Chania Blogs » Άνιση μάχη με την Εντροπία » Το σύνδρομο του κώνειου ή το φυσιολογικό αντίδοτο στην κατάθλιψη

Feeds

59995 άρθρα από 84 πηγές

Aa - Zz (12323)

• Alikampos Apokoronou (59)
• Amaltheia (211)
• Annie and Shawn (27)
• Beis (10)
• Bibliofilos (21)
• BlackCat.Hania (232)
• Chania Bee! (79)
• Chania Nikos-Themis (5572)
• Clandestino (48)
• CounterSteer auto-moto (5)
• Crete Weather (277)
• Dark Whispers (129)
• Ellies'spot (60)
• FoToS Blog (13)
• FriniTango (85)
• Halara! (32)
• Heretic Auto Blog (45)
• Kisamos music and culture - Κίσαμος, μουσική και κουλτούρα (123)
• Kissamos (721)
• lyke-lyke (41)
• MAICh's blog (8)
• Me, MySelf and I (11)
• NeverLand (451)
• Radio Collectiva (1988-2008) (199)
• Rizitis (31)
• spiroslio@gmail.com (1706)
• Stories of Tom Bobandil (83)
• The Night Of The Stormrider (57)
• TSE2100 (62)
• Tsiapatas (1557)
• We are the wounds and the great cold death of the Earth (42)
• Xnews.com (332)

Αα - Ωω (47672)

• Άρωμα Κρήτης (65)
• Άσπρη Τρύπα (140)
• Άνιση μάχη με την Εντροπία (80)
• Ένωση Προστασίας Καταναλωτών (2028)
• Α.Γ.ιου... "ευλογίες" (66)
• Α.Ο. Μινώταυρος Μουρνιών (167)
• Αγώνας της Κρήτης (13649)
• Αγαπώ τη Τζεϊν αλλά... (84)
• Αθιβολές (94)
• Αιρετική Πολιτεία - Heretic Republic (180)
• Ακαδημίες Ποδοσφαίρου Άρη Σούδας (179)
• Αμπελοφιλοσοφίες (391)
• Για τα ΧΑΝΙΑ ρε γ@μώτο! (10)
• Δημιουργίες ζωής (35)
• Διαβάζω, διαβάζεις, διαβάζει... (13)
• Ελλάδα και Επικαιρότητα (14499)
• Εξω απο τα δόντια (1729)
• Η ενορία κοντά σου (82)
• Ημερολόγιο Ακρωτηρίου (190)
• Ιχνηλατώντας... (373)
• Κρητικός Αστέρας Α.Π.Σ. (196)
• Κρητική Μουσική - Cretan Music (7)
• Κτηματομεσιτικά Νέα ΣΥ.ΜΕ.ΝΟ.Χ. (7)
• Λίγο από όλα (68)
• Λιμάνι Σούδας (425)
• Μαντιναδοκουβέντες (1491)
• Μικρές τρελές ιστορίες (25)
• Νικολής Τζέγκας (1)
• Ο Ζερβουδόγατος (442)
• Ο Φωτογράφος της Κισάμου (538)
• Ορειβατικές διαδρομές (75)
• Οι Γερμανοί ξανάρχονται (2)
• Ομάδα Εθελοντών Πολιτικής Προστασίας Χανίων (167)
• Π.Σ. Νέων Χανιά (367)
• Προπονητής Ποδοσφαίρου (51)
• Πυξίδα Καφέ F.C (28)
• Πανέθημος (50)
• Πανέθημος (34)
• Ποδηλατώντας (170)
• Πολίτης των Χανίων (515)
• Πολιτική Αφύπνιση (37)
• Σφήνες & Σφηνάκια (1001)
• Σωματείο Λαϊκής Βιβλιοθήκης Παλαιών Ρουμάτων (60)
• Σωματείο Συμβασιούχων Πυροσβεστών Περιφέρειας Κρήτης (151)
• Σύλλογος Ηπειρωτών (14)
• Σα δε ντρέπεσαι; (6981)
• Σκέψεις μιας νεράιδας (201)
• Τρελαμένος με τον Καιρό (9)
• Τα Όμορφα και τα Αληθινά... (42)
• Το καπηλειό (412)
• Φεντεραλιστικός διάλογος για την Ευρώπη (40)
• Χανιά SOS (17)

