ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
«Τέτοιο πόνο μάνα μου άλλο να μη μου στείλεις, να βλέπω μες τα μάτια μου να πέφτουν νεκροί οι φίλοι».
Μ.Δ
Κατά την τετραετή διάρκεια του Α΄ παγκοσμίου πολέμου, διαλύθηκαν αυτοκρατορίες και βγήκαν και οι Η.Π.Α, από τον παραδοσιακό απομονωτισμό τους, όπου έλαβαν μέρος με την πλευρά της Αγγλικής αυτοκρατορίας, και την συμμαχία της ΑΝΤΑΤ, κι όπου η συμμαχία αυτή έγειρε, με το μέρος της την τελική έκβαση του πολέμου.
Το τεράστιο μακελειό, το σφαγείο του πολέμου, και τα εκατομμύρια των νεκρών όχι μόνο δεν αποσόβησαν τις δυνάμεις για συνεννόηση, και για ειρηνική επίλυση των διαφορών στον Ευρωπαϊκό χώρο, αλλά εξέθρεψαν περαιτέρω εθνικισμούς και φασιστικά κινήματα στην διάρκεια του μεσοπολέμου, ειδικότερα στην πανίσχυρη κραταιά Γερμανία, και την Ιταλία, αλλά και στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες μηδέ εξαιρουμένης και της οικονομικά καθυστερημένης Ελλάδας.
Η Γερμανία βγήκε από τον πόλεμο εδαφικά ακρωτηριασμένη, και ταπεινωμένη από τους συμμάχους αλλά και εξαθλιωμένη ,από τις πολεμικές αποζημιώσεις. Αιτία αυτής της ταπείνωσης και της οικονομικής εξαθλίωσης στο εσωτερικό της, ήταν η ανάδειξη του ναζισμού, όπου κυριάρχησε ένας φανατικός Αυστριακός υποδεκανέας του Α΄ παγκοσμίου πολέμου ο Αδόλφος Χίτλερ, ο οποίος διψούσε για την ρεβάνς, και για την Ευρωπαϊκή κυριαρχία, και αιματοκύλησε για δεύτερη φορά την ανθρωπότητα στον εικοστό αιώνα. Κατά την διάρκεια του Α΄ παγκοσμίου πολέμου διαλύθηκε και η Οθωμανική αυτοκρατορία, η οποία ήταν εξασθενημένη «ο μεγάλος ασθενής» όπως ονομαζόταν, και είχε επικρατήσει στο εσωτερικό της το κίνημα των νεότουρκων.
«Στα τέλη Οκτωβρίου ο Άλενμπι εξαπέλυσε επίθεση, έδιωξε τους τούρκους από την Γάζα και συνέχισε για την Ιερουσαλήμ, θέλοντας να προσφέρει στον Βρετανικό λαό, όπως του είχε ζητήσει ο Λόυντ Τζορτζ «ένα Χριστουγεννιάτικο δώρο» – ένα δώρο που θα ήταν πιο ευπρόσδεκτο μετά την τετράμηνη νίκη της Φλάνδρας. Τον επόμενο Σεπτέμβριο του 1918 – ο Άλενμπι ολοκλήρωσε την κατάκτηση της Παλαιστίνης με την σαρωτική νίκη στο Μεγιδώ – μια μάχη όπου για τελευταία φορά στη δυτική στρατιωτική ιστορία οι έφιππες δυνάμεις έπαιξαν κυρίαρχο ρόλο. Πιέζοντας προς τα βόρεια, τα στρατεύματα του Άλενμπι κατάφεραν τον Οκτώβριο να καταλάβουν την Συρία με ταχεία προέλαση, και τότε οι Τούρκοι ζήτησαν ανακωχή.
Οι νίκες του Άλενμπι εδραίωσαν μια σύντομη Βρετανική ηγεμονία στην Μέση Ανατολή. Μεταξύ άλλων έκαναν εφικτή την πραγματοποίηση της υπόσχεσης που είχε δώσει τον Οκτώβριο του 1917 ο Βρετανός υπουργός εξωτερικών, Άρθουρ Μπάλφουρ (φωτο), ότι «οι εβραίοι θα αποκτήσουν πατρίδα στην Παλαιστίνη». Δυστυχώς ο Μπάλφουρ, έδωσε την υπόσχεση χωρίς να έχει πρώτα συμβουλευτεί, τον εντόπιο πληθυσμό, ή κάποιους από τους Άραβες ηγέτες στους οποίους επίσης είχε δοθεί η υπόσχεση, ότι αυτά τα εδάφη θα γινόταν δικά τους, σε αντάλλαγμα για την στρατιωτική τους υποστήριξη. Ούτε τους ενημέρωσε κανείς για την συνεννόηση που έγινε το 1916 μεταξύ του Βρετανικού και του Γαλλικού υπουργείου εξωτερικών [το σύμφωνο Σάικς- Πικό] να χωρίσουν την περιοχή σε δυο σφαίρες επιρροής». Τελικά οι Εβραίοι εγκαταστάθηκαν στην Παλαιστίνη μετά το ολοκαύτωμα τους στα ναζιστικά στρατόπεδα του Β΄ παγκοσμίου πολέμου. Από τότε όμως δημιουργήθηκαν και τα προβλήματα με τους Παλαιστίνιους, εξαιτίας της δόλιας συμπεριφοράς των Άγγλων αποικιοκρατών.
ΠΗΓΗ: MICHAEL HOWARD -Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ- {Εκδόσεις Θύραθεν}.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αγώνας της Κρήτης " »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
