Αποσπάσματα από ξεχέσματα, πάρτη Ουάν:
Θα πιάσω πρώτα το ζήτημα του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης. Δε με ενδιαφέρει καθόλου η διαμάχη που είχε ξεσπάσει γύρω από την ανοικοδόμησή του, τις απαλλοτριώσεις, το γκρέμισμα κάποιων νεοκλασικών κτιρίων κλπ. Και λέω δε με ενδιαφέρει, γιατί πάρα πολύ απλά έχω βαρεθεί ν'ακούω ιερεμιάδες για την καταστροφή αρχαιοτήτων κάθε φορά που πάει να γίνει ένα νέο έργο - θυμηθείτε τι ουρανομήκεις κραυγές βγάζανε διάφοροι για την καταστροφή των αρχαίων όταν φτιαχνόταν το Μετρό στην Αθήνα. Ομοίως, με δεδομένη την "εξυπνάδα" του ΕΛ-ληναρά, πολλές από αυτές τις αντιρρήσεις εμένα μου θυμίζουν (μια κι έχω φάει 15 χρόνια στην Κρήτη) τις "δυναμικές" αντιδράσεις διαφόρων όταν πάει να φτιαχτεί ένας δρόμος και εκβιαστικά/ρουσφετικά πετυχαίνουν ο δρόμος να αποκτήσει περιττές στροφές ή να γίνει πολύ στενότερος από το προβλεπόμενο για να μη χαθεί καμιά ελιά ή κανένα τετραγωνικό μέτρο από βοσκοτόπι.
Προσέξτε, δε λέω "γκρεμίστε, μπαζώστε, παραχώστε τα αρχαία για να φτιάξουμε νέα κτίρια". Αυτό είναι εγκληματικό. Πρέπει όμως να γίνει μια αξιολόγηση και ιεράρχηση των ευρημάτων, παραδεχόμενοι - πάνω απ'όλα - ότι, αφού ζούμε πάνω σε αρχαίες πόλεις, η ανεύρεση αρχαιοτήτων κάθε φορά που θα πηγαίνουμε να χτίσουμε κάτι καινούργιο είναι αναπόφευκτη κι ότι πρέπει να συνυπάρξουμε με αυτά, να τα αναδείξουμε, χωρίς όμως να γίνουμε όμηροί τους. Στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης πολύ καλά έπραξαν και έδωσαν χώρο (και ορατότητα) σε ανασκαφή που γίνεται κάτω από αυτό, σε αρχαία που βρέθηκαν κατά τις εργασίες για την ανέγερσή του. Ομοίως, στο Μετρό πολύ καλά έκαναν και άφησαν σε κοινή θέα αρχαία που βρήκαν κατά την εκτέλεση των έργων. Βέβαια, μη μπει σε κανενός την κούτρα η ιδέα ότι δίνω δίκιο σ'αυτούς που έτσι και βρουν αρχαία τα μπαζώνουν ή τα ξεπουλάνε.
Το Νέο Μουσείο το χρωστάγαμε στα αρχαιολογικά ευρήματα της Ακρόπολης. Το χρωστάγαμε στην ίδια μας την Ιστορία. Το χρωστάγαμε σε όσους επιθυμούν να τη γνωρίσουν και να απολαύσουν τα αριστουργήματα που προήλθαν από την ακμή της Αθήνας - ναι, γνωρίζω ότι αποτελούν "κατάπτυστα προϊόντα του ιμπεριαλισμού της Αθηναϊκής Ηγεμονίας που ήταν η Αμερική του 5ου π.Χ. αιώνα", αλλά αυτό το επιχείρημα ακυρώνεται αμέσως αν κοιτάξει κανείς ποιοι είναι οι πρώτοι που το αμολάνε (δηλαδή κολλημένα ατομάκια που θαυμάζουν το Στάλιν, το Λένιν, το Μάο, τον Κιμ Γιονγκ-Ιλ και τον Πολ Ποτ). Χώρια που είδαμε τι... καλλιτεχνήματα έχουν βγάλει τα λατρεμένα τους καθεστώτα. Συνεπώς, θεωρώ μικρότητες και βλακείες όλα όσα λέγονται κατά του Νέου Μουσείου.
