Ζούμε σε μια περίοδο παγκόσμιας ανασφάλειας ,η οποία δεν πηγάζει μόνο από διακρατικές εχθρότητες και διαφωνίες, αλλά κυρίως από μια παγκόσμια οικονομική κρίση πραγματική ,για τα μεσαία και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, και πλασματική για τους οικονομικά ισχυρούς του πλανήτη.
Στο διαχωρισμό σε πραγματική και πλασματική οικονομική κρίση,οδηγούμαι από την εξής σκέψη:η πλουτοκρατία όταν αντιληφθεί ότι τα δις. των κερδών της μειώνονται κατά μερικά εκατομμύρια κάνει λόγω για οικονομική κρίση και προσπαθεί να την μεταφέρει στους οικονομικά ασθενέστερους.Παράδειγμα,οι απολύσεις και η ανεργία που μαστίζουν αυτή τη στιγμή τα κράτη της Δύσης.Η λογική αυτή έχει σαν αποτέλεσμα την μείωση της αγοραστικής δύναμης των λαϊκών στρωμάτων, άρα περιορισμό της κατανάλωσης,περαιτέρω μείωση κερδών της πλουτοκρατίας,η οποία αντιδρά πάντα με την ίδια λογική,και ο κύκλος συνεχώς μεγαλώνει.
Ο πλούτος με ευθύνη των κυβερνήσεων, εξ΄αιτίας των πολιτικών που εφαρμόζουν, έχει μεταφερθεί στις τσέπες μερικών εκατοντάδων ισχυρών του πλανήτη.
Σε αυτή την χρονική συγκυρία με τα μεγάλα προβλήματα να απαιτούν λύσεις δύσκολες,οι οποίες δημιουργούν τεράστια κοινωνικά προβλήματα και ανισότητες,καλούμαστε να ζήσουμε.
Με οικογενειακή ανασφάλεια για το μέλλον το δικό μας αλλά κυρίως των παιδιών μας.
Με κοινωνική ανασφάλεια ,με τις απολύσεις και το φάσμα της ανεργίας να καραδοκούν σε κάθε μας βήμα
Με την κρατική ανασφάλεια, αφού οι οικονομίες πολλών κρατών βρίσκονται μισό βήμα πριν τη χρεωκοπία,αν δεν είναι ήδη πραγματικά και όχι λογιστικά χρεωκοπημένες.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αθιβολές" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
