Υπάρχουν ιστορικοί δεσμοί μεταξύ Γεωργίας και παγκόσμιας εβραϊκής κοινότητας (και, βεβαίως, του ισραηλινού κράτους), επειδή στη Γεωργία οι εβραϊκές κοινότητες βρήκαν καταφύγιο από τον αντιεβραϊσμό της τσαρικής Ρωσίας και μπόρεσαν να ακμάσουν. Από το 1992 υπάρχουν επίσης στρατιωτικοί δεσμοί μεταξύ Γεωργίας και Ισραήλ. Ωστόσο, η παρουσία των Ισραηλινών συμβούλων και εκπαιδευτών τότε ήταν βραχύβια, γιατί η γενικότερη ένδεια της Γεωργίας και η διάσπαση της εθνοφρουράς σε προσωπικούς στρατούς βύθισαν τη χώρα στο χάος, επιτρέποντας έτσι στους κατοίκους της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας να διεκδικήσουν ενόπλως την απόσχισή τους.
Εδώ και περίπου επτά χρόνια, υπάρχει στρατιωτική συνεργασία μεταξύ Γεωργίας και Ισραήλ. Αφήνοντας κατά μέρος την αμερικανική συμμετοχή στην αναδιάρθρωση των γεωργιανών ενόπλων δυνάμεων, Γεωργιανοί υπαξιωματικοί έχουν εκπαιδευτεί από Γερμανούς, το ναυτικό της έχει συνεργαστεί σε εκπαιδευτικά θέματα με τη Γαλλία, ενώ Ισραηλινοί σύμβουλοι έχουν παράσχει εκπαίδευση σε θέματα ειδικών επιχειρήσεων και αστικού αγώνα. Κύριος συντονιστής των ενεργειών αυτών είναι το "Project on Transitional Democracies", μια πανίσχυρη εταιρεία συμβούλων με έδρα τις ΗΠΑ και πρόεδρο το Bruce Jackson (γιος του "συνιδρυτή" της CIA), ο οποίος είναι επίσης λομπίστας για το Κοσσυφοπέδιο και διετέλεσε σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής της προεκλογικής εκστρατείας του John McCain για την προεδρία των ΗΠΑ. Άλλο πρόσωπο-κλειδί είναι ο λομπίστας Randall J. Scheunemann. Αυτός είναι εκπρόσωπος της γεωργιανής κυβέρνησης και της ΠΓΔΜ και διετέλεσε επίσης σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής για την προεκλογική εκστρατεία του McCain.
Υπό τον πρόεδρο Saakashvili τώρα, η παρουσία του νεαρότατου υπουργού άμυνας David Kezerashvili, ο οποίος έχει στενότατους προσωπικούς και οικονομικούς δεσμούς με το Ισραήλ, οδήγησε σε τεράστια αύξηση των αγορών οπλικών συστημάτων από το Ισραήλ. Υπολογίζεται ότι μόνο για αγορές υλικού, το Ισραήλ έχει εισπράξει 500 εκατομμύρια δολλάρια από τη Γεωργία μετά το 2000. Επίσης, η κυβέρνηση Saakashvili έχει τρεις εβραϊκής καταγωγής υπουργούς, οι οποίοι έχουν όλοι τους στενές σχέσεις με το Ισραήλ. Σημειώστε επίσης δυο ακόμη δυο πρόσωπα-κλειδιά: το πρώτο είναι ο ταξίαρχος Gal Hirsch, πρώην διοικητής στον Πόλεμο του Λιβάνου που εξωθήθηκε σε παραίτηση μετά από Ένορκη Διοικητική Εξέταση, και ο υποστράτηγος Υoram Yait της Shin Bet. Οι δυο αξιωματικοί αντιπροσώπευαν διαφορετικές εταιρείες. Τω καιρώ εκείνω, στην Τιφλίδα είχε σημειωθεί "απόβαση" ενός "στρατού" υπαλλήλων εταιρειών όπως η Elbit και η Rafael, αλλά και επενδυτικών ομίλων και επιχειρηματιών λιγότερο ή περισσότερο ευυπόληπτων.
Η κατάρριψη εκ μέρους των Ρώσων ενός ισραηλινής κατασκευής UAV (μη επανδρωμένου αεροσκάφους) σηματοδότησε τον τερματισμό της ισραηλινής παρουσίας στην περιοχή. Ή, ορθότερα, το συμβάν αυτό υπήρξε το πρόσχημα, καθώς άλλα δείχνουν οι πριν και μετά την κρίση επισκέψεις του Εχούντ Ολμέρτ στη Μόσχα, σε συνδυασμό με την τακτική έγερση του θέματος σε διπλωματικές συζητήσεις μεταξύ Ρωσίας και Ισραήλ. Ας λάβουμε επίσης υπόψη μας και το γεγονός ότι η πώληση στρατιωτικής τεχνογνωσίας και υποσυστημάτων στη Ρωσία είναι μια τεράστια αναδυόμενη αγορά για το Ισραήλ, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε και το ζήτημα του μεγάλου εβραϊκού πληθυσμού που παραμένει στη Ρωσία. Μολονότι δεν φαίνεται οι Εβραίοι στη Ρωσία να τελούν υπό καθεστώς ομηρίας, το φάντασμα του αντιεβραϊσμού κατατρέχει το Ισραήλ, μεγάλο ποσοστό των κατοίκων του οποίου είναι πρόσφυγες από τη Ρωσία. Έτσι, εν μιά νυκτί αποσύρθηκαν όλοι οι "ιδιωτικοί" στρατιωτικοί σύμβουλοι ισραηλινών συμφερόντων και μέσω συνεντεύξεων που παραχώρησαν στον ισραηλινό Τύπο διάφοροι εξ αυτών των "συμβούλων" μετά την επιστροφή τους από τη Γεωργία, καθίσταται κατανοητό ότι διατηρήθηκαν δίαυλοι επικοινωνίας με τις μονάδες που εκπαίδευαν.
Στις περισσότερες μονάδες πεζικού και σε όλες τις ειδικές δυνάμεις της Γεωργίας, οι Ισραηλινοί εκπαιδευτές βρίσκονταν σε επίπεδο τάγματος. Σε επιτελικό επίπεδο, η συμβολή τους ήταν ακόμα πιο σημαντική. Συνολικά, υπήρχαν άνω των 700 εκπαιδευτών-συμβούλων. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι στο γεωργιανό υπουργείο Εθνικής Άμυνας ολόκληρος ο 5ος όροφος είχε παραχωρηθεί στους Ισραηλινούς.
Τις εβδομάδες που προηγήθηκαν της 7ης και 8ης Αυγούστου, η Τιφλίδα ενέτεινε τις εκκλήσεις προς το Ισραήλ για επανάληψη των στρατιωτικών σχέσεων, εις μάτην όμως. Η παρατεταμένη πολιτική κρίση στο Ισραήλ δεν του επέτρεψε να κάνει το παραμικρό. Άλλωστε, η Μόσχα παρακολουθούσε τα τεκταινόμενα με πολύ μεγάλη προσοχή και οποιαδήποτε κίνηση δεν θα περνούσε απαρατήρητη ή αναπάντητη. Έτσι, τα ισραηλινά υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας ακολούθησαν μια γραμμή αυστηρής ουδετερότητας. Υπάρχουν όμως κύκλοι που δείχνουν τις χώρες που δεν απέσυραν τους συμβούλους τους. Έτσι, κάποιοι έχασαν καλές δουλειές και τώρα περνάνε τον καιρό τους πίνοντας τον καφέ τους στο Τελ Αβίβ...
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αιρετική Πολιτεία - Heretic Republic" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
