Αιτία εξέγερσης αποτελεί η υπουργική απόφαση, που βάζει τις βάσεις για την πλήρη εφαρμογή του διατροφικού κώδικα στην ελλάδα - δηλαδή το σχέδιο για τον απόλυτο έλεγχο και την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης του νερού και της τροφής και υπεγράφη στις 11 Απριλίου.Πρόκειται για την
τροποποίηση της Κοινής Υπουργικής Απόφασης 150559/10-6-2011, που αφορά τις
διαδικασίες, τους όρους και τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση αδειών για υφιστάμενα δικαιώματα χρήσης νερού
H καταληκτική ημερομηνία υποβολής δικαιολογητικών για την έκδοση άδειας χρήσης νερού είναι η 16η Ιουνίου 2012.
ΠΡΟΣΟΧΗ: ΜΗΝ ΥΠΑΚΟΥΣΕΤΕ ΕΠ ΟΥΔΕΝΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΝΟΜΟ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣΤΕ ΟΣΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ ΞΕΡΕΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΚΟΥΣΟΥΝ. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΗΛΩΣΕΙ ΤΙΣ ΓΕΩΤΡΗΣΕΙΣ Η ΤΑ ΠΗΓΑΔΙΑ ΤΟΥ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Ε ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΠΡΟΣΤΙΜΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΑ ΧΑΣΕΙ
Διαβάστε εδώ για το ποιά νερά μπαίνουν σε έλεγχο
Πρόκειται για το πρώτο βήμα, για τον έλεγχο του υδατικού δυναμικού από την τρόικα που περνάει εντέχνως με την προφαση της ορθολογικής διαχείρισης του υδάτινου δυναμικού και της δημόσιας υγείας. Στόχος είναι η καταγραφή όλων των ιδιωτικών και δημόσιων πηγών προκειμένου να ενταχθούν στα διαχειριστικά σχέδια που εκπονούνται σε επίπεδο περιφερειών, με σκοπό να πουληθούν τα νερά σε ιδιώτες που στη συνέχεια θα μεταπωλούν το νερό στους αγρότες. Δηλαδή το αγαθό που η γη προσφέρει στους αγρότες, μέσα στα ίδια τους τα χωράφια, θα πληρώνουν για να το χρησιμοποιούν.
Στις ΗΠΑ, όπου έχουν αγοράσει εταιρείες τα νερά έχουν επιβάλλει νόμους με τους οποίους ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΣΥΛΛΟΓΗ ΒΡΟΧΙΝΟΥ ΝΕΡΟΥ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΒΑΡΕΙΩΝ ΠΡΟΣΤΙΜΩΝ.
O διατροφικός κώδικας (codex alimentarius) εφαρμόζεται ως οδηγία στη χώρα μας ήδη από το 2005 υπό την αιγίδα του Ενιαίου Φορέα Ελέγχου Τροφίμων που είναι ΝΠΔΔ του Υπουργείου Υγείας.
[www.efet.gr]
Ανάλυση
πηγή: olympia.gr
Η υπόθεση φαίνεται να αφορά κυρίως τους αγρότες. Στην πραγματικότητα,
αφορά την προσπάθεια από τα παγκόσμια κέντρα εξουσίας, για τον έλεγχο όλων των παραμέτρων που θα βοηθούσαν κάποιον-ους να διεκδικήσουν μια ανεξάρτητη ζωή.
Προϋπόθεση οποιασδήποτε διεκδίκησης, είναι η δυνατότητα να έχει διάρκεια. Στο διάστημα αυτό, πρέπει να έχεις καλύψει, τουλάχιστον τα βασικά για να ζεις. Αν δεν έχεις καλύψει τα βασικά, τότε, όλη σου η έννοια δεν είναι να διεκδικήσεις ένα καλύτερο επίπεδο ζωής. Είναι να φας, για να μην πεθάνεις. Σ’ αυτό το επίπεδο, δεν υπάρχει πια καμιά απαίτηση, κανένα αίτημα, καμιά διεκδίκηση.Υπάρχει μόνο, η αδήριτη αναγκαιότητα να χορτάσεις την πείνα σου. Τίποτα άλλο.
Πώς θα μπορούσαμε να φέρουμε τους ανθρώπους, ειδικά τους Ευρωπαίους, σ αυτό το επίπεδο; Η απάντηση, είναι απλή. Με τον
έλεγχο, όλων των ουσιωδών στοιχείων που θα μπορούσαν να συνθέσουν μια ανεξάρτητη ζωή. π.χ. η ενέργεια. Δεν είναι τυχαίο, που η ενέργεια, ελέγχεται κεντρικά.
