Η "ανανεωτική" πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ (τέως Συνασπισμού) μας είναι παλιά γνώριμη ήδη από τον καιρό του ΚΚΕ Εσωτερικού και των μεταγενέστερων εκδόσεων και παραγώγων του. Τότε, πριν καταρρεύσει ο ανύπαρκτος σοσιαλισμός της "Μητέρας Ρωσίας", υπήρχε η ελπίδα μιας διόρθωσης στην πορεία της Αριστεράς - πλην όμως αυτή η ελπίδα δεν ήταν παρά μια ψευδαίσθηση με την οποία βαυκαλιζόταν ένα τμήμα της Αριστεράς που υπέστη ταλαιπωρίες και διώξεις, ενώ κάποιοι άλλοι "ομοϊδεάτες" τους βολεύτηκαν μια χαρά. Όπως ξέρουμε όλοι, η Σοβιετική Ένωση κάποια στιγμή κατέρρευσε και μαζί της άρχισαν να αποδομούνται τα ινδάλματα των δύο ΚΚΕ (Εξωτερικού και Εσωτερικού), καθώς και των υπολοίπων παρατάξεων, καθώς άρχισε σιγά-σιγά να αποκαλύπτεται τι φασιστόμουτρα ήταν οι Λένιν και Στάλιν Α.Ε.
Παρ'όλα αυτά, κάτι έμεινε. Αυτή η "ανανεωτική" πτέρυγα είχε το βλέμμα στραμμένο στα δυτικά κομμουνιστικά κόμματα και επεδίωκε να προσεγγίσει μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, χωρίς ιδεολογικές, δογματικές και ταξικές αγκυλώσεις και χωρίς τους γελοίους αφορισμούς και την ξύλινη μασίφ γλώσσα στην οποία μας έχει συνηθίσει εδώ και δεκαετίες ο Περισσός. Μέσα στο πείραμα (γιατί ακόμα περί πειράματος πρόκειται) της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης - το οποίο κινδυνεύει απλά να ολοκληρώσει τον ολιγοπωλιακό καπιταλισμό, χάρη στην ανοησία των ακριβοπληρωμένων στελεχών των Βρυξελλών - ενισχύθηκαν οι προσπάθειες της "ανανεωτικής" πτέρυγας να κοιτάξει προς δυσμάς και να αναπτύξει κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες. Αυτή η "ανανεωτική" πτέρυγα είχε γίνει ένα φυτώριο ιδεών για μια νέα Αριστερά, σε μια χώρα που θα αναγεννιόταν. Αμ δε! Οράματα, ιδέες και πρόσωπα πολτοποιήθηκαν στον αρπακολλατζίδικο λαϊκισμό του ΠΑΣΟΚ, στο οποίο κάποιοι "ανανεωτικοί" ενσωματώθηκαν για να τσιμπήσουν καμιά θεσούλα.
Όσοι "ανανεωτικοί" παρέμειναν στο Συνασπισμό, βρέθηκαν σύντομα αντιμέτωποι με την "αριστερή" πτέρυγα, η οποία κάνει τον ολοκληρωτικό "κινηματικό" λαϊκισμό του ΠΑΣΟΚ να μοιάζει με αθώο παιχνίδι παιδιών του νηπιαγωγείου, καθώς, στην προσπάθεια ψηφοθηρικής εκμετάλλευσης των Ελλήνων συμμετεχόντων στο κίνημα της Γένοβας, φρόντισαν να αγκαλιάσουν τα χειρότερα ακραία λούμπεν στοιχεία, να τα ισχυροποιήσουν στο φυτώριο της κομματικής ζωής (δηλαδή τα πανεπιστήμια) και να επιβάλουν, με την ανοχή-συνενοχή ακαδημαϊκών "δασκάλων" που είδαν τη χρυσή ευκαιρία να παραστήσουν τους "ινστρούχτορες" ή δείλιασαν να υψώσουν το παράστημά τους σ'αυτήν την ασχήμια, μια διασταλτική και καταχρηστική ερμηνεία του ακαδημαϊκού ασύλου, μετατρέποντάς το έτσι από άσυλο ιδεών σε άσυλο εγκληματιών και συμμοριτών. Η "αριστερή" πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, της οποίας ο αρχηγός (ο δαχτυλιδοκουβαλητής - καθώς η "εκλογή" του ήταν καθαρά προσχηματική και είχε απλά το χαρακτήρα της μεταβίβασης του δαχτυλιδιού - Τσίπρας) έχει δηλώσει ευθαρσώς οπαδός του Μάο, ενώ έχει ως φοιτητική της "συνιστώσα" την "ριζοσπαστική" ΕΑΑΚ (η οποία σε ορισμένα ΑΕΙ - π.χ. Πολυτεχνείο Κρήτης - σφετερίσθηκε με δόλιες μεθοδεύσεις την ηγεσία μετριοπαθών παρατάξεων). Έφερε επίσης στα ΑΕΙ το "θεσμό" των καταλήψεων διαφόρων χώρων, χωρίς αιτήματα, χωρίς καν οι περισσότεροι εκ των καταληψιών να έχουν σχέση με τον ακαδημαϊκό χώρο - απλά ήθελαν να στήσουν γιάφκες σε χώρο μη προσπελάσιμο από τις αστυνομικές αρχές και να αποκτήσουν πρόσβαση σε μέσα διαδικτυακής επικοινωνίας που δεν θα τα πλήρωναν οι ίδιοι (δείτε τη "φιλοξενία" του indymedia στο ΕΜΠ και στο Πανεπιστήμιο Πατρών χωρίς την άδεια κανενός υπευθύνου). Αυτή η συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν που επέβαλε στα πανεπιστήμια ένα φασιστικό καθεστώς χειρότερο κι από τις χειρότερες στιγμές της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ. Επίσης, η "αριστερή" πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ αβαντάρεται σκανδαλωδώς από τον λαοφιλέστατο και κουτοπόνηρο παιδοκόλακα Λαζόπουλο. Τι ελπίδες έχει άραγε η "ανανεωτική" πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι σε μια αλαζονική και παραληρούσα ομάδα που έχει την πλειοψηφία στο κόμμα και παίζει στα δάχτυλα το παιχνίδι της υπονόμευσης, του βρώμικου πολέμου και των υπόγειων διαδικασιών;
Το αστείο είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πάντα προσπαθούσε να "χωρέσει" μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ. Κάποτε το ΚΚΕ εθεωρείτο "ακραίο" και ο Συνασπισμός "μετριοπαθής". Για ψηφοθηρικούς λόγους όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ τελικά, που ποτέ δεν προσπάθησε να αλλάξει πραγματικά το πολιτικό σκηνικό, μεταλλάχθηκε σε μια ακραία παράταξη, εξ ίσου ακραία με το ΛΑ.Ο.Σ... Και το πιο ωραίο είναι ότι, ενώ εξαπολύει μύδρους κατά του δικομματισμού, κάνει ό,τι μπορεί για να τον στηρίξει με τις πολιτικές του πρακτικές, αγκαλιάζοντας (οι τωρινές "καταδίκες της βίας" είναι too little and too fucking late) τα χειρότερα βίαια στοιχεία, ισχυροποιώντας τα, παρέχοντάς τους ιδεολογική κάλυψη και επιτρέποντάς τους έτσι να αποθρασυνθούν τόσο που να έχει πλέον ξεπηδήσει, με συντριπτική ευθύνη της "αριστερής" (και ηγετικής) ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ (η οποία μέχρι πρότινος ήλεγχε και την ΠΟΣΔΕΠ), ένας εσμός τρομοκρατών που επιδιώκει να καταπνίξει κάθε αντίθετη φωνή εντός και εκτός ΑΕΙ.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αιρετική Πολιτεία - Heretic Republic" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