Ακόμα περισσότερο, θέλω να αρπάξω απ'τα μούτρα το ΠΑΣΟΚ. Ναι, το ΠΑΣΟΚ. Γιατί; Γιατί άρχισαν να ωρύονται "μα δεν αναφέρατε τη Μελίνα" - αναφέρθηκε στο ρόλο της ο Καραμανλής, τι άλλο να κάνει; Να κάνει κωλοτούμπες; Έλεος πια, δεν αντέχω πια το μοτίβο "το οποίο σκουλίκι" που ακολουθεί χρόνια τώρα αυτό το κόμμα. Ειλικρινά αδιαφορώ για το ποιος είχε την αρχική ιδέα, ποιος άρχισε τους διαγωνισμούς, ποιος ακύρωσε διαγωνισμούς, ποιος παρήγγειλε τα μπετά, ποιος προμήθευσε τα τζάμια, ακόμη και για το ποιος το σχεδίασε. Μ'ενδιαφέρει μόνο το ότι αυτήν τη στιγμή έχουμε ένα μουσείο-κόσμημα, το οποίο είναι πολύ έξυπνα σχεδιασμένο και όχι απλώς εκθέτει τα γλυπτά όπως φαίνονταν εκείνα τα χρόνια, αλλά εκθέτει ανεπανόρθωτα τους κλεφτοκοτάδες του Βρετανικού Μουσείου. Α, μπερδεγουέι, αυτό είναι αξιολογικός χαρακτηρισμός... Λέτε να μου'ρθει κάνας υπέρμαχος της λογοκρισίας και να απαιτήσει να κατεβεί το ιστολόγιό μου επειδή... μπρόσβαλα και... συκοφάντησα τους κλεφταράδες;
Το θέμα είναι να'ρθουν τα γλυπτά πίσω στην Ελλάδα. Μην ξανακούσω κανέναν κρετίνο να τα αποκαλεί "μάρμαρα", θα τον πάρει και θα τον σηκώσει. Άκου "ΜΑΡΜΑΡΑ". Τι λέτε μωρέ; Μάρμαρα είναι αυτά που πουλάνε στα μαρμαροπωλεία. Άμα θέλουμε μάρμαρα, πάμε σε κάνα νταμάρι και παίρνουμε όσα θέλουμε. Θεωρώ τη χρήση του όρου "μάρμαρα" δόλια και υποτιμητική, όταν γίνεται από τους κλεφτοκοτάδες του Βρετανικού Μουσείου, και ηλίθια (τουλάχιστον) όταν γίνεται από τους δικούς μας (του πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου). Για τελευταία φορά, μπας και το χωρέσει η κούτρα όλων: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΡΜΑΡΑ. ΕΙΝΑΙ ΓΛΥΠΤΑ.
Και λίγη Ιστορία τώρα... Μια φορά κι έναν καιρό που λέτε, κάποιος τυπάς ονόματι Τόμας Μπρους (Thomas Bruce), 7ος κόμης (earl) του Έλγιν, 11ος κόμης του Κίνκαρντιν ή Κινκαρντάιν (Kincardine) και 1ος αρχικλέφταρος και μπαταξής του βρετανικού καραγκιόζ-μπερντέ, έγινε πρεσβευτής της Καποτίας (εκ του Cup Of Tea, πονηρούληδες... Πάντα στο κοκό πάει το μυαλό σας) στην Μπόλη (που πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικιά μας θα'ναι, αν πιστέψουμε τους ΕΛ-λαδεμπόρους). Αμέσως, βάλθηκε να συλλέξει αρχαιότητες, αλλά και να φτιάξει και μια συλλογή σχεδίων και εκμαγείων... Έτσι, μάζεψε ζωγράφους κλπ, και απέσπασε φιρμάνι (τέτοια φιρμάνια εξακολουθούν απ'την "ανεξάρτητη" - λέμε τώρα - ΕΛ-ληναράδικη "δικαιοσύνη" να θεωρούνται έγκυρα και δίνουν πάτημα στο κηφηναριό να διεκδικεί ολόκληρες πόλεις) απ'το Σουλτάνο που του επέτρεπε να πάει και να τους βάλει όλους αυτούς να φτιάξουν εκμαγεία και σχέδια των γλυπτών του Παρθενώνα. Έλα όμως που η ορντινάντσα του ο Φιλιπ Χαντ (Philip Hunt) προτίμησε να τα αφαιρέσει και έψησε (η Wikipedia λέει "πίεσε", εγώ λέω ΛΑΔΩΣΕ) τις αρχές των Οθωμανών να του επιτρέψουν να βάλει καλέμι, κασμά, αξίνα και τσεκούρι.
Ο δε Θωμάς (ο Μπρους ρε σεις, ο κόμης του Έλγιν) ισχυριζόταν ότι... το έκανε για να τα προστατέψει. Ναι καλά. Τα πετσόκοψε κανονικότατα. Η όλη διαδικασία βέβαια του στοίχισε ένα κάρο λεφτά και, για να μη βαρέσει κανόνι το καλό μας το παιδί, τ'αγόρασε η κυβέρνηση της Καποτίας και τα'βαλε στο Βρετανικό Μουσείο... Κι έκτοτε τραβά η κόντρα με τους απογόνους του βάνδαλου αρχικλέφταρου Thomas Bruce (όχι ρε φεουδοτσουτσέκια Καποτήδες - εκ του Cup Of Tea πάντα - , εγώ δεν αναγνωρίζω τίτλους ευγενείας και τις μαλακίες περί κόμηδων, ανθυποκόμηδων, βασιλέων, πριγκίπων, δουκών κλπ να τις βάλετε εκεί που ξέρετε) και τους διαχειριστές της μεγαλύτερης αποθήκης κλοπιμαίων του κόσμου, δηλαδή του Βρετανικού Μουσείου.