Με την παρούσα ΚΥΑ, προχωράει ένα βήμα περισσότερο, ο έλεγχος του νερού. Το κράτος, θεωρεί το νερό δικό του αγαθό. Η δικαιολογία είναι πως ‘πρέπει να προστατευθεί το περιβάλλον και η δημόσια υγεία’
[1].
Η πραγματικότητα είναι πως θέλουν να ελέγχουν το πόσοι και ποιοι από μας, θα έχουν νερό (άρα θα μπορούν να ζουν). Αν πάμε στην αίτηση- δήλωση που προτείνει η ΚΥΑ, βλέπουμε πως στην προέλευση του νερού, αναφέρεται ‘μεταβατικά ύδατα, παράκτια ύδατα, άλλο’. Το νερό της βροχής, άνετα μπορεί να θεωρηθεί ότι ‘μεταβαίνει’ από τις ψηλότερες στις χαμηλότερες περιοχές. Αν λοιπόν φτιάξουμε μια δεξαμενή
[2] και το μαζεύουμε, θα πρέπει να το δηλώσουμε και να πάρουμε άδεια χρήσης, αφού ανήκει στα ‘μεταβατικά’. Και ρωτάμε. Είναι προστασία της δημόσιας υγείας, το να δοθεί άδεια χρήσης για το νερό της βροχής από μια κρατική υπηρεσία; Ή είναι έλεγχος και τίποτα άλλο;
Στην ουσία προσπαθούν να ‘ελέγξουν’ ακόμα και το νερό της βροχής. Τα κριτήρια για το ‘μοίρασμα’ του νερού θα είναι οικονομικά και .. πολιτικά. Για να έχεις νερό, πρέπει να πληρώσεις. Αν δεν έχεις χρήματα, δεν σου δίνει την δυνατότητα να έχεις νερό. Από την άλλη, οι ‘αρμόδιες υπηρεσίες’, θα κρίνουν αν ‘έχεις ανάγκη’ για να χρησιμοποιείς το νερό.
Μένει σε οποιονδήποτε από εμάς, καμιά αμφιβολία, πως η παγκόσμια εξουσία και οι ντόπιοι εντολοδόχοι της, θα χρησιμοποιήσουν και αυτή την δυνατότητα, για να ‘κόψουν’ το νερό, σε όποιον είναι αντίθετος με τις επιδιώξεις τους; Δεν υπάρχει ούτε μια περίπτωση να μην ‘επηρεαστεί’ η διοίκηση
[3] από τη δράση ατόμων αντίθετων στην εκάστοτε εξουσία.
Ποιο όμως είναι το αποτέλεσμα; Η
εκμηδένιση των δυνατοτήτων για αυτόνομη διαβίωση. Ας υποθέσουμε ότι οι φόροι, δεν σας έχουν τσακίσει. Έχετε ένα στρέμμα χωράφι, και θέλετε την ‘ελευθερία’ σας, ή είστε άνεργοι (πολύ πιθανό σενάριο). Σκέφτεστε να το καλλιεργήσετε και να καλύψετε βασικές ανάγκες διατροφής. Μπορείτε να το κάνετε χωρίς νερό; Ασφαλώς όχι. Τα φυτά, χρειάζονται νερό για να μεγαλώσουν. Άρα δεν έχετε καμία δυνατότητα να καλύψετε, κάποιες βασικές διατροφικές ανάγκες.
Σας κάνουν με τον έλεγχο του νερού, να ‘τους έχετε ανάγκη’, επομένως υποκύπτετε στις όποιες επιθυμίες τους.
Η ανάγκη να έχετε δικό σας νερό, προκύπτει ακόμα και στις περιπτώσεις εκείνες που υπάρχει τοπικό αρδευτικό δίκτυο. Οι γεωργοί, γνωρίζουν καλά, πως λόγω χρεών των ΤΟΕΒ στην ΔΕΗ, το ρεύμα από την τελευταία, δίνεται πολύ συχνά τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου: εκείνη την εποχή, αρχίζουν να λειτουργούν τα αντλιοστάσια, άρα τότε θα έχετε νερό. Είναι πολύ αργά για πολλές καλλιέργειες και σίγουρα επηρεάζει και τις υπόλοιπες
[4].
Αν είστε επομένως ‘εντός’ δικτύου αρδευτικού, έχετε νερό τέσσερις με πέντε το πολύ μήνες και τους υπόλοιπους παρακαλείτε το Θεό να βρέξει. Αν είστε εκτός, (το πιο πιθανό), κάθε φορά η
δυνατότητα χρήσης νερού εξαρτάται από τις διαθέσεις της εξουσίας.
