Περιέργως πώς, η Τιφλίδα αγνόησε τις ανησυχητικές ενδείξεις που μπορεί εύκολα ο αναγνώστης να δει στις δυο προηγούμενες δημοσιεύσεις και πίστεψε ότι θα μπορούσε να καταφέρει ένα ισχυρό πρώτο πλήγμα και να δημιουργήσει στρατιωτικό τετελεσμένο. Σ'αυτό συνετέλεσε και η εντύπωση που είχε η κυβέρνηση - και κυρίως ο ίδιος ο Saakashvili - σχετικά με τις δυνατότητες των γεωργιανών και των ρωσικών στρατευμάτων. Επίσης, σημαντικό ρόλο έπαιξε η ποιότητα της πληροφόρησης που είχε η Γεωργία, σε συνδυασμό με την επιλογή ανάμεσα στις πηγές που χρησιμοποιούσε για να πληροφορείται. Τέλος, σημαντικό ρόλο έπαιξε ο τρόπος με τον οποίον ορισμένοι κύκλοι του εξωτερικού σκόπευαν να εκμεταλλευθούν την κατάσταση που θα διαμορφωνόταν.
Η γεωργιανή κυβέρνηση σίγουρα πίστεψε ότι, με τους πιο πρόσφατους εξοπλισμούς, την εκπαίδευση που έλαβε από ξένους συμβούλους και με την εμπειρία στο Ιράκ μπορούσε να πετύχει μια μερική εθνοκάθαρση στην Αμπχαζία, διαλύοντας τη μόνη πόλη της περιοχής και καθιστώντας κάθε όραμα ανεξαρτητοποίησης ανέφικτο. Ήλπιζε επίσης ότι θα μπορούσε να εξολοθρεύσει και τους ντόπιους εθνοφύλακες στη Νότια Οσετία. Για κάποιο λόγο θεωρήθηκε αμελητέα η παρουσία τον Ρώσων "ειρηνευτών". Όντως, αυτές οι δυνάμεις αρχικά περιορίστηκαν και καθυστέρησαν να αντεπιτεθούν. Σύμφωνα με τα σχέδια της Τιφλίδας, το Tskhinvali θα ισοπεδωνόταν με όλα τα μέσα βολής καμπύλης τροχιάς του γεωργιανού στρατού. Παράλληλα, ειδικά τμήματα που χτύπησαν την πόλη, σαρώνοντας από διαφορετικά μέτωπα, αφήνοντας όμως διαδρόμους, είχαν συντονισθεί ώστε οι επιχειρήσεις τους να οδηγήσουν σε ταχεία εκκένωση του πληθυσμού. Οι τακτικές αυτές είχαν σχεδιαστεί με βάση την εμπειρία των Ισραηλινών σε συνθήκες αστικού περιβάλλοντος και θυμίζουν τις ισραηλινές τακτικές προ του 1973, σε συνδυασμό με κάποια "μαθήματα" που διδάχθηκαν οι Ισραηλινοί από τις επιχειρήσεις τους στο Λίβανο, όπως τον απόλυτο αιφνιδιασμό και την τρομοκράτηση των πολιτών. Ακολουθώντας τα χνάρια του Ισραήλ, οι Γεωργιανοί θα μπορούσαν πλέον εύκολα να θεωρήσουν ως εμπολέμους τους εναπομείναντες στην πόλη και να τους εξοντώσουν με μαζικά πυρά υποστήριξης.
Σύμφωνα λοιπόν με το σχέδιο, μεγάλο μέρος του Tskhinvali καταστράφηκε και οι κάτοικοι το εγκατέλειψαν. Τα υπόλοιπα όμως δεν τους βγήκαν καθόλου. Βλέπετε, οι Ρώσοι περίμεναν την επίθεση των Γεωργιανών, κάτι που φαίνεται και από τις κινήσεις των στρατευμάτων τους και από την ταχύτητα και επιδεξιότητα με την οποία τους διέλυσαν. Η Γεωργία ισχυρίζεται ότι, σύμφωνα με τηλεφωνικές υποκλοπές (τις οποίες η Μόσχα δεν διέψευσε), ρωσικά τεθωρακισμένα βρίσκονταν στην είσοδο του τούνελ Roki στις 03:00 της 8ης Αυγούστου. Πιθανώς μάλιστα να βρίσκονταν μέσα σ'αυτό που οι Ρώσοι θεωρούν δικό τους έδαφος (αν και το αμφισβητεί η Γεωργία). Οι Ρώσοι είχαν αρχίσει να κινούνται προς τα εκεί από τις 23:30 της 7ης Αυγούστου με δυνάμεις της 58ης Στρατιάς. Πιο συγκεκριμένα, ως προφυλακή είχαν δυο τάγματα του 135ου Μηχανοκίνητου Συντάγματος Πεζικού από τη βάση τους, που βρισκόταν πολύ κοντά στο τούνελ στην πλευρά της Βόρειας Οσετίας, στο χωριό Elkhotovo. Ακόμη, μονάδες της 76ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας τέθηκαν σε επιφυλακή.