Και προσέξτε: Τόσα χρόνια μας έχουν πρήξει ότι - και καλά - τα γλυπτά (είπαμε, θ'αρχίσω στα μπουκέτα όποιον τα ξαναπεί "μάρμαρα") τα πήρανε για να τα "προστατέψουνε". Τι μαύρη προστασία είναι αυτή που τους κάνανε; Πρώτα τα πετσοκόψανε, μετά τα αφήσανε να υποστούν μεγάλες φθορές από το smog του Λονδίνου και, σα να μην έφτανε αυτό, οι "συντηρητές" του Βρετανικού Μουσείου (άλλοι καραγκιόζηδες κι αυτοί), τα ρημάξανε ακόμη περισσότερο τρίβοντάς τα με σκληρές συρμάτινες βούρτσες και διαβρωτικά χημικά.
Τόσα χρόνια, οι "κύριοι" του Βρετανικού Μουσείου λένε ότι τάχατες δεν έχουμε τις υποδομές, ότι τα γλυπτά κινδυνεύουν εδώ (παρά το πολύ άσχημο ποινικό μητρώο που έχουν οι αγγλάρες στη μεταχείρισή τους - μια ο βανδαλισμός εκ μέρους του Θωμά του Μπρους, μια η αιθαλομίχλη του Λονδίνου, μια οι συρματόβουρτσες και τα κωλοχημικά τους που τα αποτελειώσανε τα γλυπτά).
Φτιάξαμε το μουσείο (στο οποίο αρκετοί - κατά την πάγια μικροπρεπή συνήθεια του Σαββοπούλειου ΚωλοΕΛ-ληνα - αντιτάχθηκαν) και πάλι οι αγγλάρες ξινίζουν... Το'να τους βρωμάει, τ'άλλο τους μυρίζει και κάνουν σαν κάτι κακιασμένες αγάμητες (ή κακογαμημένες) εκδοχές της Susan Boyle (παρά την τεχνική αρτιότητα της φωνής της, είναι ΜΠΑΖΟ και η ερμηνεία της ήταν στεγνή και για πολλές κλωτσές, λόγω της παρατεταμένης της διαμονής στο δυάρι στη συμβολή των οδών Απάρτου και Αγαμήτου) - το φύλο των εκδοχών αυτών (αρσενικό ή θηλυκό) μας είναι αδιάφορο - που τους μπρόσβαλες την "ηθική" τους και την πίστη τους σε θεό (δηλαδή στο ανύπαρκτο), πατρίδα και βασιλική οικογένεια (δηλαδή σε ένα άχρηστο φεουδαρχικό κατάλοιπο).
Και μας λένε - κοιτάξτε θράσος - να αναγνωρίσουμε ότι είναι ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ και αυτοί θα μας κάνουν τη χάρη να μας τα δανείσουν για λίγους μήνες. Τι λες μωρή τζαζλή; Τι λες μωρή μαλακισμένη; Από πού κι ως πού δικά σας; Επειδή ξεμεσιαστήκανε μερικοί αχθοφόροι να κουβαλήσουν τα κλοπιμαία (γιατί περί κλοπιμαίων πρόκειται) που τσουρνέψατε με διασταλτική ερμηνεία ενός φιρμανιού του κατακτητή είναι... δικά σας; Τι λέτε μωρέ;
Και χέστηκα τι λένε οι ελβετοί δικηγόροι που επιστρατεύετε. Χώρα στην οποίαν έτσι και πας με 121 χ.α.ω. αντί για 120 στην εθνική σε καρφώνουν οι άλλοι οδηγοί στα στρουμφάκια (δεν το ξέρατε ότι εκεί είναι τρελά χαφιέδες;) και φιλοξενεί τα μεγαλύτερα πλυντήρια χρήματος του κόσμου την έχω χεσμένη. Και δεν πα'να φτιάχνει τους καλύτερους φορητούς δικτάτορες (ρολόγια) του κόσμου, δεν πα'να φτιάχνει και τις καλύτερες σοκολάτες του κόσμου... Ο Παρθενώνας ποτέ δεν ανήκε στους Τούρκους, όπως δεν τους ανήκουν και οι περιουσίες των Ελληνοκυπρίων στα Κατεχόμενα - συνεπώς, ό,τι κωλοφιρμάνι και να βγάλανε, είναι πέρα για πέρα άκυρο. Και τα υπόλοιπα (τα νομικίστικα τερτίπια με τα κλωθογυρίσματα, τα ήξεις αφήξεις, τα ibid και τα viz και τις άλλες παπαριές που σε πείθουν τελικά ότι η μάνα σου είναι ο παππούς σου κι ότι 1+1=45), να τ'αφήσουν οι αγγλάρες κι οι ελβετάρες. Αρκετά με τις μαλακίες.