Το να παραμείνει το νερό στον έλεγχο της κοινωνίας και να μην περάσει στον ολοκληρωτικό έλεγχο του κράτους, είναι ουσιαστική προϋπόθεση για να μπορούμε στο μέλλον να θέσουμε τα θεμέλια μια ανεξάρτητης ζωής. Για αυτό η μάχη για την κατάργηση της κατάπτυστης ΚΥΑ, δεν αφορά τους αγρότες μόνο. Αφορά
όλους τους ελεύθερους ανθρώπους ή εκείνους που θέλουν να έχουν τη δυνατότητα να παραμείνουν ελεύθεροι. Η ελευθερία μας προϋποθέτει και τον έλεγχο του νερού από την κοινωνία. Διαφορετικά οι όροι διαμορφώνονται δυσμενώς για τους πολίτες.
[2] Είναι ακριβώς ό,τι ήδη έχει συμβεί στις ΗΠΑ. Εκεί, πολίτης, που έφτιαξε κτίριο έτσι ώστε να μαζεύει και το νερό της βροχής, έμαθε πως αυτό ‘
απαγορεύεται’ γιατί, εμποδίζει το βρόχινο νερό να πέσει στη γη και να γίνει ‘επιφανειακό’. Το τελευταίο
έχει ήδη πουληθεί σε επιχειρηματίες
[3] Ενώ η τ. υπουργός κ. Μπατζελή, είχε προτείνει οι άδειες να δίνονται από τους Δήμους που γνωρίζουν καλύτερα την περιοχή τους,
η σημερινή ηγεσία, επέλεξε την επιλογή να την κάνει η κεντρική εξουσία.
[4] Π.χ. δεν μπορείτε να ρίξετε λίπασμα. Το τελευταίο πρέπει να συνοδεύεται από πότισμα
Χωρίς ρεύμα, χωρίς σπίτι, χωρίς νερό, χωρίς ζωή, για να λεηλατούν τη γη μας, τον πλούτο μας, το νερό του Θεού οι τοκογλύφοι!
Το επόμενο στάδιο θα είναι ο “φόρος αναπνοής”.
Να τους διώξουμε τώρα από τη χώρα μας!
Ποια κόμματα εμπλέκονται στην ΚΟΙΝΗ ΥΠΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ;;;;
ΠΕΤΑΞΤΕ ΤΑ ΕΚΤΟΣ ΒΟΥΛΗΣ!!!!!!!!
ΔΡΟΜΟ!ΠΟΛΙΤΗΣ ΤΩΝ ΧΑΝΙΩΝ:ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Περισσότερα... »
Πηγή: Le Monde Ένα νέο αυστηρό νομοσχέδιο που θα επιβάλλει την καταβολή δικαιωμάτων χρήσης των σπόρων και περιορίζει την ελεύθερη ιδιοπαραγωγή ψηφίσθηκε πρόσφατα από το Γαλλικό κοινοβούλιο. Η νέα νομοθεσία επιβεβαιώνει την γενικότερη τάση στην Ε.Ε. περιορισμού των δικαιωμάτων των αγροτών επί της χρήσης των σπόρων καθώς εντείνει και τις ανησυχίες για τις δυνητικές επιπτώσεις στην αγροτική βιοποικιλότητα. Για τους Γάλλους αγρότες η ελεύθερη χρήση σπόρων δείχνει πολύ σύντομα να γίνεται ανάμνηση. Οι ιδιοπαραγώμενοι σπόροι, γνωστοί ως "σπόροι αγροκτήματος," επιλέγονται από τους αγρότες από τη δική τους σοδειά και διατηρούνται για φύτευση την επόμενη χρονιά. Εδώ και μερικές δεκαετίες, αυτό είχε πρακτικά περιοριστεί κατά πολύ, ιδιαίτερα από τότε που οι σπόροι προστατεύονται από το Πιστοποιητικό Φυτικών Ποικιλιών (PVC), ή αλλιώς του δικαιώματος ιδιοκτησίας που ανήκει αποκλειστικά στους "ιδιοκτήτες" των σπόρων. Η επαναχρησιμοποίηση αυτών των σπόρων προς φύτευση ήταν θεωρητικά απαγορευμένη, αν και στη πραγματικότητα, η πρακτική της επαναχρησιμοποίησης των σπόρων ήταν ευρέως ανεκτή στη Γαλλία. Ωστόσο, από τώρα και στο εξής η νομοθεσία θα γίνει πολύ πιο αυστηρή σύμφωνα με ένα νομοσχέδιο του κεντροδεξιού κόμματος Γαλλικού κόμματος UMP το οποίο εγκρίθηκε στις 28 Νοεμβρίου από το Γαλλικό κοινοβούλιο. 
