια οινοπνεύματος).
Προσωπικά, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι με το ΠΑΣΟΚ τα πράγματα θα παραμείνουν τα ίδια και χειρότερα. Απλά, ενδέχεται να πετάξουν κάνα ξεροκόμματο (που θα το πληρώσουν με 15000% τόκο οι επόμενες γενιές, κατά τη συνήθεια του "σιδερένιου") για να εξαγοράσουν την ανοχή μας. Γι'αυτό και θα φάμε στη μάπα το ΠΑΣΟΚ για άλλα είκοσι χρόνια, αν καταφέρει να εξασφαλίσει αυτοδυναμία.
Αλλά και ποια από τα μικρότερα κόμματα είναι άξια να συμμετάσχουν σε οποιονδήποτε κυβερνητικό σχηματισμό; Το σταλινικό ΚΚΕ; Ο αναρχονεοσταλινομαοκάτι ΣΥΡΙΖΑ; Οι Οικολόγοι-Πράσινοι με τις πολιτικές θέσεις που, αν κυκλοφορήσουν παραέξω, θα τραβάν τα μαλλιά τους όσοι τους ψήφισαν; Το τυχοδιωκτικό ΛΑ.Ο.Σ. που προτείνει με θράσος χιλίων πιθήκων συνεργασία στη Ν.Δ. για συγκυβέρνηση (αλίμονό μας) και του οποίου ο πρόεδρος προβάλλει τον εαυτό του ως... μοναδικό στυλοβάτη της χώρας;
Ειδικά για το ΛΑ.Ο.Σ., θα μιλήσω με τον ίδιο τρόπο που μίλησε κάποτε ο πρόεδρός του.
- Δεν πιστεύω σε ΕΛ-ληνικά UFO, σε αποικίες της "Ομάδας Έψιλον" στο Σείριο και στην Ανδρομέδα ή σε προκατακλυσμιαίους ΕΛ-ληνες αποίκους στην Πολυνησία. Ας το πουν αυτό οι κύριοι Βελόπουλος και Γεωργιάδης.
- Δεν συμπαθώ το νεοναζισμό, το ναζισμό ή το Χίτλερ. Ας το πουν αυτό οι κ.κ. Πλεύρης (πατήρ και υιός) και διάφοροι άλλοι σ'αυτό το κόμμα.
- Δεν έχω δεσμούς με τη νεοναζιστική τρομοκρατική οργάνωση "Χρυσή Αυγή". Στελέχη του ΛΑ.Ο.Σ. που με δηλώσεις τους έχουν επαινέσει αυτήν την οργάνωση για τα... "πατριωτικά" της αισθήματα μπορούν να το ισχυριστούν;
- Υπηρέτησα τη στρατιωτική μου θητεία κανονικά και δεν υπήρξα ποτέ ανυπότακτος ή φυγόστρατος. Μπορεί αυτό να το πει ο εκπρόσωπος Τύπου του ΛΑ.Ο.Σ.;
Ζητείται σοβαρότης... Αλλά ματαίως.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αιρετική Πολιτεία - Heretic Republic" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