Αποσπάσματα από ξεχέσματα, πάρτη του
Γιάννη παραμυθατζή, Γιάννη μου φιγουρατζή! Με δικαιολογία το ότι τα κυριακάτικα φύλλα των φυλλάδων του αθηναϊκού Ρύπου βγαίνουν στα περίπτερα (ως Α' έκδοση) το απόγευμα του Σαββάτου (λες κι έχουμε ανάγκη και κόψιμο να πάρουμε την κυριακάτικη έκδοση με τα πεντακόσια άχρηστα δώρα κι ακόμα πιο άχρηστα ένθετα καμιά δεκαοχτάρα ώρες πιο νωρίς), βγάλανε τα καλά μου τα παιδιά αρθρούκλες να με το συμπάθειο για τη συνάντηση του Ερντογάν με τον Καραμανλάρα, περιγράφοντας τα γεγονότα με ενάργεια και με πάσα λεπτομέρεια.
Έλα όμως που ο κουμπάρος δεν ήρθε! Για "λόγους υγείας" (και καλά). Κι έλα που αυτό ανακοινώθηκε κι απ'τα κανάλια κι απ'τα ραδιόφωνα... Αλλά στις υπερδιαστημικής αξιοπιστίας και εγκυρότητας εφημεριδάρες Βήμα (το οποίο πρωτοστατεί στον αγώνα - συχνά μάλιστα με δόλια μέσα - κατά των blogs, διαδίδοντας βλακώδεις γενικεύσεις και δαιμονοποιήσεις της κακιάς ώρας), Έθνος και Ελευθεροτυπία δε βρέθηκε ΕΝΑΣ να ακούσει την είδηση της ακύρωσης της επίσκεψης και να πει "αυτό το άρθρο μην το βάλετε, θα γίνουμε ρόμπες". Όοοοοχι, πέρασε έτσι, αυτούσιο. Όπως έγινε με την περιγραφή της κατανυκτικής ατμόσφαιρας της 15ης Αυγούστου 1940...
Και τώρα πια, οι "κύριοι" του Ρύπου έχουν βρει τον κακό τους το μπελά με τους σατανικούς μπλόγκερς που ξεσκεπάζουν την κάθε τους πατάτα και την κάθε τους απατεωνιά (θυμηθείτε τα "σκάνδαλα Fiat" που κατασκεύασαν οι φυλλάδες της Motor Press Hellas κι άλλες αντίστοιχες απατεωνιές του αυτοκινητιστικού - και μη - Ρύπου), γι'αυτό κι έχουν λυσσάξει. Και μέσα σ'όλα αυτά, βγαίνει ο Ψυχάρης και "ζητάει συγγνώμη" (όχι όμως μέσω της έντυπης έκδοσης του Βήματος όπου δημοσιεύθηκε η ψευδής είδηση, αλλά μέσω της ηλεκτρονικής), παραδεχόμενος ωμά ότι... ναι, μας πουλάνε παραμύθι κι ότι επινοούν ειδήσεις "χάριν ταχύτητας". Χάριν ταχύτητας, "κύριε" Ψυχάρη μου ή μήπως χάριν εξαπάτησης του αναγνωστικού κοινού;
Οι Ιάπωνες, "κύριε" Ψυχάρη, όταν ξεφτιλίζονταν, φρόντιζαν τουλάχιστον να ψιλοξεπλύνουν τη ντροπή με το seppuku. Βέβαια, σ'εσάς μάλλον jūmonji giri χρειάζεται... Και η συγγνώμη σας είναι της πλάκας. Είχατε δημοσιεύσει κι άλλη πατάτα, με τη δημοσκόπηση που αφορούσε το debate και έγινε ΠΡΙΝ από αυτό... Κοροϊδεύετε τον κόσμο "κύριε" Ψυχάρη. Και μετά σας φταίνε οι "κακοί" μπλόγκερς που σας βγάζουν τις κοτσάνες σας στη φόρα. Αλήθεια, δε ντρέπεστε κι εσείς στο Β(λ)ήμα και οι κρετίνοι στο Έθνος και στην Ελευθεροτ(ρ)υπί(δ)α για τις μαλακίες που κάνετε;
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αιρετική Πολιτεία - Heretic Republic" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