Άνιση μάχη με την Εντροπία

• Χανιά, 02.02.2012
• 

  Το σύνδρομο του κώνειου ή το φυσιολογικό αντίδοτο στην κατάθλιψη

  Posted: February 2, 2012, 8:32pm EST by Baltazar

  Η σχέση μου με τη γυμναστική επηρέαζε πάντα τη διάθεσή μου, τώρα όμως που είμαι έγκυος έχει αρχίσει να παίρνει διαστάσεις ανησυχητικού σχεδόν εθισμού. Τη μία κάθομαι και δεν θέλω καθόλου να κουνήσω από τη θέση μου, τρώω ό,τι βρω μπροστά μου και η διάθεση μου πάει στο ναδίρ (βλέπε το ανησυχητικό προηγούμενο post, που ώθησε τυχαία άγνωστη αναγνώστρια να μου συστήσει συνεδρίες ψυχοθεραπείας). Την άλλη, μόλις λίγο μπω σε ένα πρόγραμμα γυμναστικής για λίγες μέρες γίνομαι άλλος άνθρωπος! Η όρεξή μου ρυθμίζεται και δεν ψάχνω στα ντουλάπια και τα ψυγεία σαν τον άνθρωπο των σπηλαίων με το ρόπαλο, η διάθεσή μου είναι στα πολύ καλά της... τι να πω! Σαν να με αγγίζει ένα μαγικό ραβδάκι και να αποκαλύπτει έναν άλλο εαυτό μου, ήρεμο, ευδιάθετο, ζωντανό, το σώμα να δυναμώνει και το πνεύμα να ίπταται. Με το που θα σταματήσω όμως, μέσα σε 1-2 μέρες μόλις, έχω γίνει ένα νωθρό, ανόρεκτο πλάσμα (για τα πάντα εκτός από το φαγητό), με πεσσιμιστικές διαθέσεις και μπαλκονοπτωτικές τάσεις. Την κατάστασή μου αυτή την ονόμαζα, και πριν μείνω έγκυος, «το σύνδρομο του κώνειου». Θυμάμαι στο γυμνάσιο που μας είχαν πει για αυτήν την ουσία, με την οποία ως γνωστόν θανατώθηκε ο Σωκράτης, ότι έχει ως αντίδοτο την κίνηση. Δηλαδή αν πάρεις κώνειο και σηκωθείς και τρέξεις το δηλητήριο δεν θα σε πιάσει. Γι’αυτό και όσους τους καταδίκαζαν σε θάνατο με αυτόν τον τρόπο τους έδεναν για να μην μπορούν να κουνήσουν (δεν ξέρω αν έσφιγγαν τους μυς ισομετρικά αν θα σωζόταν κάπως η κατάσταση, άσχετο, τώρα μου’ρθε). Κάπως έτσι είναι η κίνηση και για μένα. Αν δεν κινηθώ νιώθω ότι η αδράνεια με κυριεύει και όσο εξακολουθεί η ακινησία γίνεται όλο και πιο δύσκολο να αντιδράσω. Σαν τους dementors στο Harry Potter που σε ζαλίζουν και σου παίρνουν όλες σου τις θετικές σκέψεις (τι συνειρμός! Τι επίπεδο!). Όταν όμως παίρνω τα πάνω μου θέλω να κινούμαι όλο και πιο πολύ και αισθάνομαι όλο και πιο καλά. Είναι όπως λέει και ο Καζαντζάκης, οι δύο δυνάμεις, ο ανήφορος και ο κατήφορος (μην πας να ανατρέψεις την εντύπωση τώρα, είσαι του χαρτοπολτού και της μαζικής υποκουλτούρας, σε καταλάβαμε) και είναι πολύ εύκολο να αφεθείς να σε πάρει ο κατήφορος αλλά πρέπει να προσπαθείς και να κοπιάζεις πάντα να ανηφορίζεις (τι εμπνευσμένα λόγια, πραγματικά με θαυμάζω ώρες ώρες). Τελοσπάντων (μία λέξη είναι αυτό ή δύο;) το πιάσατε το νόημα (πώς καταφέρνω και αυτοϋπονομεύομαι και μου βάζω τρικλοποδιά μέσα στο ίδιο μου το κείμενο δεν μπορώ να καταλάβω). Δεν μου’φτανε η άνιση μάχη με την εντροπία (εκεί είμαι χαμένη από χέρι), έχω και την καθημερινή μάχη με την αδράνεια (εκεί ίσως υπάρχει ελπίδα να κερδίσω έναν-δυο γύρους αν είμαι συγκεντρωμένη).
  
  
  
  Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Άνιση μάχη με την Εντροπία" »
  
  

            |      

  
  
  Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »