Kάτι δεν με πείθει σε όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου που ζούμε τελευταία.Ολα έγιναν πολύ ξαφνικά για να είναι γνήσια.Ξαφνικά αποφασίστηκε δημοψήφισμα,ξαφνικά όλοι οι ευρωπαίοι ξαφνιάστηκαν και αντέδρασαν δυναμικά προς τους αφερέγγυους Έλληνες που άλλα λένε και άλλα κάνουν,ξαφνικά η συναίνεση έκανε την εμφάνιση της ως δια μαγείας.Σε λίγο θα μας πουν πως όλα πήραν το δρόμο τους κανονικά.Και πρωθυπουργό κοινή συναινέση αποκτήσαμε,και κυβέρνηση ικανή να αποδώσει έργο,μιά και η προηγούμενη είχε βαλτώσει,και τη δόση μας πήραμε, άσχετα αν γεράσαμε πρόωρα από την αγωνία μπάς και οι δανειστές στραβώσουν και μας γράψουν στα παλιά τους τα παπούτσια.
Δεν θέλω να μεμψιμοιρώ μέρες που είναι,απλώς να υπενθυμίσω πως ο νέος πρωθυπουργός, σαν σύμβουλος του Κώστα Σημίτη,την εποχή των διαπραγματεύσεων για την είσοδο της Ελλάδας στην ευρωζώνη συνδιαμόρφωσε τα λάθος (παραποιημένα;) στοιχεία που της επέτρεψαν να συμμετάσχει σε αυτή.Ετσι τουλάχιστον λέγεται χωρίς να έχει διαψευστεί.Ελπίζω να ζήσαμε ένα κακό όνειρο, και όλα πράγματι να βρούν το δρόμο τους.Η νέα κυβέρνηση να κάνει σωστά τη δουλειά της,να οδηγήσει ομαλά τη χώρα σε εκλογές,και έτσι να βγούμε από το τέλμα που μόνοι μας δημιουργήσαμε.Δύσκολο; Ναι.Ακατόρθωτο; Ισως..Η ελπίδα όμως πεθαίνει τελευταία.Και μπορεί να μην πέθανε ακόμα.
YΓ.Αυτό το κείμενο γράφτηκε πριν τέσσερις μέρες όταν άρχιζαν οι διαβουλεύσεις μεταξύ των δύο κομμάτων για κυβέρνηση συνεργασίας.Απλά περίμενα την ανακοίνωση, βέβαιος για το όνομα του πρωθυπουργού.Δεν περίμενα βέβαια όλα αυτά τα καραγκιοζιλίκια που θα ακολουθούσαν,που απλά επιβεβαίωσαν τον κανόνα.Οτι τέτοιοι που είμαστε τέτοιοι μας αξίζουν..
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αθιβολές" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