Οι Γεωργιανοί ισχυρίζονται ότι άρχισαν τα πυρά πυροβολικού όταν άρχισαν να εισβάλλουν οι Ρώσοι. Αυτό όμως είναι απίθανό, καθώς η είσοδος ενός μεγάλου σε μήκος τούνελ με στενή είσοδο είναι προκαθορισμένος και σταθερός στόχος. Ένας τέτοιος στόχος μέσα στη νύχτα μπορεί εύκολα με συνεχές μπαράζ να αποκοπεί πλήρως και να φραγεί. Αν ίσχυε αυτό, οι ρωσικές δυνάμεις θα είχαν αποκοπεί μέσα στο τούνελ, του οποίου η είσοδος θα είχε κλείσει από κατεστραμμένα οχήματα και χαλάσματα. Οι Ρώσοι την είχαν πατήσει έτσι στο Αφγανιστάν και είναι απίθανο να μην έμαθαν το μάθημά τους. Ειρήσθω εν παρόδω, βάσει συμφωνιών, οι Ρώσοι διατηρούν 500 στρατιώτες ως ειρηνευτική δύναμη στη Γεωργία και μπορούν νόμιμα να τους ενισχύσουν με άλλους 300 σε περίπτωση κρίσης. Δικαιωματικά λοιπόν μετά τις αψιμαχίες της Νότιας Οσετίας μπορούσαν να μετακινήσουν δυνάμεις τους εντός γεωργιανού εδάφους.
Η ανικανότητα του Saakashvili
Οι Γεωργιανοί υποτίμησαν πλήρως την ικανότητα ταχείας αντίδρασης των Ρώσων. Γιατί όμως; Όπως όλα δείχνουν, ο Saakashvili ήταν τρομερά ικανός στο να απορροφά τις κολακείες των ξένων συμβούλων του. Όμως, κανείς εξ αυτών δεν αντιπροσώπευε κάποια πραγματική αρχή και σίγουρα είχαν κάθε λόγο να τον κάνουν να πιστεύει ότι άξιζαν τα λεφτά που τους έδινε. Βέβαια, και η δουλειά που έκαναν δεν ήταν κακή. Οι γεωργιανές δυνάμεις είχαν πράγματι αυξημένες δυνατότητες και καλύτερη εκπαίδευση, αλλά είχαν εκπαιδευτεί βάσει σεναρίων και συνθηκών που οι ξένοι εκπαιδευτές νόμιζαν ότι έπρεπε να διδαχθούν κι έτσι δεν ήξεραν πώς να αντιδράσουν σε ένα Blitzkrieg εμπλουτισμένο με νέες μεθόδους. Έτσι, όταν αντιμετώπισαν το ρωσικό κεραυνοβόλο πόλεμο, το ηθικό τους τσακίστηκε και κατέρρευσαν, με τη μεγαλύτερη ζημιά να γίνεται στη διοίκηση, η οποία απέσυρε όλες τις αξιόμαχες ομάδες πριν εμπλακούν σε κανονικές μάχες, μην τυχόν και καταστραφούν και δε μπορέσουν να υπερασπιστούν το παραπαίον καθεστώς. Οι 15.000 έφεδροι που κινητοποιήθηκαν και άρχισαν να μεταβαίνουν στη Νότια Οσετία γύρισαν πίσω άπρακτοι. Στη Μόσχα τώρα, υπήρξαν επικρίσεις κατά της ακολουθηθείσης τακτικής, καθώς οι επικριτές θεώρησαν ότι θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αρκετές απώλειες αν ο ρωσικός στρατός διέθετε καλύτερο εξοπλισμό (π.χ. μη επανδρωμένα αεροσκάφη και έξυπνα αεροπορικά όπλα), ενώ κατελόγισαν στις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις και δυστοκία στην ανάληψη διακλαδικών επιχειρήσεων.
Αυτό αντανακλά εν μέρει τη σύγχρονη αμερικανική στρατιωτική σκέψη, η οποία δίνει μεγάλη έμφαση στην τεχνολογική υπεροχή. Οι Ρώσοι, αντίθετα, πολέμησαν με ό,τι είχαν. Μέσα σε πέντε μέρες κατάφεραν να διαλύσουν κυριολεκτικά τις γεωργιανές δυνάμεις, όπως φαίνεται και από τις απώλειες των Γεωργιανών σε υλικό. Μετά το τέλος των εχθροπραξιών, οι Ρώσοι μάζεψαν από τις περιοχές που ήλεγχαν 150 οχήματα κα ισυστήματα βαρέος οπλισμού. Μεταξύ αυτών υπήρχαν 65 άρματα μάχης (20 κατεστραμμένα, τα υπόλοιπα άθικτα ή επισκευάσιμα) και πέντε οχήματα πυροβολαρχίας OSA του 2ου Συντάγματος. Επίσης περισυνέλλεψαν 1.728 ατομικά όπλα, μεταξύ των οποίων 764 αμερικανικά τυφέκια Μ-4, 754 Καλάσνικοφ και 28 αμερικανικής κατασκευής τυφέκια ελεύθερου σκοπευτού, μάλλον Μ-40. Οι Ρώσοι περισυνέλλεξαν επίσης και απροσδιόριστο αριθμό οχημάτων HMMWV (σ'αυτά βασίστηκαν τα τερατώδη Hummer των ηλίθιων νεόπλουτων και των καγκουροgangsta-rapper) που βρίσκονταν με τις αμερικανικές δυνάμεις που ασκούνταν πρόσφατα στην περιοχή. Ανεπιβεβαίωτες, αλλά έγκυρες, διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι οι Ρώσοι έχουν αδιάψευστα στοιχεία ότι κάποιοι Αμερικανοί σύμβουλοι πολέμησαν με μονάδες του γεωργιανού στρατού - αναφέρονται ταυτότητες, άρα και πτώματα. Αυτό το γεγονός φάνηκε και σε μήνυμα του Ρώσου πρωθυπουργού Πούτιν μετά τη σύρραξη.
Η γεωργιανή κυβέρνηση παλινωδούσε και ακροβατούσε μεταξύ διθυράμβων για το αξιόμαχο και το σθένος των ενόπλων δυνάμεών της και μύδρων κατά των ανήμπορων συμμάχων που "μαχαίρωσαν πισώπλατα" τη Γεωργία. Ο Saakashvili υπερέβαλε για τις απώλειες των Ρώσων, τις επιδόσεις των γεωργιανών στρατευμάτων και την αποτελεσματικότητα του οπλισμού τόσο πολύ ώστε άρχισε να δικαιώνει την εντύπωση που είχαν - χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια - καλλιεργήσει οι αντίπαλοί του, ότι δηλαδή είναι ψυχοπαθής. Κάλεσε το ΝΑΤΟ να στείλει στρατεύματα και διαβεβαίωσε το λαό ότι σκάφη του αμερικανικού ναυτικού θα κατέφταναν για να κρατήσουν ανοιχτά τα λιμάνια της χώρας. Δεν ήταν λίγοι οι έμπειροι σύμβουλοι που τον είχαν συμβουλέψει να μην τολμήσει να τα βάλει ανοιχτά με τη Μόσχα - μεταξύ αυτών και Έλληνες σύμβουλοι επί ενεργειακών θεμάτων. Ακόμα και Αμερικανοί διπλωμάτες, που γνώριζαν πώς πραγματικά είχαν τα πράγματα και είχαν επίγνωση του ενδεχόμενου διεθνούς διασυρμού της χώρας τους, καθώς και των προβλημάτων που θα παρουσιάζονταν στη Γερουσία με πιθανή χρήση αμερικανικής προέλευσης υλικών και τεχνογνωσίας σε μια σύρραξη, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να αποτρέψουν το απονενοημένο διάβημα του Saakashvili. Εκείνος όμως προτίμησε ν'ακούει τους χαμηλόβαθμους συμβούλους που του χάιδευαν τ'αυτιά και, βεβαίως, δεν ήξεραν τα σχέδια της Ουάσινγκτον, των Βρυξελλών ή του Τελ Αβίβ.
Υπήρξαν επίσης εκτενή και ευρέως διαδεδομένα δημοσιεύματα στα δυτικά ΜΜΕ κατά τις εβδομάδες πριν τη σύρραξη, τα οποία εμφάνιζαν "αναλύσεις" σύμφωνα με τις οποίες ο ρωσικός στρατός ήταν υπό διάλυση και οι μεταρρυθμίσεις του Πούτιν λόγια του αέρα. Παρά τις πιο ψύχραιμες αναλύσεις, ο Saakashvili επέλεξε να πιστέψει ότι η Ρωσία βρισκόταν ακόμη στο χάος του 1990. Θεώρησαν μάλιστα ως ήσσονος σημασίας σχηματισμό την 58η Στρατιά κι έτσι νόμισαν ότι θα μπορούσαν να την αντιμετωπίσουν. Οι Γεωργιανοί είχαν το πλεονέκτημα των επιχειρήσεων σε κλειστές γραμμές, με μικρό μέτωπο κοντά στις βάσεις τους και με δυνατότητα άμεσης μεταφοράς εφεδρειών. Είχαν επίσης υπηρεσίες πληροφοριών που μετέφεραν αρκετά ακριβή στοιχεία σχετικά με τις ρωσικές κινήσεις. Κι όμως, η κυβέρνηση επέλεξε να ακούσει τις φωνές αφρόνων και υστερόβουλων.
Το τελικό αποτέλεσμα-συμπεράσματα
Ποιοι ωφελήθηκαν τελικά από αυτήν τη σύρραξη; Βεβαίως, όσοι είχαν συμφέρον να φέρουν τη Δύση και τη Ρωσία σε αντιπαράθεση και να απομακρύνουν την πιθανότητα ένταξης της Γεωργίας σε ευρω-ατλαντικές δομές. Οι ΗΠΑ φάνηκαν ανίκανες να ανταποκριθούν στην κρίση σε οποιοδήποτε επίπεδο κι έτσι η εξωτερική τους πολιτική εμφανίστηκε αναξιόπιστη. Η Ευρώπη, παρά το αρχικό της μούδιασμα, έδειξε πιο έτοιμη να αναλάβει δράση. Το ΝΑΤΟ διαπίστωσε με πολύ πικρό τρόπο ότι όχι μόνο δεν είναι ικανό να διευρυνθεί κόντρα στα συμφέροντα της Μόσχας, αλλά δε μπορεί καν να διασφαλίσει την ασφάλεια νέων μελών του στα σύνορα με τη Ρωσία (εδώ επιτρέπει να υπάρχει "casus belli" χώρας-μέλους εναντίον άλλης χώρας-μέλους...). Η Ρωσία είχε κάθε λόγο να αφήσει τη γεωργιανή κυβέρνηση να εκτεθεί, αν και δε βγήκε εντελώς αλώβητη από αυτήν την κρίση. Σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής, φάνηκε ανταγωνιστική και αντιμετώπισε το φάσμα ενός σχήματος που δεν της αρέσει καθόλου. Η αναγνώριση αποσχιζομένων περιοχών αποτελεί ευθεία αναφορά στο Κοσσυφοπέδιο, αλλά και σε περιοχές εντός των ρωσικών εδαφών που έχουν (λανθάνοντα ή μη) αποσχιστικά κινήματα.
Επίσης, η παρουσία μέσα στην κρίση τυχοδιωκτών όπως οι Bruce Jackson και Randall J. Scheunemann μας οδηγεί σε κάποια συμπεράσματα και δίνει λαβές στους ρωσικούς ισχυρισμούς ότι κάποιοι επιθυμούσαν τον πόλεμο για να επηρεάσουν τις αμερικανικές εκλογές. Τον περασμένο Απρίλιο, ο McCain καταδίκασε δημόσια τη Ρωσία και στάθηκε στο πλευρό της Γεωργίας. Αυτό απέφερε στην εταιρεία του Scheunemann επιπλέον συμβόλαιο εκπροσώπησης της Τιφλίδας. Από την άλλη, αν ο Saakashvili καταφέρει να παραμείνει στην εξουσία, θα συνεχίσει να χρηματοδοτεί αυτούς τους συμβούλους, πιστεύοντας ότι θα κερδίσει υποστήριξη από την Ουάσινγκτον, επισείοντας το... φόβητρο της ρωσικής αρκούδας. Θα το καταφέρει όμως, με δεδομένη την προσέγγιση ΗΠΑ-Ρωσίας επί Ομπάμα ή θα γίνει ένας ακόμη αποτυχημένος "ηγέτης";
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αιρετική Πολιτεία - Heretic Republic" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
